- Ινδοευρωπαίοι – πως, γιατί και πότε No1 - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
νωμιζω ομως οτι τα αρχαια κειμενα την δικη μου αποψη υποστηριζουν και οχι την δικη σου. Οποτε μπορεις να εισαι ο παραπονουμενος της υποθεσης
Ποιά αρχαία κείμενα;
Τα παραμύθια που εμφανίστηκαν ξαφνικά 6000 χρόνια ΜΕΤΑ την "εκστρατεία του Διονύσου;;;
Και ο Λουκιανός έγραψε για πολέμους στο διάστημα - άρα έλεγε την αλήθεια...
Ένα κείμενο έχει και μία αξιοπιστία - στην προκειμένη περίπτωση η αξιοπιστία τους είναι ΜΗΔΕΝ...
quote:
οι χρονολογισεις ειναι γνωστες 6 χιλιετια πχ και των γιουρων και της Καστοριας
δεν καταλαβαινω τι λες
η γραφη βρεθηκε και χρησιμοποιουνταν
Απλά πράγματα γράφω: Όπως που είναι οι φωτογραφίες που υποστηρίζουν την ανακάλυψη, πως μπόρεσαν να έχουν διαβάσει και να εξακριβώσουν την "γραφή" όταν έχουν ένα ελάχιστο δείγμα αυτής και το κυριότερο πως είναι δυνατόν μετά από 6000 χρόνια στον ίδιο χώρο να μιλάνε και να γράφουν την ίδια γλώσσα!!!;;; Βλέπεις ξέρουμε πολύ καλά πλέον, μελετώντας τις γλώσσες πως αυτές εξελίσονται. ΚΑΜΙΑ γλώσσα δεν παρέμεινε ίδια για περισσότερο από 1000 χρόνια.
Άρα αυτή την στιγμή μας λες ότι έαν πάρω ένα 25χρονο Έλληνα στην τύχη θα μπορεί άνετα να μου διαβάσει την γραμμική Β - είσαι σίγουρος ότι ισχύει αυτό;;;
quote:
οτι σωθηκε σαν μνημη σωθηκε στην μυθολογια
αυτο που λες εσυ μηκυναικο γιαυτους ηταν οι προγονοι και οι Θεοι της μυθολογιας
πιστευω να θυμασε τον μυθο για τον Ικαρο τον Δαιδαλο το λαβιρυνθο τον μυτο της Αριαδνης και ολα αυτα που μαθαμε στο σχολειο.
Ναι, καλά το είπες: ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ...
Η πραγματικότητα έγινε ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ σε περίπου 600 χρόνια από τα συμβάντα και μάλιστα ενώ είχαν την γραφή. Για αυτό άλλωστε και κανένας δεν έψαξε να τα βρει και κανένας δεν ήξερε ότι υπήρχαν από τους αρχαίους συγγραφείς...
ΑΛΛΑ μετά από 6000 χρόνια ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΦΗ η "βολτούλα" του Διονύσου είναι πραγματικότητα!!! Θα ήθελα να ξέρω ειλικρινά μας δουλεύεις;;;
Μετά από 600 χρόνια ο πολιτισμός της Κρήτης είναι όλα μυθολογία και κανένας αρχαίος συγγραφέας δεν ασχολείται πραγματικά με αυτούς και μετά από 6000 χρόνια από τον "περίπατο" του Διονύσου είναι πραγματικότητα;;;
quote:
Χαιρομαι που συμφωνεις οτι δεν ηταν οι Χεταιοι.
Ξερω οτι δεν ηταν ΙΕοι γιατι ειναι ολοι Σιμιτικοι οι λαοι της περιοχης.
Ειναι αυτα τα μαυριδερα ανθρωπακια με τα ισια μαυρα μαλια και το αδυνατο σωμα. Αυτοι που λεμε σημερα Αραβες
Οι Σουμεριοι ηταν ξεχωριστος διαφορετικος λαος αποτι λενε ο οποιος ηταν μη ΙΕκος και αυτος.
Ολοι οι ΙΕ ειναι λευκοι εκτος απο τους Ινδους οι οποιοι μιλουν ΙΕ επειδη τους το επεβαλαν οι Αρυοι ως ανωτερη καστα. Γνωστα πραγματα. Η Προυγουμενη γλωσσα τους ηταν η δραβιδικη.
Οι Χετταίοι ΔΕΝ ήταν σημίτες - λίγο ιστορία παρακαλώ...
Μαυριδερά ανθρωπάκια;;; Πολύ τιραμόλα διάβαζες...
Οι Σουμέριοι κατέβηκαν από τον βορρά...
Όπως και οι Ινδοί οι οποίοι εξόντωσαν και επέβαλαν την γλώσσα τους στην Ινδία...
Πολλά ελληνοκεντρικά παραμύθια διαβάζεις...
quote:
το κρασι ηρθε απο την θρακη με την λατρεια του Διονυσου
αυτα που σου λενε σε κοροιδευουν
μεχρι την Κινα βρεθηκε καλιεργεια αμπελου η οποια ξεχαστηκε
Καμία απόδειξη μπορείς να μου δώσεις επί τούτου;
Μήπως το ότι η άμπελος ήταν ιθαγενές φυτό της Ελλάδος;
Μήπως για καλλιέργειες προ των άλλων λαών;
Μήπως για δημιοιυργία κρασιού προ των άλλων λαών;
Μέχρι στιγμής ΟΛΑ τα παραπάνω είναι αντίθετα στην σκέψη σου...
quote:
και ποιος σου ειπε οτι εγινε μεταναστευση και στρατιωτικη εισβολη και μαλιστα σε συγκεκριμενο χρονο.
Για στάσου ρε άνθρωπε γιατί θα μας τρελάνεις.
Τελικά πήγε ο Διόνυσος το 6500π.χ., ναι, ή όχι;
quote:
Ειναι γνωστο οτι Ελληνικοι πλυθισμοι ηταν διασπαρτοι στην Ασια.
Γνωστότατο... Παντού ελληνικές επιγραφές του 6500π.χ. - από την κοιλάδα του Ινδού, μέχρι τον Ελλήσποντο, παντού ελληνικά έργα...
Προφανώς μας δουλεύεις χοντρό γαζί...
quote:
Η εποχη εκεινη δεν ειχε μεγαλες αυτοκρατοριες με τακτικο στρατο για να εμποδισει ομαδες ανθρωπων να μετακινηθουν.
Το ότι δεν υπήρχαν ούτε άλογα, ούτε τροχός, ούτε χάρτες, είναι άλλο ζήτημα ε; Επίσης το ότι δεν υπήρχαν ούτε καν αρχηγίες, είναι αλλού παπά ευαγγέλιο...
quote:
Αλλωστε και ο χρονος που ειχαν στην διαθεση τους ηταν απειρος
Ναι, ο Διόνυσος προφανώς ήταν ο πρώτος αθάνατος και η ακολουθία του το ίδιο - σε πόσα χρόνια θα φτάσουμε στην Ινδία, σε 50; Δεν βαριέσαι...
quote:
Ακομα υπηρχαν εμπορικοι σταθμοι. Οποτε ενας εμπορικος λαος ο οποιος ειχε να ποθλισει ενα προιον που δεν το ειχε κανεις (βλεπε κρασι και λαδι) θα μπορουσε να ειναι παντου φανταζομαι.
Κοίτα να δεις που βρήκαμε και χάνια εν έτη 6500π.χ. και δεν το έχω πάρει χαμπάρι...
Θα ήθελα όμως πολύ να μου πεις πως μετακινούσαν τα προϊόντα τους ΧΩΡΙΣ τροχό, υποζύγια και πλοία... Γιατί κάποιος άλλο λαός που το έκανε αυτό είχε δημιουργήσει τρομερό πολιτισμό και γραφή, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΒΡΕΙ...
quote:
Μια αλλη πιθανη περιπτωση ειναι η διαδοση της γλωσσας να εγινε με τα ιερα και με ιερατικες καστες.
Δηλαδή υπήρχε μία τρομερή συννομωσία από μία θρησκεία (που τελικά δεν επέζησε)για την επιβολή ΟΧΙ της θρησκείας, αλλά ΜΟΝΟ της γλώσσας...
Wonder_2005
Το έγραψα απλώς ειρωνικά. Όταν κάποιος βλέπει έλληνες μέχρι το 1.000.000 π.χ., μπορεί να τους δει και εξωγήινους...
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=12654&m=B02&aa=2
Στη διάρκεια των οκτώ χρόνων που διαρκεί η ανασκαφή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο Δισπηλιό έχουν ανασυρθεί από τον υγρό βυθό χιλιάδες ευρήματα, ανάμεσα στα οποία και ορισμένα μοναδικά δείγματα που φωτίζουν τις δραστηριότητες του νεολιθικού ανθρώπου και του πολιτισμού του. Από τον δεύτερο κιόλας χρόνο της συστηματικής ανασκαφής, το 1993, βρέθηκε στον βυθό της λίμνης μια ξύλινη πινακίδα με σκαλισμένα επάνω της «σήματα», η οποία χρονολογήθηκε με τη μέθοδο C14 στα 5260 π.Χ.
Είναι μια πρώτη μορφή γραφής που προηγήθηκε της γραμμικής Α, η οποία επίσης ακόμη δεν έχει αποκωδικοποιηθεί; «Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι εδώ έχουμε μια προσπάθεια επικοινωνίας του νεολιθικού ανθρώπου που ελπίζουμε κάποτε να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε» λέει ο καθηγητής Χουρμουζιάδης, χωρίς να κρύβει τις επιφυλάξεις του, καθώς «για να αποκρυπτογραφήσει κανείς ένα κείμενο πρέπει δίπλα στα "σήματα" ή στα ιδεογράμματα να υπάρχει και κάτι το οποίο να του είναι ήδη γνωστό, όπως συνέβη με τον Σαμπολιόν και τη Ροζέτα, όπου επάνω στην πέτρα ήταν χαραγμένα σε αντιστοιχία τρία κείμενα: το ιερογλυφικό, το ελληνιστικό και το δημοτικό. Στην έφυδρη όμως πινακίδα του Δισπηλιού, στην πινακίδα δηλαδή που παρέμεινε στον βυθό της λίμνης 7.500 χρόνια, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα» λέει. Ανάλογα χαράγματα με αυτά της ξύλινης πινακίδας έχουν βρεθεί και σε μικρές κεραμικές πινακίδες που επίσης κρατούν, τουλάχιστον προς το παρόν, καλά φυλαγμένο το μυστικό τους.
Στο θέμα της εκστρατείας του Διονύσου (αλλά και του Ηρακλή) στην Ινδία.
Η μία περίπτωση είναι να μην έγιναν ποτέ και απλώς κάποιοι να την εμπνεύστηκαν για να στηρίξουν την εκστρατεία του Αλέξανδρου. Ομως αν αυτός ο μύθος δεν στηρίζεται σε κάποιο πραγματικό γεγονός ή σε μία παλιότερη διαδεδομένη παράδοση, καταρρίπτεται πολύ εύκολα από τους αντιπάλους και δέχεται πλήγμα το πρόσωπο του ηγέτη, και δεν νομίζω ότι κάποιος το διακινδυνεύει. Αυτό που μπορεί να κάνει (και κάνει συνήθως όταν χρησιμοποιεί έναν παρόμοιο παραλληλισμό για να στηρίξει ένα σημαντικό πρόσωπο και τις πράξεις του) είναι να βασιστεί σε ένα πραγματικό γεγονός και να το μεγαλοποιήσει ή να το ερμηνεύσει σύμφωνα με το συμφέρον του.
Από την άλλη συνήθως λέμε ότι όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.
Αντε όμως να διακρίνεις τα πραγματικά από τα φανταστικά στοιχεία.
Αν μας φαίνεται αδιανόητο να έγινε μια μετανάστευση μεγάλου πλήθους στην απώτατη αρχαιότητα, σκεφτόμαστε λάθος, καθώς όπως φαίνεται όλη η ιστορία του ανθρώπινου γένους από την απαρχή του, στηρίζεται σε τέτοιες μεταναστεύσεις, είτε ειρηνικού είτε πολεμικού τύπου-και των ενδιάμεσων συνδυασμών.
Συνήθως όμως οι πολεμικές εκστρατείες καταγράφονται στην παράδοση (αρχικά την προφορική και μετά την γραπτή), των λαών που δέχονται την επίθεση. Στην δική μας περίπτωση δεν φαίνεται να έχουμε τέτοια στοιχεία, ή μήπως έχουμε αλλά τα παραβλέπουμε ή τα ερμηνεύουμε διαφορετικά;
Πάντως μια πιό ειρηνική εισβολή μπορεί και να μην καταγραφεί τόσο καθαρά όσο μια πολεμική. (πχ. ξαφνικά εμφανίζονται οι θεοί που φέρνουν μαζί τους τα δώρα του πολιτισμού και εκπολιτίζουν τους πρωτόγονους ντόπιους κατοίκους)
Οσο αφορά τα ονόματα, είναι λογικό να μην ανταποκρίνονται σε πραγματικά πρόσωπα αλλά στην κύρια θεότητα ή τον ήρωα που έφεραν μαζί τους οι "εισβολείς". Ετσι, πιθανόν κάποιοι θράκες έφυγαν από την πατρίδα τους και μετέφεραν τον θεό τους -τον Διόνυσο- στην ανατολή. Γιατί πήγαν προς τα εκεί; Ισως να έχει σχέση με την επιστροφή της λατρείας στην πατρογονική γη, όπως υποννοεί και ο μύθος της γέννησης του θεού. Ισως η σύγκριση του Σίβα με τον Διόνυσο να μας δίνει μια απάντηση (την σύγκριση αυτή την κάνει πρώτος αν θυμάμαι καλά ο Μεγασθένης). Από την άλλη θα μπορούσε οι ομοιότητες αυτές να είναι εντελώς τυχαίες.
Δεν ξέρω αν οι χρονολογίες που αναφέρουν ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος στην 'φυσική ιστορία' του ή ο Αρριανός (δίνουν κοντινές χρονολογίες μέσα στην 7η χιλιετηρίδα) θα μπορούσαν να ισχύουν, αλλά στην αρχαιότητα γενικά δεν τα πάνε και τόσο καλά με τις χρονολογίες. Οπότε μπορούμε να φανταστούμε μια οποιαδήποτε ημερομηνία αρκετά μακρινή για να θεωρηθεί μύθος και αρκετά κοντινή για να έχει μείνει ο απόηχος του γεγονότος.
Ολα αυτά βέβαια είναι μια απλή υπόθεση, από την στιγμή που δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία να συνηγορούν προς αυτήν την κατεύθυνση.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Wonder_2005
Το έγραψα απλώς ειρωνικά. Όταν κάποιος βλέπει έλληνες μέχρι το 1.000.000 π.χ., μπορεί να τους δει και εξωγήινους...
Προφανώς και ισχύει ότι «Όταν κάποιος βλέπει έλληνες μέχρι το 1.000.000 π.χ., μπορεί να τους δει και εξωγήινους...» αλλά στην παρέμβαση μου δεν βλέπει κανείς … «έλληνες μέχρι το 1.000.000 π.χ.» αλλά μάλλον επισημαίνεται η άλλη άποψη, δηλαδή ότι ο συγγραφέας βλέπει τους «πελασγούς» ως «αποκομμένους, απεσχισμένους από του μεγάλου όγκου και του συνόλου των άλλων σημιτικών λαών». Για αυτό και το σχόλιο σου προφανώς δεν αφορούσε την σχετική παρέμβαση.
Γενικότερα, η (κατά βάση γλωσσολογική) άποψη της προέλευσης των "Πελασγών" από μεσογειακούς/μεσανατολικούς πληθυσμούς φαίνεται να έχει ισχυρά επιχειρήματα.
quote:
κρασι ηρθε απο την θρακη με την λατρεια του Διονυσου
αυτα που σου λενε σε κοροιδευουν
μεχρι την Κινα βρεθηκε καλιεργεια αμπελου η οποια ξεχαστηκε
--------------------------------------------------------------------------------
Καμία απόδειξη μπορείς να μου δώσεις επί τούτου;
Μήπως το ότι η άμπελος ήταν ιθαγενές φυτό της Ελλάδος;
Μήπως για καλλιέργειες προ των άλλων λαών;
Μήπως για δημιοιυργία κρασιού προ των άλλων λαών;
Μέχρι στιγμής ΟΛΑ τα παραπάνω είναι αντίθετα στην σκέψη σου...
Εν αρχή ήν το αμπέλι. Το αμπέλι έχει, κατά τους παλαιοντολόγους, προϊστορία πολλών εκατομμυρίων χρόνων. Πριν από την εποχή των παγετώνων ευδοκιμούσε στην πολική ζώνη: στην Ισλανδία, τη Βόρεια Ευρώπη, τη βορειοδυτική Ασία, ακόμη και στην Αλάσκα. Οι παγετώνες όμως περιόρισαν την εξάπλωσή του και επέβαλαν γεωγραφική απομόνωση μεταξύ ποικιλιών, που τελικά εξελίχθηκαν σε διαφορετικά είδη: "απώθησαν" διάφορους πληθυσμούς άγριων αμπέλων προς θερμότερες ζώνες, όπως την κεντρική-ανατολική Ασία, (από όπου τελικά πέρασαν ευρασιατικά στελέχη και στην Αμερική), την κεντρική-νότια Ευρώπη, αλλά, το σημαντικότερο, προς την ευρύτερη περιοχή του νοτίου Καυκάσου . Εκεί, μεταξύ Ευξείνου Πόντου, Κασπίας θάλασσας και Μεσοποταμίας, γεννήθηκε το είδος Αμπελος η οινοφόρος (Vitis vinifera, υποείδος caucasica), που σχεδόν αποκλειστικά -σε διάφορες ποικιλίες και υβρίδια- καλλιεργείται σήμερα.
Κουκούτσια αγριοστάφυλων έχουν βρεθεί ακόμη και σε σπηλιές που κατοικήθηκαν από νομαδικά προϊστορικά φύλα. Η τέχνη της αμπελουργίας εικάζεται ότι ξεκίνησε με την αγροτική επανάσταση και τη σταθερή εγκατάσταση πληθυσμών με σκοπό την καλλιέργεια, γύρω στο 5000 π.Χ.. Από τους πρώτους γνωστούς αμπελοκαλλιεργητές θεωρούνται οι Αριοι (πρόγονοι των Ινδών που ζούσαν στην περιοχή Καυκάσου-Κασπίας), οι αρχαίοι Πέρσες, οι Σημιτικοί λαοί και οι Ασσύριοι. Κατόπιν η τέχνη της αμπελουργίας και οινοποιίας πέρασε στους Αιγύπτιους, τους λαούς της Παλαιστίνης-Φοινίκης και τους -μη Ελληνες εκείνα τα χρόνια- κατοίκους της Μικρασίας και του Ελλαδικού χώρου. Την ίδια εποχή πάντως το κρασί αναφέρεται και στην αρχαία Κίνα!
Η Αίγυπτος είχε μακρότατη παράδοση οινοποιίας, με τις αρχές της να χάνονται πριν το 4000 π.Χ.: αναφέρονται βασιλικοί αμπελώνες, απεικονίζονται ποικιλίες σταφυλιού διαφόρων αποχρώσεων, σκηνές αμπελουργίας και οινοποίησης (ακόμη και μηχανικά πιεστήρια!), ενώ βρέθηκαν αμφορείς της Νέας Δυναστείας (1600-1100 π.Χ.) στους οποίους αναγράφονται η προέλευση, η σοδειά και ο οινοποιός! Στην Μεσοποταμία πάλι, ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Χαμουραμπί το 1700 π.Χ. είχε νομοθετήσει για την τιμή του κρασιού καθώς και για την περίοδο που έπρεπε να καταναλώνεται: μόνο την εποχή μετά τον τρύγο -η παλαίωση προφανώς δεν είχε εκτιμηθεί όσο έπρεπε. Παρά τη μακρά παράδοσή τους, οι λαοί αυτοί γρήγορα έχασαν τη φήμη των σπουδαίων οινοποιών -στην κλασσική εποχή, τα αιγυπτιακά κρασιά δε θεωρούνταν άξια λόγου. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς σε γεωγραφικούς-κλιματικούς παράγοντες (το αμπέλι έδινε καλύτερες ποικιλίες στα μεσογειακά κλίματα, όπως της Φοινίκης και της Ελλάδος), σχετίζεται όμως πιθανόν και με την αγάπη των λαών αυτών για τη μπίρα (βλ. σχετικό άρθρο).
Οι Σημιτικοί λαοί της ανατολικής Μεσογείου ήρθαν νωρίς σε επαφή με το κρασί. Στην Παλαιά Διαθήκη οι αναφορές αφθονούν: Με το που στράγγισαν τα νερά του κατακλυσμού "ήρξατο Νώε άνθρωπος γεωργός γης και εφύτευσεν αμπελώνα" (Γένεσις, θ' 20). Οι Φοίνικες ήταν ξακουστοί οινοποιοί αλλά και έμποροι: φοινικικοί κρασοαμφορείς έχουν βρεθεί σχεδόν σε κάθε περιοχή της ανατολικής και κεντρικής Μεσογείου. Η Τύρος ήταν από τα πρώτα μεγάλα κέντρα θαλάσσιου οινεμπορίου.
Οι Ελληνες, οι οποίοι διέπρεψαν στην οινοποιία, μονοπωλώντας σχεδόν την αγορά για αιώνες, και με τους οποίους θα ασχοληθούμε εκτενέστερα, γνώρισαν το κρασί πιθανότατα από την αρχή της εγκατάστασής τους στο σημερινό τους τόπο, δηλαδή τουλάχιστον πριν το 1700 π.Χ. Δεν έχει διευκρινιστεί από πού διδάχθηκαν την οινοποιία: Σύμφωνα με μια θεωρία, έμαθαν το κρασί από τους ανατολικούς λαούς (Φοίνικες ή/και Αιγύπτιους), με τους οποίους τόσο οι Μυκηναίοι, όσο και οι προγενέστεροι -μη ελληνικής καταγωγής- Κυκλαδίτες και Μινωίτες είχαν ανεπτυγμένες εμπορικές σχέσεις. Η σχετική με το κρασί μυθολογία (διονυσιακοί, ορφικοί κ.α. μύθοι) είναι πλουσιότατη, δεν δίνει όμως συγκεκριμένες ενδείξεις. Αλλού το αμπέλι εμφανίζεται ξάφνης από μόνο του ή το χαρίζει ο θεός Διόνυσος στους ελλαδίτες (π.Χ. στην Αιτωλία), με τρόπο που δημιουργεί σκέψεις για παρουσία της αμπέλου στον ελλαδικό χώρο πολύ πριν την έλευση των Ελλήνων, αλλού το κρασί συνδέεται με την Κρήτη και τη Νάξο (μύθος "Διόνυσος και Αριάδνη"), ενισχύοντας την εκδοχή περί φοινικικής ή αιγυπτιακής προέλευσης, αλλού πάλι το αμπέλι φέρεται ερχόμενο από τη Θράκη, που σύμφωνα με κάποιες πηγές ίσως ήταν ο βασικός προμηθευτής των Ελλήνων στους Μυκηναϊκούς χρόνους (πρβλ. Ιλιάδος Ι 71-72) -άλλωστε η λατρεία του Διονύσου θεωρείται θρακικής-μικρασιατικής καταγωγής. Η τελευταία αυτή εκδοχή είναι μπερδεμένη από μόνη της: Οι Σκύθες και κάποια δακικά-βορειοθρακικά φύλα εμφανίζουν μια έκδηλη έχθρα προς το κρασί, ριζωμένη στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, αλλά στα ομηρικά έπη (π.χ. Οδύσσειας ι 196-215, όπου ο ιερέας Μάρων χαρίζει δυνατό κρασί στον Οδυσσέα) οι Θράκες φέρονται ως δεινοί οινοπαραγωγοί. Η αντίσταση στη λατρεία του Διονύσου και οι δυσκολίες που συνάντησε αυτή μέχρι να καθιερωθεί στην Ελλάδα, αποτυπωμένες σε πολλούς μύθους, υποδηλώνουν ίσως μια αρχική καχυποψία απέναντι στο κρασί.
http://www.hungry.gr/thirsty/wine/history1.asp
---
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Edited by - τυχερουλης on 11/10/2007 11:33:52
"Οι βαβυλώνιοι αυτοί δεν πίνουν αργιλέ αλλά μπίρα με καλαμάκι. Ισως μάλιστα να τραγουδούν το μουρμούρικο τής εποχής: "Τη νταμίρα, τη νταμίρα μού την έκοψε μια μπίρα"
Πήλινη πινακίδα 2400π.Χ."
http://www.hungry.gr/thirsty/beer/history.asp
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Χαίρομαι κάθε φορά που η παραβολική τροχιά της πορείας σου στις διαδικτυακές συζητήσεις, φέρνει τις σκέψεις σου προς τα μέρη μας.
Οι προβληματισμοί σου είναι πολύ λογικοί και ουσιώδεις. Αν όλες οι αμφισβητήσεις είχαν έναν ανάλογο σαφή και προσανατολισμένο χαρακτήρα, θα είχαμε από καιρό καταλήξει σε κάποια πολύ σημαντικά συμπεράσματα, που δύσκολα θα μπορούσαν να καταρριφθούν ή να αγνοηθούν. Πολύ φοβάμαι όμως ότι τέτοια ακριβώς συμπεράσματα αποτελούν για κάποιους το αποφευκτέο.
Είναι πολύ λογικό όπως προδιαγράφεις, να αποκλείσουμε εντελώς την εκ του μηδενός κατασκευή μιας φανταστικής εκπολιτιστικής αρχέγονης επέμβασης με σκοπό την ενίσχυση της φήμης του Αλεξάνδρου, ή του Ηρακλέους, ή των Ελλήνων γενικότερα, δεδομένου ότι θα ήταν όντως πολύ εύκολο να καταρριφθεί από τους σοφούς της εποχής, παρακινουμένους μάλιστα από αντιπάλους του Αλεξάνδρου, είτε ημεδαπούς είτε αλλοδαπούς.
Πρέπει επίσης να λάβουμε υπ’ όψη την εξαιρετική σημασία που είχε η αξιοπιστία των λόγων των ανθρώπων της εποχής και η ανάγκη συντήρησης της, ειδικά των λογίων ή σοφών, πράγμα που δεν λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψη σήμερα με δεδομένη την απανταχού απαξίωση κάθε είδους ανθρώπινης μαρτυρίας.
Πρέπει να θυμηθούμε ότι και ο ¨Ομηρος είχε τοποθετηθεί από το κατεστημένο του 19ου αιώνα στην βολική κατηγορία του μυθοπλάστη που γράφει έπη με σκοπό την κατασκευή ηρωικών προτύπων. Βεβαίως μετά την ανακάλυψη της Τροίας και της Κνωσού, μέρα με την μέρα απεδείχθη ως μια από τις πιο αξιόπιστες ιστορικές πηγές.
Ο Νόννος ο Πανωπολίτης με δεδομένες τις σκοπιμότητες της εποχής, (δεν ευνόησε κάποιον άρχοντα με το τεράστιο έργο του από 48 βιβλία - τα Διονυσιακά) αλλά και τους περιορισμούς του οικονομικού συστήματος μέσα στο οποίο έδρασε, ( δεν θα μπορούσε να γράφει μυθιστόρημα για να οικονομήσει πουλώντας βιβλία), πρέπει να θεωρηθεί εξ ίσου αξιόπιστος.
Παρ’ όλο ότι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την ακριβή προέλευση των πηγών του, μπορούμε βάσιμα να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο, ότι ανάμεσα στους Αιγυπτίους σοφούς τα βιβλία των οποίων είχε ως πηγές, παρμένα από την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, να υπήρξαν και κάποιοι Αιγύπτιοι λόγιοι μυθομανείς, οι οποίοι να κατέγραψαν την εκστρατεία του Διονύσου στα βιβλία τους για χάρη γούστου.
Είναι επίσης εδώ σημαντικό να τονίσουμε δύο πράγματα : αφ’ ενός την έντονη αποστροφή των Αιγυπτίων προς κάθε τι το αφημένο και φανταστικό, και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από οποιονδήποτε άλλο λαό που έζησε ποτέ παράλληλα με αυτούς, και αφ’ ετέρου, την αυστηρή επιλογή από πολύ νεαρή ηλικία, όσων ατόμων προορίζονταν να δεχθούν την πανάρχαια Αιγυπτιακή παράδοση και επιστήμη, με βάση την ακεραιότητα του χαρακτήρα τους και την πνευματική και διανοητική τους ανωτερότητα.
Επίσης με βρίσκει σύμφωνο το σκεπτικό σου ότι μια ειρηνική εισβολή δεν θα καταγραφεί τόσο ξεκάθαρα όσο μια πολεμική. Είναι προφανές πως οτιδήποτε προκαλεί σοκ, καταγράφεται στην μνήμη των ανθρώπων ως κάτι διάφορο από την βαρετή καθημερινότητα και συνεπώς άξιο αναφοράς και διατήρησης στον χρόνο. Πόσο μάλλον όταν εμφανίζονται κάποιοι ξένοι ως θεοί που φέρουν δώρα του πολιτισμού και εκπολιτίζουν τους πρωτόγονους κατοίκους.
Είναι αλήθεια ότι συμβάντα ακόμα μεγαλύτερης κλίμακας μπορεί ενδεχομένως να ξεχασθούν και να διαγραφούν εντελώς από την ιστορία. Όμως αυτό συμβαίνει συνήθως όταν αυτά επικαλύπτονται στην μνήμη των ανθρώπων από άλλα παρόμοια γεγονότα, συναφή ως προς την φύση τους. Όταν όμως τα συμβάντα είναι μοναδικά, μπορεί να διατηρηθούν σε εκπληκτικά μεγάλες χρονικές αποστάσεις. Τρανταχτό παράδειγμα είναι η περίπτωση των κατακλυσμών, που η μοναδικότητα τους κάνει να παραμένουν στις μνήμες των ανθρώπων για πολλές χιλιάδες χρόνια.
Προσωπική μου άποψη πάντως –χωρίς να μπορώ να προσφέρω και τρανταχτά επιχειρήματα- είναι ότι ο Διόνυσος ήταν κάποιος φιλόδοξος πρωτοέλληνας αρχηγός, πιθανότατα και αρχιερέας ταυτόχρονα, ο οποίος θέλησε με την εκπολιτιστική αυτή εκστρατεία να τελέσει μια θεάρεστη πράξη που θα γινόταν ευρέως γνωστή, έτσι ώστε να συγκαταλεγεί μεταξύ των θεοτήτων της εποχής του, και όχι με σκοπό να κατακτήσει εδάφη, πράγμα για το οποίο άλλωστε δεν έχουμε στοιχεία ότι έκανε.
Η συσχέτιση της Διονυσιακής παράδοσης με αυτήν του Σίβα είναι κάτι ευρέως αποδεκτό. Στο μόνο σημείο που δεν θα συμφωνούσα μαζί σου είναι το ότι δέχεσαι ως πιθανότητα, οι ομοιότητες μεταξύ Διονύσου και Σίβα να είναι κάτι το εντελώς τυχαίο. Επίσης το γεγονός ότι δύο ή τρεις αξιόπιστοι ιστορικοί τουλάχιστον (υπάρχει και ο Ρωμαίος Caius Julius Solinus ), τοποθετούν τις εκστρατείες του Διονύσου και του Ηρακλέους στην Ινδία μέσα στην 7η π.Χ. χιλιετία, είναι ένα ισχυρό στοιχείο το οποίο δεν είναι δυνατόν να εξισορροπηθεί με αντίβαρο μια απλή διαίσθηση : ότι κάτι τέτοιο ακούγεται υπερβολικά παλαιό για να γίνει αποδεκτό ως αληθινό γεγονός ! Εκτός και αν δεχθούμε ότι μια τόσο τολμηρή αποδοχή θα μας περιόριζε αυτόματα σε ηλικίες κάτω των 13 ετών όπως είχε ‘υποστηριχθεί’ προηγουμένως από κάποιους ερασιτέχνες της λογικής !
'We are either alone in this conversation or we are not. Both ideas are overwhelming'
Πελασγός
www.aegean-theory.gr
(=|=)
quote:
Προσωπική μου άποψη πάντως –χωρίς να μπορώ να προσφέρω και τρανταχτά επιχειρήματα- είναι ότι ο Διόνυσος ήταν κάποιος φιλόδοξος πρωτοέλληνας αρχηγός, πιθανότατα και αρχιερέας ταυτόχρονα, ο οποίος θέλησε με την εκπολιτιστική αυτή εκστρατεία να τελέσει μια θεάρεστη πράξη που θα γινόταν ευρέως γνωστή, έτσι ώστε να συγκαταλεγεί μεταξύ των θεοτήτων της εποχής του, και όχι με σκοπό να κατακτήσει εδάφη, πράγμα για το οποίο άλλωστε δεν έχουμε στοιχεία ότι έκανε.
Αγαπητέ Πελασγέ, λόγω της προχωρημένης ώρας δεν θα απαντήσω στο μήνυμα σου σήμερα, αλλά δες λίγο τι γράφει παραπάνω ο τυχερούλης. Διαβάζοντάς το, μου ήρθε μια ιδέα που δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα παράλογη.
quote:
Οι Σκύθες και κάποια δακικά-βορειοθρακικά φύλα εμφανίζουν μια έκδηλη έχθρα προς το κρασί, ριζωμένη στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, αλλά στα ομηρικά έπη οι Θράκες φέρονται ως δεινοί οινοπαραγωγοί. Η αντίσταση στη λατρεία του Διονύσου και οι δυσκολίες που συνάντησε αυτή μέχρι να καθιερωθεί στην Ελλάδα, αποτυπωμένες σε πολλούς μύθους, υποδηλώνουν ίσως μια αρχική καχυποψία απέναντι στο κρασί.
Θα μπορούσε η "εκστρατεία" να ξεκίνησε ως ένας απλός διωγμός ή ως εθελουσία φυγή μιάς ομάδας πιστών της λατρείας του Διονύσου;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Πρέπει να θυμηθούμε ότι και ο ¨Ομηρος είχε τοποθετηθεί από το κατεστημένο του 19ου αιώνα στην βολική κατηγορία του μυθοπλάστη που γράφει έπη με σκοπό την κατασκευή ηρωικών προτύπων. Βεβαίως μετά την ανακάλυψη της Τροίας και της Κνωσού, μέρα με την μέρα απεδείχθη ως μια από τις πιο αξιόπιστες ιστορικές πηγές.
Ναι, μόνο που μετά από τον Όμηρο, το δοκιμάσανε και με άλλους πολλούς συγγραφείς και έχουν αποτύχει με μεγάλο ποσοστό από αυτούς...
Για παράδειγμα ακόμα και μετά την εξέταση του βιβλίου του Μάρκο Πόλο, αμφισβητούν ότι έφτασε στο Καρακόρουμ... Περιέργως όμως το ταξίδι του μέχρι το Θιβέτ είναι ακριβές...
quote:
Ο Νόννος ο Πανωπολίτης με δεδομένες τις σκοπιμότητες της εποχής, (δεν ευνόησε κάποιον άρχοντα με το τεράστιο έργο του από 48 βιβλία - τα Διονυσιακά) αλλά και τους περιορισμούς του οικονομικού συστήματος μέσα στο οποίο έδρασε, ( δεν θα μπορούσε να γράφει μυθιστόρημα για να οικονομήσει πουλώντας βιβλία), πρέπει να θεωρηθεί εξ ίσου αξιόπιστος.
Το ίδιο και ο Λουκιανός...
Άρα και οι μάχες που αναφέρει στο έργο του στο διάστημα ήταν πραγματικές...
quote:
Παρ’ όλο ότι δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την ακριβή προέλευση των πηγών του, μπορούμε βάσιμα να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο, ότι ανάμεσα στους Αιγυπτίους σοφούς τα βιβλία των οποίων είχε ως πηγές, παρμένα από την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, να υπήρξαν και κάποιοι Αιγύπτιοι λόγιοι μυθομανείς, οι οποίοι να κατέγραψαν την εκστρατεία του Διονύσου στα βιβλία τους για χάρη γούστου.
Να γράψουν οι Αιγύπτιοι τα κατορθώματα ενός ξένου που έκανε περιπάτους το 6500π.χ.; Με τι; Με την γραφή που την ανακάλυψαν το 3200π.χ.;
Δηλαδή μετά από 3300 χρόνια θυμόντουσαν ακόμα τον Διόνυσο και τον περίπατο του... ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ... Και ύστερα από 3300 χρόνια δεν είχαν κάτι άλλο να γράψουν παρά μόνο τον περίπατο του Διονύσου...
Αλήθεια ξέρεις πότε ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ τα έπη του Ομήρου;;;
quote:
Είναι επίσης εδώ σημαντικό να τονίσουμε δύο πράγματα : αφ’ ενός την έντονη αποστροφή των Αιγυπτίων προς κάθε τι το αφημένο και φανταστικό, και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από οποιονδήποτε άλλο λαό που έζησε ποτέ παράλληλα με αυτούς, και αφ’ ετέρου, την αυστηρή επιλογή από πολύ νεαρή ηλικία, όσων ατόμων προορίζονταν να δεχθούν την πανάρχαια Αιγυπτιακή παράδοση και επιστήμη, με βάση την ακεραιότητα του χαρακτήρα τους και την πνευματική και διανοητική τους ανωτερότητα.
Αλήθεια;;;
Δεν μου λες, την Αιγυπτιακή ιστορία την ξέρεις τόσο καλά όσο την Σουμεριακή;;;
Και εδώ ξαναθέτω την ερώτηση: Το παιδί ποιανού ήταν τελικά;;;
quote:
Η συσχέτιση της Διονυσιακής παράδοσης με αυτήν του Σίβα είναι κάτι ευρέως αποδεκτό. Στο μόνο σημείο που δεν θα συμφωνούσα μαζί σου είναι το ότι δέχεσαι ως πιθανότητα, οι ομοιότητες μεταξύ Διονύσου και Σίβα να είναι κάτι το εντελώς τυχαίο. Επίσης το γεγονός ότι δύο ή τρεις αξιόπιστοι ιστορικοί τουλάχιστον (υπάρχει και ο Ρωμαίος Caius Julius Solinus ), τοποθετούν τις εκστρατείες του Διονύσου και του Ηρακλέους στην Ινδία μέσα στην 7η π.Χ. χιλιετία, είναι ένα ισχυρό στοιχείο το οποίο δεν είναι δυνατόν να εξισορροπηθεί με αντίβαρο μια απλή διαίσθηση :
Για τις ομοιότητες μεταξύ των θεών των διαφόρων λαών θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες βασιζόμενος ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ... Αλλά το αφήνω προς το παρόν...
Ξέρεις όμως το να δίνεις στοιχεία, σημαίνει να δίνεις και το χωροχρονικό υπόβαθρο της ιστορίας. Σε αυτό η γεννεολογία του Χριστού, είναι πολύ πιο ιστορικά τεκμηριωμένη από το περίπατο του Διονύσου.
Τι θα έλεγες να βάλεις εδώ τα γραφόμενα των "ιστορικών" για να εξετάσουμε παράγραφο - παράγραφο;;;;
Εχουν λογική αρκετά από αυτά που γράφεις για τους κόκκους αλήθειας στο περιεχόμενο των μύθων, την έλλειψη τρανταχτών στοιχείων, τις ομοιότητες των θεών κτλ...
Ομως εξετάζοντας λεπτομερώς τις προτεινόμενες χρονολογίες για τις εκπολιτιστικές αυτές εκστρατείες, τις κοινωνικές συνθήκες, τις ανάγκες και προτεραιότητες των προϊστορικών ανθρώπων μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε ότι ότι αυτές οι εκπολιτιστικές εκστρατείες ΔΕΝ μπορεί να υπήρξαν πραγματικές το 7000 π.Χ. και 6500 π.Χ. σε καμμία περίπτωση. Είναι πάμπολλα τα επιχειρήματα (πλήθος από αυτά έχει ήδη παρουσιαστεί εδώ)που μας ωθούν στην απόρριψη τέτοιων παράλογων θέσεων.
Δεν είναι δυνατό να μιλάμε για ύπαρξη Θρακών, Ελλήνων, Ινδών και γενικά οποιουδήποτε άλλου ιστορικού λαού το 7000 π.Χ.!!!
Δεν είναι δυνατό να υποστηρίζουμε ότι το 6500 π.Χ. ένας λαός αποφασίζει να εκπολιτίσει πλήθος άλλων, διότι πολύ απλά, πέρα από τα πρακτικά προβλήματα(δυσκολία μεταφοράς τροφίμων,υλικών εφοδίων, ανυπαρξία τροχοφόρων οχημάτων, ανυπαρξία ιππευσης σε ευρεία κλίμακα, περιορισμένων δυνατοτήτων όπλα) δεν υπάρχει και κανένα σοβαρό κίνητρο για να αναπτύξει τέτοιου είδους πρωτοβουλία ένα λαός στη νεολιθική ή τέλος πάντων οποιαδήποτε προϊστορική περίοδο. Οι άνθρωποι τότε ενδιαφερόμενοι περισσότερο για τα του οίκου τους και οικισμού τους ήταν κυρίως τροφοσυλλέκτες, κυνηγοί, καλλιεργούσαν τη γη τους, ασφάλιζαν τους οικισμούς τους από ενδεχόμενους εξωτερικούς κινδύνους, ασχολούνταν με την εξασφάλιση δυνατότητας συνεχούς ανανέωσης των χρήσιμων υλικών πόρων, ενώ και η κατασκευή των απαραίτητων και χρήσιμων σκευών ήταν παρούσα. Αντε και τα ανάλογα τεχνουργήματα κυρίως για λόγους θρησκευτικούς και κουλτουρας(π.χ. ειδώλια που αναπαριστούν θεότητες). Αντε και μια μικρή εμπορική δραστηριότητα να λαμβάνει χώρα ανάλογα με τις δυνατότητες του εκάστοτε προϊστορικού πολιτισμου.
Δηλαδή, οι βασικές βιοποριστικες ανάγκες βρίσκονταν στο επίκεντρο της καθημερινότητάς τους! Και όταν η εξασφάλιση αυτών των αγαθών και εκπλήρωση των αναγκών τους απαιτούσε πολύ κόπο και ιδρώτα(για να φας δεν αρκουσε τότε μια βόλτα στο πλησιέστερο σούπερμάρκετ), δε νομίζω να αποκτούσε τέτοια διάθεση ένας πληθυσμός 50.000 τουλάχιστον νοματέων, να τα διδάξει σε έναν ξένο λαό πολλών χιλιομέτρων μακριά!!! Είχαν που είχαν οι προϊστορικές ανθρώπινες κοινωνίες τις δικες τους σκοτούρες, θα ήταν τόσο βιτσιόζοι ώστε να προσθέσουν στην καθημερινή τους βιοποριστική και εργασιακή αντζέντα τον εκπολιτισμό των άλλων??? Και άντε να συμβεί από μερικούς που έχουν περρίσευμα "καρδιάς" σε κάποιους γείτονές τους. Αλλά εκπολιτισμός από την Ελλάδα στην Ινδία? Και από ποιους? Τους ανύπαρκτους Ελληνες του 6500 π.Χ?
Και το χειρότερο: δεν είναι λογικό(για την ακρίβεια είναι τερατολόγημα) να διατυμπανίζει κάποιος πως λόγω των ανύπαρκτων αυτών εκπολιτιστικών εκστρατειών εναντίον των οποίων βροντοφωνάζει πλήθος λογικών επιχειρημάτων, οφείλονται οι υπαρκτές ομοιότητες των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών!!
Ειδικά για τους Ελληνες τα πράγματα είναι μάλλον αντίστροφα όσον αφορά σε στοιχεία "εκπολιτισμού". Στη δεύτερη χιλιετία απορροφούν πολλά πολιτιστικά και θρησκευτικά στοιχεία, από προελληνικους λαούς, από Μινωίτες, από την Ανατολή και αργότερα έρχεται η σειρά τους να προσφέρουν στον γύρω κόσμο τα δικα τους στοιχεία και επιτεύγματα.
Στην σελίδα 33 κατέθεσα ορισμένους βασικους θεούς εκπολιτισμού στην Ινδία και μια γενική ματιά στηνΙνδική μυθολογία αποδεικνύει πως οι Ινδοί έχουν κι αυτοί πολύ πλούσια μυθολογική παράδοση, και στους θρησκευτικούς τους ύμνους δοξάζουν τον Ιντρα, το Βισνού, τον Βαρούνα, τους Ασβινς και πλήθος άλλων ντόπιων θεοτήτων. Και αυτά αφορούνμόνο σ'ένα κομμάτι της ινδικής μυθολογίας και θρησκείας!! Που να πιάσουμε και τις λοιπές περιόδους, τους πολυάριθμους λατρευτικούς τους στίχους για πολλες ακόμα ινδικές θεότητες!! Μετά απ'όλα αυτά μαρτυρίες όπως του Μεγασθένη του στυλ "σου'πα, μου 'πες, άκουσα ότι, ο τάδε μου σφύριξε εκείνο", αποτελούν το φτωχό συγγενή (αν όχι ανύπαρκτο) σε σχέση με την μυθολογία των Ινδών και το λατρευτικό,εκπολιτιστικό της μέρος! Δεκτό ότι θα υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ των θεών διαφόρων πολιτισμών στην αρχαιότητα, αλλά όπως υποστηρίζεις κι εσύ οι ομοιότητες είναι πολύ πιθανό να οφείλονται σε συμπτώσεις, αφού - όπως ορθότατα επισημαίνει και ο OANHSSEA - οι κοινές ψυχολογικές ρίζες αποτελούν βασικό αίτιο αυτών των οιμοιοτήτων. Τουτέστιν, όλοι οι άνθρωποι ζούμε στον ίδιο πλανήτη, βρισκόμαστε υποκείμενοι σε παρόμοια φυσικά(καταιγίδες, φουρτούνες, ξηρασία, αρρώστειες κτλ) και κοινωνικά φαινόμενα(εμπόριο, πόλεμος, οικογένεια, έρωτας κτλ).Φαινόμενα που τροφοδοτούν την ανθρώπινη μυθολογική σκέψη με παρόμοιες εξιστορήσεις και φανταστικά πρόσωπα, που όταν τα ξεχειλώσουμε όλο και κάποιες ομοιότητες θα βρίσκουμε.
Φυσικά υπάρχει πάντα και το ενδεχόμενο ορισμένες ομοιότητες να οφείλονται και σε κοινή καταγωγή κάποιων πληθυσμών, στη μυθική παράδοση των οποίων διατηρούνται στοιχεία της εκάστοτε αρχέγονης θεότητας των προγόνων τους. Αν προσθέσουμε και την περίπτωση των δανείων όταν οι λαοί έρχονται σε εξακριβωμένη πολιτιστική επαφή(και όχι μέσω ευφάνταστων πανάρχαιων εκπολιτιστικών εκστρατειών τροφοσσυλεκτών, γεωργών και ψαράδων) τότε το φαινόμενο των ομοιοτήτων των θεοτήτων μεταξύ διαφορετικών λαών μπορεί ικανοποιητικά να ερμηνευθεί χωρίς να βιάζουμε τη λογική,την ιστορία και την γλωσσολογία.
Κάποιοι συνομιλητές, αρνούμενοι να δεχτούν τα παραπάνω λογικά συμπεράσματα, έχουν έτοιμο το επιχείρημα του Ομήρου και του Τρωικού Πολέμου! Αν αξιολογήσουμε λίγο πιο προσεκτικά το γεγονός αυτό, θα διαπιστώσουμε ότι πράγματι επιβεβαιώθηκε ένας κόκκος αλήθειας του μύθου,όχι όμως ολόκληρη η Ιλιάδα!. Δεν εισήλθαν στη δίνη του συγκεκριμένου πολέμου τόσοι λαοί, για τα μπούτια μιας θεογκόμενας βασίλισσας που κλάπηκε, ούτε η Αθηνά έριχνε καρπαζιές στην Αφροδίτη και στον Αρη εκεί πάνω στον Ολυμπο! Ούτε ο Αχιλλέας ήταν αθάνατος, ούτε, ούτε ούτε....
Το έργο ενός μυθογράφου μπορεί να επιβεβαιωθεί ιστορικά μέχρι ορισμένα λογικά όρια.
Και στο φινάλε, το να γινόταν ένας τέτοιος πόλεμος την εποχή του χαλκού ήταν κάτι εφικτό και πραγματοποιήσιμο, το να εκστρατεύουν όμως νεολιθικοί κτηνοτρόφοι, ψαράδες και γεωργοί από την Ελλάδα στην Ινδία το 7000 π.Χ. εκπολιτίζοντας οι πρώτοι τους δεύτερους αποτελεί αποκύημα αρρωστημένης φαντασίας και ελληνοκεντρικού ναρκισσισμού και δεν θα πρέπει να απορούν οι θιασώτες αυτών των παράλογων θεωριών όταν γίνονται περίγελοι στα μάτια της επιστημονικης κοινότητας αλλά και σ'αυτά κάθε λογικά σκεπτόμενου ανθρώπου!