- Ξεπέρασε τους φοβους σου απεναντι στη μαγεια - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
''The syntactical nature of reality,the real secret of magic,
is that the world is made of words.
And if you know the words that the world is made of,you can make of it whatever you wish.''
Και γιατι ,σε οποιονδηποτε θα ηθελε να ασχοληθει με δυναμεις ,που ειναι εξω απο την διαχειριστικη ικανοτητα θα ελεγα μακρυα;
quote:Αυτή είναι μια ερώτηση που όσοι θέλουν να ασχοληθούν "με δυναμεις ,που ειναι εξω απο την διαχειριστικη" τους "ικανοτητα" απλά αποφεύγουν να απαντήσουν. Γιατί, έτσι, είναι μάλλον η απάντηση.
Εγω παλι γιατι εχω διαφορετικη αποψη;Και γιατι ,σε οποιονδηποτε θα ηθελε να ασχοληθει με δυναμεις ,που ειναι εξω απο την διαχειριστικη ικανοτητα θα ελεγα μακρυα;
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
με το ''δυναμεις περα απο τη διαχειριστικη ικανοτητα''...
Αυτη η φραση εμπεριεχει τη δυναμη του μυστηριου που καλο ειναι
να υπαρχει στην αναζητηση ή μαλλον οχι μονο καλο αλλα και απαραιτητο.
Ολοι πρεπει να ξεκινησουμε απο καπου και ας φαμε τα μουτρα μας μονο και μονο για να καταληξουμε οτι ειμαστε σε θεση να ασχοληθουμε με τη δικη μας συνειδητοτητα.Πρεπει να ξεκινησουμε απο τον ευατο μας.
Αλλα για να το διαπιστωσουμε αυτο ξεκιναμε απο ολα τα υπολοιπα εξω παο τον ευατο μας.Γιατι τοσο καιρο η ενασχοληση με τη ''μαγεια''
ηταν απλα μια μεθοδος για να αποφευγουμε και να τρεχουμε απο τους ευατους μας.
Ποιός ήρθε?
Μερικές φορές διαβάζοντας τα σχολιά σου μου έρχεται ως πρώτη σκέψη η .. υπογραφή σου(ποιος ήρθε;;;).
Με λίγη προσπάθεια όμως τα καταλαβαίνω τελικά.
Συμπάθα με, ο τρόπος γραφής σου με ξενίζει λίγο, αν και γενικά εύστοχος.
Χιούμορ πάντως σίγουρα έχεις.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
ξενιζει κ εμενα αλλα βγαινει ως εκφραση λογου, λες να με πουνε κοστακουρτειτο γριφολογο αλα ηρακλειτο???
π.σ.ιτ παει καβαλησα το καλαμακιον
Ποιός ήρθε?
Edited by - Κostakourtas on 04/11/2012 14:08:39

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Δεν μπορούμε να το αντιληφτούμε.
1) Θα μπορούσε η εικονική αντίληψη της πραγματικότητάς μας,να τα δημιουργεί?
2) Είναι η αντίληψή μας εικονική και όχι πραγματική?
3) Εχει η αντίληψή μας αρχή και τέλος,όσον αφορά το υλικό της τμήμα?
Ας δεχθούμε ώς αληθινή την ρήση << τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται>>.Τι σημαίνει αυτο?
Οτι στην κυριολεξία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται,ή πρόκειται για ποιητική έκφραση,που υποδηλώνει κάτι σκιώδες,κάτι κρυπτόν?
Θεωρώ ότι ισχύει το πρώτο στην κυριολεξία.
<< τα πάντα ρεί >> και έτσι ακριβώς είναι.
Τα πάντα είναι εν κινήσει και τίποτα δεν είναι στην πραγματικότητα στερεό και ακίνητο.Επομένως η κίνηση προκαλεί δόνηση και η δόνηση είναι συχνότητα.
Αρα κάθε τι που υπάρχει,τουλάχιστον στον υλικό κόσμο,εκπέμπει μια συχνότητα,είτε την αντιλαμβανόμαστε μέσω φυσικού τρόπου απ'ευθείας (εγκέφαλος),είτε μέσω τεχνητών δομών,είτε δεν την αντιλαμβανόμαστε καθόλου.Ομως ότι δεν αντιλαμβανόμαστε,δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Π.χ όλοι αναγνωρίζουμε το κόκκινο,το μπλέ,το πράσινο.Εύκολα και απλά,αμέσως μόλις δούμε ένα χρώμα το ξεχωρίζουμε απο ένα άλλο.
Αυτή όμως είναι η εικονική αντίληψη,η "ψεύτικη" αντίληψη,η κατασκευασμένη απο τον εγκέφαλο.
Η πραγματικότητα δεν είναι χρώματα,αλλά δονήσεις-συχνότητες.Το κόκκινο εκπέμπει στη συχνότητα ~476-429χ10(12) Ηz,την οποία συλλαμβάνει ο εγκέφαλος και την "οπτικοποιεί",ονοματίζοντάς την.Δηλαδή δεν υπάρχει στην πραγματικότητα,κόκκινο χρώμα,αλλά μια εκπομπή συχνότητας,την οποία ο εγκέφαλος κωδικοποιεί και την αποδίδει στο συνειδητό τμήμα της ύπαρξής μας,με διάφορες ονομασίες.
Το ίδιο ισχύει,για όλα τα αντικείμενα του υλικού κόσμου.
Αν αλλάξουμε τις δονήσεις και φυσικά την συχνότητα ενός αντικειμένου,τότε αλλάζει και το αντικείμενο.
Αρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Δηλαδή απαντούμε θετικά στο τρομακτικό ερώτημα: << είναι ο κόσμος μας εικονικός? >>
Η ύλη αποτελείται απο μόρια,η σύνθεση των οποίων δημιουργεί την ορατή εικόνα του υλικού,του οποίου το "πάζλ" συνθέτει.Διαλύοντας το υλικό,στα εξ ών συνετέθη,θα έχουμε μεμονωμένα μόρια,που καμμία σχέση δεν θα έχουν με το αρχικό υλικό που διαλύσαμε.
Εχουμε δηλαδή μια συμπύκνωση μορίων,το αποτέλεσμα της οποίας εκπέμπει σε μια συχνότητα Ηz και έτσι αναγνωρίζουμε το υλικό.
Αυτο μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αντίληψή μας,όσον αφορά το υλικό μέρος της υπόστασης του σύμπαντος,έχει αρχή και τέλος.
Αρχή όταν τα μόρια ξεκινούν να συνθέσουν το υλικό και τέλος όταν περατώσουν την "αποστολή" τους.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω,θα μπορούσαν τα φράκταλς,να είναι και αυτά εικονικά,πάλι όσον αφορά το υλικό τους μέρος,στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνονται ο χρόνος και η σκέψη.
Αν η πραγματικότητα γύρω μας,δεν είναι τίποτα άλλο,παρά συμπύκνωση και αποσυμπύκνωση ύλης (γέννηση-θάνατος),τότε τι γίνεται με τα νοήμονα όντα?
Είναι προφανής η απάντηση για το υλικό τμήμα της νοήμονος ζωής.
Το "αιθερικό" όμως τμήμα της,αυτό που ορίζουμε ώς νοήμων,τι υφίσταται,απο την διαδικασία συμπύκνωσης-αποσυμπύκνωσης?
Το λόγο στην συνέχεια έχει η μετα-φυσική αντίληψη του κάθε ενός απο εμάς.
Αλλος αποδίδει την μετα-φυσική στον Θεό,άλλος στον νού,άλλος στον αιθέρα,άλλος δεν ξέρει που.
Θα ήθελα φίλοι μου,τις απόψεις σας για αυτη την μετα-φυσική συνέχεια,της αποσυμπύκνωσης.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Θα μπορούσε πιθανώς να δει κάποιος και διαφορετικά την εικονικότητα. Ας πούμε π.χ. στο γεγονός οτι οτιδήποτε ονοματίζουμε υλικό, εκτός από φορέας της ιδιοσυχνότητας στην οποία αναφέρεσαι, είναι και μια απίστευτα σπάταλη σύνθεση κενών.
Όμως...
Και μόνο η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε τέτοιου τύπου ενδεχόμενα, αίρει αυτομάτως την απόσταση της διάνοιάς μας από το ον.
Θέλω να πω δηλαδή, πως η σύλληψη της εικονικότητας ακυρώνει το ψεύδος των όποιων αισθήσεων.
Ως εκ τούτων:
quote:
1) Θα μπορούσε η εικονική αντίληψη της πραγματικότητάς μας,να τα δημιουργεί?
Μέσω της διάνοιας μπορούμε να άρουμε τη στρεβλότητα. Ακόμα όμως κι αν η υπόθεση των φράκταλς είναι λανθασμένος δρόμος, κάτι πρέπει να σημαίνει η έλξη που μπορεί και μας ασκεί μια τέτοιου τύπου λύση.
quote:
2) Είναι η αντίληψή μας εικονική και όχι πραγματική?
Εικονική ή όχι, είναι από μόνη της μια πραγματικότητα, ικανή να παράξει λύσεις, τουλάχιστον περιορισμένου τόπου και χρόνου χαρακτήρα.
quote:
3) Εχει η αντίληψή μας αρχή και τέλος,όσον αφορά το υλικό της τμήμα?
Προφανώς όχι. Μπορείς άραγε πέραν πάσης αμφιβολίας να ορίσεις τί περιλαμβάνεται στο συλλογικό ασυνείδητο? Για μένα π.χ. αποτελεί πολύ συγκεκριμένη οντότητα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως είναι και περιορισμένη καθ' οιονδήποτε τρόπο.
Θέλω να πω, πως τις εφεδρείες της μετα-φυσικής τις κρατώ ακόμα καβάντζα. Μέχρις εδώ δεν βλέπω τη χρεία να τις ενεργοποιήσουμε.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :Αν το Σύμπαν αποτελείται απο φράκταλς:
1) Θα μπορούσε η εικονική αντίληψη της πραγματικότητάς μας,να τα δημιουργεί?
2) Είναι η αντίληψή μας εικονική και όχι πραγματική?
3) Εχει η αντίληψή μας αρχή και τέλος,όσον αφορά το υλικό της τμήμα?Ας δεχθούμε ώς αληθινή την ρήση << τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται>>.Τι σημαίνει αυτο?
Οτι στην κυριολεξία τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται,ή πρόκειται για ποιητική έκφραση,που υποδηλώνει κάτι σκιώδες,κάτι κρυπτόν?
Θεωρώ ότι ισχύει το πρώτο στην κυριολεξία.
<< τα πάντα ρεί >> και έτσι ακριβώς είναι.
Τα πάντα είναι εν κινήσει και τίποτα δεν είναι στην πραγματικότητα στερεό και ακίνητο.Επομένως η κίνηση προκαλεί δόνηση και η δόνηση είναι συχνότητα.
Αρα κάθε τι που υπάρχει,τουλάχιστον στον υλικό κόσμο,εκπέμπει μια συχνότητα,είτε την αντιλαμβανόμαστε μέσω φυσικού τρόπου απ'ευθείας (εγκέφαλος),είτε μέσω τεχνητών δομών,είτε δεν την αντιλαμβανόμαστε καθόλου.Ομως ότι δεν αντιλαμβανόμαστε,δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Π.χ όλοι αναγνωρίζουμε το κόκκινο,το μπλέ,το πράσινο.Εύκολα και απλά,αμέσως μόλις δούμε ένα χρώμα το ξεχωρίζουμε απο ένα άλλο.
Αυτή όμως είναι η εικονική αντίληψη,η "ψεύτικη" αντίληψη,η κατασκευασμένη απο τον εγκέφαλο.
Η πραγματικότητα δεν είναι χρώματα,αλλά δονήσεις-συχνότητες.Το κόκκινο εκπέμπει στη συχνότητα ~476-429χ10(12) Ηz,την οποία συλλαμβάνει ο εγκέφαλος και την "οπτικοποιεί",ονοματίζοντάς την.Δηλαδή δεν υπάρχει στην πραγματικότητα,κόκκινο χρώμα,αλλά μια εκπομπή συχνότητας,την οποία ο εγκέφαλος κωδικοποιεί και την αποδίδει στο συνειδητό τμήμα της ύπαρξής μας,με διάφορες ονομασίες.
Το ίδιο ισχύει,για όλα τα αντικείμενα του υλικού κόσμου.
Αν αλλάξουμε τις δονήσεις και φυσικά την συχνότητα ενός αντικειμένου,τότε αλλάζει και το αντικείμενο.
Αρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Δηλαδή απαντούμε θετικά στο τρομακτικό ερώτημα: << είναι ο κόσμος μας εικονικός? >>
Η ύλη αποτελείται απο μόρια,η σύνθεση των οποίων δημιουργεί την ορατή εικόνα του υλικού,του οποίου το "πάζλ" συνθέτει.Διαλύοντας το υλικό,στα εξ ών συνετέθη,θα έχουμε μεμονωμένα μόρια,που καμμία σχέση δεν θα έχουν με το αρχικό υλικό που διαλύσαμε.
Εχουμε δηλαδή μια συμπύκνωση μορίων,το αποτέλεσμα της οποίας εκπέμπει σε μια συχνότητα Ηz και έτσι αναγνωρίζουμε το υλικό.
Αυτο μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αντίληψή μας,όσον αφορά το υλικό μέρος της υπόστασης του σύμπαντος,έχει αρχή και τέλος.
Αρχή όταν τα μόρια ξεκινούν να συνθέσουν το υλικό και τέλος όταν περατώσουν την "αποστολή" τους.
Σύμφωνα με τα ανωτέρω,θα μπορούσαν τα φράκταλς,να είναι και αυτά εικονικά,πάλι όσον αφορά το υλικό τους μέρος,στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνονται ο χρόνος και η σκέψη.
Αν η πραγματικότητα γύρω μας,δεν είναι τίποτα άλλο,παρά συμπύκνωση και αποσυμπύκνωση ύλης (γέννηση-θάνατος),τότε τι γίνεται με τα νοήμονα όντα?
Είναι προφανής η απάντηση για το υλικό τμήμα της νοήμονος ζωής.
Το "αιθερικό" όμως τμήμα της,αυτό που ορίζουμε ώς νοήμων,τι υφίσταται,απο την διαδικασία συμπύκνωσης-αποσυμπύκνωσης?
Το λόγο στην συνέχεια έχει η μετα-φυσική αντίληψη του κάθε ενός απο εμάς.
Αλλος αποδίδει την μετα-φυσική στον Θεό,άλλος στον νού,άλλος στον αιθέρα,άλλος δεν ξέρει που.
Θα ήθελα φίλοι μου,τις απόψεις σας για αυτη την μετα-φυσική συνέχεια,της αποσυμπύκνωσης.ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Φίλε Νικόμαχε ,
Όπως θέτεις το θέμα στο τελευταίο σου μήνυμα , προηγείται η ανάλυση ενός τεράστιου (πράγματι) προβλήματος που είναι “ο μηχανισμός της αντίληψης του ανθρώπινου εγκεφάλου” και στη συνέχεια έπεται η εξέταση της σύνδεσής της με την εικονική ή όχι πραγματικότητα των φράκταλς .
Ας τα πάρουμε , λοιπόν , τα πράγματα με τη σειρά που όρισες .
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για το μηχανισμό της αντίληψης του εγκεφάλου ;
Βλέπουμε κάποιες ανθρώπινες συναλλαγές και βγάζουμε γι’ αυτές μερικά συμπεράσματα .
Με δεδομένη την τεράστια ποσότητα πληροφοριών που διατίθενται στις αισθήσεις μας , πώς τις ξεδιαλέγει ο μηχανισμός αποκωδικοποίησης που έχουμε ;
Σίγουρα – ή σχεδόν σίγουρα – ο εγκέφαλος δεν έχει πιστά αντίγραφα των πραγμάτων του κόσμου . Δεν υπάρχει καμιά βιβλιοθήκη μορφών και ιδεών με την οποία να συγκρίνονται οι εικόνες της αντίληψης .
Η πληροφορία αποθηκεύεται με έναν πλαστικό τρόπο , επιτρέποντας απίστευτες αντιπαραθέσεις και άλματα της φαντασίας . Κάπου εκεί υπάρχει χάος , και ο εγκέφαλος φαίνεται να έχει περισσότερη ευελιξία από την κλασική φυσική στο να ανακαλύπτει τάξη μέσα σ’ αυτό .
Μία από τις δευτερεύουσες αψιμαχίες στην επιστήμη , τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα , ήταν η διαφορά γνώμης μεταξύ των οπαδών του Νεύτωνα στην Αγγλία και του Γκαίτε στη Γερμανία για τη φύση του χρώματος . Σύμφωνα με τη νευτώνια φυσική , οι ιδέες του Γκαίτε ήταν ψευτοεπιστημονικές .
Ο Γκαίτε αρνιόταν να δει το χρώμα σαν μια στατική ποσότητα , που μπορούσε να μετρηθεί με ένα φασματογράφο . Υποστήριξε ότι το χρώμα είναι ζήτημα αντίληψης . “Με μικρές παρεκκλίσεις , η Φύση ταλαντώνεται μέσα στα προδιαγραμμένα της όρια”, έγραφε , “και έτσι προκύπτουν όλες οι καταστάσεις και ποικιλίες των φαινομένων που μας παρουσιάζονται στο χώρο και το χρόνο” .
Η λυδία λίθος της θεωρίας του Νεύτωνα ήταν το περίφημο πείραμά του με το πρίσμα . Ένα πρίσμα διασπά μιαν ακτίνα λευκού φωτός σε ένα "ουράνιο τόξο" χρωμάτων , που εκτείνεται σε ολόκληρο το ορατό φάσμα . Ο Νεύτωνας συνειδητοποίησε πως αυτά τα καθαρά χρώματα πρέπει να ήταν οι στοιχειώδεις συνιστώσες , που προστίθενται για να δημιουργήσουν το λευκό . Επιπλέον , διαβλέποντας πιο βαθιά , διατύπωσε την πρόταση ότι τα χρώματα αντιστοιχούσαν σε συχνότητες . Φαντάστηκε ότι κάποια δονούμενα σώματα – σωματίδια ήταν η παλιά λέξη – πρέπει να παράγουν χρώματα ανάλογα με την ταχύτητα των δονήσεων .Υπολογίζοντας πόσο λίγες ήταν οι ενδείξεις που στήριζαν αυτή την άποψη , μπορούμε να πούμε ότι ήταν αδικαιολόγητη όσο και θαυμάσια . Τι είναι κόκκινο ; Για έναν φυσικό , είναι φως που εκπέμπεται σε κύματα με μήκος μεταξύ 620 και 800 εκατομμυριοστών του μέτρου . Η οπτική του Νεύτωνα δοκιμάστηκε χιλιάδες φορές από τότε και αποδείχτηκε σωστή , ενώ η πραγματεία του Γκαίτε πάνω στα χρώματα χάθηκε μέσα στην αφάνεια .
Ο Γκαίτε είχε κάνει μια σειρά ασυνήθιστα πειράματα κατά τη διερεύνηση των χρωμάτων . Είχε ξεκινήσει όπως και ο Νεύτωνας με ένα πρίσμα . Ο Νεύτωνας είχε κρατήσει το πρίσμα μπροστά από ένα φως , καυευθύνοντας τη διαθλασμένη ακτίνα πάνω σε μια λευκή επιφάνεια . Ο Γκαίτε κράτησε το πρίσμα μπροστά στο μάτι του κοιτάζοντας μέσα σ’ αυτό . Δεν είδε κανένα χρώμα , ούτε ουράνιο τόξο ούτε μεμονωμένες αποχρώσεις . Κοιτάζοντας μια καθαρή λευκή επιφάνεια ή τον καθαρό γαλάζιο ουρανό μέσα από το πρίσμα , το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο : ομοιομορφία .
(Συνεχίζεται)

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Μπορείς άραγε πέραν πάσης αμφιβολίας να ορίσεις τί περιλαμβάνεται στο συλλογικό ασυνείδητο?
Φίλε μου,όχι βέβαια δεν μπορώ.
Αλλά όμως δεν αναφέρθηκα στο συλλογικό ασυνείδητο.
Αναφέρθηκα στην αντίληψή μας,όσον αφορά το ΥΛΙΚΟ ΤΗΣ ΤΜΗΜΑ!!
Δεν φωνάζω,απλά τονίζω την διαφορά.
Μιλώ μόνο για κάτι που εκπέμπει συχνότητα και ώς εκ τούτου υλικό και θεωρώ ότι η αντίληψή μας έχει αρχή και τέλος,μόνον όσον αφορά το υλικό που αναγνωρίζει μέσω,των συχνοτήτων.
Νομίζω ότι το ίδιο λάθος με σένα κάνει και ο άλλος καλός μου φίλος ο Κηφέας,άν και δεν είμαι σίγουρος ακόμη,επειδή δεν έχει τελειώσει τον λόγο του.
quote:
Και μόνο η ικανότητά μας να αντιλαμβανόμαστε τέτοιου τύπου ενδεχόμενα, αίρει αυτομάτως την απόσταση της διάνοιάς μας από το ον.
Εδώ θα ήμουν λίγο επιφυλακτικός λέγοντας ότι,άν αυτο το Ον είναι υπαρκτό,τότε μας επιτρέπει να μειώσουμε ή να αυξήσουμε την απόστασή μας απο αυτο,τόσο όσο εκείνο επιθυμεί.
Επειδή, άν υπάρχει πάντα,δεν υφίσταται σύγκριση διανοιών.
Σαν να τρέχει ο λαγός με την χελώνα!!
quote:
Θέλω να πω δηλαδή, πως η σύλληψη της εικονικότητας ακυρώνει το ψεύδος των όποιων αισθήσεων.
Το ακυρώνει φίλε μου,ή το επιβεβαιώνει?
Εγω δεν έχω απαντήσει ακόμη σε αυτο το ερώτημα.
quote:
Εικονική ή όχι, είναι από μόνη της μια πραγματικότητα, ικανή να παράξει λύσεις, τουλάχιστον περιορισμένου τόπου και χρόνου χαρακτήρα.
Είναι μια πραγματικότητα και συμφωνώ απολύτως.
Κηφέα
Πάτα...γκάζι και πες μου την άποψή σου,για την αντίληψη των συχνοτήτων και την "παραπομπή" τους στο συνειδητό.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
“Η εναλλαγή φωτός και σκιάς” , συμπέρανε ο Γκαίτε , προκαλεί το χρώμα .
Προχώρησε να εξερευνήσει πώς αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι τις σκιές που δημιουργούνται από διαφορετικές πηγές χρωματιστού φωτός .
Χρησιμοποίησε κεριά και μολύβια , καθρέφτες και χρωματιστά γυαλιά , το φως του Φεγγαριού και του Ήλιου , κρύσταλλα , υγρά και χρωματιστούς τροχούς σε μια μεγάλη ποικιλία πειραμάτων . Για παράδειγμα , άναψε ένα κερί μπροστά από ένα λευκό χαρτί στο λυκόφως και κράτησε ανάμεσά τους ένα μολύβι .
Η σκιά του στο φως του κεριού ήταν ένα φωτεινό μπλε .
Γιατί ;
Το λευκό χαρτί μόνο του το βλέπουμε λευκό , είτε στο φως της μέρας που σβήνει , είτε στο πρόσθετο φως ενός κεριού .
Πώς μια σκιά διαιρεί το λευκό σε μια περιοχή μπλε και σε μια περιοχή κοκκινοκίτρινου ;
Το χρώμα είναι “ένας βαθμός σκοτεινότητας” , υποστήριξε ο Γκαίτε , “συγγενικός με τη σκιά” .
Μ’ άλλα λόγια , σε πιο σύγχρονη γλώσσα , το χρώμα προέρχεται από οριακές συνθήκες και ιδιομορφίες .
Εκεί που ο Νεύτωνας ήταν αναγωγικός , ο Γκαίτε ήταν ολιστικός . Ο Νεύτωνας “κομμάτιασε” το φως και βρήκε την πιο βασική φυσική εξήγηση του χρώματος . Ο Γκαίτε περπάτησε μέσα σε ανθόσπαρτους κήπους και μελέτησε πίνακες , αναζητώντας μια συνολική εξήγηση . Ο Νεύτωνας προσάρμοσε τη θεωρία του για τα χρώματα σε ένα μαθηματικό μοντέλο για όλη τη φυσική . Ο Γκαίτε , ευτυχώς ή δυστυχώς , απεχθανόταν τα μαθηματικά .
(Συνεχίζω και τελειώνω)

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Εν πάση περιπτώσει ολοκληρώνω, σ' αυτό το μήνυμα, το σκεπτικό μου και αν χρειαστεί επανερχόμαστε πάλι.
Πολλοί είναι οι επιστήμονες που έπεισαν τον εαυτό τους ότι ο Γκαίτε είχε δίκιο . Οι ιδέες του Γκαίτε μοιάζουν με μια εύκολη έννοια , διαδεδομένη ανάμεσα στους ψυχολόγους , που κάνει διάκριση ανάμεσα στη σκληρή φυσική πραγματικότητα και τη μεταβλητή υποκειμενική σύλληψή της .
Τα χρώματα που αντιλαμβανόμαστε ποικίλουν από ώρα σε ώρα και από άνθρωπο σε άνθρωπο – αυτό είναι προφανές .
Αλλά οι ιδέες του Γκαίτε , όπως πολλοί τις αντιλαμβάνονται , έχουν μέσα τους περισσότερη αληθινή επιστήμη . Ήταν εμπειρικές και δύσκολες . Ο Γκαίτε τόνιζε συνέχεια πως τα πειράματά του μπορούσαν να επαναληφθούν . Γι’ αυτόν , καθολική και αντικειμενική ήταν η αντίληψη των χρωμάτων .
Υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι μπορούμε να ορίσουμε μια ιδιότητα του πραγματικού κόσμου , το κόκκινο χρώμα εν προκειμένω , που να είναι ανεξάρτητη από την υποκειμενική αντίληψη ;
Πολλοί επιστήμονες έφτασαν στο σημείο να αναρωτιούνται : τι είδους μαθηματικοί φορμαλισμοί αντιστοιχούν στην ανθρώπινη αντίληψη , συγκεκριμένα σε μια αντίληψη που κοσκινίζει την ακατάστατη πολλαπλότητα της εμπειρίας και βρίσκει παγκόσμιες ιδιότητες .
Το κόκκινο δεν είναι απαραίτητα μια συγκεκριμένη περιοχή φωτεινών κυμάτων , όπως το θεωρούσαν οι νευτώνειοι .
Είναι μια περιοχή ενός χαοτικού σύμπαντος , και τα όριά της δεν είναι τόσο εύκολο να περιγραφούν – ωστόσο το μυαλό μας αναγνωρίζει το κόκκινο με απόλυτη και επαληθεύσιμη συνέπεια .
Αυτές οι σκέψεις, μας δημιουργούνται , πολύ απομακρυσμένες , όπως δείχνουν , από προβλήματα όπως η στροβιλώδης ροή .
Αλλά για να καταλάβει κανείς πώς το ανθρώπινο μυαλό χειρίζεται το χάος της αντίληψης , σίγουρα θα χρειαζόταν να κατανοήσει πώς η αταξία μπορεί να δημιουργεί παγκοσμιότητα .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Θέλω να μοιραστώ μαζί σας το υπέροχο δώρο που μου έκανε ο αδερφός μου. Είναι λίγο μεγάλο, (περίπου 24 λεπτά), αλλά νομίζω πως περιγράφει τη φρακταλική υπόθεση με τρόπο μοναδικό:
Stanley Kubrick επενδυμένος από Pink Floyd:
http://www.youtube.com/watch?v=k2fn4XShIGA
Την αγάπη μου.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Πολύ ενδιαφέρον είναι και αυτό το άρθρο.
Infinite Universe Theory
http://www.scientificphilosophy.com/Downloads/IUT.pdf
καλώς ήρθες στην παρέα του esoterica.
Οπως είπες σε ενδιαφέρει το θέμα.Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να κάνεις μια περίληψη της παραπομπής σου και εν συνεχεία να εκθέσεις τις δικές σου θέσεις,υπέρ ή κατά.Θα είχε ενδιαφέρον.
Σου το ζητώ αυτό, επειδή κάποιοι απο τους αναγνώστες, ίσως να μην μπορούν να καταλάβουν πλήρως τα νοήματα στην αγγλική γλώσσα.
Είθισται στο φόρουμ, να δίνουμε κάποιες αρχικές πληροφορίες και κατόπιν παραθέτουμε τα λινκ,άν κάποιος θέλει περισσότερα.
Επίσης θα ήθελα την προσωπική σου άποψη,ώς πρός την Μεγάλη Εκρηξη.
Την θεωρείς ώς απαρχή του σύμπαντός μας ή όχι?
Ευχαριστώ,αναμένω με ενδιαφέρον.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
είναι πολύ ενδιαφέρον να το δείτε προσεκτικά.
Αφορά θανάτους επιστημόνων,με αντιλήψεις διαφορετικές της κατεστημένης επιστήμης.
τροφή για...σκεπτικιστές.!!!
http://rense.com/general62/list.htm
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.