To "μάτι"

Χαιρετώ και ξεκινώ το ταξίδι μου στον τόπο σας, καταγράφοντας προσωπική μου εμπειρία (όπως την έχω καταγράψει στις 4/3/2006 και στο δικό μου φόρουμ).


Συνέβη κάτι σ'εμένα προσωπικά που ακόμα δεν το πιστεύω, όμως συνέβη...

Στο "μάτι" πιστεύω. 'Ισως όχι ακριβώς όπως το εννοεί η θρησκεία, αλλά πιστεύω ότι όλοι "εκπέμπουμε" ηλεκτρομαγνητικά κύματα (ίσως και άλλη μορφή ενέργειας-που δεν γνωρίζω/γνωρίζουμε) και άλλοι είμαστε καλοί, άλλοι κακοί δέκτες. Αν "δεχτούμε" ενέργεια που δεν ταιριάζει στους βιορυθμούς μας, ο οργανισμός την αντιμετωπίζει ως ξένο σώμα και στην προσπάθειά του να την αποβάλλει, έχουμε τα συμπτώματα της... "βασκανείας". Αυτό πιστεύω. Εν προκειμένω, δε συμφέρει να'μαστε "καλοί δέκτες". Μου έχει συμβεί πάμπολλες φορές. Δεν ξέρω να "ξεματιάζω" ή να ξεματιάζομαι με τον παραδοσιακό (θρησκευτικό) τρόπο, αυτό που ξέρω είναι να ρίχνω σ'ένα φλυτζανάκι με νερό λίγο λάδι κι όταν το αγγίξει ο "παθών", να βλέπω με τα μάτια μου το λάδι να διαλύεται και μέσα σε λίγα λεπτά να συνέρχεται αυτός που το υπέστη.

Χθες βράδυ: 1.30 η ώρα πρωινή, σηκώνεται η κόρη μου σε άθλια κατάσταση, πανί λευκό στο χρώμα να σέρνεται, να κάνει εμετούς, να'ναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, να σέρνει την ομιλία της, να διπλώνεται στον καναπέ με έντονες σουβλιές-κράμπες σ'όλη την κοιλιακή χώρα κι εγώ σιγά σιγά να πανικοβάλλομαι, αφού έχοντας αντιμετωπίσει όλες τις πιθανότητες (24ωρη ίωση, δηλητηρίαση, έμμηνα) διαπιστώνω ότι δε μπορεί να ισχύει τίποτα απ'αυτά. Σαν ύστατη λύση απελπισίας, βλέποντας το παιδί μου να σφαδάζει ξαφνικά, αναίτια και να μου ψελίζει "μανούλα χάνομαι", έτρεξα στην κουζίνα, έβαλα λίγο νεράκι σ'ένα φλυτζάνι του καφέ, έριξα λάδι που απλώθηκε ώσπου να καλύψει όλη την επιφάνεια του νερού και έτρεξα κοντά της, παροτρύνοντάς τη να αγγίξει το φλυτζάνι και να προσπαθήσει να "μεταφέρει" με τη σκέψη όλη την "αρνητική ενέργεια" στο φλυτζάνι. Κι εκεί παθαίνω το απίστευτο πολιτισμικό σοκ. (ούτε προσευχές, ούτε λόγια, ούτε καν σταυροκόπημα δεν έκανα/έκανε σημειωτέον). Βλέπω με τα ματια μου, στο δευτερόλεπτο που η μικρή μου άγγιξε το φλυτζάνι, το λάδι να διαλύεται στις άκρες και στη μέση να συμπυκνώνεται σε μια χοντρή σταγόνα, η οποία....ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ μέσα στο νερό, ώσπου κατέληξε στον πάτο του φλυτζανιού !!! Επί τόπου και στην ψύχρα, όταν η σταγόνα κατακάθισε στον πάτο, η Στέισι μου συνήλθε! 'Ανοιξε το μάτι της, τεντώθηκε, τέρμα οι κράμπες, οι ναυτίες και η γενικότερη δυσφορία.
'Εχω δει κι άλλες φορές όπως είπα να "διαλύεται" το λάδι στην επιφάνεια. Να σχηματίζει όμως χοντρή σταγόνα και να βυθίζεται μέσα στο νερό, κόντρα στο φυσικό νόμο που ξέρω (ότι το λάδι είναι ελαφρύτερο του νερού), ΔΕΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ! Το φλυτζάνι το κράτησα μέχρι σήμερα, και η σταγόνα εξακολουθεί να'ναι αμετακίνητη και ακίνητη στον πάτο. Εξακολουθώ να το κοιτώ και να μην πιστεύω στα μάτια μου...
Η λογική μου επιβάλλει σα μόνη εξήγηση, την ιδιότητα του λαδιού να "τραβάει" την αρνητική ενέργεια που συσσωρεύει ένας οργανισμός, και τραβώντας τη να την εγκλωβίζει και να "βαραίνει" ξεπερνώντας το βάρος του νερού. Τι άλλο, ρε παιδιά?

Είμαι πολύ ορθολογίστρια για να το αποδίδω σε κάτι "υπερφυσικό". Δεν πιστεύω άλλωστε στην μεταφυσική όπως την ορίζουν. Απλά πιστεύω ότι υπάρχουν φυσικοί νόμοι κάτω από τους οποίους τελούνται τα "ανεξήγητα" για μας, και τους οποίους ακόμα δεν έχουμε "γνωρίσει", τεκμηριώσει, διατυπώσει και εδραιώσει επιστημονικά. (Πριν βγει ο Νεύτων να διατυπώσει το νόμο της βαρύτητας, σίγουρα η βαρύτητα υπήρχε).

Από το συγκεκριμένο περιστατικό δεν πρόλαβα να κρατήσω φωτο, διότι η μητέρα μου έχυσε το φλυτζάνι με το λάδι.

Εδώ παραθέτω φωτο που τράβηξα από πρόσφατη επανάληψη του ίδιου φαινομένου με το λάδι να συμπικνώνεται σε μια πυκνή σταγόνα, και να κατακάθεται στον πάτο του φλυτζανιού, καταρρίπτοντας (για πολλοστή φορά) μπροστά στα μάτια μου έναν φυσικό νόμο, δεδομένου ότι το λάδι είναι ελαφρύτερο του νερού.

Στο πρόσφατο περιστατικό που αναφέρομαι, η "ματιασμένη" ήμουν εγώ, που ειλικρινά ένιωσα να χάνομαι, να σβήνω σιγά σιγά, διότι και αυτή τη φορά η ενέργεια που έδρασε πάνω μου ήταν καταλυτικά ισχυρή. Περιττό να πω, ότι μετά το φαινόμενο με το λάδι, συνήλθα αυτομάτως και εντελώς.


Ιδού λοιπόν κυρίες και κύριοι...






Β+

Αγαπητή arela,

καλώς ήρθες! Πολύ σημαντική η εμπειρία σου, δε νομίζω ότι χωράει αμφιβολία για το τι ακριβώς συνέβει και στη δική σου περίπτωση αλλά και σ' αυτή της κόρης σου.

Αυτό που έχω να παρατηρήσω μόνο είναι πως λες πως όταν κάνεις αυτή την πρακτική με το λάδι στο ποτήρι με το νερό δε λες τίποτα ("ούτε προσευχές, ούτε λόγια, ούτε καν σταυροκόπημα δεν έκανα/έκανε σημειωτέον" λες χαρακτηριστικά). Εδώ λοιπόν πρέπει να σημειώσω πως έως τώρα νόμιζα πως ο μόνος τρόπος να πετύχει η συγκεκριμένη μέθοδος είναι μέσω των ανάλογων προσευχών-λογιών που ψιθύριζε ή σκεφτόταν ο ξεματιάζων (συγχωρέστε με για τη λέξη, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς να τον ονομάσω). Άρα, αφού βλέπουμε πως άσχετα με το τι θα πεις ή όχι το "κόλπο" πετυχαίνει, τότε συμπεραίνουμε πως το μόνο που χρειάζεται είναι απόλυτη πίστη στο ίδιο το "κόλπο"! Αυτό προσωπικά εμένα μου λέει κάτι... Όλα έχουν να κάνουν με το μυαλό μας και τελικά μόνο μέσω αυτού μπορούμε να γιατρευτούμε πραγματικά. Αν πιστεύουμε πολύ σε ένα φάρμακο τότε αυτό θα μας γιατρέψει, όπως ακριβώς κι αν πιστεύουμε πολύ σε έναν άγιο τότε αυτός θα μας κάνει καλά. Στην ουσία δηλαδή, κανείς και τίποτα δε σε κάνει καλά, παρά μονάχα ο ίδιος σου ο εαυτός! Οπότε, την επόμενη φορά που θα σας συμβεί κάτι άσχημο, καλύτερα να πιστέψετε στις δικές σας "μαγικές" δυνάμεις και να μην ξημεροβραδιάζεστε γονατιστοί μπροστά σε μια εικόνα για να βρείτε τη λύση...

Σ'ευχαριστώ για το καλωσόρισμα, Αντωνία

'Iσως θα πρέπει να συμπληρώσω/διευκρινίσω πως δεν είπα συγκεκριμένα λόγια, γιατί είμαι ένθεη μεν, άθρησκη δε, με την΄εννοια ότι δεν προσχωρώ σε οιασδήποτε μορφής δογματισμό και η θρησκεία τον προτάσσει ως πρώτιστη προϋπόθεση για να κριθείς "πιστός" ή "καλός Χριστιανός" και επειδή προσωπικά θεωρώ το δόγμα ανθρωπόφτιαχτο και όχι θεόπνευστο, συχνά το κοντράρω (στα σαθρά του σημεία) και πάντως το αμφισβητώ εκεί που κρίνω ότι χωλαίνει.

Δεν είπα λόγια ούτε έκανα άλλου είδους "κόλπα" λοιπόν, αλλά έκανα το εξής. Αυτοσυγκεντρώθηκα εστιάζοντας στο λάδι που το'βλεπα (αρχικά) να εκτείνται μέσα στο φλυτζάνι καλύπτοντας ΌΛΗ την επιφάνεια του νερού- "μεταφέροντας" νοητά όλη την αρνητική ενέργεια που με ταλάνιζε πάνω σ'αυτό. ΤΟΤΕ το είδα να μαζεύεται, να συμπυκνώνεται σε μια σταγόνα και να βυθίζεται...



Συμφωνώ απολύτως. Το θέμα είναι λοιπόν α/ να μην το εγκλωβίζουμε το μυαλό σε τυποποιημένα δεδομένα και β/ να ερευνούμε την προοπτική των εξαιρετικών δυνατοτήτων που μπορεί να έχει.



Β+

Φίλη arela
Θα ήθελα εφόσον επιθυμής να κάνεις ένα test , μπορείς να ρίξεις τρείς σταγόνες αγιασμό μέσα σε αυτό το ποτήρι και μετά να μας πείς το αποτέλεσμα ;

Καταρχήν να πω ότι στο B+ που έχεις κάτω από κάθε σου μήνυμα, θα μπορούσα να δώσω πολλές ερμηνείες...
---
Δεν είναι δυνατό να καταρρίπτονται φυσικοί νόμοι. Ως γνωστόν το λάδι έχει μικρότερη πυκνότητα από το νερό (ρ=mv^-1 ή ρ=m/v, όπου: ρ-πυκνότητα //m-μάζα//v-όγκος), οπότε θα ήταν αδύνατο να συμβαίνει αυτό που λες υπό φυσιολογικές συνθήκες. Είσαι σίγουρη ότι συνέβη; Η εικόνα που μας έδειξες δεν δείχνει απολύτως τίποτα.
---
Λες ότι το λάδι παίρνει το βάρος της αρνητικής ενέργειας, αποκτά μεγαλύτερη πυκνότητα από το νερό και έτσι βυθίζεται. Έχει η ενέργεια βάρος και συνεπώς μάζα;
---
Φιλικά

Το «κάθε» μου μήνυμα είναι σχετικό, αν σκεφτείς ότι έχω ποστάρει μόνο δύο σ’αυτήν την κοινότητα και τώρα γράφω το τρίτο. (Εκτός αν συμπορευόμαστε και σ’άλλους χώρους και δεν το κατάλαβα ακόμα η ξανθιά :Ρ)

Κατά τα άλλα, μπορείς να το ερμηνεύσεις όπως θες. Η δική μου λογική είναι απλή (υπεραπλουστευτική ίσως για σένα :Ρ)- ήτοι το αρχικό του πρώτου μου ονόματος και το θετικό σύμβολο δίπλα του, για να το ερμηνεύσεις κατά το δοκούν και να εύχεσαι να μην μετατραπεί σε αρνητικό.





Στο πρώτο μου ποστ ήμουν σαφής: Είναι μια κατάρριψη φυσικού νόμου που κι εγώ μάλλον δε θα δεχόμουν αν δεν το’βλεπα με τα μάτια μου.





1/ Στην απέλπιδα προσπάθειά μου να το εξηγήσω ορθολογιστικά στο μυαλό μου, εξύφανα πιθανά σενάρια χωρίς όμως να διεκδικώ δάφνες «αριστεύοντος» (όπως ίσως να διεκδικείς εσύ φίλτατε, έστω και με το νικ σου) και σίγουρα δεν την είδα παντογνώστης. Ούτε καν «γνώστης» στο προκείμενο.
2/ Αν δεχόσουν προς στιγμήν ως υπόθεση εργασίας ότι πράγματι έτσι συνέβη, ίσως να μου έδινες μια εξήγηση που να «στέκει» περισσότερο- ελπίζω όχι παραθέτοντας φυσικοχημικούς τύπους για φιγούρα, καθ’ότι αφ’ενός ξανθιά και άρα υπολείπομαι του δικού σου νοητικού βεληνεκούς, αφ’ετέρου δεν εντυπωσιάζομαι από στεγνούς και ξύλινους τύπους.





1/ Για ένα είμαι σίγουρη. ‘Ότι δεν είμαι φαντασιόπληκτη ούτε είχα παραίσθηση. Παρέθεσα φωτο (βγαλμένη με το κινητό μου- μην περιμένεις και την απόλυτη ευκρίνεια) για να καταδείξω όχι ν’αποδείξω του λόγου μου το αληθές. Η γυαλάδα (αντανάκλαση από λάμπα) στην επιφάνεια του νερού, σε κάποια μάτια μπορεί να καταδείξει ότι η σταγόνα δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο μ’αυτήν αλλά στον πάτο του φλυτζανιού. Αν δεν καλύπτει τα δικά σου και δεν σου είναι αποδεκτή, λυπάμαι, αλλά δε θα προσπαθήσω να σε πείσω, δεδομένου ότι α/ έπαψα προ πολλού να δίνω ουτοπικές και ατελέσφορες μάχες και β/ δεν κατέγραψα την εμπειρία μου εδώ για να πείσω κανέναν.

2/ Σ’αυτήν την κοινότητα το έκρινα απολύτως δόκιμο και θεμιτό να την καταθέσω για την ακραία και απίθανη περίπτωση που τα σχόλια/απαντήσεις των μελών, θα με διαφώτιζαν περισσότερο πάνω σ’αυτό το φαινόμενο, αφού και για μένα που το βίωσα, παραμένει ουσιαστικά ανεξήγητο. Ατυχώς, οι δικοί σου σχολιασμοί δε μου’δωσαν κάτι γόνιμο που θα’ταν για μένα τροφή για σκέψη, ή τελος πάντων κάτι που δεν γνώριζα ήδη (πλην του τύπου που μας επέδειξες). Συνεπώς, αν προσπάθησες να με διαφωτίσεις διευρύνοντας τα γνωστικά μου πεδία, ευχαριστώ αλλά δεν τα κατάφερες. Αν πάλι επιχείρησες απλά να φαιδροποιήσεις ή ν’απαξιώσεις το θέμα που άνοιξα, το περιχαρακωμένο αυτής της λογικής μ’αφήνει παγερά αδιάφορη.
‘Όπως και να’χει, ευχαριστώ που ασχολήθηκες.


Β+-

Φίλε Πολύκαρπε, την επόμενη φορά που θα μου προκύψει κάτι παρόμοιο, θα φροντίσω να το κάνω και θα επανέλθω σ'αυτό το νήμα για να καταγράψω το αποτέλεσμα. Θα μ'ενδιέφερε όμως να μάθω από πού εκπορεύεται η σκέψη σου και τι θα'θελες να καταδειχθεί απ'αυτό που ζητάς.

Καταρχήν, σε καλωσορίζω κι εγώ, Arela, εκ μέρους της Gateway. Το φαινόμενο που περιγράφεις το έχω δει κι εγώ με τα δικά μου μάτια να συμβαίνει και μου το έχουν περιγράψει και άλλοι που ξεματιάζουν με αυτό τον τρόπο. Δεν είμαι σε θέση να δώσω κάποια εξήγηση, ίσως κάποιος φίλος/φίλη που έχει καλύτερες γνώσεις φυσικής από εμένα να μας διαφωτίσει.
Θεωρώ πως, υπό δεδομένες συνθήκες, ο καθένας μπορεί να "ξεματιάζει" αλλά για κάποιους είναι ευκολότερο και για κάποιους άλλους δυσκολότερο. Θα ήθελα να σε ρωτήσω, η κόρη σου γνώριζε πως θα την ξεμάτιαζες? Της το είπες, της ανέφερες μετά πως "είχε πολύ μάτι?" Η ίδια πιστεύει στο μάτι? Σε ρωτάω επειδή πολλές φορές, σε παρόμοια περιστατικά (που έχω υπάρξει μάρτυρας), το "θύμα" είναι πιθανό να αυθυποβάλεται αν πιστεύει στο μάτι και μόλις του αποκαλύψουμε πως είναι ματιασμένο, αυτόματα νιώθει καλά....

Φίλη Ἀρέλα

Ὅπως θὰ γνωρίζεται τὸ « μάτι » κατὰ τὴν διδαδκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας κατατάσεται στὸ ἐπίπεδο τῆς Βασκανίας γιαυτὸ καὶ ἔχει καὶ σχετικὴ εὐχή . Δηλαδὴ ἀποδέχεται ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι « μεταφυσικὸ » καὶ ὄχι παθολογικὸ -ἰατρικὸ πράγμα ποὺ καὶ ἐσεὶς διαπιστώσατε μὲ τὸν ποιὸ δυναμικὸ τρόπο ἀπὸ προσωπικὴ ἐμπειρία .
Πολλοὶ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ « πρόβλημα » καταφεύγουν σὲ λύσεις σὰν αὐτὴν ποὺ περιγράφης . Ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀποδέχεται αὐτὸν τὸν τρόπο ἀντιμετώπισης διότι κατὰ συνθήκη οἱ « προσευχὲς » ποὺ « χρησιμοποιοῦνται » ἀναμιγνύουν λόγια θρησκευτικὰ καὶ ἄλλα ποὺ πολλὲς φορὲς ἀκυρώνουν τὰ θρησκευτικά .
Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει ἐνδιαφέρον στὴ συγκεκριμένη περίπτωση ποὺ περιγράφεις εἶναι ὅτι δίχως νὰ προφέρεις τὴν σχετικὴ « εὐχὴ » καὶ μόνο μὲ τὴν σκέψη « πέτυχες » τὸ ἐπιθυμητὸν « ἀποτέλεσμα » . Δὲν βλέπεις κάποια συσχέτιση , Ἀρνητικὸ - Θετικό ; Τὸ ὅτι « λειτούργησες » στὴ συγκεκριμένη περίπτωση – Θετικὸ - ὅπως λειτούργησε καὶ τὸ -Ἀρνητικὸ- πιστεύω εἶναι αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ σὲ προβληματίσει .
Τὸ test ποὺ σοὺ λέγω νὰ κάνεις εἶναι γιὰ νὰ δεὶς ὅτι αὐτὰ τὰ « θαύματα » δὲν « ἀντέχουν » μπροστὰ στὴν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας .

Αγαπητέ Μιχάλη, ευχαριστώ σε για την υποδοχή αλλά κυρίως για την ενδιαφέρουσα παρέμβασή σου





Συμφωνώ. Στα σκεπτικά πεδία, η δύναμη της σκέψης έχει τον κυρίαρχο ρόλο. Το «δύσκολο» ή το «εύκολο» εδώ, εξαρτάται από τα στεγανά και τους περιορισμούς που οι ίδιοι θέτουμε στη σκέψη μας, πιστεύω.





Σωστή η ερώτησή σου. Λοιπόν 1/ ήταν σε τέτοια κατάσταση (μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας) που και να της το’λεγα δε θα «καταγραφόταν στο σκληρό του μυαλού της». ‘Όχι, δεν της το είπα, έτρεξα περισσότερο ενστικτωδώς και το’κανα (σαν μια ύστατη προσπάθεια αντιμετώπισης) πριν την αρπάξω να την τρέξω σε νοσοκομείο.
2/ Η ίδια στην ηλικία των 17, δεν έχει μπει σε τέτοια τριπάκια σκέψης, όπως «μάτι», «υπερφυσικά» κλπ. Δεν εντάσσονται αυτά στα τωρινά της ενδιαφέροντα και γενικότερα οι συζητήσεις μας είναι άλλων διαδρομών κι άλλου περιεχομένου.





Ασφαλώς είναι πολύ πραγματική η πιθανότητα της αυθυποβολής, ειδικά σε άτομα που «πιστεύουν» βαθιά σε κάτι συγκεκριμένο. Αυτή (η αυθυποβολή) από μόνη της, ως ξέχωρο κεφάλαιο, είναι πράγμα θαυμαστό αφού καταδεικνύει περίτρανα τη δύναμη που μπορεί ν’ασκήσει η σκέψη στο σώμα μας, έτσι κι αλλιώς.
Στην προκειμένη περίπτωση, δε νομίζω ότι ήταν αυθυποβολή, από μεριάς της κόρης μου τουλάχιστον. Αν ήταν απ’τη δική μου, σίγουρα προέκυψε ασυνείδητα και τότε θα πρέπει να επανεξετάσω και τη δύναμη της δικής μου σκέψης που α/ επέδρασε έτσι πάνω στο λάδι και β/ συνέφερε το παιδί μου σε χρόνο d-t.




Β+