- Χριστιανισμός & Άνθρωπος - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πρώτα από όλα λίγες διευκρινήσεις. Ίσως απαντώντας στον φίλο ΕοΝ καλύψω και τους άλλους.. ..Ειδικά ότι έγραψε ο ΦΩΤΙΟΣ,

quote:

---

Αν η Αγάπη είναι αυτό που κατέδειξε ο Ιησούς Χριστός, ακόμα δεν την έχουμε προσεγγίσει ή κατανοήςει!

---

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΕΞΗΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ...ΔΕΝ ΕΞΙΔΑΝΙΚΕΥΩ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ...ΕΧΩ ΚΡΙΣΗ...ΑΛΛΑ ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΘΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΩ ΕΛΑΦΡΑ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ...
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ...ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΙΣΩΣ, ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ...
---------------------------------
ΠΡΟΣ ΕΟΝ:

quote:

---

ο Ατλας κατέδειξε απο ποιό επίπεδο ομιλεί.

---

Μην φοβάσαι Πλάτωνα δεν σκοπεύω να την «κάνω», μ’ αρέσουν τα δύσκολα!

Θα ήθελα να κάνω μια παράκληση. (μάλλον δυο)

Α. Να κρατήσουμε όσο το δυνατόν «κόσμια» την συζήτηση και δίχως προσωπικές αντιπαραθέσεις. Μπορούμε να διαφωνούμε, να παραθέτουμε στοιχεία ή απόψεις, αλλά δεν υπάρχει λόγος να κουραζόμαστε και να κουράζουμε και όσους παρακολουθούν.

Β. Όταν κάποιος ανοίγει ένα ή περισσότερα θέματα, να παραμένουμε για λίγο σ’ αυτά και να μην ξεκινάμε συνεχόμενα και άλλα, γιατί θα πρέπει να παρατήσουμε τις εργασίες μας και να γράφουμε όλη μέρα, και έτσι κι αλλιώς δεν απατούνται όλα σε μια μέρα, ή έστω σε μια βδομάδα!

Όσο για την Αγάπη.

Όποιος ενδιαφέρεται ας κοιτάξει το τόπικ «Ο Χριστιανισμός φταίει για όλα;» σελ. 16 &17.
Έχω γράψει σε τέσσερις «συνέχειες» για την Αγάπη και πως την κατανοώ ως Νόμο.
Για να μην επαναλαμβάνω, ρίξτε μια ματιά.

Θα επανέλθω προσπαθώντας να συμμαζέψω κάποια ιστορικά στοιχεία.

Με Αγάπη

συμφωνώ με την Νομοτέλεια που παραθέτεις.
Η πόλωση της ανθρώπινης συνείδησης εξυπηρετεί ενά συγκεκριμένο (περιορισμένο πια) εξελικτικό στάδιο.
Το ζητούμενο είναι η δική μας θέση σε αυτή την Πορεία.
Εντασσόμαστε σε αυτή την διττή θεώρηση ή την υπερβαίνουμε;

Ο Θεός εμπεριέχει τον «διάβολο» καθότι και αυτός παιδί του είναι.
Υπάρχει λοιπόν πέρα από τους δύο «δρόμους» και ένας Δρόμος πέρα από δρόμους!

Πάνω, πέρα και έξω από κάθε διττή και (κατ’ ανάγκη) μερική εκδήλωση.
Αυτή είναι η Αγάπη και είναι Ύψιστος Νόμος.

Μην τη συνέχεις με τη Φιλότητα, ή με συναισθηματικές λειτουργίες!

«και ο Θεός Αγάπη εστί»!
Είναι Ουσιαστική Διαφορά με όσα ως τώρα παρουσιάζετε ως «Αγάπη».
Είναι Νέο και ακόμα δεν το έχουμε χωρέσει

Με Αγάπη Φώτης.

Διάβασα ότι υπέδειξες. Είναι πολλά και είμαι λιγο ΑΡΓΟΣ στο διάβασμα σοβαρών κειμένων. Αν κάτι δεν ΧΩΡΑΕΙ, κοιτάζω να το δω από όλες τις μεριές, μην τυχόν και προσωπικά ΠΙΣΤΕΥΩ ΜΟΥ το εμποδίζουν. Αν σαν άνθρωποι βιώναμε όσα γράφονται, θα είμαστε διαφορετικοί. Γράφω ΑΝΘΡΩΠΟΙ, και όχι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΕΘΝΙΚΟΙ, ΒΟΥΔΙΣΤΕΣ, ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΕΣ η ΥΛΗΣΤΕΣ, γιατί στη ΖΩΗ παρατήρησα πως η ΧΑΖΟΜΑΡΑ, η ΕΞΥΠΝΑΔΑ, η ΚΑΛΩΣΥΝΗ η ΚΑΚΙΑ, (όλες δηλ οι ψυχικές ιδιότητες), συναντώνται γενικά στον Άνθρωπο.… (όχι στον ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ… ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ…Τον ΠΙΣΤΟ η τον ΑΠΙΣΤΟ.)

Η Ερώτηση λοιπόν που τίθεται, είναι μιας και μιλάμε για ΑΓΑΠΗ με κεφαλαία, …. γιατί σαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ την ΒΙΩΝΟΥΜΕ.

Συγκέντρωσα τα κυριότερα σημεία από όσα γράφεις… (ΖΗΤΩ συγνώμη αν παρέλειψα κάτι…δεν είμαι ΦΩΤΙΟΣ) μα έχω σκοπό να περπατήσω φιλικά δίπλα σου, προς το ΦΩΣ…και την ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ***….. ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ(ικανός προς σκέψη και παρατήρηση) που δεν ΞΕΡΕΙ!!!
(Δεν προσπαθώ να μιμηθώ τον ΦΙΛΟ και ΣΟΦΟ ΣΩΚΡΑΤΗ, μα και να ΗΞΕΡΑ…για να γευτώ όσα γράφεις, πρέπει να τα δω όχι μόνο σαν ανοιχτό ΜΥΑΛΟ….αλλά και με ΚΑΘΑΡΗ ΨΥΧΗ, (που δεν ξέρει).. διαφορετικά οι κάθε λογής ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΥ… θα γίνουν ΕΜΠΟΔΕΙΟ στην ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥΣ).

*** ΦΤΑΝΕΙ να μην δώσουμε στην ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ… ΠΡΟΣΩΠΟ και αποκλειστικότητα… διαφορετικά καταντά προσωπολατρία, και κατά συνέπεια ΤΥΦΛΗ Θρησκεία. (Αν θέλεις ρίξε μια μάτια στο τι συζήτησα με τον SerpentPan στο τοπικ… ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ)

ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΛΟΙΟΝ, και συμπλήρωσε ΟΤΙ και όπως ΘΕΛΕΙΣ…

quote:

---

1….Μετάνοιας, που δεν είναι η συναισθηματική συντριβή για το εγώ και την ανοησία μας, αλλά η συνεχή, διαρκή αναγκαία μετατόπιση του νου μας στην Πορεία μας προς την Τελειότητα!

2….Το Χειρότερο και πιο επικίνδυνο Ιερατείο το έχουμε όλοι μέσα μας. Στο Νου μας και στην «βεβαιότητα της Αυθεντίας» μας!

3….Υπάρχει μια σαφή, απόλυτη σχέση του Ανθρώπου με τον Θεό.
Αυτή η σχέση πραγματώνεται μέσα από τον Άνθρωπο. Τον Πλησίον!
Έτσι και αφού ο Χριστιανός αποδεχτεί την Ανατροπή (σταδιακά) σε Απόλυτο Βαθμό της Ατομικής του Συνείδησης και Ατομικής Περιουσίας (υλικής, ψυχικής, πνευματικής) και αρχίζει να την πραγματώνει, Γίνεται Ελεύθερος και Γίνεται η Αγάπη, εκδηλώνοντάς Την χιλιοπρόσωπα και εκδηλώνει με Αυτόν τον τρόπο τον Θεό που Είναι.
Βέβαια αυτό δεν είναι μια έκλαμψη ή μια γρήγορη αλλαγή.
Προϋποθέτει την Ελεύθερη Βούληση του Ανθρώπου σε συνεργασία με το Θείο Θέλημα.
Η Κίνηση αυτή, είναι Επανάσταση.
Δίχως «τρομπέτες και νταούλια» αλλά μια διαρκής κίνηση απελευθέρωσης του Ανθρώπου από καθετί τι που τον «Σκλαβώνει στον Θάνατο» (και είναι πολλά!) και μοιάζει σαν τα κύματα σε μια «βαλτομένη λιμνούλα» που απλώνονται από το κέντρο του κάθε ανθρώπου προς το Άπειρο!

4…Αυτή είναι η Αγάπη και μπορεί να εφαρμοστεί κοινωνικά μόνο όταν ο καθένας μας αποφασίσει να γίνει η Αγάπη!

5… Η Αγάπη ως Ενεργητική Εκδήλωση είναι «συντριπτική». Παραμερίζει κάθε είδους εμπόδιο και συνεχώς, ασταμάτητα και δίχως «δικαιολογίες» Προσφέρει!
Προσφέρει ότι έχει και αν είναι δυνατόν και «όσα δεν έχει!»
Και ποτέ μα ποτέ δεν ζητάει.
Η Αγάπη είναι Ανενδεής, ακριβώς όπως και ο Θεός!

6…Και βέβαια δεν είναι «απαραίτητο» να ασπαστείτε Χριστό, για να Αγαπήσετε!

7…Μπορούμε όμως να επιλέξουμε την Φθορά μέσα στον Χρόνο, ή την Φθορά μέσα στο Φως και την Αγάπη!

8…Δεν είναι λάβαρο ο Χριστός, ούτε όλπο, ούτε σύνθημα στους τοίχους!
Όσοι Τον προσεγγίζουν έτσι, τι να πω, τους συλλυπούμαι!
Όπως και κανείς δεν μπορεί να "Αγαπήσει" έναν Θεό που τον φοβάται!
Απλά πράγματα!

9…Αν μας βρίσει κάποιος λειτουργούμε συνήθως αντανακλαστικά. Αντιδρούμε με επίθεση!
Προσοχή εδώ, «Αντιδρούμε»!
Αδυναμία!
Δεν ενεργούμε επιθετικά στον συγκεκριμένο «εχθρό», εκτός και αν απειληθούμε, ή αν πιθανολογούμε μελλοντική απειλή!
Η δράση μας «υπαγορεύεται» από τα συναισθήματά μας, για να «προστατεύσουμε» τον εαυτό μας ή την «περι-ουσία» μας.
Εδώ λοιπόν έχουμε τον «παραλογισμό» της Χριστιανικής Αγάπης!
«Ευλογείτε τους εχθρούς σας…!»

10…Ας δούμε τώρα μια άλλη Νομοτελειακή Λειτουργία της Αγάπης.
Ο Απ. Παύλος καταγράφει «όποιος Αγαπάει τον άλλον, Νόμο πεπλήρωκε και αμαρτία ουκ έχει»!
Σημειώνεται η Αγάπη (και όχι μόνο από αυτό το σημείο) ως ο Ύψιστος των Νόμων!
Προσοχή εδώ!
Η Αγάπη Ολοκληρώνει τον Νόμο και Απελευθερώνει.
Έχουμε λοιπόν Υπέρβαση του Νόμου της Ανταπόδοσης (Κάρμα) και «ολοκλήρωση» της Νομοτέλειας που μας διέπει!
Το κατανοούμε;
Το χωράμε;

11….Αν λοιπόν ένας άνθρωπος μας προσεγγίζει φωνάζοντας (γιατί κάπου πονάει στην ψυχή του) και εμείς αντιδρούμε σε αυτό, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να αυξήσουμε την όποια «διαφορά Δυναμικού» που τον ταλανίζει, και να ανακυκλώσουμε διαχρονικά τον πόνο της ψυχής του. (ακόμα και αν προσωρινά σωπάσει!)

12….Για να συνοψίσω, η Αγάπη είναι ο Δρόμος, (το Φως και η Ζωή όπως το είπε), προς την Θεώση του Ανθρώπου.
Η Αγάπη είναι και η Θέωση του Ανθρώπου!

---

Προφανώς και δεν επιβάλλεται η Αγάπη!
Προφανώς και δεν επιβάλλεται η Ελευθερία!

Είναι κεκτημένο της συνείδησης του κάθε άνθρωπου.
Όποιο «καθεστώς» προσπάθησε, ας πούμε, να την επιβάλει, απλά απέτυχε!

Και εγώ μεγάλωσα από χριστιανούς γονείς (τι σύμπτωση στην Ελλάδα! ) και από την εφηβεία μου ήρθα σε σύγκρουση με το «χριστιανικό κατεστημένο». Πέρασαν πολλά χρόνια εσωτερικής αναζήτησης μέχρι να εστιαστώ στην Αγάπη.
Συνήθως βρισκόμουν σε «εσωτερική πορεία» έχοντας τον εγωισμό μου ως σημαία!

Θα μου πεις τώρα δεν είσαι εγωιστής; . Και βέβαια είμαι, αλλά προσπαθώ τουλάχιστον να μην έχω καμία σημαία στην πορεία μου!

Ξέρεις από μικρός δεν μιλούσα ποτέ για Αγάπη. Ότι ένοιωθα, ότι αισθανόμουνα, το θεωρούσα υποδεέστερο Αυτής! Ακόμα και για τους φίλους μου, του συγγενείς μου, για τις κοπέλες που ερωτευόμουν, δεν αναφερόμουν στην Αγάπη. Δεν ντρεπόμουν, αλλά είχα αυτή την «εσωτερική βεβαιότητα» ότι συμπαθώ, ερωτεύομαι, αισθάνομαι όμορφα δίπλα σε έναν άνθρωπο, ποτέ όμως αυτά τα συναισθήματα δεν ήταν Πραγματική Αγάπη.
Την θεωρούσα Ουτοπία!
Κάτι σαν την Απόλυτη Ελευθερία!
Μου έμοιαζε περισσότερο σαν άπιαστος μαθηματικός όρος, παρά σαν λειτουργία που μπορούσε να εφαρμοστεί!

Κάποτε γνώρισα έναν Πνευματικό Δάσκαλο. (μετά από κάποιους άλλους !)

Πήγα στο σπίτι του μούσκεμα, μετά από μια δυνατή καταιγίδα, και με δανεικά ρούχα (ως και εσώρουχα!).
Πήγα βέβαιος για τις «γνώσεις» και την πνευματική μου εξέλιξη!
Πήγα με τον «γνώριμο» εγωισμό μου μπροστά.
Δεν μου έδωσε καμία σημασία!
Σαν να ήμουν αόρατος. Περισσότερο από μία ώρα.
Στο διάστημα αυτό εγώ «έβραζα» στο ζουμί μου και ασχολούμουν με τον να κρίνω και να υποτιμώ όσους έβλεπα γύρω μου.

Κάποια στιγμή κάθισε σε έναν καναπέ απέναντι μου και άρχισε να μιλάει.
Ήταν όμορφος, ψηλός, ευθυτενής, και με λόγο που ταρακουνούσε την ψυχή σου.
Ήταν μεγάλος σε ηλικία και δίπλα του κάθισε μια όμορφή συνομήλική μου.
Ο Δάσκαλος ακούμπησε το χέρι του στο πόδι της (κοντά στο γόνατο) και το άφησε εκεί για όλη την συνομιλία μας.
«άλλα τις ο… γέρος» σκέφτηκα πονηρά μέσα μου
Δεν θα σταθώ στις τότε εμπειρίες μου, ούτε στο τι συζητήσαμε.

Απλά στο τελευταίο γεγονός.
Όταν τέλειωσε η «συζήτηση», η νεαρά όμορφη κοπέλα γύρισε και του είπε σχεδόν ψιθυριστά, μια φράση: «Σε Λατρεύω»!
Συγκλονίστηκα!
Για πρώτη φορά στην ως τότε ζωή μου άκουγα κάτι τέτοιο.
Θα προσπαθήσω να το μεταφέρω.
Ήταν ακριβώς αυτό που άκουγα!
Πως αλλιώς να το πω;
Ήταν ένα Καθαρό, Κρυστάλλινο «Σε Λατρεύω»!
Δίχως συναίσθημα. Δίχως κτητικότητα, δίχως καν προσμονή!
Δεν ζητούσε, δεν απαιτούσε, δεν επέβαλε!
Για μένα αυτή η φράση, με τον τρόπο, με τον παλμό που ειπώθηκε, είχε ένα αστραφτερό, αληθινό Νόημα!
Δεν ξέρω αν κατάφερα να σου το μεταφέρω, αλλά για πρώτη φορά στην ζωή μου αναγνώριζα Αγάπη!

Προβληματίσθηκα, μείωσα το εγώ μου και προσπάθησα να Μαθητεύσω.
Ακόμα προσπαθώ.

Έχεις δίκαιο. Δεν υπάρχει Αγάπη με σύγκρουση. Δεν υπάρχει Αγάπη στα λόγια.
Είναι απλά και μόνο Προσφορά.
Χάσιμο!
Κοροϊδία!
Ζημιά του ατομικού εαυτού, για χάρη των άλλων!
Για χάρη κάθε ανόητου, κάθε εγωιστή, κάθε σκληρόκαρδου, κάθε κουφού και τυφλού, κάθε εγκληματία!
Για χάρη κάθε μικρού θεού, φυλακισμένου στην πλάνη και στον πόνο!
Για χάρη του εαυτού μας, του Ενός Ανθρώπου!
Αυτή είναι η Αγάπη.
Ή (να μην γίνομαι δογματικός) αυτό που αναγνωρίζω ως Αγάπη.

Δεν πουλιέται στα μαγαζιά μας, δεν χαρίζεται στις σαπουνόπερες, δεν δανείζεται στα πολιτικά γραφεία!
Δημιουργείται εντός μας.
Με «συνεργό» την Ελεύθερή μας Βούληση.
Μέσα στην Ψυχή μας με την Επενέργεια του Πνεύματος!
Γινόμαστε Αγάπη, όσο αφήνουμε, εμείς οι ίδιοι, ελεύθερη την Ροή Της μέσα μας.
Πουθενά αλλού να μην την αναζητάμε!
Ας μην Την απαιτούμε, όποιος επιθυμεί ας εργαστεί για Αυτήν.

Όποιος Εργαστεί, δεν θα «δικαιωθεί»!
Θα γνωρίσει τον Πόνο. Τον Πόνο της Προσφοράς.
Τον Πόνο του Θανάτου της προσωπικότητας.
Η Αγάπη δεν δίνει «μπράβο». Δημιουργεί!
Γεννά συνεχώς και Ελευθερώνει.

Αυτήν την Αγάπη γνωρίζω, αυτήν αγωνίζομαι να γίνω.
Έχω δρόμο μπροστά μου, αλλά δεν πειράζει.
Το Ταξίδι είναι Όμορφο!

Τώρα δεν ξέρω αν βοήθησα, ή αν περιέπλεξα την κατάσταση.
Αν θες διόρθωσέ με όπου θεωρείς πως έχω λάθος.

Με Σεβάσμιο και Αγάπη
ΥΓ. Δεν θεωρώ πια σημαία την πίστη μου.

Κάθε Πίστη, (είτε σε Ιδέες, είτε σε Θρησκείες, είτε σε εθνότητες, ή άλλες ομάδες) είναι ένδυμα που απλά το φοράμε κι αν θέλουμε το αλλάζουμε!

Πως να τελείωνε άραγε η ΣΥΓΗΡΟΥΣΗ μέσα μας, μιας και βλέπουμε ΜΑΖΥ πως ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΥΓΗΡΟΥΣΗ δεν συγκατοικούν?

Είναι αρραγές θέμα ΑΓΩΝΑ, και ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ όπως αναφέρεις, η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ?
Αν αγωνίζεσαι πχ να υπερνικήσεις ένα ΠΑΘΟΣ ΣΟΥ, δεν έχεις προσέξει πως το καταντάς ποιο ΔΥΝΑΤΟ?

Μου έκανε εντύπωση από μια περιήγηση μου πριν χρόνια στο Άγιο Όρος, που ο πάτερ Παησσιος και λέω ΠΑΗΣΣΙΟΣ όχι οποιοδήποτε, παραπονιόταν για την ΨΥΧΗ που θα ΠΑΡΕΔΙΔΕ. Τα ίδια βρίσκουμε στον Άγιο ΦΡΑΓΚΙΣΚΟ ( Ασσισι.) Μια λογική ερώτηση είναι, μα καλά….αν αυτοί οι Γίγαντες της ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ, οι ΑΓΙΟΙ, παραπονιούνται για την ψυχή τους, με τόσες μετάνοιες, προσευχές και στερήσεις, τι μέλλετε για τους υπόλοιπους χριστιανούς?

Τώρα κοίταξε λίγο το Ν 10 του καθησυχαστικού ΑΠ. ΠΑΥΛΟΥ…γιατί σε μένα ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ.. η ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, δεν μπορεί να ισχύει σαν ΘΕΩΡΙΑ….και σαν ΠΡΑΞΗ να βρίσκει ΑΝΤΙΘΕΣΗ.... ΠΟΥ??? Στα διαμάντια του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ!

Σε ένα από τα μοναστήρια λοιπον, πάνε πολλά χρόνια, δεν φίλησα μια εικόνα ο ΑΠΙΣΤΟΣ…και ο ΤΑΛΙΒΑΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (ΠΙΣΤΟΣ) μου είπε πως δεν είχε κρεβάτι να με φιλοξενήσει…Μετά από πολλές ώρες πορείας έφτασα στο ΜΕΓΙΣΤΗΣ, και εκεί ένας καλοκάγαθος γεροντάκος, με αγκάλιασε με όλη του την στοργή… με έβαλε μάλιστα σε ένα κελί μόνο μου. Του είπα πως ήθελα να δω πώς ζούνε οι μονάχοι για τις επόμενες τρεις μέρες….Το δεύτερο βράδυ με ρώτησε αν ήθελα να παραστώ σε μια ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, Υπήρχαν δυο επιστήμονες χριστιανοί, λίγοι παπάδες και αρκετοί μονάχοι. Το θέμα της συζήτησης…
Είναι πιο ισχυρή η ΑΓΑΠΗ η η ΠΙΣΤΗ?
Τους χώριζε μόνο ένα ΤΡΑΠΕΖΙ, αριστερά οι της ΑΓΑΠΗΣ….δεξιά οι της ΠΙΣΤΗΣ….Για δυο ώρες μαλώνανε φέροντας παραθέσεις και αντιπαραθέσεις, τι είπε ο τάδε ΑΓΙΟΣ και τι ο ΤΑΔΕ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ…. Δεν άνοιξα καν το στόμα μου, σε μια στιγμή με ρώτησε ο καλοκάγαθος γέροντας που καθόταν διπλά μου, και όλοι τον σεβόντουσαν…... τι σκέφτομαι.

Δεν είπα τίποτα, μόνο κοίταξα μια επιγραφή που διάβασα μπαίνοντας….

quote:

---

Ο ΕΧΩΝ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ, ΘΕΟΝ ΟΨΕΤΑΙ

---

Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 10/12/2002 19:02:30

serpentpan

Είναι κρίμα που οι Εθνικοί δεν μελετούν το έργο της Μπλαβάτσκυ με ανοικτό πνεύμα. Περισσότερα έχουν να πάρουν και λιγότερα να χάσουν. Η θεοσοφική διδασκαλία της Μπλαβάτσκυ αλλά και κάποια βιβλία της Μπέζαντ, όπως "Η εξέλιξη της ζωής και της μορφής" επιβεβαιώνουν και αναδεικνύουν σε πολλά σημεία την αρχαία ελληνική μυστηριακή διδασκαλία.

Τώρα για τον Υπερίωνα, θέλω να πω ότι έχει αναδείξει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, το οποίο βροντοφωνάζω εδώ και μήνες. Η ανθρωπότητα πριν τον Χριστό ήδη στρεφόταν προς μονοπάτια προσωπικής πίστης και θεουργίας. Αν επέλεξαν τον χριστιανισμό και όχι π.χ. τον Μιθραϊσμό είναι ένα φαινόμενο που εξήγησε πολύ καλά ο Dodds στο έργο του "Εθνικοί και χριστιανοί σε μια εποχή αγωνίας"

Here she comes, you better watch your step
She's going to break your heart in two, it's true
It's not hard to realize
Just look into her false colored eyes
She builds you up to just put you down, what a clown

'Cause everybody knows (She's a femme fatale)
The things she does to please (She's a femme fatale)
She's just a little tease (She's a femme fatale)
See the way she walks
Hear the way she talks

You're put down in her book
You're number 37, have a look
She's going to smile to make you frown, what a clown
Little boy, she's from the street
Before you start, you're already beat
She's gonna play you for a fool, yes it's true

'Cause everybody knows (She's a femme fatale)
The things she does to please (She's a femme fatale)
She's just a little tease (She's a femme fatale)
See the way she walks
Hear the way she talks

Here comes the rain again
Falling on my head like a memory
Falling on my head like a new emotion
I want to walk in the open wind
I want to talk like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you ?

So baby talk to me
Like lovers do
Walk with me
Like lovers do
Talk to me
Like lovers do

Here comes the rain again
Raining in my head like a tragedy
Tearing me apart like a new emotion
Oooooh
I want to breathe in the open wind
I want to kiss like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you ?

So baby talk to me
Like lovers do
Here comes the rain again
Falling on my head like a memory
Falling on my head like a new emotion
(Here is comes again, here it comes again)
I want to walk in the open wind
I want to talk like lovers do
I want dive into your ocean
Is it raining with you ?