- Ε, αυτό δεν είναι επιστήμη!!! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Οταν ενας επιστήμονας συλλέξει καποια στοιχεια και κατασκευασει μια θεωρια βασιζόμενος σε αυτα,θα εκτελεσει πείραμα για να δει εαν η θεωρια κανει ορθες προβλεψεις.Εαν το πειραμα εχει επιτυχια θα το δημοσιευσει σε επιστημονικο περιοδικο,περιγράφοντας το με λεπτομέρια ώστε οι υπολοιποι επιστημονες του πεδίου του,να επαναλάβουν το πείραμα και/η να το βελτιωσουν.
Εαν τα πειραματα δείξουν να έχουν συνοχη και να επιβεβαιωουν την θεωρια τότε η θεωρία αποκτά βάση.
Εαν ο επιστημονας μείνει στην προσωπικη του εμπειρια του ενος πειραματος...θα αντιμετωπισει και τα σφαλματα της δικης του εμπειρία.
Ο εσωτεριστης τι μέσα διαθέτει?
Έχω την εντύπωση πως σας δείξαμε πως δεν φάσκουμε ούτε αντιφάσκουμε. Αν δεν το καταλάβατε, δεν φταίμε σε τίποτα.
Έχω πάλι την υπόνοια, πως θέλετε να μας γιαουρτωσετε! Γιατί Λάμπρο μας τέκνο?
Έχουμε την βεβαιότητα πως μας υβρίζεται, αποκαλούμενους μας άμπελο φιλόσοφους και μάλιστα κομπλεξικούς, μας γνωρίζεται?
Η πως λέγομεν μαλακιτσες. Γιατί υποκύπτετε σε τοιαύτη ποταπή γαλλιστί, αγαπητη μας φιλη?
Μήπως δεν απαντήσαμε σε όλες τις ερωτήσεις σας?
Θεωρείται ανάγκες για ένα φιλόσοφο τις γνώσεις και τα πειράματα για τους επιτανχυτες, τις τυφλές μελέτες και την αντοχή στις γέφυρες?
Αναρωτήθηκατε αν για τον φιλόσοφο, βλάκας δεν είναι όποιος που δεν γνωρίζει τα παραπάνω, μα ίσως είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τον εαυτό του?
Τέλος, για να μην παραπονιέσαι μιας και έγραψες τελικά πως τα περιορίζει με το πείραμα.
Ο φιλόσοφος σου έγραψα πως πειραματίζεται το ιδιο με τον εαυτό του.
Προσεχει όταν κατι δεν το βρισκει σωστό. Όταν έχει μια εμπειρία και βλέπει πως κάτι δεν πάει καλά, δεν την επαναλαμβάνει.
Αν βρει π.χ πως το τσιγάρο τον πειράζει, και στην οικογένεια η στους φίλους του, εννιά στους 10 καπνίζουν, και να τους το ανακοινώσει….ξέρεις που θα τον γράψουν?
Έτσι ότι ισχύει στην επιστήμη δεν ισχύει αναγκαστικά στον κόσμο, και ο φιλόσοφος προσαρμόζεται συνεχώς στις καταστάσεις.
Οι άλλοι καπνίζουν, αυτός δεν καπνίζει….το πολύ πολύ αν τον πειράζει ο καπνός, αλλάζει δωμάτιο, μα δεν δημιουργεί στους άλλους πρόβλημα
quote:
Αντε βρε παιδια.Κανενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ (ΟΧΙ κομπλεξικος αμπελοφιλοσοφος που τα εχει κανει ολα αχταρμα μες στο κεφαλι του) να μου δωσει μια απαντηση?
Αγαπητή medtech, προσωπικά βλέποντας μια ερώτηση να τίθεται από κάποιον με αυτό τον τρόπο δεν θα είχα την διάθεση να απαντήσω...
Το οτι θέτεις ένα ερώτημα δεν σημαίνει οτι θα σου απαντήσει κάποιος την επόμενη στιγμή.
Το να εκφράζεσαι όμως έτσι δεν θα επιταχύνει τον χρόνο που θα λάβεις την απάντηση που επιθυμείς... 
In anticipation of my resurrection...
Θα ήθελα να συμβάλω και έγω όπως μπορώ στην όμορφη κουβέντα που κάνετε.
Η επιστήμη λοιπόν, όπως σωστά αναφέρεται, αναπτύχθηκε στην βάση της παρατήρησης. Ο κύριος παρατηρητής που ως άνθρωποι διαθέτουμε στο νοητικό μας πεδίο είναι ακριβώς η λογική. Η λογικής μας, είναι το κατεξοχήν εργαλείο που μας επιτρέπει να αντιλαμβανόμαστε τις πληροφορίες που ενυπάρχουν στο περιβάλον. Τις συστηματοποιεί, τις καταχωρεί, και τις ταυτίζει, μέσα από την παρατήρηση των διαφορών που αντιλαμβάνεται.
Η λογική ως ένα νοητικό εργαλείο, κάνει στην ουσία μία εργασία και μόνο, παρατηρεί τις διαφορές. Έτσι το πείραμα, έγινε για την επιστήμη η κύρια μέθοδος παρατήρησης, αφού ολόκληρη η επιστήμη βασίζεται στην λογική που όπως είπαμε μπορεί μόνο να παρατηρεί. Η επιστήμη έφθασε εκεί που έφθασε όπου κι αν έφθασε, μέσα από την ορθή χρήση της παρατήρησης. Μέσα από την ορθή χρήση της λογικής.
Το πρόβλημα όμως που τώρα αντιμετωπίζουμε είναι οτι η λογική μας ωε ένα νοητικό εργαλείο στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταδώσει κανενός είδους πραγματικής σοφίας, παρά μόνο τις ξερές πληροφορίες που μπορεί και αντιλαμβάνεται. Και αντιλαμβάνεται μόνο εκείνες τις πληροφορίες που ταυτίζονται σε ποιότητα, με την ποιότητα του πνευματικού επιπέδου μέσα στο οποία εκδηλώνεται και ενεργεί.
Γι΄ αυτο και η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης, μπορεί ως ένα μόνο σημείο να συστηματοποιηθεί και να διαχυθεί. Η πραγματική καινοτομία έρχεται από διαφορετικά κέντρα του υπαρξιακού δυναμικού μας, από ανθρώπους που στην πορεία ονομάζονται χαρισματικοί, παράξενοι, τυχεροί, εμπνευσμένοι.
Από κέντρα των οποίων τη λειτουργία αγνοούμε συτηματικά, αφού είμαστε πλήρως απορροφημένοι μέσα στην λογική παρατήρηση. Ίσως για αρχή δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά. Όμως με την πρόοδο της επιστήμης ιδιαίτερα στους τομείς της φυσικής των υπερυψηλών ενεργειών και των υποατομικών σωματιδίων, σύντομα θα χρειαστεί να υπάρξει μια καινούρια μορφή μεθοδολογίας, η οποία να εμπλουτίζει την υπάρχουσα, με τις υποκειμενικές μεταβλητές του πνευματικού δυναμικού μας.
Μεταβλητές οι οποίες επηρρεάζουν ή και οριοθετούν τους τομείς στους οποίους κατευθύνουμε την παρατήρηση, αγνοώντας ίσως συμαντικότερους άλλους.
Η αντικειμενική παρατήρηση χρειάζεται και την απαραίτητη αποστασιοποίηση. Όμως αδυνατούμε με τη λογική μας και μόνο να αποστασιοποιηθούμε πλήρως από την ποιότητα με την οποία ολόκληρο το πνευματικό μας δυναμικό είναι ταυτισμένο. Στην ουσία όσο κι αν φαίνεται παράλογο, θεωρώ οτι η επιστημονική πρόοδος κινείται γύρο γύρο από τον εαυτό της, με τα ίδια βαρίδια που όλοι φέρουμε στο πνευματικό δυναμικό μας. Δηλαδή κινείται αργά, αποσμαστικά, και δεν ενσωματώνει κανενός είδους σοφίας στους τρόπους, στα αποτελέσματα, και στις προοπτικές.
Η συνειδησιακή έκρηξη που θα ακολουθήσει στον παγκόσμιο άνθρωπο, θα θέση οριστικά τέρμα στην μονοκρατορία της λογικής παρατήρησης, ενσωματώνοντας σε αυτήν, τα καινούρια στοιχεία της ανθρώπινης πνευματικότητας που παντού πλέον αρχίζουν και αναμοχλεύονται.
quote:
Το πρόβλημα όμως που τώρα αντιμετωπίζουμε είναι οτι η λογική μας ως ένα νοητικό εργαλείο στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταδώσει κανενός είδους πραγματικής σοφίας, παρά μόνο τις ξερές πληροφορίες που μπορεί και αντιλαμβάνεται. Και αντιλαμβάνεται μόνο εκείνες τις πληροφορίες που ταυτίζονται σε ποιότητα, με την ποιότητα του πνευματικού επιπέδου μέσα στο οποία εκδηλώνεται και ενεργεί.
Γι΄ αυτο και η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης, μπορεί ως ένα μόνο σημείο να συστηματοποιηθεί και να διαχυθεί. Η πραγματική καινοτομία έρχεται από διαφορετικά κέντρα του υπαρξιακού δυναμικού μας, από ανθρώπους που στην πορεία ονομάζονται χαρισματικοί, παράξενοι, τυχεροί, εμπνευσμένοι.
Νομίζω ότι αυτό είναι ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν όσοι θεωρούν την επιστήμη ανίκανη να εξελιχθεί και να πλησιάσει την "πραγματική σοφία" (αλήθεια πώς προσδιορίζουμε την πραγματική σοφία;)
Θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε μιά μοναδική περίοδο αλλαγών και ανατροπών, που όμως δεν είναι καθόλου μοναδική και ιδιαίτερη στην Ιστορία της επιστημονικής γνώσης.
Φαντάζομαι πως κάπως έτσι θα ένοιωθαν οι άνθρωποι στα τέλη του μεσαίωνα όταν άρχισε δειλά δειλά να βγαίνει η θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος.
Παραβλέπουμε επίσης ότι και τότε και τώρα τα νέα δεδομένα (που ακόμα είναι σε ερευνητική φάση) προέρχονται πάλι μέσα από την επιστημονική παρατήρηση και όχι από κάποιον χαρισματικό, παράξενο, τυχερό ή εμπνευσμένο.
Γιατί λοιπόν σήμερα να θεωρήσουμε ότι η επιστήμη έχει πεπερασμένες δυνατότητες, όταν όλη της η ιστορική διαδρομή είναι απανωτές τομές στην κατεστημένη επιστημονική γνώση;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:quote:
Αντε βρε παιδια.Κανενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ (ΟΧΙ κομπλεξικος αμπελοφιλοσοφος που τα εχει κανει ολα αχταρμα μες στο κεφαλι του) να μου δωσει μια απαντηση?Αγαπητή medtech, προσωπικά βλέποντας μια ερώτηση να τίθεται από κάποιον με αυτό τον τρόπο δεν θα είχα την διάθεση να απαντήσω...
Το οτι θέτεις ένα ερώτημα δεν σημαίνει οτι θα σου απαντήσει κάποιος την επόμενη στιγμή.
Το να εκφράζεσαι όμως έτσι δεν θα επιταχύνει τον χρόνο που θα λάβεις την απάντηση που επιθυμείς...
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητε Dying Incubus...
Εαν υπήρχε απάντηση,θα την είχαν δώσει αντι να αναλίσκωνται σε προσωπικές επιθέσεις και δη σεξιστικου περιεχομένου (καμάρωσε τον ανώτατο φιλόσοφο τι απάντηση έδωσε στην ερώτηση "κανουν πειραματα οι φιλόσοφοι"-αλήθεια γιατί δεν τονεπετίμησες γιαυτό?Μονο τους σκεπτικιστές επιτιμείς αγαπητέ Dying Incibus?),ή με το να βγαιουν εκτός θέματος (ποια είναι πιο χρησιμη η επιστημη ή η φιλοσοφία) κτλ.
Δεν έχουν απάντηση,εαν την είχαν θα την είχαν δώσει.Τόσο καιρό εθεσα την ερωτηση.
Ναι το αμπελοφιλόσοφος απευθυνοταν στον Πλατωνα που με την απάντηση του στο "κάνουν οι φιλόσοφοι πειράματα" με τις μοντελες που πηδανε απο την γέφυρα,έδειξε το πόσο "ανωτερος" και σε "ανώτερο επίπεδο συνείδησης είναι".
Αλλα και με το "αφου είσαι γυναικα και ζητας ιδια δικαιώματα θα σε χαιδέψω".Για έλα να σε "χαιδέψω" εγώ!Και αλλαξε παρωνυμιο ντροπιάζεις τον Πλάτωνα. (τον αυθεντικο φιλόσοφο).
quote:
Καλημέρα Tryfield
quote:
Το πρόβλημα όμως που τώρα αντιμετωπίζουμε είναι οτι η λογική μας ως ένα νοητικό εργαλείο στην πραγματικότητα δεν μπορεί να μεταδώσει κανενός είδους πραγματικής σοφίας, παρά μόνο τις ξερές πληροφορίες που μπορεί και αντιλαμβάνεται. Και αντιλαμβάνεται μόνο εκείνες τις πληροφορίες που ταυτίζονται σε ποιότητα, με την ποιότητα του πνευματικού επιπέδου μέσα στο οποία εκδηλώνεται και ενεργεί.
Γι΄ αυτο και η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης, μπορεί ως ένα μόνο σημείο να συστηματοποιηθεί και να διαχυθεί. Η πραγματική καινοτομία έρχεται από διαφορετικά κέντρα του υπαρξιακού δυναμικού μας, από ανθρώπους που στην πορεία ονομάζονται χαρισματικοί, παράξενοι, τυχεροί, εμπνευσμένοι.
Νομίζω ότι αυτό είναι ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν όσοι θεωρούν την επιστήμη ανίκανη να εξελιχθεί και να πλησιάσει την "πραγματική σοφία" (αλήθεια πώς προσδιορίζουμε την πραγματική σοφία;)Θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε μιά μοναδική περίοδο αλλαγών και ανατροπών, που όμως δεν είναι καθόλου μοναδική και ιδιαίτερη στην Ιστορία της επιστημονικής γνώσης.
Φαντάζομαι πως κάπως έτσι θα ένοιωθαν οι άνθρωποι στα τέλη του μεσαίωνα όταν άρχισε δειλά δειλά να βγαίνει η θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος.Παραβλέπουμε επίσης ότι και τότε και τώρα τα νέα δεδομένα (που ακόμα είναι σε ερευνητική φάση) προέρχονται πάλι μέσα από την επιστημονική παρατήρηση και όχι από κάποιον χαρισματικό, παράξενο, τυχερό ή εμπνευσμένο.
Γιατί λοιπόν σήμερα να θεωρήσουμε ότι η επιστήμη έχει πεπερασμένες δυνατότητες, όταν όλη της η ιστορική διαδρομή είναι απανωτές τομές στην κατεστημένη επιστημονική γνώση;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Απιστευτο συμφωνούμε!!Γρήγορα φτύστε μας να μην μας ματιασουν!(τρέχει να φορέσει ματόχαντρο και μια γιρλάντα με σκόρδα).
Ο Νευτωνας είπε "είδα τόσο μακριά επιδή πάτησα σε ώμους γιγάντων".Ολοι αυτοί οι μεγάλοι επιστήμονες που προωθησαν την επιστημονικη γνωση,κατείχαν ήδη την προηγούμενη επιστημονική γνώση.Δεν έβγαλαν την καινούργια θεωρία ξεκάρφωτα.
Οποιοσδήποτε μπορεί να δώσει μια απάντηση στην ερωτηση που εθεσα μπορει να την δημοσιευσει είτε εδώ είτε στο προσώπικο μου ταχυδρομείο.
[/quote]
Ελα ρε medtech βαζελίνα...σε κόβω να βγάζεις σκεπτικιστικό βιβλίο σε μερικά χρονάκια
[/quote]
Μα τι λές?Χαζη είμαι να βγάλω σκεπτικιστικό βιβλίο?Θα γράψω ενα βιβλίο με ενα μάτσο ψευδοεπιστημονικές και μεταφυσικές θεωρήσεις που:
α)θα υποσχεται οτι οταν το διαβασεις θα μάθεις να λύνεις όλα σου τα προβλήματα και θα λάβεις απάντηση σε όλα σου τα ερωτήματα
β)θα φουσκώνει το ανθρώπινο εγω (ο καθενας μπορει να γίνει θεός)
γ)θα σε γεμίζει ελπίδα (καιτοι φρουδα).
Θα βγάλω τρελά φραγκα απο τα κορόιδα.
Δεν μπορώ παρά να συμφωνίσω μαζί σου, στο σημείο ότι όλοι πατάμε σε αυτά που χτίσανε οι προηγούμενοι. Δεν θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς, αφού αν παρατηρήσεις γύρο μας όλοι βαδίζουμε λίγο πολύ στα χνάρια των προγενεστέρων. Ιστορικά θα δούμε όμως οτι πραγματικά ρηξικέλευθες ιδέες που ανεβάσανε την επιστημονική γνώση σε νέα επίπεδα, ναι μεν αφορούσαν επί το πλήστον ομαδική εργασία, πατώντας σε αυτά που άλλοιχτίσανε, αλλά είχαν παράλληλα κι ως σημείο αναφοράς κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, είτε αυτός ήταν ο Νεύτωνας, ο Γαλιλαίος, ο Κοπέρνικος, αλλά κι ο Άινσταιν, ή ο Φον Μπράουν. Όλοι τους ήταν οραματιστές σε ένα επίπεδο, το οποίο οι άλλοι αδυνατούσαν σε πρώτη τουλάχιστον φάση να κατανοήσουν. Όλοι πατούσαν σε εξαιρετικά ισχυρά πεδία πίστης πάνω σε οτιδήποτε ερευνούσαν, και το σημαντικότερο, παρά τις όποιες αποτυχίες συναντούσαν, δεν το έβαζαν κάτω, κρατώντας την ελπίδα και τον οραματισμό τους σταθερά προσανατολισμένο προς την επιτυχία του σκοπού τους.
Τώρα αν αυτά τα στοιχεία μπορούσαν να τα μεταδίδουν και στις ομάδες εργασίας που απασχολούσαν κι αυτό είναι χαρισματικό. Το κέντρο της ουσίας είναι οτι η επιστημονική γνώση προχωρά κατά τεκμήριο πάνω στους οραματισμούς της ανθρώπινης φαντασίας και κατά ένα περίεργο τρόπο πραγματοποιείται, όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Τίποτα δεν μπορείς να ανακαλύψεις στα επίπεδα της γνώσης, αν πρώτα δεν το συνειδητοποιήσεις οραματικά, δεν το φανταστείς. Σκέψου πόσα πράγματα επιστημονικής φαντασίας είναι σήμερα πραγματικότητα και πόσα ακόμα θα είναι ακόμα αύριο. Τελικά το σύμπαν που παρατηρούμε είναι αντικειμενικά παρατηρήσιμο, ή το αντιλαμβανόμαστε με βάση τα ιδιαίτερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που μας αποτελούνε; Αυτό είναι το θεμελιώδες ερώτημα που οι σύγχρονοι φυσικοί προσπαθούνε να απαντήσουνε, γνωστώτερη και ώς διένεξη ντετερνιστών και ανθρωποκεντριστών. Ολίγον τί φιλοσοφικό δεν νομίζεις οτί είναι όλα αυτά;
Η σύζευξη επιστήμης και πνευματικότητας είναι απαραίτητη για την περαιτέρο προώθηση της γνώσης και του πολιτισμού. Αυτό που εννοώ είναι οτι σε ένα σύμπαν άπειρων δυνατοτήτων, η αποκομένη και στείρα επιστημονική μεθοδολογία όπως εφαρμόζεται σήμερα περισσότερα προβλήματα και ανάγκες δημιουργεί παρά λύνει. Η επιστήμη εμποτίζεται είτε το θέλει είτε όχι τα υποκειμενικά χαρακτηριστικά της κουλτούρας μέσα στην οποία αναπτύσεται. Τα υποκειμενικά πνευματικά χαρακτηριστικά των ατόμων που την αποτελούν είτε δουλεύουν μόνα τους, είτε σε ομάδα. Ο άνθρωπος είναι το κλειδί και όχι η επιστήμη για την εξέλιξη συνολικά. Η επιστήμη είναι μία πόρτα από τις άπειρες επιλογέςμας σε ένα σύμπαν άπειρων δυνατοτήτων. Αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε, να το οραματιστούμε, και να το πιστέψουμε.
Όλοι, ανεξάρτητα σε πιο πεδίο ο καθένας εκδηπλώνει τις ενέργειές του, στην ουσία των πραγμάτων ως άνθρωποι προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τους λόγους, τις αιτίες, να φθάσουμε στις πηγές τις ύπαρξης. Είτε αυτό αφορά την κίνηση προς τον έξω κόσμο (επιστήμη), είτε την κίνηση προς τον έσω κόσμο (πνευματικότητα). Η πνευματικότητα ή ο εσωτερισμός, κάνουν το μεγάλο τους πείραμα στην ίδια την ζωή. Στον τρόπο που παρατηρούνε τους βαθύτερους μηχανισμούς, τις βαθύτερες συνδέσεις της ύπαρξης και προσπαθούνε μέσα από την βιωματική τους εμπειρία-πείραμα να εκφέρουν λογικά την γνώση που αποκτούνε. Το πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζουνε είναι ότι επειδή η φύση των μηχανισμών στην ύπαρξη περνά σε πεδία και διαστάσεις που ο ανθρώπινος περιορισμένος νους δεν μπορεί ακόμα νοητικά να συλλάβει, επισέρχονται παράγοντες υποκειμενικότητας. Χωρίς να απορρίπτώ τίποτα, θεωρώ πως η υποκειμενικότητα αυτήν αφορά την προσεγγιστική μορφή των εμπειριών προς την μεγάλη των πάντων αλήθεια. Ακριβώς όπως και η επιστήμη προχωρά προσεγγιστικά προς την δική της των πάντων αλήθεια. Στην ουσία των πραγμάτων όμως δεν μπορούμε να απορρίπτουμε ούτε το ένα, ούτε το άλλο, καθώς και οι δύο κινήσεις είναι οι συνισταμένες της μίας και μοναδικής κίνησης του ανθρώπου να γνωρίσει την ύπαρξή του. Και τα δύο είναι αλληλένδετα και συμπληρωματικά το ένα με το άλλο.
Ας είμαστε λίγο περισσότερο υπομονετικοί, γιατί έχω την αίσθηση οτι η συστηματοποίση της πνευματικής εμπειρίας θα έλθει σύντομα ανοίγοντας νέους ορίζοντες σε όλα τα πεδία, υλικά, πνευματικά και ψυχικά.