- Ανωτερότητα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ο προσανατολισμός στο κέρδος, η απόκτηση καταναλωτικών αγαθών, ο εύκολος πλουτισμός, ο ατομισμός και η έλλειψη συμπόνιας αποτελούν τις σύγχρονες κοινωνικές τάσεις. Μέσα σ’ αυτή την γενικότερη αντίληψη αναπτύχθηκε το trafficking και οι trafficers.
Το trafficking είναι σύγχρονος νεολογισμός σημαίνει με μια λέξη δουλεμπόριο και εμπεριέχει τη στρατολόγηση και τη μεταφορά ανθρώπων από τους trafficers σε διάφορα μέρη του κόσμου, με τη χρήση απειλής και την άσκηση κάθε μορφής πίεσης ή βίας. Σημαίνει επίσης, την κατάχρηση εξουσίας και την απόκτηση ελέγχου πάνω σε ανθρώπους, με στόχο την εκπόρνευση γυναικών και παιδιών, την καταναγκαστική εργασία, τη δουλειά σε επίπεδο σκλάβου και την υποχρέωση των ατόμων να προσφέρουν καταναγκαστικά τις υπηρεσίες τους ή να δέχονται την αφαίρεση οργάνων του σώματός τους.
Η παραβατικότητα και η εγκληματικότητα, που παρατηρείται σε ορισμένες ομάδες αποκλεισμού εκπορεύεται από την ζωή στο περιθώριο. Η κατάργηση κάθε ανθρώπινου και ατομικού δικαιώματος, ο ανεξίτηλος στιγματισμός και η κοινωνική καχυποψία, πχ οι μετανάστες θεωρούνται ότι είναι "εν δυνάμει εγκληματίες" λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία: Οδηγεί ακριβώς εκεί που η κοινωνία φοβάται: Στην κλοπή και την καταστρατήγηση των νομικών και κοινωνικών κανόνων, αποτέλεσμα του θυμού και της επιθετικότητας, που εγείρει ο αποκλεισμός.
Οι ψυχοκοινωνικές μειονεξίες και το διαταραγμένο συναίσθημα είναι καταστάσεις πολύ συνηθισμένες στις ευπαθείς ομάδες:
Κυρίαρχο συναίσθημα των ευπαθών ομάδων είναι το άγχος, συνέπεια της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας και του διλήμματος « τι να κάνω και ποιόν δρόμο να ακολουθήσω».Η καθήλωση σ’ αυτό το στάδιο γίνεται αιτία θυμού, οργής, επιθετικότητας, βίας αλλά και κατάθλιψης.
Η ματαίωση είναι επίσης το πιο συνηθισμένο συναίσθημα στα θύματα του κοινωνικού αποκλεισμού. Μπροστά τους ορθώνεται η αδυναμία να κάνουν όνειρα, να έχουν προσδοκίες και να νοηματοδοτούν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Το αίσθημα της ματαίωσης που φτάνει πολλές φορές μέχρι την απελπισία και την απόγνωση μπροστά στα πραγματικά και αξεπέραστα αδιέξοδα, μειώνει την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση και καθιστά ιδιαίτερα εύθραυστη την κοινωνική ταυτότητα του ατόμου. Η ματαίωση είναι απαγορευτική στην ανάγκη κινήτρων, στόχων και την αυτοπραγμάτωση.
Πολλά άτομα βιώνουν συναισθήματα ενοχής, επειδή δεν είναι σε θέση να προσφέρουν στα παιδιά και την οικογένειά τους την δυνατότητα μιας ποιοτικής ζωής.
Η απομάκρυνση από τη χώρα καταγωγής, τη μητέρα-πατρίδα από τις ρίζες, δημιουργεί συναισθήματα απώλειας και πένθους και πολύ περισσότερο όταν η χώρα υποδοχής αποδεικνύεται « κακιά μητριά».
Τα συναισθήματα πικρίας είναι συνηθισμένα, εξαιτίας της ζωής τους κάτω από τα όρια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της αδικίας και της εκμετάλλευσης οδηγούν σε παραίτηση και μαθημένη ανημποριά.
Σε κοινωνικό επίπεδο συνήθως παρατηρούνται
Ρωγμές στη δομή του κοινωνικού υποκειμένου.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Για τους μετανάστες , ειδικότερα, κάποια στοιχεία αποτελούν μέρος της δομής του ως κοινωνικού υποκειμένου, όπως είναι η χαμηλόμισθη εργασία, η συνεχής δοκιμασία των σωματικών αντοχών, οι πιέσεις αποδοχής της κυρίαρχης κουλτούρας αλλά και διατήρησης των εθνικών και πολιτισμικών διαφορών. Οι πιέσεις αυτές οδηγούν τους μετανάστες σε μια τάση αποστασιοποίησης τόσο από το έθνος καταγωγής του όσο και από τη χώρα υποδοχής τους.
Όμως, αυτό που πραγματικά καθορίζει την αυτό-αναφορά του μετανάστη είναι οι συνθήκες της προσωπικής του ζωής Η διάσπαση της οικογένειας, τα γλωσσικά και οικονομικά προβλήματα, οι δυσκολίες απόκτησης νόμιμης υπόστασης στην Ελλάδα δυσκολεύουν πάρα πολύ την κοινωνική τους ένταξη και την εκ μέρους τους αποδοχή ότι είναι άτομα της ελληνικής κοινωνίας. Για τους μετανάστες ειδικότερα υπάρχει αυτό το φοβερό συναίσθημα που προκαλεί το γεγονός ότι αιωρούνται ανάμεσα σε δυο μερικές φορές και τρεις κόσμους:
Τη μητέρα πατρίδα και τη χώρα/ χώρες υποδοχής.
Τα « ξεσπάσματα» είναι συνηθισμένα οικογενειακά φαινόμενα εξαιτίας του θυμού, του άγχους και της ματαίωσης.
Η αρνητική θέση του ευρύτερου πληθυσμού για την ασθένεια, την αναπηρία, την καταγωγή, οδηγεί, ειδικά τους μετανάστες, στην μοναξιά την απομόνωση. Συνήθως αναπτύσσουν, ως επιλογή και ως στρατηγική άμυνας, την αυτοαπομόνωση και τον αυτοαποκλεισμό, προκειμένου να αποφύγουν τον φόβο της απόρριψης.
Οι υγιείς άνθρωποι αναζητούν το νόημα στη ζωή τους, επιδιώκουν την πρόοδο, έχουν όνειρα και προσδοκίες και θέλουν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους με τους άλλους. Πολλές φορές αντιμετωπίζουν, αντί το μοίρασμα, την εχθρότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σύγκρουση, ανάλογα με το βαθμό συμμόρφωσης ή ανεξαρτησίας που τα άτομα διαθέτουν. Όπως είναι κατανοητό, η ένταξη ενός ατόμου σε μια υποστηρικτική ομάδα, με κοινά χαρακτηριστικά αυξάνει τον βαθμό ανεξαρτησίας του, άρα και τις πιθανότητες σύγκρουσης.
Στο άκουσμα της σύγκρουσης, πολλοί από μας μπορεί να νιώσουν απειλητικά. Όμως οι σύγκρουση έχει διάφορα επίπεδα και σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζεται μόνο με την επιθετικότητα, τη βία και την ωμότητα αλλά και με τον πολιτισμό, την ανάπτυξη και την εξέλιξη. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές από τις κοινωνικές αλλαγές αλλά και τις επιστημονικές ανακαλύψεις δέχθηκαν αρνητική κριτική στα πρώτα τους βήματα και στη συνέχεια καθιερώθηκαν, κάνοντας τη ζωή μας καλύτερη. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι σε καμιά περίπτωση ένας άνθρωπος δεν δέχεται να μένει στο περιθώριο για πάντα.
Θα αντισταθεί!
Η διαφορετική άποψη ή κατάσταση αυτόματα ανοίγει ένα πεδίο σύγκρουσης και είναι υγιής εφόσον τα άτομα διαπραγματεύονται την διαφωνία με ειρηνικούς τρόπους, όπως είναι ο διάλογος, η ανάπτυξη επιχειρημάτων, η σταθερότητα της διεκδίκησης , η ευελιξία , η προσαρμογή, και η ενημέρωση των άλλων.
Στις μέρες μας, κοινωνική πραγματικότητα είναι πολύπλοκη, δυναμική και πολυδιάστατη. Όλα αλλάζουν με γρήγορους ρυθμούς, η σταθερότητα που κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη, δεν υπάρχει.
Η κοινωνική θέση των ατόμων και των ευρύτερων ομάδων δείχνει να είναι επισφαλής. Οι σημερινοί καλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι αύριο μπορεί να είναι άνεργοι και μια τοπική πολεμική σύρραξη , μια κατάρρευση κάποιου καθεστώτος, μπορεί να οδηγήσει σε ομαδική μετακίνηση του πληθυσμού, δηλαδή σε εξωτερική μετανάστευση. Όπως δείχνουν τα πράγματα, ζούμε σε μια εποχή μειονοτήτων. Η παρουσία τους είναι αισθητή και έντονη όπως και η σύγκρουση με την ευρύτερη ομάδα του πληθυσμού. Η αναγνώριση και η αποδοχή της διαφοράς τους, σε συνθήκες ισότητας και ισονομίας η άρνησή τους να απορροφηθούν και η πρόθεσή τους να διατηρήσουν αυτή τη διαφορά είναι από τα πιο τα κυρίαρχα αιτήματά τους.
Οι μειονότητες διεκδικούν από κοινού την θέση που τους ανήκει στο κοινωνικό πεδίο, δηλαδή μια καλύτερη μοίρα, το ευ ζην και την ποιότητα ζωής.
Πλέον, η αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού γίνεται πολύ πιο οργανωμένα και πιο αποτελεσματικά. Αυτό σημαίνει ότι η διαχείριση των συγκρούσεων, που προβάλλουν στα διάφορα στάδια, είναι πιο επιτυχημένη και αυτό οφείλεται, σ΄ ένα μεγάλο βαθμό, στην κινητοποίηση και τη στήριξη που προσφέρουν οι κρατικοί και κοινωνικοί φορείς, τα νομοθετικά πλαίσια και κάθε είδους πρωτοβουλία άλλων ομάδων.
Μα όλα ξεκινούν από έναν.. Εμένα εσένα κι εσένα και τον διπλανό κοκ...
Η στήριξη των κοινωνικών μειονοτήτων απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις , τον αυταρχισμό και τη βία είναι δείγμα ανθρωπισμού και πολιτισμού.
Σ’ αυτό το σημείο {φίλε lamogio απευθύνομαι σε σένα κι απαντώ εμμέσως στην ένσταση σου} γίνεται φανερή η ΑΝΆΓΚΗ της προς τα άνω ΑΝΩ ματιά μας, με την υπερβατική της πέραν του προφανούς εικόνας. Αυτής δηλαδή που περιέγραψα παραπάνω.. στο δάσος όχι στο δάχτυλο! Δεν συμφωνείς? 
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
kswtikoula,
εσύ κυρίως φταίς για αυτό το "σεντόνι"
Καταλαβαίνεις τι λέω έτσι???...
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Ανώτερος/η/ο είναι συγκριτικό από το «άνω», «ανίημι» κλπ.
Αρα χρησιμοποιείται – και δηλώνει – ιδιότητα, εδώ υπεροχή, σε σχέση με κάτι ή κάποιον άλλο.
Θα συμφωνήσω. Κατά την γνώμη μου, ο όρος δεν είναι ο καταλληλότερος για να εκφράσει αυτό που λέει ο lorenzo, εφ όσον περιορίζει την ερμηνεία του σε εσωτερικές διεργασίες και όχι στην διαπλοκή μας με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Βέβαια δεν φταίει ο Lorenzo γι αυτό, αυτή η ερμηνεία του όρου είναι πολύ συνηθισμένη. Μόνο που πρέπει να μπεις στον κόπο να αναζητήσεις τα κίνητρα πίσω από μια τέτοια συμπεριφορά.
Η αυτοπεποίθηση και η αυτογνωσία είναι τα σταθερά θεμέλια που σε βοηθούν να αντιστέκεσαι στις όποιες δονήσεις έρχονται να σε κλωνίσουν (μιάς και είμαστε σε σεισμική περίοδο), τα κίνητρα όμως στο να υιοθετήσεις αυτή την συμπεριφορά, εξαρτώνται από πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες, ανάλογα με τον χαρακτήρα και την περίπτωση.
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι δεν μας απασχολεί η γνώμη των άλλων, είτε ως προς το πρόσωπό μας, είτε ως προς τις απόψεις μας. Το ζητούμενο είναι να μας απασχολεί τόσο όσο, να επιβεβαιώνουμε ότι είμαστε στον σωστό δρόμο για την αυτογνωσία ή την γνώση γενικότερα.
Αν μας απασχολεί πολύ, αυτό φαίνεται στο πώς λαμβάνουμε και πώς αντιδράμε στα θετικά σχόλια των άλλων για μας και τις απόψεις μας, όχι στα αρνητικά. Τα θετικά δε, είναι που συνήθως τα δεχόμαστε χωρίς να τα επεξεργαστούμε περαιτέρω, επειδή τυχαίνει να συμφωνούν με όσα πιστεύουμε και εμείς. (και δεν βάζω καν το στοιχείο του κινήτρου στον άλλο).
Η αντίδραση μας στα αρνητικά, εξαρτάται και από τις ανάγκες που μας καλύπτει η γνώμη των άλλων, αλλά και από τον χαρακτήρα μας. Μερικοί άνθρωποι αντιδρούν γενικά πιό ήπια, άλλοι πιό έντονα, άλλοι αναλόγως της περίπτωσης και της στιγμής.
Ο κύριος λόγος για να μην προκαλείς συγκρούσεις ή να μην τις διαιωνίζεις, είναι η ανάγκη σου για πνευματική και ψυχική ηρεμία (που σηκώνει διάφορες ερμηνείες).
Το κύριο κίνητρο γι αυτό, είναι ότι είτε πραγματικά εσύ έχεις δίκιο και ο άλλος άδικο, είτε "ταμπουρώνεσαι" πίσω από την άποψη ότι εσύ έχεις δίκιο και ο άλλος άδικο. Και στις δύο περιπτώσεις, απαξιώνεις την άποψη του άλλου.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Μια ερώτηση θέλω να κάνω.
Ποια κατά την γνώμη σου η διαφορά της ανωτερότητας από αυτήν της ταπεινότητας ;Θα ήθελα την γνώμη σου διότι αν και συμφωνώ με τις τοποθετήσεις και γενικότερα με το ύφος και το νόημα των post σου , παρόλα αυτά νομίζω ότι με τα ίδια ακριβώς λόγια θα μπορούσαμε να μιλάμε και για την ταπεινότητα. !!
Ευχαριστώ.
Φίλε μου,
φαινομενικά είναι προφανές ότι οι δύο αυτοί όροι είναι εκ διαμέτρου αντίθετοι.. Ξετυλίγοντας όμως το κουβάρι και κοιτώντας πίσω από το προφανές βλέπουμε ότι είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Αγαπητή φίλη Ostria,
κατ' αρχήν καλημέρα και καλώς όρισες..
Αγαπητοί φίλοι κι απευθύνομαι σε όλους,
χρησιμοποίησα τον όρο αυτόν, όχι τυχαία.. Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω άλλους πχ. ταπεινότητα, κατανόηση κλπ.
Θεώρησα όμως ότι η εξ αυτού του όρου αμφιλεγόμενη θέαση, είναι πιο δόκιμη για να καταδειχτούν όλες οι όψεις, εκδοχές, επιλογές, ώστε και οι θεάσεις μας θα εμπλουτιστούν έτι περισσότερο, με αποτέλεσμα η συζήτηση να διευρυνθεί κι ο προβληματισμός των συμμετεχόντων, ο διάλογος μεταξύ μας να εμπλουτισθεί με πλήθος θεάσεων, κρίσεων, θέσεων κι απόψεων.. Υπ' αυτήν την έννοια δεν νομίζω ότι είναι αδόκιμος ο όρος..
Ευχαριστώ
ΥΓ.
Φίλε lamogio τώρα πρόσεξα ότι παρέλειψα να σε καλωσορίσω και σου ζητώ συγγνώμη.. Καλώς όρισες λοιπόν!!!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Δεν χρειαζόμαστε πάντα περισσότερες γνώσεις...Αλλά περισσότερη σοφία.
Και η σοφία απορρέει από την παρατήρηση.
Ο θρίαμβος της νίκης του ίδιου μας του εαυτού -κατά τον μέγα Διογένη, είναι άλλωστε το στέμμα της φιλοσοφίας. Βαρύ ή όχι...
Wolfgang Borchert
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
Όπως έχω καταλάβει κάποια πράγματα στην πορεία της ζωής ο άνθρωπος ο ταπεινός είναι και ανώτερος άνθρωπος αλλά δεν το γνωρίζει…
Δεν μιλάω για την ανωτερότητα την εξωτερική την φαινομενική αλλά την εσωτερική την ανωτερότητα που σε κρατάει ευτυχισμένο και εναρμονισμένο με τον υπόλοιπο κόσμο με την φύση με τον εαυτό σου με τον θεό αν θέλετε.
Προσωπικά έχω γνωρίσει ανθρώπους που μέσα από τον αγώνα τους για το «γνώθι σεαυτόν» έγιναν πραγματικά ανώτεροι άνθρωποι δηλαδή άνθρωποι που είχαν αρμονία με κάθε κύτταρο του σώματος και του νου τους αλλά και με το σύμπαν ολόκληρο.
Όλοι τους υπήρξαν ταπεινοί και πραγματικά δεν γνώριζαν ούτε αναγνώριζαν την ανωτερότητα τους από κανέναν συνάνθρωπο τους, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα ότι πίστευαν.
Τολμώ να πω λοιπόν ότι ο δρόμος για την εσωτερική ανύψωση στην ουσία είναι η απόλυτη κάθοδος του εγώ…
Ευχαριστώ.
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε
quote:ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΙ ΟΙ ΔΥΟ, ΑΛΛΑ ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΑΥΤΗ Η ΚΑΘΟΔΟΣ, Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΟΥ [ΕΓΩ] ΠΟΝΑΕΙ, ΟΤΑΝ ΚΥΤΤΑΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ ΤΗΝ ΦΡΙΧΤΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΠΟΛΛΩΝ. ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΑΛΛΟΙΩΤΙΚΟΣ, ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΝΑΙ ΕΙΣΑΙ!!!
Κάποτε ένας γέρος βοσκός μου είπε : « να είσαι πολύς, αλλά να φαίνεσαι λίγος…»Όπως έχω καταλάβει κάποια πράγματα στην πορεία της ζωής ο άνθρωπος ο ταπεινός είναι και ανώτερος άνθρωπος αλλά δεν το γνωρίζει…
Δεν μιλάω για την ανωτερότητα την εξωτερική την φαινομενική αλλά την εσωτερική την ανωτερότητα που σε κρατάει ευτυχισμένο και εναρμονισμένο με τον υπόλοιπο κόσμο με την φύση με τον εαυτό σου με τον θεό αν θέλετε.Προσωπικά έχω γνωρίσει ανθρώπους που μέσα από τον αγώνα τους για το «γνώθι σεαυτόν» έγιναν πραγματικά ανώτεροι άνθρωποι δηλαδή άνθρωποι που είχαν αρμονία με κάθε κύτταρο του σώματος και του νου τους αλλά και με το σύμπαν ολόκληρο.
Όλοι τους υπήρξαν ταπεινοί και πραγματικά δεν γνώριζαν ούτε αναγνώριζαν την ανωτερότητα τους από κανέναν συνάνθρωπο τους, μάλλον το αντίθετο θα έλεγα ότι πίστευαν.
Τολμώ να πω λοιπόν ότι ο δρόμος για την εσωτερική ανύψωση στην ουσία είναι η απόλυτη κάθοδος του εγώ…
Ευχαριστώ.
Μην κάνεις μη σου κάνουνε
μην πεις να μην σου πούνε
μην κουρταλίσεις κούρταλα
να μην σου κουρταλούνε
ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ ΘΕΛΕΙ ΜΟΧΘΟ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΠΟΝΟ. ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΝΑ ΧΕΡΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΡΕΕΙ, ΚΙ ΕΣΕΙ ΠΑΛΕΥΕΙΣ...ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΑ ΞΕΡΟΦΥΛΛΑ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ, ΚΑΤΡΑΚΥΛΑΣ, ΠΙΕΣΗ ΦΟΒΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΑ ΝΙΚΗ. ΑΥΤΗ Η ΛΕΞΗ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΑΡΕΣΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΝΙΚΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑ. ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ. ΙΕΡΗ. ΑΛΛΑ...Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑΙΟΣ ΔΥΣΚΟΛΟΣ
ΣΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΡΙΟ
ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΝΟΙΑ ΕΓΩ ΛΕΩ: ΝΑΙ...
Wolfgang Borchert
ΑΦΡΟΔΙΤΗ-ΔΡΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ. ΕΝΑ.Δυό φεγγάρια φωτισμένα στα μιδράλια του ιερατείου,δρεπανοφόρα όνειρα, λαδολύχναρα σβησμένα,τα πηδάλια ταξιδίου, στεφανωμένο όραμα.Επαναλάμπω...Α.Ρ.
=))=II=((=
....Όσο για το ανω-ετερότητα εγώ το αντιλήφθηκα ως εισήγηση του γράφοντος και όχι ως προσπάθεια ετυμολογικής προσέγγισης.
Γιατί με αυτό τον τρόπο προσεγγίζεται και η ανωτερότητα ως έκδήλωση ρατσισμού,
ενώ άνω της ετερότητας εδρεύει η εσωτερική εκείνη διεργασία που ταυτίζεται-οριοθετεί και την ταπεινότητα.
Είναι καλό να θίγονται τέτοια θέματα σφαιρικά, ώστε να ψάχνουμε, μεσα μας, την θέση στην οποία τοποθετούμε εμείς τον εαυτό μας απέναντι στους άλλους και να διασκεδάζουμε τις αντιλήψεις μας περί της όποιας υπεροχής μας.
Αποτελεί πραγματικά τροφή για προβληματισμό και αυτοκριτική.
Τις ευχαριστίες μου γι' αυτό!
Με εκτίμηση
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα