- Χρεοκοπεί η Ελλάδα ( Λόγοι-Αιτίες ) Νο 3 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Πω - πω!!! Σαν ερώτηση σε λεύκωμα είναι ο τίτλος! 
Τότε, (παλιά...), θυμάστε(;) που βάζαμε τους φίλους μας
(την κολλητή μας πρώτη και απαραιτήτως τον πολυπόθητο,
πλην όμως πάντα "κρυφό" έρωτά μας) να γράψουν...
Η ερώτηση "τί μουσική ακούτε;" ερχόταν 3η, η πρώτη ερώτηση
ήταν "ποιός είναι ο καλύτερός σου φίλος, ή φίλη;"
ενώ η 2η έπαιζε μεταξύ των: "τί ζώδιο είσαι;", "τί ομάδα είσαι;"
(στα αγόρια κυρίως), ή "με ποιόν διάσημο ηθοποιό θα ήθελες να μοιάζεις;"
Λοιπόν - λοιπόν!
Είναι τελικά απίστευτο, πόσες πολλές ώρες καλή μουσική μπορούν να
"αγοράσουν" 100 ευρώ!! (εγώ ανακάλυψα σήμερα πόσες ώρες 
).
(νομίζω ότι θα περάσει το Πάσχα και δε θα τα έχω ακούσει όλα...)
Και... μέχρι να έρθει και εκείνος ο άτιμος ο Καλομοίρης, γιατί να
μην εξασκήσουμε τα αφτιά μας, ακούγοντας πχ. τις υπέροχες 32 (;)
Σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν, ή τα κονσέρτα του για πιάνο;
Η το Adagio του Albinoni;
Carmina Burana, εκκλησιαστικά, (Γρηγοριανά μεν, αλλά να συνοδεύονται
απαραιτήτως και από όργανο), Astor Piazzolla, ethnic.
Λίγα soundtracks δε βλάπτουν, ιδιαίτερα αν είναι από ταινίες sci-fi,
ή απλά από: midnight express, last of moicans, braveheart, matrix, el matador, κ.α.
Οι μπαλάντες των Scorpions, το Somertime σε όλες τις γνωστές και τις
άγνωστες εκτελέσεις,
ροκ από 60 μέχρι κάπου... 90, δεκαετία του 80, αυθεντική ντίσκο και
τα παρεμφερή της είδη, mano negra, mana chao,
λίγο από symphonic metal, και τα παρεμφερή, ιδιαίτερα nightwish, therion,
αλλά και Χατζιδάκη, που ταιριάζει υπέροχα με fado και τα λοιπά
αργεντινο-κουβανέζικα.
ουφ! ξέχασα κάτι;
massive attack, tricky, κάποια hip-hop και...
ΜΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝ ΤΑ ΑΦΤΑΚΙΑ ΜΟΥ!!
ένα πολεμικό εμβατήριο, (από κάποια ταινία).
Αυτό, όχι!
Ελπίζω να κατατόπισα κάπως σχετικά με τις μουσικές μου προτιμήσεις!
Edited by - λίλιθ on 27/03/2007 22:03:33
quote:
όσο πάει ο A.Kircher και μας εντυπωσιάζει περισσότεροκλασσική μουσική και Καλομοίρη...μιλάμε για παιδεία !
Γι αυτό τα λέω βρε Αποστόλη για εντυπωσιασμό!!!
Στην πραγματικότητα με Τερλέγκα την βρίσκω και εγώ όπως και άλλοι εδώ κι ας ντρέπονται να το γράψουν!
Άκου τώρα τι θα πει κάρμα. Στο περιβάλλον που μεγάλωσα στο χωριό η κλασσική μουσική ήταν κάτι σαν τον εξωγήινο του Ροσγουελ. Υπήρχαν φήμες δηλαδή ότι υπάρχει αλλά κανείς δεν μπορούσε να το διαβεβαιώσει αν όντως υπάρχει ή τι ακριβώς είναι.
Αφού μια φορά άκουγα Τρίτο Πρόγραμμα και μπαίνει ο πατέρας μου στο δωμάτιο και έκπληκτος μου λέει "τι έγινε; πέθανε κανένας;" Είχε συνηθίσει που έβαζε το ραδιόφωνο κλασσική μουσική όταν πέθαινε κανας επίσημος.
Εκεί να δεις παιδεία, καθηγητής άνθρωπας. (Α ρε πατέρα να μην έχεις κομπιούτερ να δεις τι σου γράφω.)
Πάντως κάτι ανεξήγητο με οδήγησε από μικρή ηλικία να ακούω κλασσική μουσική και να συναντώ ανθρώπους με ανάλογα ενδιαφέροντα.
quote:
αλλά εδώ και δέκα χρόνια περίπου,μαζεύω ο,τιδήποτε υπάρχει σε βινύλιο και προέρχεται από το νησί της Τζαμάικα
(έχω και μία εκπομπή στο ραδιόφωνο σχετική με ska,rocksteady,reggae,dub,dancehall και mento/calypso)
Μπράβο ρε συ!
Αυτά είναι ωραία ακούσματα.
quote:
Καλά νέα για τα πρελούδια του Καλομοίρη A. Kircher
Τέλεια! Υποψιάζομαι πως ίσως να πρόκειται για το ίδιο CD που ανέφερα παραπάνω. Πέρα από το Metropolis σκεφτόμουνα μήπως το έχει και "Η Λέσχη του Δίσκου"
quote:
Πω - πω!!! Σαν ερώτηση σε λεύκωμα είναι ο τίτλος!
quote:
Αφού μια φορά άκουγα Τρίτο Πρόγραμμα και μπαίνει ο πατέρας μου στο δωμάτιο και έκπληκτος μου λέει "τι έγινε; πέθανε κανένας;"
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!!
αν κάνεις κάτι,μία εργασία π.χ. ή μία χειρωνακτική δουλειά,
αν ακούγεται στο background κλασσική μουσική,
έχω παρατηρήσει ότι τα πράγματα γίνονται καλύτερα
είναι μουσική που βοηθάει τις κινήσεις,αν θα μπορούσα να το πω έτσι
Καλομοίρη δεν έχω ακούσει ποτέ,Σκαλκώτα έχω ακούσει αλλά δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα
όσο για τη reggae,αγαπητέ A.Kircher,είναι πράγματι πολύ ιδιαίτερη μουσική...αλλά έχει κακές δημόσιες σχέσεις
οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αν ακούσεις ένα και μόνο τραγούδι
reggae, τότε είναι σαν να τα έχεις ακούσει όλα
έχει αυτό το επίμονο μπάσο που ακούγεται...κάπως...
αλλά δεν είναι τίποτα άλλο η reggae παρά μία ακόμη εξέλιξη του
rhythm'n'blues,παιγμένη the jamaican way
καλά,το Τζαμαικάνικο ska,μέχρι και το 1966,είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ μουσική
κι αυτοί που το παίζουν,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΙ μουσικοί όλοι τους
(baba brooks,lord tanamo,errol thompson,skatalites,tommy mc cook,derrick morgan,derrick harriott,heptones,wailing wailers,και φυσικά ο τρισμέγιστος PRINCE BUSTER !!!!).....
....(και άλλοι πολλοί...)
Εγώ θα έλεγα ότι μπορεί να εκφράσει μια μεγάλη γκάμα συναισθημάτων και να περιγράψει μία επίσης μεγάλη ποικιλία καταστάσεων, γιατί όχι - και μιας κηδείας!
Πάντως, το να είναι κάποιος φανατικός λάτρης της κλασικής μουσικής (να την ακούει ας πούμε, κάθε στιγμή και ώρα με ευχαρίστηση και ενθουσιασμό), αποτελεί για πολλούς ανθρώπους σήμερα μία ένδειξη "διαστροφής"! (χαχα)
Όταν ήμουν φοιτήτρια, είχα πάει στην Αγγλία μέσω ενός προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών για 6 μήνες. Με το που άνοιξα το ραδιόφωνο, ανακάλυψα αυτό, που θα μου έδινε χρώμα στη μονοτονία της βορειο-αγγλικής επαρχιακής καθημερινότητας: τον classic-fm. Δυστυχώς, φαίνεται πως μόνο εγώ το έβλεπα έτσι, σε αντίθεση με δύο συμφοιτήτριές μου, με τις οποίες μοιραζόμασταν το ίδιο διαμέρισμα. Κάθε πρωί, απαραίτητη προϋπόθεση για να ξυπνήσω ήταν, να ακούσω για περίπου μισή ώρα κλασική μουσική από τον εν λόγω σταθμό. Στην αρχή οι δυο Ελένες (οι συμφοιτήτριες), νόμιζαν πως επρόκειτο για μια περιστασιακή όρεξη που θα μειωνόταν με τον καιρό, αλλά τουναντίον. Όσο περνούσαν οι μήνες, όποιος περνούσε μπροστά από το δωμάτιό μου, αγκαλιαζόταν από ένα μουσικό χαλί, ραμένο με Mozart, Beethoven, Liszt, Gerswin, και ότι άλλο υπέροχο είχε να παρουσιάσει το classic fm. Τα δε πρωϊνά, το ξυπνητήρι-ραδιόφωνο ακουγόταν σαν πολεμική σειρήνα στο ήσυχο κατά τα άλλα πρωϊνό. Οι δυο Ελένες είχαν φρικάρει εντελώς!
Με λίγα λόγια, το παραδέχομαι...
Ανήκω σ' αυτήν την "επονείδιστη" μειονότητα, που μπορεί να ακούσει κλασική μουσική σχεδόν πάντα και που εάν δεν της βάλεις όρια, θα προσεύχεσαι σιωπηρώς να γίνει κάποιο λάθος και να παίξει το τρίτο πρόγραμμα Τερλέγκα, μπας και ακουστεί και τίποτε άλλο... (ας μην υπερβάλλω όμως - κάνω και διαλλείμματα για Χατζιδάκι)
Μιας και λέμε για το τρίτο πρόγραμμα, να προτείνω την αγαπημένη μου εκπομπή, που ευτυχώς μπορεί να την ακούσει κανείς και μέσα από το διαδικτυακό ραδιόφωνο. Είναι "ΤΑ Π ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" με τον Γιώργο Ευσταθίου.
Παραθέτω στη συνέχεια την περιγραφή της ραδιοφωνικής αυτής εκπομπής, από τη σελίδα του τρίτου προγράμματος.
http://tvradio.ert.gr/radio/showDetails.asp?id=16&pday=2&tid=21950
ΤΑ Π ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
(Με τον Γιώργο Ευσταθίου )
Μια καινούργια σειρά εκπομπών με τον τίτλο «Τα Π της αγάπης» θα αρχίσει να μεταδίδεται από την Τετάρτη, 22 Μαρτίου, στο Τρίτο Πρόγραμμα. Σε αυτή τη πρώτη εκπομπή της σειράς, ο παραγωγός Γιώργος Ευσταθίου, σε μια προσπάθεια να μας εξηγήσει τον συμβολισμό του τίτλου που επέλεξε, κάνει μια εκτενή αναφορά στην κρυφή γοητεία και τις δυσκολίες που παρουσιάζει στους ερευνητές του, «ανεξάντλητος» σε μια διαδρομή 4.000 χρόνων, ο αριθμός 3,1415+ που αντιστοιχεί στο γράμμα «Π» του ελληνικού αλφάβητου. Και παράλληλα πλησιάζει με το δέος που αρμόζει το άλυτο μυστήριο της Αγάπης, που όσο κι αν μας καταπονεί μας έλκει όπως, τις χρυσαλίδες το φως μιας λάμπας. Με σκάφος το ελληνικό τραγούδι διασχίζει λοιπόν, τις δύο αυτές συμπληγάδες, πότε προσκρούοντας στην μια και πότε στην άλλη, έχοντας πηδαλιούχους του τον Ρολάν Μπαρτ (Αποσπάσματα του Ερωτικού Λόγου ) και του Ντέϊβιντ Μπλάτνερ (Η χαρά του «Π»), εναλλάξ.
Αυτά όσον αφορά, την πρώτη εκπομπή. Γιατί αμέσως μετά στις επόμενες, θα φιλοξενήσει, έχοντας σταθερά σαν βασικό του άξονα το ελληνικό τραγούδι, κομμάτια της παγκόσμιας λογοτεχνίας, που έμμεσα ή άμεσα οι συγγραφείς τους προσπαθούν να φωτίσουν τα σκοτάδια της Αγάπης ή να την συσκοτίσουν περισσότερο… Είδωμεν.
Τα Π της αγάπης» λοιπόν, κάθε Τετάρτη και Παρασκευή στις 18:30 και την Κυριακή στις 24:30 ακριβώς!
"Με τη συμπλήρωση ενός χρόνου μετάδοσης και με αφορμή την επίσημη εισβολή της άνοιξης, η εκπομπή "ΤΑ Π ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" άνοιξε έναν νέο κύκλο με βασικό άξονα αυτή τη φορά το έργο του Aldo Carotenuto "ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΠΑΘΟΣ", ανιχνεύοντας και πάλι τα όρια της αγάπης και του πόνου, όχι μόνο από επιστημονική άποψη, αλλά όπως περιγράφονται επίσης με τρόπο ποιητικό μέσα από το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι."
Επίσης καταπληκτική εκπομπή είναι η "ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΧΑΛΚΟΥ", με τον Γιώργο Κοροπούλη, που μπορεί να την ακούσει κανείς κάθε Τετάρτη και Παρασκευή στις 17:00. Την προτείνω κυρίως για τα κείμενα που ακούγονται.
Εάν τις ξέρετε τις εκπομπές αυτές, ή αν τις ακούσετε μετά από την πρότασή μου, θα με ενδιάφερε να διαβάσω τη γνώμη σας.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Τις δύο εκπομπές που πρότεινε η Αμαλία δεν τις ήξερα αλλά θα προσπαθήσω να τις ακούσω αν ταιριάζουν οι ώρες.
quote:
καλά,το Τζαμαικάνικο ska,μέχρι και το 1966,είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ μουσικήκι αυτοί που το παίζουν,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΙ μουσικοί όλοι τους
Φίλε Αγνοών, δυστυχώς δεν έχω πολλά ακούσματα από αυτό το είδος αλλά από τα λίγα που έχω ακούσει συμφωνώ απόλυτα!
Κι ο μουσικός, μέσα στην τέχνη ξεκουράζεται από τη δούλεψή της."
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Με μουσική από όλο τον κόσμο
Γ΄ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ αν δεν κάνω λάθος
την άλλη που λέγονταν ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΞΑΙΣΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΟΡΑΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ την άκουγε κανείς ?
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
δεν ήταν φοβερή εκπομπή ??
γενικά το Γ' είναι πολύ μπροστά
Τελευταία φορά πρέπει να την είχα ακούσει το 2005 Νοέμβριο ή Δεκέμβριο, κάποιο απόγευμα. Πήγαινα θυμάμαι σε ένα επιμορφωτικό σεμινάριο, από αυτά που κάθε ώρα περνάει ο κατάλογος με ονόματα για να βάλεις υπογραφή και να μην πάρεις απουσία (στις 12 απουσίες το ξανακάνεις το σεμινάριο, γιατί είναι υποχρεωτικό).
Εκείνο το απόγευμα πήρα τη 1 απουσία, γιατί είχα μείνει στο αυτοκίνητο και άκουγα την εκπομπή. Όταν τελείωσε, ο παρουσιαστής είπε και το όνομά της: ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΞΑΙΣΙΕΣ, ΕΝΟΣ ΑΟΡΑΤΟΥ ΘΙΑΣΟΥ
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
αλλά για τέτοιες εκπομπές αξίζει τον κόπο
....................................................
βασικά γνωρίζω άτομο που δεν ακούει κάτι άλλο στο σπίτι του πέρα από ραδιόφωνο και μπορώ να πω ότι έχει καλλιεργήσει πολύ το γούστο του από εκπομπές που λένε πράγματα που δεν τα ακούς αλλού
Κάποιος "παρασύρεται" "εύκολα" από κάτι που του ταιριάζει, που του αρέσει, που του είναι οικείο, κ.λπ.
Εάν η επιλογή οφείλεται σε αιτίες που επιδρούν επάνω μας χωρίς να μεσολαβεί η συνείδηση και η βούλησή μας (π.χ. η παθητικότητα, η συνήθεια, η αδυναμία, κ.λπ.) τότε παρασυρόμαστε. Εάν όμως δρούμε με συνείδηση, τότε πραγματικά επιλέγουμε.
Πιστεύω πάντως, πως το ραδιόφωνο έχει μια ιδιαίτερη μαγεία. Ένα τραγούδι δεν είναι ίδιο αν το ακούσεις από το ραδιόφωνο ή από ένα cd λόγου χάρη. Στην πρώτη περίπτωση, μοιάζει σαν η μουσική να δραπετεύει και να την κυνηγάς στο χρόνο. Νιώθεις πως εάν δεν είσαι εκεί να την ακούσεις, δε θα σταθεί να σε περιμένει. Αντίθετα, όταν έχεις το cd, ξέρεις ότι οποιαδήποτε στιγμή θέλεις θα ακούσεις τη μουσική ξανά και ξανά. Μοιάζει σαν ένα κυνήγι φευγαλέου έρωτα. Το τραγούδι στο ραδιόφωνο δε σου είναι δεδομένο. Δε σου χαρίζεται και δεν περιμένει πότε θα έχεις το χρόνο να το ακούσεις. Σε αναγκάζει να επιλέξεις!
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!