- Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο 5ος κι η Ελληνική Επανάσταση - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:Το ποιος δικαιούται να αναφέρεται σε ανοιχτό πνεύμα Ψηλέ , άσε να το κρίνουν κάποιοι άλλοι και όχι εσύ .
Εκτός από το να γράφεις μηνύματα σε ετούτο εδώ το φόρουμ, διαβάζεις αυτά που γράφουν οι συνομιλητές σου;
Αμφιβάλλω, και φοβάμαι πως ο φανατισμός σου δεν σε αφήνει να δεις πέρα από αυτά που θες να βλέπεις.
Πριν λίγο καιρό είχα παραθέσει ένα απόσπασμα (πιθανώς σε κάποιο άλλο θέμα) από την ιστοσελίδα που επιμελείται ο παιδίατρος κος Δημήτριος Καραμπερόπουλος, ο οποίος είναι Διδάκτωρ Ιστορίας Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου περιλαμβανόταν πλήθος ιατρικών επιτευγμάτων κατά τη Βυζαντινή περίοδο.Φυσικά, για τους ανθρώπους με ανοιχτό πνεύμα, υπάρχουν διαθέσιμες πολλές πηγές όπου μπορούν να προστρέξουν και να διαπιστώσουν και να μελετήσουν τα επιτεύγματα των Βυζαντινών στις τέχνες, τα γράμματα και τις επιστήμες.
Ψηλός
Άλλωστε ο ίδιος ο Δημήτριος Καραμπερόπουλος, στην εισαγωγή του γράφει .
«Καθ' όλη την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου (330-1453 μ. Χ.) παρατηρείται συνεχής χρήση της κληρονομιάς των ιατρών της αρχαιότητος, τα κείμενα των οποίων συχνά χρησιμοποιούνται, όπως του Ιπποκράτους, Γαληνού, Διοσκουρίδη, Αρεταίου, Ρούφου.»
Και είναι φυσικό , αφού είδαν οι βυζαντινοί ότι με το ξύσμα μπογιάς από τις εικόνες τα κόκαλα αγίων και τα τροπάρια δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα στην καταπολέμηση των ασθενειών κατέφυγαν αναγκαστικά στις γνώσεις αυτών που καθύβρισαν και αναθεμάτισαν , των Ελλήνων ιατρών , αλλά και των Αράβων οι οποίοι όχι μόνο τις χρησιμοποιούσαν αλλά και είχαν μεταφράσει τα συγγράμματά τους στην Αραβική , από την οποία ξαναμεταφράστηκαν και διασώθηκαν όσα είχαν καταστραφεί από την πυρά των μανιασμένων χριστιανών .
Πιο κάτω ο Δημήτριος Καραμπερόπουλος αναφέρει .
«Για τα νοσοκομεία της βυζαντινής περιόδου ενδεικτικά βλ. Timothy S. Myller, Η γέννησις του νοσοκομείου στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, απόδοση στην ελληνική γλώσσα Ν. Κελέρμενος, Αθήνα 1998, P. Guatier, "Le Typikon du Christ Sauveur Pantocrator", Revue des Etudes Byzantines, τόμ. 32, 1974, σελ. 1-145.»
Όμως πολύ πιο πριν οι Έλληνες είχαν και νοσοκομεία , τα Ασκληπιεία όπου γινόντουσαν επεμβάσεις ακόμα και στον εγκέφαλο και μάλιστα επιτυχείς αφού στα οστά που βρέθηκαν σε τάφο δείχνουν ότι οι οπές στο κρανίο του ασθενούς είχαν επουλωθεί , και όχι αποτυχημένους διαχωρισμούς σιαμαίων . Αλλά μια και αναφέρεσαι στο Βυζάντιο , την ίδια εποχή οι Άραβες είχαν νοσοκομεία , με περιφημότερα εκείνα του Χαλεπίου και της Δαμασκού βλ. «Οι Σταυροφορίες από την πλευρά των Αράβων» του Αμίν Μααλούφ .
Και ενώ αυτά αναφέρονται για την ιατρική , ( αν μπορούσαν ας έκαναν κι αλλιώς ) , για τις άλλες επιστήμες όπως γεωγραφία , αστρονομία , μαθηματικά , φιλοσοφία κλπ . μούγκα και μαύρο σκοτάδι .
Με τη θρησκοληψία και το μίσος τους κατά των Ελλήνων οι χριστιανοί και οι συνεχιστές τους βυζαντινοί έβαλαν την ταφόπλακα στον ωραιότερο πολιτισμό που αναπτύχθηκε στον κόσμο , και ούτε καν μία συγνώμη δεν δόθηκε από τους επιγόνους τους οι οποίοι συνεχίζουν μετά μανίας να καταφέρονται σε κάθε τι το ελληνικό και στους σύγχρονους αρχαιολάτρες συμπολίτες μας .
Υ.Γ.
Και κάτι τελευταίο . Οι νέοι απόφοιτοι των Ιατρικών σχολών απανταχού της γης δίνουν όρκο στον Απόλλωνα και τον Ιπποκράτη . Ούτε στον άγιο Παντελεήμονα ούτε στους βυζαντινούς γιατρούς του κου Καραμπερόπουλου .
Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄
Διέταξε ο σουλτάνος να κρεμάσουν τον Γρηγόριο τον Ε΄, που τον είπαν (και τον λένε) εθνομάρτυρα, επειδή τάχθηκε, όπως λένε, με το μέρος της Επανάστασης; Διέταξε, αλλά το πιθανότερο είναι ότι αυτό έγινε επειδή υπήρξε παρεξήγηση από συκοφαντία εναντίον του Γρηγορίου. Σύμφωνα με τον Κορδάτο:
«Εκείνος που κατηγόρησε και συκοφάντησε τον Γρηγόριο ήταν ο Μητροπολίτης Πισιδίας Ευγένιος (...) Από καιρό φιλοδοξούσε να γίνει Πατριάρχης, αλλά δεν τα κατάφερε (...) Ο Ευγένιος λοιπόν πήγε και κατέθεσε πως ο Γρηγόριος ήταν ο αρχηγέτης της επανάστασης».7
Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (άλλοτε αρχιεπίσκοπος Αθηνών) έγραψε το 1950 την αλήθεια:
«Ο Πατριάρχης δεν ήτο μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ούδ' υπεκίνησε την επανάστασιν, επομένως ήτο όλως αθώος της αποδοθείσης αυτώ κατηγορίας και άδικον υπέστη θάνατον».8
Τα ίδια γράφει και ο ιστορικός Σπυρίδων Τρικούπης,9 ενώ ο Ανδρέας Λασκαράτος ειρωνευόταν τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη (1872) που ανέλαβε να φτιάξει και να απαγγείλει ύμνο στον Γρηγόριο:
«Σε συγχαίρω(...) να προσαγορέψης τον ανδριάντα του Γρηγοράκη. Δώστου κι από μέρους μου τα γκαρδιακά χαιρετίσματά μου και πες του πως του εύχομαι να ξακολουθάει να φανατίζει τους όχλους, όσο (...) να τους κάμη ακόμη περισσότερο απ' ό,τι είναι δίπολους γαϊδάρους».10
Ο Γιάννης Κορδάτος έγραψε από το 1924 ότι ο Γρηγόριος ο Ε΄ δεν είναι εθνομάρτυρας. Και γι' αυτό «άκουσα χυδαίες βρισιές. Ομως τα νεότερα στοιχεία που ήρθαν στο φως επιβεβαίωσαν την άποψή μου ώστε και νεότεροι αστοί δημοσιογράφοι και νεότεροι κληρικοί να παραδεχτούν τη γνώμη μου. Ενας απ' αυτούς, ο Ν. Πιπινέλης, γράφει:
"...ως ορθώς παρατηρεί ο Κορδάτος, ο θάνατος του Πατριάρχου δεν έχει, παρά την ιστορικήν αξίαν μιας ασκόπου και αδικαιολογήτου βιαιότητας η οποία εις τας παραμονάς των μεγάλων γεγονότων δε σταματά τίποτε από τας αναγκαίας εξελίξεις, αλλά δίδει εις τους διψώντας από επανάστασιν λαούς το πρόχειρον λάβαρον του εκσπώντος συναγερμού"».11
Οπως είπε ο Γιάννης Σκαρίμπας, «γιαγνίς ολντούς»! Που θα πει, «γράψε λάθος»12...
Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός
Οταν τον Νοέμβρη του 1820 ο Παπαφλέσσας πήγε στην Πελοπόννησο, σταλμένος από τη Φιλική Εταιρεία, για να ξεκινήσει η Επανάσταση, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ήταν ένας από εκείνους που, όπως έγραψε ο Κορδάτος, «έπεσαν του πεθαμού»!13 Και σε σύσκεψη, που κάλεσε ο Παπαφλέσσας, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός «ξεστόμησε βαριές φράσεις και λέξεις κατά του Παπαφλέσσα. Τον είπε απατεώνα, εξωλέστατο και μιαρό. Λένε, πως ο Παπαφλέσσας εξαγριωμένος του απάντησε πως είναι μασκαράς (...) Εγινε αρχιερέας αφού δωροδόκησε τους τρανούς του Πατριαρχείου (βλ. Φραντζή "Επίτομος Ιστορία" τ. Α΄, σελ. 98 - 99, Γερμανού "Απομνημονεύματα" σελ. 23 και Φωτάκου "Απομνημονεύματα", Α΄ 172 - 173)».14
Μάλιστα, οι πρόκριτοι φυλάκισαν τον Παπαφλέσσα στο Μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου, απ' όπου δραπέτευσε και σε συνεννόηση με τους Κολοκοτρώνη, Αναγνωσταρά, Καρατζά, κ.ά. συμφώνησαν ότι ο πιο κατάλληλος τόπος, για να ξεκινήσει η Επανάσταση, ήταν η Καλαμάτα.
Και μόνο όταν έφτασε η 24η Μαρτίου 1821, δηλαδή μέσα σε ένα διάστημα τεσσάρων μηνών, που σχεδόν όλη η Πελοπόννησος είχε ξεσηκωθεί και η Πάτρα πανηγύριζε την τουρκική υποχώρηση από τη δράση του λαϊκού ηγέτη Παν. Καρατζά και των παλικαριών του, μόνο στις 24 Μαρτίου, λοιπόν, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και μια σειρά πρόκριτοι μπήκαν στην Πάτρα με ενόπλους.
Ετσι, είναι ψέμα ότι ο Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της Επανάστασης του 1821. Τη σημαία στην Πάτρα την ύψωσε ο λαογέννητος ηγέτης Παναγιώτης Καρατζάς, τον οποίο δολοφόνησαν οι πρόκριτοι της Πάτρας.
Στις 24 Μαρτίου 1821 η σημαία της Επανάστασης υψώθηκε και στην Καλαμάτα από την ενωμένη δύναμη των Μανιατών, του Παπαφλέσσα, του Κολοκοτρώνη κ.ά., που έβγαλαν επαναστατική προκήρυξη στις 28 Μαρτίου 1821, «πρώτον έτος της ελευθερίας».15
Αυτή είναι η αλήθεια. Οσο για τους τρανούς προκρίτους της Αχαΐας, μαζί και ο Γερμανός, που μπήκαν στην Πάτρα στις 24 Μαρτίου 1821, από τη μία σχημάτισαν αναμεταξύ τους το «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», δηλαδή συγκέντρωσαν στα χέρια τους όλες τις «εξουσίες»,16 από την άλλη, εξαιτίας της ανικανότητας και της δειλίας των προκρίτων και των δεσποτάδων του «Αχαϊκού Διευθυντηρίου», αλλά και εξαιτίας του φόβου τους για τη μαζική λαϊκή ένοπλη πάλη, ο τουρκικός στρατός μπήκε στην Πάτρα όπου επιδόθηκε σε σφαγές του λαού της.
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, μιλώντας για το παραπάνω βιβλίο, καταφέρθηκε κατά της «παγκοσμιοποίησης» (δεν την ονομάζει καπιταλισμό) που επιδιώκει να ισοπεδώσει τα πάντα. Σημειώνουμε δύο πράγματα:
Πρώτο: Απάντηση στη λεγόμενη παγκοσμιοποίηση δεν αποτελεί ο εθνικισμός, αλλά η υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, που βρίσκονται στο συγκεκριμένο έθνος - κράτος, με στόχο να εγκαθιδρυθεί σε αυτό η λαϊκή εξουσία.
Δεύτερο: Τον θεό και την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, τα οποία όπως είπε ταυτίζονται με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, δεν τα επικαλέστηκε μόνο το τμήμα του κλήρου που ήταν υπέρ της Επανάστασης του 1821, αλλά και το τμήμα του κλήρου που ήταν εχθρός της. Αλλά η Ιερά Σύνοδος φρόντισε στο παρελθόν να κάψει πολλά γραπτά κείμενα κληρικών που πήραν το μέρος των Τούρκων κατά της Επανάστασης, για να μην υπάρχουν μη βολικές μαρτυρίες...
1. Γ. Β. Πλεχάνωφ «Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ», ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ «ΓΝΩΣΕΙΣ», σελ. 8.
2. ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ», σελ. 139, εκδόσεις ΜΠΑΫΡΟΝ.
3. ΓΙΑΝΝΗ ΖΕΒΓΟΥ, «ΣΥΝΤΟΜΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ», Μέρος Α, σελ. 12 - 13, εκδόσεις «ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ» ΑΕ, Αθήνα 1945.
4. ΓΙΑΝΝΗ ΖΕΒΓΟΥ, ό.π. σελ. 19.
5. ό.π.
6. ό.π.
7. Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΥ «ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ», τ. 10ος (1821 - 1832), σελ. 213, ΕΚΔΟΣΕΙΣ 20ός ΑΙΩΝΑΣ.
8. ό.π., σελ. 220.
9. ό.π., σελ. 221.
10. ό.π., σελ. 219.
11. ό.π., σελ. 220.
12. Γιάννη Σκαρίμπα «Το '21 και η αλήθεια», τ. Α΄, σελ. 34, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.
13. Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΥ ό.π. σελ. 177.
14. Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΥ ό.π, σελ. 178.
15. Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΥ ό.π, σελ. 191.
16. Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΥ ό.π, σελ. 185.
Πιστεύω πως είναι και χρήσιμα και αξιόπιστα , αφού αναφέρουν και την σχετική βιβλιογραφία .
quote:
Sesostris
Άλλωστε ο ίδιος ο Δημήτριος Καραμπερόπουλος, στην εισαγωγή του γράφει .
«Καθ' όλη την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου (330-1453 μ. Χ.) παρατηρείται συνεχής χρήση της κληρονομιάς των ιατρών της αρχαιότητος, τα κείμενα των οποίων συχνά χρησιμοποιούνται, όπως του Ιπποκράτους, Γαληνού, Διοσκουρίδη, Αρεταίου, Ρούφου.»
Τι το πιο φυσιολογικό για τις επιστήμες να βασίζονται στις υπάρχουσες γνώσεις για να προχωρήσουν σε νέα επιτεύγματα;;
Οι Βυζαντινοί ήταν υπερήφανοι για την κληρονομιά που βρήκαν από τους προγόνους τους και φρόντισαν να τη διατηρήσουν και να τη μεταδώσουν στους απογόνους τους.
Το ίδιο και εμείς σήμερα, είμαστε περήφανοι για ό,τι κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας.
Αυτοί που πετσοκόβουν και επιλέγουν, κατά βούληση, τι θα κρατήσουν και τι θα πετάξουν στα σκουπίδια, από την κληρονομιά τους, είναι οι σημερινοί αρχαιολάτρεις.
Ο φανατισμός σου, όμως, δεν σε άφησε να διαβάσεις πιο κάτω, στη σελίδα του κου Καραμπελόπουλου, έτσι ώστε να μάθεις και εσύ, μιας που φαίνεται ότι το αγνοείς, για τις πρωτοποριακές ιατρικές τεχνικές επί βυζαντινών χρόνων, τις οποίες χρησιμοποίησαν και οι μεταγενέστεροι γιατροί.
Θα μπω στον κόπο να σου παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα, αφού εσύ κάνεις ότι δεν βλέπεις:
«Σημειώνεται ότι από τον Αέτιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το κολχικό στη θεραπευτική. Το έργο του επέδρασε στους μεταγενέστερους ιατρούς Παύλο Αιγινήτη, Θεοφάνη Νόννο, Ψελλό και Αλέξανδρο Τραλλιανό.»
Πιστεύω πως δεν αξίζει να συνεχίσω περαιτέρω διότι με άτομα που κινούνται από φανατισμό και εθελοτυφλούν, δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα περισσότερο από μια άγονη και στείρα αντιπαράθεση.
quote:
Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄
Φίλε μου, έχουμε γράψει 50 μηνύματα ακριβώς με αφορμή αυτά που γράφεις ή άλλα παρόμοια.
Έκανες τον κόπο να διαβάσεις τις απαντήσεις για όλα αυτά που μόλις έγραψες, ή απλά είδες φως και μπήκες και ξαναέγραψες τα ίδια;
-
quote:Για τα μαθηματικά , φιλοσοφία , γεωγραφία , αστρονομία , και τις άλλες επιστήμες δεν έχεις να πής τίποτα ;
Πιστεύω πως δεν αξίζει να συνεχίσω περαιτέρω διότι με άτομα που κινούνται από φανατισμό και εθελοτυφλούν, δεν μπορείς να περιμένεις τίποτα περισσότερο από μια άγονη και στείρα αντιπαράθεση.
Ψηλός
Ή μήπως δεν γράφει τίποτα το "Ρεσαλτο" ;
quote:Περίεργος τρόπος να δείχνη κάποιος την υπερηφάνεια για την κληρονομιά του καίγοντας συγγράμματα και γκρεμίζοντας Ασκληπιεία και φιλοσοφικές σχολές .
Οι Βυζαντινοί ήταν υπερήφανοι για την κληρονομιά που βρήκαν από τους προγόνους τους και φρόντισαν να τη διατηρήσουν και να τη μεταδώσουν στους απογόνους τους.
Ψηλός
quote:Ειδικά Εσείς , είσαστε περήφανοι μόνο για όσα αφορούν την περίοδο που το ιερατείο δρούσε ασύστολα και ανεξέλεγκτα , διαφορετικά δεν θα αναθεματίζατε τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό στις εκκλησίες .
Το ίδιο και εμείς σήμερα, είμαστε περήφανοι για ό,τι κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας.
Ψηλός
Δεν είναι τυχαίο το οτι ο αρχιεπίσκοπός σας εκθειάζει καθε τόσο και αναπολεί την βυζαντινή περίοδο .
quote:
Sesotris: Αντιγράφω και παραθέτω παρακάτω φίλοι μου ορισμένα ενδιαφέροντα αλιεύματα από το http://www.alfavita.gr/artra/artro20070318a.php , Forum των εκπαιδευτικών μας .
Πιστεύω πως είναι και χρήσιμα και αξιόπιστα , αφού αναφέρουν και την σχετική βιβλιογραφία .
Χρήσιμο είναι Sesotris το κάθε στοιχείο, αρκεί να εντάσσεται σε μια ολοκληρωμένη εξιστόρηση των γεγονότων. Γιατί αλλιώς, κινδυνεύουμε να μάθουμε μόνον ότι ο Βελουχιώτης είχε υπογράψει προπολεμικά «δήλωση μετανοίας»…
Οι πηγές λοιπόν, που παραθέτουν οι εκπαιδευτικοί σου, είναι ο Κορδάτος, ο Σκαρίμπας και ο Ζεύγος, (το μεγαλοστέλεχος του ΚΚΕ στο μεσοπόλεμο), καθώς και ο αείμνηστος…σύντοφος Πλεχάνωφ.
Αν μ’ αυτές τις πηγές οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί επιθυμούν να περιγράψουν την ελληνική Επανάσταση του ’21, ζήτω που καήκαμε! (Έχουμε καεί ήδη δηλαδή, αλλά …)
Υπάρχει επίσης και η «Αυτοβιογραφία» του Καποδίστρια, ένα εξαιρετικά σημαντικό σύγγραμμα, το οποίο έχω χρησιμοποιήσει κι εγώ. Δυστυχώς, οι εκπαιδευτικοί, ο Κορδάτος και τόσοι άλλοι που το επικαλούνται, αγνοούν, (ή θέλουν να αγνοούν) ότι η περίφημη «Αυτοβιογραφία», δεν είναι παρά ένα ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟ, που παρέδωσε ο Καποδίστριας μαζί με την παραίτησή του, προκειμένου να ασχοληθεί ενεργά με την ελληνική υπόθεση. Ένα τέτοιο υπόμνημα λοιπόν (στο οποίο πρόκειται να αναφερθώ εκ νέου, όταν παρουσιάσω την τελική μονογραφία μου για τον Καποδίστρια και την «διπλή συμπεριφορά» του), φαντάζομαι πως καταλαβαίνεις ότι πόρω απέχει από μία πραγματική «αυτοβιογραφία».
Τέλος, αν θέλεις και μια ψύχραιμη (και κατά την γνώμη μου στη μεγάλη της πλειοψηφία σωστή) αντιμετώπιση του Γρηγορίου του Ε’ εκ μέρους της Αριστεράς, θα την βρεις στη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια.
ΜΕΓΑΛΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ: ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο Ε’:
«…Κατά την παραμονή του στον οικουμενικό θρόνο, απέδειξε εξαιρετικά ηγετικά προσόντα, αλλά και ιδιαίτερη συντηρητικότητα, σε μια εποχή μάλιστα, κατά την οποία αναπτύσσονταν οι «νέες ιδέες» που είχε διαδώσει η μεγάλη Γαλλική Επανάσταση. Αντιτάχθηκε στο ρεύμα των ιδεών αυτών και ήλθε σε αντίθεση με τους επιφανείς Έλληνες λογίους και σοφούς της εποχής που διακρίνονταν για τις προοδευτικές τους αντιλήψεις. Πάντως, επετέλεσε σημαντικό έργο στον τομέα της παιδείας, έστω και με το πνεύμα της συντηρητικότητας που τον χαρακτήριζε. Το 1798 περιήλθε στη δυσμένεια του Σουλτάνου, καθαιρέθηκε και εξορίστηκε στον Άθω…
(…) Η τρίτη αυτή θητεία του στο ύπατο εκκλησιαστικό αξίωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, υπήρξε και η δραματικότερη, γιατί συνέπεσε με την προετοιμασία της Επανάστασης και με την πυρετώδη προπαγάνδα των σκοπών της «Φιλικής Εταιρείας» στα μεγάλα κέντρα του υπόδουλου Ελληνισμού και κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Ο Γρηγόριος, περιστοιχιζόμενος από «αποστόλους» της Φιλικής, βρέθηκε μπροστά σε δραματικό δίλημμα. Η φιλοπατρία του τον παρακινούσε βέβαια να ενισχύει τον προπαρασκευαζόμενο απελευθερωτικό αγώνα, η βαριά συναίσθηση όμως της μεγάλης ευθύνης που έφερνε ως αρχηγός του υπόδουλου γένους και η πεποίθησή του ότι μια ένοπλη εξέγερση θα προκαλούσε τη μανιώδη εκδικητικότητα του σουλτάνου σε βάρος των ραγιάδων και ιδίως των χριστιανών της Κωνσταντινούπολης, τον καθιστούσαν επιφυλακτικό μέχρι του βαθμού που να αμφισβητούνται τα πατριωτικά του αισθήματα. Βοηθούσε την επαναστατική κίνηση, αλλά μυστικά, με άπειρες προφυλάξεις και οπωσδήποτε σε κλίμακα όχι υπολογίσιμη. Η στάση του αυτή, δεν τον έσωσε ωστόσο από τα δεινά που τον προόριζε η θέση του. Παρ’ ότι ήταν αναμφισβήτητο ότι «συνεπάθει εκ βάρους ψυχής προς την επανάστασιν, ότι είχε δώσει συστατικάς επιστολάς προς τους Φιλικούς και πολλάς κρύφα φιλικάς του νουθεσίας», υποχρεώθηκε όταν εξεράγη η Επανάσταση να την αναθεματίσει επίσημα, με μια σοβαρή ιεροτελεστία και να «απολύση γράμμα αφοριστικόν» εναντίον όλων που συμμετείχαν στην εθνεγερσία»
Η δική μου βεβαίως προσέγγιση, υποστηρίζει ότι ο Γρηγόριος δεν ήταν και τόσο εχθρικός προς τους προοδευτικούς λογίους όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως (εξ ου και τα πρωτοποριακά του εκπαιδευτικά πειράματα στη Σμύρνη που περιέγραψα στη σελ.13 και η έκδοση του εγχειριδίου Ιστορίας που σκιαγράφησα στη σελ. 14 του thread) και πως τις συστατικές επιστολές προς τους Φιλικούς, δεν τις εξέδωσε ο ίδιος, αλλά ο Μέγας Γραμματέας του Πατριαρχείου – με τον Γρηγόριο όμως, να έχει γνώση των γενομένων.
quote:
Πηγές Sesotris: Διέταξε ο σουλτάνος να κρεμάσουν τον Γρηγόριο τον Ε΄, που τον είπαν (και τον λένε) εθνομάρτυρα, επειδή τάχθηκε, όπως λένε, με το μέρος της Επανάστασης; Διέταξε, αλλά το πιθανότερο είναι ότι αυτό έγινε επειδή υπήρξε παρεξήγηση από συκοφαντία εναντίον του Γρηγορίου. Σύμφωνα με τον Κορδάτο:
«Εκείνος που κατηγόρησε και συκοφάντησε τον Γρηγόριο ήταν ο Μητροπολίτης Πισιδίας Ευγένιος (...) Από καιρό φιλοδοξούσε να γίνει Πατριάρχης, αλλά δεν τα κατάφερε (...) Ο Ευγένιος λοιπόν πήγε και κατέθεσε πως ο Γρηγόριος ήταν ο αρχηγέτης της επανάστασης».7
Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ Ε’
Σύμφωνα με τους τούρκους ιστορικούς και συγκεκριμένα τον κορυφαίο οθωμανό ιστορικό, Αχμέτ Ντζεβντέτ Πασά και το δωδεκάτομο έργο του «Γεγονότα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», ο Γρηγόριος κατηγορήθηκε ότι διατηρούσε αλληλογραφία με τους Πελοποννήσιους (κάτι που είναι βεβαίως σωστό – αλλά χωρίς κατ’ ανάγκη αυτό να συνεπάγεται συμμετοχή του στην Επανάσταση).
Τα στοιχεία αυτά μας τα δίνει ο Νικηφόρος Μοσχόπουλος στο έργο του «Η Ελληνική Επανάστασις κατά τους Τούρκους Ιστοριογράφους – δυστυχώς ως ένα βαθμό περιφραστικά. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
«Μία των πρώτων κυβερνητικών πράξεων του Μπεντερλή Αλή πασά, ήτο ο υπό τας γνωστάς εις ημάς τραγικάς συνθήκας διαπραχθείς απαγχονισμός του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε’. Το γεγονός τούτο, το οποίον ήσκησε τεραστίαν επίδρασιν επί της εξελίξεως της Επαναστάσεως και της ρωσικής πολιτικής απέναντι της Τουρκίας, αφηγείται ο Δζεβδέτ πασάς ως εξής:
Η θανάτωσις του δια τρίτην φορά πατριαρχεύοντος Γρηγορίου επί τω λόγω, ως διεπιστώθη, ότι διετήρει αλληλογραφίαν μετά των Μωραϊτών, διετυάχθη δια σουλτανικού φιρμανίου την 19ην Ρετζέπ (10ην Απριλίου 1821), Κυριακήν του Πάσχα των Ρωμηών. Όταν το έγγραφον τούτο, δια του οποίου διετάσσετο και η εκλογή νέου Πατριάρχου, παρεδόθη εις τον δηερμηνέα του αυτοκρατορικού Διβανίου προς εκτέλεσιν, ούτος παρετήρησεν, ότι η εν αυτώ λέξις «κατλ» (=φόνος) θα ετρόμαζε την Σύνοδον και θα καθίστατο δυσχερής η εκλογή νέου Πατριάρχου. Ως εκ τούτου η λέξις αύτη διεγράφη. Αφού το φερμάνιον διωρθώθη, ο Σταυράκης μετέβη εις το Πατριαρχείον και συγκαλέσας τους μητροπολίτας ανέγνωσεν αυτό και επροκάλεσε την εκλογήν του μητροπολίτου Πισιδίας Ευγενίου εις το πατριαρχικόν αξίωμα.
Διαρκούσης της εκλογής ταύτης, ο μέγας βεζύρης εκάλεσε τον Γρηγόριον εις την Υψηλήν Πύλην ενώπιόν του και είπεν εις αυτόν:
- «Συ δεν είχες προηγουμένως γνώσιν της Επαναστάσεως, ώστε να μη ειδοποιήσεις καθόλου;» Εκείνου δε αρνηθέντος, ο μέγας βεζύρης ηρώτησε και πάλιν:
- «Ενώ η θρησκεία σας απαιτεί να γνωρίζης και την μοιχείαν και τας παρεκτροπάς μιας πόρνης, ημπορεί κανείς να σε πιστεύση, όταν λέγεις με προσποιητήν άγνοιαν, ότι δεν είχες γνώσιν μιας επαναστάσεως μεγάλης από επόψεως εθνικής;» Εις ταύτα, ο Γρηγόριος απήντησεν:
- «Εγώ Εξοχώτατε, είμαι γέρων αδύνατος τον νουν, ενενήκοντα και πλέον ετών. Αν γνωρίζη κανείς αυτό, θα το ήξευρεν η Δωδεκάς (σ.σ. δηλαδή η Σύνοδος των 12 μητροπολιτών).
Επειδή όμως ήτο αδύνατον να μη γνωρίζη ο Πατριάρχης μίαν υπόθεσιν της οποίας από ημερών είχε γνώσιν και ο ελάχιστος παπάς, και ο ελάχιστος δημογέρων, ο μέγας βεζύρης τον απέπεμψεν διατάξας:
- Να τον πάτε προς το παρόν εις το Καδήκιοϊ (δηλ. την Χαλκηδόνα).
Ελθούσης όμως τότε της ειδήσεως ότι εξελέγη ο νέος Πατριάρχης, ο Γρηγόριος απεστάλη αμέσως εις το Φανάριον και απηγχονίσθη εις την μεσαίαν πύλη του πατριαρχείου…»
quote:
Πηγές Sesotris: Οταν τον Νοέμβρη του 1820 ο Παπαφλέσσας πήγε στην Πελοπόννησο, σταλμένος από τη Φιλική Εταιρεία, για να ξεκινήσει η Επανάσταση, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ήταν ένας από εκείνους που, όπως έγραψε ο Κορδάτος, «έπεσαν του πεθαμού»!13 Και σε σύσκεψη, που κάλεσε ο Παπαφλέσσας, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός «ξεστόμησε βαριές φράσεις και λέξεις κατά του Παπαφλέσσα. Τον είπε απατεώνα, εξωλέστατο και μιαρό. Λένε, πως ο Παπαφλέσσας εξαγριωμένος του απάντησε πως είναι μασκαράς (...) Εγινε αρχιερέας αφού δωροδόκησε τους τρανούς του Πατριαρχείου (βλ. Φραντζή "Επίτομος Ιστορία" τ. Α΄, σελ. 98 - 99, Γερμανού "Απομνημονεύματα" σελ. 23 και Φωτάκου "Απομνημονεύματα", Α΄ 172 - 173)»
quote:
Macedon: Ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι ο Π.Π.Γερμανός "αναγκάστηκε να ευλογήσει το λάβαρο της επανάστασης" για δύο λόγους: Ο Γερμανός ήταν ενάντιος στην επανάσταση. Το "λάβαρο της επανάστασης" κατασκευάστηκε δεκαετίες αργότερα. (σελ.3)
quote:
Schwabe: Τουρκοχριστιανοί και Τουρκολάτρες, όπως και ο Π.Π. Γερμανός (ο οποίος μονάχα σε ένα πεδίο «διέπρεψε», αυτό της ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ, δάνειζε με αβάσταχτο επιτόκιο ακόμη και σε………μοναστήρια της δικαιοδοσίας του..), υπήρξαν πάμπολλοι. Απλά, κανένας τους δεν πίστευε ότι θα γινόταν πραγματικά μια ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ.
Το γιατί αποκάλεσε «εξωλέστατο» τον Παπαφλέσα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, αναφέρεται αναλυτικά στο «Βίο Παπαφλέσα» του Φωτάκου. Είναι κρίμα που οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί, δεν αναφέρουν το σχετικό απόσπασμα και τις αιτίες του καβγά, αλλά τοκίζουν στις εντυπώσεις.
Οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί, θα έπρεπε επίσης για θέματα ιστορικά να παραμερίζουν για λίγο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και τις όποιες σωστές τους κρίσεις για τα ταξικά συμφέροντα που εξυπηρετούσαν οι πρόκριτοι και οι αρχιερείς πριν και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης - και να αφήνουν και την ιστορική αλήθεια να μιλάει.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Π.Π. ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΝΕΛΛΟ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗ (7 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821): «ΝΑ ΕΙΜΕΘΑ ΣΥΜΦΩΝΟΙ ΣΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΤΗΣΩΜΕΝ ΕΙΣ ΕΜΦΥΛΙΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΣΕΤΑΙ ΟΛΕΘΡΙΟΝ»
Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και άλλοι Καλάβρυτα
Προς Κανέλλο Δελληγιάννη, Λαγκάδια
7 Μαρτίου 1821
Άρχοντες και φίλοι Παπαγιανναίοι
Μετά τας ευχετικάς και αδελφικάς προσρήσεις, ειδοποιούμεν τη ευγενία σας, ότι από αξιόπιστον και σημαντικόν υποκείμενον, εξωτερικόν, επληροφορήθημεν, ότι οι αλλογενείς, πληροφορηθέντες ακριβώς τα πράγματα, διαλογίζονται καθ’ ημών κακά άτινα θέλει εκπλειροθώσιν μετά την σύναξιν όλων μας εις Τριπολιτζάν, τούτο ένεκεν, ενεκρίναμεν ασύμφωνον την άφιξίν μας εις τα εκεί, δια να μην ριψοκινδυνεύσωμεν, εν καιρώ οπού αι ελπίδαι μας είναι εγκύς, και οπού βλέπομεν ότι η κίνησις του σκοπού οργανίζεται, καθώς η Βλαχία αποσκίρτησε και η Ρούμελη όλη ετοιμάσθη, και περιμένει την οδηγίαν μας εις το να κινηθή, πεπεισμένος δε και εις την αδελφικήν και στερεάν αγάπην της ευγενείας σας, και ότι είσθε αναπόσπαστοι από τον Ιερόν σύνδεσμον της αδελφότητος, σας εξηγώμεν τον σχολασμόν μας, και σας λέγομεν ότι επάναγκες άμα του λαβείν το παρόν μας, να κάμετε και τρόπον να ανγέλλεται τον προσφιλήν κυρ Θεωδωράκην από Τριπολιτζάν, και τον οικονόμον αν θελήση δια να είμεθα σύμφωνοι εις τα επιχειρήματα, ως θέλει σας εξηγήση ο προσερχόμενος αδελφός, δια να μην καταντήσωμεν εις εμφυλίους διαφωνίας και τότε το τέλος έσεται ολέθριον. Αδελφοί η ανάγκη ούτως υπαγορεύει και η θεία πρόνοια ελπίζομεν να μη μας αφίση κατησχημένους. Ταύτα και μένομεν: 1821: μαρτίου 7
Εκ Καλαβρύτων
Της ευγενείας σας οι μεν ευχέται προς
Θεόν οι δε αδελφοί πρόθυμοι
Ο Πατρών Γερμανός
Ο Κερνίκης Προκόπιος
Σωτήριος Χαραλάμπης
Ανδρέας Ζαΐμης
Ασημάκης Φωτήλας
Σωτήριος Θεοχάρους
Τω ευγενεστάτω άρχοντι κυρίω Κανέλω Παπαγιαννοπούλω
Λαγκάδια
quote:
Πηγές Sesotris: Και μόνο όταν έφτασε η 24η Μαρτίου 1821, δηλαδή μέσα σε ένα διάστημα τεσσάρων μηνών, που σχεδόν όλη η Πελοπόννησος είχε ξεσηκωθεί και η Πάτρα πανηγύριζε την τουρκική υποχώρηση από τη δράση του λαϊκού ηγέτη Παν. Καρατζά και των παλικαριών του, μόνο στις 24 Μαρτίου, λοιπόν, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και μια σειρά πρόκριτοι μπήκαν στην Πάτρα με ενόπλους. Ετσι, είναι ψέμα ότι ο Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της Επανάστασης του 1821.
ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ, ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ
Θα ήταν πολύ καλύτερα, εάν οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί εξηγούσαν τι σημαίνουν οι λέξεις τους «μέσα σε ένα διάστημα τεσσάρων μηνών που σχεδόν όλη η Πελοπόννησος είχε ξεσηκωθεί» - γιατί, εάν με αυτό υποστηρίζουν ότι η Επανάσταση ξεκίνησε τον…Δεκέμβριο του 1820, τότε είναι από ανίδεοι έως επικίνδυνοι.
Ο Καρατζάς μπορεί να έριξε τις πρώτες ντουφεκιές στην Αχαΐα, αλλά δεν ήταν φυσικά αυτός που ξεσήκωσε τον Μοριά στο πόδι. Όσο για το τι έπραξε ο Π.Π. Γερμανός στην Πάτρα και πότε, παραθέτω το σχετικό απόσπασμα του Σπυρίδωνος Τρικούπη:
«…Την άλλη μέρα (22 Μαρτίου), οι Τούρκοι βρέθηκαν όλοι μαζεμένοι στην ακρόπολη από όπου κανονιοβολούσαν την πόλη. Παράλληλα, οι σημαντικοί Αχαιοί, που έμαθαν τα γεγονότα της Πάτριας, έσπευσαν επιτόπου παίρνοντας μαζί τους όσους οπλοφόρους μπορούσαν να συγκεντρώσουν. Πρώτος μπήκε στην πόλη κατά το μεσημέρι ο Παπαδιαμαντόπουλος και κατόπιν ο Λόντος με μια προχειροφτιαγμένη κόκκινη σημαία που είχε μαύρο σταυρό στη μέση της μιας μόνο πλευράς της. Εξαιτίας αυτού του χρώματος και δεδομένου ότι ο σαυρός δεν διακρινόταν σε μεγάλη απόσταση, οι κλεισμένοι στην ακρόπολη θεώρησαν ότι έρχονταν κάποιοι Λαλιώτες Τούρκοι και τους χαιρέτισαν με κανονιοβολισμούς. Την ίδια ημέρα μπήκαν επίσης ο Παλαιών Πατρών, ο επίσκοπος Κερνίτσης, ο Ζαΐμης και ο Ρούφος επικεφαλής πλήθους οπλοφόρων και ροπαλοφόρων. Βλέποντάς τους οι Πατρινοί και οι υπόλοιποι Έλληνες φώναξαν με ενθουσιασμό: «Ζήτω η ελευθερία. Ζήτωσαν οι αρχηγοί - και εις την Πόλιν να δώση ο Θεός». Οι αρχηγοί εγκαταστάθηκαν στο φυτικό μέρος της πόλης, κοντά στον Άγιο Γεώργιο όπου βρίσκονταν οι Επτανήσιοι. Ο Παλαιών Πατρών, διέταξε να σήσουν στην πλατεία ένα σταυρό, τον οποίο έτρεχαν να προσκυνήσουν όλοι οι περίοικοι, δίνοντας τον όρκο για την πίστη και την πατρίδα. Οι αρχηγοί μοίρασαν εθνόσημα από κόκκινο ύφασμα με γαλάζιο σταυρό, διέταξαν να τυπωθούν σημαίες που δόθηκαν στους οπλοφόρους και στάλθηκαν επίσης σε διάφορα άλλα μέρη, εξέδωσαν παντού επαναστατικές προκηρύξεις, έγραψαν σε όλους μέσα και έξω από την Πελοπόννησο να πάρουν τα όπλα…»
Αυτά τα στοιχεία συγκέντρωσε ο Τρικούπης, ο οποίος αναφέρει επίσης ότι «Ο Κολοκοτρώνης έμεινε στη Μάνη χωρίς φόβο ως την κήρυξη της Επανάστασης, ερχόμενος σε επαφή με τους δικούς του και παρακινώντας τους να πάρουν τα όπλα την 25η Μαρτίου, οπότε, όπως είχε αποφασιστεί, θα επαναστατούσε η Μάνη πριν από τις άλλες πελοποννησιακές επαρχίες για να τις εμψυχώσει και να δώσει το παράδειγμα».
Η ροή όμως των γεγονότων, ξέφυγε από τους αρχικούς υπολογισμούς.
Ας σημειωθεί επίσης, ότι ο αρχιπρόκριτος της Πελοποννήσου Κανέλλος Δεληγιάννης στα Απομνημονεύματά του που έδωσε στη δημοσιότητα η οικογένειά του 100 χρόνια μετά το θάνατό του, δίνει την δική του εκδοχή: Οι πρώτες πιστολιές πέφτουν στη Γορτυνία στις 18 Μαρτίου, ενώ η «πανηγυρική» ας το πούμε, έναρξη, γίνεται στην Αγία Λαύρα, όχι στις 25 Μαρτίου, αλλά στις 23:
«Οι συναχθέντες λοιπόν εις την Αγίαν Λαύραν απεφάσισαν και ύψωσαν την σημαίαν της επαναστάσεως κατά τας 23 Μαρτίου 1821, προσφέροντες πάνδημον δοξολογίαν προς τον Ύψιστον και με το σύνθημα «ή ζωή και ελευθερία, ή θάνατος». Και αμέσως, ο μεν Ζαΐμης μετά το Π. Πατρών και άλλων ανεχώρησαν δια τα Νεζερά να προσέχουν τα κινήματα των εν Πάτραις Τουρκών, ο Λόντος δια την Βοστίτζαν, ο Φωτήλας έστειλε τον υιόν του προς το μέρος του Λάλα, ο δε Σ. Χαραλάμπης, Σ. Θεοχαρόπουλος, ο Κερνίτζης και άλλοι με τους υπ’ αυτών καπεταναίους δια τα μεταξύ Καλαβρύτων και Τριπολιτσάς όρια και κατέλαβεν έκαστος τας αναγκαίας θέσεις».
Όπως καταλαβαίνει ο κάθε νοήμων αναγνώστης, η κάθε περιοχή και η κάθε κοινωνική τάξη, διεκδικεί για τον εαυτό της την έναρξη της Επανάστασης. Το ελληνικό κράτος λοιπόν, αποφάσισε κάποια στιγμή, να ορίσει ετσιθελικά και σχεδόν μυθολογικά, ως έναρξη της Επανάστασης την 25η Μαρτίου και ως τόπο έναρξης την Αγία Λαύρα – ενώ κανένας από τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης, δεν υποστήριξε κάτι τέτοιο.
Είναι σωστό να γνωρίζουμε ότι ο συνδυασμός Ευαγγελισμός - 25η Μαρτίου – Π.Π. Γερμανός – Αγία Λαύρα – έναρξη Επανάστασης είναι σαφώς ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ. Από την άλλη όμως, ο κρατικός αυτός μύθος, δεν είναι ούτε αυθαίρετος, ούτε επινόημα, αλλά ΣΥΝΕΤΕΘΗ από υπαρκτές μαρτυρίες.
Και κάτι ακόμα: Ως έναρξη της Επανάστασης, θα έπρεπε να διδάσκεται στο σχολείο το Κίνημα του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία, απόληξη του οποίου υπήρξε η κινητοποίηση του Παπαφλέσα στο Μοριά, η κινητοποίηση του Γαζή στο Πήλιο (σελ. 12) κλπ. Το ελληνικό κράτος όμως, για ΚΑΘΑΡΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ, δεν ήθελε να προβάλλει ένα γεγονός που έγινε σε μια άλλη, μετέπειτα ανταγωνιστική και εχθρική χώρα, ούτε να βάζει διεθνιστικές ιδέες στα μυαλά των μαθητών.
Η σκέψη των συντρόφων εκπαιδευτικών όμως, δεν φτάνει δυστυχώς μέχρις εκεί. Φτάνει μόνον μέχρι τον Καρατζά – και αν…
quote:
Πηγές Sesotris: Τον θεό και την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, τα οποία όπως είπε ταυτίζονται με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, δεν τα επικαλέστηκε μόνο το τμήμα του κλήρου που ήταν υπέρ της Επανάστασης του 1821, αλλά και το τμήμα του κλήρου που ήταν εχθρός της. Αλλά η Ιερά Σύνοδος φρόντισε στο παρελθόν να κάψει πολλά γραπτά κείμενα κληρικών που πήραν το μέρος των Τούρκων κατά της Επανάστασης, για να μην υπάρχουν μη βολικές μαρτυρίες...
Αυτό φαίνεται αρκετά λογικό να έχει συμβεί. Έχουν όμως στοιχεία σχετικά οι σύντροφοι εκπαιδευτικοί, ή απλώς επιχειρηματολογούν με εικοτολογίες;
quote:
Macedon: Γιατί άραγε όσοι είχαν στην κατοχή τους πατριαρχικά έγγραφα κυκλοφορούσαν ελεύθερα, όχι μόνο χωρίς να ενοχλούνται καθόλου από τις οθωμανικές αρχές αλλά και απολαμβάνοντας πλήρη ασυλία;
Διότι ο Σουλτάνος είχε εμπιστοσύνη στο Πατριαρχείο, ότι θα κρατούσε τους ραγιάδες εσαεί υπάκουους.
Πλήρη ασυλία δεν είχε κανείς. Αν πιανόταν ο Θέμελης με την προκήρυξη του Υψηλάντη στα χέρια, θα κοβόταν το κεφάλι του Πατριάρχη - όπως και έγινε. Από την άλλη ωστόσο, είναι σαφές ότι οι οθωμανικές αρχές δεν θα υπέβαλαν σε ελέγχους τον πατριαρχικό έξαρχο για ψύλου πήδημα.
Edited by - Trainman on 06/04/2007 16:16:51
Χρόνια Καλά σε όλους.
Trainman
quote:
Όπως καταλαβαίνει ο κάθε νοήμων αναγνώστης, η κάθε περιοχή και η κάθε κοινωνική τάξη, διεκδικεί για τον εαυτό της την έναρξη της Επανάστασης. Το ελληνικό κράτος λοιπόν, αποφάσισε κάποια στιγμή, να ορίσει ετσιθελικά και σχεδόν μυθολογικά, ως έναρξη της Επανάστασης την 25η Μαρτίου και ως τόπο έναρξης την Αγία Λαύρα – ενώ κανένας από τους πρωταγωνιστές της Επανάστασης, δεν υποστήριξε κάτι τέτοιο.Είναι σωστό να γνωρίζουμε ότι ο συνδυασμός Ευαγγελισμός - 25η Μαρτίου – Π.Π. Γερμανός – Αγία Λαύρα – έναρξη Επανάστασης είναι σαφώς ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ. Από την άλλη όμως, ο κρατικός αυτός μύθος, δεν είναι ούτε αυθαίρετος, ούτε επινόημα, αλλά ΣΥΝΕΤΕΘΗ από υπαρκτές μαρτυρίες.
Χαίρομαι τουλάχιστον που αναγνωρίζεις μιά μεγάλη αλήθεια.
Η ιστορία γράφεται απο τους νικητές, και η εκκλησία που είχε καθοριστική εξουσία στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας συγκεντρώνοντας αχανείς περουσίες κατόρθωσε να διατηρήσει την εξουσία της και μετά αφού την περιουσία της δέν την πείραξε κανένας. Με τον τρόπο αυτό έγραψε τα ιστορικά γεγονότα όπως ήθελε φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να συνταυτίσειτην ημέρα εξέγερσης του γένους μας με μιά απο τις δικές της μεγαλύτερες γιορτές΄, άσχετα με το εάν η συνταύτιση αυτή είναι εκτός πραγματικότητας.