Αυτοκτονια
Δεν ξέρω δεν ζούσα τότε. Δηλαδή πιστεύεις πως παλιότερα υπήρχε και στις πόλεις η φιλοσοφία του χωριού, του ότι δηλαδή "όλους τους ξέρω και όλοι με ξέρουν"?
Και αμφιβάλλω να έκλαιγε ποτέ κανένας για ένα θάνατο κάποιου που δεν ξέρει εκτός και αν είχε συγγενείς σε τέτοια θέση και το έκανε από ενισχημένο φόβο για τον δικό του άνθρωπο. Και γιατί άλλωστε? Θάνατοι συμβαίνουν και θα συμβαίνουν πάντα! Κανείς δεν μπορεί να τους αποφύγει και αυτή η υστερία προέρχεται από τον δικό μας φόβο για αυτόν παρά από ανθρωπιά ή κάτι άλλο. Εμάς δεν μας νοιάζει γιατί ο δικός μας είναι μακριά. Και έτσι πρέπει. Δεν γίνεται να ζούμε μες στην ανησυχία. Αυτοί που πεθαίνουν στο Ιράκ θα πέθεναν ούτως ή άλλως...
Και αμφιβάλλω να έκλαιγε ποτέ κανένας για ένα θάνατο κάποιου που δεν ξέρει εκτός και αν είχε συγγενείς σε τέτοια θέση και το έκανε από ενισχημένο φόβο για τον δικό του άνθρωπο. Και γιατί άλλωστε? Θάνατοι συμβαίνουν και θα συμβαίνουν πάντα! Κανείς δεν μπορεί να τους αποφύγει και αυτή η υστερία προέρχεται από τον δικό μας φόβο για αυτόν παρά από ανθρωπιά ή κάτι άλλο. Εμάς δεν μας νοιάζει γιατί ο δικός μας είναι μακριά. Και έτσι πρέπει. Δεν γίνεται να ζούμε μες στην ανησυχία. Αυτοί που πεθαίνουν στο Ιράκ θα πέθεναν ούτως ή άλλως...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από the_black_planet
Πάντως θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου όσον αφορά ότι η καταδίκη της αυτοκτονίας είναι κάτι απόλυτα σύμφωνο με το δόγμα του Χριστιανισμού.Αυτό βέβαια δεν ίσχυε πάντα,θυμηθείτε τον Ωριγένη,τον μέγα πατέρα της εκκλησίας που ήταν υποστηρικτής της Πλατωνικής θεωρίας ότι με λίγα λόγια δεν υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι,και ότι ο άνθρωπος κάνει το κακό ακούσια,ασυνείδητα.Με την πέμπτη οικουμενική σύνοδο όμως κάποιοι αποφάσισαν ότι δεν τους συμφέρει αυτή η θεωρία και ο Ωριγένης αφορίστηκε.Δυστυχώς,για να αλλάξει η εκκλησία στάση πάνω σ'αυτό το θέμα θα πρέπει να παραδεχτεί κάποια λάθη του δόγματος της,και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο,αλλά εύχομαι ειλικρινά να αλλάξει κάτι,δεν είναι όμορφο αυτούς που έχει καταδικάσει η κοινωνία μια,να τους καταδικάζουν και οι υποτείθεται άνθρωποι του Θεού... |
Φίλε μου ο Ωριγένης δεν είναι πατέρας της Ορθοδόξου Εκκλησίας .
Η καταδίκη του από την Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο δεν ενθυμούμε αυτή τη στιγμή αν είναι αυτός ο λόγος που αναφέρεις ,γιατι εγώ γνωριζω άλλον λόγο που έχει σχέση με την εκκοπή των διδύμων του . Αλλά και αυτός που αναφέρεις δεν είναι αποδεκτός γιατί καταργεί το αυτεξούσιον .
Επί του θέματος της αυτοκτονίας η Ορθόδοξη Εκκλησία εξετάζει πρώτα τις συνθήκες που έγινε η αυτοκτονία .Σε περιπτώσεις που υπάρχει διασάλευση των φρενών -λογικής - επιτρέπει την τέλεση της εξοδίου ακολουθίας και εν συνεχεία την τελέση των μνημοσύνων.
Νομίζω οτι όταν μετέχεις σε κάποιο δόγμα -πίστη -να φροντίζεις να τηρείς τα της πίστεως αυτής και όχι να απολαμβάνης τα όσα πιθανον να σε συμφέρουν .
Με συνχωριτε που θα το πω ετσι.. αλλα αυτα ειναι ασυναρτισιες μεσα σε μια γενικολογια!
Ο φιλος πολυκαρμος γραφει:
Νομίζω οτι όταν μετέχεις σε κάποιο δόγμα -πίστη -να φροντίζεις να τηρείς τα της πίστεως αυτής και όχι να απολαμβάνης τα όσα πιθανον να σε συμφέρουν .
Πρωτα απ'ολα για να φτασει ενα ατομο στην αυτοκτονια, εχουν περασει μηνες ισως και χρονια καταστροφης της εσωτερικης ηρεμιας και αυτοσεβασμου. Οταν εισαι σε εναν καταστροφικο για τον εαυτο σου κυκλο, οταν ολα μεσα σου καταρεουν και απο οτι βλεπεις δεν ενδιαφερεται κανενας για εσενα, δεν νομιζω οτι εχεις τη δυνατοτητα να γυρισεις σε μια εκλησια να βρεις το δικιο σου (εκτος και αν καποιος σε βοηθησει να το κανεις). Δεν ειναι δικαιο να κατηγορουντε αυτα τα ατομα για εγωισμο οταν η αισθηση της αυτοσυντιρισης τους εχει κατακρεουργηθει.
Και δευτερον, δεν μπορεις να χρεωνεις σε ενα 14χρονο 17χρονο ουτε καν σε 20χρονο, τα λαθη της εκλησιας! Ενα παιδι τουλαχιστο μεχρι της ηλικια των 15 χρονων, δεν εχει ιδεα τι ρολο παιζουν αυτοι οι μαυροντιμενοι γεροι αξηριστοι που ολη μερα καθοντε και τραγουδανε τραγουδια που δεν καταλαβενεις..
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι δεν συμετεχεις σε κατι που σου καρφοσανε οταν γενηθηκες, αλλα οταν μεγαλωνεις διαβαζεις σκευτεσε και αξιωλογεις, ετσι ειναι και με τη θρησκεια.
Παρακαλω να μη βιαζομαστε να βγαλουμε γρηγορα συμπερασματα για να ελαφρινουμε το βαρος των λαθων της εκλησιας..
Ο φιλος πολυκαρμος γραφει:
Νομίζω οτι όταν μετέχεις σε κάποιο δόγμα -πίστη -να φροντίζεις να τηρείς τα της πίστεως αυτής και όχι να απολαμβάνης τα όσα πιθανον να σε συμφέρουν .
Πρωτα απ'ολα για να φτασει ενα ατομο στην αυτοκτονια, εχουν περασει μηνες ισως και χρονια καταστροφης της εσωτερικης ηρεμιας και αυτοσεβασμου. Οταν εισαι σε εναν καταστροφικο για τον εαυτο σου κυκλο, οταν ολα μεσα σου καταρεουν και απο οτι βλεπεις δεν ενδιαφερεται κανενας για εσενα, δεν νομιζω οτι εχεις τη δυνατοτητα να γυρισεις σε μια εκλησια να βρεις το δικιο σου (εκτος και αν καποιος σε βοηθησει να το κανεις). Δεν ειναι δικαιο να κατηγορουντε αυτα τα ατομα για εγωισμο οταν η αισθηση της αυτοσυντιρισης τους εχει κατακρεουργηθει.
Και δευτερον, δεν μπορεις να χρεωνεις σε ενα 14χρονο 17χρονο ουτε καν σε 20χρονο, τα λαθη της εκλησιας! Ενα παιδι τουλαχιστο μεχρι της ηλικια των 15 χρονων, δεν εχει ιδεα τι ρολο παιζουν αυτοι οι μαυροντιμενοι γεροι αξηριστοι που ολη μερα καθοντε και τραγουδανε τραγουδια που δεν καταλαβενεις..
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι δεν συμετεχεις σε κατι που σου καρφοσανε οταν γενηθηκες, αλλα οταν μεγαλωνεις διαβαζεις σκευτεσε και αξιωλογεις, ετσι ειναι και με τη θρησκεια.
Παρακαλω να μη βιαζομαστε να βγαλουμε γρηγορα συμπερασματα για να ελαφρινουμε το βαρος των λαθων της εκλησιας..
Γιωργο, μπορει ο ανθρωπος να εχει καταρρακωθει ψυχολογικα, αλλα πιστευω οτι ειναι θεμα εγωισμου.
Γιατι δευτερολεπτα πριν κανει το μοιραιο, δε σκεφτεται τη δυστυχια που θα σπειρει γυρω του. Τι θα αφησει πισω του, ειναι σιγουρο οτι καθε ανθρωπος αγαπιεται, αλλα απλα δεν το γνωριζει.
Μπορει η εταιρεια του να φαληρησει, να τα χασει ολα οχι ομως και τους ανθρωπους οι οποιοι θα σταθουν διπλα του. Και αυτοι που θα το κανουν αυτο, παει να πει οτι τον αγαπανε. Δεν θα πρεπει λοιπον να πολεμησει αυτη την τρελα και να σκεφτει οτι θα κανει τους αγαπημενους του να δυστυχησουν?
Γιατι δευτερολεπτα πριν κανει το μοιραιο, δε σκεφτεται τη δυστυχια που θα σπειρει γυρω του. Τι θα αφησει πισω του, ειναι σιγουρο οτι καθε ανθρωπος αγαπιεται, αλλα απλα δεν το γνωριζει.
Μπορει η εταιρεια του να φαληρησει, να τα χασει ολα οχι ομως και τους ανθρωπους οι οποιοι θα σταθουν διπλα του. Και αυτοι που θα το κανουν αυτο, παει να πει οτι τον αγαπανε. Δεν θα πρεπει λοιπον να πολεμησει αυτη την τρελα και να σκεφτει οτι θα κανει τους αγαπημενους του να δυστυχησουν?
Όταν κάποιος πάσχει από κατάθλιψη τίποτα δε μπορεί να του δώσει χαρά και νόημα για να ζει. Όσα άτομα και αν έχει γύρω του δε μπορούν να τον σώσουν. Σε αυτή τη περίπτωση κανένας δε μπορεί να του καταλογίσει ότι είναι εγωιστής γιατί απλά δε μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του. Σίγουρα υπάρχουν όμως και περιπτώσεις ανθρώπων που πραγματικά δεν έχουν κανένα να τους βοηθήσει. Οπότε δεν είναι φρόνιμο κατά τη γνώμη μου να τα καταλογίζουμε όλα στον εγωισμό.
Πολλές περιπτώσεις αυτοκτονίας θα μπορούσαν να θεωρηθούν εγωιστικές αλλά όχι όλες και ειδικά αυτες που αφορούν ψυχολογικά προβλήματα.
Πολλές περιπτώσεις αυτοκτονίας θα μπορούσαν να θεωρηθούν εγωιστικές αλλά όχι όλες και ειδικά αυτες που αφορούν ψυχολογικά προβλήματα.
Ενα πραγμα μονο, απλα σκευτειτε για τι πραγμα μιλαμε.
Καποιος δινει τελος στη ζωη του. Ας το δει απο τη μερια του ο καθενας για να το καταλαβει.. Ποσο εγωιστικο ειναι να αυτοκτονεις..;
Τι σημαινει εγωισμος τελικα.. και τελος παντον τι ειναι αυτη η καταθλιψη;
(το τελευτεο ειναι ρητορικη ερωτηση..)
Καποιος δινει τελος στη ζωη του. Ας το δει απο τη μερια του ο καθενας για να το καταλαβει.. Ποσο εγωιστικο ειναι να αυτοκτονεις..;
Τι σημαινει εγωισμος τελικα.. και τελος παντον τι ειναι αυτη η καταθλιψη;
(το τελευτεο ειναι ρητορικη ερωτηση..)
οταν ξεκινησα να διαβαζω βιβλια σχετικα με την ψυχολογια ειχα κολλησει με τον Μπουσκαλια.. εναν ανθρωπο που πιστευε στην αγαπη,διδασκε την αγαπη.. σοκαριστηκα οταν εμαθα πως εγινε φονιας του εαυτου του.. αναρωτηθηκατε ποτε γιατι καθε χρονο ολοενα και αυξανονται οι αυτοκτονιες? καποτε ο Σαμαρακης ειπε :ποτε αλλωτε οι στεγες των σπιτιων των ανθρωπων δεν ηταν τοσο κοντα η μια με την αλλη οσο ειναι σημερα και ποτε αλλωτε οι ψυχες των ανθρωπων δεν ηταν τοσο μακρια η μια με την αλλη.. μηπως τελικα η ρουτινα της καθημερινης συγχρονης ζωης μας αποξενωνει? στατιστηκα ποιοι ανθρωποι φτανουν στο σημειο να δωσουν τελος στη ζωη τους? μηπως καποιοι που ποτε δεν εκφρασαν αυτο που αισθανθηκαν?η΄ που προσπαθησαν αλλα δεν βρηκαν ανταποκριση.. ατομα που κρατουσαν συναισθηματα χαρας,λυπης,θυμου,μισους κ.α για τον εαυτο τους και μονο!ο εγκεφαλος του ανθρωπου ειναι ενας απλος αλλα ταυτοχρονα ευαισθητος μηχανισμος.ποσες πληροφοριες μπορει να συσσωρευσει και ποσο χρειαζεται για να ''σαλταρει''?λιγα μονο δευτερολεπτα!μονο που ποτε δεν μπορεις να ξερεις ποιος θα ειναι ο επομενος.. οποτε μηπως ειναι λαθος να αναφερομαστε σε θεματα εγωισμου και να προσπαθουμε καθε μερα να δινουμε λιγο απο το "εγω" μας σε αυτον που καθετε διπλα μας!γιατι ενα χαμογελο κανει να αισθανεται ομορφοτερα ο πομπος αλλα και ο δεκτης!παλιοτερα η καταθλιψη ηταν ειδος ασθενειας πλεον ειναι καθημερινοτητα και υπευθυνοι ειμαστε ολοι μας!για αυτο ας πουμε λοιπον μια καλημερα στον απεναντι που τον συνανταμε στο δρομο για το σπιτι αλλα ποτε δεν του μιλαμε!
Σκοπίμως δεν γεμίζω το μήνυμά μου αυτό με επισυνάψεις προτάσεων-απόψεων που έχει πει ο καθένας, από τις οποίες άλλες με βρίσκουν σύμφωνη και άλλες αντίθετη!
Εκείνο που έχω να πω εγώ είναι ότι -αν έχετε προσέξει- η πλειονότητα των ανθρώπων που αυτοκτόνησαν (για να μην πω όλοι), πρόκειται για άτομα ΥΠΕΡ-ευαίσθητα. Άτομα ανίκανα να πολεμήσουν τα δύσκολα και όλα εκείνα που τους ρίχνουν ψυχολογικά. Τέτοιοι άνθρωποι για μένα δεν θεωρούνται άτομα που ταλανίζονται από την κοινότυπη φράση «ψυχολογικά προβλήματα», αλλά άτομα που χρειάζονται ένα χέρι βοηθείας περισσότερο, 2-3 κουβέντες τρυφερές και γενικώς μια άλλου είδους αντιμετώπιση από τους άλλους. Όντας αδύναμα εκ φύσεως, χρειάζονται πλάι τους δυναμικούς ανθρώπους ώστε η ζυγαριά να μην γέρνει από τη μια μεριά.
Επιπλέον, μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω απόλυτα τους λόγους που κάνουν ένα άτομο να φθάσει στην αυτοκτονία (και μάλιστα σκεφτείτε πόσοι τρόποι υπάρχουν για να κάνει κανείς κάτι τέτοιο – σκεφτείτε τον πιο «βάναυσο» που σας έρχεται στο μυαλό και μπείτε για λίγο στη θέση του ανθρώπου που δίνει τέλος στη ζωή του με έναν τόσο δύσκολο και απάνθρωπο τρόπο και όχι με έναν πιο ανώδυνο και εύκολο!!!), αν και δεν τους δέχομαι. Θεωρώ απαράδεκτο να παλεύει ένας άνθρωπος χρόνια με τον υπερευαίσθητο εαυτό του και στο τέλος να υποχωρεί. Ένας αγώνας που για μένα δεν πρέπει να σταματά για τίποτα... γι’αυτό και είμαι εντελώς αντίθετη και απόλυτη στο θέμα. Όπως προείπα όμως, μπορώ να καταλάβω τους λόγους και δεν τους θεωρώ καθόλου μα καθόλου ασήμαντους. Ίσως είναι πιο σημαντικοί από κάθε άλλη επιλογή που κάνει ένας άνθρωπος! Πριν χρόνια έχασα δικό μου άνθρωπο με αυτό τον τρόπο... και μάλιστα αυτοκτόνησε με τρόπο που δεν περίμενα ποτέ να ακούσω στη ζωή μου. Ακόμα και τώρα, έπειτα από 7 σχεδόν χρόνια τον αποκαλώ δειλό μέσα μου και τον μισώ για αυτό που έκανε. Μα τον καταλαβαίνω εξίσου καλά, μιας και όλοι ξέραμε τι ήταν εκείνο το άσχημο που άλλοι τον έκαναν να νιώθει και που τον οδήγησε εκεί. Οι ένοχοι κατάλαβαν πολύ αργά τι είχαν κάνει σε έναν νεαρό 30 χρονών που ως τότε ακόμα έχτιζε όνειρα για τη δική του ζωή.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω σε όσους δεν έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά με δικούς τους ανθρώπους, να είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί στο τι δηλώνουν, διότι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε...ΟΛΟΙ!... Επίσης, σχετικά με το ζήτημα της εκκλησίας, περί «αποδοχής» ή «μη αποδοχής» του ανθρώπου που αυτοκτονεί, αν και νιώθω και δικαιολογώ τους λόγους που το κάνει, ωστόσο με βρίσκει αντίθετη, μιας και όπως πλάστηκε ο άνρωπος έχει δικαίωμα να θέσει τέλος στη δική του ζωή. Είναι επιλογή του και δεν δέχομαι το γιατί θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι. Αλλά μήπως είναι το μόνο που «πιστεύει» η εκκλησία και η θρησκεία μας και με βρίσκει αντίθετη;;;!!! Μάλλον όχι...
Εκείνο που έχω να πω εγώ είναι ότι -αν έχετε προσέξει- η πλειονότητα των ανθρώπων που αυτοκτόνησαν (για να μην πω όλοι), πρόκειται για άτομα ΥΠΕΡ-ευαίσθητα. Άτομα ανίκανα να πολεμήσουν τα δύσκολα και όλα εκείνα που τους ρίχνουν ψυχολογικά. Τέτοιοι άνθρωποι για μένα δεν θεωρούνται άτομα που ταλανίζονται από την κοινότυπη φράση «ψυχολογικά προβλήματα», αλλά άτομα που χρειάζονται ένα χέρι βοηθείας περισσότερο, 2-3 κουβέντες τρυφερές και γενικώς μια άλλου είδους αντιμετώπιση από τους άλλους. Όντας αδύναμα εκ φύσεως, χρειάζονται πλάι τους δυναμικούς ανθρώπους ώστε η ζυγαριά να μην γέρνει από τη μια μεριά.
Επιπλέον, μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω απόλυτα τους λόγους που κάνουν ένα άτομο να φθάσει στην αυτοκτονία (και μάλιστα σκεφτείτε πόσοι τρόποι υπάρχουν για να κάνει κανείς κάτι τέτοιο – σκεφτείτε τον πιο «βάναυσο» που σας έρχεται στο μυαλό και μπείτε για λίγο στη θέση του ανθρώπου που δίνει τέλος στη ζωή του με έναν τόσο δύσκολο και απάνθρωπο τρόπο και όχι με έναν πιο ανώδυνο και εύκολο!!!), αν και δεν τους δέχομαι. Θεωρώ απαράδεκτο να παλεύει ένας άνθρωπος χρόνια με τον υπερευαίσθητο εαυτό του και στο τέλος να υποχωρεί. Ένας αγώνας που για μένα δεν πρέπει να σταματά για τίποτα... γι’αυτό και είμαι εντελώς αντίθετη και απόλυτη στο θέμα. Όπως προείπα όμως, μπορώ να καταλάβω τους λόγους και δεν τους θεωρώ καθόλου μα καθόλου ασήμαντους. Ίσως είναι πιο σημαντικοί από κάθε άλλη επιλογή που κάνει ένας άνθρωπος! Πριν χρόνια έχασα δικό μου άνθρωπο με αυτό τον τρόπο... και μάλιστα αυτοκτόνησε με τρόπο που δεν περίμενα ποτέ να ακούσω στη ζωή μου. Ακόμα και τώρα, έπειτα από 7 σχεδόν χρόνια τον αποκαλώ δειλό μέσα μου και τον μισώ για αυτό που έκανε. Μα τον καταλαβαίνω εξίσου καλά, μιας και όλοι ξέραμε τι ήταν εκείνο το άσχημο που άλλοι τον έκαναν να νιώθει και που τον οδήγησε εκεί. Οι ένοχοι κατάλαβαν πολύ αργά τι είχαν κάνει σε έναν νεαρό 30 χρονών που ως τότε ακόμα έχτιζε όνειρα για τη δική του ζωή.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω σε όσους δεν έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά με δικούς τους ανθρώπους, να είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί στο τι δηλώνουν, διότι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε...ΟΛΟΙ!... Επίσης, σχετικά με το ζήτημα της εκκλησίας, περί «αποδοχής» ή «μη αποδοχής» του ανθρώπου που αυτοκτονεί, αν και νιώθω και δικαιολογώ τους λόγους που το κάνει, ωστόσο με βρίσκει αντίθετη, μιας και όπως πλάστηκε ο άνρωπος έχει δικαίωμα να θέσει τέλος στη δική του ζωή. Είναι επιλογή του και δεν δέχομαι το γιατί θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι. Αλλά μήπως είναι το μόνο που «πιστεύει» η εκκλησία και η θρησκεία μας και με βρίσκει αντίθετη;;;!!! Μάλλον όχι...
Παράθεση:
| Κλείνοντας θα ήθελα να πω σε όσους δεν έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά με δικούς τους ανθρώπους, να είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί στο τι δηλώνουν, διότι έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε...ΟΛΟΙ!... |
just super !!!!
ΤΙ άλλο να πει κανείς ...
Δ.
Εύγε και από εμένα Μίκα!Επιτέλους ρε παιδιά,δεν χρειάζεται να έχουμε και να εκφρέρουμε ΟΛΟΙ άποψη για ΟΛΑ τα θέματα...
Πλανήτη μου εδώ διαφωνώ. Σε τέτοια θέματα ειδικά όλοι πρέπει να έχουμε άποψη, απλά να σκεφτόμαστε και λίγο πριν μιλήσουμε. Κάθε νοήμον ον οφείλει να έχει γνώμη για κάθε τι. Δεν κατάλαβα, υπάρχει κάποιος ειδικός που μπορεί να εκφέρει ελεύθερα γνώμη ενώ οι άλλοι πρέπει να σωπάσουν; Σε ανοιχτό φόρουμ γράφουμε, όλοι μπορούν να εκφέρουν γνώμη ελεύθερα είτε έχουν ζήσει στο πετσί τους την αυτοκτονία είτε όχι.
Κοίτα Αντωνία μου,η προτροπή μου και εμένα ήταν να εκφέρουν άποψη όσοι μπορούν λόγω βιωμάτων να προσεγγίσουν την ψυχολογία του αυτόχειρα,έχω και εγώ νεύρα σαν άνθρωπος και δεν μου είναι ευχάριστο να ακούω απόψεις του στυλ "εγώ δεν θα αυτοκτονούσα για κανέναν λόγο...".Και στην τελική το λέω για τους ίδιους γιατί δεν νομίζω κανένας σόφρων άνθρωπος να επιτρέπει στον εαυτό του λόγω άγνοιας να άδικεί κατάφορα κάποιους εντελώς αθώους ανθρώπους...Πρέπει ο καθένας μας επιτέλους να μάθει να ξεχωρίζει πότε έχει στοιχειώδη γνώση σε ένα θέμα και πότε όχι.Όσο για την ερώτηση σου ομολογώ πώς δεν την καταλαβαίνω.Φυσικά και σε κάθε θέμα υπάρχουν περισσότερο ειδικοί,λιγότερο ειδικοί και παντελώς άσχετοι!
Η ζωή ευτυχώς -ή δυστυχώς- δεν είναι σαν τα μαθηματικά. Όσες φορές και να ζήσουμε, όσο κι αν διαβάσουμε, κανείς δε γίνεται ειδικός. Η ζωή δεν σπουδάζεται, είναι απλό! Οπότε, αυτό που εννοούσα λέγοντας πως δεν υπάρχουν ειδικοί είναι ακριβώς αυτό. Δεν αναφέρομαι σε τομείς όπως οι επιστήμες όπου σίγουρα κάποιοι είναι μορφωμένοι και έχουν εκπαιδευτεί πάνω σε έναν τομέα, άρα τον γνωρίζουν καλύτερα από κάποιον που δεν τον έχει μελετήσει καθόλου. Ελπίζω να με κατάλαβες τώρα. Συγνώμη αν δε γίνομαι πάντα κατανοητή.
Σε ευχαριστώ για τις άμεσες απαντήσεις σου. Ας αφήσουμε το θέμα τώρα να εξεληχθεί ομαλά.
Πάντα καλοπροαίρετα και φιλικά,
Αντωνία
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από dragoness_crysta
Οταν καποιος ανθρωπος αυτοκτονει, ο παπας αρνειται να ευλογησει την ψηχη του...γιατι???
Ποσο μεγαλη αμαρτια ειναι η αυτοκτονια? Ποσο ασχημα ειναι τα πραγματα για να οδηγησει καποιον στην αυτοκτονια? Γιατι να μην παλεψει για το καλυτερο και να τερματισει τη ζωη του με τοσο αδοξο τροπο? |
Οταν κάποιος αυτοκτονεί δίνει τέρμα στην ζωή που του έδωσε ο Μεγάλος.. δηλαδη αφαιρεί κάτι που δεν του ανηκει... επειδή η επιλογή της ζωης μας είναι θέλημα Θεου και όχι ανθρώπων (ουτε καν του ίδιου του ατόμου) θεωρείται αμαρτία.. και επειδη αυτός που αυτοκτονεί δεν έχει μετανοήσει για την αμαρτία του αυτή ο παπας δεν δεχεται να τον ευλογησει..Ουσιαστικά είναι σαν να αρνήσε το δώρο της ζωής που σου δίνεται..
Μάλιστα στα χωρια όταν κάποιος αυτοκτονήσει δεν το λενε για να μπορέσει να γίνει η κηδεία βρίσκοντας απιστευτες δικαιολογίες για το θάνατο κάποιου!!!
Δεν πιστευω οτι είναι θέμα μεγάλης ή μικρής αμαρτίας απλά έχει μαλλο να κάνει με το οτι πας κόντρα στο θέλημα του Θεου και ετσι τιμωρείται η ψυχή σου!!!
Τώρα όσον αφορά το τι μπορεί να οδηγήσει κάποιον στην αυτοκτονία είναι μάλλον κάτι που εγώ και όλοι μας δεν μπορούμε να ξέρουμε.. Ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις που ζει διαφορετικά και διαφορετικά αντιδρά σε αυτές.. πιστευω πως γενικά στην ζωή μας δεν μας έρχοντε πράγματα τα οποία δεν μπορουμε να αντεξουμε... ίσως κάποια να θέλουν μεγάλη προσπαθεια αλλά όλα μπορουμε να τα αντιμετωπίσουμε...
Βεβαια σε μια αρρώστια τα πράγματα είναι διαφορετικά... οταν κάποιος πάσχει από κάποια ανίατη πάθηση και δεν υπάρχει περίπτωση να αναρρώσει παρά μόνο απλά να υπαρχει στην ζωή και να πονάει μέχρι να πεθάνει τότε μπορώ να καταλάβω εν μέρη την απελπισία του και την απόφαση του να δώσει τέρμα στην ζωή του..
Αν και από κάποιες έρευνες που έχουν γίνει οτι οι περισσότερες αυτοκτονίες δεν έχουν να κάνουν με άρρωστα άτομα αλλά με άτομα απλά απελπισμένα από την ζωή..

Επίσης.. καλό είναι να μην λέμε (αναφερομαι στα προηγουμενα) εγώ δεν θα το έκανα ποτε κτλ.. γιατί από την όση εμπειρία μπορώ να έχω σε αυτή την ζωή όσα πράγματα έχω πεί στο παρελθόν ΔΕΝ τα κάνω... τα έχω κάνει αργότερα και τα έχω απολάυσει κιολας!!!
Επειδή λοιπόν ποτέ δεν ξέρουμε πως μας έρχοντε τα πράγματα στην ζωή καλό είναι να μην λέμε ΠΟΤΕ και ΔΕΝ γιατί είναι τουλάχιστον άστοχο!!! μην πω αστείο!!!
Aγαπητή my_angel,όσα είχα να πω γι'αυτό το θέμα τα έχω ήδη πει όπως και η Μίκα.Κάποιοι τα καταλαβαίνουν,κάποιοι πιστεύω θα τα καταλάβουν κάποια στιγμή.Αυτό πάντως για το θέλημα του Θεού με εντυπωσιάζει η σιγουριά που έχουν κάποιοι πως το γνωρίζουν,και μάλιστα έχοντας μελετήσει μόνο ένα δόγμα και τίποτε άλλο,λες και είναι κολλητοί με το Θεό και τους το έχει πει.Δυστυχώς και οι δικαστές σήμερα κάπως έτσι (τους έχουν μάθει να) σκέφτονται...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από the_black_planet
Aγαπητή my_angel,όσα είχα να πω γι'αυτό το θέμα τα έχω ήδη πει όπως και η Μίκα.Κάποιοι τα καταλαβαίνουν,κάποιοι πιστεύω θα τα καταλάβουν κάποια στιγμή.Αυτό πάντως για το θέλημα του Θεού με εντυπωσιάζει η σιγουριά που έχουν κάποιοι πως το γνωρίζουν,και μάλιστα έχοντας μελετήσει μόνο ένα δόγμα και τίποτε άλλο,λες και είναι κολλητοί με το Θεό και τους το έχει πει.Δυστυχώς και οι δικαστές σήμερα κάπως έτσι (τους έχουν μάθει να) σκέφτονται...
|
Θέλημα Θεου.. μεγάλο θέμα.. κανεις δεν ξέρει ποιο μπορεί να είναι... εγώ απλά ανέφερα τι γνωρίζω, τι έχω ακούσει για το θέμα και στο τέλος τι πιστευω... Αλλωστε να σου πω την αληθεια.. μας εχουν μάθει οτι το τελος μας ειναι γραμμενο ή προαποφασισμένο απο τον Θεο.. και τίποτα δεν το αλλαζει... αρα τα περι ελευθερης βούλησης είναι παραμύθια... ΑΝ όμως το δεχτώ αυτο... ΑΡΑ ειναι και θελημα θεου εγω να αυτοκτονησω.... ΑΡΑ γιατί να θεωρείτε αμαρτία?????

Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από my angel
ΑΡΑ ειναι και θελημα θεου εγω να αυτοκτονησω.... ΑΡΑ γιατί να θεωρείτε αμαρτία?????
|
Άντε τώρα αγαπητή my angel κατά τη γνώμη μου πλησιάζεις πιο πολύ την ουσία του θέματος...Όσο για την ελέυθερη βούληση που λες,αν διαβάσεις Πλάτωνα τον "Πρωταγόρα" και Νίτσε το "Πέρα από το καλό και το κακό",δε θα έχεις καμία αμφιβολία πλέον ότι είναι παραμύθι...

Να προσθέσω έναν ακόμα προβληματισμό/συσχετισμό για το λόγο που η εκκλησία θεωρεί την αυτοκτoνία αμαρτία;;;
Για σκεφτείτε ποιος ήταν αυτός που αυτοκτόνησε την εποχή που ο θεάνθρωπος Ιησούς ήταν στη γη σύμφωνα με τις γραφές....
Μήπως είναι σύμπτωση που θεωρείται ένας από τους πιο απεχθής ανθρώπους από το χριστιανισμό και δούλος του Σατανά;
Θα ήθελα τις γνώμες σας πάνω σ' αυτό.
Για σκεφτείτε ποιος ήταν αυτός που αυτοκτόνησε την εποχή που ο θεάνθρωπος Ιησούς ήταν στη γη σύμφωνα με τις γραφές....
Μήπως είναι σύμπτωση που θεωρείται ένας από τους πιο απεχθής ανθρώπους από το χριστιανισμό και δούλος του Σατανά;
Θα ήθελα τις γνώμες σας πάνω σ' αυτό.

Αγαπητή Αντωνία,
αναφέρεσαι στον Ιούδα; Υπονοείς ότι θεωρείται αν κατάλαβα καλά ως ο πιο απεχθής άνθρωπος γιατί αυτοκτόνησε; Και να μην αυτοκτονούσε πάντως το ίδιο απεχθής θα θεωρούνταν από τη χριστιανική θρησκεία αφού όπως λέγεται πρόδωσε τον Χριστό. Αν πάλι είμαι εκτός θέματος ζητώ συγνώμη.
αναφέρεσαι στον Ιούδα; Υπονοείς ότι θεωρείται αν κατάλαβα καλά ως ο πιο απεχθής άνθρωπος γιατί αυτοκτόνησε; Και να μην αυτοκτονούσε πάντως το ίδιο απεχθής θα θεωρούνταν από τη χριστιανική θρησκεία αφού όπως λέγεται πρόδωσε τον Χριστό. Αν πάλι είμαι εκτός θέματος ζητώ συγνώμη.

Σωστά υπέθεσες για το πρόσωπο, αλλά το θέμα μας δεν είναι αν ο Ιούδας είναι απεχθής επειδή αυτοκτόνησε (δεν είναι φυσικά γι' αυτό, έχεις δίκιο), αλλά αν η αυτοκτονία κατακρίνεται από το χριστιανισμό εφόσον ο Ιούδας αυτοκτόνησε.
Καταλαβαίνεις τη διαφορά φαντάζομαι...
Καταλαβαίνεις τη διαφορά φαντάζομαι...