- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Ε να λοιπόν που τα είπε όλα ο Gabriel, τι να προσθέσει κανείς;

Unseen

Ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το κάθε στοιχείο (επιλεκτικά, ο κατάλογος θα μπορούσε να είναι ατελείωτος αν βάζαμε και άλλα δεδομένα π.χ. από την αστρολογία, τη μυθολογία και αλλού):

ΓΗ
Νεράιδες: Gnomes (ελλ. γνώμες)
Χρώματα: καταγράφονται το μαύρο και το καφέ, προσωπικά έχω διαπιστώσει να κυριαρχεί το πράσινο
Εποχή: χειμώνας
Χρον. στιγμή: νύχτα
Σημείο ορίζοντα: βορράς
"Χαρακτήρας": εύφορος, μαγνητικός, γειωτικός

ΝΕΡΟ
Νεράιδες: Undines
Χρώματα: μπλε (όλοι οι τόνοι), κάποιοι απαλοί τόνοι του πράσινου
Εποχή: φθινόπωρο
Χρον. στιγμή: σούρουπο
Σημείο ορίζοντα: δύση
"Χαρακτήρας": θεραπευτικός, ηρεμιστικός, καθαριστικός - συναίσθημα

ΑΕΡΑΣ
Νεράιδες: Sylphs (ελλ. συλφίδες)
Χρώματα: καταγράφονται το κίτρινο και το λευκό, προσωπικά έχω διαπιστώσει πολύ ασημί, σπανιότερα χρυσό και βεβαίως λευκό αλλά και πολύ απαλό γαλάζιο
Εποχή: άνοιξη
Χρον. στιγμή: αυγή
Σημείο ορίζοντα: ανατολή
"Χαρακτήρας": ευμετάβλητος – διανόηση

ΦΩΤΙΑ
Νεράιδες: Salamanders (ελλ. σαλαμάνδρες)
Χρώματα: κόκκινο, χρυσό, πορτοκαλί
Εποχή: καλοκαίρι
Χρον. στιγμή: μεσημέρι
Σημείο ορίζοντα: νότος
"Χαρακτήρας": εξαγνιστικός, ανατρεπτικός

Η Γη εντάσσεται στην πρώτη αψίδα της δημιουργίας (creation), το νερό και ο αέρας στη δεύτερη (maintenance) και η φωτιά στην τρίτη (expendable).

Όσο για το ΠΕΜΠΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ που αναφέρεται και ως "αιθέρας" ή αλλού ως "πλάσμα": είναι το δομικό υλικό του σύμπαντος, η δύναμη που το κάνει να διαστέλλεται αλλά και η ελκτική δίνη μιας μαύρης τρύπας. Είναι το χάος και συγχρόνως η οργάνωση, η ενέργεια που φέρει μέσα της την "ιδέα" της ζωής. Είναι όλες οι πιθανότητες και όλες οι δυνατότητες, όλες οι εναλλακτικές, όλα όσα δεν έχουν πάρει μορφή ακόμη.

Με αγάπη,
Unseen

Κι εσύ να είσαι καλά!

Είναι σημαντικό να μπορείς να διακρίνεις τις ακαθόριστες τελίτσες που όταν ενώνονται αποκαλύπτουν το σώμα της γνώσης. Υπάρχουν άνθρωποι που ούτε αυτές δεν μπορούν να δουν... που έχουν εξορίσει δια παντός τη μαγεία από τη ζωή τους… και που χάνοντας το σώμα της γνώσης, χάνουν και το σώμα της αγάπης και μένουν για πάντα κενοί.

Υπάρχει ακόμη αυτό που είπε εν μέρει η serenite, ότι η συνάντηση κάποιων ανθρώπων είναι καίρια κι αυτό επειδή δημιουργεί τις προϋποθέσεις της αφύπνισης, με την έννοια ότι μπορεί να ανακαλέσει την ανάμνηση της γνώσης. Όλοι μας είμαστε τα κλειδιά για τις κλειδαριές κάποιων άλλων ανθρώπων και αντίστροφα.

Όμως η γνώση είναι διαθέσιμη (και δεν εννοώ μόνο τα βιβλία), όσο για την αγάπη... Ένας καλός μου φίλος είχε πει κάποτε "Είμαστε όλοι προσκαλεσμένοι στο δείπνο του Κυρίου. Η πρόσκληση γράφει: ένδυμα απλό, πλήρεις αγάπης". Άντε, λοιπόν, καιρός να ετοιμαζόμαστε...

Με πολλή αγάπη,
Unseen

drow elves...σκοτεινά, καταχθόνια και ...πανέμορφα...

God is dead and can't help your soul...so long live the freedom that lives in us all

Για αγνωστικιστής/-ίστρια έχεις πολύ συγκεκριμένη άποψη. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι SAME GOES TO SAME.

Καλημέρα
Unseen

Με αγάπη,
Unseen

Καλώς ήρθες και πολλά περαστικά αν είσαι ξάπλα για θέμα υγείας. Ευχαριστούμε που μας διαβάζεις...

Με αγάπη,
Unseen

ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΠΟΥ ΦΥΣΑ Τ' ΑΓΕΡΙ, ΣΤΗ ΣΤΕΝΗ ΚΟΙΛΑΔΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΗ
ΠΙΑ ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΜΕ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΣΑΝΕ ΚΑΡΤΕΡΙ, ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΙΚΡΟΙ.
ΜΙΚΡΟΣ ΛΑΟΣ, ΚΑΛΟΣ ΛΑΟΣ, ΚΟΠΑΔΙ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ, ΣΑΚΑΚΙ ΠΡΑΣΙΝΟ,
ΣΚΟΥΦΑΚΙ ΚΟΚΚΙΝΟ,ΑΣΠΡΟ ΦΤΕΡΟ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ ΦΟΡΑΝΕ.

ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ, ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΑΚΙΑ ΤΟΥΣ
ΣΑ ΤΗΓΑΝΙΤΕΣ ΤΡΑΓΑΝΕΣ, ΜΕ ΑΦΡΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥΣ.
ΑΛΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΛΑΜΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥΣ,
ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΒΑΤΡΑΧΙΑ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΚΟΙΜΗΤΟΥΣ ΦΡΟΥΡΟΥΣ.

ΚΑΙ ΣΤΕΚΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΥ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΣΤΗΤΟΣ,
ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΣΠΡΟΜΑΛΛΗΣ ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ.
ΜΕ ΜΙΑ ΑΣΠΡΗ ΟΜΙΧΛΗ ΓΙΑ ΓΙΟΦΥΡΙ, Ο COLUMBKILL, ΤΩΡΑ ΠΕΡΝΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΣ ΓΗΣ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑ.
Η΄ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΙΣ ΚΡΥΕΣ ΑΝΑΣΤΡΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ
ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΝΑ ΠΙΟΥΝΕ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ, ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ.

ΚΛΕΨΑΝ ΤΗ ΜΙΚΡΟΥΛΑ BRIGITTE ΓΙΑ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΑΚΙΑ ΑΠ΄ΤΗ ΓΗ,
ΚΙ ΟΤΑΝ ΞΑΝΑ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΕΙΧΑΝ ΧΑΘΕΙ.
ΚΑΙ ΑΠΑΛΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΠΗΡΑΝ ΓΙΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΝΥΧΤΑ ΔΕ ΠΑΤΑ
ΚΙΑ ΟΛΟΙ ΝΟΜΙΖΑΝΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΤΑ ΚΡΥΑ ΜΑΤΙΑ ΤΑ ΚΛΕΙΣΤΑ.
ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΜΕΣΑ ΤΗ ΒΑΘΙΑ
Σ΄ΕΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙ ΑΠΟ ΚΡΙΝΑ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ.

ΣΤΗΝ ΤΡΑΧΙΑ ΠΛΑΓΙΑ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΜΕΣΑ ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΒΡΥΑ,
ΦΥΤΕΨΑΝ ΔΕΝΤΡΟ ΜΕ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΙ ΕΚΑΝΑΝ ΑΣΤΕΙΑ.
ΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΝΑ ΑΠΛΩΣΕΙ,
ΘΑ ΒΡΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ Μ΄ΑΓΚΑΘΙΑ ΤΟΥ ΄ΧΟΥΝ ΣΤΡΩΣΕΙ.

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΠΟΥ ΦΥΣΑΕΙ Τ΄ΑΓΕΡΙ, ΣΤΗ ΣΤΕΝΗ ΚΟΙΛΑΔΑ ΠΟΥ ΄ΝΑΙ ΜΑΓΙΚΗ
ΠΙΑ ΔΕ ΚΥΝΗΓΑΜΕ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΣΑΝΕ ΚΑΡΤΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΙΚΡΟΙ.
ΜΙΚΡΟΣ ΛΑΟΣ, ΚΑΛΟΣ ΛΑΟΣ ΚΟΠΑΔΙ ΠΡΟΧΩΡΑΝΕ, ΣΑΚΑΚΙ ΠΡΑΣΙΝΟ,
ΣΚΟΥΦΑΚΙ ΚΟΚΚΙΝΟ, ΑΣΠΡΟ ΦΤΕΡΟ ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑΣ ΦΟΡΑΝΕ...

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΔΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ WILLIAM ALLIMGHAM.

Δεν είναι κακή η απόδοση! Δική σου;

Βεβαίως να μας πεις το βιβλίο, προσωπικά θα το εκτιμήσω πολύ.

Unseen

Her skirt was of the grass-green silk,
Her mantlet of the velvet fine,
At ilka tett of the horses mane
Hung fifty silver bells and nine.

True Thomas he took off his hat,
And bowed him low down to his knee;
'All hail thou mighty Queen of Heaven!
For your peer on earth I ne'er did see!'

'Oh no, oh no, True Thomas' she says,
That name does not belong to me;
I am but the Queen of Fair Elfland,
That has come for to visit thee.'

'But ye maun go wi' me now Thomas,
True Thomas ye maun go wi me,
For ye maun serve me seven years
Thro weel or wae as may change to be.'

She turned about her milk white steed,
And took True Thomas up behind,
And aye whene'er the bridle rang,
The steed flew swifter than the wind.

For forty days and forty nights,
He wade thro red blude to the knee,
And he saw neither sun nor moon,
But heard the roaring of the sea.

...He has gotten a coat of the green green cloth,
Likewise shoes of the velvet sheen,
And till seven years were past and gone,
True Thomas ne'er on earth was seen...

Robert Kirk:Walker Between the Worlds

Το απόσπασμα είναι απο το ποιήμα Thomas the Rhymer ή Thomas of Ercledoune.

Σοφία καλωσήρθες!Και εγω προσωπικά θέλω να σε ευχαριστήσω για τα βιβλία που πρότεινες.Να είσαι πάντα καλα.