- O όρκος του Ιπποκράτη - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ας ξεκαθαρίσουμε πως η έννοια της «ψυχής» είναι ένα εξόχως εξυπηρετικό θέμα για τις θρησκείες και τους θρησκευτικούς ταγούς. Ένα βαρέλι δίχως πάτο…
Από την άλλη πλευρά, ο άνθρωπος λυγίζει μπροστά στο μοναδικό αληθινό θρησκευτικό συναίσθημα, που είναι το δέος και η συγκίνηση μπρος στο μυστηριώδες και ανεξερεύνητο βάθος της φύσης (σαν παγκόσμιας αρμονίας), της ζωής (σαν θαύματος αναπαραγωγής) και τέλος του ίδιου του θανάτου, που δρα καταλυτικά στον βαθύτερο συγκινησιακό μας χώρο.
Ο πόθος αθανασίας του ανθρώπου και η μη παραδοχή του μηδενισμού του με τον θάνατο, είναι ταυτόχρονα μια μεγάλη αφετηρία ατεκμηρίωτων προσδοκιών. Η επιθυμία του να ενωθεί με μια αθάνατη ύπαρξη, του γέννησε διαχρονικά κα την πίστη στην αθάνατη ψυχή καθώς και στον αθάνατο Θεό που την έπλασε από την αθάνατη ουσία του. Η πίστη στην ύπαρξη ή την «διάσωση» της ψυχής, είναι με λίγα λόγια ένα υπαρξιακό αίτημα που πηγάζει από τον θάνατο.
Κάπου εκεί ξεκινάει και το ταξίδι της……..ελπίδας!
Προσωπικά λοιπόν, ο όρος «Ψυχή» είναι η υποστασιοποίηση μιας εγκεφαλικής λειτουργίας και μίας σωματικής δραστηριότητας ενός ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ. Είναι, με άλλα λόγια, το σύνολο των ψυχοπνευματικών διαδικασιών.
Οι λέξεις από μόνες τους μας μιλούνε όμως επίσης ξεκάθαρα.
Το «πνεύμα» προέρχεται από το «πνέω», «φυσώ», «κινούμαι ορμητικά» (ψύχω). Σημαίνει επομένως την ψυχή, την πνοή, την αναπνοή, τη ζωή, την ύπαρξη (…παρέδωσε το πνεύμα, πέθανε).
Η Ψυχή προέρχεται από το «ψύχω», «πνέω», «φυσώ» (η πνοή του αέρα που εξέρχεται ορμητικά από τον ετοιμοθάνατο).
Σημαίνει επομένως την «πνοή», την «αναπνοή», την «ζωή», την ίδια την ύπαρξη, την «πνευματική δραστηριότητα».
Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.
Αυτά είναι και τα όσα πρέσβευαν ευρύτερα οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Είναι η «ψυχή» που συνέχει, κινεί, ζωοποιεί και κυβερνά το σώμα. Η ίδια η «ψυχή» που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και σε όλο το σύμπαν. Η ανθρώπινη «ψυχή» ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ.
Ο Αναξιμένης μας λέει «Η ψυχή η ημετέρα, αήρ ούσα, συγκρατεί και κινεί ημάς. Και όλος ο κόσμος πνεύμα και αέρα περιέχει». Για αυτό και οι οντολογικές θεωρίες των προσωκρατικών θεωρήθηκαν ως «παμψυχισμός» ή «υλοζωικός μονισμός» ή «πανθεϊσμός».
«Πνεύμα» λοιπόν σημαίνει αρχικά την «πνοή του ανέμου» και την αναπνοή (πνοή ζωής). Αργότερα βλέπουμε να ταυτίζεται με την «ψυχή» (ψύχω-φυσώ) που θεωρήθηκε κάτι το αόρατο και άυλο.
Χωρίς την πνοή όμως (φύσημα) που προέρχεται πάλι από κάποιους υλικούς όρους (κίνηση υλικών σωματιδίων), δεν υπάρχει «πνεύμα» ή αναπνοή-ψυχή.
Η συμμετοχή όμως του ανθρώπου στη Θεία ουσία, τον κάνει ουσιαστικά «αθάνατο»…
Φιλοσοφικά κατηγορήματα είναι φίλε μου, και όχι κάποιο ευτελές σχήμα λόγου για την προστασία από τον φόβο και την αμετροέπεια του δυνάστη-τιμωρού θεού.
Και ο νοών νοείτω……
quote:
θες να πεις πως οι απόψεις που εκφράζεις εσύ είναι δικές σου;;;
Ακριβώς.
quote:
Ούτε μου αρέσει να παίρνω ιδέες από δεξιά και αριστερά, να προσθέτω λίγη δική μου σάλτσα και να τις προσφέρω προς κατανάλωση.
Ούτε και εμένα. Αρέσκομαι όμως να χρησιμοποιώ και να εξασκώ την λογική μου και να μην φοβάμαι να αναζητώ πέραν των καθιερωμένων.
quote:
Τελικά, πεθαίνει ή δεν πεθαίνει η ψυχή;;;
Εξαρτάται. Συνήθως κερδίζει την αθανασία της ανυπαρξίας.
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
quote:
Ψηλός"Άντε να σε ρωτήσω απλά τότε, σύμφωνα με τη διδασκαλία του Πλάτωνα, η δικιά μου η ψυχή πριν γεννηθώ εγώ προϋπήρχε ή όχι της σύλληψης και στη συνέχεια γέννησής μου;;;"
Αντε να σε ρωτήσω κι εγώ πιό απλά τότε, αν προϋπήρχε η ψυχή σου του σώματος, ΠΟΤΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ;
Εγώ είμαι "μικρός" και δεν καταλαβαίνω τις απαντήσεις μέσω ερωτήσεων. Μήπως θα μπορούσες σε παρακαλώ να κατέβεις στο επίπεδό μου και να προσπαθήσεις να δώσεις μια σαφής απάντηση στην ερώτησή μου;
quote:
"Πιστεύω πως τώρα να καταλαβαίνεις ότι η ψυχή που ανήκει στον τέλειο νοητό κόσμο των ιδεών όταν φυλακίζεται στο ανθρώπινο σώμα,""η ψυχή συγγενεύει με τις ιδέες."
Αλλο "ανήκει" και άλλο "συγγενεύει".
Μήπως εσύ πρέπει ν' ανοίξεις κάποιο λεξικό, φίλε μου;Αν διάβαζες ΕΣΥ τον Πλάτωνα, αντί να παπαγαλίζεις τον καθένα, θ' ανακάλυπτες ότι ΠΟΥΘΕΝΑ δεν μιλάει ούτε για "πτώση", ούτε για "φυλακή" της ψυχής.
Αυτά είναι χριστιανικές ορολογίες που διαστρευλώνουν την ουσία αυτών των κειμένων.
χε!χε! έτσι σε βολεύει να λες ε;;
Αν θες κάνε μου τη χάρη, και πήγαινε να δεις τις ιστοσελίδες αν είναι χστιανοκρατομενοδηγούμενες. Πήρα μόνο αυτές, και όχι και άλλες, για να μην κουράζω και τους άλλους με παραπομπές.
quote:
Παρατήρησα ότι, στην ανάλυση των εδαφίων του Πλάτωνα είσαι λαλίστατος, σε αντίθεση με την ανάλυση των εδαφίων της Κ.Δ. σε διπλανό τόπικ, που δεν ανέλυσες το παραμικρό, και δεν απάντησες σε ΚΑΜΙΑ ερώτηση...ΦΟΒΟΣ ίσως;
Καλέ μου φίλε Αίολε. Έφθασες σε σημείο να αμφισβητήσεις ως και αυτά που λένε τρίτοι (δηλαδή όχι εγώ ο πλανεμένος) περί της διδασκαλίας του Πλάτωνα, είναι δυνατόν να μην αμφισβητήσεις εσύ και οι άλλοι αυτά που είπα και θα πω εγώ για τα ευαγγέλια;;
Δεν μιλάμε για μια "υγιή" αμφισβήτηση, μιλάμε για μια αμφισβήτηση άρρωστη, φανατισμένη.
Άμα είμουν μαζοχιστής θα το έκανα να επιμείνω στην ανάλυση των ευαγγελίων, αλλά δεν είμαι (ή τουλάχιστον έτσι πιστεύω).
quote:
quote:Ούτε μου αρέσει να παίρνω ιδέες από δεξιά και αριστερά, να προσθέτω λίγη δική μου σάλτσα και να τις προσφέρω προς κατανάλωση.
Ούτε και εμένα. Αρέσκομαι όμως να χρησιμοποιώ και να εξασκώ την λογική μου και να μην φοβάμαι να αναζητώ πέραν των καθιερωμένων.
Γιατί εγώ έχω την εντύπωση ότι περιορίζεσαι όμως εντός των καθιερωμένων;;;
quote:
quote:Τελικά, πεθαίνει ή δεν πεθαίνει η ψυχή;;;
Εξαρτάται. Συνήθως κερδίζει την αθανασία της ανυπαρξίας.
Δηλαδή κάτι σαν και το "Ήξεις αφίξεις, ουκ εν τω πολέμω θνήξεις", και όπου μας γουστάρει βάζουμε το κόμμα έτσι;;
Δεν έχω παρά να σου πω πως είσαι σαφής.
Σβάμπε,
Μου επιτρέπεις να κοψωράψω λίγο από το μήνυμά σου για να μπορέσω να καταλάβω αυτό που θέλεις να πεις σχετικά με την ψυχή. Αν νομίσεις ότι δεν κατάλαβα σωστά διόρθωσέ με.
Λοιπόν
“Ο πόθος αθανασίας του ανθρώπου και η μη παραδοχή του μηδενισμού του με τον θάνατο, είναι ταυτόχρονα μια μεγάλη αφετηρία ατεκμηρίωτων προσδοκιών.
Προσωπικά λοιπόν, ο όρος «Ψυχή» είναι η υποστασιοποίηση μιας εγκεφαλικής λειτουργίας και μίας σωματικής δραστηριότητας ενός ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.
Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Η συμμετοχή όμως του ανθρώπου στη Θεία ουσία, τον κάνει ουσιαστικά «αθάνατο» …”
Με μπέρδεψες λίγο διότι ενώ μίλησες ξαφνικά προς το τέλος για Θεία ουσία, δεν την αανέφερες πιο πάνω. Μήπως η ουσία αυτή είναι αυτό που λές “Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν …..” είναι το ίδο πράγμα;
Αν ναι, είναι υλική όπως ίσως λες “(«υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής)” ή άυλη;;
Αν θες, η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν είναι κάτι το υλικό; κάτι το υλικό και άυλο μαζί; είναι κάτι το άυλο;
Η ψυχή του ανθρώπου τελικά για σένα είναι υλική, δημιουργημένη από αέναο και προϋπάρχον σύμπαν και είναι μέρος της διάχυτης κοσμικής δύναμης;
Δυσκολεύομαι να πιστέψω όμως (αν τελικά έχω καταλάβει καλά) πώς είναι δυνατόν να είναι μέρος του αενάου του προϋπάρχοντος με προορισμό το τέλος, το τίποτα, το θάνατο;;
Ποιά είναι η Θεία ουσία;;
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Γιατί εγώ έχω την εντύπωση ότι περιορίζεσαι όμως εντός των καθιερωμένων;;;
Επειδή βλέπεις τα πράγματα από την χριστοποιμνιακή οπτική γωνία. Άλωστε το κάθε ένα ποίμνιο έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην εθελοτυφλία.
quote:
Δεν έχω παρά να σου πω πως είσαι σαφής
Ευχαριστώ. Ιδιαίτερα για τις σαφείς απαντήσεις.
Αλήθεια πως ξέφυγε ο όρκος του Ιπποκράτη από το εκκλησιαστικό matrix???
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
"Εγώ είμαι "μικρός" και δεν καταλαβαίνω τις απαντήσεις μέσω ερωτήσεων. Μήπως θα μπορούσες σε παρακαλώ να κατέβεις στο επίπεδό μου και να προσπαθήσεις να δώσεις μια σαφής απάντηση στην ερώτησή μου;"
Είπαμε, σε μαθαίνω πως να μαγειρεύεις, αλλά όχι και να το κανω εγώ...
Εάν μαγειρέψω για 'σένα, θα είμαι υπηρέτης σου, όχι δάσκαλος...
Εάν απαντήσεις σ' ΑΥΤΟ:
"αν προϋπήρχε η ψυχή σου του σώματος, ΠΟΤΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ;"
...θα έχεις απαντήσει και στην ερώτησή σου.
Δεν χρείαζεται να μας κοινοποιήσεις την απάντηση...
"χε!χε! έτσι σε βολεύει να λες ε;;
Αν θες κάνε μου τη χάρη, και πήγαινε να δεις τις ιστοσελίδες αν είναι χστιανοκρατομενοδηγούμενες"
"Έφθασες σε σημείο να αμφισβητήσεις ως και αυτά που λένε τρίτοι"
Οι δικές μου αποδείξεις είναι ΑΥΤΕΣ:
"Και για να σε διευκολύνω, αυτά τα λέει στο βιβλίο Ι' τού "Πολιτεία", 617e και μετά."
Τι αποδείξεις προβάλλουν οι "τρίτοι";
("χε!χε!")
Edited by - Αίολος on 24/05/2005 15:05:52
..."σωστή ερώτηση, είναι η ερώτηση που έχει μία και μόνο απάντηση", έλεγε η 8άχρονη Αννούλα στο "Θεούλη εδώ Αννα".
Φιλικά όπως πάντα
Για το θέμα της ψυχής ο Πλάτωνας λέει τα εξής στον Μένωνα
''Φασί γαρ την ψυχήν του ανθρώπου είναι αθάνατον και τοτέ μεν τελευτάν, ο δη αποθνήσκειν καλούσι, τοτέ δε πάλιν γίγνεσθαι, απόλλυσθαι δ' ουδέποτε''.
Δηλαδή
''Λέγουν δηλαδή ότι η ψυχή του ανθρώπου είναι αθάνατος και άλλοτε μεν τελειώνει, οπότε λέμε ότι ο άνθρωπος πεθαίνει, άλλοτε δε πάλι γεννιέται, ποτέ όμως δεν χάνεται''.
Σαφέστατα, λοιπόν, και κατα την αρχαιοελληνική κοσμοθεώρηση η ψυχή είναι κάτι το υπαρκτό και το αθάνατο.
Αυτό, εξάλλου, επιβεβαιώνουν και οι θρησκευτικές παποιθήσεις των αρχαίων ελήνων( με την διαφορά πως αυτοί δεν είχαν ''παραδείσους'' και ''κολάσεις'', ούτε σατανάδες...).
Φιλικά,
*πρώην Kaizer
Edited by - Invader on 24/05/2005 22:40:44
"Εάν τα πάντα ορίζονται εξ αντιθέτων και αν με την γέννηση ξεκινά η διαδικασία του θανάτου, τότε με τον θάνατο ξεκινά η διαδικασία της ζωής".
Ετσι απλά και λογικά...
quote:
''Φασί γαρ την ψυχήν του ανθρώπου είναι αθάνατον και τοτέ μεν τελευτάν, ο δη αποθνήσκειν καλούσι, τοτέ δε πάλιν γίγνεσθαι, απόλλυσθαι δ' ουδέποτε''.
Δηλαδή''Λέγουν δηλαδή ότι η ψυχή του ανθρώπου είναι αθάνατος και άλλοτε μεν τελειώνει, οπότε λέμε ότι ο άνθρωπος πεθαίνει, άλλοτε δε πάλι γεννιέται, ποτέ όμως δεν χάνεται''.
μήπως θα μπορούσες να μου εξηγήσεις με το "και άλλοτε μεν τελειώνει", τι θέλει να πει ο Πλάτωνας;;
quote:
Σαφέστατα, λοιπόν, και κατα την αρχαιοελληνική κοσμοθεώρηση η ψυχή είναι κάτι το υπαρκτό και το αθάνατο.
Αυτό, εξάλλου, επιβεβαιώνουν και οι θρησκευτικές παποιθήσεις των αρχαίων ελήνων( με την διαφορά πως αυτοί δεν είχαν ''παραδείσους'' και ''κολάσεις'', ούτε σατανάδες...).
Τώρα με τη μιάμισυ γραμμή του Πλάτωνα, έφτασες στο "Σαφέστατα, λοιπόν,.........., ούτε σατανάδες ....) είναι άξιο απορίας.
Αν μου επιτρέπεις, δεν έχουν όλοι οι φιλόσοφοι την ίδια αντίληψη για την πορεία της ψυχής, αλλά και για πολλές άλλες θεωρήσεις που απασχολούσαν την πνευματική αλλά και πολιτική ζωή του τότε.
Πολλές φορές, έφθασαν και σε άγριες συγκρούσεις εξαπολύοντας ύβρεις ο ένας για τον άλλο.
Τώρα, από που εσύ συμπεραίνεις ότι η αρχαία ελληνική κοσμοθεώρηση για την ψυχή ήταν μία, ενιαία και ήταν κοινώς αποδεκτή από όλους τους φιλοσόφους, μου προκαλεί ερωτήματα.
Το γεγονός ότι η ψυχή είναι υπαρκτή και αθάνατη το δέχεται και ο Χριστιανισμός.
Υπάρχουν όμως αρκετές διαφορές στις διάφορες φιλοσοφικές θεωρήσεις περί ψυχής.
Οι διαφορές αφορούν την καταγωγή-προέλευση, την πορεία αλλά και το μέλλον της ψυχής.
Πιστεύεις λοιπόν πως όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι είχαν την ίδια αντίληψη περί της καταγωγής-προέλευσης, πορείας αλλά και μέλλον της ψυχής;
Θα ήθελα να επιμείνω λίγο στο γεγονός ότι ο Πλάτωνας, θεωρούσε το ανθρώπινο σώμα φυλακή της ψυχής. Θα το ήθελα πολύ να παραθέσω σε εσένα, στο Αίολο, στον Αλεχιλεχο σχόλια πολλών ανθρώπων, τα οποία καταλήγουν στο συμπέρασμα των όσων εγώ είπα και σε προηγούμενα μηνύματά μου περί αντίληψης της ψυχής από τον Πλάτωνα.
Δηλαδή, προΰπαρξη της ψυχής πριν τη δημιουργία του σώματος, περί μετενσαρκώσεως, περί πτώσης της ψυχής από τον κόσμο των ιδεών στο φθαρτό κόσμο των αισθήσεων:
«Το σώμα παραλληλίζεται και προς φυλακή και προς τάφο, από τα οποία η ψυχή λαχταρά να ελευθερωθεί, για να πετάξει πίσω στον κόσμο των Ιδεών με τις οποίες συναναστρεφόταν πριν από τη γήινη ζωή της.” είναι μερικές από τις διατυπώσεις ορισμένων που μελετάν τη φιλοσοφία.
Μπορώ όμως να μιλήσω με ανθρώπους που δεν θέλουν να ακούσουν;
Το θέμα δεν είναι να σας πείσω να δεχθείτε τις δικές μου ιδέες. Δεν είναι καν δικές μου ιδέες, ή συμπεράσματα από δική μου μελέτη.
Είναι τα συμπεράσματα από πολλούς ανθρώπους που μελέτησαν και μελετούν φιλοσοφία.
Δεν είναι μια προσπάθεια για να σας πείσω για κάτι που το έβγαλα εγώ από το μυαλό μου αλλά ούτε και κάποιος «πλανεμένος» Χριστιανός.
Μην το βλέπετε ως προσπάθεια παραχάραξης της φιλοσοφίας των αρχαίων μας.
Αναρωτιέμαι γιατί αρνείστε τόσο πεισματικά αυτά τα στοιχεία;;;;;;
Φιλικά όπως πάντα
**** off
Invader, αν παραφράζω αυτά που λες, παρακαλώ διόρθωσε με…
Οι Αρχαίοι Έλληνες, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ τουλάχιστον, όντας απολύτως εναρμονισμένοι με το φυσικό περιβάλλον, αντιλαμβάνονταν την ψυχή ως μέρος της ενέργειας του σύμπαντος, η οποία «περνάει» σε ένα φθαρτό κατά τα άλλα σώμα, για περιορισμένο και ορισμένο χρονικό διάστημα, δίνοντας πνοή σε κάτι που μέλλει να καταλήξει εις χουν… ή κοινώς τροφή για τα σκουλήκια.
Η ενέργεια αυτή «φυλακίζεται» σε ένα τετελεσμένο σώμα προκειμένου να υπάρξει στον υλικό κόσμο… ως σεβασμό στην ενέργεια αυτή, οι Αρχαίοι προσπαθούσαν να καλλιεργούν, πέρα από το μυαλό τους, και το σώμα τους, προκειμένου να προσφέρουν στην προσωρινή «φυλακή» το καλύτερο δυνατό κελί…
Δεν μιλούσαν (απ’ όσο ξέρω) για μετενσάρκωση… αλλά για επιστροφή της ενέργειας αυτής στο σύμπαν, προκειμένου να μετοικήσει σε άλλα όντα. Σαν μια διαρκή ανακύκλωση της ζωής. Αυτό βεβαίως έρχεται σε αντίθεση με τα περί κολάσεως και παραδείσου. Σύμφωνα με την λογική της Κόλασης και του Παραδείσου, ο κάθε άνθρωπος είναι μια μεμονωμένη ύπαρξη, η οποία καταλαμβάνει συγκεκριμένο χωροχρόνο επί της γης και στην συνέχεια μεταφέρεται σε άλλη διάσταση στην οποία καλείται να λογοδοτήσει για τα επί γης πεπραγμένα. Αυτό αντιτίθεται προς τις αντιλήψεις ενός αέναου σύμπαντος στο οποίο όλοι συμμετέχουμε για κάποιο χρονικό διάστημα, για να αφήσουμε στην συνέχεια το πνεύμα (ή την ψυχή- ή την ενέργεια- μην με βάλετε σε αυτό τον διαχωρισμό, too much for me), να αποχωρήσει, δίνοντας ζωή σε νέα ύλη… Έτσι γίνεται με όλα τα πλάσματα της γης, γιατί να μην γίνεται και με μας??
Δεν υπάρχει ενιαία κοσμοθεώρηση στους Αρχαίους περί ψυχής… αλλά τα περισσότερα στοιχεία συνάδουν προς μια παρόμοια αντιμετώπιση της ψυχής. Είναι φυσικό πιστεύω να υπάρχουν υπαρξιακές διαφοροποιήσεις προς κάτι τόσο μη ελέγξιμο.
Κατά τα άλλα κύριοι… συγχαρητήρια, η όλη συζήτηση που προέκυψε φαντάζομαι θυμίζει αρκετά –ως προς το θέμα τουλάχιστον- συζήτηση Αρχαίων Αθηναίων σε αρχαίο forum. Χαίρομαι που –αν και γυναίκα- συμμετέχω.
Λέει μάλιστα σαν παράδειγμα, ότι η ουσία του πέλεκυ είναι να κόβει και αυτό είναι η ψυχή του. Αν δεν κόβει ο πέλεκυς, τότε δεν υφίσταται ως πέλεκυς κατ'ουσία, παρά σαν όνομα.
macedon
Άρα έχουμε μια τελείως διαφορετική προσέγγιση... καθώς αν ψυχή και σώμα ενυπάρχουν ως ενιαίο σύνολο, στο οποίο η απουσία του ενός καταργεί το άλλο, δεν μπορούμε να μιλάμε για ύπαρξη ψυχής εκτός σώματος... αλλά αυτό φαντάζομαι για πολλούς δεν ισχύει, αν αντιλαμβάνονται την ψυχή ως την ενέργεια που κινεί το σώμα, η οποία μετά θάνατον δεν εξαφανίζεται μαζί με το σώμα, αλλά συνεχίζει να υπάρχει σε άλλη ενδεχομένως μορφή...
Θεωρεί σε γενικές γραμμές ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από ύλη και πνεύμα, και αποδίδει στην ψυχή τα γνωρίσματα της ζωής. Θεωρεί έδρα της ψυχής το σύστημα καρδιάς και εγκεφάλου και απορρίπτει την ιδέα του χωρισμού της ψυχής από το σώμα (άρα και την μετενσάρκωση όπως την εννοούσαν οι Πυθαγόρειοι) και την αυθυπαρξία της εκτός του σώματος.
Ο Αριστοτέλης διακρίνει την ανθρώπινη ψυχή από την ψυχή των ζώων και θεωρεί ειδοποιό διαφορά το νού που είναι χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ψυχής.
Στο βιβλίο του "Τα Μικρά Φυσικά" (αν θυμάμαι καλά) ο Αριστοτέλης αποδίδει ένα είδος ψυχής στα άψυχα σώματα, καθώς αυτά φαίνεται να "έχουν επιθυμίες" που καθορίζουν τη συμπεριφορά τους. Για παράδειγμα αναφέρει ότι "αν αφήσουμε μια πέτρα αυτή πάει προς τα κάτω ενώ όταν αφήσουμε καπνό αυτός πάει προς τα πάνω. Η αιτία είναι ότι η πέτρα είναι φτιαγμένη από έδαφος και θέλει να επιστρέψει στη γη ενώ ο καπνός είναι από αέρα και θέλει να επιστρέψει στο περιβάλλον του".
Αυτές οι θεωρίες έμειναν σε ισχύ για περισσότερα από 2000 χρόνια, μέχρι την εμφάνιση του Νεύτωνα.
Οι ιδέες του Αριστοτέλη προσωπικά θεωρώ πως βρίσκονται πολύ κοντά σ'αυτά που πιστεύει σήμερα η σύγχρονη Ιατρική περί ορισμού της ζωής και του θανάτου του ανθρώπου.
Οι θεωρίες του γενικά, ιδωμένες υπό το πρίσμα του σήμερα, πλησιάζουν πολύ αυτό που ονομάζουμε "επιστημονικό υλισμό" αν και δεν θα μπορούσαμε να τον "κατηγορήσουμε" ευθέως γι'αυτό, καθώς σε όλο το έργο του κινείται ανάμεσα στον υλισμό και τον ιδεαλισμό.
macedon
Οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι είχαν διαφορετικές αντιλήψεις περί ψυχής;
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Ευχαριστώ του φίλους Αίολος και Αλεξίλεξογια τις σαφείς και ξεκάθαρες τοποθετήσεις τους στα ερωτήματά μου.
Ποιά ερωτήματα???
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'
quote:
Εγώ θέλω να έχω τη δική μου αποκλειστική ψυχή. Αν κάποια μέρα θα πρέπει να δώσω λόγο σε κάποιον ή σε κάτι, θέλω να είμαι αποκλειστικά εγώ υπεύθυνος.
Η άποψη ότι η ψυχή μου υπήρχε κάπου στο "αέναο" και με κάποιο τρόπο, χωρίς να με ρωτήσουν, μου την κάρφωσαν ή καρφώθηκε από μόνη της μέσα μου, δεν με πολυσυγκινεί.
Δηλαδή θέλω να τη βλέπω να εξελίσσεται, να μεγαλώνει. Να της μαθαίνω και να μου μαθαίνει.
Να ενδιαφέρομαι για αυτή και να νιώθω τις εκφράσεις της.Αλλά τι να πω τώρα και εγώ ο πλανεμένος.
Τελικά, πεθαίνει ή δεν πεθαίνει η ψυχή;;;
Φιλικά όπως πάντα
Φιλικά όπως πάντα