Πόσο απλά θα ζούσαμε αν δεν υπήρχαν θρησκείες ?

Μετά από ένα - δύο θρησκευτικά θεματάκια στα οποία πήρα μέρος στις συζητήσεις , μου γεννήθηκε η παραπάνω απορία .. Πόσο απλά θα ζούσαμε αν δεν υπήρχαν οι θρησκείες ? Θα μου πείτε πως πρέπει με κάποιο τρόπο να ελέγχεται ο λαός , ώστε να μην ξεφύγει και καταστρέφει οτι βρεί μπροστά του. Θα μου πείτε πως είναι αναγκαίο κακό , να υποτάσσεται ο άνθρωπος σε νόμους και πρέπει .. πέρα από αυτό όμως , αν δεν υπήρχαν αυτά τα προβλήματα , πιστεύεται πως η μή ύπαρξη θρησκειών , θα έκανε τον κόσμο μας πιο ειρηνικό ? 'Η μήπως ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να πιστεύει σε κάτι ανώτερο ?

Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι θρησκείες.Πάντα θα υπάρχουν πράγματα που η επιστήμη κι η κοινή λογική θα αδυνατούν να εξηγήσουν και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα βλέπουν το Θείο μέσα σε αυτό το μυστήριο.Το πρόβλημα με τις θρησκείες αρχίζει όταν ο άνθρωπος παύει να σκέφτεται,παύει να διανοείται και να διασθάνεται ελεύθερα,όταν για να βρει το Θεό θέτει τον εαυτό του γονηπετή μπροστά του.
Ωστόσο υπάρχουν θρησκείες απελευθερωτικές,υπάρχουν θρησκείες που δεν υποτάσσονται σε νόμους,υπάρχουν θρησκείες απελευθερωτικές,αρκεί να τις ψάξουμε γιατί φυσικά δεν είναι γνωστές καθότι λίγη χρησιμότητα έχουν για αυτούς που μας λένε τι είναι θεμιτό και τι όχι.
Καλημέρα!

Dawnbringer, καλή σου μέρα.
Συμφωνώ με το πρόβλημα που αναφέρεις παραπάνω, όμως αυτό δεν οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο τον άνθρωπο. Θα έλεγα πως είναι κι αυτό ένα τρύκ της κάθε θρησκείας, το να φανατίζει τον άνθρωπο τόσο , όσο να μην χρειάζεται να αμφισβητεί ή να αναζητεί. Πιστεύεις οτι η οποιαδήποτε θρησκεία αφήνει στον άνθρωπο αυτό το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης / σκέψης / αίσθησης ?

Για τον λόγο αυτό έβαλα το θεματάκι.. Μήπως χωρίς τον επηρεασμό / καθοδήγησης των θρησκειών , θα είμασταν καλύτεροι κι αντικειμενικότεροι ? Μήπως βλέπαμε τα πράγματα διαφορετικά ?
Ούτε κι εγώ μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα στην ερώτηση που κάνω. Συζήτηση επιδιώκω για να οδηγηθώ σε κάποια συμπεράσματα αν αυτό είναι εφικτό .

Εμένα η άποψη μου είναι πως το πρόβλημα δεν έγκειται στις θρησκείες αυτές καθ'εαυτές αλλά στους ανθρώπους που τις χρησιμοποιούν με σκοπό την εξουσία.Οι θρησκείες έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν τον άνθρωπο στον δρόμο προς την ολοκλήρωση και να προσφέρουν αδελφοποίηση μεταξύ ανθρώπων που έχουν παρόμοιες ιδέες και προβληματισμούς.Όλα αυτά μέσω των μυστηρίων και υπό κάποιες προϋποθέσεις όπως πχ ότι οι άνθρωποι θα μπορούν συνειδητά σε κάποια περίοδο της ζωής τους να επιλέγουν τη θρησκεία που τους εκφράζει.Σήμερα δυστυχώς δεν ισχύουν αυτές οι προϋποθέσεις,ενώ και τα μυστήρια έχουν χάσει πλέον το νόημα τους.Αλλά επαναλαμβάνω πως η ρίζα του προβλήματος για μένα είναι η επιδίωξη της εξουσίας.

Πιστεύω πως το πρόβλημα δεν είναι οι θρησκείες. Απλά οι μερίδες ανθρώπων από τη κάθε θρησκεία. Άλλοι δεν ξέρουν να συζητούν πολιτισμένα για αυτά τα θέματα, άλλοι δεν σέβονται αυτό που πιστεύει ο άλλος. Άλλοι εκμεταλλεύονται τα πιστεύω για χρηματικούς σκοπούς και ούτω κάθε εξής.
Φαντάσου νεραιδούλα αν αύριο ξυπνήσουμε και δεν υπάρχουν θρησκείες. Αυτές οι δυσάρεστες καταλήξεις από αυτές τις μερίδες ανθρώπων που διαβάζεις εδώ, οι βλέπεις στο κόσμο θα εξακολουθούν να υπάρχουν, όμως για διαφορετικό λόγο.
Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις, αλλά θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα λίγο άσχετο με θρησκείες για να γίνω πιο κατανοητή. Στους συνδέσμους των ομάδων όπως ξέρεις υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν είναι εκεί για την ομάδα που υποστηρίζουν, αλλά για να κάνουν φασαρίες. Για τους δικούς τους λόγους. Μετά από τα δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν και σκοτώθηκε ένας νέος, αποφάσισαν να καταργήσουν τους συνδέσμους. Νομίζεις πως αυτές οι φασαρίες και τα δυσάρεστα γεγονότα θα εξαφανιστούν; Αυτοί οι άνθρωποι θα βρουν αλλού να πατήσουν για να κάνουν αυτά που θέλουν.
Συγνώμη για το άσχετο, αλλά νομίζω πως είναι κατάλληλο παράδειγμα για να εξηγήσω αυτά που θέλω.

Λες,
Θα έλεγα πως είναι κι αυτό ένα τρύκ της κάθε θρησκείας, το να φανατίζει τον άνθρωπο τόσο , όσο να μην χρειάζεται να αμφισβητεί ή να αναζητεί.

Δεν νομίζω πως υπάρχουν κάποια τρικ για να φανατιστεί ο άνθρωπος ή να τον κάνει να μην αμφισβητεί ή να αναζητεί. Υπάρχει φανατισμός με την καλή και με την κακή έννοια. Αυτό είναι στον άνθρωπο και στον χαρακτήρα του. Πως θα εκλάβει και πως θα ερμηνεύσει αυτά που μαθαίνει ή γνωρίζει για τη θρησκεία του. Ο φανατισμός με την καλή έννοια θα τον έλεγα, σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη γι αυτό που πιστεύει. Υπάρχουν όμως κάποιοι που μαζεύονται με σκοπό να φανατίσουν ανθρώπους για δικούς τους λόγους, εκμεταλλέυοντας την πίστη τους. Ναι, αυτοί χρεισιμοποιούν διάφορα τρικ για να καταφέρουν αυτο που θέλουν.

Deepest_Emotion,
θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς τον χαρακτήρα των ανθρώπων που περιγράφεις. Σίγουρα , όποιος ''ψάχνεται'' για αντιπαραθέσεις , θα βρεί το οτιδήποτε να αρπαχτεί .. είναι θέμα διάθεσης (ή να πώ πρόθεσης καλύτερα?)
Δεν μπορούμε φυσικά να αποκλείσουμε κι αυτό το φαινόμενο από τον κόσμο μας , μαζί με όλα τα στραβά και τα ανάποδα που υπάρχουν , είμαστε υποχρεωμένοι να ''συνυπάρχουμε'' με άτομα απόλυτα και αδιαπραγματευτα ..
anyway..





Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει ''καλός'' φανατισμός . Ο φανατισμός , σαν ιδέα στο μυαλό μου , μπορεί να προκαλέσει μόνο προβλήματα. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον ''εθισμένο'' σε κάτι , να συμπεριφέρεται ή να σκέπτεται αντικειμενικά , γιαυτό και μόνο δεν θα μπορούσα να πώ οτι είναι κάτι καλό..

Όσο για τα τρίκ που φανατίζουν τους ανθρώπους , πιστεύω πως υπάρχουν (τόσα μάλιστα, που ούτε μπορούμε να φανταστούμε) ..

Θρησκεία.Όποτε ακούω την λέξη αυτή σκέφτομαι Βαθειά Νερά.
Η αποψή μου είναι ότι ο άνθρωπος αυτό που κρύβει μέσα του είναι κάτι παραπάνω από την λέξη θρησκεία.Ίσως είναι μία ανάγκη του ανθρώπου ώστε πιστεύοντας σε κάτι ενεργοποιεί αυτό που έχει μέσα του.Άλλωστε η αγάπη γεννάει ελπίδα,η ελπίδα γεννάει όνειρα και τα όνειρα γεννάνε μέχρι και ανθρώπους,τα όνειρα κάνανε τον άνθρωπο να πετάει με αεροπλάνα.Ο καθένας έχει ανάγκη να ονειρεύετε και να ελπίζει.
Για αυτό που δεν είμαι σίγουρος είναι για το αν ζούσαμε πιό ειρηνικά.Και οι θρησκείες να μην υπήρχανε ο άνθρωπος,έχει εκατοντάδες λόγους να ξεκινάει πολέμους και να μισεί.Και να μήν έχει λόγους θα τους δημιουργήσει(δείτε Κλίντον και Μπούς κτλ κτλ).Απλά έχουμε έναν ακόμα λόγο να τρωγόμαστε για να μήν ξεμείνουμε απο πολεμικό υλικό και να πλουτίζουνε κάποιοι.Η ειρωνία βέβαια είναι ότι όλες οι μεγάλες θρησκείες ενώ μιλάνε για εσωτερικό φωτισμό και πανανθρώπινη αγάπη και ομόνοια,κάνουν το ακριβώς αντίθετο,βάζοντας τον κακόμοιρο κοσμάκη να τρώγετε για μία θέση στον "Παράδεισο",αν και κάτι σε μία θέση στο δημόσιο μου ακούγετε.Μήπως τελικά το νόημα είναι όποιος μπαίνει στο Δημόσιο μπήκε και στον "Παράδεισο"?¨
Οι θρησκείες είναι γέννημα θρέμα του ανθρώπου.Λέτε να μήν έχουνε ατέλειες και τρύπες?Προσωπικά όταν προσεύχομαι,προσεύχομαι για ειρήνη,αγάπη και υγεία.Είτε προσευχηθώ σε έναν ναό ορθόδοξο,είτε σε καθολικό ναό,είτε σε βουδιστικό είτε δίπλα στην θάλασσα το ίδιο μου κάνει.Πιστεύω ή θέλω να πιστεύω ότι η ίδια δύναμη με ακούει όταν το κάνω και δεν χρειάζομαι θρησκευτικά διαβατήρια.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Νομίζω, πως ως άνθρωποι θα βρίσκουμε πάντα δικαιολογίες για να χωριζόμαστε σε ομάδες, για να τρωγώμαστε και να λέμε οτι είμαστε καλύτεροι απο την τάδε ομάδα, κάστα, θρησκεία, χρώμα κτλ... Πιστεύω οτι οποιαδήποτε αλήθεια και αν έχουν οι θρησκείες δεν είμαστε ούτε κατα διάνοια αρκετά ώριμοι για να τις καταλάβουμε...

Όπως έχω αναφέρει ξανά σε παλαιότερα μυνήματά μου, ένας από τους πιο αγαπημένους μου συγγραφείς, με μπόλικη τροφή για σκέψη, είναι ο Tom Robins.

Κατά καιρούς, έχω γράψει κάποιες φράσεις του που με προβλημάτισαν και με βοήθησαν να πάω ένα βήμα παραπέρα.

Θα παρουσιάσω πάλι κάποιες απ' αυτές, ελπίζοντας να σε βοηθήσω να σχηματίσεις κι εσύ μια εικόνα-απάντηση (προσωπική βεβαίως, βεβαίως) στο ερώτημά σου.

Εγώ θα πώ κάτι απλό. Puck αυτό που έγραψες ήταν πολύ ωραίο. Κατά την γνώμη μου ο Θεός είναι κάτι προσωπικό. Κάτι που απλώς το προσεγγίζεις εσύ. Μέσα σου. Είσαι ένας. Αλλά πρέπει να βρεις τρόπο να τον προσεγγίσεις. Δεν έχουμε όλοι κοινά συναισθήματα. Είμαστε διαφορετικοί. Και ο καθένας βλέπει τα πράγματα αλλιώς. Οπότε είναι στο χέρι του καθενός πως θα προσεγγίσει τον Θεό που είναι ο ίδιος. Τώρα οι θρησκείες περιλαμβάνουν συναισθήματα που κυριαρχούν στην επιφάνεια ενός ανθρώπου. Η αγάπη είναι κάτι απλό. Αλλά δεν παύουμε να είμαστε διαφορετικοί. Αυτό δεν παραμένει να είναι κάτι που όλοι οι άνθρωποι το νιώθουν. Εσύ θα πρέπει να βρεις τα πιο βαθιά συναισθηματά σου τα οποία από κανέναν δεν έχουν έρθει στον ορίζοντα και να ενεργοποιηθείς. Είναι εύκολο να μιλάμε με για τόσο απλά πράγματα όπως είναι η αγάπη. Μάγκας θα είναι όποιος πει:Ξέρετε το δικό μου κρυφό συναίσθημα το ανακάλυψα. Οπότε η προσέγγιση του θείου δεν γίνεται με το να είσαι με άλλα εκατό άτομα μέσα σε ένα κτίριο και να προσκυνάς αφού κάποιος άλλος σου το είπε και συ νομίζεις πως σε ενεργοποιεί. Και θα πω κάτι που παρατήρησα. Αγαπάς κάποιον μέσα π.χ στον Χριστιανισμό για να πας στον παράδεισο. Και σου λεν πίστεψε σε μένα που σου μιλάω για την αγάπη. Αλλά όλα δεν θα σου τα πω. Έτσι λεν. Οπότε βρείτε τρόπους να βρείτε τις δικές σας ενεργοποιήσεις. Όχι πως εγώ θα το φτάσω. Ούτε η ανθρωπότητα ποτέ θα το φτάσει. Όμως αξίζει. Γιατί έτσι θα γευτούμε όλοι λίγο από την ολοκλήρωση αν και δεν θα φτάνουμε. Είχα αποφασίσει να μην γράψω σε αυτό το θέμα. Γιατί ξέρω που θα οδηγήσει. Τελικά όμως ok. Ας γράψω να δω πως θα αντιδράσουν οι <<φανατικοι αυτού του είδους των θεμάτων>>. Ευχαριστώ