- Ελεύθερη Σκέψη, Φιλοσοφία, και…. Πινελιές Ομορφιάς - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Είχε παίξει προηγούμενος μουσική στα γύρω τραπέζια, και είχε φτάσει και στο δικό μας, εκεί, στα μέρη που σύχναζε ο Σωκράτης, και που με την καλόκαρδη φίλη μου, παίρναμε ένα καφέ και συζητούσαμε. Είχε περάσει αρκετή ώρα, χωρίς το ενδιαφέρον της να έχει μειωθεί στο ελάχιστο, έτσι ο Μάριος, αυτό ήταν το όνομα του μικρού, έφερε με τη κιθαριτσα του ένα διάλειμμα στις ψυχολογικές μας εμβαθύνσεις Θα συνέχιζε ακόμα για λίγο με τη μουσική, σε άλλα τραπέζια, πριν αλλάξει μαγαζί, και φαίνεται πως δεν ενοχλούσε, μιας και οι καταστηματάρχες του το επέτρεπαν.

Τα όμορφα μάτια της προσηλωμένης στη συζήτηση φίλης, κάποια στιγμή κοίταξαν αλλού. Θα μπορούσα να συζητήσω για ώρες μαζί της, λόγο δουλειάς και αρεσκείας της, είχε πάρα πολλές γνώσεις, και συνάμα είχε παραμείνει ευαίσθητη και αυθόρμητη. Προπαντως, πέραν της ευγλωττίας, μπορούσε άνετα να ακούσει....

Κάποια στιγμή αναστέναξε βαθιά. Και τι δεν είπε….

Όταν το ενδιαφέρον σου για το Μάριο, την Μουσική, ένα λουλούδι, ένα τραίνο, η μια σοβαρή συζήτηση ειναι Αμείωτο, τότε δεν δρα ο νους μονο σαν μνήμη, που είναι παρελθόν….μα ΔΡΑ αδιαχωριστα...με την Καρδια.

Από το «ΛΕΞIΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝIΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ» Γ. ΜΠΑΜΠIΝIΩΤΗ.
Ενόραση 1. η σε βάθος αντίληψη ή κατανόηση (ενός πράγματος).
2 (ΦIΛΟΣΟΦΙΑ) η κατάκτηση της γνώσης με το ασυνείδητο, χωρίς τη μεσολάβηση του λογικού ή των αισθήσεων. (...) Η γνώση που προέρχεται από το εν-οράν (λατ. in-tuere), το «να βλέπεις μέσα σου», δηλ. η άμεση γνώση, η βιωματική, η υποκειμενική, είναι η ενόραση.

Στην υποκειμενική, προσωπική, μέσα από ξαφνική, μη λογικά επεξεργασμένη σύλληψη, που είναι η ενόραση, αντιτίθεται η αντικειμενική διάμεση (και όχι άμεση) γνώση, αυτή που βασίζεται σε εμπειρικά δεδομένα, τα οποία έχουν τύχει προσεκτικής λογικής επεξεργασίας (συλλογισμών, κρίσεων, λογικών υποθέσεων, συμπερασμάτων, αποδεικτικής διαδικασίας).

Ό,τι γνωρίζουμε από ενόραση, συχνά είναι προϊόν «εσωτερικού φωτισμού», στιγμιαίας έμπνευσης ή σύλληψης των αισθήσεων μάλλον παρά δια της λογικής.

Έτσι η ενορατική γνώση έχει, κατά κανόνα, αρνητική σημασία στην επιστήμη, αντιτιθέμενη στην αποδεικτική και αυστηρά λογική γνώση.

Για την Χ,

Χαιρετώ την φίλη ΝΣΤ,

Έξοχο το μήνυμα σου ...

Μου έδωσε αφορμή για να γράψω τα παρακάτω...

Φιλοσοφία...

Κάποτε οι ισχυρότεροι άνδρες πρόθυμα πέθαιναν γι'αυτήν :

Ο Σωκράτης προτίμησε να γίνει ένας από τους μάρτυρές της , παρά να ζήσει σαν φυγάδας μπροστά στους εχθρούς της.

Ο Πλάτωνας έθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο, προκειμένου να της εξασφαλίσει ένα βασίλειο.

Ο Μάρκος Αυρήλιος την λάτευε με περισσότερο πάθος παρ'όσο λάτρευε τον θρόνο του.

Και ο Μπρούνο κάηκε στην πυρά για να της μείνει πιστός.

Κάποτε βασιλείς και πάπες φοβόντουσαν την φιλοσοφία και φυλάκιζαν τους οπαδούς της, για να σώσουν τις δυναστείες τους.

Η Αθήνα εξώρισε τον Πρωταγόρα και η Αλεξάνδρεια έτρεμε μπροστά στην Υπατία.

Ένας μεγάλος πάπας ζητούσε δειλά την φιλία του Έρασμου.

Βασιλείες και αντιβασιλείες έδιωξαν τον Βολταίρο από την επικράτειά τους και υπέφεραν από φθόνο όταν, τελικά , όλος ο πολιτισμένος κόσμος υποκλινόταν μπροστά στο σκήπτρο της πέννας του.

Ο Διονύσιος και ο γιός του Διονύσιου πρόσφεραν στον Πλάτωνα την εξουσία των Συρακουσών.

Η βασιλική βοήθεια του Αλέξανδρου έκανε τον Αριστοτέλη τον πολυμαθέστατο άνθρωπο της ιστορίας.

Ένας λόγιος - βασιλιάς ανέδειξε τον Φραγκίσκο Βάκωνα στην ηγεσία σχεδόν της Αγγλίας και τον προστάτευσε από τους εχθρούς του. Και ο μεγάλος εκείνος Φρειδερίκος στο μέσο της νύκτας , ενώ όλοι οι επαρμένοι στρατηγοί του είχαν πλέον αποσυρθεί για να κοιμηθούν, συνδιαλεγόταν με ποιητές και φιλόσοφους, φθονώντας τα απέραντα βασίλειά τους και την βασιλεία τους που νικούσε το χρόνο.

Ήταν μεγάλοι καιροί εκείνοι για την φιλοσοφία - όταν με τόλμη έκανε ολόκληρη την περιοχή της γνώσης επικράτειά της και σε κάθε κρίσιμη καμπή στεκόταν προμαχώντας υπέρ της προόδου της σκέψης. Την τιμούσαν και την σεβόντουσαν τότε οι άνθρωποι. Τίποτε δεν εθεωρείτο ευγενέστερο από τον έρωτα της αλήθειας...

Ο Αλέξανδρος κατέτασσε τον Διογένη αμέσως μετά τον Αλέξανδρο και ο Διογένης δεν ζητούσε από τον Αλέξανδρο παρά μόνο να παραμερίσει για να μη του κρύβει τον ήλιο με το βασιλικό του φθαρτό σαρκίο.

Πολιτικοί και στοχαστές και καλλιτέχνες άκουγαν με ευχαρίστηση την Ασπασία και δέκα χιλιάδες σπουδαστές έκαναν μακροχρόνιο προσκύνημα στο Παρίσι για να μαθητεύσουν κοντά στον Αβελάρδο.

Η φιλοσοφία δεν ήταν τότε μια ντροπαλή κόρη που κρατιόταν μακριά από την χυδαιότητα του κόσμου κρυμμένη σε κατάκλειστους πύργους. Τα λαμπερά της μάτια δεν φοβόντουσαν το φως της ημέρας. Ζούσε επικίνδυνα και πραγματοποιούσε μακρινά ταξίδια σε άγνωστες θάλασσες. Πώς ήταν δυνατόν τότε, όταν εμπρός της υποκλινόντουσαν οι μονάρχες, να αρκεστεί στα στενά όρια στα οποία είναι φυλαγμένη σήμερα;

Κάποτε ήταν ένα πολύχρωμο φως, που γέμιζε με θερμότητα και ακτινοβολία και τις βαθύτερες πτυχές της ψυχής των ανθρώπων.

Τώρα, είναι ο τάπεινός δορυφόρος επί μέρους επιστημών και σχολών φιλολογίας.

Άλλοτε ήταν η υπερήφανη δέσποινα στο μέσο του κόσμου της σκέψης όλης της οικουμένης και τα πιο εκλεκτά πνεύματα συγκαταλεγόντουσαν μεταξύ των συνοδών της.

Τώρα, στέκεται στους προθαλάμους περίλυπη και κανείς δεν είναι τόσο ταπεινός για να της υποβάλει τα σέβη του.

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Διάβασα προσεχτικά ότι έγραψες.

Σε θεωρώ ξεχωριστό, και με πολλές ικανότητες μυαλό, αφού και επιστήμονας είσαι, και πριν καιρό κατανόησες και έγραψες πως η επιστήμη δεν είναι σε θέση να δώσει απαντήσεις, σε όσα αναρωτιέσαι.

Όσο αφορά τη φιλοσοφία, που βλέπω με χαρά να έχεις αγκαλιάσει, κρύβει και αυτή τους κινδύνους της.

Δεν θα πει, πως επειδή κάποιος φιλοσοφεί, είναι και ελεύθερος. Με τη λέξη ελευθερία, εννοώ φυσικά την ψυχολογική αλυσίδα της εξάρτησης, του πάθους, του φόβου, και γενικότερα του ανεκπλήρωτου κατά κάποιο τρόπο εαυτού μας.

Σκέφτομαι λοιπον και εξετάζω, αναρωτιέμαι γιατί η φιλοσοφία να είναι περίλυπη?

Μήπως γιατί οι Νεοέλληνες πάνε σε εκκλησίες, η συχνάζουν σε ΚΛΑΜΠ και σε τέτοια?

Βρίσκω αγαπητέ Κηφέα, να είναι περίλυπη, (αν είναι δυνατόν να είναι) γιατί οι άνθρωποι έπαψαν να ζουν όμορφα, αρμονικά, έπαψαν να ζουν με τη φύση, έπαψαν να είναι ελεύθεροι, έπαψαν να σκέφτονται και να τα βρίσκουν μονοι τους.
Είναι περίλυπη γιατί οι περισσότεροι σπαταλούν σε ανουσιότητες τη ζωή τους. Πιάνονται σε εφήμερα και σε χαζό εμπειρίες, που με τη σειρά τους θα γίνουν παρελθόν, ψυχολογικός χρόνος, και από πολύ νεαρές ηλικίες θα μπουν σε συνήθειες και σε φυλακές. Κάποια στιγμή το αντιλαμβάνονται και τότε αντιδρούν. Γίνονται διώκτες αυτών που τους φυλάκισαν, *(τους φταίει το σύστημα, η θρησκεία, οι πολιτικοί, η οικογένεια, όλα τους φταίνε, μέχρι να συνειδητοποιήσουν πως φταίνε προπαντός οι ίδιοι.)

Βλέπεις φίλε Κηφέα, όταν φτάσεις εδώ, πραγματικά φτάσεις και το δεις, έχεις κάνει ένα μεγάλο βήμα, προς την ελευθερία. Λες ότι έγινε, έγινε, το βλέπω, βλέπω τον ψυχολογικό χρόνο, τι κάνω?

Μα αν τον δεις πραγματικά αγαπητέ φίλε, δεν χρειάζεται να κάνεις απολύτως τίποτα. Έχεις επίγνωση, (της κίνησης του) απλά αφού είδες (τον κίνδυνο), δεν προσθέτεις άλλο ψυχολογικό χρόνο. Είναι όπως ένα φίδι. Αν το δεις το πλησιάζεις?

Ο Σωκράτης έλεγε πως ο δαίμονας του, δεν επέτρεπε να κάνει κάτι που δεν ήταν σωστό. Ενέργεια είναι, αναίτια ενέργεια που η δράση της ελευθερώνει από την αλυσίδα του ψυχολογικού χρόνου, και που σαν ενέργεια, εχει πράγματι λαμπερά μάτια που δεν φοβούνται τίποτα.

Οι γνώσεις βοηθάνε, (όχι πάντα) για να μην κάνουν τα πάθη ότι θέλουν, μα κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι πως και οι γνώσεις χρόνος είναι.

Αυτά τα λέει συνθετικά και ο Ηράκλειτος, κάπου διάβασα πως τον εκτιμάς.

Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

quote:

---

Βρίσκω αγαπητέ Κηφέα, να είναι περίλυπη, (αν είναι δυνατόν να είναι) γιατί οι άνθρωποι έπαψαν να ζουν όμορφα, αρμονικά, έπαψαν να ζουν με τη φύση, έπαψαν να είναι ελεύθεροι, έπαψαν να σκέφτονται και να τα βρίσκουν μονοι τους.
Είναι περίλυπη γιατί οι περισσότεροι σπαταλούν σε ανουσιότητες τη ζωή τους. Πιάνονται σε εφήμερα και σε χαζό εμπειρίες, που με τη σειρά τους θα γίνουν παρελθόν, ψυχολογικός χρόνος, και από πολύ νεαρές ηλικίες θα μπουν σε συνήθειες και σε φυλακές. Κάποια στιγμή το αντιλαμβάνονται και τότε αντιδρούν. Γίνονται διώκτες αυτών που τους φυλάκισαν, *(τους φταίει το σύστημα, η θρησκεία, οι πολιτικοί, η οικογένεια, όλα τους φταίνε, μέχρι να συνειδητοποιήσουν πως φταίνε προπαντός οι ίδιοι.)

---

Κηφεύς

Τιποτε που αφορα τον ανθρωπο δεν στεκεται στον προθαλαμο οσο ζει ο ανθρωπος!Απλως πρεπει να λυσουμε τα παπουτσια μας κ να περπατησουμε εξω απο τον πολιτισμο μας που τον χορτασαμε για να μπουμε στους μοναδικα ωραιους κηπους της!Εκει που οι αντιθεσεις ζωη και θανατος συναντωνται και μυριζουν τα ανθισμενα λουλουδια...Που σ'ολα τα μηκη και πλατη τους φτανουν το υψος της καρδιας!

Σπουδαια αναζητηση,προσωπικα νιωθω μισός μακρυα απο την καρδια.Ερχονται ιδεες και σκεψεις και πλημυριζουν το κεφαλι μου και οταν βρισκουν εδαφος καμια φορα γινονται φοβοι φοβιες και φοβερες!!

Φοβεριζουν και διωχνουν τα χρωματα γυρω μου που χανουν την δυναμη τους να μου αφηγηθουν την πιο ομορφη τους ιστορια!
Κλεινεται ο νους μου σε μια φουσκα και ποσες φορες δεν περπαταω χωρις να βλεπω δεξια και αριστερα μου ,νιωθωντας μεγαλος κ δυνατος ετοιμος για ολα η μικρος κ ανισχυρος.
Ποσες φορες δεν μιλησα στον φιλο μου χωρις να καταλαιναινω τιποτα αποσα μου ελεγε,ζαλισμενος απο τις σκεψεις και τα συννεφα του νου.
Οταν λειπει η γατα που λενε, χορευουν τα ποντικια!

Οταν ανθισουν τα φυλλα της καρδιας τοτε ηρθε η ανοιξη ...και ο νους σαν ενα λευκο πουλι κανει παιχνιδια με το αερακι! (πλατωνα η φωτο απαιχτη!!thanks man!(...)

Είχα γράψει ξεχωριστά, για κάθε ένα από τα ποστ.

Πριν τα στείλω τα ξαναδιάβασα, Αγαπητέ ταδε και τέτοια, δεν μου άρεσαν και τα έσβησα.

Ήθελα κάτι, που να πήγαινε, σε όλους.

Το σκέφτηκα, το κοίταξα, (έβαλα και τον εαυτό μου μέσα) τα πήγα και βόλτα στο πάρκο, το άφησα…… και μετά από λίγο…..χαμογέλαγα.

Ψαχνουμε για ομορφιά,(ΟΛΟΙ).....(δεν)...,και τοτε βρισκομαστε με/σε μια μορφή… καποιου... θέλω.