- Ηταν ο Χριστος Ελληνας; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
'manava seva, madhava seva'
Η απάντησή σου αν και εκτενής (;) με ικανοποίησε και σε ευχαριστώ γι αυτό. Ικανοποίηθηκα γιατί επιβεβαίωσες την πίστη μου πως πολλά παιδιά του ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ξέρουν να διαλέγονται χωρίς να χύσουν σταγόνα αίματος.
Η πρώτη σου παράγραφος με βρίσκει α-σύμφωνη σε μερικά σημεία. Η κατά γράμμα μελέτη είναι επιτακτική σε ορισμένες περιπτώσεις. Π.χ ιστορία, κοινωνική δικαιοσύνη κλπ. Κι εμείς νομίζω κάνομε(;) στο συγκεκριμμένο θέμα μια έρευνα για την εθνικότητα του Χριστού.
Ναι, η λογική είναι περιορισμένη όπως κι οι άλλες αισθήσεις μας ή όργανά μας. Η λογική, για μένα τουλάχιστον, είναι το υποπόδιον της Γνώσης κι αυτή με τη σειρά της είναι υποπόδιο της Σοφίας κ.ο.κ.
Αφού βρίσκομαι σε ένα τέτοιο χώρο σαν το ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ είναι "λογικό" να με ενδιαφέρει η ουσία και μόνο η ουσία, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου.
Σχετικά με την γενεαλογία του Χριστού πιστεύω πως η κυριολεξία είναι επιβλητική διότι πρόκειται για έρευνα πια. Άλλωστε αυτό υποσχέθηκα, στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ, να κάνω γιατί το χρωστάω στο πιτσιρίκι μου. Τι δηλαδή να πάψουμε να ερευνάμε;
Αντίθετα ο αποσυμβολισμός των Μυστηρίων και της αρχαιοελληνικής κοσμοθεώρησης είναι επιβλητική κι εκεί δεν χρειάζεσαι ούτε τη λογική ούτε την έρευνα αλλά τον ΔΙΑΙΣΘΗΤΙΚΟ Νου.
Ποιός με καλεί να πιστέψω; Μα...ο Φώτιος μ' έστειλε να παίξω κούκλες. Και για να σοβαρευτούμε, το κάλεσμα και η ζημία έγιναν στην παιδική μας ηλικία. Θα ορθοποδίσουμε όμως. Θα δείς.
Με προτρέπεις να μην πιστεύω αλλά να γνωρίζω.Η πιο σοφή και όμορφη προτροπή, μόνο που ξέχασες να μου υποδείξεις τα εφόδια και πως να ξεφωρτωθώ το φορτίο μου.
Αποσυμβολισμός της COLA; Ευχαρίστως... Πολύ εύκολο αναγραματίζουμε τη δεύτερη λέξη και έχουμε OLA -C- Όπου OLA ισούται και σημαίνει ΟΛΑ και όπου C σημαίνει ΣΥ. Σε ελεύθερη δηλαδή μετάφραση το παν είσαι εσύ...Κι επειδή είμαστε μεγάλα παιδιά νομίζω να κατάλαβες γιατί έφερα παράδειγμα την Κόλα απλά για να δείξω πόσο ανόητο είναι να καθόμαστε να αποσυμβολίζομε το παν.
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Να 'σαι καλά, μ' έκανες να σκάσω στα γέλια. Σ' ευχαριστώ.
Τελικά δεν είσαι μόνο αποσυμβολιστής αλλά και αποκωδικοποιός.
Το μέλλλον σου διαγράφεται λαμπρότατο.
ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ
Αγαπητέ ΚιτΚατ τα πάντα είναι πιθανά, από στατιστικής σκοπιάς!
Είναι πιθανό εγώ να είμαι εσύ, ή να είμαστε αδέρφια και να τον γνωρίζουμε!
Δεν είναι μήπως πιθανό;
Το αποκλείεις εντελώς;
Το ίδιο πιθανό είναι να περπατάει ανάμεσά μας ο Νέος (Neo) και η επανάσταση στο Matrix να έχει ήδη ξεκινήσει!
Είναι πιθανό ακόμα και η σκέψη μας να μην υπάρχει!
Και λοιπόν;
Αρκεί αυτός ο τρόπος σκέψης;
Μπορούμε να αμφισβητήσουμε τα πάντα, και με κάθε τρόπο!
Αλλά αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε το χρόνο μας σε αυτό το δικτυακό τόπο, πιστεύω πως αξίζει να χρησιμοποιούμε κάποια αξιόπιστα εργαλεία έρευνας.
Νους, κατανόηση και επιχειρήματα που στηρίζονται σε βασικές Νομοτέλειες θεωρώ πως είναι μια αρχή. Ακόμα και η Μεταφυσική στηρίζεται σε Νομοτέλεια!
Τώρα αν θέλουμε να «μπουρδολογούμε» έτσι για να περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας δεν έχω καμία αντίρρηση να ανοίξουμε αντίστοιχα Τόπικ! 
Έτσι Φίλε Ελεύθερε (αλήθεια-σωστή η παρατήρηση του Αντώνιου-γιατί αλλάζεις ψευδώνυμο;) θα ήταν χρήσιμο να παραθέτουμε στοιχεία στις θεωρείς που παρουσιάζουμε.
Είναι χαριτωμένο, και το έχω ξανατονίσει, πως κανένας μα κανένας Πνευματικός Δάσκαλος, ή Ιδρυτής (ας πούμε) Θρησκείας, δεν έχει δεχτεί τέτοια λάσπη, μίσος, κατηγόρια, υποτίμηση, και οροσειρές ανόητων θεωριών, όσων έχουν στραφεί προς τον πρόσωπο του Ιησού Χριστού!
Σκεφτείτε το, αν κοιτάξετε την ανθρώπινη ιστορία (και ανοησία) με το βλέμμα ενός ντετέκτιβ, όπως συμβουλεύει και ο Ελεύθερος, θα διαπιστώσετε μια εκπληκτική αντίδραση προς το Πρόσωπό Του!
Που στο Βούδα, ή στο Μωάμεθ, που στο Μωυσή, πουθενά δεν θα ανακαλύψετε ούτε ένα σημαντικό κλάσμα ύβρεως, ανοησίας, και κακότητας απόψεων, θέσεων και θεωριών συγκρινόμενο με τα γραφώμενα (και όχι τα όσα έχουν ειπωθεί!) περί Ιησού του Χριστού!
Ούτε για τον Άλιστερ Κρόουλι δεν έχουν γραφεί «μπούρδες» (για να μην πω βαρύτερη έκφραση!) αντίστοίχες των «φωστήρων» για τη ζωή και το Έργο του Ένσαρκου Λόγου στη γη!
Είναι άξιο σοβαρού προβληματισμού και βαθιάς ψυχανάλυσης, πως το Παγκόσμιο Πρότυπο της Αγάπης, της Ιδέας (ας πούμε) που αναζητάει κάθε, σχεδόν, ανθρώπινη ψυχή, αντιμετωπίζεται με τέτοιο υπερβολικό και χυδαίο τρόπο!
Είναι πιστεύω τόσο σημαντικό να το ερευνήσουμε, όσο το γιατί ενώ όλοι αποζητούν ειρήνη κάνουν πόλεμο και ενώ όλοι αναζητούν την δυστυχία και φροντίζουν να παραμένουν δυστυχισμένοι!
Φίλε Ελεύθερε δεν αδιανόητο το Εβραϊκό Ιερατείο να οργάνωσε μια παγκόσμια συνομωσία ενώ ταυτόχρονα δεν μπόρεσε να διαφυλάξει την πατρίδα του, και την εξουσία του βέβαια από την καταστροφή.
Και ενώ η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέστρεφε την Ιερουσαλήμ (κέντρο εξουσίας του) αξιοποιούσε ως πράκτορες σημαίνοντες Ρωμαίους σε όλη την επικράτεια της Μεσογείου , αλλά και Ισπανία, Πόντο, Αφρική κλπ, για να εδραιώσει τι, το αντίπαλο δέος προς το ήδη ψυχοραγών Ελληνικό Πνεύμα!
Μεγάλη Μαγκιά!
Και για να εδραιώσει αυτή την απίστευτη, νέα, ανατρεπτική κοινωνική δομή, που συνέλαβαν οι «δεινόσαυροι» του σκληρού και άκαμπτου Εβραϊκού Ιερατείου, εδίωκαν, φυλάκιζαν και πετροβολούσαν όλους αυτούς τους πράκτορές τους, ώστε μέσα από αυτά τα «μικροεμπόδια» που συνεχίστηκαν για τρεις αιώνες, από τα τσιράκια τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες, να πάρει οστά η μεγαλύτερη συνομωσία των τελευταίων χιλιάδων χρόνων στην παγκόσμια ιστορία!
Τι να πω περισσότερο!
Φίλε μου, αν θες να συνεχίσει αυτού του είδους συζήτηση, είσαι τουλάχιστον υποχρεωμένος να παραθέσεις στοιχεία που αν όχι αποδεικνύουν, έστω καταδεικνύουν υπόνοιες αυτής της συνομωσίας!
Και βέβαια θα τα ελέγξουμε αν στέκουν λογικά και ιστορικά!
Αγαπητή Φίλη Δωρίδα, είμαι ήρεμος.
Δεν είμαι βλάκας. 
Απλά τα πράγματα!
Ο Κέλσος με κάλυψε πλήρως για το θέμα των Αποσυμβολισμών.
Φίλη μας πολύ ωραίος ο «αποσυμβολισμός» σου
Φίλε Θωτ νασαι καλά, έσκασε χαμόγελο το χειλάκι μας!
Σας χαιρετώ με Αγάπη.
Πες μου σε παρακαλώ μη με αφήνεις στο "σκοτάδι";
quote:
Έτσι Φίλε Ελεύθερε (αλήθεια-σωστή η παρατήρηση του Αντώνιου-γιατί αλλάζεις ψευδώνυμο;)
Μα τι εννοείς Φώτιε; Όλα τα μυνήματα που έστειλα ως τώρα στο ESOTERICA τα έστειλα με το ψευδώνυμο «Ελεύθερος».
Γι’ αυτό δεν θα σου απαντήσω σε όλα γιατί τα περισσότερα που γράφεις είναι σχόλια για γραπτά άλλων και όχι δικά μου. Άν θες να κουβεντιάσουμε λίγο, νομίζω πρέπει να ξαναδιαβάσεις αυτά που έγραψα εγώ γιατί βλέπω ότι με σύγχισες με άλλους και σχολιάζεις πράγματα που δεν είπα ποτέ μου.
quote:
Είναι χαριτωμένο, και το έχω ξανατονίσει, πως κανένας μα κανένας Πνευματικός Δάσκαλος, ή Ιδρυτής (ας πούμε) Θρησκείας, δεν έχει δεχτεί τέτοια λάσπη, μίσος, κατηγόρια, υποτίμηση, και οροσειρές ανόητων θεωριών, όσων έχουν στραφεί προς τον πρόσωπο του Ιησού Χριστού!
Όπου καπνός και φωτιά λέει ο λαός μας.
quote:
Φίλε μου, αν θες να συνεχίσει αυτού του είδους συζήτηση, είσαι τουλάχιστον υποχρεωμένος να παραθέσεις στοιχεία που αν όχι αποδεικνύουν, έστω καταδεικνύουν υπόνοιες αυτής της συνομωσίας!
Και βέβαια θα τα ελέγξουμε αν στέκουν λογικά και ιστορικά!
Ποιοί δηλαδή θα τα ελέγξετε;
Φίλε Φώτιε, μου ζητάς στοιχεία.......
Να υποθέσω λοιπόν ότι έχεις και συ τις αμφιβολίες σου για το ποιόν του (Ένσαρκου λόγου); Πόσες πιθανότητες δίνεις στον εαυτό σου να παραδεκτεί ανοικτά ότι πράγματι ο Ιησούς ήταν γιος του αρχιερέα Συμεών;
Αν δεν υπάρχουν πιθανότητες γιατί να μπώ στον κόπο;
Ελεύθερος
quote:H ΣΚΕΨΗ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΠΗΣ ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΧΩΡΙΣ "ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ" ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΔΑΙΤΗΡΗΣΑΝ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟΥΣ...ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΕΚΤΕΝΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ... Ο τυφλός δογματισμός οδηγεί στον σκοταδισμό και δεν είναι αυτό που επιζητώ. Επίσης αγαπητέ φίλε Πλωτίνε δεν είναι όλα άσπρο - μαύρο αλλά υπάρχει και το γκρί... και συγχαρητήρια στον Κέλσο ο οποίος δρα καταλυτικά σ'όλη αυτή τη συζήτηση ηρεμώντας τα πνεύματα. A! και κάτι άλλο: Oλοι εμείς που μιλάμε την ελληνική γλώσσα και διαλεγόμαστε σ’αυτό το φόρουμ είμαστε Ελληνες αφού μετείχαμε της Ελληνικής Παιδείας είτε είμαστε Χριστιανοί από την Αθήνα, είτε Μουσουλμάνοι από τη Θράκη, είτε Καθολικοί από τη Βραζιλία, είτε κάποιοι άλλοι δεν εννοούν να το καταλάβουν
H σκέψη και η επιστήμη και η φιλοσοφία απαιτούν συνέπεια. Οι παππούδες μας ήταν πολύ αυστηροί σ'αυτό. Δεν μπορεί να λες το ένα και μετά να λες το άλλο και μετά Τρίτο και να περιμένεις να σε πάρει κανείς στα σοβαρά. Η σκέψη πρέπει να είναι συνεπής.
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=815
ANTONIOS1997
""ΑΡΑΤΕ ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ""
αγαπητε Φωτιε , μη βγαζεις δοντια και νυχια γιατι σε αγριευουν και δεν υπαρχει λογος
θα απαντησω παλι οτι "ποτε δεν ξερεις" , ειτε εισαι απο τη μια μερια ειτε απο την αλλη και επισης οτι "οταν ξερεις πρεπει να το λες". Ολα οσα ξερουμε για το Χριστο τα ξερουμε μεσα απο την εκκλησια μας και τις γραφες της, μια εκκλησια (που πιστευω θα συμφωνησεις και εσυ) εχει εκμεταλευτει τον Χριστο υπερ του δεοντος και αρα κανεις δεν αποκλειει το γεγονος οτι μπορει να εχουν εμφανισει τα πραγματα κατα το συμφερον τους. Αλλωστε ενας λογος που με βαζει σε σκεψεις ειναι το πως οι κυριοι αρχημανδριτες κοιμουνται ησυχοι το βραδυ και δεν τρεμουν την ωρα της κρισης (μηπως κατι ξερουν?).
Απο τη στιγμη που δεν υπαρχουν ξεκαθαρες αποδειξεις για τον Χριστο και το εργο του ολοι μπορουν να το αμφισβητισουν και να γραφουν τις θεωριες τους (δυστυχως ή ευτυχως - καλο ή κακο , αυτο ειναι αλλο θεμα). Το ποσο αυτες στεκουν αυτο ειναι καθαρα θεμα χρονου παντως πιστευω κακο δεν κανουν ποτε. Απο παντα ειχα τις αντιρρησεις μου για την εκκλησια και το παπαδαριο ομως ειχα κατι σταθερο το Χριστο, το Χριστο ομως που μου μαθανε οταν μου βαζανε παροπιδες και δεν εβλεπα τιποτα αλλο παρα μονο αυτο που θελανε και ταραχτηκα οταν καπου στα 24-25 μου ανακαλυψα οτι ο Χριστος ανηκει στους προφητες του Ισλαμ , οτι καποιοι απο τους αγιους μας καθε αλλο παρα αγιοι ηταν , οτι πολοι αρχαιοι ναοι εχουν κατασταφοι απο αγαπη !!!! και ζαλιστικα , ενιωσα προδομενος απο αυτους που τοσα χρονια εμπισστευομουν (καθηγητες , γονεις , φιλους ακομη και καποιους ιερεις) !!! ετσι ξεκινησαν οι αμφιβολιες μου και η αναζητησεις μου για την θρησκεια μου, για το τι πιστευω τελικα και το εαν εφερε το αλλο φυσικα !!!!
12 χρονια τωρα ενα μεγαλο μπερδεμα , κουβαρι με πολλες ακρες , πιασε μια και τραβα και δες που παει και εαν δεν σε γεμιζει εαν κατι δε σου παει καλα τοτε αφησε τη και πιασε αλλη.
μαζι σου ειμαι και αυτο που θελω δεν ειναι τιποτα αλλο απο την αποκατασταση της αληθειας για το προσωπο του Χριστου (οποιος και εαν ηταν πιστευω οτι του αξιζει), οποια και εαν ειναι αυτη , με οτι κοστος.Πολλα ακουγονται για μυστικα βιβλια , για γραφες που απογορευονται να βγουν προς τους πιστους , βιβλια στο βατικανο , βιβλια στο αγιο ορος. οσο τα κρυβουν ομως τοσο μεγαλυτερο κακο κανουν.
μαλλον εφυγα εκτος θεματος να με συγχωρειτε
Ο ΚιτΚατ
Το (-) Γκρρρ 
…χε, χε 
όπως και το (+) , 
αποτελούν σημαντικές πλευρές του ενός εαυτού μας!
Απλά βρίσκω λίγο κουραστικό να ασχολούμαστε για μήνες με την αντίδραση που έχουν συσσωρεύσει κάποιοι στην ψυχή τους, και που τις περισσότερες φορές παραμένουν κλειστοί στο διάλογο και την ειλικρινή επικοινωνία!
Συγνώμη για την προσωποποίηση της κρίσης, αλλά βρε σεις δεν έχω ακούσει έναν (όχι υπήρξε ο Βασίλης), αλλά έναν άλλον, κάποιον/α να προβληματίζεται μήπως και οι θέσεις που έχει περί Χριστού είναι λάθος σε κάποια βασικά σημεία!
Δεν προβληματίζεται κανένας τι στον καλό είναι αυτή η «Αγάπη» που μάλιστα λειτουργεί και ως ύψιστος Νόμος στο Χριστιανισμό;
Μα καλά πως μπορεί κάποιος να είναι απόγονος του Πλάτωνα και να μην προβληματίζεται για αυτό που επανειλημμένα δεν κατανοεί;
Πως μπορεί κάποιος να είναι απόγονος του Σωκράτη και να θεωρεί βέβαια και ακλόνητη την γνώση την οποία κατέχει;
Τι να πω, απλοί προβληματισμοί!
Όσο τώρα για τον Ιησού Χριστό.
Έχω ξαναπεί πως ο Χριστός δεν είναι ούτε λάβαρο, ούτε περιουσία, ούτε σύνθημα στους τοίχους!
Είναι φυσικό να έχουν γραφεί πολλά και διάφορα.
Αν όμως ο Χριστός είναι αυτό που είπε για τον Εαυτό του, τότε είναι πρώτιστα Εσωτερική Κατάσταση της Συνείδησης του Ανθρώπου.
Είναι η Θεία Ουσία που υπάρχει εντός κάθε ανθρώπου και Φίλε μου ως έτσι Τον αναγνωρίζω!
Δεν χρειάζονται θεωρίες όταν εμπειριώνεις την Παρουσία του Λόγου Χριστού μέσα σου.
Πως να το πω πιο απλά;
Edited by - ΦΩΤΙΟΣ on 05/02/2003 12:19:34
It's only, HUMOR!"Lord, when I was in the garden,
you walked with me everyday.
Now I do not see you anymore.
I am lonesome here and it is difficult for me
to remember how much you love me."
And God said,
"No problem!
I will create a companion for you
that will be with you forever and
who will be a reflection of my love for you,
so that you will love me even when you cannot see me.
Regardless of how selfish or childish or unlovable you may be,
this new companion will accept you as you are and
will love you as I do, in spite of yourself."
And God created a new animal to be a companion for Adam.
And it was a good animal.
And God was pleased.
And the new animal was pleased to be
with Adam and he wagged his tail.
And Adam said, "Lord, I have already named
all the animals in the Kingdom
and I cannot think of a name for this new animal."
And God said, "No problem!
Because I have created this new animal
to be a reflection of my love for you,
his name will be a reflection of my own name,
and you will call him DOG."
And Dog lived with Adam and was a companion
to him and loved him.
And Adam was comforted.
And God was pleased.
And Dog was content and wagged his tail.
After a while, it came to pass
that Adam's guardian angel
came to the Lord and said,
"Lord, Adam has become filled with pride.
He struts and preens like a peacock
and he believes he is worthy of adoration.
Dog has indeed taught him that he is loved,
but perhaps too well."
And the Lord said, "No problem!
I will create for him a companion
who will be with him forever
and who will see him as he is.
The companion will remind him of his limitations,
so he will know that he is not always worthy of adoration."
And God created CAT to be a companion to Adam.
And Cat would not obey Adam.
And when Adam gazed into Cat's eyes,
he was reminded that he was not the supreme being.
And Adam learned humility.
And God was pleased.
And Adam was greatly improved.
And Dog was happy.
And the Cat didn't give a hoot one way or the other.
Author unknown
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 05/02/2003 13:04:14
quote:
Όσο τώρα για τον Ιησού Χριστό.
Έχω ξαναπεί πως ο Χριστός δεν είναι ούτε λάβαρο, ούτε περιουσία, ούτε σύνθημα στους τοίχους!
Είναι φυσικό να έχουν γραφεί πολλά και διάφορα.Αν όμως ο Χριστός είναι αυτό που είπε για τον Εαυτό του, τότε είναι πρώτιστα Εσωτερική Κατάσταση της Συνείδησης του Ανθρώπου.
Είναι η Θεία Ουσία που υπάρχει εντός κάθε ανθρώπου και Φίλε μου ως έτσι Τον αναγνωρίζω!
Δεν χρειάζονται θεωρίες όταν εμπειριώνεις την Παρουσία του Λόγου Χριστού μέσα σου.
Πως να το πω πιο απλά;
Τώρα με μπέρδεψες Φώτιε,
δηλαδή για σένα άλλος ο Ιησούς και άλλος ο Χριστός; Τι εννοείς ακριβώς; Μήπως εννοείς ότι όπως ο Ιησούς έγινε Χριστός το ίδιο μπορούμε να γίνουμε κι' εμείς ή είμαστε ήδη και δεν το ξέρουμε;
Ελεύθερος
Φίλε Ελεύθερε θα προσπαθήσω να δώσω συνοπτικά το τι είναι για μένα ο Χριστός για να μην παρανοούμε!
Λοιπόν σύμφωνα (πάντα) με τον Χριστιανισμό, «ΕΝ Αρχή ην ο ΛΟΓΟΣ και ο Λόγος ην ΠΡΟΣ τον Θεό και ΘΕΟΣ ην ο Λόγος».
Και...μετά έλαβε μορφή ανθρώπινη!
Αυτός είναι ο Χριστός. Ο Ένας Λόγος ο Δημιουργικός, ο Ένας Θεός, η Εκδήλωση του Θεού, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας.
Ενσαρκώθηκε ως άνθρωπος και πήρε μορφή ως Ιησούς.
Σε συγκεκριμένο χρόνο και χώρο.
Ως έτσι έχουμε μια «περιορισμένη» εκδήλωση της Θεότητας που εκδηλώνεται ως Θεάνθρωπος. Αυτό φαίνεται και από τα λόγια του Ιησού πως ο Πατέρας είναι «μεγαλύτερος» από αυτόν, σημείο που αξιοποιούν και Ιεχωβάδες για να μειώσουν τον Ιησού από Εκδήλωση του Λόγου-Θεού σε Γιο του Θεού!
(Ζητώ συγγνώμη για την θεολογική ανάλυση, αλλά καθώς τα πάντα είναι Ιδέες, έχει μεγάλη σημασία το πως ορίζονται οι Ιδέες αυτές.)
Η Εκδήλωση του Λόγου ενωμένου με τον Άνθρωπο είναι Μοναδική και καταλυτική για την πνευματική Ιστορία των ανθρώπων της Γης, καθώς επαναβεβαιώνει την Ενότητα του Ανθρώπου με τον Θεό και καθιστά Αλήθεια (Α-Λήθη) επαναφέροντας στην Μνήμη του Ανθρώπου το Θείο του Δικαίωμα.
Το να είναι δηλαδή Θεός.
Ένας Θεός με τον Ένα Θεό.
Ένας με τον Λόγο το Δημιουργικό.
Ένας Άνθρωπος!
Αυτό είναι το Έργο του Ιησού Χριστού.
Εκεί έγκειται και η Θυσία Του
Προσωπικά φίλε, όπως αναφέρω και στο τόπικ της Αγάπης (Σοφία κατηγορία), είμαστε Ενωμένοι με τον Θεό καθώς είμαστε «Εικόνα και Ομοίωση» του.
Ως έτσι, μέσα από τη συνειδητοποίηση της Ενότητας με τον Λόγο, είναι και «αναγνωρίσμος» ως ο Θείος μας Εαυτός.
Ως ο Λόγος Εαυτός μας, ως ο Χριστός μέσα μας.
Πιστεύω πως διευκρίνισα το τι εννοώ.
Νομίζω κατάλαβα αρκετά και έλυσα την απορία που είχα ως προς το τι εννοείς λέγοντας "Χριστός". Δύο ακόμη απορίες αν βρείς τον χρόνο. Λέγοντας "Η θυσία του" τι ακριβώς εννοείς; Τι θυσίασε δηλαδή;
Επίσης ποιά η άποψη σου για την μετενσάρκωση;
Ελεύθερος.
Ο Δικαιόπολις μαγειρεύει...αλλά ποιος σκότωσε τον Όμηρο τελικά;
Φίλε Ελεύθερε, σ’ ευχαριστώ για…τις εξετάσεις που μου θέτεις!
Αφού θα πρέπει να με κρίνεις ως άνθρωπο, και στο σύνολο των ιδεών μου, πιστεύω πως αξίζει να έχεις και την ευκαιρία.
Πρώτα λοιπόν το εύκολο θέμα (αν και δεν αφορά το Χριστό) την Μετενσάρκωση.
Ως γνωστό «τίποτα δεν πάει χαμένο».
Πόσο μάλιστα η ανθρώπινη ψυχή!
Προσωπικά ως Χριστιανός διαφωνώ με την διαμόρφωση του Δόγματος μετά την 3η Οικ. Σύνοδο και υπό την επήρεια της Θεοδώρας και του Μονοφυσιτισμού.
(το θέμα είναι μεγάλο και με πολλές πολιτικές προεκτάσεις και καλό θα ήταν να πάρει ένα δικό του τόπικ).
Έως τότε η ιδέα της «Μετενσάρκωσης» ή «Επανακύκλισης του Πνεύματος» ήταν κοινή γνώση στις χριστιανικές κοινότητες.
Εξάλλου:
Α. Φαίνεται ξεκάθαρα στα Ευαγγέλια από τις διάφορες αναφορές για τον Πνεύμα του Ιωάννη του Βαπτιστή (Προφ. Ηλίας) καθώς και την Νομοτελειακή θέση του Ιησού για αυτόν.
Β. Αναπτύσσεται στα Ευαγγέλια, ο Νόμος της Ανταπόδοσης (Κάρμα) καθώς και η υπέρβασή του με το περιστατικό της θεραπείας του «εκ γενετής τυφλού».
Γ. Η Θεία Δικαιοσύνη, μοιάζει σκληρή και παράλογη δίχως την ιδέα της Μετενσάρκωσης. Δεν έχει νόημα η προσπάθεια του ανθρωπίνου πνεύματος για Χριστοποίηση και Θέωση, καθώς έχει ελάχιστες ευκαιρίες στα λίγα χρόνια μιας ενσάρκωσης και άντε κάποιος να καταφέρει να αγγίξει την Αγιότητα.
Δ. Καθώς η απλή λογική λέει πως αν ένας ξυλουργός «φτιάχνει» μια καλή καρέκλα, ας πούμε, στις πέντε χιλιάδες, δεν θεωρείται καν ξυλουργός, τότε τι θέση να έχει στο νου μας ένας Θεός που από τα δισεκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές που δημιούργησε αξίζουν, ας πούμε, εκατό περίπου χιλιάδες!
Ε. Τέλος, είναι απαράδεκτο για έναν Θεό Αγάπης και Ελέους να «σιγοψήνει» ψυχές που λάθεψαν στα λίγα χρόνια της ζωής τους για τους «αιώνες των αιώνων» (100* 100 * πόσα χρόνια;). Ποια, έστω η λειτουργικότητά τους στην Δημιουργία, μήπως ως καύσιμη ύλη;
Τέλος πάντων να μην πολυλογώ. Αυτά τα βασικά για την Μετενσάρκωση.
Τώρα πάμε στο «δύσκολο» θέμα.
Την Θυσία του Ιησού Χριστού!
Πονάει ο Θεός; Μειώνεται ο Θεός; Πεθαίνει ο Θεός;
Φοβερό Θεολογικό Ερώτημα!
Αυτή είναι και η βασική «αντίρρηση» των Μουσουλμάνων για την Θεότητα του Ιησού.
Κατ’ αυτούς ο Θεός ούτε πεθαίνει, ούτε υποφέρει, ούτε στέκεται υποταγμένος στις γήινες εξουσίες!
Ο Θεός είναι ο…Κυρίαρχος των Πάντων!
Σε αυτή βέβαια την θεώρηση υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ Θεού και Ανθρώπου.
Ο Θεός εποπτεύει, ορίζει και τιμωρεί! Είναι ο Απόλυτος Νόμος.
Σε σχέση βέβαια με την Τελειότητα έχει μια Αλήθεια. Αλλά είναι πολύ μακριά από την Ιδέα του Θεανθρώπου που εκδήλωσε και κατέδειξε ο Χριστός.
Φίλε Κώνοσκ ο Ιησούς δεν έγινε Χριστός, τουλάχιστον σύμφωνα με τον Χριστιανισμό.
Είναι η Ένσαρκη Παρουσία (1η Παρουσία) του Λόγου-Υιού Θεού στη Γη.
Εδώ, στο Χριστιανισμό, έχουμε ένα μοναδικό φαινόμενο κοσμοαντίληψης για τον Θεό.
Μοιάζει με την Αρχαιοελληνική τοποθέτηση των Ηρώων που γίνονται μέσω δοκιμασιών Ημίθεοι, αλλά ακριβώς ανάστροφα.
Εδώ έχουμε τον Θεό να γίνεται σχεδόν Ημίθεος.
Βέβαια αυτό δεν είναι ακριβές. Άλλο Θεάνθρωπος και άλλο Ημίθεος.
Ας πούμε ότι η Ιδέα του Ημίθεου θυμίζει την Αγιότητα ή την Νιρβάνα, ας πούμε και όχι ότι είναι!
Απλά για να ορίσουμε κάποιο, σχετικό, μέτρο.
Εδώ, και είναι εκπληκτικό, ο Άπειρος Θεός Πατέρας, ως ο Εκδηλωμένος Λόγος Υιός, ενσαρκώνεται (σε μια και μοναδική ενσάρκωση-1η Παρουσία) ως ο Θεάνθρωπος Ιησούς.
Δεν θα σταθούμε στο εκπληκτικό της Νομοτέλειας που συνοδεύει ένα τέτοιο γεγονός (Άμωμη Σύλληψη-Παναγία -Γέννηση κλπ).
Αλλά στο ότι ήδη ο Θεός «μειώνει» κατά κάποιο τρόπο τον Εαυτό του για να καταστεί Γέφυρα για τον Άνθρωπο.
Εδώ στεκόμαστε σε ένα καθοριστικό Νόμο της πνευματικής εξέλιξης του Ανθρώπου και ο οποίος φανερώνεται από τον Χριστιανισμό.
Τον Νόμο του Ελέους.
Συνυφασμένος άμεσα με τον Νόμο της Αγάπης που Είναι ο Θεός!
Ακολουθώντας οι περισσότεροι άνθρωποι την καθημερινή τους πορεία επιλογών, έχουν ελάχιστες πιθανότητες πνευματικής επανάκαμψης.
Αυτό γιατί αν εκδηλώνεται εξολοκλήρου ο Νόμος της Ανταπόδοσης (κάρμα) σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά μέσα στους αιώνες, δεν θα μπορούσαμε ούτε να ανασάνουμε από το «Βάρος» των «επιστρεφόμενων χρεών»!
Φανταστείτε με πολλαπλάσιο πόνο και ταλαιπωρία στην καθημερινή μας ζωή τις ελπίδες πνευματικής εξέλιξης θα είχαμε. Κάποιοι βέβαια (ελάχιστοι) θα τα κατάφερναν!
Ο Χριστός όμως ήρθε για κάθε άνθρωπο.
Για κάθε μικρό αρνάκι που χάθηκε μέσα στην καταιγίδα!
(Ωραία και γλυκιά παραβολή! Όλοι την κατανοούμε.)
Μεγαλείο!
Μεγαλείο του Θεού που υπερβαίνει τους Νόμους Του προς όφελος του Ανθρώπου!
Θα πείτε όμως, Θεός είναι ότι «θέλει» κάνει!
Θα μπορούσε αλλά δεν έκανε!
Ο Ιησούς ως άνθρωπος πόνεσε, έκλαψε, (σχεδόν καθημερινά), λειτούργησε ως άνθρωπος, όχι ως ηθοποιός, αλλά ως άνθρωπος. Όσο απλό και να φαίνεται, δεν είναι.
Εδώ, χρειάζεται σοφία.
Δεν θα μπορούσε ο Θεός να πει: «ορίστε Θεός είμαι, αυτός είναι ο Δρόμος και μην σκοτίζεστε»!. Ναι, αλλά που θα ωφελούσε την ενσυνείδητη πορεία του Ανθρώπου;
Έτσι και είναι Θυσία, ο Θεός κατέστησε τον Εαυτό του Πρότυπο Προσφοράς μέσα από τον ανθρώπινο πόνο. Για να μην πει κανένας «ε, Θεός ήταν μπορούσε, εμείς άνθρωποι είμαστε λάθη κάνουμε»!
Και βέβαια το είπαμε!
Δεν δεχτήκαμε ότι μπορούμε να κάνουμε ότι Αυτός έκανε.
Δεν δεχτήκαμε να γίνουμε η Εκδήλωση της Αγάπης στη Γη.
Πόσο βολική επιλογή είναι η ατέλεια;
Ως άνθρωπος ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε άπορος, δεν αποδέχτηκε καμία γήινη εξουσία, μαρτύρησε και πέθανε.
Για να Αναστηθεί.
Όχι ως Θεός, αλλά ως Άνθρωπος.
Ο Θεός δεν πεθαίνει, εμπερικλείει τον θάνατο ως Νομοτέλεια.
Το «Εγώ είμαι η Ζωή» δεν το λέγε για να κάνει φιγούρα!
Είναι Νομοτέλεια.
Έτσι λοιπόν η 1η Παρουσία του Λόγου στη Γη είναι καθοριστική για την εξέλιξη του Ανθρώπου.
Μέσω το Χριστού, ο άνθρωπος Θεώνεται.
Δεν γίνεται μόνος του, γιατί απλά ως μονάδα θέτει τον αυτό του αποκομμένο της Ολότητα.
Μέσω της Αγάπης ενώνεται.
Με τον συνάνθρωπο εαυτό του, με τον Αληθινό εαυτό του, τον Θεό που είναι.
Ήττα λοιπόν του Θανάτου ως Νομοτέλεια.
Αποκατάσταση της Α-λήθειας για τον Πραγματικό Άνθρωπο που Πρότυπο καθίσταται ο Ιησούς.
Εφαρμογή στην πράξη του Νόμου του Ελέους, ενεργοποίηση Νέας Κοσμικής Περιόδου και φυσικά Καινούργια Νομοτέλεια στην Νέα (τότε νέα) Κοσμική Περίοδο για την Ανθρωπότητα.
Η 1η Παρουσία ουσιαστικά είναι η Θεία Επισφράγιση της Επιστροφής του Ανθρώπου (στην Ολότητά του) στον Θεό-Πατέρα μέσω του Υιού.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε με την Ανάσταση του Ιησού, την κατάργηση του Άδη, και την Αποκατάσταση του Αδάμ, της Ολότητας δηλαδή του Ανθρωπίνου Πνεύματος!
Αυτή την Νομοτέλεια δεν μπορούσε να την ενεργοποιήσει ούτε μύστης, ούτε σοφός, ούτε φιλόσοφος, ούτε προφήτης. Απλά γιατί δεν ήταν ο Λόγος.
Δεν μπορεί η ατέλεια-μερικότητα (έστω και εξελιγμένη) να επιδράσει Τέλεια στην ατέλεια!
Μόνο ο Λόγος Χριστός.
Αυτός, σε γενικές γραμμές είναι ο Χριστιανισμός.
Ή καλύτερα η αρχή του Χριστιανισμού στη Γη.
Προφανώς και έπεται συνέχεια.
Όταν ο άνθρωπος καταστήσει τον εαυτό του ένα με τον Λόγο Χριστό και όταν ένα, δύο, τρία, χιλιάδες Χριστοποιημένα πνεύματα περπατούν σε αυτόν τον πλανήτη και καθορίζουν και επιταχύνουν μέσω της Θυσίας και της Προσφορά τους την ανθρώπινη εξέλιξη, τότε πιστεύω πως θα γίνει κατανοητή η συνέχεια του Χριστιανισμού.
Προσωπικά δυσκολεύομαι να φανταστώ 110 χιλιάδες Χριστοποιημένους ανθρώπους στην 2η Παρουσία, να ενεργούν σε αυτόν τον πλανήτη.
Από την άλλη, είμαι αισιόδοξος ως Άνθρωπος!
Ζητώ συγνώμη για την θεολογική ανάλυση, αλλά πιστεύω πως είναι κρίσιμη για την κατανόηση του ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός.
Τουλάχιστον έτσι δεν θα λένε πως πάει τσάμπα αυτό τόπικ!
quote:
Φίλε Ελεύθερε, σ’ ευχαριστώ για…τις εξετάσεις που μου θέτεις!
Αφού θα πρέπει να με κρίνεις ως άνθρωπο, και στο σύνολο των ιδεών μου, πιστεύω πως αξίζει να έχεις και την ευκαιρία
Φίλε Φώτιε,
Δεν εξετάζω και δεν κρίνω κανέναν προσωπικά. Μόνον τις απόψεις και τον τρόπο σκέψης του. Σε τέτοιου είδους κρίση βάζω και τον εαυτό μου κάθε μέρα
Σ’ το ξανάγραψα. Σε βοηθώ να αναπτύξεις το πιστεύω σου. Σου είναι δύσκολο αυτό;
Και τώρα η………κρίση
Απ’ αυτά που γράφεις είναι φανερό ότι απέχεις πολύ από την ορθοδοξία όπως είναι γνωστή. Κάνεις χρήση αθεϊστικών απόψεων (στην αρχή).
Σκοπός σου όμως είναι να διατηρήσεις το αρχικό πιστεύω, αναθεωρόντας αδύνατα σημεία που είχε η Χριστιανική πίστη. Έτσι αποστασιοποιείσαι από ολόκληρες οικουμενικές συνόδους, αδιαφορώντας ότι η καινή διαθήκη που έχεις στα χέρια σου προήλθε απ’ αυτές.
Η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία “προσδοκά ανάσταση νεκρών” και όχι πνευματικήν ανακύκλιση. Βάζεις και καινά δαιμόνια ότι το όλο δόγμα δέχθηκε παρεμβάσεις απο ‘κεί κι’ από δώ αδιαφορώντας ότι ένας άθεος θα σε ρωτούσε: Καλά, τότε που είναι ο ρόλος του θεού και δεν τον βλέπω;
Στο θέμα της θυσίας δεν γίνεσαι ξεκάθαρος και δίνεις την εντύπωση ότι ούτε ο ίδιος γνωρίζεις κάποιαν απάντηση. Προσπαθώντας μάλιστα να θολώσεις λίγο τα νερά παρ’ ολίγον να πείς ότι το μόνο που θυσίασε ο Χριστός ήταν λίγο από τον εγωϊσμό του (που δέκτηκε να βασανισθεί) αφού δεν αναφέρεις τελικά τι θυσίασε
Ένας άθεος πάλι όμως, δικαιωματικά θα ρωτούσε: Αφού έγινε θεάνθρωπος ο θεός για να δείξει στους ανθρώπους εκείνα και τούτα και αφού νίκησε και τον θάνατο, γιατί δεν έμεινε εδώ για να δείξει και στους μέλλοντες να γεννηθούν ανθρώπους αυτά τα πράγματα; Η λοτταρία κάθισε μόνο σ’ εκείνους τότε; Εμείς οι υπόλοιποι……..Αλβανοί είμαστε;
Πού είναι οι ίσες ευκαιρίες; Τόσο άδικο από ένα Θεό; Δεν γίνεται. Κάπου υπάρχει λάθος. Το οποίο θα διορθώσει ένας άλλος Φώτιος το 38ο αιώνα
Υπάρχουν ακόμα μερικά πράγματα που θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου αλλά θα ρωτήσω μόνον αν μου δώσεις την άδεια. Αν πάλι θες και συ να με κρίνεις, είμαι όλος αυτιά χμ…μάτια
Ε…δεν μπορώ να είμαι συνέχεια στο απυρόβλητο.
Σ’ ευχαριστώ για τις απαντήσεις.
Ελεύθερος
«Ότι ορίζουμε…το περιορίζουμε».
Ο Θεός δεν είναι ούτε «Ορθόδοξος», ούτε «Καθολικός», ούτε «Διαμαρτυρόμενος»!
Συγνώμη που …χαλάω την συνταγή, αλλά στην εποχή μας είναι πια μια αλήθεια κατανοητή από τους περισσότερους ανθρώπους.
Το να ορίζουμε, ή το πώς ορίζουμε τον Θεό-Θείο και τη σχέση μας μαζί Του είναι κάτι που αφορά εμάς, και είναι καθοριστικό για την ατομική-πνευματική μας Πορεία.
Κανένας δεν μπορεί να βιάσει κανένα στην πνευματική του πορεία.
Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος (και δέσμιος) των επιλογών του.
Γιατί αποζητούμε τον Θεό;
Γιατί ασπαζόμαστε μια πίστη και «δενόμαστε» με αυτή;
Για ασφάλεια, για ικανοποίηση του εγώ μας, για δύναμη και εξουσία στους συνανθρώπους μας;
Γιατί;
Ποια είναι αυτή η βαθιά ανάγκη της ψυχής μας που στρέφεται προς το Θεό;
Προσωπικά, αναγνωρίζω Νομοτέλεια.
Να το παρουσιάσω απλοποιημένα.
Λοιπόν:
Αποζητούμε αυτό που Είμαστε και το χουμε λησμονήσει.
Η απόσταση (εσωτερική βασικά) που έχουμε από αυτή την Αλήθεια, το Θεό δηλαδή, δημιουργεί-ενεργοποιεί αντίστοιχο ψυχικό πόνο.
Αυτός ο «Πόνος» μας πιέζει να κινηθούμε.
Τις περισσότερες φορές προσπαθούμε να «ξεγελάμε» αυτόν τον Πόνο στρέφοντας την ψυχή μας σε εφήμερες ικανοποιήσεις.
Με αυτό τον τρόπο δημιουργούμε δεσμεύσεις, μέσα μας και γύρω μας.
Δεσμεύσεις σε ιδέες, ποιότητες, καταστάσεις, κατεστημένα.
Δεσμεύσεις καρμικές και άλλες.
Όμως γνωρίζουμε την Αλήθεια.
Ξέρουμε ότι σφάλουμε και επιμένουμε πολλές φορές στο λάθος κοροϊδεύοντας τον εαυτό μας.
Ενώ η ψυχή μας «κραυγάζει» εσωτερικά για Ελευθερία, Αγάπη, Ενότητα με τον Θεό που είμαστε, εμείς εθελοτυφλούμε, ή την «μαστιγώνουμε» κι από πάνω!
Φίλε μου καλέ, έχω πια αναγνωρίσει πως εμείς είμαστε οι «δεσμοφύλακες» και οι «κλειδοκράτορες» της ψυχής μας.
Θα επιμείνω σε αυτό.
ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Υποκρινόμαστε πως την αναζητούμε.
Αλλά Την φοβόμαστε!
Την λιθοβολούμε όταν εκδηλώνεται, Την υποτιμούμε και προσπαθούμε να Την δεσμεύσουμε και να Την υποβιβάσουμε στα μέτρα της μετριότητας που έχουμε, οι ίδιοι, επιλέξει για τον εαυτό μας!!
Είναι στα χέρια μας, στο νου και στην καρδία μας η επιλογή.
Της Ένωσης με τον Θείο Εαυτό μας, ή της διαιώνισης της «ταλαιπωρίας» μας, του στυλ «πονάει αλλά μ’ αρέσει»
Δεν είναι φίλε μου το εγώ του Ιησού μπροστά μας (ποιο εγώ 
) αλλά το δικό μας, το «γνωστό και χιλιοαγαπημένο»!
Για πιο λόγο λοιπόν, να μείνει ο Ιησούς ως αυτοκράτορας-θεός στη Γη;
Για να μας «εξαναγκάσει» να αποδεχτούμε αυτό που ήδη γνωρίζουμε, αλλά το αρνούμαστε;
Θα μπορούσε, αλλά πιο το όφελος;
Πιο το όφελος για τον Άνθρωπο, ο Θεός ανενδεής Είναι!
Φίλε μου, δεν προσπαθώ να ασπαστώ ή να υπηρετήσω οποιαδήποτε κατεστημένο.
Αναζητώ την Αλήθεια, μέσα μου.
Κανέναν δεν εξαναγκάζω, ούτε την ίδια την ψυχή μου (ας πούμε το πιστεύω )
Απλά προχωρώ.
Από την άλλη ούτε προσπαθώ να συμπληρώσω, να διορθώσω, ή να δικαιολογήσω τα «κακώς κείμενα» στο Χριστιανισμό.
Δεν προσπαθώ ούτε να δημιουργήσω «νέα θρησκεία».
Δεν με ενδιαφέρει φυσικά να δικαιολογήσω τις επιλογές ανόητων ή και εγωπαθών που καπηλεύτηκαν το όνομα του Ιησού Χριστού.
Το να δηλώνει πχ. ο Μπους Χριστιανός, δεν σημαίνει βέβαια και πως είναι!
Για μένα φίλε, Χριστιανός είναι Τιμή!
Η μεγαλύτερη που μπορώ να έχω σε αυτό τον πλανήτη!
Το Βάπτισμα εν Χριστώ, είναι η σημαντικότερη «μύηση» που μπορώ να φανταστώ.
Το να αποκαλώ τον εαυτό μου Χριστιανό, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και πνευματική περιπέτεια στην ζωή μου.
Για να το πω πιο απλά, προσπαθώ να είμαι Χριστιανός.
Δεν είναι εύκολο!
Όσο για την Καινή Διαθήκη, ή τις αποφάσεις της Οικουμενικής Συνόδου.
Όλα φυσικά, κρίνονται!
Προσωπικά τα κρίνω με το Μέτρο της Αγάπης.
Όχι της «Αγάπης» που με βολεύει και με ικανοποιεί, αλλά της Θείας-Απόλυτης Αγάπης έτσι όπως Την φανέρωσε ο Ιησούς.
Το κριτήριο της Αλήθειας, είναι μέσα μας. Απλά γιατί Την γνωρίζουμε.
Έτσι και κάθε πράξη, κάθε ιδέα, κρίνεται από το Φως που παράγει και πάλλεται, από την Ενότητα που ενεργοποιεί, από την Αγάπη που εκδηλώνεται.
Δεν είναι δύσκολο!
Είναι πολύ απλό.
Όπως προείπα, η σχέση μου με τον Χριστό είναι και εσωτερική και όχι μόνο στις ιδέες και τα συναισθήματα.
Είναι ο Εαυτός μου.
Είναι ο Εαυτός σου.
Ο Ένας, Θείος Εαυτός.
Ξέρω ακούγεται, κάπως, αλλά μόνο αν αποφασίσεις να αφουγκραστείς την Ψυχή σου θα κατανοήσεις αυτό που αναφέρω.
Πως μπορείς να μεταφέρεις την εμπειρία για ένα μακροβούτι σε σμαραγδένια αυγουστιάτικα νερά, σε κάποιον που δεν γνωρίζει τι είναι το νερό;
Θα επαναλάβω πως δεν υπερασπίζομαι Ιδέες.
Η Αλήθεια δεν χρειάζεται ζηλωτές, εραστές ίσως, αλλά όχι ιππότες.
Αν δεν έγινε κατανοητό που ή τι Θυσίασε ο Ιησούς, ως άνθρωπος και ως Θεός, συγνώμη, τι άλλο να πω;
Η ορθόδοξη εκκλησία έχει παραμείνει, (φυσικό είναι) στο τύπο κάποιων εννοιών.
Μιλάς για την «ανάσταση νεκρών». Να βοηθήσω:
Τι να εννοούσε άραγε ο Ιησούς όταν επέπληξε τον Μαθητή Του που ζήτησε να θάψει, ποιον παρακαλώ, τον πατέρα του;
«Άσε τους νεκρούς να θάψουν τους εαυτό νεκρούς, εσύ ακολούθη μοι»!
Για ποιους νεκρούς και ποια Ανάσταση μιλάμε;
Τι πιο «χοντροκομένο» και «αλλοπρόσαλλο» παράδειγμα θα μπορούσε να δώσει ο Ένσαρκος Λόγος στη Γη για να προβληματιστούμε;
Την ίδια Νομοτέλεια παρουσίασε και στον Νικόδημο όταν τον ρώτησε για την Μετενσάρκωση!
Δεν βάζω Φίλε μου «καινά δαιμόνια». Αρκούν τα όσα έχουμε
Δεν λέω τίποτα καινούριο, όλα αυτά μας είναι αιώνες γνωστά.
Την κατανόηση αρνούμαστε.
Επιμένω σε αυτό.
Δεν είναι φυσικά θέμα «λοταρίας» η «μαγική 1η Παρουσία του Λόγου»!
Δεν υπάρχει τύχη.
Νομοτέλεια, και πάλι Νομοτέλεια.
Όλοι έχουμε τις ίσες ευκαιρίες στην Θεώση.
Απλά οι επιλογές μας δυσκολεύουν πολλές φορές τον Δρόμο μας!
Πιστεύω να κάλυψα τις παρατηρήσεις σου.
Και φυσικά σου «δίνω την…άδεια» να έχουμε ειλικρινή διάλογο.
Αν βέβαια κάποια θέματα είναι προσωπικά και δεν συμβάλλουν στο Φόρουμ, απλά στείλε μου…μήνυμα!
Φίλε Ελεύθερε, δεν έχω κάποιο λόγο για να σε…κρίνω.
Όπως είπα σε ευχαριστώ, και δεν είναι θέμα ευγένειας.
Με Σεβασμό και Αγάπη Φώτης.
Πιστεύω πως είναι κατανοητό.
Και όμως φίλε μου το "εγώ" μας "πεθαίνει" τελευταίο, πάνω στο Σταυρό.
Ως Θεός, "θυσίασε" αυτό που θυσιάζει πάντα.
Η Αγάπη είναι η συνεχής αδιάκοπη ροή Ζωής & Φωτός στην Δημιουργία!
Στο πρώτο μύνημα λες ωραία πράγματα. Μπορεί όμως αυτά να τα πει και ένας Μουσουλμάνος ή ένας Βουδιστής κλπ Δεν είναι μόνο Χριστιανικά.
Στο δεύτερο μύνημα σαν υστερόγραφο λες:
quote:
Ο Ιησούς ως άνθρωπος θυσίασε όλα αυτά που καλούμαστε και εμείς να θυσιάσουμε ακολουθώντας τα βηματά Του.
Πιστεύω πως είναι κατανοητό.
Είναι καθαρή απάντηση αυτό;
Για το…..θεό Φώτιε, τι θυσίασε ο Ιησούς στην περίφημη θυσία του;
Εδώ θα σου βάλω καινά δαιμόνια. Όταν ένας άνθρωπος επιδειώξει τον θάνατο είτε δια σταυρώσεως είτε άλλως πως, ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙ;
Προ πάντων όταν τον προσχεδιάσει κι' όλας όπως ο Ιησούς;
Ελεύθερος