- ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ: ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Αν για παράδειγμα εγώ είμαι ένας οξύθυμος χαρακτήρας μπορεί να προσπαθήσω για χρόνια προκειμένου να μετριάσω αυτή μου την αντίδραση κι εν τέλει να καταφέρω να την ελέγχω.
Αυτό δεν αποτελεί μια αλλαγή?

In anticipation of my resurrection...

Θα συμφωνήσω μαζί σου πως η "διαμόρφωση" έχει χαρακτήρα ανασταλτικό της στατικότητας. Είναι δυναμική και δημιουργική, αλλά φίλε δεν έχει χαρακτήρα αλλαγής. Δεν αλλάζει, δημιουργεί.

Αλλάζω σημαίνει ότι καταργώ κάτι προηγούμενο και στη θέση του βάζω κάτι διαφορετικό (ενίοτε και αντίθετο) από αυτό που υπήρχε. Από κακός γίνομαι καλός. Αυτό είναι αλλαγή.

Δέχομαι πως η σταδιακή βελτίωση/χειροτέρευση του χαρακτήρα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αλλάγή του. Αλλά αυτό απαιτεί χρόνο και συνεχή κόπο και ενσυνείδηση (όπου απαιτείται ).

Με τα παραπάνω διορθώνω το κατώθι :

quote:

---

Δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα επάνω σου. Μπορείς όμως να τα κάνεις καλύτερα ή χειρότερα! "Δια-μορφώνεις" το περιβάλλον που θα σε "δια-μορφώσει" και θα μεγαλώσεις!

---

Για αυτό που λες για την διαμόρφωση έχεις απόλυτο δίκιο!

quote:

---

Αλλάζω σημαίνει ότι καταργώ κάτι προηγούμενο και στη θέση του βάζω κάτι διαφορετικό (ενίοτε και αντίθετο) από αυτό που υπήρχε. Από κακός γίνομαι καλός. Αυτό είναι αλλαγή.

---

Μήπως αυτό δεν είναι αλλαγή αλλά μια μετατροπή/μεταστροφή?
Έννοιες που πιστεύω οτι έχουν ένα άλλο δυναμικό από την αλλαγή.

Μήπως στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα ακριβώς κι οι 2 αλλά κολλάμε στη λέξη?

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Μήπως στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα ακριβώς κι οι 2 αλλά κολλάμε στη λέξη?

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

Όχι τίποτα άλλο, απλά να το πιάσουμε λίγο - λίγο για να το βρούμε!

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

---

Φιλικά

quote:

---

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

Φίλε μου Odysseus_nemo, πιστεύω πως ο έλεγχος είναι απαραίτητος σε κάθε συναίσθημα που νιώθουμε αν θέλουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας καλύτερα αλλά και να έρθουμε σε πραγματική επαφή μαζί του.
Το συναίσθημα θεωρώ πως μπορεί να παρομοιαστεί με το νερό.
Όταν νιώθεις δίψα το νερό σε ικανοποιεί, σε δροσίζει και σε αναζωογονεί όταν ελέγχεις πόσο θα πιείς.
Όταν όμως το νερό έρθει σε μεγάλη ποσότητα θα σε παρασύρει και θα σε πνίξει...
Έτσι ακριβώς γίνεται και με τον θυμό αλλά και με τα υπόλοιπα συναισθήματα.
Όταν τα ελέγχεις και τα κατανοείς εκφράζεσαι, νιώθεις, βιώνεις και γνωρίζεις.
Όταν τα αφήσεις ανεξέλεγκτα θα σε κατακλύσουν και θα γίνεις έρμαιο τους.
Κι όλα τα συναισθήματα σου αφήνουν μια γνώση την οποία μπορούμε να εκμεταλλευτούμε προς όφελος μας.
Αλήθεια, γιατί θα πρέπει να πάψουμε να θυμώνουμε?
Και για να είμαι ειλικρινής, αν υπήρχαν 2 κουμπιά τα οποία θα έδιναν την επιλογή σε έναν άνθρωπο πατώντας τα να θυμώνει ή να μην θυμώνει, θα επέλεγα να πατήσω αυτό που θα με έκανε να θυμώνω.
Αυτό όμως που θέλω να μάθω είναι να ελέγχω τον θυμό μου, να ελέγχω τις αντιδράσεις μου και να λαμβάνω κάποιο δίδαγμα μέσα από αυτό.
Τα συναισθήματα, φίλε μου, είναι ένα δώρο οπότε ας τα δεχθούμε...

In anticipation of my resurrection...

Την καλησπερα μου σε όλους!

Πολυ ωραιο το θεμα σου φιλη λίλιθ,

θα προσπαθησω να μεταφερω μια εικονα απο την σκοπια μου.

Εχω πιστευω πως η ΄παστα' καθε ανθρωπου ειναι το κυριο 'συστατικό' για το μαγειρεμα ας πουμε του εαυτου μας.

Δηλαδη πως προυπαρχει κατι στην ψυχη μας και αναλογα με την αντιληψη μας και τα βιωματα μας αναπτυσετε θετικα ή και αρνητικα οποια στοιχεια που μας συνθετουν ως χαρακτηρες.

Αν τα βαζαμε σε μια πυραμιδα πιστευω πως η βαση θα ειναι η ψυχη μας.
Δευτερη ερχετε η αντιληψη μας,και επανω της ακουμπανε τα βιωματα μας.
Απο αυτο το σημειο συνεχιζουμε μονοι μας την ολοκληρωση της πυραμιδας με προσωπικη προσπαθεια.

Οσο αφορα το παραδειγμα για το:

"Αν για παράδειγμα ένα άτομο έχει διαπαιδαγωγηθεί με τρόπο που
να είναι ενοχικό, (και αυτό δεν είναι κάτι ούτε τραβηγμένο, ούτε σπάνιο),
μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να νιώθει ενοχές;
Και αν ναι, αν μπορεί όντως να ελέγξει αυτό τον ψυχολογικό μηχανισμό,
σε πιό βάθος θα μπορεί να τον ελέγχει;"

Το παιδι που θα αναπτυξει ενα ενοχικο τροπο συμπεριφορας και αυτοεκτιμησεις πιστευω πως ειναι ενα παθητικο πλασμα εκ φυσεως.Που δεν εχει τολμη στο να αντιδρασει και με τον τροπο που μεγαλωνει γινετε εσωστρεφεις με συνεπεια την ενοχικοτητα του χαρακτηρα του.
Γιαυτο το παιδι ειναι η αμυνα του.Το πιο ευκολο γιαυτο μιας και δεν ειναι σε θεση να αποδοσει καπου αλλου την οποια,επιτρεψτε μου θα χαρακτηρισω,αρνητικη ενεργεια.

Φυσικα σε αντιθεση με ενα πιο εξωστρεφες παιδι που σε καθε τι που παει να καταπιεσει την προσωπικοτητα του μεσα απο την διαπαιδαγωγιση του αυτο αντιδρα.

Γιαυτο και η εφηβεια ειναι απο τις πιο κρισιμες περιοδους της ζωης του καθε ανθρωπου.Σε αυτη την ηλικια συνανταμε πολλα αντιδραστικα παιδια που το παιζουν αναρχικοι,πρωτοποροι,κλπ
Αυτα ειναι τα παιδια που αντιδρουν γιαυτο και οι γονεις πρεπει να προσεχουν πως να χειριζοντε τα παιδια αυτα επειδη μια αποτυχιμενη εφηβεια πιστευω οδηγει στα ναρκωντικα στις κλοπες και γενικοτερα στο να αμυνονται παντα αυτοι οι χαρακτηρες,μεσα αποτην αντιδραση.Για αυτους αυτη ειναι και η αμυνα τους.

Ή και παιδια πιο ντροπαλα που μιλανε περισσοτερο την γλωσσα του σωματος.Εδω βρισκονται τα ενοχικα παιδια που στην εφηβικη ηλικια κανουν σκεψεις αυτοκτονιας.Μιας καιδεν μπορουν πια να εξωτερικευσουν και να ξεδιπλωσουν την προσωπικοτητα τους απο ντροπη απο εσωστρεφεια,απο ενοχες.

Νομιζω πως στην εφηβικη ηλικια που θεωρω και την καταλληλοτερη μπορουμε ή να ξεπερασουμε ή να καταπνιξουμε για παντα το εγω μας.

Τωρα εαν αυτο δεν γινει σε αυτη την ηλικια πιστευω πως δεν θα ξεπεραστει ποτε,απλα θα προσπαθει να εκτονοθει κανοντας εκρηξεις και αφηνοντας καταλοιπα κι αποθημενα.

Νομιζω πως το κρατος θα επρεπε να κανει σεμιναρια συμπεριφορας στους γονεις ωστε να αποφευγονται αυτα τα τραγικα λαθη στα οποια ευθυνη τις περισσοτερες φορες δεν εχουν οι γονεις.Ωστε να διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας αφηνοντας παντα τον αερα για να εκφραστει η δικη τους προσωπικοτητα και ο εσωψυχισμος τους.

Ελπιζω να μην σας κουρασα,πολυ!
Οπως και εβαλα κι εγω ενα λιθαρακι...

Με εκτιμηση Άντα

Την καλησπερα μου σε όλους!

Πολυ ωραιο το θεμα σου φιλη λίλιθ,

θα προσπαθησω να μεταφερω μια εικονα απο την σκοπια μου.

Εχω πιστευω πως η ΄παστα' καθε ανθρωπου ειναι το κυριο 'συστατικό' για το μαγειρεμα ας πουμε του εαυτου μας.

Δηλαδη πως προυπαρχει κατι στην ψυχη μας και αναλογα με την αντιληψη μας και τα βιωματα μας αναπτυσετε θετικα ή και αρνητικα οποια στοιχεια που μας συνθετουν ως χαρακτηρες.

Αν τα βαζαμε σε μια πυραμιδα πιστευω πως η βαση θα ειναι η ψυχη μας.
Δευτερη ερχετε η αντιληψη μας,και επανω της ακουμπανε τα βιωματα μας.
Απο αυτο το σημειο συνεχιζουμε μονοι μας την ολοκληρωση της πυραμιδας με προσωπικη προσπαθεια.

Οσο αφορα το παραδειγμα για το:

"Αν για παράδειγμα ένα άτομο έχει διαπαιδαγωγηθεί με τρόπο που
να είναι ενοχικό, (και αυτό δεν είναι κάτι ούτε τραβηγμένο, ούτε σπάνιο),
μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να νιώθει ενοχές;
Και αν ναι, αν μπορεί όντως να ελέγξει αυτό τον ψυχολογικό μηχανισμό,
σε πιό βάθος θα μπορεί να τον ελέγχει;"

Το παιδι που θα αναπτυξει ενα ενοχικο τροπο συμπεριφορας και αυτοεκτιμησεις πιστευω πως ειναι ενα παθητικο πλασμα εκ φυσεως.Που δεν εχει τολμη στο να αντιδρασει και με τον τροπο που μεγαλωνει γινετε εσωστρεφεις με συνεπεια την ενοχικοτητα του χαρακτηρα του.
Γιαυτο το παιδι ειναι η αμυνα του.Το πιο ευκολο γιαυτο μιας και δεν ειναι σε θεση να αποδοσει καπου αλλου την οποια,επιτρεψτε μου θα χαρακτηρισω,αρνητικη ενεργεια.

Φυσικα σε αντιθεση με ενα πιο εξωστρεφες παιδι που σε καθε τι που παει να καταπιεσει την προσωπικοτητα του μεσα απο την διαπαιδαγωγιση του αυτο αντιδρα.

Γιαυτο και η εφηβεια ειναι απο τις πιο κρισιμες περιοδους της ζωης του καθε ανθρωπου.Σε αυτη την ηλικια συνανταμε πολλα αντιδραστικα παιδια που το παιζουν αναρχικοι,πρωτοποροι,κλπ
Αυτα ειναι τα παιδια που αντιδρουν γιαυτο και οι γονεις πρεπει να προσεχουν πως να χειριζοντε τα παιδια αυτα επειδη μια αποτυχιμενη εφηβεια πιστευω οδηγει στα ναρκωντικα στις κλοπες και γενικοτερα στο να αμυνονται παντα αυτοι οι χαρακτηρες,μεσα αποτην αντιδραση.Για αυτους αυτη ειναι και η αμυνα τους.

Ή και παιδια πιο ντροπαλα που μιλανε περισσοτερο την γλωσσα του σωματος.Εδω βρισκονται τα ενοχικα παιδια που στην εφηβικη ηλικια κανουν σκεψεις αυτοκτονιας.Μιας καιδεν μπορουν πια να εξωτερικευσουν και να ξεδιπλωσουν την προσωπικοτητα τους απο ντροπη απο εσωστρεφεια,απο ενοχες.

Νομιζω πως στην εφηβικη ηλικια που θεωρω και την καταλληλοτερη μπορουμε ή να ξεπερασουμε ή να καταπνιξουμε για παντα το εγω μας.

Τωρα εαν αυτο δεν γινει σε αυτη την ηλικια πιστευω πως δεν θα ξεπεραστει ποτε,απλα θα προσπαθει να εκτονοθει κανοντας εκρηξεις και αφηνοντας καταλοιπα κι αποθημενα.

Νομιζω πως το κρατος θα επρεπε να κανει σεμιναρια συμπεριφορας στους γονεις ωστε να αποφευγονται αυτα τα τραγικα λαθη στα οποια ευθυνη τις περισσοτερες φορες δεν εχουν οι γονεις.Ωστε να διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας αφηνοντας παντα τον αερα για να εκφραστει η δικη τους προσωπικοτητα και ο εσωψυχισμος τους.

Ελπιζω να μην σας κουρασα,πολυ!
Οπως και να εβαλα κι εγω ενα λιθαρακι...

Με εκτιμηση Άντα

Την καλησπερα μου σε όλους!

Πολυ ωραιο το θεμα σου φιλη λίλιθ,

θα προσπαθησω να μεταφερω μια εικονα απο την σκοπια μου.

Εχω πιστευω πως η ΄παστα' καθε ανθρωπου ειναι το κυριο 'συστατικό' για το μαγειρεμα ας πουμε του εαυτου μας.

Δηλαδη πως προυπαρχει κατι στην ψυχη μας και αναλογα με την αντιληψη μας και τα βιωματα μας αναπτυσετε θετικα ή και αρνητικα οποια στοιχεια που μας συνθετουν ως χαρακτηρες.

Αν τα βαζαμε σε μια πυραμιδα πιστευω πως η βαση θα ειναι η ψυχη μας.
Δευτερη ερχετε η αντιληψη μας,και επανω της ακουμπανε τα βιωματα μας.
Απο αυτο το σημειο συνεχιζουμε μονοι μας την ολοκληρωση της πυραμιδας με προσωπικη προσπαθεια.

Οσο αφορα το παραδειγμα για το:

"Αν για παράδειγμα ένα άτομο έχει διαπαιδαγωγηθεί με τρόπο που
να είναι ενοχικό, (και αυτό δεν είναι κάτι ούτε τραβηγμένο, ούτε σπάνιο),
μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να νιώθει ενοχές;
Και αν ναι, αν μπορεί όντως να ελέγξει αυτό τον ψυχολογικό μηχανισμό,
σε πιό βάθος θα μπορεί να τον ελέγχει;"

Το παιδι που θα αναπτυξει ενα ενοχικο τροπο συμπεριφορας και αυτοεκτιμησεις πιστευω πως ειναι ενα παθητικο πλασμα εκ φυσεως.Που δεν εχει τολμη στο να αντιδρασει και με τον τροπο που μεγαλωνει γινετε εσωστρεφεις με συνεπεια την ενοχικοτητα του χαρακτηρα του.
Γιαυτο το παιδι ειναι η αμυνα του.Το πιο ευκολο γιαυτο μιας και δεν ειναι σε θεση να αποδοσει καπου αλλου την οποια,επιτρεψτε μου θα χαρακτηρισω,αρνητικη ενεργεια.

Φυσικα σε αντιθεση με ενα πιο εξωστρεφες παιδι που σε καθε τι που παει να καταπιεσει την προσωπικοτητα του μεσα απο την διαπαιδαγωγιση του αυτο αντιδρα.

Γιαυτο και η εφηβεια ειναι απο τις πιο κρισιμες περιοδους της ζωης του καθε ανθρωπου.Σε αυτη την ηλικια συνανταμε πολλα αντιδραστικα παιδια που το παιζουν αναρχικοι,πρωτοποροι,κλπ
Αυτα ειναι τα παιδια που αντιδρουν γιαυτο και οι γονεις πρεπει να προσεχουν πως να χειριζοντε τα παιδια αυτα επειδη μια αποτυχιμενη εφηβεια πιστευω οδηγει στα ναρκωντικα στις κλοπες και γενικοτερα στο να αμυνονται παντα αυτοι οι χαρακτηρες,μεσα αποτην αντιδραση.Για αυτους αυτη ειναι και η αμυνα τους.

Ή και παιδια πιο ντροπαλα που μιλανε περισσοτερο την γλωσσα του σωματος.Εδω βρισκονται τα ενοχικα παιδια που στην εφηβικη ηλικια κανουν σκεψεις αυτοκτονιας.Μιας καιδεν μπορουν πια να εξωτερικευσουν και να ξεδιπλωσουν την προσωπικοτητα τους απο ντροπη απο εσωστρεφεια,απο ενοχες.

Νομιζω πως στην εφηβικη ηλικια που θεωρω και την καταλληλοτερη μπορουμε ή να ξεπερασουμε ή να καταπνιξουμε για παντα το εγω μας.

Τωρα εαν αυτο δεν γινει σε αυτη την ηλικια πιστευω πως δεν θα ξεπεραστει ποτε,απλα θα προσπαθει να εκτονοθει κανοντας εκρηξεις και αφηνοντας καταλοιπα κι αποθημενα.

Νομιζω πως το κρατος θα επρεπε να κανει σεμιναρια συμπεριφορας στους γονεις ωστε να αποφευγονται αυτα τα τραγικα λαθη στα οποια ευθυνη τις περισσοτερες φορες δεν εχουν οι γονεις.Ωστε να διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας αφηνοντας παντα τον αερα για να εκφραστει η δικη τους προσωπικοτητα και ο εσωψυχισμος τους.

Ελπιζω να μην σας κουρασα,πολυ!
Οπως και να εβαλα κι εγω ενα λιθαρακι...

Με εκτιμηση Άντα

ΦΙΛΕ dimindy ΧΑΙΡΩΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕΣ.
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΕΓΡΑΨΑ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΩΛΕΣΘΕΙΣ ΛΟΓΟΣ.

ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ ΕΙΔΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΩΣ ΠΡΟΛΟΓΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ.
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΘΕΜΑ.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ

quote:

---

an tha taxidepsete,se meri opou katoikoun oi legomenoi "istorikoi" laoi(xwris ayto na simainei oti oloi oi laoi den einai istorikoi),aigypto,iran,india,tibet,kina,ktl tha diapistwsete poso plaka exei ana kapoia xiliometra na anakalypteis fanatismenous(kata ta alla anazitites)pou lene akrivws taidia pragmata! oloi theloun na peisoun olous oti ta panta proerxontai apo ti dikia tous patrida. mikri geitonia i gh k i gnwsi gurnaei gyrw-gyrw. an bw sto trip tis fasis:"o orfeas,k oxi o xristos,o xristos k oxi o krisna,o krisna k oxi o mwxamet...kok" tote pisteyw oti to exasa to paixnidi.

---

quote:

---

ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ - ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ- ΣΕ NOHΤΙΚΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ.
ΤΑ ΝΟΗΤΙΚΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΘΕΜΕΛΙΩΘΕΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ...
ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΣΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ.

---

Γιώργο, με έβαλες σε σκέψεις με αυτά που πολύ σωστά και εύστοχα γράφεις.
Η συνειδητοποίηση του ότι δεν ξέρουμε τίποτε (η άγνοια) είναι η αρχή του δρόμου που πορεύεται στην αναζήτηση της αλήθειας.
Μέσα σε αυτό που ξέρουμε ή νομίζουμε ότι ξέρουμε κατοικεί το πιστέυω. Πρέπει να λοιπόν να αποχωρηστούμε για λίγο τις σταθερές βάσεις των πιστεύω μας που ίσως βασίζονται σε πλάνες, έτσι ώστε να τα ξαναχτίσουμε αργότερα με πιο γερά θεμέλια.
Πίστευε και μη. Ερέυνα.

Πές μου φίλε drumx13 ποιός σου έβαλε το πιστεύω οτι εισαι Οντότητα..?

Γιώργος

Γιώργος