- Σε αναγνώριση της αντίπαλης σχολής. Μια προσπάθεια αναγωγής. Μεγεθών. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Εγω βεβαια δεν θα σε καταταξω σε αυτην την κατηγορια ,για τον συγκεκριμενο λογο ,γιατι αν το κανω ,θα ειναι σαν να κλεινω τα ματια σε αυτο που συμβαινει καθε στιγμη

Καληνυκτος

Συνειρμικά με τα παραπάνω , που ανέφερε ο φίλος Πυθαγόρας , μου ήρθαν στο μυαλό ορισμένες σκέψεις που έκανα , κατά καιρούς , όσον αφορά την κατάταξη των διαφόρων χαρακτήρων των ανθρώπων :

Πολλοί πρότειναν μια κατάταξη χαρακτήρων σε πνευματώδη , συναισθηματικό και βουλητικό , ανάλογα με την επικράτηση της σκέψης , του συναισθήματος ή της βούλησης . Αφού όμως ο βουλητικός τύπος μπορεί να είναι ταυτόχρονα και συναισθηματικός ή επίσης και πνευματώδης , βγαίνουμε πάλι από την ίδια πόρτα από την οποία μπήκαμε .

Υπάρχουν δύο τρόποι μελέτης του ανθρώπου :

Ο ένας είναι εξωτερικός και αρχίζει από το περιβάλλον . Αυτός ο τρόπος βλέπει τον άνθρωπο σαν ένα μηχανισμό προσαρμογής .

Ανοίγει τη σκέψη στα εξωτερικά πράγματα και τον “νου” σε “ύλη” και καταλήγει στον μεταμφιεσμένο ματεριαλισμό του Σπένσερ και τον μπηχεϊβιορισμό του Ουάτσον .

Είναι μια αντίληψη , η οποία συγκαταλέγει μεγάλα ονόματα μεταξύ των εκπροσώπων της όπως οι : Δημόκριτος , Επίκουρος , Λουκρήτιος , Χόμπς – ακόμη και ο Σπινόζα . Στην βιολογία , μας έδωσε τον Δαρβίνο και την θεωρία της φυσικής επιλογής – εκ μέρους του περιβάλλοντος – σαν ερμηνεύουσα την εξέλιξη των ειδών . Στην κοινωνιολογία μας έδωσε τον Σπένσερ , και τον Μαρξ και την ερμηνεία της ιστορίας ως προϊόντος των οικονομικών επιδράσεων , των απρόσωπων μαζών .

Ο άλλος τρόπος αρχίζει εκ των έσω : Βλέπει τον άνθρωπο σαν ένα σύστημα αναγκών , παρορμήσεων και επιθυμιών , οι οποίες τον αναγκάζουν να μελετήσει , χρησιμοποιήσει και θέσει υπό τον έλεγχό του το περιβάλλον .

Του αρέσει να ανάγει τα πράγματα σε σκέψη και την ύλη σε πνεύμα .

Ξεκινάει από “την εντελέχεια” του Αριστοτέλη (κατά την οποία ένας εσώτερος σκοπός καθορίζει κάθε εξωτερική μορφή) και καταλήγει στον βιταλισμό του Μπέρξον και τον πραγματισμό του Ουίλιαμ Τζαίημς .

Εδώ , επιπλέον των τριών αυτών , κατατάσσονται και οι : Πλάτων , Ντεκάρτ , Λάϊμπνιτς , Καντ και Σοπενάουερ .

Στην βιολογία , αυτή η αντίληψη μας έδωσε τον Λαμάρκ και την θεωρία της εξέλιξης δια μέσου επανειλημμένων προσπσθειών υπαγορευομένων από ασίγαστη επιθυμία .

Στην κοινωνιολογία μας έδωσε τον Γκαίτε , τον Καρλάϋλ και τον Νίτσε, καθώς και την ερμηνεία της ιστορίας ως προϊόντος ψυχολογικών επιδράσεων , εφευρετικών πνευμάτων και ισχυρών βουλήσεων .

Θα μπορούσαμε κάποια στιγμή (αργότερα) να δώσουμε μια ανάλυση των ανθρώπινων χαρακτήρων που να υιοθετεί τον δεύτερο τρόπο , λαμβάνοντας , όμως , υπόψη τις παγίδες που υπάρχουν καθ’οδόν

Ας δούμε λοιπόν τον άνθρωπο πώς μεταβάλλει το περιβάλλον του πολύ περισσότερο παρ’όσο το περιβάλλον τον μεταβάλλει αυτόν τον ίδιο .

Το κάθε χωράφι ή περιβόλι κατά μήκος της Εθνικής οδού και το κάθε αεροπλάνο στον ουρανό είναι ένα σημείο και σύμβολο της ανθρώπινης βούλησης .

Ο χαρακτήρας , λοιπόν , υπό το πρίσμα αυτό , είναι ένα σύνολο εσωτερικών διαθέσεων και επιθυμιών .

Είναι ένα μωσαϊκό ενστίκτων , τα οποία τροποποιούνται και ανακατατάσσονται από το περιβάλλον , την απασχόληση και την πείρα .

Εδω μαλλον θελεις να μου πεις ,οτι το οτι ισχυουν αυτα που εγραψα στο πρωτο κειμενο δεν σημαινει οτι δεν υπαρχουν ηλιθιοι

Αυτο Σοφια ενοειται !!Ειπα και αλλου οτι ,τα χαρακτηριστικα των ανθρωπων ειναι παντα χαρακτηριστικα !!

Αν θελεις να τα ονομασεις ονομασε τα !!

Οταν ομως ονομασεις [εκτος των αλλων ],ειναι σαν να κλεινεις μια κατασταση ,σαν να λες ''γνωριζω''

Μια λεξη μπορει να προσθετει δονησεις ,να ενισχυει ψυχολογικες καταστασεις και χαρακτηριστικα Ο λογος εχει δυναμη

Επειδη δεν εχουμε μαθει να αυτοδιαιρουμαστε ,να εχουμε επιγνωση, ολα αυτα περνουν απαρατηρητα !!

Μας καθοριζουν απολυτα μεν, περνουν απαρατηρητα δε !!

Εδω βρισκεται και η ενσταση μου για την χρηση παρομοιων χαρακτηρισμων

Το μεγαλο προβλημα της υπαρξης ,ειναι οτι εχουμε καταταξει τα παντα ,και δεν μπορουμε να δουμε το καινουργιο , γιατι ηδη ''γνωριζουμε ''!!

Οι λεξεις βοηθουν πολυ σε αυτο

Εγω ας πουμε, επειδη εχω καταταξει καποιους ανθρωπους που με εβλαψαν,στο παρελθον ,[οι καλες εμπειριες δυσκολα κρατιουνται οταν υπαρξει εστω και μια αρνητικη] μου ειναι δυσκολο να διακρινω μια διαθεση διαφοτερικη απο μερους τους , διοτι δεν ζω στο τωρα .....Γνωριζω!!!!!

Αυτο το γνωριζω ειναι του παρελθοντος Εκει ζω !!!

Οταν ειμαι προκατειλειμενος με εσενα , αν θα μου στειλεις ενα mail,δεν θα διαβασω mail αλλα αυτα που ειναι στο κεφαλι μου , και δεν ειναι και τοσο απλο [οσο μου προτεινες ] να αντιπαρελθουμε απο αυτα !!

Ουπς....!!!!

Αυτη ομολογουμενως ηταν η εκπληξη της εβδομαδος!!!!

quote:

---

Άλλη γλώσσα δεν καταλαβαίνεις . Γι'αυτό στα λέω στη δικιά σου !

---

Ποια η επιρροή μας σε αυτό το σύνολο;

Gnostic Student , η πλήρης αποτύπωση του σκεπτικού μου (που έκανα στο προηγούμενο μήνυμά μου) έχει ως εξής :

“ Ο άλλος τρόπος αρχίζει εκ των έσω : Βλέπει τον άνθρωπο σαν ένα σύστημα αναγκών , παρορμήσεων και επιθυμιών , οι οποίες τον αναγκάζουν να μελετήσει , χρησιμοποιήσει και θέσει υπό τον έλεγχό του το περιβάλλον .”

“ Του αρέσει να ανάγει τα πράγματα σε σκέψη και την ύλη σε πνεύμα.”

Για να συνεχίσω μετά από μερικές παραγράφους παρακάτω :

Θα μπορούσαμε κάποια στιγμή (αργότερα) να δώσουμε μια ανάλυση των ανθρώπινων χαρακτήρων που να υιοθετεί τον δεύτερο τρόπο , λαμβάνοντας , όμως , υπόψη τις παγίδες που υπάρχουν καθ’οδόν .

Ας δούμε λοιπόν τον άνθρωπο πώς μεταβάλλει το περιβάλλον του πολύ περισσότερο παρ’όσο το περιβάλλον τον μεταβάλλει αυτόν τον ίδιο .

Το κάθε χωράφι ή περιβόλι κατά μήκος της Εθνικής οδού και το κάθε αεροπλάνο στον ουρανό είναι ένα σημείο και σύμβολο της ανθρώπινης βούλησης .

Ο χαρακτήρας , λοιπόν , υπό το πρίσμα αυτό , είναι ένα σύνολο εσωτερικών διαθέσεων και επιθυμιών .

Είναι ένα μωσαϊκό ενστίκτων , τα οποία τροποποιούνται και ανακατατάσσονται από το περιβάλλον , την απασχόληση και την πείρα .

Αυτές είναι οι μέχρι τώρα απόψεις μου , πριν προχωρήσουμε σε μια ανάλυση των ανθρωπίνων χαρακτήρων .