- "ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Δεν πρέπει να φοβίζει ο πόνος που είναι μη αναστρέψιμος.Είναι απλά μια διαδικασία κάθαρσης.Μετά φεύγει.
Η μεγαλύτερη αμαρτία που πληρώνουμε είναι η άγνοια.Δεν ξέρουμε γιατί συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν.Αρκει να αναρωτηθεί κάποιος και να ψάξει την αιτία του λάθους.
quote:
Η μεγαλύτερη αμαρτία που πληρώνουμε είναι η άγνοια.Δεν ξέρουμε γιατί συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν.Αρκει να αναρωτηθεί κάποιος και να ψάξει την αιτία του λάθους.
Ακριβώς.
Η παράληψη όσων αφαιρούνε την ζωή τους ,είναι ότι δεν έχουνε φτάσει στο σημείο να εξερευνήσουνε το μυστήριο της ζωής και αυτό είναι κρίμα .
Η ζωή από εσωτερική σκοπιά ,είναι ατελείωτη ,άπειρη ,αιώνια ,άχρονη, δεν μπορεί να την σταματήσει ούτε ο βιολογικός θάνατος.
Η εξήγηση η εξωτερική ,η επιφανειακή για την ζωή ,είναι ότι είναι η μοναδική αληθινή πραγματικότητα, που τελειώνει με τον βιολογικό θάνατο .
Αναφέρομαι στην ζωή ,όπως την βιώνει η ανθρωπότητα εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα .
Έτσι οι συνάνθρωποί μας που έφτασαν σε σημείο απελπισίας ,θεωρούνε ότι με την επιλογή του θανάτου απαλλάσσονται από τα βάσανα ,τις ευθύνες τις ζωής , την αδικία και την ανισότητα της ,που αδυνατούνε να αντέξουνε.
Έχουνε την άποψη ότι με το τέλος της βιολογικής ζωής ,τελειώνει και κάθε τι άλλο που συνδέεται με αυτήν, όπως για παράδειγμα η πνευματικότητα.
Φεύγουνε με την πεποίθηση ότι κάνανε μία καλή επιλογή .
Ότι δεν θα ξανανιώσουνε ,πόνο, θλίψη ,αδικία ,αχαριστία, αηδία, σπαραγμό…,
Αγνοήσανε το γεγονός , ότι η ζωή τους δόθηκε ως δώρο ,το οποίο δεν επιστρέφεται ,αλλά το κρατάς μέχρι εκείνο το σημείο που θα έρθει να σε βρει ο ίδιος ο θάνατος αυτοπροσώπως.
Αυτός βέβαια έχει δικαίωμα να μας βρει με πολλές μορφές .
Είναι όμως ένα άλλο θέμα το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον θάνατο…,
Την ζωή θα πρέπει να την βλέπουμε ως ένα άλυτο μυστήριο και φυσικά να το σεβόμαστε και ο σεβασμός να φτάνει σε εκείνο το σημείο ,όπου θα το θεωρούμε αμαρτία ,αδικία , να την τελειώνουμε με τα ίδια μας τα χέρια …,
quote:
Δεν πρέπει να φοβίζει ο πόνος που είναι μη αναστρέψιμος.Είναι απλά μια διαδικασία κάθαρσης.Μετά φεύγει.
Σωστό.
Τις περισσότερες φορές φτάνουμε στην γνώση αυτή ,όταν οι πόνοι είναι αβάσταχτοι ,φτάνουνε στο αποκορύφωμα και κάποια στιγμή υποχωρούνε .
Ο πόνος είναι δάσκαλος.
Πάντοτε μας διδάσκει, αλλά δεν είμαστε πάντοτε έτοιμοι για όλα τα μαθήματα που μας παραδίδει .
Και φυσικά όλα τα μαθήματα οδηγούνε στο σημείο , κατά το οποίο θα έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η ασθένεια , η κάθε αρρώστια είναι το αποτέλεσμα ,η συνέπεια της αναστολής της ψυχικής μας ζωής.
Καταρχήν καλημέρα!!
αλλά πως να είναι καλή όταν άλλη μία ταλαιπωρία υφιστάμεθα σήμερα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς..
Χαιρετώ και τους υπόλοιπους της παρέας.
Πραγματικά δεν ξέρω αν είναι δειλία ή θάρρος ή και τα δύο μαζί, ούτε θέλω να κρίνω τους ανθρώπους που βρέθηκαν είτε στα πρόθυρα είτε τέλεσαν την πράξη!!
Ούτε ξέρω αν είναι ο πόνος διαδικασία κάθαρσης, αυτό που ξέρω είναι πως δεν πρόκειται για μία διαδικασία, αντιθέτως, συνήθως πρόκειται για αφόρητο "ψυχικό" πόνο που δεν έχει ΤΕΛΟΣ και μόνον η "αλλαγή" μπορεί να κάνει το άτομο να βγει από εκεί!! Επειδή η συγκεκριμένη "ψυχική" κατάσταση που βιώνει το άτομο, το έχει πείσει πως η αλλαγή δεν θα έρθει ποτέ, οπότε επιλέγει να δώσει το τέλος σε αυτόν τον ατελείωτο κύκλο με σκοπό την απαλλαγή του, μάλλον πρόκειται για κάτι στατικό!!
Πριν λίγα χρόνια το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών ήταν από τους έφηβους και παρόλο που αυτό συνεχίζετε με τον ίδιο ρυθμό, πλέον έχουν αυξηθεί αντιστοίχως και στους μεγαλύτερους ηλικιακά, από 45 ετών και πάνω!!
Δεν ξέρω αν υπάρχει λόγος για όλα αυτά, μήπως θα έπρεπε να ευχαριστούμε αυτή την κατάσταση και αυτούς τους ανθρώπους που μας δίνουν την ευκαιρία να γευτούμε την κάθαρση?
Εγώ προσωπικά δεν ευχαριστώ κανέναν.. ούτε επέλεξα να ανοίξω αυτό το θέμα για λόγους "φιλανθρωπίας", ούτε θέλω να σώσω την "ανθρωπότητα". Μάλλον οι λέξεις αυτές μου προκαλούν ναυτία έτσι όπως τις έχουν καταντήσει!!
Δεν μπορεί να μην είναι λυπηρό το γεγονός της αφαίρεσης της ίδιας της ζωής των, αλλά να είναι λυπηρό που δεν εξερεύνησαν τα μυστήρια της ζωής?? μήπως αυτό είναι φιλανθρωπία?
Δεν θέλω να εναντιωθώ σε κάποιον, απλά δεν αντέχω να ακούω πλέον για ανθρώπους μεσσίες όπως οι φιλάνθρωποι!!
Δυστυχώς όλα γίνονται με σκοπό το προσωπικό όφελος και ο άνθρωπος, δεν κατανοεί πως το προσωπικό όφελος είναι πραγματικό μόνο όταν νοιάζεσαι για την ομάδα, όταν σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου, είτε είναι ο γειτονάς σου, ο ασθενής σου, ο μαθητής σου, ο υπάλληλός σου και το περιβάλλον που ζεις/ζει, λαμβάνεις, μεγαλώνεις, τρέφεσαι, γεννιέσαι και πεθαίνεις!!
quote:
παρολα αυτα, τα περισσοτερα ΜΜΕ, κρατουν σιγη ιχθυος απι του θεματος
Δυστυχώς για πολλά και ποικίλα θέματα, ή βάζουν άλλους τίτλους από το το ίδιο το ρεπορτάζ τους.. όλα είναι σχετικά με την πολιτική, γιατί περί πολιτικής πρόκειται, μακάρι ο κόσμος να σταματήσει επιτέλους να τους παίρνει στα σοβαρά και να αλλάξει τρόπο σκέψης, γιατί αυτό πρέπει να γίνει πρώτα και πάνω από όλα!!
THE TRUE REVOLUTION IS IN MIND
μπας και μας χρειαζεται μια τροικα ψυχολογων και ψυχιατρων ρε παιδια ?
(πλακα κανω φιλε αντωνη αλλα οταν διαβασα την φραση ....... !!!!!! ο σωκρατης φυσικα καλα τα ελεγε , υποθετω χαχα)
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
quote:
Άρα, η απάντηση είναι πως ο μέρμιγκας,
και θέλει, αλλά και μπορεί.
προς τι όμως οι περιστροφες γυρω απο την σφίγγα
(αφού δοκιμασε ανεπιτυχος 2 φορες);
έπαιξαν ρόλο στην τρίτη και φαρμακερη;
-------------------------------------------------------------
atma
quote:
δεν απαντω//θα περιμενω να χαμογελασει η σφιγγα...
ΑtmaLoveit
μήπως και ο σειριος πρεπει να ειναι στην καταλληλη θεση ;
`
LOVE !gamotintrelamou,LOVE!
Edited by - rizitis on 08/10/2005 02:06:43
quote:
προς τι οι περιστροφες του μερμιγκα περιξ της σφιγγός?
...
(αφού δοκιμασε ανεπιτυχος 2 φορες);έπαιξαν ρόλο στην τρίτη και φαρμακερη;
Δεν ξέρω αν δίνεις στο "2 φορές" κάποιο συμβολικό νόημα.
Ορθολογικά πάντως εάν το δούμε, τα μυρμήγκια πράγματι περιτριγυρίζουν γύρω από αυτό που πρόκειται να κουβαλήσουν μέχρι που να βρουν την κατάλληλη γωνία για να το σηκώσουν, αλλά και για να εκτιμήσουν το μέγεθός του.
Οι αρθρώσεις των μυρμηγκιών είναι πολύ λιγότερες από αυτές του ανθρώπου, και οι περισσότερες από αυτές έχουν δυνατότητα κίνησης μόνο σε έναν άξονα (κάμψη - έκταση). Έτσι η τοποθέτησή τους στον χώρο σε μία λειτουργική για το έργο τους θέση, απαιτεί μεγαλύτερη συνολική μετακίνησή τους. Ο άνθρωπος τις περισσότερες φορές, αρκεί να στρέψει, κάμψει, πλαγιοκάμψει, την σπονδυλική στήλη και τη λεκάνη του και να χρησιμοποιήσει τα χέρια και τα πόδια του για να προσεγγίσει ένα στόχο. Το μυρμήγκι πρέπει να περιστρέφεται γύρω - γύρω, ώστε να φέρει το σώμα του στην κατάλληλη γωνία.
Έτσι, η απάντηση είναι πως,
κάθε πλάσμα μπορεί να δράσει με όποιο τρόπο του επιτρέπει
ο περιορισμός που δέχεται από τη φύση του.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
quote:προς τι οι περιστροφες του μερμιγκα περιξ της σφιγγός?
?
βρισκεις μια μεγαλη πετρα που πρεπει να μετακινησεις.
ποσες φορες θα περιστραφεις γυρω της πριν την σηκωσεις? (ολοι το κανουν ασυναισθητα)
και οχι οπως νομιζει η λογικη, για να βρεις πιασιματα, αλλα για να "δεις" απο που θελει να την πιασεις (αν θελει) - η περιστροφη ενοποιει τα πεδια σας.
ο μερμηγκας ηταν προφανως σουφης... 
για οποιο λογο κι αν περιστραφηκε, εσενα κατι σου εμαθε παντως!
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
οντως η φυση ειναι περιοριστικη...
-ετσι εφτιαξε και τον ανθρωπο , τα δελφινια,...(και τις σφιγγες)-
οπου υπαρχει ευστοχη ερωτηση υπαρχει και η απαντηση(μεσα στην ερωτηση//ακομη και η ρητορικη ..)το'χα πει παλια και το ξαναματαλεω...για να μην ξεχνιομαστε/απορια ψαλτου Βιξ(οχι αυτο της εντριβης καλε!)
κλεινωντας το ποστ-ακι μου να πω οτι κραταω (αντιυπογραφηςμετα 45-αριου που εγινε:τ-σουπα-καμπα)μια μεγαλη ταμπελα νεον που αναβοσβηνει και γραφει:
"ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΥ ΜΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!"
ΟΜ
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/10/2005 22:50:58
χρειάζονται μαθήματα "σκεπτικής"!
Να βρει ο jonnie την υγειά του
να ξανάρθουν τα μυαλά του
Πάνω, κάτω, δώθε, πέρα
στέλνω μια παλιοκασέλα
Να σταθείς ν’ αγναντέψεις
και τη σβούρα να τελέψεις.
Βράχος η άμμος θα γενεί
και ο jonnie στο κλουβί !
(με τις τ...ουρσι)
Edited by - Δημήτρης on 09/10/2005 08:58:08
Δε τρουθ ιζ έβρυγουεαρ. ΣΤΟΠ.
Δ-ευρο έξω. ΣΤΟΠ.
Y.G. Ξε-flatten i - mage.
Την καλημέρα μου και τις ευχές μου σε όλους ανεξαιρέτως, ευτυχούντες και δυστυχούντες.
Edited by - Oannes on 09/10/2005 14:06:53
Δεν υπόκειται σε τέτοιες εντολές, εξαπλώνεται σε άπειρα layers, συμπληρωματικά ή σε πλήρη αντίθεση μεταξύ τους, κάνει ό,τι θέλει, γεννά το χάος και την τάξη της, αναβοκατεβάζει brightness και contrast κατά το δοκούν, φτιάχνει μάσκες και τις χαλά, ανακατατάσσει τα layer paths, αλλάζει μέγεθος με ασύληπτες ταχύτητες, δημιουργεί τα εργαλεία που επιθυμεί και ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΓΙΑ ΤΣΑΪ ΚΑΝΟΝΙΚΑ*.
Γουστάρω!
*:Ντερβίσικα πράγματα...
No Method, No Guru, No Teacher
quote:
δημιουργεί τα εργαλεία που επιθυμεί και ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΓΙΑ ΤΣΑΪ ΚΑΝΟΝΙΚΑ*.
Γουστάρω!
*:Ντερβίσικα πράγματα...No Method, No Guru, No Teacher
malotira
the crete tea...
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε
quote:malotira
the crete tea...
οι καρυκευμενες με μαλοτιρα ελιες ειναι ακριβοτερες απο το χαβιαρι στην Νεα Υορκη.
οι περισσοτεροι Ελληνες δεν γνωριζουν καν την υπαρξη της...
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
.
birth in the garden
aRt in the garden
something like garden
spirits in garden
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:quote:malotira
the crete tea...οι καρυκευμενες με μαλοτιρα ελιες ειναι ακριβοτερες απο το χαβιαρι στην Νεα Υορκη.
οι περισσοτεροι Ελληνες δεν γνωριζουν καν την υπαρξη της....
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
να ηταν μόνο αυτό που δεν γνωρίζουν jbg
ποιοι γνωρίζουν το βραστάρι απο τι αποτελείτε!
ποιοι γνωρίζουν το σταμναγκάθι και τις ιδιότητες του !
ποιοι γνωρίζουν την άγρια αγκινάρα !
ποιοι γνωρίζουν το φασκόμηλο !
όλα αυτά και πάρα πολλά ακόμα καταργούν πολλά απο τα φάρμακα που
πέρνουν οι άνθρωποι με το πρώτο ποναλάκι και την πρώτη αδειαθεσία
και η φύση μας τα δείνει απλόχερα και δωρεαν !
ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε
[…]
Η Ιστορία γράφεται όταν συμβαίνει. Μερικές Ιστορίες δεν γράφονται ποτέ.
Ποτέ?
Τοκ Τοκ!
- Ποιος είναι ?
- Εγώ. Ο ίδιος
- Εκείνος ο ίδιος που με τρέλανε και μετά με παράτησε ? Τι θέλεις ?
- Άνοιξέ μου. Ανησυχώ. Πέρασα μια φριχτή μέρα δεμένος με ιμάντες σε μια
ιπτάμενη κωλομηχανή που θέλουν να την ονομάζουν «αεροπλάνο» και δεν έχω και
πολύ όρεξη για τέτοιες συναισθηματικές εκκενώσεις. Είναι ανάγκη να σου
μιλήσω.
Τα cafe στην Πράγα είναι ιδανικός τόπος για να μιλήσεις. Όλοι οι
διανοούμενοι του Ακατανόητου, συναντιούνται πολλές φορές εκεί και
διαλογίζονται με τις ώρες. Ο Κάφκα σχολιάζει, ο Μολδάβας σιγοβράζει και συ,
χαμένος στους μεταφραστικούς σπινθηρισμούς του διάχυτου ερωτισμού της παλιάς
Πόλης, προσπαθείς να βρεις τρόπο να σαμποτάρεις το κιτς της ροζ καρδιάς από
νέον που διακοσμεί το απέναντι κάστρο.
«Μα ποιος ηλίθιος δήμαρχος το τοποθέτησε αλήθεια ?», ρώτησε ο Ντεβά ενώ η
Σάντεϊ μάταια προσπαθούσε να βρει μέσα της αν αυτό που αισθανόταν ήταν χαρά
ή κάποιο είδος στομαχικής ενόχλησης από την επίσκεψη του Ντεβά έπειτα από
έναν ολόκληρο χρόνο. «Είσαι αδίστακτος», του είπε, «Έρχεσαι μετά από έναν
ολόκληρο χρόνο και το πρώτο πράγμα που θέλεις να μάθεις είναι ποιος
τοποθέτησε την φωτεινή καρδιά στο Κάστρο της παλιάς Πόλης?». Ο Ντεβά
χαμογέλασε πονηρά καθώς προχωρούσε στο εσωτερικό του cafe. Στο δεξί του χέρι
κρατούσε μια βαλίτσα για λάπτοπ, ενώ στον αριστερό του ώμο ήταν κρεμασμένη η
κιθάρα που είχε αγοράσει από την Μπολκατάγκα. «Ηρέμησε γλυκιά μου»,
απάντησε, «Πηγαίνω στο Κισινάου. Είπα όμως να κάνω μια στάση για μερικές
ημέρες στην Πράγα. Είναι ευκαιρία να δοκιμάσω την νέα μου κιθάρα. Τι λες ?
Μπορώ να παίξω απόψε στο cafe σου ?» Η φωνή του Ντεβά έμοιαζε με μινόρε
ακόρντο, μι ύφεση μινόρε ίσως. Η Σάντεϊ σταμάτησε να σκέφτεται. Πάντα
σταματούσε να σκέφτεται σε τούτα τα μινορίστικα και κατευναστικά ημιτόνια
της ψυχολογικής μπάντας και ‘κείνο το μι ύφεση έδειχνε φανερά πως ο Ντεβά
είχε καταλάβει την αποστασιοποιημένη πια θέση της από την συμφωνική
ερωτοτροπία της Ορχήστρας των Αγαπησιάρικων Χρωμάτων. Κάτι σαν «Μη μου άπ’
του» δηλ. ή κάτι σαν «Μη μου τους κύκνους τάρατε» παιγμένο στην συρμάτινη
χορδή μιας κιθάρας. «Εντάξει», απάντησε, «αλλά μόνο για σήμερα το βράδυ.
Αύριο, θα φύγεις. Πρωί πρωί. Και μην μου αρχίσεις πάλι το κλαψιάρικο μινόρε
σου. Δεν σε θέλω εδώ. Δεν σε θέλω έτσι όπως είσαι.»
Έτσι ήταν όμως. Τι μπορούσε να κάνει γι’ αυτό ? Αν ο άνθρωπος προσπαθήσει να
αλλάξει αυτό που είναι, θα γίνει κάτι άλλο και κανείς δεν ξέρει αν ο
καθρέφτης του το πρωί, θα του χαμογελάσει ή θα τον φτύσει κατάμουτρα. Οι
πιθανότητες που έχει να συμβεί μια εκ βάθους αλλαγή του είναι ενός
ανθρώπου είναι ίδιες με τις πιθανότητες που έχει ένα μινόρε να γίνει
ματζόρε. Κι αν αυτό φαίνεται σαν ευρηματικό ηχητικό κομπλιμέντο ενός
μουσικού έναντι στην πολυμορφία των μουσικών ηχοχρωμάτων, για τον άνθρωπο
είναι εξαιρετικά επικίνδυνο γιατί εμπεριέχει το μυστήριο της αβεβαιότητας. Η
μουσική της ψυχολογικής μπάντας του Ντεβά, ενίοτε χρησιμοποιούσε τούτη την
δυναμική εναλλαγής των κλιμάκων. Μπορεί ένα τραγούδι του να ξεκινούσε με
μινόρε, αλλά ο Ντεβά, υπήρχαν φορές που το ρεφρέν του, το έγραφε σε ματζόρε.
Δεν υπήρχε λοιπόν, τίποτε να αλλάξει. Έτσι ήταν.
Έτσι ήταν όμως και η Σάντεϊ κι αν ο αναγνώστης αγνοεί την ύπαρξή της ως
τώρα, είναι επειδή πολύ απλά, δεν υπήρξε ως τώρα. Η Σάντεϊ εμφανίστηκε μια
Κυριακή στην Βίλα, χωρίς να ειδοποιήσει και θέλησε να μιλήσει με τον Τανούκι
επειδή είχε ακούσει πως στην Κοιλάδα του Τσίρκου βρισκόταν διασκορπισμένοι
οι e-μάντες του από την πτώση του. Ο Τανούκι έλειπε, ως συνήθως, και
αυτός ο οποίος την υποδέχτηκε στην βίλα ήταν ο Ντεβά. Είχε πάλι εκείνη την
μινορίστικη ακουστική στο καλωσόρισμά του, κάνοντας την Σάντεϊ να
αδρανοποιήσει για λίγο την σκέψη της, ως συνήθως, αλλά και να της
κινήσει την περιέργεια να αφιερώσει λίγο χρόνο στην ακατάπαυστη φλυαρία ενός
ερασιτέχνη αλητοτουρίστα του πενταγράμμου.
Καθώς η Σάντεϊ ετοίμαζε το μπαρ για το βράδυ, ο Ντεβά θυμήθηκε μια από τις
αγαπημένες του γεύσεις. «Σάντεϊ», την ρώτησε, «έχεις ακόμα εκείνο το βαζάκι
με γλυκό πορτοκάλι? Πολύ θα ήθελα να γλυκάνω λίγο την γλώσσα μου. Αυτοί οι
κουφιοκεφαλάκηδες στο αεροπλάνο με άφησαν νηστικό» «Ναι, νομίζω», απάντησε
η Σάντεϊ, «αλλά πρέπει πρώτα να μου πεις για ποιο πράγμα ήθελες να μου
μιλήσεις, έτσι δεν είναι ?»
Ο Ντεβά έβγαλε από την βαλίτσα το λάπτοπ του. «Έλα να δεις αυτό το μέϊλ»,
είπε στην Σάντεϊ. Μου το έστειλε ο Τανούκι χθες το πρωί ενώ βρισκόμουν στην
Μπολκατάγκα.»
quote:
Τι ξέρεις για το δισκοπότηρο του Ρέουτ?Τανούκι Καράμπελας.
Η Σάντεϊ κεραυνοβολήθηκε αλλά προσπάθησε να γειώσει την
ηλεκτρική εκκένωση από αυτό που διάβασε κάνοντας μια άτσαλη περιστροφή του
κεφαλιού της σαν να ήθελε να πει «Στο διάολο! Πάλι αυτό το δισκοπότηρο
μπροστά μου!».
Ο Ντεβά της εξήγησε πως είχε ακούσει παλιότερα γι’ αυτό αλλά ποτέ δεν είχε
μπει στον πειρασμό να ερευνήσει αν πραγματικά υπάρχει ή αν ήταν ένα ακόμη
κόνσεπτ κάποιων φιλασθενικών θρησκόληπτων. Ο θρύλος έλεγε πως αυτό το
δισκοπότηρο έχει την δύναμη της διαισθητικής μορφής της Ύψιστης και
Ενοποιημένης Αγάπης που μπορεί να υπάρξει μεταξύ ενός άνδρα και μίας
γυναίκας, και πως όποιος το είχε στα χέρια του, θα ήταν ικανός να αγαπήσει
και να αγαπηθεί πραγματικά μόνο με μια ματιά. Αν πάλι δοκίμαζε να πιει νερό
από αυτό το δισκοπότηρο, τότε θα γνώριζε το μυστήριο του «γίγνεσθαι» και θα
είχε τις απαντήσεις σε όλα τα ψυχοφανή ερωτήματα των υπαρξιακών δονήσεων που
ταλαντεύουν την ανθρωπότητα. Θα κατείχε δηλ. την γνώση των Πάντων. Ο Ντεβά
είπε επίσης στην Σάντεϊ πως είχε ακούσει κάποτε για κάποιο ζευγάρι, το οποίο
είχε βρει το δισκοπότηρο του Ρέουτ και είχε δοκιμάσει να πιει νερό από αυτό,
αλλά την ώρα της πόσης, η κλίση που είχε πάρει το δισκοπότηρο, έκανε να
στάξει μια σταγόνα νερού στο έδαφος και το ζευγάρι μαρμάρωσε, λες και το
είχαν βαλσαμώσει με οινόπνευμα. «Το δύσκολο», της είπε, «δεν είναι να το
βρεις. Το δύσκολο είναι να μπορέσεις να πιεις νερό, χωρίς το δισκοπότηρο να
γέρνει ούτε προς την μεριά του άνδρα, αλλά ούτε προς την μεριά της
γυναίκας.»
Η Σάντεϊ χαμογέλασε με μια υποθάλπτουσα νοσταλγία στα πεντακάθαρα μάτια της
ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της αφήγησης του Ντεβά, η γειωμένη της ηλεκτρική
εκκένωση είχε φτάσει μέχρι την στιγμή που θυμήθηκε την αδελφή της, όταν της
μιλούσε για κάποιον Ράϊχ που ήταν ο πρώτος που είχε βρει το δισκοπότηρο.
Ήταν άραγε αυτός ο λόγος που η Ατμάνοβιτς είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο
Κισινάου ?
- Και από πότε άρχισε να σε ενδιαφέρει εσένα η Ύψιστη και Ενοποιημένη Αγάπη,
κούκλε μου ?
Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για την πασιφανής ειρωνεία που έκρυβε η ερώτησή
της.
- Από σήμερα Σάντεϊ. Από σήμερα! Και σε παρακαλώ, ψάξε να δεις αν έχεις από
εκείνο το γλυκό πορτοκάλι. Μάλλιασε η γλώσσα μου.
[…]
Ευχαριστουμε Deva'm!
Αtma Reloaded
cprtght@tm@2005
[/quote]
Ερώτηση 1 προς Rizitis
(Όταν βρεθεί...):
Είιιιι, ίντα έγιναν μωρέ όλα εκείνα τα ωραία κινούμενα εικονίδια που βάζατε κάποτε ? Μας κακομαθατε κυριε Πρέσβη...
Ερώτηση 2 προς Rizitis:
(Ντελιριο Σουρεάλα από BrieBoy):
Αυτες οι κινούμενες φατσουλες συνεχίζουν να κινούνται όταν δεν τις βλέπουμε???