- Νέα Ακρόπολη... Νο.1 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Σχετικά με τις αφίσες…όχι φίλε μου, δεν ήμουν εγώ. τότε κολάγαμε σε πολλά άλλα μέρη αλλά ποτέ στη Δωδεκανήσου.

Kost, γεια σου. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ενέργεια που έκανες μόλις είδες τις δημοσιεύσεις μου. Έψαξες να δεις ποιος είμαι. Εσένα δηλαδή όταν σου δείχνει κάποιος , με το δάχτυλο, τη Σελήνη, εσύ σχολιάζεις το δάχτυλο…
Μάλλον δεν μπορείς να καταλάβεις πως το πρόβλημα δεν είναι Νέα Ακρόπολη – Γαραντζώτης ούτε Γαραντζώτης – Νέα Ακρόπολη. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο διαφορετικό. Το θέμα τίθεται στη βάση του, που μας οδηγούν συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές θεωρήσεις του παρελθόντος, εφαρμοσμένες στον 21ο αιώνα , καθώς επίσης και συγκεκριμένες θρησκοφιλοσοφικές αντιλήψεις που μπορεί στο παρελθόν να φάνηκαν χρήσιμες στην πορεία της ανθρωπότητας όμως τώρα μπορεί να αποδειχτούν τρομερά καταστροφικές. Τον φασισμό π.χ και τα κύρια χαρακτηριστικά του, μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε, αν έχουμε πολιτική συνείδηση, μέσα σε διαφορετικές κοινωνικές δομές, χωρίς αυτό να αποκλείει την μεταστροφή , κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, ακόμα και του μεγαλύτερου συνόλου από τα μέλη που τις απαρτίζουν. Φέρε στο νου σου, αν θες, τον προσκοπισμό (δημιούργημα της Θεοσοφικής Εταιρίας ) και δες πως έχει καταλήξει σήμερα. . Ο προσκοπισμός, όπως μας λέει η βικιπαιδεια, είναι μια εθελοντική, μη πολιτική παιδαγωγική κίνηση, για νέους ανθρώπους, ανοικτή σε όλους, χωρίς διάκριση καταγωγής, φυλής ή πίστης, με σκοπό να συμβάλλει στην ανάπτυξη των νέων σωματικά, διανοητικά, κοινωνικά και πνευματικά μέσω της αλληλεκπαίδευσης με έμφαση στην υπαίθρια ζωή. Η κίνηση δημιουργήθηκε το 1907 από τον Λόρδο Μπέηντεν Πάουελ και αυτή την στιγμή περιλαμβάνει 18 εκατομμύρια μέλη σε 217 χώρες και περιοχές. Ο Λόρδος Πάουελ ήταν γνωστός θεόσοφος και η όλη κίνηση ξεκίνησε μετά από την πρόταση της Θ.Ε , στο Λονδίνο, για τη δημιουργία σχολείων εργασίας. Εγώ πάλι, πριν 20 χρόνια ήμουν στέλεχος της ΝΑ, σήμερα είμαι κάτι άλλο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ξέρω τι θα είμαι αύριο.
Έτσι λοιπόν το πρόβλημα δεν τίθεται σε επίπεδο μορφών, αλλά κυρίως σε επίπεδο ιδεολογιών.
Ξέρω πολύ καλά όμως, πράγμα που το απεύχομαι, πως και σε αυτό το θέμα θα υπάρξουν οι επικίνδυνοι βλάκες που το πρόβλημά τους αντί να είναι το τι πρεσβεύει η ΝΑ , αυτοί απλά θα επιτίθενται , κατά της προσωπικότητας όλων όσων έχουν αντίθετη άποψη με αυτούς.

Όσο τώρα γι αυτό που λες, πως έχω ξεκινήσει μια ¨εκστρατεία ¨ κόντρα στην οργάνωση, σηκώνει πολύ συζήτηση… Κατ αρχάς, πιστεύεις στα αλήθεια πως όταν φεύγει, όχι μόνο ένα στέλεχος όπως ήμουν εγώ, αλλά ακόμη και το πιο απλό μέλος από την οργάνωση, τότε όλοι οι υπόλοιποι συνεχίζουν απλά τη ζωή τους λες και δεν συνέβη τίποτα ή λένε πως το συγκεκριμένο μέλος έσπασε (αυτή είναι η λέξι που χρησιμοποιούν ) κάτι που μπορούν να στο επιβεβαιώσουν όλα τα πρώην μέλη, με ότι συνειρμούς συνεπάγετε η χρήση αυτού του όρου….δεν άξιζε, δεν άντεξε, αποκαλύφθηκε τι πραγματικά ήταν… και τόσα άλλα. Αν μάλιστα δουν πως η αποχώρησή του από την ομάδα μπορεί να συμπαρασύρει και άλλους μαζί του, ε! τότε θα δεις τι θα του σούρουν. Έτσι δυστυχώς έχουν τα πράγματα και επομένως την εκστρατεία της κόντρας οι ίδιοι πάντα την ξεκινούν και όχι οι αποχωρήσαντες.
Απλά, στην περίπτωσή μου, έπαιξαν και έχασαν. Η γνωστή συνταγή , από το εγχειρίδιο των οδηγητών, δεν έπιασε γιατί εγώ δεν λούφαξα αλλά βγήκα σε καταμέτωπο αντεπίθεση με όλα τα γνωστά επακόλουθα.
Λες παρακάτω πως, εδώ ο χώρος δεν ενδύκνειτε για διαφήμιση. Καλά τι θέλεις να μας πεις, πως δεν έχεις πάρει είδηση ότι διαφημίζεται , με προσωπικές συνεντεύξεις, η ΝΑ ? Μήπως εθελοτυφλείς λιγάκι ? Ρίξε μια καλύτερη ματιά. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να στα μεταφέρω . έτσι δεν είναι?
Όσο τώρα, για τη δυσφήμιση που αναφέρεις, απορώ γιατί το βλέπεις έτσι. Το θέμα δεν το άνοιξα εγώ, αλλά ο Alastis το 2004. το ίδιο ισχύει και για τα άλλα φόρουμ που με παρακολούθησες. Έτσι δεν είναι?
Όταν κάποιος ανοίγει ένα θέμα, νομίζω πως ψάχνει και για τα θετικά και για τα αρνητικά και θέλει να ακούσει όλες τις απόψεις. Αν τώρα, για το συγκεκριμένο θέμα, συμβαίνει εγώ να σχολιάζω τα αρνητικά, δεν νομίζω πως αυτό αποτελεί δυσφήμιση. σύμφωνα και με τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, η έκφραση γνώμης δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θεωρηθεί συκοφαντική δυσφήμιση. Αν εσύ , ή κάποιος άλλος , έχει αντίθετη άποψη, μπορεί να μου υποδείξει ποιο είναι αυτό το ψέμα το οποίο προσάπτω στην συγκεκριμένη οργάνωση.
Όπως και να έχει πάντως, ότι λέω το λέω ανοιχτά και με ονοματεπώνυμο. Αυτό τουλάχιστον θα πρέπει να εκτιμηθεί.
Αν και υποστηρίζεις πως… εδώ κάνουμε ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων, αυτό που εγώ τουλάχιστον διαπιστώνω από εσένα είναι πως, δεν αντιπαρατίθεσαι στις απόψεις μου αλλά σε εμένα. Λίγο αντιφατική στάση δεν νομίζεις?
Κάτι τελευταίο που δεν σου αρέσει είναι η υπογραφή μου…πρώην αρχηγός της νέας ακρόπολης.
Αλήθεια, θες να πεις πως για οποιοδήποτε άλλο θέμα και αν ερευνούσες δεν θα σε ενδιέφερε τι βιωματική εμπειρία είχε αυτός που σου μεταδίδει την πληροφόρηση ?
Μήπως είσαι λίγο προκατειλημμένος? Ελπίζω ο χρόνος να αποδείξει το αντίθετο…

Stiv, γεια και σε σένα. Αλήθεια δεν σε παραξενεύει που η ΝΑ ,σε όλες τις πόλεις που υπάρχει, λέει τα ίδια πράγματα? Τι θα περίμενες δηλ να λέει διαφορετικά ? Το ίδιο φυσικά ισχύει και σε μένα, σε όποια παρέα και αν βρεθώ, σε όποια σύγχρονη αγορά όπως αυτή των φόρουμ, τα ίδια θα λέω. Που είδες το παράξενο.

Αμαλία γεια σου. Συνηθίζεις να μιλάς στον πληθυντικό για τον εαυτό σου ή μήπως όλα όσα γράφεις , μου τα μεταφέρεις μετά από συμβούλιο που κάνατε με τους υπόλοιπους διαχειριστές του φόρουμ ?
Στο σημείο αυτό , θα πρέπει να σε ρωτήσω…είναι αλήθεια η πληροφορία που έχω πως, από το 2006 το φόρουμ παραδόθηκε, από ένα μέλος της ΝΑ , στη ΝΑ ?
Γράφεις… <<θα ήταν καλό να υπήρχε ένα γενικότερο δείγμα γραφής σου στις συζητήσεις, έτσι ώστε να μπορούν να κρίνουν οι συμμετέχοντες εάν δικαιούσαι να προτείνεις ή να αποτρέπεις κάποιον από κάτι >> . Αλήθεια, ακούς τι λες? Τι είσαστε, μια ομάδα που θέλει να ακούει μόνο όσους έχει αποδεχτεί, άσχετα με την ορθότητα ή όχι των απόψεων που κάποιος έχει ?
Δεν είναι και τόσο φιλοσοφική στάση. Δεν νομίζεις ?Επιπλέον νομίζω , πως με τη θέση σου αυτή προσβάλεις και όλους όσους συμμετέχουν, ή μήπως δεν είναι έτσι ?
Όσο τώρα για την λεπτότητα της θέσης σας, δεν έχει κανείς παρά να ανατρέξει σε διάφορους διαλόγους στο φόρουμ και να κρίνει… Για να μη μεταφέρω και τα όσα λένε εναντίον μου, χωρίς να είμαι παρών, που μέχρι και εισαγγελική παρέμβαση θα μπορούσα να προκαλέσω, αλλά εσείς δεν δείξατε ούτε τη στοιχειώδη λεπτότητα να με προστατέψετε αν και ήμουν απών.
Τι να πρωτοσχολιάσω και εγώ δε ξέρω από όσα γράφεις…Το σίγουρο πάντως είναι πως δεν ψάχνω να γίνω αποδεκτός από κανένα. Έχω την μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητά μου και σε όποιον αρέσει.
Το θέμα πάντως , δεν είμαι εγώ αλλά η ΝΑ. Σε αυτό το τελευταίο θα επιμείνω είτε σας αρέσει είτε όχι.
Αν κάποιος διαφωνεί , δεν έχει παρά να ανοίξει ένα θέμα σχετικό με την προσωπικότητά μου.
Γράφεις παρακάτω..<< Αν πραγματικά πιστεύεις πως έχεις κάτι να δώσεις σε άλλους Αναζητητές και εάν όντως έχεις κάτι να δώσεις, παρακαλούμε να μας αφήσεις να το κρίνουμε ως κοινότητα μέσα και από μια ευρύτερη συμμετοχή σου στις συζητήσεις.>>. Σχετικά με αυτό το τελευταίο, το μόνο που έχω να σου πω είναι πως, χωριό που φαίνεται κολαούζο, δηλ οδοσύμανση, δεν θέλει. Τι εννοώ με αυτό ? Μα το αυτονόητο…αν τα μέλη της κοινότητάς σας συνομιλούν μαζί μου, ε τότε αυτό σημαίνει πως με εγκρίνουν… και μη ξεχνάς πως και εγώ τώρα πια αποτελώ μέλος της κοινότητάς σας ή μήπως δεν είναι έτσι ? Υπάρχει καμιά δοκιμασία μύησης και εδώ και δεν το γνωρίζω? Ας μου πει κάποιος…
Koukou 1, καλά τα λες. Ποιος σε ακούει όμως ?

Λυπάμαι Kost , αλλά θα σε διαψεύσω. Εγώ δεν έχω ανοίξει κανένα είδος πολέμου. Τα δικαστήρια που λες δεν έγιναν εκατέρωθεν. Η ΝΑ με κυνηγά δικαστικά και όχι εγώ.
Ευτυχώς απ ότι βλέπω δεν είναι όλοι σαν εσένα, άνθρωποι δηλ που θέλουν να ακούνε μόνο όσα τους χαϊδεύουν τα αυτιά

Ελπίζω μετά από αυτή μου την δημοσίευση, να τελειώσουμε με τις κοκορομαχίες και να ασχοληθούμε μόνο με την ουσία του θέματος. Για να μη λένε μάλιστα, τυχών κακοπροαίρετοι πως θέλω να επιτεθώ ή να χειραγωγήσω την συζήτηση, θα περιμένω να μας οδηγήσει κάποιος άλλος στην εξέταση του όλου θέματος , που μη ξεχνάτε , δεν το άνοιξα εγώ…

quote:

---

γαραντζώτης γιάννης

Zip, γεια σου. Πράγματι , απ ότι έχω διαπιστώσει και εγώ από τις περιηγήσεις μου στα διάφορα φόρουμ είναι αρκετά ασυνήθιστο να γράφει κάποιος με το πραγματικό του όνομα. Εγώ όμως το βρίσκω πάρα πολύ φυσιολογικό. Το αντίθετο μάλιστα, το να γράφει κάποιος με ψευδώνυμο το βρίσκω εντελώς αφύσικο. Όταν συνομιλούμε με οποιοδήποτε συνάνθρωπό μας, είναι πολύ πιο έντιμο, σίγουρα, το να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες όλων όσων λέμε φανερώνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο παρά φορώντας μια κουκούλα. Μπορεί να μας ευχαριστεί να μιλάμε και να είμαστε διαρκώς στο απυρόβλητο λέγοντας ότι θέλουμε, αλλά πιστεύω πως θα συμφωνήσει μαζί μου κάθε καλοπροαίρετος συνομιλητής πως…άλλο πράγμα είναι το συνηθισμένο και άλλο το φυσιολογικό.

---

quote:

---

γαραντζώτης γιάννης

Το θέμα πάντως , δεν είμαι εγώ αλλά η ΝΑ. Σε αυτό το τελευταίο θα επιμείνω είτε σας αρέσει είτε όχι.

---

ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΕΓΡΑΨΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο γαραντζώτης γιάννης,ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΦΟΡΟΥΜ - ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ,εγω απλα αναρωτιεμαι οκ εφυγες ,αλλα γιατι αυτη οι συνεχεις ενημερωση σου.........,ΑΛΛΑ ξαφνικα λες σε ενα σου σημειο οτι απο ενα γεγονος που δεν ηρθαν να σε βοηθησουν αλλαξαν τα παντα ,είδες απο αυτην και μονο την ενεργεια τους οτι βαδίζεις σε λαθος μονοπατι,τουλαχιστον εγω ετσι το καταλαβα.Αν κανω λαθος διορθωσεμαι.

<<Στη νέα ακρόπολη, όπως θα καταλάβατε, ήμουν λόγω βλακείας. Και όταν λέω βλακεία εννοώ αυτή την επικίνδυνη βλακεία η οποία όπως έγραψα αποτελεί ελάττωμα της ψυχής και όχι της νόησης.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία με δημοκρατικές εκλογές και όχι σε μια τριτοκοσμική χώρα αλλά σε μια προηγμένη πολιτιστικά. Μόνο που οι πολίτες της Γερμανίας είχαν περάσει ένα βαρύ ψυχολογικό σοκ εξ αιτίας της ήττας τους στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και τα συνεπακόλουθα δεινά. Αλλά δεν ήταν μόνο οι γερμανοί. Ας μη ξεχνάμε τη θεοσοφική εταιρεία στην οποία υπήρχαν τα ίδια ακριβώς στοιχεία και θεωρίες και μη ξεχνάμε επίσης πως από αυτή πήγασαν και ένα σωρό άλλες κινήσεις, όπως το τάγμα της Θούλης στη Γερμανία το 1918 ( μέλος του ήταν και ο Χίτλερ), την ανθρωποσοφία του Ρούντολφ Στάινερ, μέχρι και τους προσκόπους, μετά από την πρόταση της Θ.Ε. στην Αγγλία για δημιουργία σχολείων εργασίας και μπροστάρη τον θεόσοφο Λόρδο Πάουελ, ιδρυτή του προσκοπισμού.
Ας γυρίσω όμως σε μένα. Εγώ προσωπικά προερχόμενος από ένα αδιάφορο και προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον με μόνη διέξοδο την ενασχόληση μου, σε επίπεδο πρωταθλητισμού, με την ποδηλασία, άθλημα μοναχικό και λίαν κοπιαστικό, που απαιτούσε πολλές ώρες καθημερινή προπόνηση, γνώρισα τη Ν.Α. έχοντας παντελή άγνοια από πολιτική. Στην αρχή δεν δεχόμουνα να αναλάβω καμία υπευθυνότητα, αλλά σιγά σιγά όταν γνώρισα όλα αυτά που λέει η Ν.Α. άρχισα να νοιώθω την μικρότητά μου και το άπειρο ύψος της αποστολής μου και του καθήκοντός μου. Ξαφνικά ένοιωσα να αναστατώνεται όλη η ζωή μου και να αιχμαλωτίζεται η ύπαρξή μου από ένα δυνατό σκίρτημα, από την καινούρια ιδέα και την νέα πραγματικότητα. ¨άρχισε να με συνεπαίρνει ένας καινούργιος τρόπος ζωής, μια νέα επιτυχία, ένα καινούργιο πρόσωπο, που μπήκε στη ζωή μου αναπάντεχα και μου συγκλόνισε ολόκληρη την ύπαρξή μου. Νέα κύματα άρχισαν να με δονούν συθέμελα. Μέρα, νύχτα, δεν μπορούσα να ζήσω και να σκεφτώ τίποτε άλλο έξω από την νέα πραγματικότητα. Το εσωτερικό μου όλο απορροφήθηκε από τη νέα έλξη της νέας ζωής. Δεν υπήρχα πια εγώ, αλλά η νέα πραγματικότητα, το νεοανακαλυφθέν ιδεώδες. Ζούσα και κινούμουνα μηχανικά, γιατί είχα απορροφηθεί ολοκληρωτικά. Σκέψη, φαντασία, βούληση ήταν όλα αιχμαλωτισμένα από τη νέα γοητεία. Έτσι σιγά σιγά ο χρόνος περνά χωρίς να συνειδητοποιείς από που ήλθες, που είσαι και που πας. Αρχίζεις να δέχεσαι το ένα μετά το άλλο άκριτα και να μαθαίνεις να τα υπερασπίζεσαι γιατί έχουν γίνει οι δικές σου αλήθειες, τα δικά σου όνειρα, τα δικά σου οχυρά. Και έρχεσαι σήμερα κάποιος και μου λέει... καλά, δεν τα γνώριζες όλα αυτά νωρίτερα? δηλ. στερνή μου γνώση να σ είχα πρώτα. Αν είναι δυνατόν! Για όλα υπήρχε μια προκατασκευασμένη απάντηση που την μάθαινες σε σεμινάρια δημοσίων σχέσεων. Δεν υπήρχε ερώτηση που να έκανε κάποιος τρίτος και να μη γνώριζα την κλισέ απάντηση. Έτσι πορευόμουνα, ώσπου ένα γεγονός με συγκλόνισε ανεπανόρθωτα.

Κάποια μέρα του Απρίλη του 1990 μας ειδοποίησαν από τη Ν.Α. της Αθήνας πως ο Ροζ Ντέιλι, οργανοπαίχτης παραδοσιακής μουσικής και φίλος της Ν.Α. θα ερχόταν στη Θεσσαλονίκη και θα είχαμε την ευκαιρία να διοργανώσουμε μια βραδιά με έθνικ μουσική, πράγμα που ήταν η ιδανική ευκαιρία για να εγκαινιάσουμε την μισοτελειωμένη αίθουσα Αβαλον. Στην οργανωτική συγκέντρωση εκείνης της εβδομάδας που έκανα σαν αρχηγός του παραρτήματος, εν αντιθέσει με όλες τις προηγούμενες συγκεντρώσεις στις οποίες καθόριζα τις εργασίες που θα αναλάμβανε κάθε ένας από τους γραμματείς μου, τους είπα πως δεν τους αναθέτω καμία εργασία για τις επόμενες δέκα ημέρες και ότι εγώ θα βρισκόμουνα διαρκώς στην αίθουσα, δουλεύοντας νύχτα, μέρα και όποιος ήθελε μπορούσε να έλθει να βοηθήσει μιας και όλοι είχαμε συμφωνήσει να επισπεύσουμε τις εργασίες για να είναι η αίθουσα έτοιμη ταυτόχρονα με την άφιξη του Ρόζ Ντέιλι στη Θεσσαλονίκη.
Σας πληροφορώ πως δεν ήλθε κανένας, εκτός από κάποιον που την τελευταία ημέρα στις 5 το πρωί, περνώντας τυχαία με την παρέα του και βρίσκοντάς με να δουλεύω, προσφέρθηκε να βοηθήσει, για να κοιμηθώ λίγο. Για μένα η όλη κατάσταση ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Ανακάλυπτα πως δεν υπήρχε ούτε αγάπη, ούτε φιλότιμο. Προς τι όλες αυτές οι διδασκαλίες? Αν έδινα εντολές, ξέρω πως όλοι θα τις εφάρμοζαν. Εθελοντικά όμως?
Τι φτιάχναμε με τόσο κόπο, τόσα χρόνια? ανθρώπους ρομπότ, στρατιωτάκια χωρίς εσωτερική ώθηση, χωρίς αγάπη , γιατί?...
Αυτή ήταν και η στιγμή που άλλαξα το στυλ της αρχηγίας μου. Τα έκανα όλα εθελοντικά. Εξηγούσα το γιατί πρέπει να γίνουν τα πράγματα και αν ήθελαν τα έκαναν ή δεν τα έκαναν, χωρίς να έχουν επιπτώσεις όπως γινόταν προηγουμένως. Δεν λειτουργούσε τίποτα, κάθε μέρα τα πράγματα γινόντουσαν και χειρότερα.
Τον Μάρτιο του 1991 παραιτήθηκα από αρχηγός λόγω του ότι όπως είπα, απέτυχα να κάνω τους μαθητές μου, να κάνουν τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Είχα κάνει ήδη το πρώτο βήμα της αναθεώρησης τόσων χρόνων θυσίας της προσωπικότητάς μου για το καλό του ιδεώδους (θα μιλήσουμε αργότερα για αυτή τη μπαρούφα) και της ανθρωπότητας (και αυτή την έννοια θα χρειαστεί να την επαναπροσδιορίσουμε αργότερα).
Έψαξα με πάθος να βρω που ήταν το λάθος. Χρειάστηκε να απομονωθώ ψυχολογικά, να πάω κόντρα στο ρεύμα της σκέψης των άλλων που με περιέβαλλαν. Να μπω σε χώρους που στην αρχή ούτε που τους υποψιαζόμουν. Ήταν ένα γλυκό βασανιστήριο. Ερχόντουσαν έτσι κάποιες στιγμές που ζήλευα αυτούς που δεν σκεφτόντουσαν βαθιά. Σ εκείνη τη φάση της ζωής μου ήταν που ήλθε ένα διάταγμα του Λιβράγκα.
Το διάταγμα διέταζε όλους τους πελεκυφόρους, τα ηγετικά στελέχη δηλαδή, να βρίσκονται στις 8 Μαΐου, στη κεντρική δομή της χώρας τους για να παρευρεθούν σε μια τελετή για τα 100 χρόνια από το θάνατο της Μπλαβάτσκι, αλλιώς θα έπαυαν από πελεκυφόροι. Αυτό όμως ερχόταν σε αντίθεση με την πρώτη αρχή της Ν.Α., η οποία έλεγε πως στον πυρήνα της μπορούν να είναι όλοι οι άνθρωποι αδιακρίτως θρησκείας, χρώματος, φυλής, φύλου (στο σημείο αυτό πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας λίγο πάρα πάνω και να αντιληφθούμε την δυνατότητα ύπαρξης άλλων διακρίσεων, γιατί αν ήταν αλλιώς , τότε η πρώτη αρχή της Ν.Α. θα έλεγε απλά... χωρίς διακρίσεις.) και στον όρκο που έδωσα με όλη μου την ψυχή, στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και όχι στο να κάνω επιμνημόσυνες τελετές για μια γυναίκα σαν την Μπλαβάσκι.
Το πάρα πάνω γεγονός στάθηκε η αφετηρία του ψαξίματος μου στη προϊστορία της οργάνωσης στον κόσμο, που είχε σαν αποτέλεσμα να αποχωρήσω από αυτήν και να ταχθώ ανοιχτά απέναντί της.
Εξ αιτίας όλων αυτών είναι που γράφω τώρα εδώ, γνωρίζοντας τώρα πια τι πραγματικά είναι ο φασισμός και τι ο ναζισμός. Που μοιάζουν και που διαφέρουν. Τότε όμως ειλικρινά δεν γνώριζα.>>