- ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

'Οσο για αυτή τη "Μέλουσα Κρίση", θα ήθελα πρίν σου δώσω κάποια απάντηση, να μου εξηγήσεις πώς εσύ την αντιλαμβάνεσαι, όχι να μου πείς τι λένε οι διάφορες θρησκείες. Αυτό το γνωρίζω, αλλά με ενδιαφέρει το τι εσύ προσωπικά αντιλαμβάνεσαι σα "μέλουσα κρίση" και πότε εσύ πιστεύεις πώς γίνεται (εφαρμόζεται).

Πάντως για τη προσωπικότητα έχω να πώ πώς πεθαίνει ΚΑΙ αυτή μαζί με το σώμα. Η κρίση να ξέρεις πώς δε γίνεται στη προσωπικότητα, αλλά στη ΨΥΧΗ. Και αυτή είναι που ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ και όχι η προσωπικότητα...

Εν αναμονή της απαντήσεώς σου...

Κέλσος

Δεν πιστεύω στις ανακυκλωμένες ψυχές για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα έφταναν οι ψυχές για να "γεμίσουν" όλα τα σώματα που γεννιούνται. Τα υπόλοιπα σώματα δηλαδή θα έμεναν άψυχα;;;
Όταν γεννιέται ένα νέο σώμα, γεννιέται και μια νέα ψυχή.
Μερικοί θα πουν ότι μπορεί να γίνεται τυχαία μετενσάρκωση σε κάποια άτομα. Αν όντως ισχύει αυτό και κάποια "παλιά" ψυχή μπαίνει σε ένα νέο σώμα, τότε η "νέα" ψυχή που πηγαίνει;;;
Όσον αφορά το περιστατικό που μου συνέβη, υπάρχουν δυο ενδεχόμενα:
- επειδή εκείνη την εποχή σπούδαζα με ανθρώπους αραβικής προέλευσης και αυτοί πολλές φορές μιλούσαν αναμεταξύ τους τη γλώσσα τους, υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα οι διάφορες κουβέντες τους να πέρασαν στο υποσυνείδητό μου οι οποίες και εξωτερικεύτηκαν στον ύπνο μου...
- 2ον, γνωρίζοντας ότι στα γονίδια των απογόνων μας περνάμε κάποιες βασικές "γνώσεις" μας που θα τους βοηθήσουν να αναπτυχθούν, δεν αποκλείεται να μεταφέρονται κληρονομικά και επιπλέον γνώσεις που απέκτησε ο άνθρωπος από βιώματά του. Έτσι υπάρχει η πιθανότητα η γνώση της αραβικής γλώσσας που γνώριζε κάποιος πρόγονός μου, να μεταφέρθηκε μέσω γονιδίων από γενιά σε γενιά και τελικά έφτασε ως εμένα. Βέβαια δεν γνωρίζω αραβικά, αλλά πιθανό οι πληροφορίες αυτές να βρίσκονται αποθηκευμένες κάπου στον εγκέφαλό μου και να εξωτερικεύονται μόνο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες...

Αν και στο αγαπημένο σου απόφθεγμα λες: "ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΗ ΑΠΟΚΤΑΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ", εγώ θα επιχειρήσω να σε κάνω λίγο πιο... δυστυχισμένο

Γνωρίζεις ότι σε αυτήν την χώρα δεν εκπαιδευτήκαμε με την θεωρία της μετενσάρκωσης αλλά με την θεωρία της μιας ζωής. Θέλουμε ή δεν θέλουμε είμαστε προκατηλειμμένοι υπέρ μιας απόψης, της ορθόδοξης χριστιανικής, είτε είναι ορθή, είτε όχι.

Εγώ στα πρώτα χρόνια της ζωής μου και ειδικότερα στην εφηβεία μου ήμουν ένας πολύ καλός και πιστός χριστιανός. Δεν είχα ακούσει ποτέ για την μετενσάρκωση αλλά κάποια ερωτήματά μου με βασάνιζαν και οι θεολόγοι μου, δεν μου έδιναν κάποια ικανοποιητική απάντηση. Μια απάντηση που θα μου έδινε να καταλάβω την σοφία του θεού.

Τα ερωτήματά μου είχαν να κάνουν με την ίδια την ζωή και τις ιδιαιτερότητές της. Π.χ. αν κάποιος γεννιόταν στις χειρότερες συνθήκες, με μια διαλυμένη ή κακή οικογένεια ή σε μια μικρή κοινωνία όπου ο χριστιανισμός δεν είχε έρθει και όπου οι συνθήκες θα ήταν σκληρές τότε θα είχε πολύ περισσότερες πιθανότητες να καταλήξει στην Κόλαση. Ενώ κάποιος που γεννιόταν σε μια χριστιανική κοινότητα με γονείς που τον αγαπούσαν και του έδιναν μια καλή χριστιανική κατήχηση θα είχε σίγουρα περισσότερες πιθανότητες να παέι στον Παράδεισο.

Ένα άλλο παράδειγμα ακόμη πιο βασανιστικό ήταν στις περιπτώσεις των ανθρώπων που γεννιόταν με διανοητική καθυστέρηση και ακόμη χειρότερα στις περιπτώσεις των βρεφικών θανάτων. Σε αυτήν την τελευταία περίπτωση η απάντηση του θεολόγου μου ήταν ότι τα μωρά που πεθαίνουν(ας εξαίρεσουμε το άδικο ή το ανόητο της ζωής τους) πάνε στον παράδεισο και γίνονται αγγελούδια. Αυτό μου φαινόταν παράλογο, γιατί δεν είχε κανένα νόημα. Αντιθέτως αν ένας άνθρωπος πεθάνει κατά την γέννησή του, είναι πολύ τυχερός γιατί γλιτώνει όλον αυτόν τον τροχό της επίπονης και σκληρής ζωής, γεμάτη με δοκιμασίες.

Όταν μετά από λίγο καιρό διάβασα για την μετενσάρκωση, την... ζήλεψα, γιατί θα ήθελα να την είχε ο χριστιανισμός και έτσι να μπορούσα να σκεφτώ έναν Θεό πιο δίκαιο και πιο έξυπνο.

Τώρα όσον αφορά το θέμα του προσώπου και της προσωπικότητας. Μου φαίνεται ένα επιχείρημα, που λίγο παραπάνω αν το σκεφτείς θα δεις ότι δεν "στέκει" καθόλου. Δηλαδή, το μωρό που πεθαίνει, ή ο διανοητικά ανάπηρος, ή ο κάθε άτυχος στην ζωή, θα ήθελε να μείνει με αυτό το πρόσωπο ή την προσωπικότητα στους αιώνες των αιώνων; Εγώ που θαυμάζω έναν Σωκράτη, έναν Πλάτωνα, έναν Κομφούκιο, έναν Σανκαρατσάρυα , θα ήθελα, ο Θεός, ή ο Νόμος, ή η Ζωή, να μου δώσει ευκαιρίες να γίνω σαν και αυτούς. Θα ήμουν τεμπέλης και συμφεροντολόγος αν μου έφτανε μια ασήμαντη, τυχάρπαστη, ζωή και μια πολύ συνηθισμένη, μέτρια προσωπικότητα για να πάω στον Παράδεισο.

Το επιχείρημα του προσώπου και της προσωπικότητας είναι καλό και επαρκές για έναν άνθρωπο που αγαπάει τόσο πολύ τον εαυτούλη του που δεν θέλει να τον χάσει στην άλλη ζωή.

Ένα άλλο επιχείρημα που χρησιμοποιείται από τους θεολόγους και που συνδέεται και με το θέμα της προσωπικότητας και του προσώπου είναι το θέμα της αλλαγής των ρόλων μιας ψυχής μέσα σε κάθε ζωή. Για παράδειγμα, λένε, είναι αποτροπιαστικό, κάποια ψυχή να είναι γιος κάποιας άλλης και στην επόμενη να είναι σύζυγός της κ.ο.κ.

Και αυτό το επιχείρημα ξεκινάει από την κοντόφθαλμη οπτική που έχουμε για το φτωχό σαρκίο μας. Αλλά ας πούμε ότι δεν μπορούμε να φιλοσοφήσουμε, ότι δεν μπορούμε να δούμε πιο πέρα από την μύτη μας, ότι δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την σοφία της φύσης και τους παγκόσμιους νόμους που διέπουν τις ζωές μας, και θεωρήσουμε αυτό το παράδειγμα αποτροπιαστικό.

Τότε δεν θα είναι αποτροπιαστικό να αναστηθεί κάποιος που πέθανε 90 χρονών και να γνωρίσει την μητέρα του που πέθανε στην γέννα του και η οποία μπορεί να ήταν 18 χρονών; Δηλαδή το να έχει κάποιος γέρος μια μητέρα με εμφάνιση 18 χρονών είναι φυσιολογικό; Επίσης τι θα γίνει με τους ανθρώπους που έζησαν και πέθαναν στο ίδιο μέρος; Θα εμφανιστούν ταυτόχρονα πολλοί κάτοικοι ενός μέρους και θα βρει μεγάλο... μπελά ο θεός, να τους βάλει σε τάξη και να τους μοιράσει δίκαια κατοικία.

Πέρα από τα αστεία, γιατί κατηγορούμε τους μουσουλμάνους που θεωρούμε ότι σκοτώνονται για την πίστη τους γιατί έχουν ιδιοτελές σκοπό, να έχουν όσο ρύζι και γυναίκες θέλουν στον παράδεισο; Δηλαδή το... καταναλωτικό, μικροαστικό όνειρο του απλού χριστιανού, δεν είναι παρόμοιο; Και αυτός δεν εργάζεται λίγα χρόνια στην Γη για να απολαύσει μια ολόκληρη αιωνιότητα (σαν διαφήμιση μεσιτικού γραφείου ή ασφαλιστικής εταιρίας μου φαίνεται). Αρκεί να κάνεις μερικά απλά πράγματα, να μετανοήσεις για τα κακά, λίγο πριν πεθάνεις και... τσουπ!!! εξασφάλισες έναν Παράδεισο για την αιωνιότητα.

Για αυτό τον λόγο ο Φραγκίσκος της Ασίζης (αυτός ο... σχισματικός, αιρετικός άγιος της... "πόρνης" Καθολικής Εκκλησίας ) παρακαλούσε τον θεό να μην τον στείλει στον Παράδεισο αλλά στην Κόλαση γιατί δεν άντεχε μια αιώνια ζωή να είναι χαρούμενος και ευτυχισμένος ενώ τα αδέλφια του καιγόταν αιώνια στην Κόλαση.

Ας είμαστε λίγο λογικοί. Τα κείμενα των Ευαγγελίων έχουν ένα διπλό νόημα, ένα κοινό και ένα πνευματικό και μόνο με το πνευματικό μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους εμφανείς παραλογισμούς που βλέπουμε με την πρώτη ματιά. Ένας Άγγλος κωμικός του προηγούμενου αιώνα τράβηξε τα πανδεινα από την χριστιανική εκκλησία γιατί τόλμησε να κάνει έναν υποθετικό υπολογισμό της απόστασης, από την Γη, που θα βρισκόταν, τώρα, ο Χριστός, αν είχε αναληφθεί με την ταχύτητα της μπάλας ενός κανονιού το 33 μ.Χ. Αν αρχίζουμε να βλέπουμε ωε κυριολεκτικές τις αναφορές των Ευαγγελίων τότε θα καταλήξουμε να πιστεύσουμε ότι το παραπάνω δεν ήταν αστείο και θα αρχίσουμε να ανησυχούμε πραγματικά μήπως ο δυστυχής, ο Χριστός, τράκαρε.. με κάποιον κομήτη.

Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Χριστός, που γνώρισα μέσα από την διήγηση της ζωής του και μέσα από το παράδειγμα και τα λόγια του, είναι ο Χριστός που μου λέει το σημερινό Ιερατείο. Για αυτό και τους χαρίζω τον φανατισμό, τον λαϊκισμό και την μικροπολιτική τους και κρατάω τον Χριστό που έχω μέσα στην καρδιά μου τον Χριστό της Αγάπης, της Θυσίας, του Ελέους, της Ανατροπής, της Επ - ανάστασης. Τον Χριστό που θα ερχόταν ξανά και ξανά στην Γη μέχρι και ο τελευταίος άνθρωπος να καταλάβαινε την εσωτερική του Θεϊκότητα και να επέλεγε από μόνος του τον δρόμο της απελευθέρωσης από τον θάνατο που μας επιβάλλει η ύλη και το σώμα.

Ειρήνη σε όλους

1) Η Μελουσα Κριση, όπως το αντιλαμβανομαι.... ( παραδεχομαι ότι είναι δυσκολο να πω, διοτι δεν πηγα εκει, να δω τα πραγματα του τι γινεται στη Μελουσα Κριση).
Παντως το φανταζομαι ότι ο κάθε δικαιος αλλα και κάθε αδικος, ανα τους αιωνες αφου πεθανουν συγκεντρωνονται σε έναν τοπο “αναμονης” (πώς να το πω...) και όταν συμπληρωνει ο αριθμος των πιστων όπως το προγνωρισει ο Θεος τοτε διαταζει τα στοιχεια του συμπαντος να “κλεισει”. Τοτε ακολουθει η Κριση του καθενος αναλογα με τις πραξεις (καλα ή κακα) και τα υπολοιπα τα ξερεις.
Με ρωτησες: και πότε εσύ πιστεύεις πώς γίνεται (εφαρμόζεται).
Αυτό δεν το γνωριζω, το ποτε ρωτα καλυτερα τον Θεο!

2) Φυσικα δεν μιλαω για τη σωματικη προσωπικοτητα που πεθαινει μαζι με το σωμα, και πολύ αμφιβαλλω ότι η ΨΥΧΗ είναι τρομερα ουδετερη για ολες τις μετενσαρκωσεις αλλα εσεις λετε ότι η ΨΥΧΗ μαθαινει ανα τους αιωνες με τη βοηθεια της μετενσαρκωσης ώστε να απαλλαγει τα παθη και να φτασει στη θεοποιηση (τελεια γνωθι εαυτον) και να ενωθει με τον Θεο.
Ρωταω εγω πως γινεται αν η ΨΥΧΗ δεν εχει τη προσωπικοτητα της προηγουμενης ζωης ώστε να βελτιωθει στην επομενη ζωη?

Και ο Θεος είναι φτωχος ώστε να χαριζει λιγες και ανακυκλωμενες ψυχες?
Δε νομιζω κάθε ανθρωπος και μια ψυχη όπως λεει ο DRIFTER, διοτι ο Θεος ως Δημιουργος και οι γονεις ως συνδημιουργοι του, οποτε υλη και πνευμα δημιουργειται ταυτοχρονα!
Συμφωνω απολυτα με τον DRIFTER για τις παλιες ψυχες και νεες ψυχες!

Επιπλεον ας μη ξεχναμε την παραβολη του πλουσιου Λαζαρου και του φτωχου όταν πεθανουν και οι δυο. Ο πλουσιος πηγε στη κολαση, ενώ ο φτωχος πηγε στον παραδεισο.
Ο πλουσιος σηκωσε τα ματια του κι ειδε τον φτωχο να ανακουφιζει και αναπαυεται στον παραδεισο ζηταει εστω και μια σταγονα να δροσισει τη γλωσσα!
Ο Θεος απανταει και να το θελει δεν γινεται διοτι τους χωριζει ένα μεγαλο χασμα ώστε οι δυο πλευρες να μην περναει κανεις!
Μετα ο πλουσιος ζηταει να στειλει καποιον από τους νεκρους στη γη να τους προειδοποιησει για την φριχτη αληθεια. Ο Θεος απαντησε ουδεποτε νεκρος δεν επιστρεφει στη γη να τους γνωστοποιησει διοτι εχουν τις Γραφες γιατι δεν αναγιγνωσκει?
Αυτό δηλωνει τη μη μετενσαρκωση, δεν νομιζεις Κελσε?

Περιμενω απαντηση σας

Εδώ υπαρχει η απαντηση (δεν ξερω γιατι δεν σου ειπαν οι θεολογοι παντως δεν διαβασαν ολη την Θεολογια).
1) Ας μην ξεχναμε ότι υπαρχουν ανθρωποι ειδωλολατροι που πεθαναν πριν γνωρισουν τον Χριστο, Κρισνα, Αμων-Ρα, Βουδα κλπ, καπου διαβασα έναν πολύ καλο γεροντα στα βυζαντινα χρονια, λεει γι αυτους τους ανθρωπους εχουν τον εμφυτο νομο του Θεου (πνοη Θεου (ψυχη) που εμφυτευει στον Αδαμ, εννοειτει), οποτε ο ειδωλολατρης κρινει συμφωνα με την κλιση της ψυχης του να πραξει τα καλα ή κακα της ζωης του.

2) Οσο για το θεμα που θετεις κακη οικογενεια και καλη οικογένεια,αυτό πιστευω είναι πολύ ασχετο διοτι ο Ιησους Χριστος το ειπε αποστωμοτικα: Αυτος που είναι πρωτος θα γινει τελευταιος και ο τελευταιος θα γινει πρωτος. Και ο νοων νοειτε, εννοειται. Εξαλλου ο Θεος τα γνωριζει πολύ πριν υπαρξει η Υλη!!
Και επιπλεον καποιος εδω στο forum πολυ σωστα τα θετει: ενας βραχμαν ρωτησε τον γεροντα ποσες ζωες εχει ακομα του απανταει 3 ζωες κι εφυγε στεναχωρημενος, ενω ο κακοποιος ρωταει ποσες κι του απανταει πολλες ζωες, ο κακοποιος γονατιζει ευχαριστοντας την ελεημοσυνη του Θεου, και διαγραφηκε ολες τις ζωες. (Προσοχη δε υποστηριζω την μετενσαρκωση, αλλα με ενδιαφερει πολυ τη ρηση: ΑΓΝΩΣΤΑΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ).

3) Οσο για το θεμα: γεννησεις ανθρωπων με διανοητικη καθυστερηση ή βρεφικων θανατων.
Στην πρωτη περιπτωση, πιστευω εγινε με Οικονομια και Σοφια Θεου να δοκιμαστουν τους απειθεις ανθρωπους αν πραγματι ενδιαφερθουν για ατομα με νοητικη καθηστερηση ή αναπηρια (αδελφοσυνη, αγαπη, ελεους στη πραξη). Όπως ειπε η Καινη Διαθηκη το γεγονος που γεννηθηκε ο εκ γενετης τυφλος και οι μαθητες ρωτησε τον Χριστο: γιατι γεννησε ετσι; Λογω της προηγουμενης ζωης που αμαρτησε ή οι γονεις του; Ο Χριστος απαντησε γεννησε ετσι ώστε να δοξασθει ο Θεος.
Τι να σημαινει αραγε η απαντηση του Χριστου?
Για τους βρεφικους θανατους αυτό δεν μπορω να απαντησω (δεν εχω ολες τις απαντησεις, συγγνωμη)

4) Για το θεμα: Θα ήμουν τεμπέλης και συμφεροντολόγος αν μου έφτανε μια ασήμαντη, τυχάρπαστη, ζωή και μια πολύ συνηθισμένη, μέτρια προσωπικότητα για να πάω στον Παράδεισο.
Αυτό που λες (μη με παρεξηγεις) είναι αρκετα παρα πολύ σοβαρο, διοτι ο Δικαιοκριτης Θεος για αυτους τους χλιαρους θα τους εμμεσει κατά την Μελλουσα Κριση. Το «εμμεσω» φυσικα δεν εννοειται ότι θα κανει εμετο, αλλα τους περιμενει τρομερες τιμωριες στην κολαση.
Ας μη ξεχναμε τι λεγει η Καινη Διαθηκη την παραβολη με τα ταλαντα.
Ο ενας πηρε από τον Θεο 5 ταλαντα τα δουλεψε κι εγινε 10 ταλαντα, τα ευλογει ο Θεος. Ο δευτερος πηρε 20 κι εγινε 60 και τον ευλογει. Ο τριτος πηρε ένα ταλαντο και το εθαψε κατω στη γη λεγοντας ότι ο Θεος αλλου σπερνει και αλλου θεριζει. Αυτό θυμωσε και του λεει τουλαχιστον γιατι δεν εβαλες στη τραπεζα ώστε να λαβεις τους τοκους? Κι το ένα ταλαντο το εδωσε σε αυτόν που εχει τα πολλα ταλαντα!!
Με καταλαβαινεις, ε?
Και ακομα ο κάθε ανθρωπος είναι μοναδικος στην προσωπικοτητα! Όπως αποδεχτηκαν ο κοσμος τωρα ότι κάθε ανθρωπινη υπαρξη είναι μοναδικη και δεν θα επαναληφθει, ετσι δεν είναι?
Εξαλλου εγω που ζηλευω την μεγαλοφυια του Μ. Αλεξανδρου, δεν νομιζω θα γινω καποτε σαν τον Μεγα Αλεξανδρο, διοτι κι εδώ στην τωρινη μου ζωη κατι προσφερα στον κοσμο και κατι εμαθα!!

5) Πολύ καλο αυτό που ειπες για το: σαν διαφημιση μεσιτικου γραφειου ή ασφαλιστικης.
Ενας άλλος γεροντας (και παλι στα βυζαντινα χρονια), καποιος πολύ αμαρτωλος κάθε τοσο κατι αμαρτανει, τα μετανοει και εξομολογει τον γεροντα. Αυτό γινεται αρκετες φορες, καποια στιγμη ο αμαρτωλος πηγε στο γεροντα παραπονεμενος διοτι ετσι απλα κοροιδευει την Αγαθοτητα του Θεου-Χριστου. Ξερεις τι απαντησε ο γεροντας? Να αγωνιζεσαι συνεχως ώστε στη στιγμη του θανατου σου ή στη εγερση θα εισαι ή στη πτωση!! Αυτό και μονο κρυβει πολύ μεγαλη Αληθεια!!

6) Και τελευταιο (ουφ!! Και ελπιζω το εκτο να μην ταυτιζει με το 666). Αυτό που λες ότι Χριστος θα κατεβει εδώ πολλες φορες μεχρι οτου το καταλαβαινει και ο τελευταιος ανθρωπος.
Χμμμ…. Αυτό δεν το ξερω, μονο ένα γνωριζω καλα (δεν θυμαμαι που είναι γραμμενο, καπου στη Καινη Διαθηκη) λεει ότι η γεννηση του Σωτηρα, τα παθη και η Σταυρωση Του εγινε μια φορα εξ παντος και για τους προχριστιανικους ανθρωπους και για τους μεταχριστιανικους!!

Τα υπολοιπα στο τελος του κειμενου σου δεν εχω δυστυχως τις απαντησεις!!

Αυτά είναι οι αποψεις μου. Τι λες? Ικανοποιηθηκαν οι ερωτησεις σου, Thoth?

Αναμενω τις απαντησεις σας.

Οι απαντήσεις σου δείχνουν ότι ενδιαφέρεσαι να συζητήσεις για το σημαντικό θέμα αυτό και δεν αραδιάζεις απλώς δόγματα.

Οι απαντήσεις σου όμως απαντούν μόνο κάποιο μέρος από τους προβληματισμούς μου. Δεν περιμένω βέβαια με μία απλή συζήτηση να μεταπειστώ γιατί η άποψή μου δεν είναι αποτέλεσμα δόγματος αλλά φιλοσοφίας. Τα δόγματα ή τα υποστηρίζεις είτε όχι. Είναι σαν τα "αξιώματα" στα μαθηματικά.

Οι γνώσεις όμως και τα ηθικά και φιλοσοφικά ζητήματα βασίζονται περισσότερο στην καθαρή διάνοια και όχι στην ενόραση. Και οι απόψεις που ανέφερα δεν είναι αναμάσημα από θρησκευτικά δόγματα τα οποία αποτελούν μέρος θρησκευτικής μου πίστης.

Οι απαντήσεις που μου ανέφερες κινούνται περισσότερο σε δογματικό επίπεδο και εκεί δεν υπάρχει θέμα συζήτησης. Είτε τα πιστεύεις, είτε όχι. Το αποτέλεσμα όμως της πίστης θα πρέπει να δώσει χρήσιμους καρπούς στον κόσμο της ζωής αλλιώς οι σπόροι της πίστης ήταν βλαβεροί και παρασιτοειδείς και όχι πνευματικοί.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν είμαι εναντίον των δογμάτων αλλά εναντίον της τυφλής πίστης. Για παράδειγμα όταν ένας ιερέας ή ένας θεολόγος λέει, αυτό που λες και εσύ, ότι δηλαδή, οι κουτσοί, οι στραβοί, οι διανοητικά ανάπηροι γεννιούνται για να δοκιμαστεί η πίστη και η φιλανθρωπία των υπόλοιπων ανθρώπων, εγώ απλά... ανατριχιάζω

Αυτού του είδους οι φοβέρες και οι μεταφυσικές απειλές που προβάλλουν οι θεολόγοι και οι ιερείς με αφήνουν παγερά αδιάφορο. Ίσως φοβίζουν τους ανθρώπους-παιδιά, όπως φοβάται ένα παιδί αν του πεις ότι αν φάει δεύτερη σοκολάτα θα αρρωστήσει.

Κάποια στιγμή ο άνθρωπος μεγαλώνει και το "παλιό ρούχο" δεν του χωράει. Είτε με το ίδιο ύφασμα θα φτιάξει μεγαλύτερο ρούχο(αν υπάρχει περιθώριο) ή θα φτιάξει άλλο ρούχο με άλλο ύφασμα. Καιρός είναι να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, να αφήσουμε τους φόβους μας και τις τρομάρες μας στην άκρη, να δείξουμε εμπιστοσύνη σε παγκόσμιες πνευματικές αρχές όπως η αδελφοσύνη των ανθρώπων μέσα από μια πνευματική μήτρα, η κοινή μας μοίρα, η αλληλεξάρτησή μας, η ανάγκη υπέρβασης του εγωισμού μας, η εσωτερική μας δύναμη κ.α.

Καλή και αναγκαία είναι η θρησκεία για τους περισσότερους ανθρώπους αλλά αυτήν δεν μπορεί να είναι "Ανώτερη από την Αλήθεια" όπως έχει πει και η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ.

Φίλε "Κωφέ", είμαι σίγουρος ότι με διαβάζεις (ευτυχώς, γιατί δεν μπορείς να με... ακούσεις ) και δείχνεις κατανόηση στην εμμονή μου να μην αλλάξω άποψη.

Σε καλωσορίζω ξανά σε αυτήν την κοινότητα της Αναζήτησης και του Διαλόγου. Ελπίζω να έχεις κουράγιο να συνεχίσεις να υποστηρίζεις τις απόψεις σου και να τις επεκτείνεις και σε άλλα τμήματα των Fora. Κάνε μια "βόλτα" και θα δεις και άλλα όμορφα "αξιοθέατα" πανω στα οποία θα ήθελες να πεις τις δικές σου απόψεις.

Αν φίλε μου "κωφέ" ξαναδιαβάσεις με προσοχή και εισχωρίσεις εις βάθος σε αυτά που μας παρέθεσες και που είναι κατα πολύ μεγάλο ποστό η άποψη της εκκλησίας μπορώ να πώ, θα διαπιστώσεις ότι έχει "κενά" η άποψή σου και επιδή η Θεία Γνόφος, η Σοφία του Θεού που τα ΠΑΝΤΑ εν σοφία εποίησεν, είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να έχει ΚΕΝΑ μιάς και αυτό θα φανέρωνε ΑΤΕΛΕΙΑ και όχι την ΤΕΛΙΟΤΗΤΑ του Αναρχου Οντος, θα πρότεινα να δούμε κομμάτι κομμάτι τα όποια σημεία εσύ θεωρείς ως επιχείρημα περι της ΜΗ εφαρμογής του Νόμου της Μετενσάρκωσης.
Κομμάτι κομμάτι όμως, ένα ένα γιατι είναι αρκετά δύσκολο (ίσως και κουραστικό) για κάποιον να διαβάζει κατεβατά ολόκληρα.

Ξεκινώ λοιπόν απο το θέμα της Μέλουσας Κρίσης...
Εαν υποθέσω ότι κάποια στιγμή, θα υπάρξει αυτή η κρίση (με τη διάσταση που εσύ της δίνεις, ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ) αν μη τι άλλο θα πρέπει ο Κριτής να είναι Δίκαιος!
Και επιδή ΕΙΝΑΙ Δίκαιος, εγώ ο κρινόμενος ΑΠΑΞ (μία φορά δηλαδή), θα εγείρω "ένσταση" στο "δικαστήριο" και θα πώ:
-Πώς είναι δυνατόν να με κρίνεις χωρίς να μου έχεις δώσει μια 2η ευκαιρία να ΕΠΑΝΑΦΕΡΩ ΣΕ ΑΡΜΟΝΙΑ, την διασαλευθήσα τάξη των πραγμάτων που Εσύ έφτιαξες με σοφία, αλλά που εγώ σε μια ΛΑΘΟΣ στιγμή της λιγοστής σε χρόνο ζωής μου σε σχέση με την ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΟΥ, κατέστρεψα;;;;
Η Μέλουσα Κρίση φίλε μου και ΒΕΒΑΙΑ γίνεται. Γίνεται ΠΑΝΤΑ κατα τη διάρκεια της παραμονής μας στο μέρος εκείνο (αποφευγω να το ονοματίσω για να ΜΗΝ παρεξηγηθώ), όπου η ΨΥΧΗ του ανθρώπου πάει αμέσως μετα το θάνατό του. Εκεί "ζυγίζεται", εκεί "κρίνεται" και απο εκεί ΞΕΚΙΝΑ η διόρθωση των όποιων λαθών έχει κάνει η συγκεκριμένη ΑΝΘΡΩΠΟΨΥΧΉ όταν ήταν σε σάρκωση.
Ονομάζεται "Μέλουσα" γιατί όντως έτσι αποκαλείται το κάθε τί που γίνεται ΟΤΑΝ δεν γίνεται ΤΩΡΑ, η για να είμαι πιό ακριβολόγος, κάθε τί που δέν γίνεται ΣΤΟ ΤΩΡΑ.
Αν αυτό το κάτι (επι του προκειμένου η "κρίση) γίνει ΟΧΙ ΤΩΡΑ αλλά έστω την επόμενη κιόλας στιγμή, οφείλουμε να τη χαρακτιρίσουμε ΜΕΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ!!!
Η πλούσια ελληνική γλώσσα μας βοηθάει αρκετά φαντάζομαι στο να εννοούμε και να ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ το τι ΑΚΡΙΒΩΣ συζητούμε.

'Oσο για το θέμα όπως το έθεσες φίλε Drifter, εννοώ επιστημονικά, έχω μεγάλες ενστάσεις. Καλά θα ήταν έτσι απλά και απέρητα να βαφτίζουμε κάτι επιστημονικό.... Αλλά το επιστημονικό συμπέρασμα, που ίσως στο μέλλον να γίνει και επιστημιονικός νόμος, επιβάλει το ΠΕΙΡΑΜΑ, τη ΜΕΤΡΗΣΗ, τη ΣΥΓΚΡΙΣΗ και τέλος το ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
Επιδή λοιπόν όλα αυτά δεν έχουν γίνει.... ας μήν βάζουμε επιστημονικές διαστάσεις στο θέμα, ας το δούμε πίο.... φυσιολογικά!

Κέλσος

Και γιατι ανατριχιαζεις? Κακο είναι να δοκιμαστει η πιστη και φιλανθρωπια των αλλων? Ετσι δεν δοκιμαστηκε ο Ιωβ; Η γυναικα του Ιωβ είναι ατελης γιατι ζητησε τον Ιωβ να κατηγορησει τον Θεο για τα κακα που βρηκε. Κι απαντησε να δεχτουμε μονο τα καλα και όχι τα κακα? Ο Θεος δινει και ο Θεος παιρνει, είναι στη Κριση του να αποφασιζει για το καλο μας (εννοει την ΨΥΧΗ μας).
Αρα ο Ιωβ είναι τελειος και νικησε τους πειρασμους του Διαβολου.
Εξαλλου οι πειρασμοι δεν είναι αποτελεσμα της Αποφασης του Θεου αλλα εξαιτιας του Διαβολου που ζηταει την αδεια Του να αποδειξει ότι ο ταδε δεν Σου είναι αξιος.
Εγω που σχεδον αρρωστανω καθημερινα (μη νομιζεις ότι καπνιζω υπερβολικα διοτι απλα ειμαι αντικαπνιστης από τα παιδικα μου χρονια!!) τον Ευγνωμονώ, γιατι μου θυμιζει την προσκαιρη μου ζωη και ότι όλα πανω στη γη είναι ματαια!

Οσο για τις μεταφυσικες απειλες (παραδεχομαι ότι ορισμενοι θεολογοι και ιερωμενοι κανουν λαθη, στο κατω κατω ανθρωποι είναι κι αυτοι, δεν συμφωνεις, ε?).
Και επιπλεον γιατι οι ανθρωποι-παιδια δεν εχουν το θαρρος να δοκιμασει και δευτερη σοκολατα?
Σωστα ειπες να αφησουμε τις φοβιες μας και να δειξουμε εμπιστοσυνη σε παγκοσμιες πνευματικες, την κοινη μας μοιρα.
Αλλα προσοχη, θελει πολλη προσοχη: Μηπως αυτό θελει ο Αντιχριστος που σε λιγο ερχεται? (ισως σε 100 χρονια ή αυριο δεν γνωριζω).
Διοτι συμφωνα με την Αποκαλυψη Ιωαννου ο Διαβολος θα μετασχηματιστει εις Αγγελος Φωτος για να πλανησει ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ.

Φιλε Thoth και εδώ παλι κανεις λαθος, διοτι μπορει μεν να μη σε ακουω αλλα αφου διαβαζω τα γραπτα σου ΝΟΗΤΑ ΣΕ ΑΚΟΥΓΑ!!!
Εχεις πολλα να μαθεις για τον ψυχισμο του κωφου!!
Παρακαλω που μπορω να βρω τη βιογραφια της Ε.Π. Μπλαβάτσκυ?
(Προσοχη όμως μη μου δωσετε site στα αγγλικα διοτι δυστυχως δεν γνωριζω αγγλικα)
Ευχαριστω εκ των προτερων!

Οσο για τα «κενα» που ειπες, νομιζω και επιπλεον το ειπε ο αγαπημενος μαθητης του Χριστου ο Ιωαννης ειχε πει: Αν γραψω τη κάθε λεπτομερεια σε κάθε Του δραση και τα Λεγομενα Του, θα γεμιζει ολους τους τομους του κοσμου.
Και να μπορουσε, ο κάθε ανθρωπος όμως θα επρεπε να καθισει να διαβαζει μεχρι στα γεραματα χωρις να παντρευτει, να δουλεψει κλπ.
Ακομα κι εγω καταλαβαινα ότι υπαρχουν κενα ειτε χρονικα ειτε το εγραψε καποιος άλλος μετεγενεστερα. Αλλα αυτό δεν σημαινει ότι η Αγια Γραφη είναι σε μερικες περιπτωσεις ατελης.
Εξαλλου, ακομα πιστευω, ότι η Αγια Γραφη οπουνδηποτε Θρησκειας του κοσμου μας, είναι.... (πώς να το πω χωρις να το παρακανω!!) είναι απλως τα βασικα για να ξερεις που το «πατας» και να προχωρας σε σωστο δρομο της γνωσης.
Π.χ. στα σχολεια οπου πηγαινεις σου λενε όλα οσα πρεπει για να επιβιωνεις στη προσκαιρη σου ζωη? Όχι βεβαια απλα σου εδωσε τα βασικα εφοδια και από κει και περα πρεπει να τα βγαλεις περα. Να βρεις τροπο να βελτιωσεις κλπ. Ετσι και η Αγια Γραφη σου δινει αν και διαχρονικα τα βασικα πνευματικα εφοδια!!

Και όμως είναι παρα πολύ Δικαιος ο Κριτης μας, διοτι ο Χριστος αντιμετωπισε τους τρεις ασταθεις μαθητες (μαλλον δεν χρειαζεται να σου πω την ιστορια, πιστευω τα γνωριζεις). Αυτό δειχνει ότι ο Χριστος μεσω του Αγιου Πνευματος (του οποιου τωρα μας περιβαλλει) τις οσες ευκαιριες δινει μεχρι τη στιγμη του θανατου του καθενος μας. Εξαλλου μη ξεχνας την ιστορια του Βραχμα που εχει ακομα 3 ζωες να τελειοποιηθει και παραπονιεται, ενω ο κακοποιος ΕΙΧΕ την αριστη ευκαιρια να διαγραφει τις 1000 ζωες μεσω της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ του.
Αυτό δειχνει ότι αν ο ανθρωπος αν εντοπιζει τις «σωστες» ευκαιριες θα γλυτωνει την δυσαρμονια του, και ετσι εχει την Αρμονια.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ: Γι αυτό τον λογο ο εκπτωτος Αγγελος Εωσφορος εναντιωθηκε τον Δημιουργο Του.
Καποιος Αγιος (συγχωρηστε με που δεν θυμαμαι τα ονοματα τους ή το ποτε εζησαν, διοτι με ενδιαφερουν τα ουσια θεματα) ειχε πει: Και μια μερα να ζησω εστω κατι θα αμαρτανω (λαθος κινηση στη αρχαια ελληνικη γλωσσα). Αυτό σημαινει ότι αν ο ανθρωπος ειχε 500 χρονια στη διαθεση του και παλι κατι στραβο θα κανει.
Ένας άλλος Αγιος στα τουρκοκρατικα χρονια του, ενώ περπατουσε στο δρομο, καποιος (μαλλον Τουρκος) του «πηρε» το ματι κι επιασε κουβεντα: Εισαι αμαρτωλος; Ο Αγιος απαντησε: Ναι. Του ρωταει: εισαι κλεφτης; εισαι βιαστης; εισαι…..; Κι απαντησε με τη σειρα του: Ναι. Τοτε ρωτησε γιατι εισαι χριστιανος αφου διαπραττεις τα αντιθετα του Θεικου Νομου Του. Απαντησε με εγκωμιο: Διοτι ειμαι βαπτισμενος στο ονομα του Κυριου Ημων Ιησου Χριστου.
Αυτό λεγεται ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ!

Βεβαια δεν πιστευω αυτους που λενε «Πιστευε και μη ερευνα!» Αυτό είναι λαθος διοτι ο ιδιος ο Χριστος ειπε: Ερευνατε και μαθετε το ποιον μου και θα βρεις την Αληθεια» και ακομα στο επι Ορους Ομιλα ειπε τρεις φορες για το «ερευνατε»: Ζητα το και θα σου δοθει, κρουειτε και θα σου ανοιγει, ψαξε το και θα βρεις.

Για την «Μελλουσα» μπορεις να μου πεις λιγακι πιο αναλυτικα? Δε το χωνεψε ακομα το στενο μου μυαλακι!!! Παρακαλω.

Αυτά! Περιμενω απαντηση σου.

Και τώρα στο θέμα της ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΕΙΣ...
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=101
Άπό τη παραπάνω διεύθηνση εδώ στο forums, είναι που ξεκίνησε η κουβέντα μας απο το καλό μου φίλο τον Τεό.
'Ηταν 20 Ιανουαρίου του 2002 όταν αρχίσαμε με τα διάφορα μέλη μας να συζητάμε το θέμα αυτό. Ρίξε μια ματιά λοιπόν απο την αρχή, κοίταξε τις απόψεις μας, δες την επιχειρηματολογία μας και είμαστε ΟΛΑ τα μέλη στη διάθεσή σου για τον γόνιμο αυτό διάλογο.

Σε όσα μας παρέθεσες, είναι πολύ "γενικά" θα έλεγα. Π.χ αυτό που λές πώς είπε ο Ιωάννης για τη ζωή του Ιησού και τα κενά που υπάρχουν...
Δεν μπορώ να δεχθώ φίλε μου κάτι τέτοιο, ειδικά αυτό το ΠΕΡΙΒΟΗΤΟ κενό απο τα 12 έως τα 30 του...
Τέλος πάντων...
Ατελή δε χαρακτήρησα την Αγ.Γραφή. Είπα ότι φαντάζει ΣΑΝ ατελή κείμενο, ΕΑΝ δεν εμβαθύνεις σε αυτό.

Η Αγία Γραφή, απο την ΑΡΧΗ μέχρι το ΤΕΛΟΣ, "κραυγάζει" θα έλεγα για την πίστη στη ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ.
Τα χωρία είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ φίλε μου ΚΑΙ στη Παλαιά Διαθήκη αλλά ΚΑΙ στη Καινή Διαθήκη. Πολλά είναι και τα βιβλία που αναφέρονται σε αυτά και γι'αυτό δε στα αναφέρω. 'Αλλωστε ο καλός μας φίλος Προμηθέας παρέθεσε μερικά απο αυτά (νομίζω).

Τι είναι αυτό που ΔΕΝ κατάλαβες σε ότι έγραψα περί τησ Μέλουσας Κρίσης;;;
Είναι ΣΑΦΕΣΤΑΤΟ νομίζω, ποιά διευκρίνηση θές ακόμα;;;

Ενα αναμονή απάντησης ΑΛΛΑ επάνω στο θέμα...

Κέλσος

quote:

---

Καλησπέρα και χρόνια πολλά σε όλους.

Πολύ ενδιαφέρον το παρόν θέμα.

Φίλε ALeventis,γράφεις οτι
...Η δοξασία του κάρμα και της μετενσαρκώσεως προβάλεται έντονα απ'την ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΑ.....

και παρακάτω οτι
...Η αντιχριστιανική αυτή δοξασία,η οποία είναι πίστη θρησκευτικής τάξεως κι όχι νόμος....

Να υποθέσω λοιπόν πως,σύμφωνα με την πρώτη πρότασή σου που αναφέρω,για εσένα υπάρχει μια θρησκεία(Χριστιανισμός)και παραθρησκείες;

Δεν είναι κάπως περιοριστικό ως προς την αναζήτηση της αληθείας,να δεχόμαστε μόνο μια θρησκεία η ένα δόγμα σαν πηγή και να αγνοούμε το πλήθος των γραφών και της εκ παραδόσεως γνώσης τόσων και τόσων λαών;

Για τη δεύτερη πρόταση τώρα...μου δίνεις την εντύπωση οτι είσαι σίγουρος πως η μετενσάρκωση αποτελεί πίστη ορισμένης (της μεγαλύτερης θα έλεγα εγώ)μερίδας των ανθρώπων του πλανήτη κι όχι νόμο.

Που στηρίζεις την σιγουριά σου αυτήν;Αν δεν ξαναγεννιόμαστε,τότε που πάμε μέχρι να έρθει η μέρα της κρίσεως;Η ακόμα καλύτερα,πρίν γεννηθεί κάποιος,που βρίσκεται;

Όσο για το αν είναι αντιχριστιανική η πίστη στην μετενσάρκωση,θα σε παραπέμψω σε ορισμένα σημεία της βίβλου.Θα ήθελα να διαβάσω την άποψή
σου επάνω σ'αυτά και φυσικά οποιουδήποτε άλλου μέλους τα διαβάσει!

Π.ΔΙΑΘΗΚΗ:Γένεσις,Κεφ.ιέ,παρ.15-16

Π.ΔΙΑΘΗΚΗ:Μαλαχίας,κεφ.δ΄,παρ.5

Κ.ΔΙΑΘΗΚΗ:Ματθαίος,κεφ.ιά.παρ.7-15

Κ.ΔΙΑΘΗΚΗ:Ματθαίος,κεφ.ιζ΄,παρ10-13

...και πάλι χρόνια πολλά σε όλους.

φιλικά...

Προμηθέας.

---

Διάβασα τις απόψεις και τα ερωτηματικά σας για την ζωή μετά τον υλικό θάνατο.. Ερωτήματα που απασχολούν όλους μας με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Η δική μου προσωπική εμπειρία είναι ότι δεν υπάρχει διαδικασία μετενσάρκωσης. Και λέω εμπειρία γιατί παρόλο που έχω κάποια επικοινωνία με τον πνευματικό κόσμο και παρόλο που είχα και επιθανάτια εμπειρία στη διάρκεια ενός τροχαίου ατυχήματος, δεν είχα επιβεβαίωση για προηγούμενες ζωές.

Πιο συγκεκριμένα. Βασανιζόμενη και εγώ από αυτό το ερώτημα , και όντας σε μεγάλη αγωνία μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου μου προσώπου από καρκίνο, αναζήτησα με την βοήθεια «ειδικών» απάντηση στο ερώτημα μπαίνοντας στη διαδικασία των αναδρομών. Τίποτε! Δεν συνέβηκε τίποτε. Δεν είδα τίποτε. Πήγα σε δυο φίρμες «ειδικούς» των αναδρομών, έσκασα τα ωραία μου χιλιαρικάκια και nothing! Μαύρο σκοτάδι. Δοκίμασα να βρω απάντηση και με την τεχνική του ιδρύματος Μονρόε (ήχοι και μουσική) , και πάλι τίποτε. Το ίδιο συνέβηκε και σε δυο άλλους φίλους. Ο ένας μάλιστα με μεγάλη εμπειρία στα αστρικά ταξίδια. Τίποτε...

Διάβαζα ότι κυκλοφορούσε σε αυτό θέμα. Από τη μια οι δικές μου εμπειρίες που τις εμπιστευόμουν απόλυτα και από την άλλη θεωρίες σοφών ανθρώπων με εμπειρίες στην πνευματική επικοινωνία... Αισθανόμουν μετέωρη..

Σας παραθέτω τώρα τις αποκαλύψεις του Βιβλίου της Ουράντια για το θέμα. Το θέμα της ζωής μετά τον υλικό θάνατο καταλαβάνει μεγάλο μέρος των Εγγραφων του Βιβλίου και περιγράφονται σχεδόν με λεπτομέριες όλα τα στάδια της ανόδου μας μέχρι τον Παράδεισο.

Στο Βιβλίο , λοιπόν, αναφέρεται ΡΗΤΑ ότι έχουμε μία και μοναδική ζωή στη σάρκα και ότι δεν επιστρέφουμε στον γενέθλιο πλανήτη μας . Εξάλλου στην μετά θάνατο πορεία μας έχουμε να επισκεφτούμε δισεκατομύρια άλλους πλανήτες για την εκπαιδευσή μας.. δεν υπάρχει λόγος επιστροφής λοιπον...

ΟΜΩΣ ! Ναι έχουμε πολλές ζωές , περνάμε από πολλές μετενσαρκώσεις (πάνω από πεντακόσιες) κατά τη διάρκεια της Μοροντιανής μας ζωής. Όταν φύγουμε από το υλικό μας σώμα, αποκτάμε ένα άλλο σώμα από μια άλλη μορφή ύλης την οποία το Βιβλίο αποκαλύπτει ότι ονομάζεται «μορόντια» . Είναι η υπόσταση που είχε ο Ιησούς μετά την ανάσταση του.

Στη διάρκεια της μοροντιανής μας ζωής λοιπον, όσο εξελισσόμαστε πνευματικά αλλάζουμε και σώματα, γινόμαστε όλο και πιο εκλεπτυσμένοι.. όλο και πιο πνευματικοί. Κάθε φορά που αλλάζουμε μορφή , κάθε στάδιο εξέλιξή μας, γίνεται μετά ύπνο (θάνατο) , και η μεταφορά μας από το ένα επίπεδο στο άλλο γίνεται με τα Σεραφείμ (αγγέλους) μεταφοράς. Για να γίνει αυτή η μεταφορά πρέπει να είμαστε σε ασυνείδητο ύπνο (θάνατο). Κοιμόμαστε και ξυπνάμε σε διαφορετικό σώμα με πλήρη συνείδηση της προηγούμενης ύπαρξης μας.

Το Βιβλίο της Ουράντια ισχυρίζεται ότι πολλές φορές δόθηκε πρόσβαση σε φωτισμένους θνητούς να δουν την μοροντιανή ζωή , να δουν τις αλλαγές των σωμάτων κατόπιν του σεραφεικού ύπνου . Όμως έγινε παρερμηνεία. Αυτοί οι θνητοί δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν ότι αυτές οι αλλαγές γίνονταν σε άλλη διάσταση ίσως επειδή το Μοροντιανό μας σώμα διατηρεί αρκετά ευδιάκριτα τα χαρακτηριστικά του. Εχουμε σώμα μόνο που σε αυτό δεν γίνονται καύσεις, δέν έχουμε αίμα.. έχουμε όμως ανάγκη ενεργειακής τροφής και ξεκούρασης κατά τα πρώτα στάδια της μοροντιανής ζωής μας.

Έτσι, μια αδυναμία ερμηνείας έχει σπείρει την πλάνη... Παρόμοιες παρερμηνείες ή προφητείες συμβαίνουν και σε πολλά άλλα θέματα με το πιο χαρακτηριστικό τα φτερά των αγγέλων. Να τι αποκαλύπτει το Βιβλίο για αυτή την πλάνη:

«Παρατηρώντας ένα σεραφείμ (αγγελο) μεταφοράς να ετοιμάζεται να δεχθεί ένα ταξιδιώτη για την διαπλανητική διέλευση, μπορεί να δει κανείς αυτό που φαινομενικά παρουσιάζεται σαν διπλά φτερά, να εκτείνονται από κεφάλι ως τα πόδια του αγγέλου. Στην πραγματικότητα τα φτερά αυτά είναι ενεργειακοί μονωτές, ασπίδες προστασίας από την τριβή.» (Έγγραφο 39).

Οσοι ενδιαφέρονται για τα πλήρει κείμενα του Βιβλίου που αφορούν το θέμα της ζωής μετά τον θάνατο μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μου με εμαιλ.

Μας είπες επίσεις καλή μου φίλη, πως διάβασες το τι έχουμε γράψει για το θέμα. Δεν μας είπες όμως, ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΜΕ ΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙ.
Θα ήθελα να επιχειρηματολογίσουμε επάνω στο θέμα, μιάς και Ο ΠΑΓΚΟΜΙΟΣ ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ, μαζί με το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ και ΤΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣΕΩΣ, είναι αυτά που θα πρέπει να μελετηθούν απο τον ερευνητή για να αντιληφθεί ο ΙΔΙΟΣ τη θέση του μέσα στο σύμπαν, αλλά προπαντώς το ΙΔΙΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ...

Φιλικά,
Κέλσος

νομιζω οτι δεν συμμετέχουν στο διάλογο οι διαφωνούντες μόνο. Μπορούμε άραγε να είμαστε ποτέ σίγουροι σε αυτή τη ζωή για τέτοια θέματα? Οταν θα φθάσουμε στους μοροντιανούς (ή όπως αλλοιώς) κόσμους, θα έχουμε πολλά να πούμε απο τις γήινες συζητήσεις μας. :-)))) και μάλλον θα πέσει πολύ γέλιο!!!! :-)))))

Δεν καταλαβες πως πείστηκα με τις απόψεις του Ουράντια για τις μοροντιανές μετενσαρκώσεις? Ουτε και εγω καταλαβα. Απλά πίστεψα. Ενα κλικ έγινε. Και είπα αυτό ειναι.. Kαθολου λογικη απαντηση θα μου πεις.. ΑΛλα ετσι έγινε... Η καρδια μας ξερει να αναγνωριζει την αληθεια. Αυτο ειναι το κριτηριο. Πως αισθάνεσαι απέναντι στην ΙΔΕΑ.

Κέλσος

Συχωρεστεμαι αν φαινομαι αφελης αλλα εχω καποιες αποριες πανω στην Μοροντιανη θεωρια που μας ανεφερε το Μαυρο Ροδο. Καταρχην το Μοροντιανο σωμα που υποτιθεται ειναι μια αλλη μορφη υλης "χωρις αιμα, χωρις καυσεις", μα απο τη στιγμη που προκειται για υλη εστω και αλλης μορφης αναγκαστικα θα υποκειντε στους νομους της Φυσικης και αρα ειναι αδυνατο να μην κανει καποιου ειδους καυσεις εστω και διαφορετικες απο αυτες που μεχρι τωρα γνωριζουμε. Και αμεσως μετα λεγεται οτι υπαρχει αναγκη ενεργειακης τροφης, πραγμα που με μπερδευει ακομα πιο πολυ (δε θα ηθελα να πιστεψω οτι μετα το θανατο μου θα καταντησω ενεργειακο βαμπιρ ), μηπως τελικα προκειτε για ενεργεια και οχι για υλη?
Το αλλο που δε μου "καθεται καλα" ειναι τα φτερα των αγγελων, υποθηκε οτι προκειτε για ασπιδες προστασιας απο την τριβη. Μα για ποια τριβη μιλαμε, ειναι τα σωματα των αγγελων υλικα? τοτε τα ταξιδια σε αλλη διασταση που αναφεροντε πως γινοντε εφικτα? μου φαινεται λιγο δυσκολο να κουβαλας μαζι σου ενα υλικο σωμα σε αλλο πεδιο.
Τελευταιο που δεν καταλαβα ειναι πως γινεται απο τη μια να μην εχουμε αναμνηση των προηγουμενων ζωων μας και μαλιστα η συγγραφεας οσο και αν προσπαθησε δεν ειχε καποιο θετικο αποτελεσμα και απο την αλλη "κοιμομαστε και ξυπναμε σε διαφορετικο σωμα με πληρη συνηδηση της υπαρξης μας". Η αντιφαση ειναι προφανης, μηπως αυτο συμβαινει μονο στην γηηνη ενσαρκωση μας? κι αν ναι γιατι αυτη η "αδικια" ?
Προσωπικα πιστευω στην μετενσαρκωση γιατι ειναι πιο λογικη και πιο δικαιη απο την θεωρια του Παραδεισου και της Κολασης, οπως ειπε και ο Ε. Λεβι οτι ειναι λογικο και ομορφο ειναι και αληθινο. Βεβαια εξακολουθω να εχω αρκετες αποριες οπως για παραδειγμα γιατι να μην εχουμε αναμνηση των προηγουμενων ζωων μας, δεν θα ηταν σκοπιμο και χρησιμο για την εξελιξη της ψυχης να θυμαται τις προηγουμενες εμπειριες ωστε να μπορεσει συνηδητα να ισοροπησει τα λαθη και οχι να ψαχνουμε "στα τυφλα"?
Το βιβλιο του Μονρο "Υπερτατο Ταξιδι" ασφαλως θα το εχεται υποψη σας, εκει δινεται μια πολυ ενδιαφερουσα και ελπιδοφορα εκδοχη του τι συμβαινει μετα το σωματικο θανατο χωρις θησκευτικους φανατισμους και παραλογους δογματισμους .
Στον "κωφο" φιλο μας θα ηθελα να του προτεινω το βιβλιο της Ε.Μπλαβατσκυ "Ο Εσωτερικος Χαρακτηρας των Ευαγγελιων" απο τις εκδοσεις Τετρακυς. Σιγουρα θα βοηθησει τον καθενα μας να καταλαβει το βαθυτερο νοημα των γραφων, γιατι δυστυχως το να μενεις στην επιφανεια των πραγματων μπορει να σε φερει πολυ μακρια απο τον προορισμο σου. Ο δογματισμος εχει προκαλεσει πολλη μα πολλη δυστυχια, ειναι καιρος να τον αφησουμε πισω μας.

Προς αποφυγη παρεξηγησεων θα ηθελα να δηλωσω
α)δεν κανω επιθεση σε κανεναν, απλα εκφραζω τα λογικα ερωτηματα που μου δημιουργουντε χωρις να θελω να θιξω ατομα
β)ΔΕΝ ειμαι αθεη, οπως ισως εννοηθει απο το κριτικο πνευμα με το οποιο αντιμετωπιζω τον Χριστανισμο και τις αλλες θρησκειες και δογματα

Εν αναμονή λοιπόν....

Κέλσος

quote:

---

Η μνήμη καλή μου 'Ελσα, είναι το αποτέλεσμα εντυπώσεων απο περιστατικά, ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
Εφ'όσων η ψυχή σαρκώνεται σε ΝΕΟ ΣΩΜΑ, άρα αποκοτά και ΝΕΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ.
Ο νέος αυτός εγκέφαλος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να έχει μνήμες απο τις προηγούμενες σαρκώσεις, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΣ.
Χαρακτηριστικά σου αναφέρω ένα παράδειγμα απο την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ που στην ερώτηση "γιατί δε θυμόμαστε τούς προηγούμενους βίους μας",αυτη απαντά:
"...είναι σαν να αναζητούμε ίχνη απο αίμα σ'ένα πουκάμισο που ΔΕΝ ΦΟΡΕΣΕ ΠΟΤΕ Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ!!! Και να θέλουμε να βρούμε το αίμα απο τον φόνο, ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ, μιάς και ο δολοφόνος την ώρα του εγκλήματος, φορούσε άλλα ρούχα..."

Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που ΔΕΝ παραδέχονται την μετενσάρκωση, λέγοντας πως δεν την αποδέχονται μιάς και ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΝΗΜΗ (άρα και απόδειξη) απο τις προηγούμενες ζωές τους.
Σε αυτούς παραθέτω ένα ερώτημα:
"Μπορούν να θυμηθούν τι ακριβώς έκαναν στους πρώτους μήνες της ζωής τους; Μπορούν να θυμηθούν τι έτρωγαν, τι έκαναν, τι σκέφτονταν;;;" Επειδή λοιπόν δε μπορούν να μου απαντήσουν "ναί μπορούμε", μιάς και ΔΕΝ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ, δεν έχουν ΜΝΗΜΗ απο εκέινη την εποχή ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΟΝΤΩΣ ΕΖΗΣΑΝ, κατα την λογική αυτή, ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΑΡΡΝΗΘΟΥΝ ΟΤΙ ΟΝΤΩΣ ΕΖΗΣΑΝ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ στα 2 πρώτα έτη της ζωής τους!!!

Να που ο ορθολογισμός μπορεί κάλλιστα να γίνει το εργαλέιο για έρευνα του μεταφυσικού κόσμου. Ας τον χρησημοποιήσουμε με σύναιση...

Κέλσος

---

Παρακολουθώ, μετά από μακροχρόνια απουσία, πως αυτό το θέμα απασχολεί αρκετούς σοβαρούς αναζητητές της αλήθειας. Βλέπω πως υπάρχουν δύο θέματα που αναμιγνύονται σε ποικίλες αναλογίες: Η Ημέρα της Κρίσεως και Η Δευτέρα Παρουσία.

Θεωρώ την Ημέρα της Κρίσεως σαν το κατ' εξοχήν "ζυμαρικό" και την Δευτέρα Παρουσία σαν μια "σάλτσα" που αλλοιώνει έντονα τη γεύση του αρχικού "ζυμαρικού". Η Δευτέρα Παρουσία ίσως να είναι μια έντονη επιρροή από την άγονη αντιγραφή της πλατωνικής διδασκαλίας για τις δύο ζωές που ζει η ψυχή. Άλλο όμως είναι η ψυχή, για τους Αρχαίους Έλληνες και άλλο είναι η Ψυχή, το αθάνατο, το θεϊκό μέρος του ανθρώπου. Μου φαίνεται πολύ λογικότερη η άποψη για διαδοχικές καθόδους του Υιού του Ανθρώπου με την μία ή την άλλη μορφή, όπως επίσης και οι διαδοχικές κάθοδοι της Ψυχής με την μία ή την άλλη μορφή.

Όλα τα επιχειρήματα που διάβασα είναι απολύτως λογικά και παρουσιάζουν την νοητική αδυναμία της υπολογιστικής μας σκέψης. Όσο είμαστε μέσα στο πρόβλημα, δεν μπορούμε να το λύσουμε. Θα δώσω μια "παραβολή":

"Τρέχω να προλάβω το μετρό. Μαζί μου τρέχουν και άλλοι πολλοί άνθρωποι. Το μετρό όμως δεν καθυστερεί για να παραλάβει τους αργοπορημένους. Κάποιοι προλαβαίνουν και μπαίνουν μέσα και κάποιοι συναντούν τις πόρτες κλειστές και τα βαγόνια να φεύγουν από μπροστά τους.
Αυτοί που έχασαν το τραίνο, απλά περιμένουν το επόμενο, άλλοι κατηγορώντας τον εαυτό τους για την αργοπορία τους και άλλοι κατηγορώντας το μετρό για την ακαμψία του. Το πιθανότερο όμως είναι πως αυτοί οι τελευταίοι θα καθυστερήσουν ξανά και άλλες φορές και πάλι θα κατηγορούν το μετρό, ενώ αυτοί που κατηγορούν τον εαυτό τους για την αργοπορία τους, το πιθανότερο είναι να μην αργήσουν και την επομενη φορά.
Εκείνοι που πρόλαβαν και ταξίδεψαν με αυτό το τραίνο, σε λίγο θα βρίσκονται σε έναν νέο σταθμό όπου αφού κάνουν τη δουλειά τους θα ξαναπάρουν ένα άλλο τραίνο για να πάνε στο επόμενο ραντεβού τους με τις εξελικτικές προδιαγραφές τους.
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι την Ημέρα της Κρίσεως. Σαν να κλείνουν οι πόρτες του μετρό διαχωρίζοντας τους ικανούς από τους ανίκανους να ταξιδέψουν. Το μετρό όμως ξανάρχεται πάλι και πάλι. Η ευκαιρία είναι για όλους, αρκεί να είναι έτοιμοι να την αξιοποιήσουν.

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος για την θεωρία της μετενσάρκωσης. Μόνο αν βγούμε έξω από το πρόβλημα θα μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε ολοκληρωτικά. Όσο ταυτιζόμαστε με αυτό ή με μέρος αυτού θα είμαστε πάντα δέσμιοι ενός εσωτερικού διαλόγου που δεν θα βγάζει πουθενά, όπως δεν βγάζει πουθενά μια παρτίδα σκάκι όπου παίζει μόνο ένας, αλλάζοντας κάθε φορά θέση στο τραπέζι και παίζοντας τα πιόνια που αντιστοιχούν στην εκάστοτε θέση.

Με φιλικούς χαιρετισμούς.
Θοδωρής.