- Μετά το θάνατο τι::::::: - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Προσωπικά πιστεύω πως είμαστε σύμπαν.. και σύμπαν παραμένουμε... είτε με όποιον τρόπο ανθρωποκεντρικό μπορούμε να σκεφτούμε είτε όχι...
Αυτόν τον τρόπο ψάχνουμε να βρούμε όλοι μας... I Know, αλλά δεν με ενδιαφέρει και πολύ ο τρόπος... εφόσον αυτό που βλέπω, θαυμάζω, αγαπω, και λατρεύω.. σε όλα αυτά, υπάρχω και εγώ..

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=1&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=3807

ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ

Για το θέμα που σε αποσχολεί, υπάρχουν στα forums αρκετά πολύ ενδιαφέροντα τόπικ. Είναι όντως ένα θέμα που καίει...

Παρακάτω σου παραθέτω κάποια σχετικά τόπικς. Πιστεύω ότι θα ήταν μία καλή ιδέα, αφού διαβάσεις τις απόψεις που κατατίθενται στα θέματα αυτά, να συνεχίσεις σε κάποιο από αυτά την συζήτηση.

Κάρμα & Μετενσάρκωση (σειρά γνώσης)
ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ
Μετενσάρκωση - Προσθήκη άρθρου
Καρμα
ΠΟΥ ΠΑΕΙ Η ΨΥΧΗ?

Aυτά ήταν και τα θέματα με τις περισσότερες απαντήσεις. Ωστόσο, μπορείς να βρεις πολλά περισσότερα, αν χρησιμοποιήσεις τη λειτουργία Αναζήτηση γράφοντας ως λέξη - κλειδί την "μετενσάρκωση".

Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Μπορουμε να συνεχισουμε εκει στο λινκ που εδωσα. Μπορεις επισης εκει να κανεις συζητηση με την φιλη x files και να ανταλαξετε αποψεις.
Εψαχνε ενα ατομο που εχει βιωσει μεταθανατια εμπειρια για να ανταλαξει αποψεις.
Εχω διαβασει παρα πολλα βιβλια για το θεμα και οι εμπειριες συμβαινουν σε ολες τις ηληκιες ασχετως αν εχουν γνωση για το θεμα,τα πιστευω τους.

Ας συνεχισουμε ομως τωρα μονο εδω:

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=1&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=3807

ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ

ΟΣΟ ΖΩ ΜΑΘΑΙΝΩ!!!

δεν ξέρω τι είναι μετά το θάνατο. Θέλω να ελπίζω πως απλά αλλάζουμε σώμα. Ο θάνατος είναι κάτι που με φοβίζει, όπως όλους πιστεύω. Υπήρξε όμως μια εμπειρία μου που δεν ήταν σε καμία περίπτωση μεταθανάτια, την οποία ανάλυσα πριν λίγο καιρό -μικρή φοβόμουν ακόμη και να την σκεφτώ- και μου έδωσε ένα στίγμα.

Κοντά στα 10 μου, ταξιδεύαμε με τους γονείς μου με το αυτοκίνητο. Μια διαδρομή 700 χιλιομέτρων που την κάναμε το λιγότερο δύο φορές το χρόνο. Κάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος στο πίσω κάθισμα.
Δεν ξέρω για πόση ώρα κοιμόμουν, αλλά όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να κινήσω κανένα μέλος του σώματός μου. Δεν κοιμόμουν, άκουγα τους γονείς μου μπροστά να μιλάνε. Όμως δεν μπορούσα να κουνηθώ, ούτε να ανοίξω το στόμα μου, ούτε τίποτα. Σαν να μην είχα σώμα. Υπήρχα όμως. Είχα πλήρη συναίσθηση του περιβάλλοντος. Προσπάθησα να ξανακοιμηθώ αλλά δεν τα κατάφερα. Μετά από αρκετή ώρα, κατάφερα με μεγάλη δυσκολία να κινήσω το ένα μου δάχτυλο. Σιγά σιγά επανήλθα.

Αυτή η εμπειρία μου αποτέλεσε για χρόνια μόνιμο εφιάλτη μου. Ευτυχώς έχω καιρό να τον δω. Αλλά πιστεύω οτι είναι δείγμα πως υπάρχει κάτι άλλο πέραν του σώματος. Όπως λένε και οι φυσικοί, "Η ενέργεια δεν δημιουργείται, ούτε καταστρέφεται".

quote:

---

Κοντά στα 10 μου, ταξιδεύαμε με τους γονείς μου με το αυτοκίνητο. Μια διαδρομή 700 χιλιομέτρων που την κάναμε το λιγότερο δύο φορές το χρόνο. Κάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος στο πίσω κάθισμα.

Δεν ξέρω για πόση ώρα κοιμόμουν, αλλά όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να κινήσω κανένα μέλος του σώματός μου. Δεν κοιμόμουν, άκουγα τους γονείς μου μπροστά να μιλάνε. Όμως δεν μπορούσα να κουνηθώ, ούτε να ανοίξω το στόμα μου, ούτε τίποτα. Σαν να μην είχα σώμα. Υπήρχα όμως. Είχα πλήρη συναίσθηση του περιβάλλοντος. Προσπάθησα να ξανακοιμηθώ αλλά δεν τα κατάφερα. Μετά από αρκετή ώρα, κατάφερα με μεγάλη δυσκολία να κινήσω το ένα μου δάχτυλο. Σιγά σιγά επανήλθα.

---

Αγαπητή Νemertes, αυτήν την εμπειρία σου την εξηγούν κάποιοι συγγραφείς, ανάμεσα στους οποίους και ο D. Degracia, Phd, ως αιθερική προβολή.

Δηλαδή, ενώ συνήθως, όταν κοιμώμαστε, συμβαίνει προβολή με το αστρικό σώμα, σπάνιες φορές, συνήθως πριν ξυπνήσουμε, αντί να ξυπνήσουμε στο φυσικό μας σώμα, ξυπνάμε στο αιθερικό.
Συνεπώς, εμείς ακόμα κοιμώμαστε, αλλά νομιζουμε πως είμαστε ξύπνιοι και δεν μπορούμε να κουνηθούμε.

Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, απλώς χαλαρώνουμε, χωρίς φόβο και σε λίγο ξυπνάμε στο φυσικό μας σώμα.

Ζήσε τη στιγμή!

Από την άλλη πλευρά, ο άνθρωπος λυγίζει μπροστά στο μοναδικό αληθινό θρησκευτικό συναίσθημα, που είναι το δέος και η συγκίνηση μπρος στο μυστηριώδες και ανεξερεύνητο βάθος της φύσης (σαν παγκόσμιας αρμονίας), της ζωής (σαν θαύματος αναπαραγωγής) και τέλος του ίδιου του θανάτου, που δρα καταλυτικά στον βαθύτερο συγκινησιακό μας χώρο.

Ο πόθος αθανασίας του ανθρώπου και η μη παραδοχή του μηδενισμού του με τον θάνατο, είναι ταυτόχρονα μια μεγάλη αφετηρία ατεκμηρίωτων προσδοκιών. Η επιθυμία του να ενωθεί με μια αθάνατη ύπαρξη, του γέννησε διαχρονικά κα την πίστη στην αθάνατη ψυχή καθώς και στον αθάνατο Θεό που την έπλασε από την αθάνατη ουσία του. Η πίστη στην ύπαρξη ή την «διάσωση» της ψυχής, είναι με λίγα λόγια ένα υπαρξιακό αίτημα που πηγάζει από τον θάνατο.

Κάπου εκεί ξεκινάει και το ταξίδι της ελπίδας.

Προσωπικά λοιπόν, ο όρος «Ψυχή» είναι η υποστασιοποίηση μιας εγκεφαλικής λειτουργίας και μίας σωματικής δραστηριότητας ενός ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ. Είναι, με άλλα λόγια, το σύνολο των ψυχοπνευματικών διαδικασιών.

Οι λέξεις από μόνες τους μας μιλούνε όμως επίσης ξεκάθαρα.

Το «πνεύμα» προέρχεται από το «πνέω», «φυσώ», «κινούμαι ορμητικά» (ψύχω). Σημαίνει επομένως την ψυχή, την πνοή, την αναπνοή, τη ζωή, την ύπαρξη (…παρέδωσε το πνεύμα, πέθανε).

Η Ψυχή προέρχεται από το «ψύχω», «πνέω», «φυσώ» (η πνοή του αέρα που εξέρχεται ορμητικά από τον ετοιμοθάνατο).
Σημαίνει επομένως την «πνοή», την «αναπνοή», την «ζωή», την ίδια την ύπαρξη, την «πνευματική δραστηριότητα».

Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.

Αυτά είναι και τα όσα πρέσβευαν οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Είναι η «ψυχή» που συνέχει, κινεί, ζωοποιεί και κυβερνά το σώμα. Η ίδια η «ψυχή» που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και σε όλο το σύμπαν. Η ανθρώπινη «ψυχή» ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Ο Αναξιμένης μας λέει «Η ψυχή η ημετέρα, αήρ ούσα, συγκρατεί και κινεί ημάς. Και όλος ο κόσμος πνεύμα και αέρα περιέχει». Για αυτό και οι οντολογικές θεωρίες των προσωκρατικών θεωρήθηκαν ως «παμψυχισμός» ή «υλοζωικός μονισμός» ή «πανθεϊσμός».

«Πνεύμα» λοιπόν σημαίνει αρχικά την «πνοή του ανέμου» και την αναπνοή (πνοή ζωής). Αργότερα βλέπουμε να ταυτίζεται με την «ψυχή» (ψύχω-φυσώ) που θεωρήθηκε κάτι το αόρατο και άυλο.
Χωρίς την πνοή όμως (φύσημα) που προέρχεται πάλι από κάποιους υλικούς όρους (κίνηση υλικών σωματιδίων), δεν υπάρχει «πνεύμα» ή αναπνοή-ψυχή.

Η συμμετοχή όμως του ανθρώπου στη Θεία ουσία, τον κάνει ουσιαστικά «αθάνατο»…

quote:

---

Η συμμετοχή όμως του ανθρώπου στη Θεία ουσία, τον κάνει ουσιαστικά «αθάνατο»… Schwabe

---