Στη μετα θανατο ζωην δεν υπαρχει μετανοια...

Ηρθε σημερα ενας ιερεας σπιτι μας, μετα απο ενα συμβαν το οποιο επεσε σαν κεραμιδα στην οικογενεια μου, αλλα δεν προκειται να το πω για ευνοητους λογους.
Αυτο που εχει σημασια ειναι αυτο που ειπε ο ιερεας στη συζητηση που ακολουθησε σπιτι.
Στη μετα θανατον ζωη δεν υπαρχει μετανοια. Αν και καταλαβαινω εν μερει τι εννοει, εντουτοις αναρωτιεμαι τοτε, γιατι κανουμε ολα τα τρισαγια, τα μνημοσηνα κ.τ.λ. για να συγχωρεθουν οι ψυχες αυτων που εφυγαν απο αυτον τον κοσμο????

Αγαπητή dragoness, να είσαι σίγουρη πως το έλεος του Θεού εκτείνεται σε κάθε σφαίρα ύπαρξης, εφόσον δεχόμαστε πως ο ίδιος είναι απόλυτα αγαθός και στέκει πέρα από το θάνατο. Ορισμένοι πατέρες της Εκκλησίας ισχυρίζονται πως με την προσευχή, υπάρχει η δυνατότητα να μεταπηδήσει μια ψυχή από την Κόλαση στον Παράδεισο και για αυτό σε κάθε Λειτουργία μνημονεύονται οι ψυχές των τεθνεώτων ξεχωριστά.
Η αλήθεια είναι πως ορισμένοι ιερωμένοι εντελώς άκομψα επιλέγουν την πλέον λανθασμένη στιγμή για να πουν αυτά τα πράγματα. Πιθανώς να το κάνουν προκειμένου να διατηρούν τον άνθρωπο σε εγρήγορση στην παρούσα ζωή, ώστε να ζει σε αρετή και να μην επαναπαύεται. Κάποιοι άλλοι το κάνουν από έλλειψη παιδείας. Εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε είναι πως στην Ορθόδοξη παράδοση, μιας και για αυτήν μιλάς, το έλεος του Θεού είναι μεγαλύτερο από τη δικαιοσύνη του και ακόμα και τις στιγμές που για εμάς μοιάζουν ύστατες, εκείνος μεριμνά.

Η μετάβαση στον Παράδεισο ή την Κόλαση εξαρτάται από τον ανθρώπινο χαρακτήρα και αυτό για να αλλάξει χρειάζεται τη βοήθεια του περιβάλλοντος. Πρέπει αυτό να είναι κατάλληλο. Η Κόλαση σίγουρα δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να γίνει κάποιος καλός καγαθός. Άρα φοβάμαι πως όταν πεθαίνει κανείς πάει για πάντα εκεί που προοριζόνταν.

Βγηκες λιγο εκτος θεματος....
αλλα θα σου απαντησω οτι δεν συμφωνω γιατι δεν ειναι ετσι...
τα περιβαλλοντα αλλαζουν και ο ανθρωπος αλλαζει μαζι με αυτα..
επομενως το που θα παει η ψυχη του στη μετα θανατον ζωη, δεν ειναι προκαθορισμενο.

Το θεμα αφορα τη μετανοηση στη μετα θανατον ζωη, κατα ποσο η ψυχη μπορει να μετανοησει...
αυτο που ειπε ο παπας, μου φανηκε περιεργο, καθοτι, γιατι να μην μπορουμε να μετανοησουμε για τα λαθη που καναμε και οταν φυγουμε απο το σωμα μας?
Αφου και παλι η ιδια η ψυχη θελει να μετανοησει.....

Δε βγήκα εκτός θέματος!

Εννοώ ότι αλλάζει μόνο κάτω από την επίδραση του περιβάλλοντος και τις επιδράσεις του στις ζυμώσεις στο μυαλό του. Αν κάποιος έκανε κάτι κακό και δεν το θεωρεί κακό στη ζωή είναι επειδή οι φορείς κοινωνικοποίησης γύρω του, του πέρασαν με κάποιο τρόπο αυτή τη φιλοσοφία. Από τη στιγμή που κάποιος δεν βρει τις κατάλληλες συνθήκες στη γη για να αλλάξει, πόσο μάλλον στην κόλαση, όπου είναι οι κολασμένοι. Δεν εννοώ ότι ο Θεός δεν θα συγχωρούσε κάποιον, αν μετανοήσει εκεί, αλλά απλά δεν γίνεται να μετανοήσει εκεί. Η ίδια η φύση της Κόλασης φταίει για αυτό.
Στην κόλαση και γενικά στον άλλο κόσμο πιστεύω πως κανείς δεν "ζει" διαφορετικά από ότι ζούσε πριν. Για αυτό οι άνθρωποι που είναι διαποτισμένοι από αγάπη(οι ελάχιστοι δηλαδή ) περνάνε ανάλογα(κοντά στο Θεό) και για αυτό ο άλλος κόσμος είναι παράδεισος, ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν να ζουν όπως στη γη με ανώτερο στόχο την επιτυχία, το χρήμα και την κακία, που όμως είναι άχρηστα εκεί. Γι' αυτό είναι για αυτούς Κόλαση!

Θα συμφωνήσω και εγώ με τα όσα είπε ο Μιχάλης. Μάλλον ο ιερέας τα μπέρδεψε λίγο. Αν σύμφωνα με τη χριστιανική ορθόδοξη πίστη δεν υπήρχε περίπτωση οι ψυχές να μεταπηδήσουν από τη κόλαση στο παράδεισο η εκκλησία δε θα είχε κανένα λόγο να κάνει μνημόσυνα, τρισάγια κλπ. Βέβαια κανείς δε μπορεί να γνωρίζει τι συμβαίνει μετά από το θάνατο, αν υπάρχει παράδεισος και κόλαση και γενικά τι συμβαίνει και που πάμε. Όπως και να έχει να θυμάσαι ότι και οι ιερείς είναι άνθρωποι και πολλές φορές λένε τα δικά τους. Άσε που στην Ελλάδα το μεγαλύτερο κομμάτι των ιερέων είναι αμόρφωτοι άνθρωποι που μη μπορώντας να βρουν κάποια άλλη δουλειά καταφεύγουν στην εκκλησία. Ξέρω από τον κοινωνικό μου περίγυρο πολλούς ανθρώπους που ούτε να διαβάζουν δεν ήξεραν και τώρα είναι ιερείς σε χωριά και καθοδηγούν τους ανθρώπους.

Εγώ από τη μεριά μου θα επιμέινω λίγο σε αυτό που είπε ο αγαπητός Jissard.Έχει απόλυτο δίκιο το παιδί και αυτό καταδεικνύει και το απατηλό της χριστιανικής αυτής δοξασίας.Κάτι τέτοιο θα ίσχυε μόνο σε περίπτωση που ο Θεός δεν είναι ο απόλυτα δίκαιος.Με είχαν απασχολήσει και εμένα παλαιότερα τέτοιες περιπτώσεις,δηλαδή το αν θα μπορούσε στην πραγματικότητα ο Θεός να μην είναι ένα ανώτερο πλάσμα και την έννοια του αγαθού,αλλά απλά ένα πολύ ισχυρό και ακόμα και κακό.Όμως πλέον μπορώ να υποστηρίξω μετά βεβαιότητας πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο.Δε θα πω πολλά πράγματα,αυτοί που γνωρίζουν θα καταλάβουν.Η δύναμη του κακού σταματάει εκεί που αρχίζει η ψυχή...

Σημερα το μεσημερι παρακολουθουσα ενα ντοκυμαντερ στον ΣΚΑΪ. Για ακομη μια φορα με "σοκαρε" ο φυσιολογικος κυκλος της ζωης στη φυση, ο "ψυχρος" και "αχαρος" νομος του ισχυρου.. Λιγο μετα ακολουθησε ντοκυμαντερ για το συμπαν, τη δημιουργια της ζωης και τους γαλαξιες. Η απεραντοσυνη και τα ορια τοσο του χωρου οσο και του χρονου σε κανουν να νιωθεις τοσο μικρος και ασημαντος...
Και λιγες ωρες μετα ερχονται να με "συγκλονισουν" τα λογια ενος απο τους χιλιαδες μαυροντυμενους εκπροσωπους ενος ιερατειου που αλλαξε εντελως την ιδιοσυγκρασια των κατοικων αυτης της χωρας. Να φανταστειτε πως καποτε "το πενθος θεωρειτο ενδειξη δειλιας και αγνοιας"(Πλουταρχος)...

Τι θελει λοιπον να πει ο ποιητης; Οτι η γεννεσιουργος αιτια της ζωης (οπως και εαν αυτη ονομαζεται), δειχνει ελεος και συγχωρει τους πιστους της ορθοδοξης χριστιανικης θρησκειας στο ηλιακο μας συστημα, στον πλανητη Γη και ακομη πιο συγκεκριμενα, στο κρατιδιο που ονομαζεται Ελλας... Απαξ ομως και δεν τηρηθουν οι εντολες που προτασσουν οι υπηκοοι της(οι παπαδες δηλαδη) κατα τη διαρκεια του συντομου και τοσο ασημαντου χρονικου διαστηματος που περνας απο αυτη τη ζωη, μετα την απομακρυνση εκ του ταμειου ουδεν λαθος αναγνωριζεται...
Συγνωμη αλλα ως ενας ανθρωπος που θελει να νιωθει ελευθερος τα λογια του ρασοφορου μονο ειρωνικο χαμογελο μου προκαλουν.

Θεωρώ πως με κάλυψες πλήρως!! Συμφωνώ απόλυτα με τα λεγόμενά σου!

Η ορθόδοξη εκκλησία δεν έχει ανάλογο δόγμα με αυτό της καθολικής για το "καθαρτήριο πυρ" (ότι δηλαδή οι ψυχές που δεν έχουν διαπράξει σοβαρές αμαρτίες, τιμωρούνται και "καθαρίζονται" πρώτα στο καθαρτήριο πυρ και μετά λυτρωμένες εισέρχονται στον Παράδεισο).
Και ο Παράδεισος και η Κόλαση είναι αιώνιες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις. Θα πείτε τώρα γιατί γίνονται τα μνημόσυνα;

Εδώ υπάρχει μια βασική παρεξήγηση στην οποία υποπίπτουμε όλοι. Όταν πεθάνει κάποιος δεν μεταβαίνει στον Παράδεισο ή στην Κόλαση, αλλά στον Άδη, τον κάτω Κόσμο, στη λεγόμενη "μέση κατάσταση". Ο χριστιανικός Άδης είναι ο τόπος στον οποίο οι ψυχές περιμένουν καρτερικά τον ερχομό της δευτέρας παρουσίας και της τελικής κρίσης του Χριστού.
Βέβαια, όπως λένε οι θεολόγοι, και στον Άδη γίνεται μια πρώτη κρίση από τον Θεό και οι ενάρετοι τοποθεντούνται χωριστά από τους αμαρτωλούς, αλλά υπάρχει ακόμα ένα παραθυράκι για να λυτρωθεί μια ψυχή. Ένα τέτοιο παραθυράκι είναι και τα μνημόσυνα στα οποία οι ζωντανοί προσεύχονται για την τελική τύχη του αγαπημένου τους προσώπου, η οποία θα κρίθει όταν έρθει η συντέλεια. Και μετά από την τελική κρίση που θα γίνει στο τέλος των αιώνων, δεν θα υπάρχει επιστροφή από τον Παράδεισο ή την Κόλαση, μέρη (ή καταστάσεις) στα οποία θα μεταβούν οι ψυχές παίρνοντας αυτή τη φορά και το (άυλο) αναστημένο σώμα τους .

Συγνώμη για το κατηχητικό, αλλά είναι καλό να ξεκαθαρίσουμε τι πιστεύει η Εκκλησία.
Από εκεί και πέρα δεν έχω παρά να συμφωνήσω απόλυτα με τον beetlejuice. Το χριστιανικό δόγμα (το οποίο δεν υπόκειται σε αλλαγές γιατί έτσι θα σημαίνει ότι δεν είναι θεόπνευστο) είναι διατυπωμένο και δομημένο στα πλαίσια μιας άλλης εποχής, σε έναν μικρόκοσμο με τόση στενότητα χώρου και πνεύματος.