Ένας...ιδιαίτερος ταξιτζής
Καταρχάς θέλω να χαιρετήσω την όμορφη παρέα που έχετε στήσει εδώ. Σας διαβάζω πολύ καιρό και βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αρκετά από τα θέματα που συζητάτε. Μιας και το πρώτο μου ποστ είναι στις προσωπικές εμπειρίες, θα ήθελα να σας διηγηθώ κάποιες από τις ιστορίες που έχω ζήσει, αν και καμία δεν είναι τόσο "ανατριχιαστική" όσο από μερικές άλλες που έχετε ποστάρει.
Πριν καμιά δεκαριά χρόνια (δεν έχει πραγματικά σημασία ο χρόνος) έπρεπε να συνοδέψω τη γιαγιά μου στα ΚΤΕΛ στις τρεις γέφυρες. Στο ταξί που σταματήσαμε, έκατσα μπροστά και βρέθηκα μπροστά σε ένα σπάνιο θέαμα. Το ταξί ήταν γεμάτο από εικόνες, σχεδόν όλων των Αγίων. Σε έναν πρόχειρο υπολογισμό πρέπει να ξεπερνούσαν τις 50, καλύπτοντας κάθε γωνίτσα του ταμπλό.
Οδηγός ήταν ένας συμπαθητικός κύριος, γύρω στα 50, ο οποίος αμέσως μετά τον προορισμό, με ρώτησε το όνομά μου. Με το που απάντησα, άρχισε να απαγγέλλει το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, αναλύοντας μάλιστα και κάποια πράγματα από τη ζωή του.
Η συνέχεια της διαδρομής έμελλε να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καθώς ο οδηγός μου είπε ότι έχει μπει στο...μάτι του διαβόλου. Αιτία σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν η απόφασή του να αναγείρει μία βιβλιοθήκη στο χωριό του. Από τότε, ο...έξω από δω τον επισκεπτόταν στα όνειρά του και τον απειλούσε να σταματήσει.
Συνεχίζοντας τις διηγήσεις, κι ενώ είχαμε ήδη φτάσει στο Καλλιμάρμαρο, μου είπε ότι μια μέρα στην πιάτσα του ταξί στο Σύνταγμα, είδε έναν άνθρωπο με κεφάλι τράγου, να τον κοιτάει επιθετικά από μακριά. Γυρνώντας να φωνάξει έναν συνάδερφο, το περίεργο ον είχε εξαφανιστεί.
Δεν πρόλαβε να τελειώσει την συγκεκριμένη ιστορία όταν μας πιάνει κόκκινο έξω από τη Βουλή. Το ταξί σταματάει, όμως σταματάει μπροστά μας και ένας τύπος με ένα καθαρόαιμο enduro. Βρισκόμενος δύο μέτρα μπροστά, γύρισε και κοίταξε με ένα απίστευτο βλέμμα τον ταξιτζή. Προς στιγμήν πάγωσα, γιατί στα μάτια του έβλεπα τεράστιο μίσος και θεώρησα ότι χωρίς να το αντιληφθώ, μπορεί το ταξί να τον είχε κλείσει νωρίτερα. Παρόλ' αυτά, συνέχισε απλά να τον αγριοκοιτάζει, χωρίς να του διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο.
Ο οδηγός του ταξί παρέμεινε ψύχραιμος και μόλις το φανάρι άναψε και η μηχανή απομακρύνθηκε, γυρνάει και μου λέει: "Τον είδες; Αυτός ήταν ο διάβολος". Εκείνη την στιγμή, ζυγίζοντας όλα όσα είχα δει και ακούσει στο ταξί, μου φάνηκε πραγματικά ότι ο ταξιτζής είχε δίκιο. Μπαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ο οδηγός βοήθησε τη γιαγιά να κατέβει, ξεφόρτωσε τις αποσκευές και γυρνώντας σε μένα με προέτρεψε να μάθω το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, τονίζοντάς μου ότι "είσαι καλό παιδί".
Δεν ξέρω αν ο ταξιτζής είχε ή όχι τα λογικά του, το σίγουρο είναι ότι η αίσθησή μου κατεβαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ήταν μια περίεργη χαρά που τον είχα γνωρίσει.
Πριν καμιά δεκαριά χρόνια (δεν έχει πραγματικά σημασία ο χρόνος) έπρεπε να συνοδέψω τη γιαγιά μου στα ΚΤΕΛ στις τρεις γέφυρες. Στο ταξί που σταματήσαμε, έκατσα μπροστά και βρέθηκα μπροστά σε ένα σπάνιο θέαμα. Το ταξί ήταν γεμάτο από εικόνες, σχεδόν όλων των Αγίων. Σε έναν πρόχειρο υπολογισμό πρέπει να ξεπερνούσαν τις 50, καλύπτοντας κάθε γωνίτσα του ταμπλό.
Οδηγός ήταν ένας συμπαθητικός κύριος, γύρω στα 50, ο οποίος αμέσως μετά τον προορισμό, με ρώτησε το όνομά μου. Με το που απάντησα, άρχισε να απαγγέλλει το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, αναλύοντας μάλιστα και κάποια πράγματα από τη ζωή του.
Η συνέχεια της διαδρομής έμελλε να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καθώς ο οδηγός μου είπε ότι έχει μπει στο...μάτι του διαβόλου. Αιτία σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν η απόφασή του να αναγείρει μία βιβλιοθήκη στο χωριό του. Από τότε, ο...έξω από δω τον επισκεπτόταν στα όνειρά του και τον απειλούσε να σταματήσει.
Συνεχίζοντας τις διηγήσεις, κι ενώ είχαμε ήδη φτάσει στο Καλλιμάρμαρο, μου είπε ότι μια μέρα στην πιάτσα του ταξί στο Σύνταγμα, είδε έναν άνθρωπο με κεφάλι τράγου, να τον κοιτάει επιθετικά από μακριά. Γυρνώντας να φωνάξει έναν συνάδερφο, το περίεργο ον είχε εξαφανιστεί.
Δεν πρόλαβε να τελειώσει την συγκεκριμένη ιστορία όταν μας πιάνει κόκκινο έξω από τη Βουλή. Το ταξί σταματάει, όμως σταματάει μπροστά μας και ένας τύπος με ένα καθαρόαιμο enduro. Βρισκόμενος δύο μέτρα μπροστά, γύρισε και κοίταξε με ένα απίστευτο βλέμμα τον ταξιτζή. Προς στιγμήν πάγωσα, γιατί στα μάτια του έβλεπα τεράστιο μίσος και θεώρησα ότι χωρίς να το αντιληφθώ, μπορεί το ταξί να τον είχε κλείσει νωρίτερα. Παρόλ' αυτά, συνέχισε απλά να τον αγριοκοιτάζει, χωρίς να του διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο.
Ο οδηγός του ταξί παρέμεινε ψύχραιμος και μόλις το φανάρι άναψε και η μηχανή απομακρύνθηκε, γυρνάει και μου λέει: "Τον είδες; Αυτός ήταν ο διάβολος". Εκείνη την στιγμή, ζυγίζοντας όλα όσα είχα δει και ακούσει στο ταξί, μου φάνηκε πραγματικά ότι ο ταξιτζής είχε δίκιο. Μπαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ο οδηγός βοήθησε τη γιαγιά να κατέβει, ξεφόρτωσε τις αποσκευές και γυρνώντας σε μένα με προέτρεψε να μάθω το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, τονίζοντάς μου ότι "είσαι καλό παιδί".
Δεν ξέρω αν ο ταξιτζής είχε ή όχι τα λογικά του, το σίγουρο είναι ότι η αίσθησή μου κατεβαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ήταν μια περίεργη χαρά που τον είχα γνωρίσει.
Σιγουρα ειναι μια εμπειρια που την εζησες και ουδεις μπορει να την αμφισβητησει.
Τωρα, σε καποιο νημα ειχα αναπτυξει ενα θεμα με εναν περιεργο ταξιτζη, που στην δικη μου περιπτωση πιστευω πως ηταν το ιδιο το κακο, αλλα εγω ειχα προηγουμενα μαζι του λογω καποιον καταστροφικων για εμενα πραγματων που εκανα οταν σπουδαζα και ειχαν να κανουν με πνευματιστικες συγκεντρωσεις κλπ.
Υπαρχουν ανθρωποι που ναι, πιστευουν οτι τους κυνηγα το κακο.
Ο νεαρος με την enduro ισως και να αγριοκοιταξε τον ταξιτζη ειτε για καποιο αντικανονικο προσπερασμα, ειτε γιατι μπορει να του εκλεινε τον δρομο κλπ.
Κανεις δεν μπορει να ξερει με σιγουρια.
Η μεγαλυτερη νικη του διαβολου πανω στον ανθρωπο, ειναι οτι κατορθωσε και τον επεισε οτι δεν υπαρχει.
Σημασια εχει οτι εζησες αυτο που εζησες και το μοιραστηκες εδω μαζι μας.
Τωρα, σε καποιο νημα ειχα αναπτυξει ενα θεμα με εναν περιεργο ταξιτζη, που στην δικη μου περιπτωση πιστευω πως ηταν το ιδιο το κακο, αλλα εγω ειχα προηγουμενα μαζι του λογω καποιον καταστροφικων για εμενα πραγματων που εκανα οταν σπουδαζα και ειχαν να κανουν με πνευματιστικες συγκεντρωσεις κλπ.
Υπαρχουν ανθρωποι που ναι, πιστευουν οτι τους κυνηγα το κακο.
Ο νεαρος με την enduro ισως και να αγριοκοιταξε τον ταξιτζη ειτε για καποιο αντικανονικο προσπερασμα, ειτε γιατι μπορει να του εκλεινε τον δρομο κλπ.
Κανεις δεν μπορει να ξερει με σιγουρια.
Η μεγαλυτερη νικη του διαβολου πανω στον ανθρωπο, ειναι οτι κατορθωσε και τον επεισε οτι δεν υπαρχει.
Σημασια εχει οτι εζησες αυτο που εζησες και το μοιραστηκες εδω μαζι μας.
Παράθεση:
|
Ο νεαρος με την enduro ισως και να αγριοκοιταξε τον ταξιτζη ειτε για καποιο αντικανονικο προσπερασμα, ειτε γιατι μπορει να του εκλεινε τον δρομο κλπ.
|
Λογικά ο φίλος Γιώργος θα είχε επηρεαστεί από τις διηγήσεις του ταξιτζή, και μόλις αντίκρυσε τον θυμωμένο -προφανώς για διαφόρους λόγους- αναβάτη της μηχανής να αγριοκοιτάζει, θα συνέδεσε το γεγονός με όσα είχε ακούσει νωρίτερα. Η άποψη του ταξιτζή (είπε χαρακτηριστικά ότι είναι ο διάβολος) για αυτό το άτομο που για λίγα δευτερόλεπτα παρατήρησαν και οι δυο τους, θα τον έκανε να πιστέψει ακόμα περισσότερο στην σύνδεση που είχε κάνει πριν αυτός, οπότε και πείστηκε, τρόπον τινά, ότι πράγματι αντίκρυσε τον διάβολο που κυνηγά τον θεοσεβούμενο ταξιτζή. Κάπως έτσι το βλέπω, χωρίς φυσικά να αποκλείω τίποτα.
Παράθεση:
| Λογικά ο φίλος Γιώργος θα είχε επηρεαστεί από τις διηγήσεις του ταξιτζή, και μόλις αντίκρυσε τον θυμωμένο -προφανώς για διαφόρους λόγους- αναβάτη της μηχανής να αγριοκοιτάζει, θα συνέδεσε το γεγονός με όσα είχε ακούσει νωρίτερα. Η άποψη του ταξιτζή (είπε χαρακτηριστικά ότι είναι ο διάβολος) για αυτό το άτομο που για λίγα δευτερόλεπτα παρατήρησαν και οι δυο τους, θα τον έκανε να πιστέψει ακόμα περισσότερο στην σύνδεση που είχε κάνει πριν αυτός, οπότε και πείστηκε, τρόπον τινά, ότι πράγματι αντίκρυσε τον διάβολο που κυνηγά τον θεοσεβούμενο ταξιτζή. Κάπως έτσι το βλέπω, χωρίς φυσικά να αποκλείω τίποτα. |
Θυμήθηκα το τραγούδι τον ημισκουμπριων, ο διάβολος κατέβηκε κάτω στο Χολαργό/και πρόλαβε το lada μου που ήτανε αργό.
Διάβολος vs taxi driver
δεν νομίζω.
Διάβολος vs taxi driver
δεν νομίζω.
Θεοσεβούμενοι ταξιτζήδες υπάρχουν όντως αρκετοί! Στις 16 Ιανουαρίου του 2010 το βράδυ έτυχε να μπω σε ένα τέτοιο ταξί, στο οποίο μάλιστα ο οδηγός (κοντά στα 40) άκουγε εκείνη τη στιγμή εκκλησιαστικούς ύμνους! 
Τον παρακάλεσα ευγενικά να κλείσει ή να αλλάξει τον σταθμό κάτι που έκανε άμεσα. Μετά από μια σιγή 20 περίπου δευτερολέπτων με ρώτησε τι ακριβώς με ενοχλεί και εγώ του απάντησα ότι λόγω ιδεολογικών και άλλου είδους πεποιθήσεων οι ήχοι αυτοί μου προκαλούσαν αρνητικά συναισθήματα τα οποία και δεν θα ήθελα να με "πυροβολούν" καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής!
Για να μην τα πολυλογώ στα 20 περίπου λεπτά του ταξιδιού μας ανοίξαμε συζητήσεις για την κόντρα ελληνισμού χριστιανισμού, για την αξιοπιστία των ευαγγελίων και για την ιστορικότητα του Ιησού. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο President με ρώτησε αν μένω εκεί. Ευγενικά χαμογέλασα και του εξήγησα τον λόγο για τον οποίο έπρεπε να ήμουν εκεί εκείνο το βράδυ, αφήνοντάς τον με ανοικτό το στόμα!

Τον παρακάλεσα ευγενικά να κλείσει ή να αλλάξει τον σταθμό κάτι που έκανε άμεσα. Μετά από μια σιγή 20 περίπου δευτερολέπτων με ρώτησε τι ακριβώς με ενοχλεί και εγώ του απάντησα ότι λόγω ιδεολογικών και άλλου είδους πεποιθήσεων οι ήχοι αυτοί μου προκαλούσαν αρνητικά συναισθήματα τα οποία και δεν θα ήθελα να με "πυροβολούν" καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής!

Για να μην τα πολυλογώ στα 20 περίπου λεπτά του ταξιδιού μας ανοίξαμε συζητήσεις για την κόντρα ελληνισμού χριστιανισμού, για την αξιοπιστία των ευαγγελίων και για την ιστορικότητα του Ιησού. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο President με ρώτησε αν μένω εκεί. Ευγενικά χαμογέλασα και του εξήγησα τον λόγο για τον οποίο έπρεπε να ήμουν εκεί εκείνο το βράδυ, αφήνοντάς τον με ανοικτό το στόμα!
Παράθεση:
|
Καταρχάς θέλω να χαιρετήσω την όμορφη παρέα που έχετε στήσει εδώ. Σας διαβάζω πολύ καιρό και βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αρκετά από τα θέματα που συζητάτε. Μιας και το πρώτο μου ποστ είναι στις προσωπικές εμπειρίες, θα ήθελα να σας διηγηθώ κάποιες από τις ιστορίες που έχω ζήσει, αν και καμία δεν είναι τόσο "ανατριχιαστική" όσο από μερικές άλλες που έχετε ποστάρει.
Πριν καμιά δεκαριά χρόνια (δεν έχει πραγματικά σημασία ο χρόνος) έπρεπε να συνοδέψω τη γιαγιά μου στα ΚΤΕΛ στις τρεις γέφυρες. Στο ταξί που σταματήσαμε, έκατσα μπροστά και βρέθηκα μπροστά σε ένα σπάνιο θέαμα. Το ταξί ήταν γεμάτο από εικόνες, σχεδόν όλων των Αγίων. Σε έναν πρόχειρο υπολογισμό πρέπει να ξεπερνούσαν τις 50, καλύπτοντας κάθε γωνίτσα του ταμπλό. Οδηγός ήταν ένας συμπαθητικός κύριος, γύρω στα 50, ο οποίος αμέσως μετά τον προορισμό, με ρώτησε το όνομά μου. Με το που απάντησα, άρχισε να απαγγέλλει το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, αναλύοντας μάλιστα και κάποια πράγματα από τη ζωή του. Η συνέχεια της διαδρομής έμελλε να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καθώς ο οδηγός μου είπε ότι έχει μπει στο...μάτι του διαβόλου. Αιτία σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν η απόφασή του να αναγείρει μία βιβλιοθήκη στο χωριό του. Από τότε, ο...έξω από δω τον επισκεπτόταν στα όνειρά του και τον απειλούσε να σταματήσει. Συνεχίζοντας τις διηγήσεις, κι ενώ είχαμε ήδη φτάσει στο Καλλιμάρμαρο, μου είπε ότι μια μέρα στην πιάτσα του ταξί στο Σύνταγμα, είδε έναν άνθρωπο με κεφάλι τράγου, να τον κοιτάει επιθετικά από μακριά. Γυρνώντας να φωνάξει έναν συνάδερφο, το περίεργο ον είχε εξαφανιστεί. Δεν πρόλαβε να τελειώσει την συγκεκριμένη ιστορία όταν μας πιάνει κόκκινο έξω από τη Βουλή. Το ταξί σταματάει, όμως σταματάει μπροστά μας και ένας τύπος με ένα καθαρόαιμο enduro. Βρισκόμενος δύο μέτρα μπροστά, γύρισε και κοίταξε με ένα απίστευτο βλέμμα τον ταξιτζή. Προς στιγμήν πάγωσα, γιατί στα μάτια του έβλεπα τεράστιο μίσος και θεώρησα ότι χωρίς να το αντιληφθώ, μπορεί το ταξί να τον είχε κλείσει νωρίτερα. Παρόλ' αυτά, συνέχισε απλά να τον αγριοκοιτάζει, χωρίς να του διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο. Ο οδηγός του ταξί παρέμεινε ψύχραιμος και μόλις το φανάρι άναψε και η μηχανή απομακρύνθηκε, γυρνάει και μου λέει: "Τον είδες; Αυτός ήταν ο διάβολος". Εκείνη την στιγμή, ζυγίζοντας όλα όσα είχα δει και ακούσει στο ταξί, μου φάνηκε πραγματικά ότι ο ταξιτζής είχε δίκιο. Μπαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ο οδηγός βοήθησε τη γιαγιά να κατέβει, ξεφόρτωσε τις αποσκευές και γυρνώντας σε μένα με προέτρεψε να μάθω το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, τονίζοντάς μου ότι "είσαι καλό παιδί". Δεν ξέρω αν ο ταξιτζής είχε ή όχι τα λογικά του, το σίγουρο είναι ότι η αίσθησή μου κατεβαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ήταν μια περίεργη χαρά που τον είχα γνωρίσει. |
Παράθεση:
|
Καταρχάς θέλω να χαιρετήσω την όμορφη παρέα που έχετε στήσει εδώ. Σας διαβάζω πολύ καιρό και βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αρκετά από τα θέματα που συζητάτε. Μιας και το πρώτο μου ποστ είναι στις προσωπικές εμπειρίες, θα ήθελα να σας διηγηθώ κάποιες από τις ιστορίες που έχω ζήσει, αν και καμία δεν είναι τόσο "ανατριχιαστική" όσο από μερικές άλλες που έχετε ποστάρει.
Πριν καμιά δεκαριά χρόνια (δεν έχει πραγματικά σημασία ο χρόνος) έπρεπε να συνοδέψω τη γιαγιά μου στα ΚΤΕΛ στις τρεις γέφυρες. Στο ταξί που σταματήσαμε, έκατσα μπροστά και βρέθηκα μπροστά σε ένα σπάνιο θέαμα. Το ταξί ήταν γεμάτο από εικόνες, σχεδόν όλων των Αγίων. Σε έναν πρόχειρο υπολογισμό πρέπει να ξεπερνούσαν τις 50, καλύπτοντας κάθε γωνίτσα του ταμπλό. Οδηγός ήταν ένας συμπαθητικός κύριος, γύρω στα 50, ο οποίος αμέσως μετά τον προορισμό, με ρώτησε το όνομά μου. Με το που απάντησα, άρχισε να απαγγέλλει το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, αναλύοντας μάλιστα και κάποια πράγματα από τη ζωή του. Η συνέχεια της διαδρομής έμελλε να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καθώς ο οδηγός μου είπε ότι έχει μπει στο...μάτι του διαβόλου. Αιτία σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ήταν η απόφασή του να αναγείρει μία βιβλιοθήκη στο χωριό του. Από τότε, ο...έξω από δω τον επισκεπτόταν στα όνειρά του και τον απειλούσε να σταματήσει. Συνεχίζοντας τις διηγήσεις, κι ενώ είχαμε ήδη φτάσει στο Καλλιμάρμαρο, μου είπε ότι μια μέρα στην πιάτσα του ταξί στο Σύνταγμα, είδε έναν άνθρωπο με κεφάλι τράγου, να τον κοιτάει επιθετικά από μακριά. Γυρνώντας να φωνάξει έναν συνάδερφο, το περίεργο ον είχε εξαφανιστεί. Δεν πρόλαβε να τελειώσει την συγκεκριμένη ιστορία όταν μας πιάνει κόκκινο έξω από τη Βουλή. Το ταξί σταματάει, όμως σταματάει μπροστά μας και ένας τύπος με ένα καθαρόαιμο enduro. Βρισκόμενος δύο μέτρα μπροστά, γύρισε και κοίταξε με ένα απίστευτο βλέμμα τον ταξιτζή. Προς στιγμήν πάγωσα, γιατί στα μάτια του έβλεπα τεράστιο μίσος και θεώρησα ότι χωρίς να το αντιληφθώ, μπορεί το ταξί να τον είχε κλείσει νωρίτερα. Παρόλ' αυτά, συνέχισε απλά να τον αγριοκοιτάζει, χωρίς να του διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο. Ο οδηγός του ταξί παρέμεινε ψύχραιμος και μόλις το φανάρι άναψε και η μηχανή απομακρύνθηκε, γυρνάει και μου λέει: "Τον είδες; Αυτός ήταν ο διάβολος". Εκείνη την στιγμή, ζυγίζοντας όλα όσα είχα δει και ακούσει στο ταξί, μου φάνηκε πραγματικά ότι ο ταξιτζής είχε δίκιο. Μπαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ο οδηγός βοήθησε τη γιαγιά να κατέβει, ξεφόρτωσε τις αποσκευές και γυρνώντας σε μένα με προέτρεψε να μάθω το απολυτίκιο του Αγίου Γεωργίου, τονίζοντάς μου ότι "είσαι καλό παιδί". Δεν ξέρω αν ο ταξιτζής είχε ή όχι τα λογικά του, το σίγουρο είναι ότι η αίσθησή μου κατεβαίνοντας στα ΚΤΕΛ, ήταν μια περίεργη χαρά που τον είχα γνωρίσει. |
Η μοτοτεχνική που ήτο όπως γνωρίζουν οι παλαιοί, το πλέον έγκυρο περιοδικό υπό τον ήλιον, και βίβλος των απανταχού μηχανόβιων, σε άρθρο περιέγραφε την μελλοντολογική μυθιστορία, όπου ένας μοτοσικλετιστής αναλαμβάνοντας πραξικοπηματικά την ηγεσία του κράτους, κήρυξε αιματηρούς διωγμούς ενάντια στους ταξιτζήδες.
Οι άγγελοι του σκότους επιβαίνουν κιτρίνων σιδηρών θηρίων και οι άγγελοι του κυρίου απροστάτευτοι, με μόνη ασπίδα το θάρρος επί δύο τροχών.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι ταξιτζήδες είναι ταξικοί εχθροί των απανταχού μοτοσικλετιστών....
Ως παμπάλαιος μοτοσικλετιστής, δηλώνω απερίφραστα ότι κατά την προσωπική μου και μη επιδεχόμενη αμφισβήτησης γνώμη, αν ο διάολος οδηγούσε όχημα αυτό θα ήτο ταξί. Και ουχί εντούρο και μάλιστα καθαρόαιμη.
Τα εικονίσματα και τα τροπάρια, δεν αποτελούν απόδειξη φιλοχριστιανικότητας, αλλά ενδέχεται να στοχεύουν στην παραπλάνηση των πιστών.
Οι άγγελοι του σκότους επιβαίνουν κιτρίνων σιδηρών θηρίων και οι άγγελοι του κυρίου απροστάτευτοι, με μόνη ασπίδα το θάρρος επί δύο τροχών.
Ας μην ξεχνάμε ότι οι ταξιτζήδες είναι ταξικοί εχθροί των απανταχού μοτοσικλετιστών....
Ως παμπάλαιος μοτοσικλετιστής, δηλώνω απερίφραστα ότι κατά την προσωπική μου και μη επιδεχόμενη αμφισβήτησης γνώμη, αν ο διάολος οδηγούσε όχημα αυτό θα ήτο ταξί. Και ουχί εντούρο και μάλιστα καθαρόαιμη.
Τα εικονίσματα και τα τροπάρια, δεν αποτελούν απόδειξη φιλοχριστιανικότητας, αλλά ενδέχεται να στοχεύουν στην παραπλάνηση των πιστών.
