Αγαπητοι μου φιλοι
πραγματικα χαιρομαι οταν συναντω ατομα που δεν φοβουνται καποιες καταστασεις!Στο θεμα του θανατου τωρα,απλα θελω να περασω το μυνημα οτι οσο ειμαστε ανθρωποι δεν μπορουμε να εξυψωθουμε στο επιπεδο της αναισθησιας και να μη στενοχωριομαστε για την απωλεια ενος αγαπημενου προσωπου.Ομως το μονο σιγουρο ειναι οτι καποια στιγμη ολοι θα βρεθουμε στο αλλου,και οσοι εχουν "φυγει μακρια" σιγουρα μας παρακολουθουν...Το μονο λοιπον που μπορουμε να κανουμε ειναι να μην τους ζαλιζουμε με κλαματα και οδυρμους,να κλαιμε σιωπηρα,να τα κραταμε για μας τα συναισθηματα μας.Διοτι αυτες ειναι πολυ προσωπικες στιγμες και ειναι φυσικο να ερθει καποια στιγμη το ξεσπασμα.Οσο υπαρχει ομως η μαγικη λεξη αγαπη,αυτη η λεξη που καταλυει τα παντα,σιγουρα ο θανατος θα γινεται πιο απαλος...Και το περασμα του δεν θα ειναι τοσο σαρωτικο...
Να αγαπατε και τους ζωντες και τους μη.Ολοι μας το εχουμε αναγκη,οπου και να βρισκομαστε...

- Θάνατος, αυτός ο μεγάλος φίλος!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/05/2002, 21:40:44

Το θέμα αυτο με άγγιξε ιδιαίτερα, καθότι κι εγώ έχω χασει καποιο πολυαγαπημενο μου προσωπο,πριν απο 2 χρονια περιπου.Ο πονος θα παραμεινει αγιατρευτος.Απλα τωρα εχω συνειδητοποιησει καποια πραγματα και θελω να τα πω για να τα συνειδητοποιησουν και οσοι βρισκονται στην ιδια θεση με εμενα.Στην αρχη ενιωθα ενα ρακος.Ο τροπος που το ειχα μαθει αλλα και καποια αλλα πραγματα με ειχαν σκοτωσει.Στην πορεια η καρδια μου εγινε πετρα.Επαψα να φοβαμαι το θανατο για μενα και να τρεμω για τα αγαπημενα μου προσωπα.Αυτη τη στιγμη ξερω οτι ο αποθανων ειναι κοντα μου,οσες φορες ημουν σε ασχημη κατασταση αυτα τα 2 χρονια ηταν κοντα μου,τον ενιωθα σαν παρουσια και γινοταν αισθητη η παρουσια του με μια ανατριχιλα.Αυτο που με πικραινε και θα με πικραινει ειναι οτι,μπορει να τον νιωθω κοντα μου,δεν ειναι ομως με την εννοια που θα ηθελα εγω.Ξερω οτι δεν θα τον ξαναδω πια κι αυτο με τσακιζει.Ομως ειναι σε καθε φαση της ζωης μου μαζι μου και με προφυλασσει και προειδοποιει για τα επερχομενα με διαφορους τροπους.Καποια στιγμη αλλωστε θα τον βρω,οπως και ολοι μας.Εκει πανω ειναι πολυ πιο καλα.Ξερω οτι ολοι οι νεκροι μας παρακολουθουν και καποιοι απο αυτους επεμβαινουν.Το βλεπω στη ζωη μου κι αυτο μονο πια μπορει να με παρηγορησει,γιατι οσα χρονια και να περασουν αμα αγαπας καποιον δεν τον ξεχνας ποτε...
Ευχαριστω

- ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/03/2002, 19:20:21

Εγω έχω να πω δυο λόγια μόνο και μετά ας πει όποιος θέλει ότι θέλει.Αυτά που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε και να δούμε είναι πολύ περισσότερα από αυτά που αντιλαμβανόμαστε ως άνθρωποι.Κι αν νομίζουμε ότι είμαστε παντοδύναμοι,ΛΑΘΟΣ!Μυαλό μόνο έχουμε,κατά τ' άλλα,ακόμη και τα ζώα έχουν πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις από τις δικές μας.Πιστεύω ότι αν συγκεντρωθούμε και καταφέρουμε να ερμηνέψουμε σωστά κάποια γεγονότα,τότε θα μπορούμε να προσδιορίσουμε πραγματα που τωρα μας φαινονται ακατανοητα.Π.χ. τα ονειρα δεν ειναι παντα αληθινα,ομως σε ενα μικρο ποσοστο πραγματικα εντυπωσιαζουν.Προσωπικα,τα δικα μου ονειρα με προειδοποιουν για κατι επερχομενο.Απλα πολλες φορες δεν τα ερμηνευω σωστα (οι ονειροκριτες λενε αρλουμπες).Επισης η διαισθηση ειναι κατι το τρομερο και αν μπορουσαμε να την αξιοποιησουμε,τοτε θα βρισκαμε και το μελλον μας.Απλα τα εχουμε αφησει να ατονησουν ή ακομα δεν τα εχουμε συνειδητοποιησει καθολου,κλασικοι υλιστες.Μπορει να ακουγομαι φανατισμενη,αλλα εκνευριζομαι αφανταστα οταν ακουω καποιους να λενε τρελους οσους εχουν ζησει περιεργες καταστασεις.Χαρακτηριστικα: ημουν με μια φιλη μου στο δρομο,και μας σκουνταει και μας προσπερναει μια κοντη μαυροφορεμενη γρια.Δηλαδη εμενα σκουντιξε αγενεστατα.Οποτε κι εγω εκνευριστηκα και την εβρισα. Αυτο που ακολουθησε ήταν απιστευτο.Η γρια προχωρησε λιγο πιο μπροστα μας και εξαφανιστηκε μπροστα απο τα ματια μας.Εγω με τη φιλη μου κοιταζομασταν σα χαζες,χωρις να τολμαμε να πιστεψουμε αυτο που ειδαμε.ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ!τρελαθηκαμε απο το φοβο μας και πανικοβλητες φυγαμε τρεχοντας.Ακομα δεν μπορουμε να το εξηγησουμε αυτο.Σε οσους το ειπαμε βαλανε τα γελια και μας ειπαν οτι ειμαστε υπερβολικες.Κι ομως,το ειδαμε και οι δυο.Η γρια εξαφανιστηκε.Αν υπαρχει καποιος που μπορει να το εξηγησει αυτο ας το κανει.
Ευχαριστω

- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.23/11/2002, 22:33:35

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ ΑΠΟΛΥΤΑ.ΙΣΩΣ ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΕΓΩ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ή ΕΥΤΥΧΩΣ, ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΩ.Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ: ΝΑΙ, ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΣΤΗ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΖΩΗ ΑΥΤΟ.Ο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ,ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΟΠΙΕΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΚΑΚΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΕ ΚΑΛΟ.ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΜΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ.ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ JAMES VAN PRAAGH "Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ" ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΒΕΒΑΙΑ Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ.ΑΚΟΜΑ ΚΛΑΙΩ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΙΩΘΩ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΜΟΝΗ,ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ,ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ,ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕ ΚΥΝΗΓΑΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΤΡΕΛΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ,ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ.ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΙΣ 17,ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΣΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.ΠΗΓΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 17.ΠΕΡΑΣΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ 17η ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ.ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ.ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ.ΑΠΛΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΑΩ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΝΙΩΘΩ ΕΝΑ ΚΥΜΑ ΠΑΓΩΜΕΝΟΥ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ,ΝΙΩΘΩ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟΥ ΟΝΤΟΣ.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ?ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΛΟΙ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΜΕ.ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ,ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΓΗ....

- Τα Ζώα Έχουν Ψυχή;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.21/12/2005, 20:44:52

Agapitoi mou filoi kalispera sas!
os apantisi sto thema auto leo xoris kamia apolutos skepsi oti otidipote niothei kai ponaei,NAI, exei psuxi!Kai giati parakalo tha eprepe na exei mono o anthropos?Eimaste sobaroi?Oi theologoi einai ta pio kollimena atoma pou mboreis na sunantiseis os epi to pleiston bebaia,i gnomi tous einai oti mono o anthropos uparxei ston kosmo kai tipota allo.Poios mborei na ksexasei ton papa pou erixne spasmena gualia sto proaulio tis eklisias gia na ta patane ta peristeria kai na pethainoun,gia na min koutsoulane ton xoro?Autoi diladi oi anthropoi pisteuoun oti ta zoa exoun psuxi?Oxi bebaia!
Ego prosopika exo mia gatoula sto spiti,i opoia peritrana mou exei apodeiksei oti katalabainei ti niotho,me agapaei me mia agapi anidioteli,kai ola ta zoakia ta opoia kata kairous exo analabei mou edeiksan oti exoun aisthimata anotera apo ta dika mas.Nai loipon, exoun psuxi ki opoios leei to antitheto apla exei xasei to noima.Pragmatika lupamai autous tous anthropous. Mallon den biosan pote tous tin agapi pou mborei na sou prosferei ena zoaki.kai teleionontas,kai ta futa exoun zoi.Alloste exei apodeixtei epistimonika oti niothoun ki auta.Alitheia,posa tha allazan ston kosmo mas an emeis oi anthropoi antilambanomastan tin aksia ton allon zontanon organismon,an eixame mia eiriniki kai armoniki sunuparksi...

χωμα εισαι και στο χωμα θα επιστρεψεις

- σατανας ποιος ειναι ;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.29/10/2003, 21:47:16

αγαπητε φιλε
πολυ σοφα καποια απο τα λογια σου.ομως πιστευω οτι το θανατο δεν τον συναντας μονο μια φορα αλλα πολλες στη ζωη σου.ξερεις εγω ποσες φορες εχω νιωσει τοσο κενη και αδεια,σαν να εχν πεθανει?το ενα και το αυτο!ποσες φορες αληθεια η ζωη μας ειναι τοσο ανουσια,που φυτοζωουμε...αραγε αυτο θεωρειται ζωη?
Για το Θεο δεν ξερω αν υπαρχει αλλα αν υπαρχει σιγουρα δεν ειναι οπως μας τον παρουσιαζουν.Το ξερω οτι αυτη τη στιγμη ισως ρισκαρω που τα λεω αυτα ομως μας εχουν βαλει σε ενα καλουπι και σωνει και ντε να τα χαψουμε οτι μας λενε.Δεν ειναι ετσι.Για να ξεκολλησω απο τη θρησκεια παλεψα κι εψαξα μεσα μου.Ειδα οτι πολλα δεν μου ταιριαζανε.Ο κοσμος της αγαπης δεν υπαρχει.Η μεγαλοψυχια του Θεου ειναι μονο στα λογια των ανθρωπων.Κι ο θανατος ειναι η λυτρωση απο αυτον τον ματαιο κοσμο.Κατι υπαρχει μετα απο το σωματικο θανατο,η ψυχη συνεχιζει την πορεια της,αν και δεν μπορουμε να το αποδειξουμε με απτα στοιχεια.Για μενα θανατος ειναι το να βρισκεσαι σε λαθος σωμα,σε λαθος τοπο και χρονο.Ισως ειναι λιγο ακατανοητο αυτο.Αν ομως κατσεις και το σκεφτεις,θα βρεις το νοημα των λεξεων μου.Οσο για τη μετα θανατον ζωη,πηγαινε σε καποιο μυστηριακο μερος και νιωσε την ενεργεια.Μυστηριακα μερη για μενα ειναι και τα δαση,η φυση, οτιδηποτε ειναι γνησιο,οπως το επλασε ο Θεος.Εχει τυχει να παω για ορειβασια κι οταν εφτασα στην κορυφη τοτε ενιωσα οτι ζουσα,ενιωσα οτι μεσα στην ερημια του τοπιου δεν ημουν μονη.Καποιοι βρισκοταν γυρω μου,αλλα δεν μπορουσα να τους δω.Ενιωσα μια ευεξια,μια απστευτη δυναμη να κατακλυζει το κορμι μου,σε μια περιοδο που ημουν χαλια ψυχολογικα,που ενιωθα οτι δεν αξιζει να ζω.
Ο θανατος δε με φοβιζει.Δεν πιστευω οτι ειναι κατι κακο.Κακο ειναι για τους γυρω μας που πονανε με το χαμο του προσωπου.
Βασικα θα σε γνωρισω κι εσενα οταν αποδημησω σε τοπο χλοερο...Και θα τα συζητησουμε απο κοντα!

- ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/03/2002, 19:20:21

- ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.21/06/2002, 09:00:32

Γεια κι απο μενα!Το θεμα αυτο με αγγιξε ιδιαιτερα γιατι πριν απο 2 χρονια εχασα το μοναδικο ανθρωπο που λατρευα... Αρα ξερω απο πρωτο χερι τι ειναι να πεθαινει αυτος που αγαπας.Οταν το εμαθα,μου εφυγε ο κοσμος ολος.Τρελαθηκα.Ευτυχως ειχα την οικογενεια μου να μου συμπαρασταθει.Με βοηθησαν πολυ.Το κενο ειναι δυσαναπληρωτο.Ο χαρακτηρας μου αλλαξε οριστικα και αμετακλητα.Αρχισα να διαβαζω παραψυχολογια και φιλοσοφια,προσπαθωντας να γεμισω το κενο μεσα μου,να βρω τις απαντησεις σε ερωτηματα που δεν ηξερα πως να τα τοποθετησω.Ακομα νιωθω κενη και νομιζω οτι ετσι θα ειμαι παντα.Σχεσεις εκανα αλλα δεν κρατησαν πολυ γιατι εγω δεν μπορουσα να τις κρατησω.Πονουσε η ψυχη μου.Πριν 3 μερες εκλεισε διχρονα το παιδι,ο πονος ομως παρεμεινε ο ιδις.Η αληθεια ειναι οτι τον νιωθω κοντα μου,υπο αλλη μορφη βεβαια.Τωρα,μετα απο εσωτερικο ψαξιμο,ξερω οτι ο ανθρωπος μου ειναι εδω,απλα δεν μπορω να τον δω και να τον νιωσω ετσι οπως τον ενιωθα οταν ειχε ανθρωπινη υποσταση.Το συμπερασμα που εχω βγαλει ειναι οτι ενας θανατος σε κανει καλυτερο ανθρωπο.το ειδα στον εαυτο μου.Οι εσωτερικες αλλαγες που εχω υποστει ειναι απιστευτες.Παλια ημουν επιπολαια στις σχεσεις μου,τωρα ξαφνικα ωριμασα,ολοι μου λενε οτι δεν εχω καμια σχεση με τον παλιο εαυτο μου.Οτι απο κοριτσακι εγινα μια ωριμη γυναικα.Εμαθα να σκεφτομαι,να αποβαλλω τον εγωισμο μου και να σεβομαι τους αλλους.Να αγαπαω καθε τι ζωντανο,να νιωθω ευτυχισμενη οταν βλεπω ενα λουλουδι να ανθιζει.Χαρακτηριστικο ειναι οτι μετα το θανατο του παιδιου γεμισα το δωματιο μου με λουλουδια και υιοθετησα ενα αδεσποτο γατακι,που τωρα βλεποντας το να μεγαλωνει νιωθω τι παει να πει ΖΩΗ.Οι άνθρωποι μας που "φυγαν" απο το γηινο σωμα ειναι εδω και μας βλεπουν,μας καθοδηγουν και μας δειχνουν την αγαπη τους.Αυτο το ξερω μετα απο προσωπικη εμπειρια.Οχι δεν ειμαι τρελη.Οποιος εχει ζησει θανατο ξερει ακριβως τι εννοω.Εγω θα ζησω οσο ζησω, θα τον θυμαμαι με αγαπη αλλα και πικρια,ομως ξερω οτι θα ερθει η στιγμη που θα βρεθουμε...
Ευχαριστω

- ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.03/06/2003, 21:40:02

θα ηθελα να συμφωνησω απολυτα με τη φιλη Amanda.Εχω ακριβως την ιδια εμπειρια,αλλα εμενα αυτος που "εφυγε" δεν ηταν απλα φιλος αλλα κατι πολυ παραπανω.Σε 2 βδομαδες περιπου κλεινουν 3 χρονια απουσιας του αλλα συνεχιζει να ειναι εδω με τον δικο του τροπο.Ειναι αληθεια οτι οταν εχεις διαφορα στο κεφαλι σου τοτε εξασθενιζει η ικανοτητα σου να νιωθεις τα πνευματα.Εχω καιρο να τον δω στον υπνο μου,να τον νιωσω σαν παρουσια κι αυτο γιατι με απασχολουσαν καποια πραγματα και με ειχαν αποσπασει απο αυτον.Και αυτο το πραγμα με στενοχωρουσε πολυ.Την προηγουμενη βδομαδα,μετα απο πολλους μηνες, πηγα στο νεκροταφειο να του αφησω ενα λουλουδι.Ξαφνικα,εκει που παρακαλουσα να μου δειξει ενα σημαδι οτι ειναι εκει,ενιωσα μια ανατριχιλα να με διαπερναει,Ενα τρεμουλο και ενιωθα οτι καποιος ηταν στα αριστερα μου.Το ενιωθα πολυ εντονα.Ηταν σαν να προσπαθουσε να μου μιλησει,να επικοινωνησει μαζι μου αλλα δεν εκπεμπαμε στην ιδια συχνοτητα κι ετσι η επικοινωνια δεν γινοταν εφικτη. Θα ηθελα να ρωτησω οσους εχουν νιωσει παρουσιες,πως τις νιωθουν.Καταλαβαινουν κι αυτοι αυτο το τρεμουλο,αυτην την ανατριχιλα?Η μηπως ειναι απλα η ιδεα μου?Αν και δεν το νομιζω,γιατι ειμαι σιγουρη μεσα απο προσωπικες εμπειριες οτι μας βλεπουν και καποιες φορες προσπαθουν να επεμβουν μεσα απο καποια γεγονοτα.Το θεμα ειναι κατα ποσο εχουμε "ανοιχτα ματια" για να τα δουμε και να τα καταλαβουμε.
Ευχαριστω

- Θάνατος, αυτός ο μεγάλος φίλος!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.13/05/2002, 23:08:47

- Θάνατος, αυτός ο μεγάλος φίλος!!! - .-= Η ΨΥΧΗ =-.07/05/2002, 21:40:44

- Ο ΘΑΝΑΤΟΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.05/08/2003, 22:33:58

Φιλη Καποδιστρια
Σε ευχαριστω πραγματικα για τη συμβουλη σου!Ξερω οτι η ζωη εδω ειναι ενας διαρκης αγωνας ανακαλυψης.Απλα σαν ανθρωπος,οταν κοντραρεσαι με τη μοιρα,οταν τιποτα δε σου παει καλα,τοτε σε πιανει το παραπονο και αναπολεις καποια πραγματα εντονοτερα.
Lencolas υπομονη.Δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα παραπανω.Απλα καποιοι εκει ψηλα μας παρακολουθουν και περιμενουν απο εμας τη βελτιωση σε ολους τους τομεις.καποτε θα βρεθουμε ολοι μαζι παρεουλα!Και πιστευω θα ειναι πιο ηρεμα απο εδω...

- ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.20/04/2002, 18:17:37

Γεια σας
Για τα προφητικα ονειρα,πραγματι,αμα δωσεις τη σωστη εξηγηση,μπορει και να σε προειδοποιησουν για κατι.Εγω ομως εκτος απο τα ονειρα,εχω και τη λεγομενη διαισθηση.πραγματα που μπορει να πω ή να πιστευω οτι θα μου συμβουν,100% θα μου βγουν μελλοντικα.Και μιλω για κουφα πραγματα,σαν να εχω προβλεψει ολη τη ζωη μου.ΑΥτο φυσικα δε μου αρεσι καθολου.Γιατι εκτος απο καποια καλα που απο μικρη ελεγα οτι θα μου συμβουν και μου συνεβησαν,μου συνεβησαν επισης και καποια κακα,τα οποια ελεγα οτι επισης θα μου συμβουν.Σαν να ηξερα το τι μελλει γενεσθαι...Φυσικα οταν συνεβη το κακο,δαγκωνα την γλωσα μου,τι αλλο μπορουσα να κανω?Φοβηθηκα οτι αυτο το χαρισμα της διαισθησης ειναι και καταρα μαζι.
Οσο για τα ονειρα,προσφατα περιμενα καποιο σημαντικο γεγονος να συμβει και 2 μερες πριν γινει ειδα στον υπνο μου ενα πολυ αγαπημενο και απωλεσθεν προσωπο να μου λεει οτι ολα θα πανε καλα.Και πραγματι,μετα απο 2 μερες εγινε αυτο που περιμενα κι οχι απλα πηγαν καλα τα πραγματα αλλα εσκισα.Ακουστε τη διαισθηση σας και τα σημαδια.Ανοιχτε τα μυαλα σας.Η αληθεια ειναι μπροστα μας,αλλα κλεινουμε τα ματια και δε τη βλεπουμε...
Ευχαριστω

- ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΤΡΑΠΟΣ... - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.04/08/2003, 21:41:05

Πραγματικά η φίλη Καποδίστρια με συγκίνησε γιατι οτι εγραφε αυτη το ενιωθα εγω.Και θα παραθεσω το εξής ερώτημα: υπάρχει ζωή ΠΡΙΝ το θάνατο?
Το είδα κάπου γραμμένο σε ένα τοίχο και μου έμεινε βαθιά χαραγμένο στο μυαλό.Διότι κάποιος μπορεί λειτουργικά να ζει, ψυχολογικά όμως να νιώθει νεκρός.Ή γερασμένος.Να ζει απλά για να ζει,να φυτοζωεί,να έχει χάσει κάθε κέφι και όρεξη για ζωή.Τελικά η ζωή είναι περίεργο πράγμα.Γίνεται να λέμε ότι κάποιος ζει επειδή απλά χτυπάει η καρδιά του?Για κοιτάξτε κατά πόσο έχουν αυξηθεί τα ποσοστά ατόμων με κατάθλιψη,κυρίως νέων,και ατόμων που επιχείρησαν αυτοκτονία.Τα αποτελέσματα μιας τέτοιας έρευνας είναι εκπληκτικά και δείχνουν ότι οι περισσότεροι πλέον στην εποχή μας δεν ζουν,απλά φυτοζωούν αναμένοντας με ανακούφιση την ώρα που θα φύγουν για έναν κόσμο χωρίς προβλήματα.η κατάθλιψη είναι η κατάρα του αιώνα μας.
όσο γι αυτούς που έχασαν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο,τα λόγια είναι περιττά κι οποιαδήποτε λόγια παρηγοριάς ανούσια.Αν κι έχουν περάσει 3 χρόνια απο το θανατο του αγαπημενου μου προσωπου,τιποτα δεν έχει αλλαξει τα αισθηματα μου γι αυτον.το μονο που εχει αλλαξει ειναι η ψυχολογια μου,αυτο το πεσιμο,η θλιψη και το παραπονο που με εχουν κυριεψει.Αλλαγες φανερες για μια αγαπη που εχασα και που δεν μπορω να την βρω πλεον σε αυτον τον κοσμο με αυτες τις συνθηκες.
οσοι εχουν ζησει παρομοια κατασταση ξερουν...

- ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΥ.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.23/11/2002, 22:33:35

- ο ανθρωπος της διπλανης πορτας - .-= Η ΨΥΧΗ =-.16/12/2006, 22:17:01

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ ΦΙΛΕ ΕΛΑΧΙΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΣΚΕΨΗ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΝΙΚΟ ΣΤΟ ΑΓΡΙΝΙΟ.ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΥΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΔΙΚΟ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ?
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ 26 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΟΞΥΘΥΜΗ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΠΑΙΡΝΩ ΕΥΚΟΛΑ ΦΩΤΙΑ ΟΤΑΝ ΣΥΝΑΝΤΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ ΗΛΙΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΑΤΟΜΑ,ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ,ΗΛΙΘΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ,ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΝ Ή ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝ ΖΩΑ,ΑΔΙΚΙΑ.ΓΙΝΟΜΑΙ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ,ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΚΦΡΑΖΩ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ'ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΠΩΘΟΥΝ.ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΓΙΝΩ "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ".ΟΥΤΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ (ΕΛΠΙΖΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ) ΓΙΑΤΙ ΞΕΣΠΑΩ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΟΥ.ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΑ Κ ΖΩΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΘΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΩ ΣΤΙΣ ΦΩΝΕΣ.ΑΠΛΑ Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ "ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ" ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ. ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΞΙΛΕΩΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ, ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΕΥΟΥΝ ΜΕ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΙΑ Κ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΦΙΔΙΑ ΟΠΟΥ ΣΤΑΘΟΥΝ,ΜΙΣΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ Κ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΩΣ ΚΑΤΙ ΦΟΒΕΡΟ!!Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΡΗΜΑΔΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ,ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΜΑΣ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΕ ΣΥΝΕΣΗ Κ ΑΓΑΠΗ.ΑΝΤΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ, ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΣΕΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΩΣ ΚΑΤΙ ΑΝΑΞΙΟ ΛΟΓΟΥ.Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ (ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ) ΠΟΥ ΜΑΖΕΥΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΕΤΑΙ Κ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΞΕΣΠΑΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ.ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ ΛΕΝΕ "ΜΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΗΣΥΧΟ ΠΑΙΔΙ,ΠΩΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ?" Ε ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΚΟΝΤΙΝΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΧΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.ΟΜΩΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΕ...ΓΙΑΤΙ? ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ...ΤΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗ...

χωμα εισαι και στο χωμα θα επιστρεψεις

- ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ? - .-= Η ΨΥΧΗ =-.02/03/2004, 18:42:12

ομορφο το θεμα αγαπητοι φιλοι. Και καποιες απο τις αποψεις ηταν πολυ αψογα διατυπωμενες. Ομως τελικα προς τι ο τοσος θορυβος? Μηπως ειναι καλυτερα να αφηνουμε τα πραματα να ερθουν οπως ερθουν?Απο το σταδιο του θανατου θα περασουμε ολοι μας.Ολοι φοβομαστε,ολοι ανησυχουμε για το τι θα αφησουμε πισω μας,τις υποθεσεις που θα εκκρεμουν,τον πονο που θα προκαλεσει η απωλεια μας. Το θεμα ειναι να συνειδητοποιησουμε οτι εφοσον ζουμε ετσι οπως ζουμε,πρεπει η ζωη μας να εχει καποιο νοημα.Ειδαλλως ο θανατος θα εχει επελθει νωριτερα στην ψυχη μας και στη συνεχεια στο σωμα μας. Αληθεια, τι αξιζει περισσοτερο?Να υποφερουμε στην επιγεια ζωη για τα προβληματα που δεν μπορουμε να λυσουμε ή να εχουμε επιγνωση του τι μελλει γενεσθαι και κατα συνεπεια να εναρμονιζουμε τις πραξεις μας ως προς αυτο?Και λεγοντας το παραπανω καταληγω οτι η αιωνιοτητα μαλλον εφιαλτης θα ηταν παρα σωτηρια.τιποτα δεν ειναι αιωνιο,ολα ανακυκλωνονται,οπως λεει η παροιμια "χουν ει και εις χουν απελευσει"..Σιγουρα υπαρχει καποια συνεχεια,τιποτα δεν τελειωνει,ακομα και στο χωμα φυτρωνουν φυτα...Ας φροντισουμε εμεις να εχουμε πραξει ορθα στην επιγεια ζωη μας,να εχουμε ΖΗΣΕΙ, και οταν θα ερθει η ωρα του αιωνιου υπνου θα λεμε οτι εμεις ΝΑΙ ΖΗΣΑΜΕ!

- ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.21/06/2002, 09:00:32

- Ομαδα ερευνας παραφυσικων φαινομενων - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.07/03/2002, 18:57:12

Geia sas!H alithia einai oti gia proti fora pou blepo auto to site entyposiastika.To sygekrimeno thema me xtypise se euais8ito shmeio,ka8os exo xasei prosfata kapoio para poly agapimeno mou prosopo.Apo tote exo arxisei kai psaxno.Den ksero ti akribos alla pantos psaxno.Tis sygiries,kapoia pragmata pou mou synebisan meta to thanato tou paidiou autou,ta opoia mono symbtoseis den itan...Eniotha konta mou kati to aprosdioristo,na me prostateuei kai genika na mou allazei ti zoi,oso kai na akougomai yperboliki.Mou synebisan pragmata pou htan san mia akolouthia.Eniotha ena xeri prostasias,xoris na ksero ti einai auto.Pisteuo sta pneumata,yparxoun,to exo niosei ki ego kai files mou.Ta fantasmata einai pneumata pou gia kapoio logo einai edo gia na epitelesoun kapoio ergo.H gia na oloklirosoun kati pou to afisan sti mesi.Akri de nomizo na broume pote,oxi toulaxiston se auti ti zoi.Pantos to thema exei endiaferon,DEN eimaste monoi ston planiti auto.

- Τα Ζώα Έχουν Ψυχή;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.11/06/2003, 20:02:14

Σε συνεχεια ολων των παραπανω θα πω τα εξης.Το αν τα ζωα εχουν ψυχη το ξερουν πολυ καλα αυτοι που εχουν ζωακια στο σπιτι τους.Εχω μια γατουλα τη Μενια (οπως και το ψευδωνυμο μου),την οποια την εσωσα απο βεβαιο θανατο,καθοτι ηταν μια σταλια,χτυπημενο και κουτσο.ε λοιπον την αγαπη που εχω δει απο αυτο το ζωο δεν την εχω δει σε ανθρωπο.Ειναι αυτο που λεμε "γνωρισα τους ανθρωπους και αγαπησα τα ζωα"!Ψυχη εχουν ολα τα ζωντανα και οσοι κακομεταχειριζονται τα ζωα ευχομαι μεσα απο την καρδια μου να τα βρουν μπροστα τους αυτα που κανουν.Διοτι τιμωρουμε μονο τον ανθρωπινο φονο και καποιον που καιει ενα σκυλακι ετσι,για την πλακα του,τον αφηνουμε ατιμωρητο.τετοιοι ημαστε,τετοια κανουμε.Εγω προσωπικα δεν νιωθω καθολου περηφανη που ειμαι ανθρωπος.
Και στην τελικη "χωμα εισαι και στο χωμα θα καταληξεις"....