- Ο ΜΕΓΑΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
"Για πάψε βρε τραγουδιστή! να πει και και κανάς άλλος....
μήν άνοιξες το στόμα σου σα γάιδαρος μεγάλος...."
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Σταυρόλεξο για ολίγους:
http://sci.tech-archive.net/Archive/sci.lang/2006-08/msg00650.html
Φίλε Agnostic μήπως, λέω μήπως, έτυχε να διαβάσεις πουθενά ποιά γλώσσα μιλούσαν τα εν θέματι λεβεντόπαιδα;
Ερίωπας
Ρωμαίοι, αυτοαποκαλούνταν Έλληνες, όχι κατ ευφημισμόν,
αλλά γιατί ξέρανε ότι είναι Έλληνες....
Παραθέτω σχετικό κείμενο....Ας το δούνε οι αγνωστικιστές και
σκεπτικιστές....
"ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΡΩΜΑΙΩΝ ...
Διονύσης Παπαχριστοδούλου
ΕΙΜΕΘΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ ΚΑΙ ΟΧΙ ΡΩΜΑΙΟΙ.
ΠΩΣ ΜΑΣ ΑΠΟΚΟΠΤΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΙΦΡΟΝΙΣΕΙ;
H E Λ Λ Α Σ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΟΜΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟΝ ΦΩΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
Η Ε Λ Λ Α Σ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑ, ΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ, ΤΗΝ ΔΗΛΟ, ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ, ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ,ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ,ΤΟΝ ΛΕΩΝΙΔΑ, ΤΟΝ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ, ΤΟΝ ΜΙΛΤΙΑΔΗ, ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΡΟ.
ΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ, ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ (ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΑΖΕΣ)ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ. Η Ε Λ Λ Α Σ ΗΤΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΩΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΔΥΟ ΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΡΟΚΑΤΑΛΛΗΨΕΩΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ.
ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΠΑΛΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ.
ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΠΟΥ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΩΦΟΡΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ.
ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ ΞΑΝΑ.
ΕΣΕΤΕ ΗΜΑΡ
ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ Π.Ν.
6-6-2003 ΔΙΟ
ΑΓΑΠΗΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕ Π.Ν.
ΛΕΓΟΜΑΙ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ ΩΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (18 χρόνια) ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟ EMAIL ΣΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ www.romanity.org ΤΟ ΕΛΑΒΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ SITE.
>ΕΙΜΕΘΑ Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ ΚΑΙ ΟΧΙ ΡΩΜΑΙΟΙ.
Βεβαίως και είμεθα Έλληνες. Το μήνυμα του www.romanity.org δεν είναι ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είμαστε Έλληνες αλλά Ρωμαίοι. Το μήνυμα του είναι ότι οι Ρωμαίοι ήσαν Έλληνες πολύ πριν κυριαρχήσουν στην κυρίως Ελλάδα και κατά συνέπεια μας ανήκει, ως παρελθόν μας, και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο κακώς θεωρούμενος διάδοχός της το Βυζάντιο. Κακώς θεωρείται το Βυζάντιο διάδοχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γιατί δεν συνέβη καμιά διαδοχή. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μία και ενιαία μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινοπόλεως από τους Τούρκους.
Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε ότι οι Ρωμαίοι μας κατέκτησαν με τα όπλα και εμείς τους νικήσαμε με τον πολιτισμό μας. Ας ήμαστε όμως ρεαλιστές. Ποιος ισχυρός κατακτητής δέχεται να επιτρέψει την επικράτηση του κατακτημένου; Οι Ρωμαίοι ήσαν Έλληνες πολύ πριν έρθουν στην Ελλάδα. Το ίδιο το όνομα της πόλης τους, Ρώμη, δεν έχει ετυμολογική ρίζα στα λατινικά αλλά προέρχεται από το ελληνικό, ρώμη = δύναμη. Ρίξτε μια ματιά στο www.romanity.org/htm/rom.e.00.to_psema_tou_karlomagnou_to_794.htm για περισσότερες πληροφορίες και συγνώμη που, για ας πούμε τεχνικούς λόγους, δεν είναι ακόμα ολόκληρο μεταφρασμένο στα ελληνικά. Επίσης αν έχετε χρόνο ρίξτε μια ματιά και στο πολύ σημαντικό βιβλίο του Ρωμανίδη “ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ ΡΩΜΑΝΙΑ ΡΟΥΜΕΛΗ” (www.romanity.org/htm/rom.e.01.romiosini_romania_roumeli.00.htm). Οι Ρωμαίοι ήσαν Έλληνες και πριν κυριαρχήσουν και στην κυρίως Ελλάδα, τόσο Έλληνες όσο ήσαν και οι αρχαίοι Μακεδόνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου που διέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του κόσμου. Το γιατί σήμερα θεωρούμε τους Ρωμαίους Λατίνους, αν και οι Λατίνοι υπήρξαν εχθροί των Ρωμαίων, είναι μια μεγάλη ιστορία που αν έχετε κουράγιο θα γνωρίσετε διαβάζοντας το πολύ σημαντικό βιβλίο του Ρωμανίδη (www.romanity.org/htm/rom.e.01.romiosini_romania_roumeli.00.htm) που σας προανέφερα.
Συχνά μας κυριεύει το ερώτημα-παράπονο: “αχ, αυτοί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι! Ποτέ δεν κατάφεραν να ενωθούν”. Κι όμως οι άνθρωποι δεν ενώθηκαν όσο δεν το είχαν συνειδητοποιήσει ως ανάγκη. Όταν κατάλαβαν τη χρησιμότητα της ενοποίησης των ελληνότροπων κοινωνιών τους το πέτυχαν μια χαρά και με θαυμαστή διάρκεια. Πρώτα με τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα και αργότερα πολύ καλύτερα με ηγέτες τους εκ Ρώμης ορμώμενους Ρωμαίους οι οποίοι εξ αρχής ήσαν Έλληνες. Η ρωμαϊκή Οικουμένη, η Pax Romana, η πρώτη εκείνη μεγάλη προσπάθεια παγκοσμιοποίησης αρχικά και για αρκετούς αιώνες είχε συλλάβει και σε μεγάλο βαθμό πραγματώσει το αίτημα της πολυπολιτισμικότητας. Όμως μετά την απελευθέρωση της Εκκλησίας του Χριστού, μετά τη λήξη των Διωγμών, κυριάρχησαν (τραγική ειρωνεία) πολιτικές που προσπάθησαν να επιβάλλουν με την κρατική βία την “oρθοδοξία” και έφθειραν, αργά αλλά σταθερά, την κρατική ενότητα και οντότητα της άλλοτε κραταιής Pax Romana.
Πρόσφατα είχα αλληλογραφία με ένα φίλο που σπουδάζει στην Αγγλία και μου έγραφε: “Επειδή σπουδάζω στην Αγγλία, έχω την ευκαιρία να συζητώ με τους Άγγλους πολύ συχνά, για τους Ρωμαίους. Οι Άγγλοι λατρεύουν τους Ρωμαίους, και δεν αποδέχονται με τίποτα ότι οι σημερινοί Έλληνες είναι όντως Ρωμαίοι … γιαυτούς οι Ρωμαίοι ήταν μια λατινόφωνη φυλή, η οποία δεν είχε καμιά σχέση με τους Έλληνες … ή μάλλον είχε, αφού οι Έλληνες έγιναν “δούλοι” τους …”. Δεν αποδέχονται με τίποτα ότι είμαστε απόγονοι των Ρωμαίων γιατί τιμάν τους Ρωμαίους και θεωρούν ύβρη το να μας παραχωρήσουν το ένδοξο και αγαπητό σε αυτούς όνομα του Ρωμαίου. Βλέπετε τι πέτυχε η πλαστογράφηση της Ιστορίας που ξεκίνησε ο Καρλομάγνος το 800 μ.Χ. περίπου; Αν τα πληρώματα των αγγλικών και γαλλικών πλοίων στις ακτές της Σμύρνης ήξεραν ότι οι απελπισμένοι που πλησίαζαν τα καράβια τους, για να σωθούν από την τουρκική θηριωδία, ήσαν Ρωμαίοι δεν θα τους πετούσαν με τέτοια σαδιστική χαιρεκακία καυτό λάδι, αλλά με αγάπη και σεβασμό θα τους βοηθούσαν. Αυτή την προσέγγιση του ελληνικού λαού με τους ευρωπαϊκούς δεν θέλει το αγγλοσαξωνικό κέντρο εξουσίας και γιαυτό συνεχίζει με συνέπεια το ψέμα του Καρλομάγνου.
Όταν λέμε ότι είμαστε Ρωμαίοι το λέμε πρώτον με την προϋπόθεση ότι οι ίδιοι οι Ρωμαίοι ήσαν Έλληνες πολύ πριν κυριαρχήσουν στην κυρίως Ελλάδα και δεύτερον για να τονίσουμε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες έχουμε ιστορικά δικαιώματα επί της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Δικαιούμαστε αν μήτι άλλο, τουλάχιστον τη τιμή και την αγάπη που τρέφουν οι λαοί της Ευρώπης, οι όψιμοι συμπολίτες μας λόγω της ΟΝΕ, προς τους Ρωμαίους. Εμείς έχουμε διασώσει και διατηρούμε σε χρήση το όνομα του μεγάλου Ρωμαίου μεταρρυθμιστή, του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ενώ τα κέντρα εξουσίας που κυβερνούν την ενωμένη Ευρώπη προβάλλουν για σύμβολό της τον εχθρό και κατακτητή των Ρωμαίων, τον βάρβαρο και αγράμματο Καρλομάγνο των Φράγκων.
>ΠΩΣ ΜΑΣ ΑΠΟΚΟΠΤΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΠΕΡΙΦΡΟΝΙΣΕΙ;
Από τα προηγούμενα που σας έγραψα ελπίζω να έχετε καταλάβει ότι δεν προσπαθούμε να μας αποκόψουμε “από την ιστορία μας και τα κατορθώματα των προγόνων μας”, μάλλον ο καημός μας είναι να τα αναδείξουμε και φυσικά δεν τους περιφρονούμε.
>ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΠΑΛΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ.
ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΠΟΥ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΩΦΟΡΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΑ ΠΕΡΙΠΤΕΡΑ.
Δυστυχώς αυτό που κυριαρχεί είναι το νεοπαγανιστικό ρεύμα το οποίο είναι ότι πιο προδοτικό έχει γνωρίσει η σύγχρονη, εν Ελλάδι ξενοκίνητη προπαγάνδα. Υπερτονίζοντας την αρχαιοελληνική μας καταγωγή και απορρίπτοντας την ιστορική μας συνέχεια, τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μας εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια των λαών της Ευρώπης σε μια εποχή που έχει προ πολλού σβήσει ο αρχαιοελληνικού προσανατολισμού φιλελληνισμός, ενώ παραμένει ζωντανή η αγάπη και η εκτίμηση των ευρωπαϊκών λαών προς τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η οποία και λόγω της συντελούμενης παγκοσμιοποίησης είναι ακόμη πιο επίκαιρη. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που εξ αιτίας της αφέλειας και αμάθειάς μας πέφτουμε θύματα των όποιων ανθελληνικών σχεδιασμών.
>ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΛΑΜΨΕΙ ΞΑΝΑ.
Φυσικά το πεπρωμένο της Ελλάδος είναι να λάμπει πάντα. Και θα συνέβαινε αυτό αν δεν γινόμασταν από αφέλεια αυτόκλητοι Εφιάλτες των ονείρων του Γένους μας. Οι Έλληνες όμως είμαστε “αεί παίδες” και βασικό χαρακτηριστικό των παιδιών είναι ότι μπορούν να χαίρονται και να παίζουν μέσα και στις χειρότερες συνθήκες, σφύζουν από ζωή και συνεχώς ελπίζουν: “Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θάναι …” όχι μόνο η Ανατολή, αλλά και η Δύση, και ο Βορράς, και ο Νότος, αρκεί να θυμόμαστε ποιοι είμαστε.
Σημειωτέον ότι εδώ και καιρό η επιστημονική έρευνα στη Δύση έχει αποκαταστήσει το λεγόμενο Βυζάντιο και έχει ξεπεραστεί η αξεπέραστη εκείνη φράση που λέγοντας “βυζαντινισμός” εννοούσε καθετί το σκοταδιστικό, οπισθοδρομικό και ανέντιμο. Ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται και η πολύ σημαντική πληροφορία ότι κακώς και για λόγους προπαγάνδας και σκοπιμότητας χρησιμοποιήθηκε από το 1562(!) και επεκράτησε από τον Διαφωτισμό και μετά η ονομασία “Βυζαντινή Αυτοκρατορία”, για το ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο σκοπός ήταν η αποκοπή των υπόδουλων στους Οθωμανούς λαών της πρώην ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τη Δύση και η κατασυκοφάντηση των μεσαιωνικών προγόνων μας και ημών των ιδίων. Η “Βυζαντινή Αυτοκρατορία” δηλαδή αποκαθίσταται πλέον στις συνειδήσεις των λαών της Δύσης ως κανονική συνέχεια της υπ’ αυτών αγαπώμενης και τιμώμενης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Και σε αυτήν την πολύ σημαντική και ελπιδοφόρα ιστορική στιγμή για το Γένος μας, δυστυχώς, πολύ Νεοέλληνες επιλέγουν να παρατήσουν και ει δυνατόν να εξαφανίσουν τη στέρεη γη του ρωμαίικου παρελθόντος μας και να απογειωθούν σε φαντασιακές συλλήψεις μετεμψύχωσης και νεκρανάστασης, νεκρών εκ γενετής “θεών”, καταντώντας γραφικοί “Ερμήδες” στις πλαγές του Ολύμπου προς τέρψιν των οφθαλμών και των καρδιών κάθε πικραμένου … από την αποκατάσταση του “Βυζαντίου” και την προσπάθεια επανασύνδεσης μας με το ρωμαίικό μας παρελθόν. Ορίστε και κάποια ενδεικτικά αποσπάσματα από ένα δημοσίευμα του ΣΤΑΘΗ Σ. στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στις 31-5-2003:
“Κι έτσι, παρ' ότι πέρασαν οι αιώνες -οι Οθωμανοί τούρκεψαν και οι Ρωμαίοι (Ρωμιοί) ελληνέψανε- …
Φορτωμένος με απίθανα κλισέ (αρχαιοπρογονόπληκτα), μεγάλη και πλατειά άγνοια, ο βυζαντινός παππούς έχει γίνει το “ελλείπον παιγνιόχαρτο” της ελληνικής ταυτότητας. Όχι τόσον της ευρωπαϊκής πλέον, διότι στα ευρωπαϊκά γράμματα οι βυζαντινές σπουδές έχουν, εν πολλοίς, αποκαταστήσει την εικόνα του Βυζαντίου, ενώ ταυτοχρόνως και σιγά - σιγά η εικόνα αυτή διαδίδεται και στα ευρύτερα στρώματα των δυτικών, στους μορφωμένους ανθρώπους και τους ψαγμένους.
Αντιθέτως, εδώ, οι “ενοχές μας” (και λόγω του βροντώδους ελλείμματος παιδείας απ' την εκπαίδευση) για τον βυζαντινό μας παππού καλά κρατούν -οι περισσότεροι αγνοούν ότι ήταν ένας χαρούμενος πολιτισμός, όχι μόνον κληρονόμος και συντηρητής του αρχαίου, αλλά δημιουργικός ο ίδιος• όπως κι εξαιρετικά ενδιαφέρων από πολιτικής, διοικητικής, ιδεολογικής και πολιτισμικής απόψεως.
Η βυζαντινή χιλιετία υπήρξε μια πολυσύνθετη εποχή με πολλές ανακατατάξεις αλλά κι ατράνταχτες σταθερές. Πέτυχε και (μετ)έφερε δυσεξήγητα ιστορικά πρωθύστερα (απ' τη θεσμική αποδοχή της επανάστασης στην πολιτειακή τάξη, έως την ατταβιστική αυταπάτη ότι είναι το κέντρο της Οικουμένης, ακόμα και την ώρα που ξεψυχούσε)...
Επηρέασε πάρα πολύ (ως διαρκής ρωμαϊσμός) τη μεταρωμαϊκή διαμόρφωση της μεσαιωνικής Δύσης στα νέα της έθνη. Όχι μόνον με τα ελληνικά γράμματα (πρώτη και δεύτερη Αναγέννηση) αλλά και στην πολιτική σκέψη, τη διοίκηση, τα στρατιωτικά, τις γλώσσες, τους θεσμούς - είμαστε ανύποπτοι για το πόσα βυζαντινά στοιχεία πέρασαν στα λαϊκά (μεταθρησκευτικά) κράτη της Δύσης.
Όπως και να 'χει ο παρεξηγημένος βυζαντινός μας παππούς δεν ήταν το “μονοσήμαντο ον ενός θεοκρατικού συστήματος” (αυτό είναι το κυρίαρχο κλισέ για τους Βυζαντινούς στους Έλληνες), ήταν μάλλον το αντίθετο. Η ατυχία του έγκειται στο γεγονός ότι με το σκλάβωμά του και τη διάλυση ο κόσμος αυτός “εξήλθε” απ' το σώμα της Ιστορίας, …
Ομως πολλά είπαμε, Σάββατο γαρ, για τον βυζαντινό παππούλη -τρεμοσβήνει και η φλογίτσα του, ας του βάλουμε λαδάκι στο καντήλι, οι μεγάλοι συγγραφείς των Ελλήνων που έρχονται θα γράψουν κάποτε για τους ήρωες και τα τέρατα αυτής της χαμένης Ατλαντίδας, του “ενδόξου μας βυζαντινισμού”...”
Τώρα όμως έρχεται, πάνω στην ώρα, το νεοπαγανιστικό κίνημα για να μας στερήσει τους μεσαιωνικούς μας προγόνους και να παραμένουμε, οι Νεοέλληνες, ημιμαθείς και ανυπόληπτοι μέσα στην καινούρια μας οικογένεια, την Ενωμένη Ευρώπη, η οποία θα έχει εν τω μεταξύ οικειοποιηθεί το ένδοξο ρωμαϊκό παρελθόν μας σε Ανατολή και Δύση. Εμείς γραφικοί - ωσάν οι σύγχρονοι Αιγύπτιοι να εμφανίζονταν ως μετεμψύχωση των αρχαίων εκείνων Φαραώ- στα μάτια κάθε σύγχρονου ενημερωμένου πολίτη της Ευρώπης που αδυνατεί να πιστέψει ότι ένας τόσο δυναμικός πολιτισμός, όσο ο αρχαιολληνικός, “κοιμήθηκε” επί 2000 χρόνια(!) για να ξυπνήσει μεταλλαγμένος στην σύγχρονη Ελλαδίτσα μας. Μεταλλαγμένος διότι, τί σχέση μπορεί να έχει η επαρχιωτική μαλθακότητα (της ημιμάθειας) και η ασχήμια (μια ματιά στις σύγχρονες τσιμεντουπόλης μας αρκεί) που κυριαρχούν στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα με το μέτρο και την φιλοκαλία του Ελληνισμού; Οι Έλληνες τότε εμπνέονταν από το, “φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας” ενώ εμείς, οι σύγχρονοι, και στις δύο των περιπτώσεων βρισκόμαστε στους αντίποδες του ρητού! Όντως “έσετε ήμαρ” αλλά όχι μέσα από τις προθήκες των βιβλιοπωλείων που πλασάρουν τα ιδεολογήματα των Νεοπαγανιστικών αλλά από το Κρυφό Σχολειό του Ελληνισμού που ήταν και είναι η Εκκλησία του Χριστού.
Ακούστε και τη κραυγή ενός τραγικού ελληνολάτρη που έζησε γύρω στο 1890-1910, του Π. Γιαννόπουλου, από κείμενό του γραμμένο το 1901(!), που αναδημοσίευσε πρόσφατα το περιοδικό ΑΡΔΗΝ. Ο Π. Γιαννόπουλος αφού πέρασε πολλά χρόνια στο Παρίσι, γύρισε όλο περγαμηνές πίσω και άρχισε να βρίζει τους Έλληνες για την κομπλεξική στάση τους απέναντι στους Δυτικούς. Δεν μπορούσαν όμως να του πουν και πολλά διότι ήξερε από μέσα πρόσωπα και πράγματα των Παρισίων. Διάσημος και για το τέλος του: αυτοκτόνησε, καβαλώντας ένα άλογο και μπαίνοντας στη θάλασσα (Παλιό Φάληρο).
“Ελληνική Ιστορία δεν υπάρχει. Δι’ αυτό βασιλεύει τοιαύτη σύγχυσις και σύγκρουσις ιδεών εις όλα ανεξαιρέτως τα ιδικά μας πράγματα. Και δεν ήτο δυνατόν να υπάρχη ακόμη. Διότι έως χθες η μεγαλυτέρα και σπουδαιοτέρα εποχή του παρελθόντος μας, η Βυζαντινή, το Κλειδί προς νόησιν της αρχαίας, προς νόησιν της τωρινής Ελλάδας, προς νόησιν Ελληνισμού και Έλληνος, το είχε βυθίσει η Ευρώπη εις απύθμενον βάθος βορβόρου. Υπάρχει λοιπόν μία Ιστορία, γραφείσα χωρίς το κλειδί αυτό, συρραφείσα από τας Ευρωπαϊκάς ιστορίας και γνώμας περί ημών, με ένα πνεύμα σχεδόν δουλικόν, με ένα πνεύμα μαθητικόν, το οποίο τρέμει τον ευρωπαίον δάσκαλον. Άνθρωποι, με πνεύμα εντελώς ελεύθερον δουλικών αισθημάτων προ του Ευρωπαίου, δεν επαρουσιάσθησαν εις την μελέτην της Ιστορίας. (Ίσως ο πρώτος να είναι ο Ρωμανίδης του οποίου τα έργα παρουσιάζουμε στο www.romanity.org ο οποίος δημοσίευσε το 1975 το σημαντικότατο έργο του “ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ ΡΩΜΑΝΙΑ ΡΟΥΜΕΛΗ”). Άνθρωποι, με πύρινον πάθος έρωτος ριχθέντες εις την μελέτην της Ιστορίας, δεν εφάνησαν μέχρι τούδε. Και οι φανέντες τοιούτοι κατέγιναν εις τας λεπτομερείας, αφωσιώθησαν εις τον πολυτιμώτατον φωτισμόν μιας ή άλλης εποχής. Ώστε ελληνική ιστορία δεν υπάρχει. Δεν κατηγορώ. Θέτω τα πράγματα. Και δεν ήτο δυνατόν να συμβή άλλως. Μέγιστον και δυσκολώτατον και υπεράνθρωπον ήτο το πρόβλημα το οποίον ετέθη από της Ελευθερίας ενώπιον των ιστορικών της αφυπνισθείσης Ελλάδος. Και το έργον υπερανθρωπότερον. Και ιδού αυτό. Ιδού πώς εύρον την Ελληνικήν Ιστορίαν οι ελεύθεροι έλληνες ιστορικοί. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ο μέγας χριστιανός Σουλτάνος της Ευρώπης, ο Πάπας, είχε γράψει την ιστορίαν μας, κατά το φανατικόν και πλαστογραφικόν σύστημα των ρασσοφορούντων λεγεώνων, κατά το σύστημα που έγραψεν και τας ιστορίας των ευρωπαϊκών εθνών, δια τον καθαρισμόν των οποίων εχρειάσθησαν επίσης υπεράνθρωποι αγώνες.
Η φαυλότατη κακουργοτάτη πλαστογραφία αυτή, εχρησίμευσεν ως βάσις εις όλας τας ευρωπαϊκάς ιστορίας περί ημών. Αφ’ ετέρου η ιστορία μας είναι η μακροτέρα όλων. Διότι, ενώ η Ευρώπη αριθμεί 10 αιώνων ενάρξεως πολιτισμού, ημείς έχομεν 30 και πλέον• ώστε ο ιστορικός του Έλληνος έχει να ερευνήσει από την αρχήν της ανθρωπότητος έως σήμερον. Η μακροτέρα όλων λοιπόν και η περιπλοκωτέρα. Διότι ο Έλλην Οδυσσεύς μεταμορφώνεται εξωτερικώς κατά πάσαν ιστορικήν εποχήν...
Ιδού πώς γράφουν την Ελληνικήν ιστορίαν οι Ευρωπαίοι ιστορικοί κατά γενικόν και απαράβατον κανόνα. Αρχίζουν από την αρχήν, αρχίζουν όπως είναι δυνατόν να την φαντασθούν ξένοι, προχωρούν υμνούντες και δοξολογούντες, εκσπούν εις την τελείαν εποχήν, εις ύμνους ακατασχέτους, ενθουσιώδεις, φρενήρεις. Έπειτα συναντώντες τον Δημοσθένην, τόσον πολύ παλαβόνονται από την δύναμίν του, ώστε μεταβάλλονται όλοι εις Δημοσθένας και απολύονται εις ένα χείμαρρον μομφών, ύβρεων, μωρολογιών, μοιρολογημάτων. Και ό,τι έλεγεν ο Δημοσθένης εις τους συγχρόνους του και όπως ωμίλει ο Δημοσθένης –στενοκέφαλος τοπικιστής και σαν κάθε Έλληνα– ομίλουν δια κάθε εποχήν, εκείθεν και κάτω, μέχρι σήμερον, μέχρις ημών των τωρινών... Τίποτε και καμμία εποχή δεν ανθίσταται εις τον χείμαρρον αυτόν της κατηγορίας.
Διότι όσον σοφοί, όσον μεγαλοφυείς και αν υποτεθούν οι Ευρωπαίοι, ευρεθέντες προ τόσον μακρού και σκοτεινού λαβυρίνθου, ακολουθούντες το σύστημα αυτό της τμηματικής ερεύνης, με ριζωμένας ιδέας ότι κάθε εποχή είναι άσχετος από την άλλην –αφού ο Έλλην, εχάθη εις την Αλεξανδρινήν εποχήν, εξερωμαΐσθη εις την Ρωμαϊκήν, εξεβαρβαρώθη και εξεπατώθη εις την Βυζαντινήν, είναι νέος άνθρωπος τώρα με νέαν γλώσσαν– και όντες άνθρωποι ξένοι, πολύ περισσότερον φιλόλογοι και δάσκαλοι και ελάχιστα περιηγηταί, επιστήμονες και πρακτικοί, είναι αληθώς θαύμα θαυμάτων, ότι χάρις εις την λατρείαν των, εις την φιλοπονίαν των, εις την σοφίαν των, εφώτισαν τόσα και τόσα και δεν έφθασαν εις πολύ γελοιωδέστερα αποτελέσματα όπως ήτο φυσικόν.
Και είναι αμέσως φανερόν … εις τι κατάστασιν ευρίσκονται αι ιδέαι μας περί ημών αυτών. Και τι χαλασμός κόσμου που γίνεται εις όλας μας τας σκέψεις και τα πράγματα. Και είναι αμέσως φανερόν ότι πάσα κίνησις ορθή ενός ελληνικού ζητήματος είναι πράγμα αδύνατον. Και είναι αμέσως φανερόν ότι πάσα σκέψις βάσιμος και λογική περί διευθύνσεως, διοικήσεως, νόμων, είναι λεπτομέρειαι χωρίς καμμίαν σημασίαν, και είναι αμέσως φανερόν ότι το ζητείν από τους πολιτικούς μας να μας φωτίσουν είναι άδικον και παράλογον και είναι καθαρώτατα, αφελέστατα και απλούστατα παιδαριωδώς γελοίον.
Ημείς οι Έλληνες, αγνοούμεν την Ελλάδα και τον Έλληνα, περισσότερον κάθε Κίνας, κάθε Κινέζου. Φανταζόμεθα τον εαυτόν μας και τον τόπο μας, από τα γράμματα που μας στέλλουν οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι μας αγνοούν εντελέστατα. Και εις την ιδικήν μας υπνοβατικήν κατάστασιν και εις την ιδικήν μας παραφροσύνην, προστίθενται και αι ευρωπαϊκαί εξωφρενικαί γνώμαι και συμβουλαί και μας αποτρελλαίνουν τελειωτικώς, χαπτόμεναι όπως χάπτεται η κάθε γνώμη του κάθε Δίτεριχ ή Μίντεριχ, του οποίου του καπνίζει να μας φωτίσει και μας συμβουλεύση και μας βάλη νόμον εις το σπίτι μας και μας οδηγήση εις τον δρόμον μας, σαν να είμεθα εμείς στραβοί και παραλυτικοί. Όλαι μας λοιπόν αι ιδέαι, ο χωρισμός των Ιδανικών εις Αρχαϊσμόν και Κλεφτισμόν, όλη η παραφροσύνη του γλωσσικού ζητήματος, η κάθε άγνοια και η κάθε ξενομανία, η τελεία σύγχυσις και ανεμοζάλη κάθε ιδέας και κάθε πράγματος, εκεί έχει την αληθή πηγήν της...."
Δεν ενστερνίζομαι απολυτα τις ιδέες του ανωτέρω κυρίου, αλλά, για τον
φίλο μας αγνωστικ, πρέπει να είναι σαφέστατος....
quote:
trexagireveΝα συμπληρώσω μόνον αγαπητέ μου ΕΡΙΩΠΑ. ότι κι οι
Ρωμαίοι, αυτοαποκαλούνταν Έλληνες, όχι κατ ευφημισμόν,
αλλά γιατί ξέρανε ότι είναι Έλληνες....
Παραθέτω σχετικό κείμενο....Ας το δούνε οι αγνωστικιστές και
σκεπτικιστές....
Από κείμενα θεολόγων και στρατηγών με μηδενική γνώση για την προϊστορική αρχαιολογία της Ιταλίας δεν λαμβάνουμε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την προέλευση των Ρωμαίων. Λυπάμαι αλλά δεν βλέπω στο κείμενο καμία γλωσσολογική ή αρχαιολογική επιστημονική έρευνα που να επιβεβαιώνει την υποτιθέμενη καταγωγή των Ρωμαίων από Ελληνες. Οι γραφικές κραυγές αγωνίας για το πεπρωμένο της Ελλάδας και η στέρηση δήθεν της ιστορίας μας δεν αποτελούν επιχειρήματα. Προφανώς δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει επιστημονική έρευνα (αναμενόμενο).
απο ανθρώπους που έζησαν μια εποχη,την οδήγησαν κιόλας,
βετεράνοι της και γράψαν γι αυτήν;
Καλύτερα να εμπιστευτείς κάτι φαντασιόπληκτους που
μιλάνε για ινδοευρωπαικά φύλα και απαξιώνουν την ελληνική
φυλή που φωτίζει τον κόσμο με το φως του πολιτισμού της...
Είναι θέμα γούστου, τελικά.....Γιατί η λογική, μάλλον απουσιάζει...
Όσο για επιστημονική έρευνα, φίλε μου, δεν κάνουμε αστεία,
δεν έχει να κάνει με τυχαίες θέσεις δίχως αποδείξεις και στοιχεία,
αλλά με φώς και φαεινότερα του ηλίου φαινόμενα...
Εσύ, τι σχέση έχεις μ αυτήν;Έσκαψες πουθενά, έστω να βρεις ένα
κομμάτι απο το χθές;
Φίλε Τρεχαγύρευε απ' τα λίγα που διάβασα για τον γνωστό σου ΔΙΟΝΥΣΗ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ μου άρεσε το παρακάτω:
ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ FYROM
Οι κάτοικοι του κράτους της FYROM προφανώς θέλουν να λέγονται Μακεδόνες. Δικαίωμα τους. Τι γλώσσα έχουν επιλέξει; Ελληνικά ή σλαβικά; Σλαβικά. Δικαίωμα τους. Πρέπει λοιπόν, η Ελλάδα να τους ζητήσει συγνώμη για τον πολιτιστικό βιασμό που έχουν υποστεί εκ μέρους του Ελληνισμού. Το όνομα Μακεδονία είναι ελληνικό, οπωσδήποτε η κατάληξη –ία. Για να διορθωθεί λοιπόν η κατάσταση, η ονομασία της χώρας τους καλόν θα είναι ν’ αποκτήσει σλαβότροπη κατάληξη, π.χ. την κατάληξη –σκα, δηλαδή να ονομάζονται διεθνώς Μακεντόνσκα. Οπότε το Macedonia θα προσδιορίζει την ιστορική και τη σύγχρονη ελληνική Μακεδονία και το Makedonska (με k, μια και το δίγραμμα-σήμα της FYROM, το αντίστοιχο του δικού μας GR, είναι το MK) τη FYROM. Εκτός αν θέλουν να αναγνωρίσουν ως επίσημη γλώσσα τους τα ελληνικά και να αποποιηθούν το πανσλαβιστικής εμπνεύσεως εθνικιστικό τους ιδεολόγημα.
Αυτά από σεβασμό προς το δικαίωμα τους να αυτοπροσδιορίζονται. Και αν παρελπίδα παρουσιαστεί πρόβλημα με τους εκεί αλβανόφωνους εθνικιστές ας ονομαστούν … Makedoneli, ή Makedonland, ή Makedonistan! Καλό και χρήσιμο είναι να λαμβάνονται μέτρα για τον περιορισμό, αν είναι δυνατόν και την εξάλειψη, του νεοελληνικού εθνικισμού παράλληλα όμως η χώρα οφείλει να λαμβάνει μέτρα και για τον περιορισμό (τουλάχιστον τον “αφοπλισμό” όσο είναι δυνατόν) του ανθελληνικού εθνικισμού των πέριξ. Διότι, “εδώ είναι Βαλκάνια …”.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Στα υπόλοιπα όμως φίλε Τρεχαγύρευε μάλλον θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια με τον κύριο που δεν σέβεται την προχριστιανική Ελληνική σκέψη και με ονομάζει ρωμαίο. (πού χάθηκες βρε macedon να δεις τι γίνεται ιδουνά;)
Όπως θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια σύντομα και με την μαντάμ Marija Gimbutas και τους αργόσχολους πρωτοινδοευρωπαίους γλωσσολόγους(τρομάρα τους).
Καλά δεν σου λέω τίποτα Φίλε Τρεχ... θα γίνει της "Μαγδάλος" εδώ, συγγνώμη της "Κουργκάνας" ήθελα να πω και αλεξίσφαιρες ζαρτιέρες καλά θα κάνουν να προμηθευτούνε σύντομα όλοι οι Κουργκανομαθείς.
Ερίωπας
τις θέσεις του κυρίου Παπαχριστοδούλου, αλλά, ότι οι Ρωμαίοι
είναι Έλληνες, υπάρχουν σχετικές αναφορές για Αρκάδες αβοριγίνους
που έφτασαν στην Ιταλία και την αποικήσαν ολόκληρη...Εξ ου
και ο παλιός ορισμός Μεγάλη Ελλάδα....
Αλλά το άρθρο του, ανωτέρω κυρίου, έλεγε πολλά, που περίμενα να
θίξεις..Σου ξέφυγαν;
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣΠαραδειγματιζεις απο την εξελιξη της γλωσσας , την οποια σαφως και οριζουν δομικοι κανονες . Τα προθεματα , οι καταληξεις κλπ ειναι το αποτελεσμα πολλων , ισως , αιωνων εξελιξης μιας γλωσσας .
Φυσικά θα ασχοληθούμε και με παραδείγματα από την εξέλιξη της γλώσσας αφού το μεγαλύτερο μέρος των λέξεων και των δομών της προκύπτει μέσα από αυτήν την εξέλιξη. Αφού δεν μπορούμε να βρούμε (διότι προφανώς δεν υπάρχει) αιτιακή σχέση φθόγγων και γραμματικών μορφημάτων τότε τι αξία έχει μια έρευνα που περιορίζεται σε λίγες πρωτόγονες λέξεις που μπορεί να προήλθαν ηχομιμιτικά? Η διαμόρφωση λέξεων δεν σταμάτησε σε 5-6 ηχομιμήσεις του πρωτογονου ανθρώπου. Μάλλον επιστρέφουμε στην αρχή της γλωσσολογίας ότι δηλαδή οι ηχομιμιτικές λέξεις αντιπροσωπεύουν ένα απειροελάχιστο, ασήμαντο ποσοστό λέξεων. Σου αρκούν εσένα απειροελάχιστες λέξεις για να γενικεύσεις ένα φαινόμενο? Εμένα πάντως όχι.
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣΙσως ... απο την αλλη ομως κανεις αφορισμος δεν ειναι επιστημονικη τεκμηριωση .
Εντάξει δεν συνιστά αφορισμό ο χαρακτηρισμός ως εικοτολογίας μιας διατύπωσης αρχαίου συγγραφέα που δεν μπορεί να ελεγχθεί.
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣΔεν μπορεις να μην το δεχθεις ... ειναι λογικο , δεν χτιζεις μια οικοδομη απο τον τελευταιο οροφο αλλα απο τα θεμελια ... ακολουθουν ηλεκτρολογικα , υδραυλικα κλπ Οι ηχομιμητικες λεξεις ορθα λογιζονται ως πρωτογενεις λεξεις . Ακολουθησαν τα παραγωγα τους και μεσω της εξελεκτικης διαδικασιας ορισθηκαν δομες και κανονες .
Μα και στα ίδια τα θεμέλια ένα σημαντικό ποσοστό λέξεων, ίσως και περισσότερων, δεν θα ήταν ηχομημιτικές. Δεν σου βάζω δίχως λόγο τα παραδείγματα για το...δέντρο, τον ήλιο, τον ουρανό, τη σελήνη που αντίκρυζε ο πρωτόγονος άνθρωπος. Οι ηχομιμητικές λέξεις άντε να αποτελούν λίγες πρόκες στο οικοδόμημα. Πόθεν προκύπτει ότι οι πρώτες λέξεις ήταν ας πούμε μίμηση του νερού ή του αέρα και όχι λέξεις για το χέρι, το πόδι, τον συγκάτοικο της σπηλιάς, τη γυναίκα, ή τον ίδιο τον εαυτό του πρωτόγονου ανθρώπου? Γιατί όχι και ρήματα που ενδεχομένως θα ήταν βασικά όπως...πρόσεχε(το αγρίμι), έλα, πιάσε, πάρε κτλ...?
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣφαλακρα και το φαρμακο δεν παραγουν ηχο ... ο ηχος του αερα δεν αλλαξε οσες χιλιετιες και αν περασαν ... ακουγεται και παραγεται απο τον ανθρωπο ως -φου- και οχι ως -φ- , καθως και ο ηχος απ΄την ορμητικη κινηση του νερου ... ακουγεται σαν -ρου- ή -ροοο- και οχι σαν -ρ- . Απο κει και περα κανουμε συνειρμους ...
Να παρατηρήσω ότι το φ πριν γίνει εξακολουθητικό τα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια, προφερόταν παλιότερα βαθιά στον φάρυγγα ως ph. Αρα δεν είναι και τόσο πανάρχαια λέξη το ηχομημιτικό "φυσώ" και προφανώς οι άνθρωποι των σπηλαίων δεν μιλούσαν ελληνικά. Δεν ξέρω πως σου ακούγεται εσένα η κίνηση του νερού, αλλά εμένα δεν πήγε ποτέ ό νους μου σε κάποιο ροοο. Επιπλέον ο πρωτόγονος άνθρωπος συνάντησε και ήρεμες λίμνες, όχι μόνο ορμητικούς ποταμούς. Νομίζω ότι αυτές οι "ανασκαφές" οδηγούν σε λαβυρινθώδεις συλλογισμούς που απομακρύνονται από τη λογική...
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣΜα δεν μπορουμε εκ προοιμιου να δεχτουμε οτι : η σχεση μεταξυ σημαινοντος και σημαινομενου ειναι αυθαιρετη , και αφου με τον ορο σημειο νοουμε το συνολο που προερχεται απο την συναψι σημαινοντος και σημαινομενου μπορουμε απλως να πουμε οτι το γλωσσικο σημειο ειναι αυθαιρετο (Saussure) . Υπαρχουν παρα πολλα γλωσσικα σημεια (λεξεις) στα οποια διακρινεται αιτιωδης σχεση και επειδη μας το λεει ο αγαπητος κατα τα αλλα Saussure θα το δεχτουμε a priori ; Επειδη μας λεει δηλαδη οτι το -α- στην λεξη "αυγο" θα μπορουσε να ειχε δηλωθει με αλλο γραμμα πχ με -ε- , θα το χαρακτηρισουμε αυθαιρετο ; Λυπαμαι αλλα αυτο αντιτιθεται στην δικη μου λογικη ... αυτο θεωρω εγω επιστημονικη αυθαιρεσια .
Μα τι ήχο βγάζει το αυγό για να μην χαρακτηρίσεις το "α" αυθαίρετο? Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για να διαπιστώσεις κατά πόσο έχει δίκιο ο Saussure, είναι να ανοίξεις ένα λεξικό, να παρεις μία μία τις λέξεις και να τις ταυτίσεις με ήχους της φύσης παραθέτοντας πειστική και ορθολογική επιχειρηματολογία. Δεν αρκεί ένα φ-υσώ ή μία ρ-οή για να διαμορφώσεις γενικότερο συμπερασμα. Και μια διευκρίνηση...θεωρείς ότι μόνο στην ελληνική ισχύει η υποτιθέμενη αιτιακή σχέση φθόγγων ή γενικοτερα?
Πριν την κάνω κοπάνα για την Μέσα Μάνη εύχομαι από βάθους καρδιάς :
Στους Χριστιανούς καλό Πάσχα .
Στους Αρχαιόθρησκους καλά Αδώνεια .
Και... σε μας τους υπόλοιπους καλή διασκέδαση .
*
quote:
Sesostris
Και... σε μας τους υπόλοιπους καλή διασκέδαση
Και μεις οι υπόλοιποι ευχαριστούμε και ανταποδίδουμε 
macedon