- ΙΗΣΟΥΣ: ένα πρότυπο για κάθε άνθρωπο? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Και αυτό ΤΙ ΕΙΝΑΙ φίλτατε? Είναι «απάντηση» στις αναζητήσεις του ανθρώπινου γένους για τα επέκεινα? Είναι μήπως ο μηδενισμός και η υπεραπλούστευση, κατά το δοκούν, ερώτημα που θα μας προσφέρει κάτι?

Imperator:
«Τι είπα? Αθάνατος? Μια ιδιότητα που την έχει ο Θεός αν δε κάνω λάθος. Κι όμως... όλοι οι άνρθωποι ενεργούν ΩΣΑΝ να ήταν αθάνατοι.Κάθε τους σκοποθεσία είναι προσανατολισμένη στην ικανοποίηση των απαιτήσεων του εγώ τους...»

Και ΠΟΘΕΝ η βεβαιότητα φίλτατε ότι το ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΙΟ έχει χαρακτηριστικά που του προσάπτουμε, τόσο εμείς όσο και οι διάφοροι «εξ αποκαλύψεως» εμπνευσμένοι? ΤΙ ΕΣΤΙ Θεός?

Αν σπείρεις τον φόβο στο λογικό ή κριτικό έδαφος της ψυχής, θα φυτρώσει η επιστήμη. Εάν σπείρεις τον φόβο στο συναισθηματικό ή φαντασιακό έδαφος της ψυχής θα φυτρώσει ο Θεός και οι διάφοροι «αθάνατοι»…

Imperator:
«Και η τελική πράξη της απελευθέρωσης η απόδραση έρχεται με την έσχατη απάρνηση του εαυτού και την αυτοθυσία... Πρέπει να γίνουμε σκληροί και να μη φοβόμαστε τον πόνο... Για αυτό και η αληθινή χριστιανική ζωή είναι αυστηρώς ασκητική και ελάχιστοι την ακολουθούν.»

Ο αναχωρητισμός, άσχετα εάν δεν είναι χριστιανική εφεύρεση, δεν αποτελεί ούτε πράξη γενναιότητας αλλά ούτε και παράδειγμα προς μίμηση.

Το ζητούμενο δεν είναι, κατά την άποψη μου, ούτε η αυθαίρετη διατύπωση της αυτοθυσίας αλλά ούτε και η ασκητική περιβολή από τα εγκόσμια. Το ζητούμενο είναι η Αυτογνωσία.

Ο κόσμος ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ, και έτσι οφείλουμε και εμείς. Κανείς Χριστός, πλέον, δεν μπορεί να αποτελέσει θέσφατο, παρά απλά και μόνο σταθμό στην ενσυνείδητη βούληση μας να μάθουμε και να αναζητήσουμε τον ανώτερο μας εαυτό, αυτόν που ορισμένοι αναφέρουνε και ως «ψυχή».

Η αναζήτηση μας αυτή, μπορεί κάλλιστα να φωτιστεί ΚΑΙ από έναν Χριστό, αλλά επίσης και από έναν Σωκράτη, έναν Αριστοτέλη, έναν Ηράκλειτο. Τίποτα δεν είναι θέσφατο. Προϋπόθεση είναι να στρέψουμε την προσοχή μας στις σκέψεις μας, στις επιθυμίες και τα συναισθήματα μας, όπως αυτά αναδύονται και καταγράφονται ΜΕΣΑ από την καθημερινότητα μας, μέσα από την ΕΝΕΡΓΗ παρουσία μας στα ΕΓΚΟΣΜΙΑ, και όχι μέσα από μοναστήρια και άλλους εικονικούς κόσμους.

Το Αυτογνωστικό μονοπάτι είναι δύσβατο, όμως ενδιαφέρον και χρήσιμο.

Imperator:
«Σύμφωνα με αυτή την άποψη Schwabe πιστεύεις ότι είναι καλό ή κακό το πρότυπο του Ιησου? Με απλά λόγια και χωρίς παραθέσεις κλπ. Τη γνώμη σου τι πιστεύεις εσύ.»

Σύμφωνα με αυτά που έγραψες, θα έλεγα ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι πρότυπο. Και λέω δεν μπορεί, διότι θεωρώ ότι πολλά σημεία της ερμηνείας σου δεν δίδουνε την πραγματική εικόνα του Ιησού της Καινής Διαθήκης.

Βλέπεις, ο κάθε χριστιανός, είναι και εν δυνάμει ένας «αιρετικός» στους κόλπους του χριστιανισμού. Η ερμηνεία σου με βεβαιότητα βρίσκει αντίθετη την επίσημη ορθοδοξία για παράδειγμα.

Ωστόσο, θεωρώ χρήσιμες τις επισημάνσεις που κάνεις μέσα από τα γραφόμενα σου, καθώς εάν τελικά υπήρξε ποτέ ο Ιησούς, και όχι απαραίτητα ο Ιησούς του Ευαγγελισμού, τότε ήταν ένας πολύ ενδιαφέρον άνθρωπος του πνεύματος, ένας μύστης της φιλοσοφίας.

quote:

---

Και λοιπόν?
Αυτός και ο λόγος της ΑΝΑΦΟΡΑΣ του εδαφίου.....

---

Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ

Είναι αγαπητέ μια γνωστή πραγματικότητα, μια φυσική εξέλιξη, αλλά όχι κάποια «φιλοσοφική διαπίστωση». Δεν κατανοώ τον λόγο της προβολής ενός τέτοιου επιχειρήματος στην παρούσα συζήτηση. Ας είναι.

Imperator:
«Ξέρεις τι είναι η αυτογνωσία?Πως είναι το να την επιτύχεις? Και άντε την πέτυχες. Και μετά? τι έγινε? Θα αποφύγεις την παραπάνω μοίρα?»

Ο Έλληνας, από την αρχαιότητα υπήρξε ανθρωποκεντρικός στον πολιτισμό του. Αναπτύσσοντας μια άρτια επίγνωση του εαυτού μας, ανακαλύπτουμε τις ψυχικές μας δυνάμεις, διευρύνουμε τα όρια του πνεύματος μας, του ίδιου του σώματος μας, γινόμαστε συνειδητά και υπεύθυνα άτομα, ένα με την Μητέρα Φύση που μας περιβάλει, με άλλα λόγια ενεργοποιούμαι τον εαυτό μας.

Έχοντας λοιπόν επίγνωση του εαυτού μας, δεν πέφτουμε σε παγίδες εικονικών κόσμων, γνωρίζουμε το παράδειγμα του…χώματος που μας έφερες, κυριεύουμε την μισαλλοδοξία και την δεισιδαιμονία, ελέγχουμε τα πάθη και την καλπάζουσα φαντασία περί των εσχατολογικών αερολογιών, με λίγα λόγια, ΔΕΝ ΤΡΕΦΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΙΜΟΥΜΕ Η ΥΠΕΡΤΙΜΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ.

Εάν λοιπόν αγαπητέ το επιτύχεις αυτό, τότε ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΟΥΜΑΡΑ περί «μοίρας» σε αφήνουνε ΠΑΓΕΡΑ ΑΔΙΑΦΟΡΟ. Λίγο σου φαίνεται?

Imperator:
«Είτε την πετύχεις είτε όχι φίλε μου το υλικό σου σώμα θα ΠΕΘΑΝΕΙ. Σου αρέσει αυτή η κατάληξη? και αφού αυτό θα γίνει έτσι και αλλιώς τι νόημα έχουν οι αυτογνωσίες και οι σοφίες και ο πολιτισμός και όλα τα άλλα ?»

Και λοιπόν??

Η ηδονή, είναι Η ΑΡΧΗ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ του μακαρίως ζην. Μελετώντας δίχως ψευδαισθήσεις τις επιθυμίες του νου μας (και εδώ μας είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ η οδό της Αυτογνωσίας), είμαστε σε θέση να κάνουμε κάθε επιλογή, κάθε αποφυγή, που θα είναι χρήσιμη για την υγεία του σώματος και της ψυχής μας.

Έχουμε λοιπόν ΑΝΑΓΚΗ από την ηδονή, σωματική και ψυχική, όταν η απουσία της μας κάνει να υποφέρουμε. Το ζητούμενο ωστόσο είναι, από τις πάμπολλες ηδονές που απλόχερα μας προσφέρονται στη ζωή μας να μην επιλέγουμε ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ την κάθε ηδονή, διότι συχνά οι παγίδες που εγκυμονούν δεν είναι καν άμεσα ορατές (π.χ. δεισιδαιμονίες πίσω από «Θείους Λόγους κ.α.), καθώς και να κοιτούμε καλύτερα διάφορους «πόνους», τους οποίους εάν υπομείνουμε η ηδονή που θα ακολουθήσει θα είναι μεγαλύτερη.

Για αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν εννοούμε λοιπόν ηδονές αισθησιακών απολαύσεων και άλλα επιπόλαια σοφίσματα, αλλά την ικανότητα δια της οδού της Αυτογνωσίας να μην υποφέρουμε και να μην είναι η ψυχή μας ταραγμένη από ψευδοδιλλήματα και μια μονολιθική άρνηση της σχέσης μας με τη Φύση.

Imperator:
«Μήπως, λέω μήπως η τωρινή ζωή είναι προπαρασκευαστική για "κάτι άλλο"?»

Ευσεβείς πόθοι που πηγάζουν από το αίσθημα ΦΟΒΟΥ της μηδαμινότητας μας…

Imperator:
«Δε θέλω να πείσω κανέναν ούτε να αποδείξω τίποτα σε κανέναν. Έπεισα τον εαυτό μου και μου αρκεί. 'Ομως μου αρέσει αυτά να τα συζητάω γιατί κάτι μπορεί να μάθω κ εγώ κ κάποιος άλλος από την κουβέντα.»

Θα ήταν εξόχως μονότονο εάν όλοι ασπάζονταν την ίδια άποψη. Ακόμη και τότε, η ιδέα της…..νεκρικής σιγής θα μας έθετε σε αμφιβολίες! Πολύ καλά κάνεις και μιλάς για τις απόψεις σου, ακούγονται πολλά και ενδιαφέροντα.

Imperator:
«Εάν κάναμε ένα γκάλοπ τώρα εδώ με ανρθώπους εδώ μέσα αν ήταν στο χέρι τους να έρθουν να ζήσουν στη ζωή τι θα απαντούσαν? Θα το επέλεγαν ή όχι? Αν ρωτούσαμε όλους τους ανθρώπους που υπάρχουν ή έχουν υπάρξει στη Γη...»

Υπάρχουν πολλοί φαντάζομαι, που λόγο της άθλιας και μίζερης ζωής που ζήσανε, με πόνο και δυστυχία, δεν θα το επέλεγαν μια ακόμη φορά. Όμως, η ανθρώπινη φαντασία πάντοτε σαλπάρει…..

Imperator:
«Γιατί θα πρέπει να εξυμνήσω κάτι το οποίο μου δόθηκε χωρίς τη θέλησή μου? Γεννήθηκα χωρίς να το θέλω, ζω τη ζωή όχι όπως τη θέλω και φεύγω χωρίς να το θέλω...Γιατί να είναι αναγκαστικά κάτι καλό αυτό?»

Δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό. Είναι η ζωή.

Εσύ και εγώ, και τόσοι και τόσοι ακόμα, είμαστε μια μικρή στιγμή στα δισεκατομμύρια εξέλιξης της ζωής αυτού του πλανήτη. Ζήσε λοιπόν όσο πιο ωραία μπορείς, ζήσε ενάρετα, και θα είσαι εντάξει με τον εαυτό σου. Η επιλογή είναι στο χέρι του καθενός.

Imperator:
«Θεωρώ ότι είναι ένας εγλκωβισμός αυτό, μια φυλακή και ο Ιησούς με την οδό που έδειξε στην πράξη ( και όχι μόνο στα λόγια) δείχνει την οδό της διαφυγής...»

Υπήρξαν παλαιότερα φιλόσοφοι που φώτισαν πολύ εντονότερα την ανησυχία μας για τα επέκεινα. Όμως, και ο Χριστός είναι μια επιλογή. Η δε «πράξη» που εννοείς για τον Ιησού, έχει ενδεχομένως κάποια συμβολική αξία, αλλά τίποτα περισσότερο.

Χρησιμοποιώ τις ερμηνείες που εκδίδει «Ο ΣΩΤΗΡ», που αποδέχεται για την ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ τόσο η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ όσο και ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, όπως ΚΑΙ η Αρχιεπισκοπή Κύπρου όπως ΚΑΙ το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Εάν δεν συμφωνείς με τα όσα ΣΥΣΣΩΜΗ η ορθοδοξία αποδέχεται, τότε μάλλον αλλού θα πρέπει να διαμαρτυρηθείς ή να προσπαθήσεις να προσάψεις μομφές και σκιές.

Κατά τα άλλα, ΑΝΕΦΕΡΑ το εδάφιο, πράγμα που ξεκάθαρα δίδει την ευκαιρία στον καθένα να αναζητήσει το σχετικό πρωτότυπο, κάτι που έκανες και εσύ εξάλλου.

Οπότε, μάλλον τζάμπα η φασαρία που επιχειρείς….

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Εάν δεν γνωρίζεις την αρχαία ελληνική γλώσσα μπορώ να σε βοηθήσω.......»

Να’σαι καλά για την καλοσύνη σου, εάν χρειαστεί θα σε συμβουλευτώ…

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«….ΘΑ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ ΨΥΧΕΣ και ΘΑ ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ επί της εσωτερικής ζωής των ανθρώπων» δεν προκύπτουν από το ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ παρά μόνο δια ελεύθερης ερμηνείας.»

Βλέπεις φίλτατε Αναστημένε, για αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχουνε ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ επί της Καινής Διαθήκης και όχι οι δήθεν «αυτόφωτοι», επειδή η Βιβλική ορολογία απαιτεί ΓΝΩΣΕΙΣ που να προέρχονται από ερμηνείες που πηγάζουν από παρουσία και ενασχόληση ΑΙΩΝΩΝ και όχι επιπόλαιες εμφανίσεις σε σελίδες του διαδικτύου.

Αυτό, καλά θα κάνεις να το ενστερνιστείς.

ΦΥΣΙΚΑ και προκύπτει εκ του αυθεντικού κειμένου η παραπάνω ανάλυση, διότι ειδάλλως ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΥΤΕ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ! Διότι το κείμενο λέει «..ο πιστεύων εις εμέ τα έργα α εγώ ποιώ κάκείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει..».

Πριν λοιπόν «διαμαρτυρηθείς», φρόντισε να συμβουλευτείς τα επίσημα όργανα, και να αναρωτηθείς ΠΟΙΑ είναι τα «έργα» και τα «μείζονα έργα» που θα μπορέσει ο ΚΑΘΕΝΑΣ να ποιήσει.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«ΝΑ ΔΕΙΞΩ στο κόσμο που διαβάζει ότι από την ανεύθυνη παράθεση που έκανες λείπει το αιτιολογικό της πρότασης «ότι εγώ προς τον πατέρα πορεύομαι». Δηλ αυτά θα συμβούν ΕΠΕΙΔΗ εγώ πηγαίνω προς τον πατέρα.»

Και λοιπόν?? ΤΙ αλλάζει ως προς το ότι ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΚΑΛΛΙΣΤΑ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΟΔΗΠΟΤΕ, ως προς το ότι ΟΣΑ ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΙΣΧΥΟΥΝ ΩΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΚΕΡΑΙΑΣ??

Λες κάτι, δεν λες όμως ΠΩΣ έχει κάποια «ιδιαίτερη σημασία» αυτό το οποίο λες φίλτατε. Λοιπόν, ΠΟΥ είναι το σημαντικό αυτού του οποίου ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ αναφέρεις?

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Σαν συμπέρασμα λοιπόν όχι μόνο δεν παράθεσες το πραγματικό κείμενο αλλά ακόμα και στην ερμηνεία του έκανες περικοπές. Η παράθεση σου λοιπόν είναι ένα ΨΕΥΔΟΣ.»

Το μόνο ΨΕΥΔΟΣ που εγώ βλέπω, είναι η άρνηση σου να δεχθείς τα όσα ΣΥΣΣΩΜΗ η ορθοδοξία ως ΟΡΘΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ αποδέχεται φίλτατε.

Απέδειξα ότι όλα όσα έγραψα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΟΓΙΑ αλλά λόγια που οι επίσημοι φορείς της ορθοδοξίας αποδέχτηκαν. Απέδειξα επίσης ότι το επόμενο εδάφιο που δήθεν «αποσιώπησα», ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ.

Αν και είσαι προσκολλημένος φίλτατε σε μια ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ της Καινής Διαθήκης, τσαλαβουτώντας εδώ και εκεί μεταξύ διαφόρων «Πατέρων» και ετσιθελικών ερμηνειών, ωστόσο αρνείσαι να δεχθείς κείμενα που Η ΙΔΙΑ Η ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΕΙ.

ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ Ο ΣΩΤΗΡ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ;

ΑΝ Ο ΣΩΤΗΡ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΤΛ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΥΤΗΣ.

ΔΙΟΤΙ Ο ΣΩΤΗΡ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ...

ΟΜΩΣ ΕΣΥ ΣΒΑΜΠΕ ΠΑΡΑΘΕΣΕΣ ΑΛΛΙΩΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΣΟΥ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟ...

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙΣ, ΚΑΤΑΘΕΣΕΣ ΑΛΛΙΩΜΕΝΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ !!! ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΣΩΣΤΟ ΟΥΤΕ ΤΙΜΙΟ

ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ

quote:

---

Χρησιμοποιώ τις ερμηνείες που εκδίδει «Ο ΣΩΤΗΡ», που αποδέχεται για την ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ τόσο η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ όσο και ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, όπως ΚΑΙ η Αρχιεπισκοπή Κύπρου όπως ΚΑΙ το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

---

Όχι «έστω», ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ.

ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ:
«ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ Ο ΣΩΤΗΡ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ;»

Μίλησα εγώ για εκπροσώπηση? Άλλο είπα, και καλό είναι να μη παραποιούμαι τα γραφόμενα.

ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ:
«ΟΜΩΣ ΕΣΥ ΣΒΑΜΠΕ ΠΑΡΑΘΕΣΕΣ ΑΛΛΙΩΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΙΣ ΓΝΩΣΗ ΣΟΥ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟ..»

Τα κείμενα της ερμηνείας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΑ», αλλά ανταποκρίνονται σε αυτά που τόσο η Ιερά Σύνοδος ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ όσο και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Εάν σου αρέσει να ΚΩΦΕΥΕΙΣ ή να κάνεις πως δεν πρόσεξες το ΠΟΙΟΙ της ορθοδοξίας ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ την ερμηνεία, τότε σε παρακαλώ πολύ να προσέχεις περισσότερο το τι εκστομίζεις.

quote:

---

ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ:
«ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΩΣ ΠΟΥ Ο ΣΩΤΗΡ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ;»

Μίλησα εγώ για εκπροσώπηση? Άλλο είπα, και καλό είναι να μη παραποιούμαι τα γραφόμενα.

---

Α Ν Α Σ Τ Η Μ Ε Ν Ο Σ

Δεν ρώτησα εάν σε ενδιαφέρουνε αλλά ούτε και τις ανέφερα για να ενδιαφερθείς. Ερωτήθηκα ως προς την ορθότητα της ερμηνείας, ΚΑΙ ΕΔΩΣΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΤΟΣΟ Η ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ.

Εάν, λέω ΕΑΝ, είχε αντίθετη γνώμη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας για τα κείμενα αυτά, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΔΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ, και φρονώ ότι…κάτι περισσότερο από εσένα και τις διαφωνίες σου θα γνωρίζουνε….

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Το ζήτημα δεν είναι αν συμφωνώ ή όχι αλλά το ότι εάν χρησιμοποιείς ερμηνείες πρέπει να το λες.»

Ο κάθε νοήμων άνθρωπος που γνωρίζει και ελάχιστα περί των θεμάτων που συζητούνται, αντιλαμβάνεται πότε ένα κείμενο είναι στην νεοελληνική και πότε όχι. Εξάλλου, για αυτόν ακριβώς τον λόγο κάνω και αναφορά του πρωτότυπου εδαφίου. Πρόσεχε καλύτερα τα όσα διαβάζεις στο μέλλον.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Τότε να χρησιμοποιείς σε παρακαλώ, τα ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ κείμενα και όχι τις ερμηνείες αυτών που κατηγορείς. Εκτός αν είναι μέρος κάποιας δουλειάς σου.....»

Πολλά έργα βλέπεις φίλτατε…..

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Η καινή διαθήκη είναι θεόπνευστο κείμενο και απαιτεί ανθρώπους με Πνεύμα και όχι ειδικούς με «γνώσεις».»

Και αυτοί θα υποθέσουμε ότι βρίσκονται πολύ περισσότερο είτε στο Πατριαρχείο είτε στην Ιερά Σύνοδο της εκκλησίας. Οπότε, και εφόσον ΑΥΤΟΙ αποδέχονται την ερμηνεία, τότε καλύτερα να σωπαίνουμε και να μαθαίνουμε.

Τόση αμετροέπεια δεν χρειάζεται πια.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Εγώ δεν έδωσα καμιά ερμηνεία παρέθεσα το κείμενο όπως το έγραψε ο Ιωάννης. Δεν το ήξερα ότι σου αρέσουν περισσότερο τα κείμενα του «Σωτήρ»?»

Είπαμε, έδωσα το εδάφιο αλλά ΚΑΙ την ερμηνεία που ακόμα και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ. Δεν είναι θέμα του «Σωτήρ», διότι κάποιος θα το έγραφε, αλλά θέμα ορθής απόδοσης.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Από πότε δέχεσαι την Ιερά σύνοδο σαν τον αυθεντικό ΕΡΜΗΝΕΥΤΗ ΤΩΝ ΓΡΑΦΩΝ.»

Το εάν τα κείμενα αυτά είναι ή όχι η αλήθεια, είναι ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ. Επομένως, κάθε πράγμα με την σειρά του.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Τα επίσημα όργανα? Εσύ ποια επίσημα όργανα συμβουλεύεσαι?»

Τα γνωρίζεις και τα ανέφερα. Οι προσωπικές επιθέσεις δεν έχουν νόημα.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Το σημαντικό στοιχείο αυτού του σημείου είναι ότι η «ερμηνεία» σου το ΠΑΡΕΛΕΙΨΕ. Που ξέρεις μπορεί κάποιος να βρει κάποια αξία.»

Και πάλι τα ίδια: πολύ φασαρία δίχως τα τεκμήρια. Κρίμα.

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Ωραία βάλε μου και «χέρι» που δεν ακούω την Ορθοδοξία. Μέχρι εκεί έφτασες για να μας πείσεις ότι το πρωτότυπο είναι ίδιο με την ερμηνεία του?»

Φτάνω μέχρι εκεί που χρειάζεται ώστε να αναδειχθεί ότι απλά ενοχλείσαι με την απόδοση και τίποτα περισσότερο. Δεν σου κάνει η ερμηνεία? Τότε μείνε στην δικιά σου. Ωστόσο, δεν πρόκειται ΕΣΥ να αλλάξεις δεδομένες καταστάσεις.

Όχι ότι με εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση, αλλά έτσι έχουνε τα πράγματα..

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Το μόνο που έχω να σου πω είναι ότι ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΙΔΕΑ για το που είμαι προσκολλημένος.»

Γιατί δεν κάνεις τον κόπο να μας το πεις? Εσύ, που τόσα και τόσα έχεις «μυριστεί» για τον…ρόλο και τις «σκοτεινές ορέξεις» διαφόρων άλλων……

ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΣ:
«Αναζητώ ένα καλύτερο άνθρωπο μέσα μου. Αναζητώ την «συνάντηση» με το Χριστό.Εσύ τι αναζητάς? Να φας τον επόμενο χριστιανό?»

Θρησκεία μου η Αλήθεια, και οδός μου η Αμφισβήτηση.

Θα σου συνιστούσα να έχεις λιγότερη μισαλλοδοξία μέσα σου, να είσαι πιο ταπεινός, μιας και κόπτεσαι περί της «συνάντησης» με το Χριστό, διότι ο Λόγος και ο τρόπος που διαλέγεσαι, τόσο τώρα όσα και παλαιότερα, κάθε άλλο παρά σε «συνάντηση» προοιωνίζει.

Δεν έχεις και άδικο, καθόλου θα έλεγα…

Imperator:
«Και έπειτα γιατί να θεωρούμε το θάνατο κάτι το φυσιολογικό? και η φθορά? Τότε αφού ερχόμαστε για να εξαφανιστούμε μια μέρα σα καπνός γιατί κάνουμε τον κόπο?»

Πολλές φορές, είναι καλύτερο να αρκούμαστε στο να μην έχουμε απαντήσεις για όλα τα απίθανα και πιθανά ερωτήματα μας, παρά να φορτώνουμε το υποσυνείδητο μας με εικόνες και εικονικούς κόσμους που άμεσα θα επηρεάσουνε τις σκέψεις μας.

Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Ας αναλογιστούμε καλύτερα λοιπόν το τι θα πλάσουμε με το συνειδητό μας ως «αλήθεια».

Imperator:
«Ναι ο άνρθωπος ανησυχεί για το μετά και αυτό είναι ενσταλαγμένο μέσα του. ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ?»

Διότι έχουμε αναπτύξει το νου μας, διότι έχουμε την ικανότητα μέσα από τον πολιτισμό και τις επιρροές που δεχόμαστε να ζούμε…..σκεπτόμενοι τον θάνατο μας! Μια ξεχωριστή κατάσταση, η οποία μας ωθεί τόσο σε πρόοδο όσο και σε στασιμότητα και φθορά. Πνευματική φθορά.

Βλέπεις, σπανίως τα πράγματα έχουνε μια όψη….

Imperator:
«Και να σου πω και κάτι άλλο? Γιατί συνέχεια αναφέρεσαι σε άτομα που πάνε να μας εκμεταλλευτούν, ότι μας βάζουν να πιστεύουμε σε παραμύθια κλπ κλπ. Από μόνοι τους τα σκέφτονται οι άνθρωποι.»

Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι έχουμε έμφυτη μια ικανότητα αναζήτησης για την ικανοποίηση της αλαζονείας μας, της δίψας μας για απαντήσεις. Φυσικό.

Αναφέρομαι λοιπόν σε άτομα που απλά εκμεταλλεύονται αυτή την αγωνία του κόσμου, καθώς πατάνε επάνω σε λεπτές διαχωριστικές γραμμές του ψυχισμού, μεταβάλλοντας τα πάντα προς όφελος τους.

Η θρησκεία, όπως έχει, δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο. Η φιλοσοφία είναι μια διέξοδος.

Imperator:
«Αν κάποιος έχει αγαθή και καλή ψυχή δε θέλει κανένα πρότυπο και χωρίς να έχει διαβάασει ποτέ για τον Ιησού θα ακολουθήσει το δρόμο του. Αυτοί που θέτουν πρότυπα είναι ύποπτοι.»

Συμφωνώ κατά βάση.

Τα πρότυπα, που τόσο και τόσο διατυμπανίζουν και περιφέρουν ως MUST οι από άμβωνος κριτές και αυτόκλητοι σωτήρες ψυχών και σωμάτων, είναι επικίνδυνες ιδεοληψίες.

Μπορεί εγώ προσωπικά, να τα «έβρισκα» με τον Ιησού πολύ καλύτερα από τον οιονδήποτε επαγγελματία μεταπράτη του Θείου, και τούτο διότι Εκείνος δεν φίλησε ούτε χρυσοποίκιλτες ποδιές, ούτε απαίτησε ρόλο Θεού, ούτε καν μιας οργάνωσης με τεράστιες εκκλησιές και αναρίθμητα αξεσουάρ, με λίγα λόγια μιας θρησκείας.

Άλλο το να ομιλούμε ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΣ το όνομα του Ιησού ως οικόσημο και άλλο το να μιλάμε για τα λόγια του, για τον τρόπο σκέψης. Το δεύτερο, δεν απαιτεί τίποτα, ούτε ιερέα, ούτε τίποτα από όλες αυτές τις λατρευτικές εκδηλώσεις. Μονάχα ανοιχτό μυαλό και καρδιά.

Μόνο που ως συνήθως, ο κόσμος ανοίγει την καρδιά του και όχι το μυαλό. Και έτσι, έχουμε αυτά που έχουμε….

Imperator:
«Γιατί σφάζεται και αλληλοσκοτώνεται ο κόσμος? Για την απόλαυση ηδονών μήπως?»

Ξεκαθάρισα τι εννοώ ως ηδονές. Είναι μια ευρύτερη έννοια και όχι σώνει και καλά οι γνωστές σαρκικές.

Imperator:
«Μήπως η ανθρωπότητα έχει πιο πολύ ανάγκη το "αγαπάτε αλλήλους" του Ιησού, παρά το αγαπάτε τον εαυτό σας που λες εσύ?»

Κάθε άλλο. Δεν λέω αγαπάτε τον εαυτό σας, αλλά ΓΝΩΡΙΣΤΕ τον εαυτό σας. Καμία σχέση.

Imperator:
«Εγώ φίλε μου ποτέ δε κινδύνευα από κάποιον που ακολουθεί το χριστινανικό δρόμο που λέει "γύρνα και την άλλη μεριά"»

Ποιοι είναι αυτοί που σου είπανε αυτό? Πόσοι είναι? Μετριούνται στο ένα ή στα δυο χέρια? Τέλος, ΠΟΙΑ θα ήταν η πρόοδος μας από μια τέτοια στάση? ΤΙ θα πεις στον Τούρκο, στον εισβολέα, περάστε παρακαλώ? ΤΙ θα πεις σε αυτόν που θα σκοτώσει και θα βιάσει τον άνθρωπο σου, παρακαλώ επαναλάβατε??

Αυτό είναι το πρόβλημα με αυτές τις ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ: ότι είναι καλές μονάχα στα λόγια, διότι δεν λαμβάνουνε υπ’όψιν τον άνθρωπο αλλά….τον υπεράνθρωπο!

Imperator:
«Ηδονές και αυτογνωσία δε πάνε μαζί, δε νομίζεις?»

Κάθε άλλο! Το ένα προϋποθέτει το άλλο.

Imperator:
«Και η πραγματική ηδονή επέρχεται από την οριστική απελευθέρωση από τα δεσμά του υλικού κόσμου και τη δρόμο αυτό τον δείχνει ο Ιησούς.»

Πως είσαι σίγουρος ότι μίλησε κυριολεκτικά και όχι συμβολικά? Πως είσαι σίγουρος ότι μίλησε για κάποια «άλλη ζωή» και δεν μίλησε ΓΙΑ ΤΟ ΤΩΡΑ απλά με φιλοσοφικά κατηγορήματα? Πως είσαι βέβαιος ότι γενικά υπάρχει κάτι μετά το τώρα?

quote:

---

Εάν, λέω ΕΑΝ, είχε αντίθετη γνώμη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας για τα κείμενα αυτά, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΔΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ, και φρονώ ότι…κάτι περισσότερο από εσένα και τις διαφωνίες σου θα γνωρίζουνε….

---

Από όλα τα παραπάνω θα σταθώ λιγάκι στα εξής:

1. « Αναπτύσσοντας μια άρτια επίγνωση του εαυτού μας, ανακαλύπτουμε τις ψυχικές μας δυνάμεις, διευρύνουμε τα όρια του πνεύματος μας, του ίδιου του σώματος μας, γινόμαστε συνειδητά και υπεύθυνα άτομα, ένα με την Μητέρα Φύση που μας περιβάλει, με άλλα λόγια ενεργοποιούμαι τον εαυτό μας.»

2. «ΑΝΑΓΚΗ»

3. « Για αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν εννοούμε λοιπόν ηδονές αισθησιακών απολαύσεων και άλλα επιπόλαια σοφίσματα, αλλά την ικανότητα δια της οδού της Αυτογνωσίας να μην υποφέρουμε και να μην είναι η ψυχή μας ταραγμένη από ψευδοδιλλήματα και μια μονολιθική άρνηση της σχέσης μας με τη Φύση.»

4. « Ευσεβείς πόθοι που πηγάζουν από το αίσθημα ΦΟΒΟΥ της μηδαμινότητας μας».

Και θέλω να ρωτήσω,

Schwabe,

1. Η διεύρυνση των ορίων του σώματος προηγείται ή όχι της επίγνωσης του εαυτού; Ο εαυτός είναι κάτι άσχετο από το σώμα / ή πάει πακέτο «ψυχή-σώμα-πνεύμα»; Τι σημαίνει «ένα» με την Μητέρα Φύση;

2. Αναφέρεσαι σε όλα τα επίπεδα Ανάγκης; (για έμπνευση, για επικοινωνία, για γαλήνη, για αγάπη... για φαγητό, για τσιγάρο, για γονυκλισίες...;)

3. Γιατί «επιπόλαια σοφίσματα» οι αισθησιακές ηδονές; Δεν είναι αποτέλεσμα Ανάγκης και αυτές; «Χαμηλού επιπέδου», ίσως, αλλά μήπως «αναγκαίο κακό»; Γνωρίζεις πολλούς Υγιείς (όχι απλώς «υγιείς», αλλά συνολικά και διαπαντώς) σε πνεύμα+ψυχή που δεν πέρασαν από αυτό το στάδιο; Γνωρίζεις πολλά Υγιή σώματα εναρμονισμένα με τη Μητέρα Φύση που δεν αποδέχτηκαν το υλικό τους κομμάτι; Το να εγκαταλείπει κάποιος το σαρκίο του (που στο φινάλε είναι ένα μάτσο κύτταρα) σημαίνει ότι το έχει υπερβεί (άρα μιλά ως Ψυχή/Πνεύμα) ή ότι δεν θέλει να το δει σε όλο του το μεγαλείο; Αν το δεύτερο δεν είναι Φόβος, τότε τι είναι; Εντέλει πόσοι γνωρίζουν τις λειτουργίες και τις δυνατότητες του σώματος, ΠΡΙΝ το αφήσουν στην άκρη για να ασχοληθούν με τα ψιλά γράμματα της Φιλοσοφίας; Και Πώς είναι δυνατό να κατανοήσουν τους Συμπαντικούς νόμους όταν δεν γνωρίζουν το δικό τους σύμπαν; Κι αν τελικά δεχτώ ότι η Μητέρα Φύση έβαλε απλώς ένα «τυράκι» ((την αισθησιακή ηδονή / που δεν είναι παρά ένα εργαλείο- μέσο)), για να «κάνει τη δουλειά της», για να συνεχιστεί ο Κύκλος... είναι αυτό κακό ή καλό; Μα η Φύση δεν είναι απλώς αυτό που ΕΙΝΑΙ; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που νοηματοδοτούμε, δίνουμε περιεχόμενο στις λέξεις, βάσει των δεδομένων και των Αναγκών εντός μας; Το καλό και το κακό δεν υπάρχουν στη Φύση. Ή μήπως κάνω λάθος; Αυτά τα «καλό+κακό» δεν είναι «επιπόλαια σοφίσματα»; Χάριν τέτοιων «σοφισμάτων» δεν επικρατεί η Βλακεία, αλλά και η δυστυχία, ο πόνος ... και αυξάνεται και η χρήση ψυχοφαρμάκων στις σύγχρονες κοινωνίες;

Ναι στη Φιλοσοφία, αλλά από που έως που; Και πότε;
Έχει σημασία να γνωρίζεις σε ποιον απευθύνεσαι και πότε. Κι αυτό γίνεται αν τον αφουγκραστείς κι όχι απλά αν σου καταθέσει ακόμα και το πλήρες βιογραφικό του. ((Γιατί σίγουρα δεν θα σου τα πει όλα. Όχι γιατί δεν θέλει, αλλά γιατί δεν δύναται να τα δει κατάματα.))

Προσωπικά θλίβομαι όταν βλέπω νέα παιδιά που ΟΦΕΙΛΟΥΝ στους εαυτούς τους να χαίρονται τη ζωή (που είναι ΔΩΡΟ κι όχι κατάρα), να φτάνουν σε υπαρξιακά αδιέξοδα, να αναχωρούν ή να αυτοκαταστρέφονται, σέρνοντας πολυποίκιλα σύνδρομα κατωτερότητας (απέναντι σε τι «άραγε»;;). Και θλίβομαι ακόμα περισσότερο όταν ανακαλύπτω -ξανά και ξανά- ότι πίσω από όλα αυτά κρύβονται «ψυχές» που στερήθηκαν την αγάπη+την στοργή από το περιβάλλον τους, το παιχνίδι, την ξενοιασιά, την επιβράβευση, την ουσιαστική επι-κοινωνία, και που μεγάλωσαν πιστεύοντας -επειδή τα έπεισαν!- ότι το σώμα τους είναι «φορέας κακού» και «οι αισθησιακές απολαύσεις» κάτι «βρώμικο», που στην καλύτερη των περιπτώσεων τα απομακρύνει από την «Φώτιση» ή την «Αυτογνωσία» (κι ό,τι άλλο) και στην χειρότερη τα οδηγεί «στα Τάρταρα και στις φλόγες της Κολάσεως».

Αν η «Μητέρα Φύση» είχε χέρια θα έριχνε καναδυό φάσκελα σε πολλούς γονείς, δασκάλους και μέντορες και σωτήρες (και λυπάμαι που δεν διαθέτω «στοιχεία» για να τεκμηριώσω αυτήν μου την Πεποίθηση. Μετρητή Αρμονίας δεν διαθέτω, επίσης. Η Αυτογνωσία (η «δική μου») δεν περιγράφεται, δεν συνταγογραφείται, δεν αναλύεται, δεν είναι σε συσκευασία χαπιού, «δώρου» ή αντίδωρου. Η Αυτογνωσία (η «δική μου») είναι πράξη. Συν Αθηνά και χείρα.... Είναι Ιησούς, είναι Βούδας, είναι και Κούδας... ενίοτε και filosofos3 και ΠΛΑΤΩΝΑΣ και Schwabe! So f*cking simple.

4. Της μηδαμινότητας απέναντι σε τι; Στο Aπειρο; Της μηδαμινότητας ή του Θανάτου; Πίσω από κάθε φόβο ο Θάνατος δεν βρίσκεται; Ακόμα και πίσω από μια απλή ναυτία (που «γυρίζει τα @_@») ο ίδιος φόβος δεν κρύβεται; ((Λέξεις... ))

Όσο περισσότερο εξοικειώνεται κανείς μαζί του, «τόσο το καλύτερο». Κι ένας «μικρός» θάνατος είναι ίσως το κάψιμο μιας βιβλιοθήκης, αν αυτή τροφοδοτεί έναν εγωιστικό -κοντόφθαλμο- νου... που δεν εννοεί να συν-Εργαστεί με την καρδιά του ιδίου σώματος.
«Αραγε» σε τι χρησιμεύει ο «κάθε-Τίμαιος», σε τι η «όποια-όποιου-Μυθολογία» και σε τι η «όποια-όποιου-Φιλοσοφία» αν κανείς δεν δύναται να κρατήσει το ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ που θα τον κάνει ΕΥΤΥΧΗ (αν όχι ευτυχέστερο) -δίχως αυτά.

«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι»... / και πριν με πείτε α-νόητο ή ά-λογο (σκασίλα μου μεγάλη...) σας λέω πως ξέρω (και ίσως ευκολότερα από εσάς) «να γυρίζω κι από την άλλη μεριά» και μάλλον θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Γιατί μπορεί (μπορεί λέω) αυτήν τη στιγμή να σας απειλώ... ή να σας προκαλώ να βουτήξετε στην ΑΒΥΣΣΟ του Νου και της Ψυχής σας... να δείτε την Σκοτεινή όψη της Σελήνης... και χίλια δυο άλλα «ανόητα-δικά μου σκαρφίσματα». Οι «ερμηνείες» βλέπετε, είναι ερμηνείες και τίποτα περισσότερο. Βάσει προσωπικών φίλτρων ερμηνεύει ο καθένας. Αλλά... Φιλτράρισμα στο φιλτράρισμα αναρωτηθείτε τι απομένει και βάσει ποιας εσωτερικής διαδικασίας προσεγγίζουμε εντέλει καλύτερα την ΟΥΣΙΑ ενός κειμένου. Ο συγγραφέας έχει πάντα τον πρώτο λόγο... αν βεβαίως τον γνωρίζετε προσωπικά κι αν ο ίδιος θυμάται τα γιατί και πώς κι επακριβώς (λιγάκι χλωμό... ένεκα ρευστότητας χωροχρόνου). Αν όχι τότε η Αλήθεια του κειμένου είναι αυτή που ο καθένας από εσάς θα της δώσει (και δεν τίθεται θέμα στατιστικής).

Αυτά και σε ένα γενικό («Σας»).

quote:

---

Γιατί συνέχεια αναφέρεσαι σε άτομα που πάνε να μας εκμεταλλευτούν, ότι μας βάζουν να πιστεύουμε σε παραμύθια κλπ κλπ.

---