- ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ESOTERICA.gr - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

http://www.youtube.com/watch?v=58LHO4OMEr0&feature=related Δώσε βάση στους στίχους Μπάτλερ! Έχω την εντύπωση πως αρχίζεις να με γουστάρεις ε; Σεμνάααα ...

quote:

---

alfa-omega

Εξωτερική , είναι αυτή που διαμορφώνεις και εσύ (η προσωπικότητά σου ) .

Εσωτερική είναι αυτή που έχει δοθεί διαμορφωμένη στον Άνθρωπο (στον κάθε άνθρωπο ) . [ Ποιος του την έδωσε ; ]

---

α. Το άπειρο Ον ,τα άπειρα Όντα .
β. Μία Οντότητα , εντός της οποίας ο Άνθρωπος είναι ενεργό κύτταρο της , με περιορισμένη δράση .

Αυτό που υπερβαίνει την εξωτερικά διαμορφωμένη αντίληψή κάθε ανθρώπου .
Το άγνωστο.
Αυτό που δεν έχει αιτία υπάρξεως ,η μη υπάρξεως .

quote:

---

Υπάρχει μία όμορφη ιστορία που προσπαθώ να καταλάβω... Κάποιος κρέμεται στο γκρεμό κι είναι πιασμένος με το στόμα από ένα κλαδί... γιατί τα χέρια του είναι άχρηστα... Κάποιος από κάτω, τον ρωτάει «Αδερφέ πως θα φτάσω στην φώτιση;»... Τι θα κάνει αυτός ο άνθρωπος; Αν μιλήσει, αφήνοντας το κλαδί, θα σκοτωθεί... Αν δεν μιλήσει περιφρονεί την έκκληση γιά βοήθεια, ενός συνανθρώπου του..Τι κάνει;

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 04/12/2009 15:16:42

quote:

---

Κι εγώ θα ρωτούσα, έτσι απλά..
Αν το να μιλήσουμε είναι λάθος (επειδή ο λόγος δεν αντιπροσωπεύει την Πραγματικότητα...
Κι αν το να μη μιλήσουμε είναι επίσης λάθος (επειδή πρέπει κάποιοι άνθρωποι να πάρουν την πληροφορία...)...
Τότε τι κάνουμε;
Δεν θα πω ότι έχω ήδη την απάντηση... Ούτε θα σας την δώσω με λέξεις... (Μπορεί και να μην έχω καμία απάντηση)...
Αλλά πως θα απαντούσατε σε αυτό;..

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 04/12/2009 15:53:16

quote:

---

Δεν είπα να σκέφτεστε συνέχεια να μην σκέφτεστε.
Έτσι το κατάλαβε το μυαλό σου επειδή δεν μπορεί να μην σκέφτεται.

---

«Αν ο αντίπαλος κατεβάζει το σπαθί του για να σε χτυπήσει κι εσύ, μόλις αντιληφθείς την κίνησή του, σκεφθείς να ανταποδώσεις το χτύπημα, ο νους σου σταματά, γιατί τον συνέλαβε το σπαθί του αντιπάλου σου. Έτσι όμως χάνεις την ελευθερία των κινήσεών σου και σκοτώνεσαι. Αυτό εννοώ όταν λέω προσκόλληση.

Εάν όμως ο νους σου δεν συλληφθεί από το σπαθί του αντιπάλου σου, ακόμη και όταν το βλέπεις να κατεβαίνει, δηλαδή αν, παρακολουθώντας την κίνησή του, δεν σκεφθείς να ανταποδώσεις το χτύπημα –ή για να είμαι ακριβέστερος, εάν δεν κάνεις την παραμικρή σκέψη- και εάν δεν σε πιάσει ταραχή την κρίσιμη ακριβώς στιγμή, κατά την οποία το σπαθί κινείται εναντίον σου, τότε μπορείς να αποφύγεις το χτύπημα, να πλησιάσεις τον αντίπαλο και να του αποσπάσεις το σπαθί με το οποίο θα σε σκότωνε. Έτσι, τελικά αυτό σκοτώνεται από το ίδιο του το σπαθί.»

-----------------------------------------------------------------

«Ο αρχάριος δεν γνωρίζει ποιος είναι ο κανονικός τρόπος για να κρατάει το σπαθί ούτε κατέχει άλλες γνώσεις σχετικά με την πολεμική τέχνη. Έτσι ο νους του δεν κολλάει ποτέ. Αν δεχτεί επίθεση, αμύνεται ενστικτωδώς, χωρίς υπολογισμούς.

Καθώς όμως μελετάει τις διάφορες τεχνικές σχετικά με την στάση του σώματος, το κράτημα του σπαθιού, την απόκτηση κατάλληλου πλαισίου λειτουργίας του νου και όλες τις άλλες, ο νους του κολλάει κάποιες στιγμές και, χωρίς να το περιμένει, καθυστερεί στην αντίδρασή του, όταν δέχεται επίθεση.

Καθώς οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια περνούν μέσα σε σκληρή άσκηση, αποκτά την ικανότητα να παίρνει την σωστή στάση του σώματος, να κρατάει το σπαθί με τον σωστό τρόπο και να εκτελεί σωστά τις διάφορες τεχνικές χωρίς να χρειάζεται σκέψη. Τότε ο νους του μοιάζει με το νου του αρχάριου, που δεν γνωρίζει τίποτε από την πολεμική τέχνη.»

Για ρίξε τώρα μια ανάλυση περί της σκληρής καθημερινής άσκησης που έχεις επιδοθεί και γνωρίζεις εκ βιώματος όλα αυτά που περιγράφεις.

υ.γ.Όπως βλέπεις κι εγώ ξέρω να αντιγράφω βιβλία.

quote:

---

Κάποια στιγμή αυτό γίνεται μόνιμη κατάσταση...

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 06/12/2009 18:51:18

quote:

---

Ωπ, κάτι ξέχασα και ξαναμπήκα.
Μην περνάς τα λεγόμενά μου από φίλτρα που λένε «αυτή η.... να μην την πω πάλι με ειρωνεύεται», δεν ισχύει τίποτα. Ίσως να μην έχουμε ακόμα αναπτύξει τον μεταξύ μας κώδικα επικοινωνίας αλλά που θα μας πάει θα τον πετύχουμε.

---

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Επίσης αυτό που είναι καλό εδώ ,κάπου άλλου μπορεί να είναι κακό επειδή το τι είναι καλό και το τι είναι κακό, έχει διαμορφωθεί από τα ήθη και τα έθιμα των λαών και την διαφορετική κουλτούρα, ανάλλαγα με την χώρα, αλλά και την χρονική περίοδο αυτών.

Αυτό που λέω δεν έχει να κάνει με το καλό και το κακό που προκύπτει μέσα από τον νου που είναι το ίδιο νόμισμα που έχει δυο πλευρές!!

Aλλά για κάτι που προκύπτει από την συνείδηση. Όχι μέσα από ένα πρότυπο, αλλά ούτε από μια ιδέα για το τι είναι καλό και τι κακό αλλά, μέσα από μια ελεύθερη αυθόρμητη ευδαιμονική κατάσταση που είναι πέρα από το καλό και το κακό. Μέσα από αυτήν την κατάσταση προκύπτουν η αρετές «χωρίς προσπάθεια»

quote:

---

αν θές να εξαλήψεις το <<κακό>> μέσα σου,τότε θα εξαλήψεις και το <<καλό>>.Οπως λέει και ο zip, η λύση είναι να τα ενώσεις αυτά τα δύο.

---

Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 06/12/2009 21:06:53

Το μεγαλύτερο κακό που αντιλαμβάνεται και βέβαια βιώνει τακτικά η κάθε προσωπικότητα στον κόσμο μας , είναι η αδικία & η ανισότητα .
Οι δύο πραγματικότητες είναι διαμορφωμένες ,πριν ακόμη γεννηθεί ο Άνθρωπος .
Την αδικία την βαστάνε ,την διατηρούνε τα κεκτημένα .
Την ανισότητα την διατηρούνε ,διαιωνίζουνε οι βολεμένοι .
Ο νους όταν προσπαθήσει να αποδράσει από την προσωπικότητα θα πρέπει να ακολουθήσει, ένα μονοπάτι, μία μέθοδο, κάτι που θα την οδηγήσει κάπου αλλού σε έναν κόσμο φωτεινότερο ,αλλιώς δεν έχει νόημα η απόδραση .
Η νοητική απόδραση σε έναν θεωρητικό ,φανταστικό ,ονειρεμένο κόσμο δεν αποτελεί μόνιμη ,τελική λύση .
Καταλήγω και πάλι στην ανιδιοτέλεια , διότι είναι μία ιδιότητα που δεν προωθείται, επιδιώκεται ,εξασκείται στον κόσμο μας , για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ταιριάζει στην προσωπικότητα και δεν ταιριάζει, διότι χωρίζει .
Είναι η ιδιότητά της .
Η προσωπικότητα διχάζει .
Από εκεί έως την ένωση της με κάτι που αποτελεί μέρος της ουσίας της δεν μπορεί να γίνει δίχως βιωματικές εμπειρίες .
Αυτές όμως μετά από ένα σημείο και ύστερα , χάνουνε την συμβατικότητά τους γίνονται αφηρημένες έννοιες.
Καλό θα ήτανε λοιπόν να πιαστεί ένα άτομο από κάπου, ώστε να μην χάσει τον λύχνο ,που θα τον οδηγήσει στις αφηρημένες έννοιες.

Τι γίνεται όμως όταν φτάσει κάποιος εκεί ?
Δηλαδή προσπαθεί να σκέφτεται με αφηρημένους όρους και έννοιες ,με διαχρονικές ,αστείρευτες ιδέες ?

Τι είναι αυτό που θα εισπράξει ,που θα να τον ικανοποιήσει σε τέτοιον βαθμό, ώστε να συνεχίσει την προσπάθεια πέρα από τα εγώ ?

Είναι η εργασία του ,η προσωπική εργασία του ,(αυτό μπορεί να γίνει σε ατομικό ,η ομαδικό επίπεδο ) με την ανιδιοτέλεια .

Δεν αρκεί να λέμε ,ότι δεν υπάρχει διαμορφωμένο πλαίσιο (από την κοινωνία μας ) για την προώθηση ανιδιοτελούς υπηρεσίας μεταξύ των ανθρώπων .
Όσο βρίσκουμε επιχειρήματα για να μην το προσπαθήσουμε ,να το επιχειρήσουμε να διαμορφώσουμε την προσωπικότητά μας με ανιδιοτελή χαρακτήρα , θα μένουμε μακριά από την ιδιότητα της ψυχής μας ,που είναι ανιδιοτελής και είναι ανιδιοτελής , διότι εκεί όπου υπάρχει τα πάντα είναι άφθονα ,άφθαρτα, ατελείωτα ,άπειρα .

Το δύσκολο είναι να πιστέψουμε ότι υπάρχει για τον καθέναν η ψυχή του και ότι αυτή βρίσκεται σε άλλη διάσταση .
Αυτός είναι και ο ουσιαστικός λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται, έστω και θεωρητικά ότι η ψυχή ενεργεί προς την προσωπικότητα , όταν αυτή εφελκυθεί.

Πως θα εφελκυθει όμως ,με τις σκέψεις ,τις ιδέες ,τα όνειρα ,το νοητικό υλικό ?

Όχι βέβαια .
Άλλα με τον ίδιο τον χαρακτήρα .
Όταν μία προσωπικότητα έχει ίδιο χαρακτήρα με μία άλλη δεν συζητάνε και συνεννοούνται καλύτερα , σε σχέση με δύο άλλες που διαφοροποιούνται ?

Ακόμη και εδώ μέσα στον χώρο αυτόν, συνεννοούνται καλύτερα , άτομα με όμοιο χαρακτήρα .
Δεν είναι ο όμοιος τρόπος σκέψεως τους , αυτός που τους ενώνει ?

Ενώ αντίθετα άτομα με διαφορετικό τρόπο σκέψεως ,θα πρέπει να βρούνε και να χρησιμοποιήσουνε πρώτα έναν κοινό κώδικα ,ώστε να επικοινωνήσουνε .

Πως θα πλησιάσει η ψυχή ,άτομα που δεν έχουνε διαμορφώσει κώδικα και χαρακτήρα ανιδιοτέλειας ?
Μπορεί να συμβεί αυτό ,έστω και σε θεωρητικό επίπεδο, είναι ποτέ εφικτό ?

Πως όμως είναι ποτέ δυνατόν να δεχθούμε αυτήν την θεώρηση, ως λογική ,πραγματική και υφιστάμενη ?
Δεν εξελίσσεται μέσω της ανιδιοτελούς υπηρεσίας προς τον πλησίον μας ?

Ουσιαστικά δηλαδή αυτή η κατάσταση έρχεται όταν κάποιος θυμηθεί τον εαυτό του και για να το κάνει αυτό δέν είναι ανάγκη να ασχολείται με τον θάνατο τον εγώ.Οταν το δωμάτιο είναι σκοτεινό,αρκεί να ανάψεις το φώς για να φωτιστεί,δέν μπορείς να πολεμήσεις με το σκοτάδι(εγώ).

quote:

---

wholemind

Υπάρχει μία όμορφη ιστορία που προσπαθώ να καταλάβω... Κάποιος κρέμεται στο γκρεμό κι είναι πιασμένος με το στόμα από ένα κλαδί... γιατί τα χέρια του είναι άχρηστα... Κάποιος από κάτω, τον ρωτάει «Αδερφέ πως θα φτάσω στην φώτιση;»... Τι θα κάνει αυτός ο άνθρωπος; Αν μιλήσει, αφήνοντας το κλαδί, θα σκοτωθεί... Αν δεν μιλήσει περιφρονεί την έκκληση γιά βοήθεια, ενός συνανθρώπου του..Τι κάνει;

---

Edited by - zip on 07/12/2009 10:29:57