SARUMAN
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
"Πλησιάζουν δηλαδή οι αληθείς φιλόσοφοι να μείνουν απαρατήρητοι από τους άλλους, ότι αυτοί ουδέν άλλο επιδιώκουν παρά να αποθνήσκουν και να είναι νεκροί. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε θα ήταν παράδοξο σε όλη τους την ζωή να μην ποθούν τίποτα άλλο, και, όταν φτάνει, να αγανακτούν με αυτό στο οποίο παλιότερα με ζήλο επιδίδοντα"
Τι σημαίνει ότι οι φιλόσοφοι σε όλη τη ζωή τους επιδιώκουν να αποθνήσκουν;;
Oχι βέβαια ότι επιδιώκουν να αυτοκτονήσουν.
Αυτό μόνο κάτι ανεγκέφαλοι ,που δεν έχουν καμμια σχέση με τη φιλοσοφία μπορούν να το πούν.
Σημαίνει αυτό που ο ίδιος ο Σωκράτης περιγραφει παρακάτω.
Σημαίνει ότι σε όλη τη ζωή τους επιδιώκουν να διαχωρίζουν τη ψυχή από το σώμα.
"Άραγε είναι κάτι διαφορετικό από την απαλλαγή της ψυχής από το σώμα ;; Και μήπως θάνατος δεν είναι να μείνει το σώμα χωριστά κι αυτόνομο, αφού απαλλαγεί από την ψυχή, και η ψυχή να υπάρχει χωριστά κι αυτόνομα, αφού απαλλαγεί από το σώμα ;; Είναι κάτι άλλο άραγε ο θάνατος ή αυτό ;;"
Το σώμα είναι ο τάφος της ψυχής .
Είναι το εξωτερικό της κάλυμα που δεν την αφήνει να έρθει σε επαφή με τον κόσμο ων ιδεών.
Όταν όμως με το κατάλληλο τρόπο αποχωριστεί η ψυχή από το σώμα,ΕΝΩ Ο ΑΝΘΡΩΠΟς ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝ ΖΩΗ ,τότε αυτός θα μπορεί με τα εσώτερα πνευματικά του σώματα να δεί και να αντιληφθεί τα εσώτερα πεδία ,όπως τους κόσμους του νού που λέγαμε παράπανω αλλα και πάνω από αυτούς ,τους κόσμους του καθαρού πνεύματος.
ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΙΚΟΥ ΒΙΟΥ
160. Ως,οντα αναγνώριζε(Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ) και αποκαλούσε τα αυλα και τα αιώνια ,που μόνο αυτά είναι δραστήρια ,όπως συμβαίνει με τα ασώματα.
Το ίδιο όνομα έχουν και τα υπόλοιπα όντα ,τα οποία καλούνται σωματικά και υλικά ,που γεννιούνται και φθείρονται και που στη πραγματικότητα δεν είναι όντα.
Σοφία τώρα είναι η επιστήμη των κυρίων όντων ,αλλά όχι των ομωνύμων ,επειδή τα σωματικά είδη δεν είναι αντικείμενα της επιστήμης ,ουτε επιδέχονται ασφαλή γνώση ,διότι είναι άπειρα και η επιστήμη δε μπορεί να τα περιλάβει ,διότι κατά κάποιο τρόπο δεν είναι υπαρκτά σε αντιδιαστολή με τα απόλυτα και δίοτι δε μπορούν να τύχουν καν καλού περιγραφικού ορισμού.
Οσα από τη φύση τους δεν είναι επιστητά ,δεν δύναται δεν δύναται να νοηθούν επιστημονικά.
Δικαιολογημένα λοιπόν κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ανυπόστατη επιστήμη ,παρά μονάχα για την επιστήμη των κυρίων όντων ,που πάντοτε εμμένουν στο είναι τους και που πάντοτε διατηρούν το ίδιο όνομα με τα συνυπάρχωντα όντα
Ο Πυθαγόρας λέγει ότι δεν μπορούμε να ονομάζουμε επιστήμη την γνώση των υλικών φθαρτών όντων αλλά τη γνώση των αθανάτων άυλων ιδεών.
Επιστήμη σημαίνει επίσταμαι δηλαδη φνωρίζω καλά.
Τα υλικα φθαρτα και προσωρινά αντικείμενα δεν μπορεί να είναι αντικείμενο της επιστήμης γιατί αυτά είναι μια ψευδαίσθηση ,μια προσωρινή παροδικότητα ,ένα τρισδιάστο ολόγραμμα εντελως απατηλό.
Γι αυτό κι όσοι όψιμα κόπτονται περι της δήθεν επιστημονικής ερευνας είναι άνθρωποι ανεξελικτοι ,ανωριμοι ,δεν γνωρίζουν τίποτα για την ουσία των όντων ,δεν γνωρίζουν τίποτα για την αληθινη έννοια της επιστήμης που είναι η γνώση του πραγματικού κι όχι της σκιάς του .
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Μάλιστα.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Ποιοί είναι αυτοί που σου προμηθεύουν αυτές τις πληροφορίες που όπως λές δεν υπάρχουν πουθενά.
υ.γ Αυτα που είπες για τον γνωστικισμό είναι όπως τα λές με μια τελείως επιφανειακή και επιπόλαια ανάγνωση.
Εσυ που γνωρίζεις τόσα πολλά δε γνωρίζεις ότι τα αρχαία κέιμενα είναι σε κωδική γραφή και δεν ερμηνεύονται αυτολεξεί;;;
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Μόνο που ξεκινώντας απο κάποιες αλήθειες (η φαινομενικές αλήθειες) πλέκεις έναν πολυδαίδαλο ιστό μέσα στον οποίο οι αλήθειες πλέον χάνονται.
Στην ιστορία της ανθρωπότητας απο τότε που ξεκίνησε να υπάρχει μέχρι σήμερα ,υπηρξαν μεγάλοι πνευματικοί διδάσκαλοι ,μεγάλοι φιλόσοφοι και αναζητητές ,ανθρωποι οι οποίοι είχαν κατακτήσει την θειότητα σε προηγούμενες ζωές τους και επανενσαρκώθηκαν για να βοηθήσουν πνευματικά και τα υπόλοιπα αδέλφια τους να φτάσουν εκει.
Μέσα σε αυτούς οι αρχαίοι έλληνες σοφοί,ο Βούδας,ο Λαο-τσε,ο Ιησούς,ο τζελαλαντιν ρουμι,ο Καμπίρ, ο Απολλώνειος Τυανεύς.
Ακουσες κανένα απο αυτούς να λέει τέτοια φρικώδη πράγματα που αναφέρεις εσύ;;;
Ξεκίνησε λοιπόν να διαβάζεις τα γραπτα αυτών των θεανθρώπων και αν μπορείς βρές και συ έναν πνευματικό διδάσκαλο κι ασε τις τρεμουντανες και τις ηλεκτρομαγμητικές γκιλοτίνες που δεν σε βγαζουν πουθενά.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΑΣΧΕΙΣ ΑΠΟ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΗ ΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Εγκατέστησαν (δηλαδή) το είδος εκείνο της δημοκρατίας, όχι αυτό που δεν έχει καθορισμένη πολιτική, και που θεωρεί ότι η ακολασία είναι ελευθερία, και το δικαίωμα να κάνη ό,τι θέλει ο καθένας ευτυχία, παρά το πολίτευμα εκείνο που αυτά τα πράγματα τα κατακρίνει, και όπου κυβερνούν οι άριστοι• τον τύπο αυτόν του πολιτεύματος που είναι χρησιμότατος, οι πολλοί τον συγκαταλέγουν εις τα πολιτεύματα που έχουν βάση την περιουσία, όχι από αμάθεια, πως δεν το ξέρουν, παρά διότι ποτέ ως τώρα αυτοί δεν ενδιαφέρθηκαν για παρόμοια ζητήματα.-
(Μτφρ. Ε. Πανέτσος. 1959. Ισοκράτης. Λόγοι. IV, Αρχίδαμος, Παναθηναϊκός, Τραπεζικός [131].)
Κατεστήσαντο γαρ δημοκρατίαν, ου την εική πολιτευομένην και νομίζουσαν την μεν ακολασίαν ελευθερίαν είναι, την δ' εξουσίαν ό'τι βούλεταί τις ποιείν ευδαιμονίαν, αλλά την τοις τοιούτοις μεν επιτιμώσαν, αριστοκρατία δε χρωμένην: ην οι μέν πολλοί χρησιμωτάτην ούσαν ώσπερ την από των τιμημάτων εν ταις πολιτείαις αριθμούσιν, ου δι' αμαθίαν αγνοούντες, αλλά δια το μηδέν πόποτ' αυτοίς μελήσαι των δεόντων.
*****
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Οι διοικούντες δηλαδή (Σόλων και Κλεισθένης) κατ' εκείνον τον χρόνον την πόλιν, δεν ίδρυσαν πολίτευμα ονομαζόμενον μεν δι' ονόματος κοινοτάτου και ωραιοτάτου, μη φαινόμενον δε εις την εφαρμογήν τοιούτον εις τους ζώντας κατ' αυτό, ουδέ ίδρυσαν τοιούτον πολίτευμα το οποίον κατά τέτοιον τρόπον εξεπαίδευε τους πολίτας, ώστε να θεωρούν την μεν ακολασίαν δημοκρατίαν, την δε παρανομίαν ελευθερίαν, την αυθάδειαν ισονομίαν, ευτυχίαν δε την άδειαν του να πράττη καθένας ταύτα, αλλ' ίδρυσαν πολίτευμα το οποίον με το να μισή και να τιμωρή τους τοιούτους έκαμνεν όλους τους πολίτας καλυτέρους και σωφρονεστέρους.-
(Μτφρ. Σ. Τζουμελέας. 1949. Ισοκράτους Αρεοπαγιτικός, Περί Ειρήνης [20].)
Οι γαρ κατ' εκείνον τον χρόνον την πόλιν διοικούντες κατεστήσαντο πολιτείαν ουκ ονόματι μεν τω κοινοτάτω και πραοτάτω προσαγορευομένην, επί δε των πράξεων ου τοιαυτην τοις εντυγχάνουσι φαινομένην, ουδ' η τούτον τον τρόπον επαίδευε τους πολίτας ώσθ' ηγείσθαι την μεν ακολασίαν δημοκρατίαν, την δε παρανομίαν ελευθερίαν, την δε παρρησίαν ισονομίαν, την δ' εξουσίαν του ταύτα ποιείν ευδαιμονίαν, αλλά μισούσα και κολάζουσα τους τοιούτους βελτίους και σωφρονεστέρους άπαντας τους πολίτας εποίησεν.
ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΕΝΕΞΕΝΟΣ
Το αθηναικό πολίτευμα παραμένει από τους αρχαίους χρόνους αμετάβλητο.
Το πολίτευμα μας είναι η αριστοκρατία.
Παρά τα διάφορα ονόματα με τα οποία συνήθως ονομάζεται π.χ δημοκρατία ή οτιδήποτε άλλο ,στη πραγματικότητα κατ ουσίαν είναι το κράτος των αριστων στηριζώμενον είς την επιδοκιμασίαν του πλήθους.
Διότι αφ ενός μεν υπάρχουν εις τας Αθήνας πάντοτε Βασιλείς,παλαιότερον μεν εκ γένους επί τη βασει της καταγωγής ,τώρα δε αιρετοί διότι ο κυρίαρχος λαός αναθέτει την εξουσίαν εις τους αρίστους
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
"1)είναι ένα μεταγενέστερο δόγμα εξαιτίας του οποίου χύθηκε αίμα και χωρίστηκε η Εκκλησία, όπως με τους εικονομάχους και τους εικονολάτρες...
2)ο Τριαδικός Θεός(οι τρεις είναι ταυτόχρονα και αδιαίρετα ένας) απουσιάζει εντελώς από τα Ευαγγέλια, ενώ δεν διδάσκεται από τους Αποστόλους.
Την "Τριάδα"(αν χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη) την δέχομαι μόνο μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά. Νομίζω πως η πίστη στην φανέρωση ή εκδήλωση του ενός με διαφορετικές μορφές ονομάζεται "μονταλισμός" στον Χριστιανισμό, και θεωρείται από τους τριαδιστές ως αίρεση. Όμως ίσως είναι πιο κοντά στις αρχαίες θρησκείες παρά απ΄ότι είναι η Τριάδα.
Πράγματι σε αυτά που γράφεις για το 3 νομίζω πως περικλείεται ένα βαθύ νόημα, ίσως
1)ο Πατέρας, η Μητέρα και η δύναμη που τους ενώνει.
1)ο Πατέρας ή Μητέρα, ο Υιός και η δύναμη που τους ενώνει."
Δε ξέρεις πόσο χαίρωμαι φίλοι μου που συνομιλώ μαζί σας.
Χρίστο ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ
Ας δούμε τι έλεγε ο ίδιος ο Ιησούς
Ο Ιησούς μεσα στα ευαγγέλια ελεγε συνέχεια οτι ήταν ο Υιός του Ανθρώπου.
Ελεγε επίσης όμως ότι ήταν και ο Υιός του Θεού.
Πως γίνεται αυτό;;;
Αλλα για να σκεφθούμε τι εννοούσε ο Ιησούς όταν έλεγε είμαι ο Υιός του Ανθρώπου.
Ποιός είναι ο Ανθρωπος με Α κεφαλαίο.
Μα ο ίδιος ο Θεός.
Αν πρόσεξες μίλησα παραπάνω για τους τρείς Λόγους.
Ο κάθε ένας απο τους τρείς αυτούς Λόγους ονομάζεται Θεός.
Ομως τι εννοούμε με τον όρο Θεός.
Εννοούμε δύο πράγματα.
1) Τη δύναμη που κυβερνα τον κόσμο
Η δύναμη αυτή είναι η Νόηση του σύμπαντος ,η θεία Νόηση που στο εκδηλωμένο σύμπαν εκδηλώνεται ως Φυσικοι νόμοι.
Το σύμπαν λειτουργεί και διατηρείται απο τη θεια αυτή νόηση.
2) Η δύναμις όμως αυτη εκπροσωπείται απο τους Θεούς.
Το Εν οδηγείται στην πολλαπλότητα, δηλαδή από τον έναν Θεό, στους πολλούς, οι οποίοι εξέφραζαν τις διάφορες όψεις του Όλου. Όπως ακριβώς κατά τον Πλάτωνα, ένα Ουράνιο αρχέτυπο αντανακλάται με διάφορες μορφές στη γη, π.χ. το αρχέτυπο του Ωραίου μπορεί να εκφράζεται στην Γη από ένα τριαντάφυλλο.
«Ο λατρεύων τους θεούς λατρεύει τον θεόν» έλεγε ο ΠΛωτίνος.
Πρέπει κάποιος να ασχοληθεί πραγματικά με τα αρχαία κείμενα και να ψάξει τις βαθύτερες αλήθειες, για να αντιληφθεί το "ένας" και "πολλοί" είναι έννοια αριθμητική, που μικρή αξία έχει στον υπεραισθητό κόσμο. Είναι διάκριση που έγινε μεταγενέστερα, όταν προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον Θεό Πνεύμα, κατατάσσοντας κι Αυτόν σε λογικές κατηγορίες, κι απετέλεσε απλώς αφορμή για συγκρούσεις μεταξύ φανατικών.
Αρα λοιπόν αυτό που λέμε Θεός είναι απλά μια αφηρημένη έννοια που για να γίνει κατανοητή απο εμάς πρεπει να ασχοληθούμε όχι με τον ΕΝΑ ΘΕΟ αλλά με τους πολλούς Θεούς που στην ουσια είναι απόρροιες του ΕΝΟΣ.
Αυτοί οι Θεοί είναι που δημιουργούν τά σύμπαντα.
Αυτοί είναι που εκπροσωπούν τη Νόηση του Ενός.
Στη πραγματικότητα ο Ενας ΕΙΝΑΙ οι πολλοί και οι πολλοί ΕΙΝΑΙ ο Ενας.
Αλλα η σχεση του πολυθεισμου με τον μονοθεισμο και τον Ενθεισμο όπως το λέω εγώ πρέπει να αναλυθει σε ειδικό θέμα.
Αρα ο Πρώτος Λόγος(ο Σίβα ,ο Πατήρ,το kether,o Αhuramazda) αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα απο ατελείωτες ιεραρχίες θεοτήτων άλλες ανωτερες κι αλλες κατωτερες όπως ενας στρατός.
Ο Δεύτερος Λόγος (ο Βισνου , οΥιος,το binah o asha)
αντιπροσωπευεται επίσης απο άλλες ιεραρχίες Θεοτήτων οι οποίες παίρνουν εντολές απο αυτές του Πρώτου Λόγου.
Ο Τρίτος Λόγος αντιπροσωπέυεται απο άλλες ιεραρχίες Θεοτητων οι οποίες παίρνουν εντολές απο αυτές του Δεύτερου λόγου.
Αυτές οι ιεραρχίες του Τρίτου Λόγου είναι που δημιουργούν τα σύμπαντα κατω απο τις εντολές του Δευτερου Λόγου.
Ολες όμως αυτές οι ιεραρχίες Θεοτήτων ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΝΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΟ ΘΕΙΚΟ.
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ,ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΕΙΝΑΙ "ΧΡΙΣΤΟΙ" ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ως ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ.
Αυτός ήταν ο Ανθρωπος που έλεγε ο Ιησούς.
Ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Ανθρώπου δηλαδη του Θεου.
Ο Ιησούς ήταν ο κεχρισμενος του Πατρός.
Ο Ιησούς ήταν ο Αρχετυπικός Ανθρωπος που είναι η αληθινη εικονα του Θεού.
Ελεγε ο Ιησούς
ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, Ο ΠΑΤΗΡ ΔΗΛΑΔΗ Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΘΕΟ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΛΑΔΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ.
ΑΡΑ ΟΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΛΕΓΕ ΕΙΜΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΕΝΝΟΥΣΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΤΡΙΑΔΟΣ,ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΕΚΕΙΝΟΣ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΤΗ ΘΕΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ,ΗΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΝΣΑΡΚΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΑΥΤΟΣ.
Βέβαια ο Ιησούς για να φθάσει σε αυτο το σταδιο και να εκπροσωπει τον ιδιο το Θεό στο κόσμο εχει περασει απο αμετρητες ανθρωπότητες και εχει ζήσει εκατομμύρια ζωές μεχρι να φθάσει στη Θέωση.
Επίσης το αγιο πνεύμα επισης είναι ένας αφηρημένος όρος που σημαίνει τον Τρίτο Λόγο δηλαδη τις ιεραρχίες των Θεοτήτων που δημιουργησαν τα σύμπαντα.
Και γιατι λέγεται άγιο πνεύμα.
Γιατι οι θεότητες αυτες δεν χρησιμοποίησαν βέβαια μυστρι και μπετονιέρα για να κατασκευάσουν τα σύμπαντα.
Ολα έγιναν με τη δυναμη της νόησης τους.
Με το Αγιο Πνεύμα.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Ολοι οι Θεοί του Ολύμπου είναι οι επτάμορφες προσωποποιήσεις
α) Των νοουμένων και λογικών δυνάμεων της φύσης
β) Των κοσμικών δυνάμεων και ενεργειών
γ) Των ουρανίων σωμάτων
δ) των κοσμικών Θεών
ε) Των ψυχικών και πνευματικών δυνάμεων
στ)Των Θείων Βασιλέων της αρχέγονης ανθρωπότητας
ζ) Των επίγειων ηρώων η ημιθέων.
Η αρχαία ελληνική θεογονία και μυθολογία είναι η θεία γνώση η οποία επειδή δεν μπορεί να δωθεί σε κάποιον που δεν είναι ακόμα έτοιμος ,δίδεται κωδικοποιημένη.
“μη δίδετε τα άγια τοις κυσί”! είπε ο Ιησούς.
Γι αυτό κάθε μύθος ,κάθε θεός ,κάθε μυστήριο έχει επταπλή σημασία.
Ολοι οι μύθοι και όλες οι θρησκείες ξεκλειδώνουν τα μυστικά τους με ενα επταπλό κλειδί.
Ο αριθμός επτά απορρέει απο την τριάδα.
ΤΟ ΕΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΤΑ (Η ΕΝΝΕΑ).
Αρα όταν αναζητούμε συμβολισμούς αρχαίων μύθων και θεών πρέπει να γνωριζουμε εκ των προτέρων ότι υπάρχουν περισσότερες από μια εκδοχές.
Για τους Θεούς του Ολύμπου υπάρχουν αυτές οι επτα εκδοχές.
Υπάρχει όμως και η εκδοχη του ΤΡΙΑ που αναφέρεις μετα.
Δηλαδη ο Ζεύς δημιουργός ή άρχων του πνευματικού κόσμου, ο Ποσειδών ,συντηρητής η άρχων του ψυχικου κόσμου και ο Πλούτων ο καταστροφέας η άρχων του νοητικου κόσμου.
Στον πνευματικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι που έχουν τις ονομασίες στον εσωτερισμό : εναδικό πεδίο,μοναδικό πεδίο,ανώτερο ατμικό πεδίο,στον ψυχικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι : κατώτερο ατμικό πεδίο,ψυχικό ή βουδικό πεδίο και ανώτερο νοητικό πεδίο και στον νοητικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι : κατώτερο νοητικό πεδίο ,αστρικό πεδίο ,υλικό πεδίο.
Εσύ τα ονομάζεις πνευματικο ως νοητό ,το ψυχικό ως χθόνιο-αισθητό και το νοητικό ως υποχθόνιο ,αλλα στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα.
Στον πυθαγόρα εχουμε
Το ΕΝ το οποίο είναι αυτό που ονομάζουμε απόλυτο η αμέθεκτο ,το απροσδιόριστο.
Η Μονάς (που δεν πρέπει να συγχεεται με το ΕΝ) είναι ο πρώτος λόγος ,το όντως ον ,το αφηρημένο που είναι πολύ κοντα στη φύση του στο απόλυτο Εν
Όμως ενώ το ΕΝ είναι τα παντα, ειναι το μη ον ,(με την έννοια όχι του μη υπάρχοντος αλλα του μη εκδηλωμένου) ,η Μονάς είναι το πρώτο γέννημα του Ενός ,η εκδήλωση του ,η πρώτη απόρροια του ,η οποία είναι ακόμα στη φάση του Ιδεατού ,της Ιδέας.
Η δυάς είναι η δεύτερη απόρροια του ΕΝΟΣ , αρχίζει πλεον το αφηρημένο και αποκτα μορφή ,γινεται συγκεκριμένο.
Βέβαια αυτή η μορφή περιλαμβάνει ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΩΣ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΗ ΑΡΧΗ.
Η τριας είναι ο εκδηλωμένος ΘΕΌΣ , Η Ο ΘΕΟΣ ΝΟΥΣ,
Το αρχετυπο τώρα μετασχηματίστηκε σε σύμπαν σε ορατό κόσμο.
Η δυάς είναι η Παγκόσμια Ψυχή ,ενώ η τριάς είναι ο Παγκοσμιος Νούς.
Η τετρας είναι ο Χωρος οπου εκδηλώνεται η τριάς.
Ετσι συμπληρώνεται η ιερά τετρακτύς.
Ο Τίμαιος ( ο οποίος είναι εμπνευσμένος από το ομώνυμο έργο του πυθαγόριου Φιλολάου) ξεκινα ως εξης
Τι το ον αεί
Τι είναι εκεινο που υπαρχει πάντοτε ,αλλα ποτέ δε γενναται;;;( AYTO ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΗ ΟΝ, Η ΤΟ ΕΝ)
Τι είναι εκείνο το οποίο πάντοτε γεννάται αλλά ποτέ δεν υπάρχει;(AYTO ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΟΝΑΣ ,Η ΟΝΤΩΣ ΟΝ)
Κατόπιν εχουμε την απόρροια των Δημιουργών Θεών από τον Τρίτο Λόγο η την τριάδα .
Οι δημιουργοί Θεοι δημιουργούν τον κόσμο κατά το σχέδιο που παραδόθηκε σε αυτούς από τους Θεούς που προήλθαν από τη Δυάδα και αυτοί με τη σειρά τους το πήραν από την Μονάδα.
Ελπίζω να μη σε κούρασα φίλε kost αλλα πραγματικά χαίρωμαι να συζητώ μαζί σου.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Edited by - SARUMAN on 27/06/2013 22:31:30
quote:
Ωραίο θέμα.
Για μένα ο τριαδικός θεός είναι η εισπνοή-εκπνοή-Παύση και τον ταυτίζω με έναν άλλο τριαδικό θεό φαίνεσθαι-γίγνεσθαι-Είναι.
Αυτά βέβαια για τον κόσμο των ανθρώπων, γιατί στα δελφίνια ας πούμε το Είναι παρεμβάλλεται στο φαίνεσθαι και το γίγνεσθαι, μια τελετουργία που εκ των πραγμάτων αναγκάζονται να ακολουθήσουν και οι δύτες!
We seldom stop to think that we are
still creatures of the sea, able to
leave it only because, from birth to
death, we wear the water-filled
space suits of our skins.
Φίλε Osmosis συμφωνω απολύτως μαζί σου.
Ολα όσα υπαρχουν νομίζω ,είναι τριαδικά.
Πράγματι εισπνοή ,εκπνοη,παυση η οπως λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα οι ινδοί ,δημιουργός (μπραχμα),συντηρητής(βισνου),καταστροφέας(σίβα)
Εγω θα έλεγα ότι όλα ακολουθούν τον παρακάτω νόμο
ΙΔΕΑ-ΑΡΧΕΤΥΠΟ-ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ.
πχ καφες
Αρχικα επινοηθη η ιδέα του καφέ,αργότερα το αρχέτυπο της ουσίας του και μετα η συγκεκριμένη ουσία.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
quote:
Το ελληνικό θαύμα της αρχαιότητας ξεκινάει με ένα εκστατικό πνεύμα ευσέβειας προς τις υπερβατικές (αλλά και ενδοκοσμικές) Θεότητες. Και η Φιλοσοφία επουδενί δεν απέρριψε το πνεύμα αυτό των αρχαίων μυστών αλλά επιχείρησε να το εκλογικεύσει. Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι ήταν φυσικά ένθεοι και απολύτως πεπεισμένοι στην ύπαρξη της Θεότητας. Από το Θαλή (6ος αι. πΧ) μέχρι τον Πρόκλο (6ος αι. μΧ), κοινό το συμπέρασμα ότι "ο κόσμος είναι γεμάτος από θεούς" (Θαλής), πολυώνυμες εκδηλώσεις μίας υπέρτατης Θεότητας.Άλλοι φιλόσοφοι το ονόμασαν Αγαθό, άλλοι Άπειρο, άλλοι Ακίνητο Κινούν, άλλοι Ένα, άλλοι Αριθμό, η ουσία πάντως είναι ότι σχεδόν όλοι αναγνώρισαν την ύπαρξη μίας Αρχικής Αιτίας.
Nαι φίλε kost ετσι όπως τα λες είναι.
Και εκνευρίζωμαι με κάποιους που θέλουν σώνει και καλά να βγάλουν τους αρχαίους μας φιλοσόφους ,αθεους και υλιστές.
Βέβαια η ενθεη φιλοσοφία τους δεν ηταν δογματισμός αλλά καθαρή φιλοσοφική σκέψη.
Παραθέτω τις απόψεις κάποιων απο αυτούς παρακάτω
O Πλάτωνας δίδαξε πως το Αγαθό είναι ο ύστατος στόχος της Γνώσης και η επιδίωξη της αληθινής σοφίας γίνεται με τη χαλάρωση των δεσμών που συνέχουν την ψυχή με το σώμα.
Επίσης, ότι το Ένα βρίσκεται πίσω από τα πολλά και ότι ό,τι υπάρχει στον κόσμο είναι άτεχνα και πρόσκαιρα αντίγραφα των Ιδεών που απορρέουν από το Ένα. Και ο τρόπος να προσεγγίσει ο άνθρωπος το Ένα, δηλαδή να ανεβεί από τα πολλά στο Ένα, είναι να οράται τις Ιδέες, δηλαδή το Δίκαιο, το Καλό, το Ωραίο
Στο έργο του Περί Φύσεως, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος (535-475 π.Χ.) προτρέπει τους ανθρώπους οὐκ ἐμού ἀλλά τοῦ λόγου ἀκούσαντες ὁμολογείν σοφόν ἐστί ἓν τὰ πάντα εἶναι 'είναι σοφό να συμφωνήσετε όχι ακούγοντας εμένα αλλά το λόγο ότι τα πάντα είναι ένα'. Ο λόγος αυτός θεωρείται από τον Ηράκλειτο κοινός και ενιαίος, παρότι οι άνθρωποι συχνά τον αγνοούν και φέρονται σα να διαθέτουν ξεχωριστή, δική τους λογική διὸ δε ἕπεσθαι τῷ ξυνῷ λόγῳ• τοῦ λόγου δ’ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοί ὡς ἰδίαν ἔχοντες φρόνησιν.
Ο Αναξαγόρας στο βιβλίο του Περί φύσεως, που ήταν γραμμένο σε ιωνική διάλεκτο και πρέπει να κυκλοφορούσε ευρέως στην Αθήνα, εξέθετε τη φυσική φιλοσοφία του.
Όλα τα άλλα έχουν ένα μέρος από το καθετί, αλλά ο Νους είναι άπειρος και αυτοκυβέρνητος και δεν είναι ανάμεικτος με τίποτα, αλλά είναι μόνος και αυτοσύστατος. Γιατί αν δεν ήταν αυτοσύστατος αλλά ανακατεμένος με κάτι άλλο, θα είχε ένα μέρος από όλα τα πράγματα, αν ήταν ανακατεμένος με ένα οποιοδήποτ
Γιατί είναι το λεπτότερο και το καθαρότερο από όλα τα πράγματα, ξέρει τα πάντα για το καθετί και έχει τη μεγαλύτερη ισχύ· και ο Νους ελέγχει όλα τα έμψυχα, τα μεγαλύτερα και τα μικρότερα.
Για τον Ξενοφάνη υπάρχει ένας θεός, που δε μοιάζει καθόλου ούτε σωματικά ούτε πνευματικά με τους ανθρώπους, παντοδύναμος, που βλέπει και ακούει τα πάντα. Η εικόνα των θεών, όπως παρουσιάζεται στον Όμηρο, είναι απαράδεκτη για τον Ξενοφάνη, αφού αποδίδονται στους θεούς χαρακτηριστικά ανθρώπινα ακόμη και ελαττώματα που ταιριάζουν στον άνθρωπο και όχι σε ένα ανώτερο ον.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
quote:
Αλλο το θείο του Πλάτωνα, για παράδειγμα, και άλλοι οι θεοί του κοσμάκη.
Αυτό είναι σίγουρο φίλε.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
quote:quote:Δεν ξέρω για όλες τις θρησκείες, αλλά στην Ελληνική είχαμε ποολούς θεούς.
Αυτή η τριάδα υπάρχει σ όλες τις θρησκείες και σ όλες τις φιλοσοφίες.
Στην φιλοσοφία, ουδένα.Ο θεός, έλεγαν οι φιλόσοφοι, γεννήθηκε στα κεφάλια των αμαθών και πέθανε στα κεφάλια των σοφών...
quote:Αυτό εδώ, μπορείς να ξανανοίξεις το βιβλίο και να μου πεις που ακριβώς βρίσκεται;
Εν δ' ούν τω παρόντι χρή γένη διανοηθήναι τριττά, τό μέν γιγνόμενον, τό δ' εν ώ γίγνεται, τό δ' όθεν αφομοιούμενον φύεται τό γιγνόμενον καί δή καί προεικάσαι πρέπει τό μέν δεχόμενον μητρί, τό δ' όθεν πατρί, τήν δέ μεταξύ τούτων φύσιν εκγόνω.
(Πλάτων, Τίμαιος, 18d(50))
Διότι εκεί που μας δείχνεις, δεν υπάρχει. Αλλα αντ' άλλων γράφει στο 18d.
Μάλλον έκανες λάθος...
ΝΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΦΙΛΕ ΣΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΙΜΑΙΟΥ
[50b] τί ποτ᾽ ἐστί, μακρῷ πρὸς ἀλήθειαν ἀσφαλέστατον εἰπεῖν ὅτι χρυσός, τὸ δὲ τρίγωνον ὅσα τε ἄλλα σχήματα ἐνεγίγνετο, μηδέποτε λέγειν ταῦτα ὡς ὄντα, ἅ γε μεταξὺ τιθεμένου μεταπίπτει, ἀλλ᾽ ἐὰν ἄρα καὶ τὸ τοιοῦτον μετ᾽ ἀσφαλείας ἐθέλῃ δέχεσθαί τινος, ἀγαπᾶν. ὁ αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ τῆς τὰ πάντα δεχομένης σώματα φύσεως. ταὐτὸν αὐτὴν ἀεὶ προσρητέον· ἐκ γὰρ τῆς ἑαυτῆς τὸ παράπαν οὐκ ἐξίσταται δυνάμεως –δέχεταί τε γὰρ ἀεὶ τὰ πάντα, καὶ [50c] μορφὴν οὐδεμίαν ποτὲ οὐδενὶ τῶν εἰσιόντων ὁμοίαν εἴληφεν οὐδαμῇ οὐδαμῶς· ἐκμαγεῖον γὰρ φύσει παντὶ κεῖται, κινούμενόν τε καὶ διασχηματιζόμενον ὑπὸ τῶν εἰσιόντων, φαίνεται δὲ δι᾽ ἐκεῖνα ἄλλοτε ἀλλοῖον– τὰ δὲ εἰσιόντα καὶ ἐξιόντα τῶν ὄντων ἀεὶ μιμήματα, τυπωθέντα ἀπ᾽ αὐτῶν τρόπον τινὰ δύσφραστον καὶ θαυμαστόν, ὃν εἰς αὖθις μέτιμεν. ἐν δ᾽ οὖν τῷ παρόντι χρὴ γένη διανοηθῆναι τριττά, τὸ μὲν [50d] γιγνόμενον, τὸ δ᾽ ἐν ᾧ γίγνεται, τὸ δ᾽ ὅθεν ἀφομοιούμενον φύεται τὸ γιγνόμενον. καὶ δὴ καὶ προσεικάσαι πρέπει τὸ μὲν δεχόμενον μητρί, τὸ δ᾽ ὅθεν πατρί, τὴν δὲ μεταξὺ τούτων φύσιν ἐκγόνῳ, νοῆσαί τε ὡς οὐκ ἂν ἄλλως, ἐκτυπώματος ἔσεσθαι μέλλοντος ἰδεῖν ποικίλου πάσας ποικιλίας, τοῦτ᾽ αὐτὸ ἐν ᾧ ἐκτυπούμενον ἐνίσταται γένοιτ᾽ ἂν παρεσκευασμένον εὖ, πλὴν ἄμορφον ὂν ἐκείνων ἁπασῶν τῶν ἰδεῶν ὅσας [50e] μέλλοι δέχεσθαί ποθεν. ὅμοιον γὰρ ὂν τῶν ἐπεισιόντων τινὶ τὰ τῆς ἐναντίας τά τε τῆς τὸ παράπαν ἄλλης φύσεως ὁπότ᾽ ἔλθοι δεχόμενον κακῶς ἂν ἀφομοιοῖ, τὴν αὑτοῦ παρεμφαῖνον ὄψιν. διὸ καὶ πάντων ἐκτὸς εἰδῶν εἶναι χρεὼν τὸ τὰ πάντα ἐκδεξόμενον ἐν αὑτῷ γένη, καθάπερ περὶ τὰ ἀλείμματα ὁπόσα εὐώδη τέχνῃ μηχανῶνται πρῶτον τοῦτ᾽ αὐτὸ ὑπάρχον, ποιοῦσιν ὅτι μάλιστα ἀώδη τὰ δεξόμενα ὑγρὰ τὰς ὀσμάς· ὅσοι τε ἔν τισιν τῶν μαλακῶν σχήματα ἀπομάττειν ἐπιχειροῦσι, τὸ παράπαν σχῆμα οὐδὲν ἔνδηλον ὑπάρχειν ἐῶσι, προομαλύναντες δὲ ὅτι λειότατον ἀπεργάζονται. [51a] ταὐτὸν οὖν καὶ τῷ τὰ τῶν πάντων ἀεί τε ὄντων κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ πολλάκις ἀφομοιώματα καλῶς μέλλοντι δέχεσθαι πάντων ἐκτὸς αὐτῷ προσήκει πεφυκέναι τῶν εἰδῶν. διὸ δὴ τὴν τοῦ γεγονότος ὁρατοῦ καὶ πάντως αἰσθητοῦ μητέρα καὶ ὑποδοχὴν μήτε γῆν μήτε ἀέρα μήτε πῦρ μήτε ὕδωρ λέγωμεν, μήτε ὅσα ἐκ τούτων μήτε ἐξ ὧν ταῦτα γέγονεν· ἀλλ᾽ ἀνόρατον εἶδός τι καὶ ἄμορφον, πανδεχές, μεταλαμβάνον [51b] δὲ ἀπορώτατά πῃ τοῦ νοητοῦ καὶ δυσαλωτότατον αὐτὸ λέγοντες οὐ ψευσόμεθα. καθ᾽ ὅσον δ᾽ ἐκ τῶν προειρημένων δυνατὸν ἐφικνεῖσθαι τῆς φύσεως αὐτοῦ, τῇδ᾽ ἄν τις ὀρθότατα λέγοι· πῦρ μὲν ἑκάστοτε αὐτοῦ τὸ πεπυρωμένον μέρος φαίνεσθαι, τὸ δὲ ὑγρανθὲν ὕδωρ, γῆν τε καὶ ἀέρα καθ᾽ ὅσον ἂν μιμήματα τούτων δέχηται.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Αυτή η τριάδα υπάρχει σ όλες τις θρησκείες και σ όλες τις φιλοσοφίες.
(Η γνώση του Θεού είναι έμφυτη στον άνθρωπο, μέσω των τριών αχώριστων βεβαιοτήτων: Την ύπαρξη (ο Πατέρας), τη γνώση (ο Υιός) και τη βούληση (το Άγιο Πνεύμα) Αυγουστίνος)
Στον εσωτερισμό η τριάδα αυτή ονομάζεται τριπλός Λόγος.
(Πρώτος Λόγος-Δεύτερος Λόγος-Τρίτος Λόγος)
Ο πρώτος Λόγος είναι ταυτόσημος με την ανεκδήλωτη μορφή.
Είναι άπειρος ,απροσπέλαστος και ανεξιχνίαστος.
Είναι καθαρό πνεύμα.
Στο χριστιανισμό ονομάζεται Πατήρ.
Στον ινδουισμό ονομάζεται Σίβα.
Στον βουδισμό ονομάζεται Vajradhara
Στον ορφισμό ονομάζεται Μήτις (αυτός που δεν ορίζεται)
Στην Ησιόδεια κοσμογονία ονομάζεται Χάος.
Στην εβραική θρησκεία ονομάζεται kether.
Στον ζωροαστρισμό Αhuramazda κ.τ.λ.
Ο δεύτερος Λόγος είναι ο εκδηλωμένος στο κόσμο Θεός.
Ο Πρώτος Λόγος εκδηλώνεται πλέον σωματικά στο σύμπαν.
Το σύμπαν αποτελείται από επτά πεδία εκδήλωσης.
Τα πρώτα τρία είναι καθαρά πνευματικά ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα είναι υλικά
με τελευταίο το έβδομο που είναι το υλικότερο.
Ο δεύτερος Λόγος η εκδηλωμένος Θεός εκδηλώνεται ως πνεύμα-ύλη.
Στο πρώτο πεδίο το σώμα είναι περισσότερο πνευματικό ,ενώ στο τελευταίο
το σώμα είναι καθαρά υλικό.
Χριστιανισμός : Υιός.
Ινδουισμός : Bίσνου.
Βουδισμός : Vajarasattva
Oρφισμός : Φάνης( Αυτός που φανερώνεται).
Ησίοδος : Γαία.
Ιουδαικη θρησκεία : Binah
Zωροαστρισμός : Asha.
O Τρίτος Λόγος είναι η θεία Νόηση ,ο Παγκόσμιος Θείος Νούς,ο Θεός δημιουργός.
Χριστιανισμός : Αγιο πνεύμα.
Ινδουισμός : Μπράχμα.
Βουδισμός : Akshobya
Oρφισμός : Ηρικεπαιος (Εννοια αντίστοιχη του έρωτος δηλαδη της συνδυαστικής δημιουργικής δύναμης.)
Ησίοδος : Ερως. (Η δημιουργική δύναμη που ενώνει ,συνδέει και συνδυάζει.)
Ιουδαικη θρησκεία : Chokma
Zωροαστρισμός : Vohu Manah
ΠΛΑΤΩΝ
Εν δ' ούν τω παρόντι χρή γένη διανοηθήναι τριττά, τό μέν γιγνόμενον, τό δ' εν ώ γίγνεται, τό δ' όθεν αφομοιούμενον φύεται τό γιγνόμενον καί δή καί προεικάσαι πρέπει τό μέν δεχόμενον μητρί, τό δ' όθεν πατρί, τήν δέ μεταξύ τούτων φύσιν εκγόνω.
(Πλάτων, Τίμαιος, 18d(50))
Κατά τό παρόν λοιπόν πρέπει νά έχουμε υπ' όψιν Τρία γένη, εκείνο που γεννάται, εκείνο μέσα στό οποίο αυτό γεννάται καί εκείνο, κατ' απομίμηση τού οποίου γεννάται τό γεννώμενον καί ακριβώς τό μέν δεχόμενον αρμόζει νά παρομοιάσουμε μέ Μητέρα, εκείνο από τό οποίο έρχεται η γέννησις μέ Πατέρα καί τήν μεταξύ αυτών φύσιν (τό γεννώμενον) μέ Υιόν.
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ
Η δέ κρείττων καί Θειοτέρα φύσις εκ τριών εστι, τού νοητού καί τής ύλης καί τού εκ τούτων, όν κόσμον Ελληνες ονομάζουσιν.
(Πλούταρχος, περί Ισιδος καί Οσιριδος,373F)
Η δέ καλύτερη καί περισσότερο αρμόζουσα στό Θείον φύσις (υπόσταση) συνίσταται από τρία στοιχεία, από τό Νοητόν (τό προσεγγίσημο διά τής Νόησης), τό Υλικόν (τό προσεγγίσημο διά τής αντί-λήψεως) κι απ' αυτό πού προκύπτει από τήν σύνθεση αυτών καί πού οι Ελληνες ονομάζουν Κόσμον.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
quote:
Aυτα στα οποια αναφερεσαι φιλε SARUMAN και τα οποια θιγω και εγω ειναι καλα και αγιαΑναρωτιεμαι ομως, και ψαχνω για εναν τροπο, ο οποιος θα εκανε τα λιγα πραγματα που εχω καταλαβει πολυ συγκεκριμενα ,ουτως ωστε αν καποιος ενδιαφερετασι να γινει κοινωνος, αυτων που θελω να μεταδωσω ,να γινοταν με τον δυνατο ευθυ γρηγορο και αμεσο δρομο
Ισως και να ειναι λιγακι αγενεια και συγνωμη για αυτο,''με το καλημερα'' να πλασαρω τις δικες μου ιδεες και θελω ,ομως η πειρα μου εχει δειξει οτι, το να μην γινομαστε συγκεκριμενοι σε αυτο που θελουμε η αυτο που θελουμε να μεταδωσουμε μεταφραζεται σε καθε περιπτωση σε πολυτιμο χασιμο χρονου
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Η ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Ο Πλάτων ,το δελφικό παράγγελμα γνωθι σεαυτον ,ο Ηράκλειτος και ο Λιαντίνης ,είναι δικές μου ιδέες και θέλω;;;
Αντίθετα η παράθεση 20+ αναρτήσεων για να πλασάρω τις ΟΝΤΩΣ δικές μου ιδέες και θέλω, συγνωμη και απο μένα, είναι όντως λιγουλάκι αγένεια.
Οπως λιγουλάκι αγένεια και συγνώμη και παλι που θα το πω ,είναι να μιλάς με αυτόν τον εξυπνα συγκαλυμένο εριστικό τρόπο, πράγμα που δείχνει ότι παρά τις τόσες αναρτησεις και τις 10 ημέρες βιπάσανα δεν έχεις ακόμη κατορθώσει να ελέγχεις ούτε την συμπεριφορά σου ούτε τις ενέργειες σου ούτε τις σκέψεις σου.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
• Αφού λοιπόν η γνώση έχει ως στόχο την εύρεση της αλήθειας, στοχεύει πραγματικά στην άρση της λήθης. Το ρήμα γνωρίζω λοιπόν σημαίνει ξαναθυμάμαι.
• Η ψυχή, κατά τον Πλάτωνα, που ζούσε στα ουράνια γνώριζε τις ιδέες.
• Όταν εισήλθε στο σώμα μας ξέχασε τις ιδέες.
• Ιδέα ‹ είδον ‹ ιδέ ‹ θ. ιδ-. Από το ρήμα οράω - ορώ
• Η λήθη κυριάρχησε στον άνθρωπο. Οι παραστάσεις των αισθητών πραγμάτων, που έχουμε μέσω των αισθήσεων, είναι απατηλά είδωλα, σκιές, ψευδή αντίγραφα των ιδεών. Αυτό εμείς το αγνοούμε και νομίζουμε πως μπορούμε να βρούμε την αλήθεια μέσω των αισθήσεων. Έτσι ο άνθρωπος δεν έχει συνείδηση, επειδή έχει ξεχάσει τις ιδέες.
• Η πλάνη, στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι, εξηγήθηκε από τον Πλάτωνα με έναν μύθο. Τον μύθο του σπηλαίου.
Η σοφία πιστεύω βρίσκεται μεσα μας, μέσα στον καθένα από εμάς.
Απλα βρίσκεται σε ληθαργική κατάσταση και περιμένει υπομονετικα σε όλες τις ζωές μας να αναστηθεί.
Τι σημαίνει αλήθεια η ανάσταση του Ιησού πέρα από το γεγονός αυτό καθαυτό;;
Δεν σημαίνει την ανάσταση από την αγνοια και την είσοδο στο κόσμο των αθανάτων Ιδεών του Πλάτωνα;;;;;
Τι σημαίνει το Δελφικό παράγγελμα ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ παρα την έξοδο από την λήθη και την συνειδητοποίηση της εσωτερικής μας αλήθειας;;
Ο Ηράκλειτος επίσης έλεγε "εδιζησαμην εμεωυτόν",εψαξα βαθιά μέσα στον πνευματικό μου πυρήνα.
Ο Λιαντίνης λέει στο βιβλίο του έξυπνον-ενυπνιον
«Φιλοσοφία και ποίηση κατατείνουν σε στόχο κοινό, δηλαδή στην από τον άνθρωπο γνωστική κατάκτηση του όντος.» (σελ. 19) Σύμφωνα με το Λιαντίνη η πρώτη οδηγεί στο διαυγές είδωλο του όντος ενώ η δεύτερη στο αόριστο Είναι του όντος. «Εάν ήταν δυνατό να ευρεθεί ένας τρίτος ανθρώπινος τύπος – ως ζητητής του όντος – επάνω από τους φιλοσόφους και τους ποιητές, που να μεταχειρισθεί το διαυγές μόνο της φιλοσοφίας και το ΕΙΝΑΙ μόνο της ποίησης, ο ζητητής αυτός θα μας οδηγούσε ασφαλώς στην απόλυτη γνώση. Διότι θα εκινιόταν στη διάσταση της πληρότητας.»
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
δίπλα σ’ αυτήν λευκό βρίσκεται κυπαρίσσι.
Σ’ αυτήν την κρήνη μην πλησίασης κοντά.
Αλλά θα βρης μιάν άλλη κοντά στης Μνημοσύνης
την λίμνη, πού κρύο νερό αναβρύζει
και φύλακες την φυλάνε.
Πες: της γης παιδί είμαι και του έναστρου ουρανού
αλλά το γένος μου είναι βεβαίως (μόνον) ουράνιο.
Αυτό το γνωρίζετε και σεις οι ίδιοι.
Φλέγομαι από την δίψα μου και χάνομαι•
δώστε μου γρήγορα κρύο νερό
που αναβρύζει από της Μνημοσύνης την λίμνη.
Και αυτοί θα σου δώσουν να πιής από την ιερή κρήνη
Και τότε μαζύ με τους άλλους ήρωες θα βασιλεύης...».
(ΟΡΦΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, Jane Helen Harrison
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Ο λευκός μάγος εργάζεται για την αρμονία και την ισορροπια στη φύση.
Η λευκή μαγεία έχει μεγάλη σχέση με τη θεουργία.
ο θεουργός μέσα απο μυστικές τελετές και επικλήσεις προσπαθεί να έρθει σε επαφη με το θειο του εαυτό και τον πνευματικό του πυρήνα.
Προαπαθεί να ακούσει το ΘΕΌ και να συνεργαστεί μαζί του ως συνειδητός συνεργάτης του θειου σχεδίου.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
quote:
σχολιο 39...να πουμε μαλιστα σε αυτο το σημειο ...οτι συσκευες επηερασμου της ψυχης δηλαδη ουσιαστικα των βιοηλεκτρομαγνητικων μας σωματων θα πρεπει λογικα να ειναι κατι σαν πομποι ακρινοβολιων ηλεκτρομαγνητικων ενος πολυ ειδικου φασματος..τωρα τι ειδος πηγη ειναι αυτη που μπορει να παραξει τετοιες ακτινες ...χμμ σιγουρα δεν ειναι ιδια στην φυση με αυτην που παραγει πχ ραδιοτηλεοπτικα σηματα ή σηματα κινητων ...
....η βιοηλεκτρομαγνητικη ενεργεια διαφερει αισθητα απο την ηλεκτρομαγνητικη γενικα και αοριστως οχι μονο στις συχνοτητες αλλα προαπαντων στην υφη !!!χμμ τι ειναι αυτο τωρα τι να πω και εγω το ψαχνω και με εχει προβληματισει εντονα ...
ΟΙ ΙΔΕΕς ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗς ΖΩΗς...ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ...ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΑ ΑΠΟΔΕΚΤΕς ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΕΙς ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ...............
Η ψυχή είναι το ανώτερο πνευματικό μας σώμα.
Η ψυχή είναι ο εσώτερος Θεός ,ο οποιος σε κάθε ενσάρκωση προβάλλει προς το υλικό σύμπαν μια ακτίνα του , η οποία ντύνεται ένα υλικό σώμα το οποίο αποτελεί τη πρόσκαιρη προσωπικότητα μας.
Ο ηλεκτρομαγνητισμός είναι ενα είδος αιθερικής ύλης του ανώτερου υλικού σύμπαντος και συνιστα το αιθερικό μας σώμα ,το οποίο επικαλύπτει και συντηρεί με πράνα το υλικό,αλλα δεν έχει καμμία σχέση με το ψυχικό μας σώμα το οποίο βρίσκεται στα πνευματικά πεδία οπου υπάρχει μόνο φως ως μια υπερυλική και απροσδιοριστης υφής πρωτούλη.
Αρα η ψυχη δεν μπορεί να επηρεάζεται ούτε απο ψυχοτρονικές ακτινοβολίες ούτε απο πομπούς ηλεκτρομαγνητικών σωμάτων.
Εκτός κι αν ορίζεις διαφορετικά τη ψυχη.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
"1)είναι ένα μεταγενέστερο δόγμα εξαιτίας του οποίου χύθηκε αίμα και χωρίστηκε η Εκκλησία, όπως με τους εικονομάχους και τους εικονολάτρες...
2)ο Τριαδικός Θεός(οι τρεις είναι ταυτόχρονα και αδιαίρετα ένας) απουσιάζει εντελώς από τα Ευαγγέλια, ενώ δεν διδάσκεται από τους Αποστόλους.
Την "Τριάδα"(αν χρησιμοποιήσω αυτή την λέξη) την δέχομαι μόνο μεταφορικά και όχι κυριολεκτικά. Νομίζω πως η πίστη στην φανέρωση ή εκδήλωση του ενός με διαφορετικές μορφές ονομάζεται "μονταλισμός" στον Χριστιανισμό, και θεωρείται από τους τριαδιστές ως αίρεση. Όμως ίσως είναι πιο κοντά στις αρχαίες θρησκείες παρά απ΄ότι είναι η Τριάδα.
Πράγματι σε αυτά που γράφεις για το 3 νομίζω πως περικλείεται ένα βαθύ νόημα, ίσως
1)ο Πατέρας, η Μητέρα και η δύναμη που τους ενώνει.
1)ο Πατέρας ή Μητέρα, ο Υιός και η δύναμη που τους ενώνει."
Δε ξέρεις πόσο χαίρωμαι φίλοι μου που συνομιλώ μαζί σας.
Χρίστο ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ
Ας δούμε τι έλεγε ο ίδιος ο Ιησούς
Ο Ιησούς μεσα στα ευαγγέλια ελεγε συνέχεια οτι ήταν ο Υιός του Ανθρώπου.
Ελεγε επίσης όμως ότι ήταν και ο Υιός του Θεού.
Πως γίνεται αυτό;;;
Αλλα για να σκεφθούμε τι εννοούσε ο Ιησούς όταν έλεγε είμαι ο Υιός του Ανθρώπου.
Ποιός είναι ο Ανθρωπος με Α κεφαλαίο.
Μα ο ίδιος ο Θεός.
Αν πρόσεξες μίλησα παραπάνω για τους τρείς Λόγους.
Ο κάθε ένας απο τους τρείς αυτούς Λόγους ονομάζεται Θεός.
Ομως τι εννοούμε με τον όρο Θεός.
Εννοούμε δύο πράγματα.
1) Τη δύναμη που κυβερνα τον κόσμο
Η δύναμη αυτή είναι η Νόηση του σύμπαντος ,η θεία Νόηση που στο εκδηλωμένο σύμπαν εκδηλώνεται ως Φυσικοι νόμοι.
Το σύμπαν λειτουργεί και διατηρείται απο τη θεια αυτή νόηση.
2) Η δύναμις όμως αυτη εκπροσωπείται απο τους Θεούς.
Το Εν οδηγείται στην πολλαπλότητα, δηλαδή από τον έναν Θεό, στους πολλούς, οι οποίοι εξέφραζαν τις διάφορες όψεις του Όλου. Όπως ακριβώς κατά τον Πλάτωνα, ένα Ουράνιο αρχέτυπο αντανακλάται με διάφορες μορφές στη γη, π.χ. το αρχέτυπο του Ωραίου μπορεί να εκφράζεται στην Γη από ένα τριαντάφυλλο.
«Ο λατρεύων τους θεούς λατρεύει τον θεόν» έλεγε ο ΠΛωτίνος.
Πρέπει κάποιος να ασχοληθεί πραγματικά με τα αρχαία κείμενα και να ψάξει τις βαθύτερες αλήθειες, για να αντιληφθεί το "ένας" και "πολλοί" είναι έννοια αριθμητική, που μικρή αξία έχει στον υπεραισθητό κόσμο. Είναι διάκριση που έγινε μεταγενέστερα, όταν προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον Θεό Πνεύμα, κατατάσσοντας κι Αυτόν σε λογικές κατηγορίες, κι απετέλεσε απλώς αφορμή για συγκρούσεις μεταξύ φανατικών.
Αρα λοιπόν αυτό που λέμε Θεός είναι απλά μια αφηρημένη έννοια που για να γίνει κατανοητή απο εμάς πρεπει να ασχοληθούμε όχι με τον ΕΝΑ ΘΕΟ αλλά με τους πολλούς Θεούς που στην ουσια είναι απόρροιες του ΕΝΟΣ.
Αυτοί οι Θεοί είναι που δημιουργούν τά σύμπαντα.
Αυτοί είναι που εκπροσωπούν τη Νόηση του Ενός.
Στη πραγματικότητα ο Ενας ΕΙΝΑΙ οι πολλοί και οι πολλοί ΕΙΝΑΙ ο Ενας.
Αλλα η σχεση του πολυθεισμου με τον μονοθεισμο και τον Ενθεισμο όπως το λέω εγώ πρέπει να αναλυθει σε ειδικό θέμα.
Αρα ο Πρώτος Λόγος(ο Σίβα ,ο Πατήρ,το kether,o Αhuramazda) αντιπροσωπεύεται στην πραγματικότητα απο ατελείωτες ιεραρχίες θεοτήτων άλλες ανωτερες κι αλλες κατωτερες όπως ενας στρατός.
Ο Δεύτερος Λόγος (ο Βισνου , οΥιος,το binah o asha)
αντιπροσωπευεται επίσης απο άλλες ιεραρχίες Θεοτήτων οι οποίες παίρνουν εντολές απο αυτές του Πρώτου Λόγου.
Ο Τρίτος Λόγος αντιπροσωπέυεται απο άλλες ιεραρχίες Θεοτητων οι οποίες παίρνουν εντολές απο αυτές του Δεύτερου λόγου.
Αυτές οι ιεραρχίες του Τρίτου Λόγου είναι που δημιουργούν τα σύμπαντα κατω απο τις εντολές του Δευτερου Λόγου.
Ολες όμως αυτές οι ιεραρχίες Θεοτήτων ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΝΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΟ ΘΕΙΚΟ.
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ,ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.
ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΙΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΕΙΝΑΙ "ΧΡΙΣΤΟΙ" ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ως ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ.
Αυτός ήταν ο Ανθρωπος που έλεγε ο Ιησούς.
Ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Ανθρώπου δηλαδη του Θεου.
Ο Ιησούς ήταν ο κεχρισμενος του Πατρός.
Ο Ιησούς ήταν ο Αρχετυπικός Ανθρωπος που είναι η αληθινη εικονα του Θεού.
Ελεγε ο Ιησούς
ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, Ο ΠΑΤΗΡ ΔΗΛΑΔΗ Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ ΘΕΟ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΛΑΔΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΙΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ.
ΑΡΑ ΟΤΑΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΛΕΓΕ ΕΙΜΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΕΝΝΟΥΣΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΤΡΙΑΔΟΣ,ΕΝΝΟΟΥΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΕΚΕΙΝΟΣ.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΕΧΡΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΗΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΤΗ ΘΕΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ,ΗΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΝΣΑΡΚΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΦΘΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΕ ΑΥΤΟΣ.
Βέβαια ο Ιησούς για να φθάσει σε αυτο το σταδιο και να εκπροσωπει τον ιδιο το Θεό στο κόσμο εχει περασει απο αμετρητες ανθρωπότητες και εχει ζήσει εκατομμύρια ζωές μεχρι να φθάσει στη Θέωση.
Επίσης το αγιο πνεύμα επισης είναι ένας αφηρημένος όρος που σημαίνει τον Τρίτο Λόγο δηλαδη τις ιεραρχίες των Θεοτήτων που δημιουργησαν τα σύμπαντα.
Και γιατι λέγεται άγιο πνεύμα.
Γιατι οι θεότητες αυτες δεν χρησιμοποίησαν βέβαια μυστρι και μπετονιέρα για να κατασκευάσουν τα σύμπαντα.
Ολα έγιναν με τη δυναμη της νόησης τους.
Με το Αγιο Πνεύμα.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Ολοι οι Θεοί του Ολύμπου είναι οι επτάμορφες προσωποποιήσεις
α) Των νοουμένων και λογικών δυνάμεων της φύσης
β) Των κοσμικών δυνάμεων και ενεργειών
γ) Των ουρανίων σωμάτων
δ) των κοσμικών Θεών
ε) Των ψυχικών και πνευματικών δυνάμεων
στ)Των Θείων Βασιλέων της αρχέγονης ανθρωπότητας
ζ) Των επίγειων ηρώων η ημιθέων.
Η αρχαία ελληνική θεογονία και μυθολογία είναι η θεία γνώση η οποία επειδή δεν μπορεί να δωθεί σε κάποιον που δεν είναι ακόμα έτοιμος ,δίδεται κωδικοποιημένη.
“μη δίδετε τα άγια τοις κυσί”! είπε ο Ιησούς.
Γι αυτό κάθε μύθος ,κάθε θεός ,κάθε μυστήριο έχει επταπλή σημασία.
Ολοι οι μύθοι και όλες οι θρησκείες ξεκλειδώνουν τα μυστικά τους με ενα επταπλό κλειδί.
Ο αριθμός επτά απορρέει απο την τριάδα.
ΤΟ ΕΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΤΑ (Η ΕΝΝΕΑ).
Αρα όταν αναζητούμε συμβολισμούς αρχαίων μύθων και θεών πρέπει να γνωριζουμε εκ των προτέρων ότι υπάρχουν περισσότερες από μια εκδοχές.
Για τους Θεούς του Ολύμπου υπάρχουν αυτές οι επτα εκδοχές.
Υπάρχει όμως και η εκδοχη του ΤΡΙΑ που αναφέρεις μετα.
Δηλαδη ο Ζεύς δημιουργός ή άρχων του πνευματικού κόσμου, ο Ποσειδών ,συντηρητής η άρχων του ψυχικου κόσμου και ο Πλούτων ο καταστροφέας η άρχων του νοητικου κόσμου.
Στον πνευματικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι που έχουν τις ονομασίες στον εσωτερισμό : εναδικό πεδίο,μοναδικό πεδίο,ανώτερο ατμικό πεδίο,στον ψυχικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι : κατώτερο ατμικό πεδίο,ψυχικό ή βουδικό πεδίο και ανώτερο νοητικό πεδίο και στον νοητικό κόσμο ανήκουν πάλι τρείς κόσμοι : κατώτερο νοητικό πεδίο ,αστρικό πεδίο ,υλικό πεδίο.
Εσύ τα ονομάζεις πνευματικο ως νοητό ,το ψυχικό ως χθόνιο-αισθητό και το νοητικό ως υποχθόνιο ,αλλα στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα.
Στον πυθαγόρα εχουμε
Το ΕΝ το οποίο είναι αυτό που ονομάζουμε απόλυτο η αμέθεκτο ,το απροσδιόριστο.
Η Μονάς (που δεν πρέπει να συγχεεται με το ΕΝ) είναι ο πρώτος λόγος ,το όντως ον ,το αφηρημένο που είναι πολύ κοντα στη φύση του στο απόλυτο Εν
Όμως ενώ το ΕΝ είναι τα παντα, ειναι το μη ον ,(με την έννοια όχι του μη υπάρχοντος αλλα του μη εκδηλωμένου) ,η Μονάς είναι το πρώτο γέννημα του Ενός ,η εκδήλωση του ,η πρώτη απόρροια του ,η οποία είναι ακόμα στη φάση του Ιδεατού ,της Ιδέας.
Η δυάς είναι η δεύτερη απόρροια του ΕΝΟΣ , αρχίζει πλεον το αφηρημένο και αποκτα μορφή ,γινεται συγκεκριμένο.
Βέβαια αυτή η μορφή περιλαμβάνει ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΟΡΦΕΣ ΩΣ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΗ ΑΡΧΗ.
Η τριας είναι ο εκδηλωμένος ΘΕΌΣ , Η Ο ΘΕΟΣ ΝΟΥΣ,
Το αρχετυπο τώρα μετασχηματίστηκε σε σύμπαν σε ορατό κόσμο.
Η δυάς είναι η Παγκόσμια Ψυχή ,ενώ η τριάς είναι ο Παγκοσμιος Νούς.
Η τετρας είναι ο Χωρος οπου εκδηλώνεται η τριάς.
Ετσι συμπληρώνεται η ιερά τετρακτύς.
Ο Τίμαιος ( ο οποίος είναι εμπνευσμένος από το ομώνυμο έργο του πυθαγόριου Φιλολάου) ξεκινα ως εξης
Τι το ον αεί
Τι είναι εκεινο που υπαρχει πάντοτε ,αλλα ποτέ δε γενναται;;;( AYTO ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΗ ΟΝ, Η ΤΟ ΕΝ)
Τι είναι εκείνο το οποίο πάντοτε γεννάται αλλά ποτέ δεν υπάρχει;(AYTO ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΟΝΑΣ ,Η ΟΝΤΩΣ ΟΝ)
Κατόπιν εχουμε την απόρροια των Δημιουργών Θεών από τον Τρίτο Λόγο η την τριάδα .
Οι δημιουργοί Θεοι δημιουργούν τον κόσμο κατά το σχέδιο που παραδόθηκε σε αυτούς από τους Θεούς που προήλθαν από τη Δυάδα και αυτοί με τη σειρά τους το πήραν από την Μονάδα.
Ελπίζω να μη σε κούρασα φίλε kost αλλα πραγματικά χαίρωμαι να συζητώ μαζί σου.
Κάθε αρχαία θρησκευτική ή μάλλον φιλοσοφική λατρεία αποτελούνταν από μία εσωτερική ή μυστική διδασκαλία και ένα εξωτερικό ή δημόσιο τυπικό λατρείας
Edited by - SARUMAN on 27/06/2013 22:31:30