- τι ειναι ο χρονος? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Να μπώ και εγώ στη συζήτηση.

Δεν υπάρχει χρόνος. Δεν είναι κάτι υπαρκτό.
Αν σταματήσει η φθορά δεν θα υπάρχει χρόνος.

Γνωρίζει κάτι κάποιος για την θεωρία των χορδών. Εχει κάποια σχέση με τον χώροχρόνο.

ΠΟΙΑ ΔΙΑΔΟΧΗ;
ΠΟΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑ;
ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ;
ΠΟΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ;
ΠΟΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ;

ΤΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΙΣΧΥΕΙ;
ΟΛΑ;
ΚΑΝΕΝΑ;
ΤΑ ΜΙΣΑ;
ΜΗΠΩΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑ;
ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ;
..........................................................

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

χρονος ειναι ολα εκεινα που μας κανουν να χαιρομαστε,να γελαμε,να πικραινομαστε και να ποναμε.

χρονος ειναι ενα φιλι στα κλαμμενα ματακια του ανθρωπου που αγαπαμε,αλλα και οι φωνες μας βαζουν για κατι που ειχαμε κανει λαθος οταν ειμασταν πιτσιρικακια

χρονος ειναι οταν ακουμπας το χερι σου στην πλατη ενος φιλου για να του δειξεις πως εισαι διπλα του.

ολα αυτα και πολλα ακομη ειναι ο χρονος.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

γινονται πραγματα παραλληλα-ταυτοχρονα στον χρονο ,ασχετα με τον τοπο.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

quote:

---

καλημερα σε ολους
θα απαντησω με μια ερωτηση απο την ταινια "αρμαγγεδων",με το ζευγαρι να αναρωτιεται αν την σημαντικη στιγμη που ζουν,την βιωνουν αντιστοιχα-παραλληλα και αλλα ζευγαρια.

γινονται πραγματα παραλληλα-ταυτοχρονα στον χρονο ,ασχετα με τον τοπο.

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

---

avatar,σε ευχαριστω και για την συμμετοχη σου στην συζητηση και για την αποψη σου :))))))

κανεις μια αντερωτηση "τι γνωσεις αποκομισαμε",ειλικρινα αυτην την απαντηση μοναχα ο χρονος γνωριζει.

θα συμφωνησω απολυτα και με τους δυο σας οσον αφορα στο να αδραξουμε την καθε στιγμη και να την ζουμε.

τα περισσοτερα απο τα χρονια μου,αυτο προσπαθω να κανω ,ομως υπο αντιξοες συνθηκες και δεν ειναι τοσο απλο -οσο και αν ακουγεται.

ευχαριστω που ειστε διπλα μου και μου προσφερετε τις ομορφες και σημαντικες σκεψεις σας,να ειστε παντα καλα:))

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ..... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΦΙΛΕ ΜΑΝΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ.

ΑΝΤΙΞΟΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΩΣ ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ

quote:

---

κανεις μια αντερωτηση "τι γνωσεις αποκομισαμε",ειλικρινα αυτην την απαντηση μοναχα ο χρονος γνωριζει.

---

Θα κάνω ένα μικρό σχόλιο στο κείμενο της Brie Boy χωρίς να επιθυμώ να επεκταθούμε σε πολιτική συζήτηση...

Όντως το neofolk εκφράζει εθνικιστικές κυρίως τάσεις και υπάρχει έντονη οσμή ναζισμού, κυρίως στο γενικότερο στυλ του look και της εικόνας που προβάλει. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το dark ambient όπως και το indusrial.

Το ζήτημα όμως είναι τι ακριβώς εκφράζει αυτός ο εθνικισμός σήμερα... Πχ, στην Λετονία υπάρχει έντονα το εθνικιστικό στοιχείο, έχω γνωρίσει αρκετά άτομα στα οποία εδώ στην Ελλάδα θα τους βάζανε χωρίς δεύτερη σκέψη την ταμπέλα του νεοναζί. Δεν είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα...

Υπάρχει μεγάλη περηφάνια για την χώρα τους, τις παραδόσεις τους, την γλώσσα τους και την κουλτούρα τους και παράλληλα υπάρχει μεγάλη απέχθεια προς τον κουμουνισμό, το σοβιέτ... Αυτοί οι άνθρωποι ζήσανε την "γλύκα" του σοβιετικού συστήματος και νιώθουνε αηδία στην θέα του σφυροδρέπανου, αντίστοιχη με αυτή που νιώθουνε άλλοι στην θέα της σβάστιγκας.

Υπάρχει λατρεία για την λευκή φιλή, την καταλαβαίνω γιατί την έχω κι εγώ, λατρεία για τα βόρεια χαρακτηριστικά. Από προσωπικής άποψης σας αναφέρω πως είναι απλά προτίμηση. Δεν έχει να κάνει με ανωτερότητες και επιβολλές. Πρπσωπικά νοιώθω πως η λευκή φιλή με μαθηματικούς ρυθμούς οδηγήται σε εξαφάνιση και με "εξαγριώνει" πχ η εικόνα ενός μεικτού ζευγαριού όταν το ένα μέλος είναι λευκός. Και δεν με εξαγριώνει γιατί "ο αράπης πηδάει την λευκή" (όπως θα σκέφτεται κάποιος μαλάκας ρατσιστής) αλλά γιατί συρρικνώνεται και άλλο η λευκή φιλή.... Δεν ξέρω άμα γίνομαι κατανόητός και ελπίζω να μην με έχετε παρεξηγήσει...

Στην ανατολική κυρίως ευρώπη λοιπόν υπάρχει έντονη αυτή η αντίληψη. Δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά για το άμα αυτές οι αντιλήψεις κρύβουν κάτι άλλο. Έχω κάνει αμέτρτητες κουβέντες και με παιδιά από την Πωλονία (υπάρχει πολύ μεγάλη νεοφολκ σκηνή εκεί) και με παιδιά από την Δανία.... Δεν βγήκε από πουθενά η εικόνα ότι αυτοί είναι νεοναζί που θέλουνε να βάλουνε τους Εβραίους στον φούρνο και να αναστήσουνε το 4ο Ράιχ. Θα έλεγα μάλιστα πως στην χώρα μας υπάρχει αρκετά πιο έντονο αντισημιτικό στοιχίο.

Η παραβολή της "ναζιστικής τεχνοτροπίας" στις αφίσες τους και τα εξώφυλλά τους, το feeling του μεσοπολέμου, το μιλιταριστικό γενικά λουκ, όλα αυτά είναι μια μορφή πρόκλησης για να υπάρξει μια διαφορετικότητα, γνωρίζουνε ότι ερεθίζουνε τα "αριστερά" στοιχεία και το επιδιώκουνε, γιατί έχουνε τους λόγους τους να το απεχθάνονται...

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι παίζεται στην Γερμανία. Εκεί δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, υπάρχει παρελθόν και ύστερα από την ένωση των δύο Γερμανιών υπάρχει ένα cocktail επικύνδινων ιδεών.

Συμφωνώ με την Brie Boy ότι "το ζητούμενο είναι η καλή μουσική" και έστω και "όλοι οι κακοί χωράνε στην καλή μουσική". Προσωπικά αρνούμαι να καταλάβω τους νοσταλγούς του ναζισμού, όσο βέβαια και τους νοσταλγούς του σοβιέτ (ειδικά και σε χώρες που δεν το ζήσανε καν...). Ποτέ δεν με ένοιαξε τι προσπαθεί κάποιος να περάσει μέσα από την μουσική, είτε αυτό είναι φασιστική προπαγάνδα, είτε είναι προτροπή να λατρέψουμε τον σατανά. Θεωρούσα και θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά έξυπνο για να πέσω σε αυτή την παγίδα, είναι και θέμα παιδείας τελικά....

Συγνώμη για την παρένθεση και ειλικρινά εύχομαι να μην έχουνε δημιουργηθεί λάθος εντυπώσεις...

Φίλε KERRY KING, επειδή έχουμε συζητήσει το συγκεκριμένο θέμα νομίζω ότι καταλαβαίνω και τι εννοείς, οπότε και δεν τίθεται θέμα παρεξήγησης.

Προσωπικά δε με εξαγριώνει η εικόνα ενός μικτού ζευγαριού γιατί δε νιώθω κάποια ιδιαίτερη λατρεία για κάποια συγκεκριμένη φυλή.
Αντιθέτως, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το "πάντρεμα" 2 φυλών.
Τώρα, αν τύχει και συρρικνωθεί ο αριθμός μας - που δεν το νομίζω καθόλου - ίσως να ακολουθήσουμε έτσι το παράδειγμα των ερυθρόδερμων που εξοντώθηκαν από εμάς, σωστά?

Τώρα, όλο military στυλάκι μπορεί να προέρχεται για τους λόγους που θες, μπορεί να προέρχεται κι από καθαρά εμπορικούς λόγους για την προσέλκυση και των νεοναζί.
Δεν εποκλείει το ένα το άλλο.

Συμφωνώ πάντως απόλυτα σ' αυτό που λες:

quote:

---

Ποτέ δεν με ένοιαξε τι προσπαθεί κάποιος να περάσει μέσα από την μουσική, είτε αυτό είναι φασιστική προπαγάνδα, είτε είναι προτροπή να λατρέψουμε τον σατανά. Θεωρούσα και θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά έξυπνο για να πέσω σε αυτή την παγίδα, είναι και θέμα παιδείας τελικά....

---

Την καλησπέρα μου σε όλους σας με Inkubus Sukkubus και Danse vampyr!

In anticipation of my resurrection...

Το "εξαγριώνει" το έχω σε εισαγωγικά αλλά ακόμα και έτσι ακούγεται κάπως άσχημα... Μάλλον με απογοητεύει, με ζοχαδιάζει, κάπως έτσι... Προς Θεού δεν είμαι πολέμιος των μεικτών ζευγαριών, αλίμονο άμα κρίναμε τα πάντα από τα χούγια μας....

Νομίζω ότι θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ανοίγαμε ένα καινούργιο θέμα, αλλά όχι τώρα, λέω κατά το Σεπτέμβρη που θα έχω ξεμπλέξει με τα δέοντα.

Τώρα στο black metal η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική από το neofolk γιατί στο black metal η ιδεολογία του μίσους αποτελεί την βάση της θεματολογίας του είδους για αυτό και οι προσεγγίσεις είναι αρκετά πιο ακραίες. Αυτά δηλάδή που αφήνονται ως υπονοούμενα στα άλλα είδη στο black metal εκφράζονται έξω από τα δόντια.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από το 90. Νομίζω πως τα πρώτα συγκροτήματα του είδους όπως οι Emperor, Darkthrone, Burzum, Immortal, Enslaved, Gorgoroth, Varathron, Necromantia, Rotting Christ, Mayhem, Beherit εκφράσανε μια νεο-ρομαντική ιδεολογία με έμφαση στην αρχαιότητα, στον αποκρυφισμό, στο σκοτάδι και το μυστήριο, στην απόριψη του χριστιανισμού και της ιδεολογίας του κ.α.

Από αυτήν την σκηνή δεν έχει μείνει πλέον τίποτα παρά μόνο κάποιοι εμπορευματοποιημένοι κλώνοι του στυλ Dimmu Borgir.

Το εθνικοσοσιαλιστικό "back to the Aryan roots" black metal εμφανίστηκε μετά το 1995 όταν τα παραπάνω συγκροτήματα άρχισαν να πέφτουν σε λήθη και το κίνημα άρχισε να πεθαίνει. Ο σκοπός νομίζω ήταν η ανανέωση του είδους μέσω της πρόκλησης και της έντασης αλλά τα αποτελέσματα οδήγησαν σε κάποια άλλη, τελείως διαφορετική κατεύθυνση.

Αυτό θα το αναλύσω αργότερα λόγω έλειψης χρόνου αυτήν την στιγμή.

Δεν το κρύβω όμως πως νοιώθω μεγάλη περηφάνια για την φυλή μου (όχι όμως πάντα) και για την Ελληνική καταγωγή μου (και αυτό όχι πάντα)-ότι και να σημαίνει αυτό-όμως δεν ορίζω την περηφάνια μου και την εθνική μου ταυτότητα μέσα από το μίσος για τους άλλους. Όπως και δεν κρύβω την απέχθεια μου για τον χριστιανισμό και τους σκλάβους του χωρίς όμως να αναγνωρίζω ότι καλώς ή κακώς αποτελεί και αυτός ένα σημαντικό κομμάτι της δυτικής κληρονομιάς που πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό ιδιαίτερα εκεί όπου ταυτίζεται ή μάλλον εμπλέκεται με την ελληνική σκέψη.

Έχω επίσης μεγάλο σεβασμό για συγκροτήματα όπως οι Graveland, Nokturnal Mortum, Legion of Doom, Hate Forest, Drudkh κ.α.

Αλλά το θέμα παίρνει πολύ συζήτηση και με περιμένουν κούτες για μετακόμηση....

Νομίζω πως με εκφράζουν αρκετά οι στίχοι των Αθηναίων Necromantia (άλλη μια παρουσίαση εν αναμονή) για αυτό και τους παραθέτω παρακάτω:

Ancient Pride

The Glory of Your Love
Is Built Upon Our People's Pain
And Your Glory is Painted Red
Of Our Noble Blood You Shed.

You Came And Slaughtered Odin
You Came And Murdered Zeus
Our Gods Became Your Satan
And Satan Became Our God

The Ancient Pride
Still Burns Within Us
Honour, Strength And Joy
By Force We'll Purge Our Soil

The Wolf, The Bear, The Raven
Still Guard The Ancient Soul
The Ram Will Crush Your Temples
The Bull Will Slay Your Priests

Your Brought The Faith of Slavery
You Crowned The King of Slaves
You Raped And Spoiled our Beauty
But Conquered Not our Hearts

The Woods Became our Shelters
the caves Became our Shrines
Gidden From The Greedy Eyes
OF Our Mad, Mercyful God

Οι Αθηναίοι Necromantia αποτελούν για τον γράφοντα μιά από τις πιο σημαντικές δυνάμεις στον χώρο του Metal αν και μετά το 2000 έχουν δυστυχώς εξαφανιστεί. Όντας το τρίτο μέλος της Αγίας Τριάδας του Ελληνικού Black Metal, οι άλλοι δύο είναι οι Γιαννιώτες Varathron και οι Rotting Christ, οι Necromantia έχουν κυκλοφορήσει από το 1989 που δημιουργήθηκαν τρεις full length δίσκους και διάφορα split, EP, και demo, όλα τα οποία θεωρούνται αριστουργηματικά.

Το συγκρότημα αποτελείται από τον γνωστό και μη εξαιρετέο Magus Wampyr Daoloth ή Γιώργο Ζαχαρόπουλο ο οποίος είναι ένας από τους πατέρες του ελληνικού μέταλ. Πέρα από τους Necromantia ήταν ο υπέυθυνος τους περιοδικού Metal Invader, της -μας άφησε χρόνους-Black Lotus, και έχει συμμετάσχει κατά καιρούς σε διάφορα άλλα project με τους Rotting Christ, N.A.O.S., Thou Art Lord etc.

Μαζί του ο Makis και μερικοί έξτρα μουσικοί.

Οι Necromantia έχουν ένα μοναδικό ήχο ο οποίος οφείλεται στην χρήση δύο μπάσων (4χορδων και 8χορδων) και στην απουσία κιθάρων....ναι καλά διαβάσατε, υπάρχουν κάποια κιθαριστικά σόλα που και που αλλά ο ήχος βασίζεται στον συνδυασμό των δύο μπάσων.

Ας πάμε τώρα στο Crossing The Fiery Path την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά των Necromantia που κυκλοφόρησε το 1993. Τι να γράψω...πραγματικά δεν έχω λόγια να εκφράσω αυτό που νοιώθω κάθε φορά που ακούω αυτήν την μουσική.

Για μένα πρόκειται για ένα από τους καλύτερους metal δίσκους όλων των εποχών αλλά αυτή είναι η υποκειμενική μου άποψη με την οποία χαίρομαι που συμφωνούν αρκετοί αλλά δεν θέλω να την επιβάλω σε κανένα και ίσως υπερβάλω.

Τι έχουμε λοιπόν στο Crossing The Fiery Path;

Επιρροές από NWOBHM, ambient ιντερλούδια με Μεσσογειακές αναφορές και κρουστά, μπάσα που ξερνάνε φωτιές, blacked φωνητικά, σατανισμός, βαμπυρισμός, μελαγχολία, ψαλμωδίες, και ότι καλύτερο είχε καταφέρει το είδος μέχρι τότε.

Αγαπημένο κομμάτι φυσικά το Lord of the Abyss, το οποίο δεν το έχω ακούσει ούτε μία φορά χωρίς να ανατριχιάσω. Και είμαι σίγουρος πως θα αρέσει πολύ στον Dying Incubus και στην Brie Boy γιατἰ φέρνει περισσότερο προς το dark wave και λιγότερο προς το metal.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα κομμάτια της ελληνικής metal σκηνής!

O δίσκος και το CD για καιρό out of print κυκλοφόρησε ξανά το 2000 σε digipack με διαφορετικό layout 1000 αντίτυπα μόνο. Αν τον βρήτε αγοράστε τον με κλειστά μάτια.

Τα άλλα στην λίστα μας.

Kerry, στην ηλικία που είμαι κιόλας, έχω ακούσει τρισμέγιστο κράξιμο πέρι μουσικής. Λίγο-πολύ φαίνεται και από το post μου φαντάζομαι.

Βέβαια, μεγαλώνοντας άρχισα να το φιλοσοφώ: Εδώ δεν ντρέπονται αυτοί που ακούνε Πυξ-Λαξ, θα ντραπώ εγώ που ακούω φολκ; Τέλος πάντων, δεν λέω άλλα, γιατί ακούω να καταφτάνει ο Dying κραδαίνοντας την παντόφλα.
-"Brie, μην μιλάς έτσι για τους συνανθρώπους μας" κτλ.

Dying, no offence, έτσι; Πλάκα κάνω.

Φίλε μου Kerry, μια χαρά εντύπωση νομίζω έχεις δημιουργήσει. Σε μένα τουλάχιστον, αρίστη. Και γιατί άλλωστε να πούνε εσένα φασίστα; Η Brie που τα πάει και τα φέρνει, και όλο στο φολκ καταλήγει; (και ποιός να σε πει; Πέντε είμαστε όλοι και όλοι, μεταξύ μας τα λέμε.)

Αντί να προβληματίζεστε λοιπόν, τσεκάρετε τα mail σας. Παρουσίαση αύριο, (ή απόψε αν συνεχίσει το μάτι να είναι γαρίδα).

Μήπως ξέρετε τους κυρίους από δω;

Autumnblaze

Έχω δηλώσει ότι δεν πολυσυμπαθώ το μέταλ, αλλά τον συγκεκριμένο δίσκο τον έχω λιώσει. Τέλος πάντων, το είδος τους θεωρείται κάτι μεταξύ doom metal, ή .... κάτσε πως το διάβασα....depressive doom και gothic. Κάπου αλλού το βρήκα Black doom metal και αλλού symphonic metal. Χαμός.
Μου φαίνεται ότι οι διάφορες κατηγορίες του metal συναγωνίζονται επάξια τον αριθμό των μισών εντόμων του πλανήτη.

Λοιπόν, οι Autumblaze είναι από την Γερμανία, και δημιουργήθηκαν το 1996. Έχουν και μια σελίδα στο myspace, η οποία, με τόσα τζάντζαλα που της έχουν βάλει, ανοίγει μόνο την ώρα που πρέπει να κλείσεις τον υπολογιστή για να πας για δουλειά.

Δισκογραφία:

* 1998 Every silent moment I weep (7"-Single)
* 1999 DämmerElbenTragödie
* 2000 Bleak
* 2002 Mute boy Sad girl
* 2002 Lighthouses (EP)
* 2003 The Mute Sessions
* 2004 Words are not what they seem

Ελπίζω να μην έχουν ξαναπαρουσιαστεί.

Νομίζω παρόλα αυτά πως δεν υπάρχει λόγος να σε παρεξηγήσει κάποιος, ειδικά σ' αυτό το θέμα που νομίζω ότι καταλαβαίνει ο ένας τον άλλον λίγο καλύτερα εδώ και καιρό.

Καλή μου Brie Boy, μην ανησυχείς και δεν υπάρχει offence!
Καταλαβαίνω τι εννοείς όταν λες ότι έχεις ακούσει τόσα για τη μουσική που ακούς, ξέρω απ' αυτά...
Τον όρο depressive doom metal τον ακούω πρώτη φορά, έλεος δηλαδή!
Σαν τα μανιτάρια ξεφυτρώνουν οι ονομασίες πια?
Ας το έλεγαν funereal doom αλλά όχι και depressive doom!
Λες και το doom metal είναι από την φύση του χαρά και γλεντοκόπι!

Παιδιά, κάτι "διαδικαστικό" όσον αφορά το θέμα.
Κρατάω ένα αρχειάκι όπου βάζω κάθε παρουσίαση που κάνουμε ώστε στο τέλος να έχουμε το τελικό μήνυμα με τις παρουσιάσεις των groups/albums που έγιναν σε αυτό το μέρος σε clickable μορφή.
Επειδή όμως μπορεί να μου έχει ξεφύγει και κάποια παρουσίαση, ποιός άλλος θέλει να κρατάει ένα διπλό αρχείο?

In anticipation of my resurrection...