- Το αρωμα - - Κινηματογράφος -
quote:
βρε παιδια, με κανετε να νιωθω ασχημα που μου αρεσε...για την ακριβια δε μου αρεσε απλα..ξετρελαθηκα..
ειναι το μονο βιβλιο που το διαβασα πριν χρονια, και οχι μονο μου εχει μεινει στο μυαλο σαν το πιο εντυπωσιακο βιβλιο..αλλα θα το ξαναδιαβαζα ξανα και ξανα..να ανησυχησω...??????
χαχαχα
Για διαστροφική σε κόβω αλλά σε συμπαθώ έτσι κι αλλιώς!!!
Όμως όπως και να έχει,γούστα είναι αυτά,δεν είναι δυνατόν κάτι να αρέσει σε όλους.Πόσο μάλλον ένα βιβλίο που οι μισοί που το διάβασαν το θεωρούν νοσηρό,και οι άλλοι μισοί αριστούργημα.Κι εμένα μου αρέσει ο Στίβεν Κινγκ,αλλά ακούω πολύ αρνητικά σχόλια από πολύ κόσμο.Δεν βαριέσαι,ότι τέρπει την ψυχούλα μας...
Το έχω διαβάσει δίς παρακαλώ, και θα δω και την ταινία. Χε χε
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
Aγαπητή μου GWGW κι εμένα μου άρεσε πολύ το βιβλίο.
Το έχω διαβάσει δίς παρακαλώ, και θα δω και την ταινία. Χε χε
επιτελους ακομη ενας διαστροφικος!!! :):)
αντε να μαζευομαστε σιγα σιγα!!
χαχαχα
Η Μεγάλη μου Αγάπη!
GENUS PANTHERAS FELIDAE
...and the Predators will prevail...
Μου αρεσε!!!
Ηταν καλοφτιαγμενη και εξυπνη.
Σε πολλες σκηνες αηδιασα παρα πολυ αλλα πολλες φορες μερικες ταινιες χρειαζονται καποιες ωμες σηνες για να γινουν κατανοητες.
Δεν εχω διαβασει το βιβλιο και δεν βιαζομαι αφου ειδα την ταινια.
Παντως μου αρεσε πολυ.
*All you need is trust... and a little bit of Pixiedust*
Το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει αλλά η ταινία μου άρεσε πάρα πολύ.
Περίμενα να δω κανένα αιματοβαμένο θρίλερ όμως από τη ταινία δεν
βγαίνει κάτι τέτοιο.
Οι σκηνές είναι σκληρές αλλά πιο σκληρή είναι η πραγματικότητα
που βιώνει ο πρωταγωνιστής.
Εχει μια εντυπωσιακή αρχή η ταινία η οποία σε βάζει άμεσα στη
θεματολογία που θα ακολουθήσει.
Ενα παιδί που γεννιέται στα σκουπίδια μιας ψαραγοράς ανάμεσα σε
σάπια τρόφιμα ψάρια ποντίκια και αποφάγια και το πετάνε "κυριολεκτικά"
εκεί μέσα είναι βέβαιο ότι όλη του τη ζωή θα προσπαθήσει να βγάλει
αυτή τη βρώμα από πάνω του.
Η ταινία κινείται συνέχεια ανάμεσα στη πραγματικότητα και το παραμύθι,
δηλαδή συμβαίνουν πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν όντως, και άλλα
που έχουν ένα συμβολικό χαρακτήρα.
Παίζει πολύ ωραία (και αυτό μου άρεσε πιο πολύ από όλα),το συνδυασμό όσφρηση-μνήμη που είναι όντως έτσι, μια εικόνα μπορεί να την ξεχάσεις
μια μυρουδιά δύσκολα...
Επίσης η φατσουλα που έχει ο πρωταγωνιστής σε προιδεάζει για τον
κλασικό ήρωα που μπορεί να σκοτώνει με τη μεγαλύτερη αθωότητα..
Είναι μια παράξενη ταινία πιστεύω ότι δεν θα έχει μέσο όρο σε άλλους
θα αρέσει πάρα πολύ και άλλοι θα την ονομάσουν πατάτα!
Εγώ πάντως όταν την έβλεπα τη "μύριζα"
Σαν τελική ατάκα θα μπορούσα να πω αυτό :
"Θέλω να συλλάβω κάτι τόσο τέλειο που μαζί μ'αυτό να σβήσω "
Μου άρεσε, πάρα μα πάρα πολύ.
Όταν διάβασα το βιβλίο έτσι το φαντάστηκα.
Νομίζω ότι η Βασιλίσκος περιέγραψε με μεγάλη πιστότητα πώς νιώθεις όταν το βλέπεις.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη
Μου άρεσε πάρα πολύ, ίσως μου άρεσε περισσότερο από διάφορες ταινίες που έχω δει τον τελευταίο καιρό.
Ο πρωταγωνιστής ήταν πολύ καλός στο ρόλο που κλήθηκε να ερμηνεύσει, αρκετά μελαγχολικός για να αποδώσει τη μελαγχολία του ήρωα.
Προσπαθεί να δημιουργήσει το τέλειο άρωμα θέλοντας απλά να αγαπηθεί από τους ανθρώπους.
Και το αθώο πρόσωπο του υποδηλώνει ότι δεν καταλαβαίνει το κόστος των πράξεων του.
Βρε παιδιά, δεν βρήκα κάποια σκηνή σοκαριστική.
Ίσως πιο πολύ να με σόκαρε ο τρόπος που γεννήθηκε κι η συμπεριφορά της μητέρας... 
Δεν θα με χάλαγε φυσικά να διαβάσω και το βιβλίο! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Βρε παιδιά, δεν βρήκα κάποια σκηνή σοκαριστική.
Ίσως πιο πολύ να με σόκαρε ο τρόπος που γεννήθηκε κι η συμπεριφορά της μητέρας...
Σε αυτό θα συμφωνήσω μαζί σου καλέ μου D.I.Όντας φαν ταινιών τρόμου,δεν σοκαρίστηκα από καμιά σκηνή(αν εννοούμε σπλατεριά,ε?).Σοκαρίστηκα,σαν άνθρωπος,με την σκηνή στην αρχή,που ανέφερες κι εσύ,με την μάνα και το παιδί...Μου ήρθε κάπως,εδώ που τα λέμε...
καμιά καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη
Απλά συμπληρώνω με μία ερώτηση: Εσείς μπορείτε να αρνηθείτε μια πρόκληση όταν θίγεται, ας πούμε, ο ανδρισμός/γυναικισμός σας?
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
"Could it be my imagination, the mirror of my fantasy? - A fear-induced hallucination - Or is there no way back from the halo of darkness?"
Δεν πιστεύω πως κρίνεσαι γενναίος ή δειλός επιλέγοντας να εμπλακείς σε μια τέτοια κατάσταση ή όχι, άλλωστε μην ξεχνάς ότι πολλές φορές το ένστικτο «αποφασίζει», αλλά με το να μπορέσεις να συγκρατήσεις κάθε συναίσθημα έκρηξης (αδρεναλίνης) και να ζυγιάσεις (διαβάσεις) με την λογική κάθε κίνηση και σκοπός που υπάρχει μέσα σου, αλλά και στον άνθρωπο που σε προκαλεί…
Τέλος πάντων, το θέμα έχει πολλούς παραμέτρους, το σίγουρο πάντως είναι πως γενναίος (νικητής) ή ακόμα και συνετός, δεν είναι αυτός που αφήνει να κυριεύεται από τα ζωώδη ένστικτα του, αλλά αυτός που μπορεί να τα αναγνωρίζει και να τα τιθασεύει..
"Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΔΕΙΛΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ"
CHARMED
quote:
"Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΔΕΙΛΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ"
Ναι, αλλά τελικά ποιος είναι ο γενναίος και ποιος ο δειλός?
Σ'αυτό απαντάει ο φίλος elo μεμονωμένα...
quote:
[...] το σίγουρο πάντως είναι πως γενναίος (νικητής) ή ακόμα και συνετός, δεν είναι αυτός που αφήνει να κυριεύεται από τα ζωώδη ένστικτα του, αλλά αυτός που μπορεί να τα αναγνωρίζει και να τα τιθασεύει..
Φίλε elo, θέτεις ως διευκρίνηση στην παράνθεση πως ο ορισμός που δίνεις πραγματεύεται τους γενναίους που βγαίνουν νικητές, σωστά? Αλλά αν κοιτάξεις προσεχτικά, ο γενναίος δεν κερδίζει ουσιαστικά κάτι, αλλά μειώνει την ποσότητα αυτών που θα έχανε χωρίς αυτήν την εξόρμιση θάρρους. Φυσικά αυτό εξαρτάται από την ψυχολογία του καθενός. Οι περισσότεροι νιώθουν ικανοποίηση όταν δείχνουν γενναιότητα σε μια κατάσταση, νιώθουν αυτό το αίσθημα της ωριμότητας, οπότε θεωρούν τους εαυτούς τους κερδισμένους. Εγώ θα το έλεγα "λιγότερο χαμένος" παρά "κερδισμένος" και νομίζω πως αυτό ανταποκρίνεται περισσότερο σε αυτό που αποκαλούμε "πραγματικότητα".
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
"Could it be my imagination, the mirror of my fantasy? - A fear-induced hallucination - Or is there no way back from the halo of darkness?"
quote:
Ναι, αλλά τελικά ποιος είναι ο γενναίος και ποιος ο δειλός?
Σ'αυτό απαντάει ο φίλος elo μεμονωμένα...
ΧΑΧΑΧΑ!! ΟΚ ΦΕΥΓΩΩΩ
CHARMED
quote:
Νομίζω πως ο τίτλος τα λέει όλα από μόνος του.Απλά συμπληρώνω με μία ερώτηση: Εσείς μπορείτε να αρνηθείτε μια πρόκληση όταν θίγεται, ας πούμε, ο ανδρισμός/γυναικισμός σας?
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ"Could it be my imagination, the mirror of my fantasy? - A fear-induced hallucination - Or is there no way back from the halo of darkness?"
Εφόσον έχουμε μιά κοινά αποδεκτή θέση , για το τι ορίζεται ως ανδρισμός ή θηλυκότητα -γυναικισμός , όπως το λές..- τότε , μπορούμε να δούμε και τι αποτελεί "θίξιμο" αλλα και πως αυτό το αντιλαμβάνεται το "εγώ" μας...
Ορισμό παρακαλώ..του ανδρισμού και της θηλυκότητας...
soul
Καλησπέρα, πρέπει να ξεχωρίσουμε το δίπολο δειλία - γενναιότητα από το δίπολο ευθιξία – ψυχραιμία , διότι άλλο πράγμα είναι να είσαι εύθικτος και να ενδίδεις στις προκλήσεις του περιβάλλοντος και άλλο να πέσεις στην φωτιά για να σώσεις έναν άνθρωπο, επίσης άλλο είναι να αφήσεις να σε προσπεράσει ένας νευρικός και προκλητικός οδηγός στο δρόμο και άλλο είναι να βλέπεις κάποιον στο δρόμο να καλεί σε βοήθεια και να κάνεις ότι δεν άκουσες
quote:
Εξαρτάται από την ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεσαι εκείνη την στιγμή, όπως και από το πόσο προκλητικός θα είναι ο «μάγκας» που θα έχεις απέναντι σου…!!!!
...προσθέτοντας "και πόσο φουσκωτός θα είναι αυτός που έχεις απέναντί σου"
Ας είμαστε ρεαλιστές, στην ενδεχόμενη αντίδραση παίζει ρόλο και ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου όχι μόνο από άποψης σωματικού και μυικού όγκου αλλά και νοητικής κατάστασης. Για παράδειγμα δεν θα μπορούσα να πάρω στα σοβαρά κάποιον που δεν έχει σώας τας φρένας και καταφεύγει σε προκλητικές δηλώσεις για το άτομό μου και τον ανδρισμό μου. Πιστεύω βέβαια ότι και στις "νορμάλ" περιπτώσεις η καλύτερη απάντηση είναι η διατήρηση της ψυχραιμίας και η εκδήλωση αδιαφορίας με έναν τρόπο καυστικό που θα οδηγήσει τον "επιτιθέμενο" σε προβληματισμό για την συμπεριφορά του. Οχι ότι επιτυγχάνεται εύκολα αυτό βέβαια...
