- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Καταρχάς πρέπει να σου πω πως αυτό είναι το τελευταίο μύνημα που λαμβάνεις απο εμένα ... όταν το post του μυνήματος ολοκληρωθεί , το url του esoterica θα σβηστεί από τα favorites μου διότι δεν πρόκειται να το ξαναεπισκεφτώ ποτέ ... ότι και να γράψεις ως απάντηση σε αυτό το μήνυμα , θα είναι κρίμα γιατί απλά θα είναι ένα μήνυμα χωρίς παραλήπτη ...
Δεν θα μπώ στην διαδικασία να σου απαντήσω επεξηγηματικά στο κάθε τι που λες , διότι οι γνώσεις σου σχετικά με την "μαγεία" εκτός από το ότι είναι ελλειπέστατες , βασίζονται μόνο σε θεωρητικό επίπεδο ...(Μακάρι οι δικιές μου γνώσεις σχετικά με την "μαγεία" να βρισκόντουσαν στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με το δικό σου και στο λέω αυτό με απόλυτη ειλικρίνεια.Μακάρι χίλιες φορές να στηριζόντουσαν στην αμφιβολία και να ήταν "αναπλάσιμες" , παρά στο επίπεδο που βρίσκονται τώρα όπου για εμένα δεν υπάρχει γυρισμός και ίσως και σωτηρία ...)
Μπορώ πολύ εύκολα να καταρρίψω κάθε σου "θεωρητική" αντίληψη σχετικά με το από που "πηγάζουν" τα δαιμόνια απλά και μόνο περιγράφοντας σου την "μετάλλαξη της εξωτερικής εμφάνισης των δαιμονίων" όταν "έπεσαν οι μάσκες..." ("Οι μάσκες έπεσαν" όταν αποτραβήχτηκα και τα απαρνήθηκα ...), καθώς επίσης και με ποιούς τρόπους δεχόμουν συνεχώς σωματικές επιθέσεις άκρως μαινόμενες , κάθως επίσης και πως κατέληξα εδώ σώος και σου μιλάω αυτήν την στιγμή ... (όμως δεν θα το κάνω)
Εσύ με την σειρά σου θα μπορούσες να με χαρακτήριζες άλλον ένα "Alister Crowly" (διότι αν κρίνω απ τα λεγόμενα τους πως ήμουν τάχα ο εκλεχτός αν συνέχιζα ίσως και να γινόμουν) , ή απλά άλλον έναν τρελλό ... (έχεις το δικαίωμα να πιστεύεις ότι θές)
Σχετικά με την αρχαία Ελλάδα θα πρέπει να σου πώ πως είμαι περίφανος που είμαι Έλληνας ...
Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν ο λαός με τις "βαθύτερες θρησκευτικές αναζητήσεις" σε σχέση με όλους τους άλλους λαούς ...
Ήταν δαιμονολάτρες συνηδειτά ή ασυνείδητα αλλά ήταν δικαιολογημένοι διότι δεν είχαν γνωρίσει τον πραγματικό θεό ...
Ο Χριστός κατέβηκε στην γη και ξεκαθάρισε τα πάντα περί ειδωλολατρείας παγανισμού και δαιμονολατρείας
Δυστηχώς σήμερα έχουμε την αναβίωση των περισσοτέρων διδασκαλιών που απαγόρευσε ο Χριστός με "διαφορετικά εκφρασμένους τρόπους"
Εγώ μπορεί να "δαιμονοποιώ" τα περισσότερα όπως λες και εσύ από την άλλη "απενοχοποιείς" τα πάντα ... πράγμα που δεν μου προξενεί καθόλου εντύπωση , μιας και αυτή είναι η σημερινή "τάξη" των πραγμάτων ...
κάτι τελευταίο προς karma
quote:
Σου εύχομαι ότι καλύτερο στην προσωπική σου αναζήτηση ...
την ευχή αυτή δεν μπορώ να την δεχτώ και στην επιστρέφω ...
όχι άλλες τέτοιου είδους αναζητήσεις για εμένα ... αυτό που έπρεπε να "δω" και όχι να "βρω" τελικά το "είδα" ...
Μολονότι τα περί δαιμόνων μας βγάζουν από την ουσία του θέματος, θα ακολουθήσω κι εγώ αυτό το νήμα για ένα ποστ, μιλώντας και από προσωπική εμπειρία και από αναγνώσματα (κυρίως Dion Fortune).
Νομίζω ότι η αλήθεια περί όσων περιέγραψε ο 3spirit και σχολίασε ο Trithemius είναι κάπου στη μέση.
Όσοι έχουν ασχοληθεί με αστρικά ταξίδια ή με κάποιου είδους επικοινωνία με την άλλη πλευρά του πέπλου (π.χ. channeling) είτε για διείσδυση στα ακασικά είτε για άλλους λόγους, μπορούν να πιστοποιήσουν ότι το αστρικό πεδίο βρίθει από τους αποκαλούμενους "γόητες" ή "γητευτές", οντότητες (θα εξηγήσω αμέσως μετά τι εννοώ λέγοντας "οντότητες") οι οποίες κλέβουν ενέργεια από αυτούς που τις συναντούν, προσπαθώντας να απορροφήσουν την προσοχή τους μέσω του φόβου ή μέσω του σεβασμού και του ενδιαφέροντος που του εγείρουν.
Με απλά λόγια, αν θέλει κάποιος να επικοινωνήσει με μια αγγελική οντότητα ή με μια θεϊκή οντότητα και για τον λόγο αυτό επιχειρήσει ένα αστρικό ταξίδι, είναι βέβαιο ότι θα συναντήσει έναν γόητα που θα έχει την επιθυμητή από τον επιχειρούντα το ταξίδι εμφάνιση και θα προσπαθήσει να του απορροφήσει ενέργεια για να τραφεί, μέσα από συναισθήματα που, επειδή τα έχω βιώσει, είναι όπως ακριβώς τα περιγράφει ο 3spirit. Άλλοτε οι γόητες εμφανίζονται ως δαίμονες και τρέφονται με τον φόβο που εγείρουν, ωστόσο το σημαντικό στοιχείο είναι πάντα ότι βλέπει κανείς αυτό που κατισχύει στο ασυνείδητό του.
Τι είναι όμως αυτές οι οντότητες; Λένε οι ειδικοί (Fortune) ότι γεννιούνται με δύο τρόπους. Είναι "κελύφη" (οικεία πνεύματα, αιθερικά, σκιώδεις άνθρωποι κτλ, όπως ακριβώς τα περιέγραψε ο Trithemius) που ενδυναμώθηκαν από τη δραστηριότητα του ατόμου από τα οποία εκπορεύτηκαν εκτοπλασματικά τόσο πολύ ώστε να αποκτήσουν στοιχειώδη ευφυΐα και αυθυπαρξία. Ειδάλλως είναι εγρηγορότα, δηλ. κελύφη συλλογικών ενεργειακών προσπαθειών, τα οποία δεν διαλύθηκαν ενεργειακά από τα μέλη που τα συνθέτουν, είναι δυνατότερα από τα ατομικά κελύφη και αποκτούν γρηγορότερα ευφυΐα και αυθυπαρξία. Και φυσικά έχουν αναπτυχθεί τεχνικές για να μπορέσει κάποιος να τα φέρει υπό τον έλεγχό του.
Όλα αυτά λοιπόν είναι επομένως ανθρώπινες εκπορεύσεις (όπως λέει ο Trithemius) που όμως στην πορεία απέκτησαν αυθυπαρξία (όπως λέει ο 3spirit) ΟΜΩΣ το τι τα έλκει κοντά σε κάποιον ακατάλυτα είναι η ομοιότητα, κάποιο σημείο συντονισμού μεταξύ υποκειμένου και οντότητας.
Σχετικά με την ετυμολογία της λέξης "δαίμων", ο Trithemius έχει απόλυτο δίκαιο και προσωπικά θα έλεγα σε όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν πιο ουσιαστικά με το πεδίο να διαβάσουν το έργο "Κρατύλος ή περί ορθότητας των ονομάτων" του Πλάτωνα.
Θέλω επίσης να συγχαρώ για τη στάση σας όλους, elo, nst, Dying Incubus, karma, Trithemius και γενικά όλους όσους κρατούν το επίπεδο που έχουμε συνηθίσει σε αυτό το τόπικ.
Αγαπητέ Sesostris, χαίρομαι που σε βλέπω εδώ και θέλω να σε καλωσορίσω. Το γνωρίζω αυτό που μας γράφεις, τα ίδια μας λέει και η karma που είναι επίσης αστρολόγος και μάλιστα πολύ γνωστή στο ευρύ κοινό. Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο τόπικ και άλλες απόψεις, ωστόσο, όπως του Trithemius, ο οποίος αποδίδει τα αποτελέσματα των αναδρομών σε συντονισμό με τα ακασικά αρχεία ή εμένα της ίδιας, που παρουσίασα την προσωπική μου ερμηνεία με αφετηρία τη διδασκαλία του Sri Aurobindo. 
Και κλείνω εδώ την παρένθεση, για να επιστρέψω στο βασικό μας θέμα.
Edited by - Unseen on 14/11/2007 08:37:01
Πρόκειται για μια αρχαία μυστηριακή θρησκευτική κίνηση, η οποία εμφανίστηκε τον 6ο αι. π.Χ., αρχικά στη Θράκη και σύντομα διαδόθηκε σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και στις αποικίες της Κάτω Ιταλίας και της Σικελίας.
Η ιδεολογία των Ορφικών στηρίζεται στον εξής μύθο: οι Τιτάνες είχαν κατασπαράξει και καταβροχθίσει το παιδί-θεό Διόνυσο (ο οποίος, στα ορφικά κείμενα, ονομάζεται Ζαγρεύς) και γι’ αυτό τους το έγκλημα κεραυνοβολήθηκαν από τον Δία. Από τις στάχτες τους γεννήθηκε η ανθρωπότητα, η οποία, για τον λόγο αυτό, αποτελείται από μια τιτανική (δηλ. ακάθαρτη) και μία θεία φύση.
Το βασικό σημείο της συγκεκριμένης φιλοσοφίας είναι ότι οι Ορφικοί αναγνωρίζουν ως πραγματική φύση του ανθρώπου, την ψυχή του, την οποία διαχωρίζουν από το σώμα. Και στο σημείο αυτό βλέπουμε μεγάλη διαφορά με τον Χριστιανισμό, που θεωρεί τον άνθρωπο άρρηκτη ψυχοσωματική ενότητα.* Το σώμα (εκ της λέξης «σήμα», δηλ. τάφος) κατά τους Ορφικούς γίνεται περιέκτης της ψυχής λόγω του νόμου της Ανάγκης (της φθοράς, του πόνου, κτλ.) και μολονότι είναι η φυλακή της, είναι και ο τρόπος για την ελευθερία της.
Γιατί, τι είναι αυτό που δένει την αθάνατη ψυχή με το σώμα; Οι Ορφικοί έλεγαν ότι προφανώς είναι η τιμωρία για κάποιο παλιότερο αμάρτημα, εισάγοντας έτσι την έννοια της μετενσάρκωσης. Λαμβάνοντας σώμα, η ψυχή μπορεί έτσι να εκτίσει την ποινή της και να απελευθερωθεί – εκτός αν υποπέσει σε κάποιο αμάρτημα, οπότε αναγκάζεται να εισέλθει σε νέο σώμα, μετά τον θάνατο του προηγούμενου.
Ο ορφισμός συνδεόταν επίσης με την άσκηση ενός τρόπου ζωής ο οποίος έθετε στόχο τον καθαρμό της ψυχής από τους ηθικούς ρύπους, με την αποχή από την κρεοφαγία, και άλλες πρακτικές.
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
* Ο Χριστιανισμός βασίζεται για τη θεώρηση αυτή στο εδάφιο της Γένεσης που μιλάει για την εμφύσηση του Πνεύματος στο πρόσωπο του Αδάμ, λέγοντας ότι για να θεωρείται πρόσωπο, είχε ήδη οντότητα κι ας ήταν μόνο πηλός, ύλη, σε εκείνο το στάδιο, προτού δηλ. ο Θεός του εμφυσήσει πνεύμα και ψυχή.
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Από αυτά που εγραψε η αγαπητη Unseen, μιας και προσωπικα δεν διαβασα τα βιβλια που αναφερεi, μα σε καποια περιοδο της ζωης, κατι λιγα ειδα απο αυτα, ερωτω….
Αν οι (οντοτητες) όπως τις περιεγραψε, (αγγελικες είναι η δαιμονικες), δημιουργουνται από τη σκεψη, (που είναι ενεργεια) (προσωπικη/συλλογικη), γιατι και οι αρχαγγελοι, οι αγγελοι και οι αγιοι, να μην δημιουργουνται το ιδιο?
Θελω να πω φιλοι, πως αν περιορισθουμε σε ότι ονομαζουμαι κακο, και του αποδιδουμε ιδιοτητες (χανουμε ενεργεια) ενω ότι αποκαλουμε καλο (οτι κερδιζουμε ενεργεια), αυτοματα γεννιουνται ορισμενες ερωτησεις.
Το Μισος είναι θεμα ενεργειας?
Η Μετεμψυχωση είναι θεμα ενεργειας?
Το Καρμα είναι θεμα ενεργειας?
Διαβολοι και οντοτητες είναι θεμα ενεργειας?
Αγιοι και Παναγιοι, είναι θεμα ενεργειας?
Αν όλα αυτά, ανηκουν στον ιδιο χυλο, μα διαφερουν ποιοτικα/ποσοτικα, είναι σαν να λεμε, λιβανι, καφεδακι, συνεμαδακι, γκομενιτσα…τι αλλαζει?
Κινηση αισθησεων δεν είναι?
Oλα λοιπον είναι θεμα ενεργειας?
Η πραγματικα κατι συμβαινει, όταν δεν ανηκουμε... σε αυτό το χυλο?
Μια ακομα ερωτηση. Αν σαν τους ορφικους, σαν συνηδειση κανουμε απλα καθαρση, (πραγμα πολυ δυσκολο, κυριως στις μερες μας), τι να συμβαινει?
. Σε ό,τι με αφορά, έχω να πω στον φίλο 3spirit τα εξής (κι αν δεν τα διαβάσει τώρα, θα τα πληροφορηθεί από τα ακασικά αρχεία 
)1. Το να αποφασίσει κάποιος να παραμείνει σε ένα φόρουμ, γίνεται γιατί κερδίζει κάτι από την όλη συμμετοχή του σε αυτό. Με απλά λόγια, το πνευματικό ισοζύγιο είναι θετικό. Αν μένουμε σε ένα φόρουμ μόνον αν κι εφόσον οι άλλοι συμφωνούν απαίδευτα μαζί μας, τότε είμαστε πολύ μακριά από τη φιλοσοφία της ενεργούς συμμετοχής.
2. Σχετικά με την μαγεία, ξαναλέω πως δεν αμφιβάλλω για τις ενασχολήσεις σου. Πάραυτα δεν σε ζηλεύω γιατί (και) η μαγεία αποτελεί μία εντελώς προσωπική πνευματική ενασχόληση με παραλλαγές τόσες όσοι και οι τελετουργοί! Κατά συνέπεια, η δική σου ενασχόληση δεν ομοιάζει με κανενός άλλου. Πάραυτα, ο τρόπος που ευκόλως αναλύεις μακροχρόνιες συζητήσεις με άλλες "οντότητες" απέχει μακράν από αυτά που έχουμε πληροφορηθεί από όσους πραγματικά έχουν εντρυφήσει στο θέμα. Μην ξεχνάς πως υπάρχουν τελετουργικά που για να πετύχουν χρειάζονται 6μηνη αποχή από κοινωνικές συναναστροφές και λοιπές καθημερινές ενασχολήσεις. Η επιτυχής επίκληση είναι κάτι δύσκολο να επιτευχθεί αλλά εσύ μας το παρουσιάζεις ως απλή καθημερινότητα και ευκολοχώνευτο σαν πρωϊνό! Εκεί ακριβώς ενίσταμαι και σε προτρέπω να ψάξεις και για άλλες αιτίες σε όσα περιγράφεις. Να σημειώσω επίσης πως όντως τα εγρηγορότα που αναφέρει η φίλη Unseen είναι σημαντικότατος παράγοντας σε υλοποιήσεις τέτοιων "οντοτήτων".
3. Σχετικά με τις αναλύσεις σου περί φύσεως δαιμόνων, πραγματικά η βοήθειά σου θα ήταν χρήσιμη, στο άλλο σχετικό θέμα όπου συζητάμε τέτοια πράγματα...
4. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν θρησκευτικές αλλά μεταφυσικές αναζητήσεις. Ο χρωματισμός των αναζητήσεών τους με τον όρο "θρησκεία" παραπέμπει σε συλλογική και καθολική προσέγγιση τέτοιων θεμάτων, κάτι που ως γνωστόν ουδέποτε ίσχυσε στην αρχαία Ελλάδα. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο ανέφερα πως οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν θρησκεία αλλά κοσμοθεωρία ή καλύτερα κοσμοθέαση.
5. Έγραψα πριν πως είμαι εξαιρετικά ευαίσθητος στα όσα έχουν να κάνουν με τους προγόνους μας. Έτσι λοιπόν κι εδώ, το να κατηγορείς χωρίς καμία βάση έναν πνευματικότατο λαό περί δαιμονολατρείας και μάλιστα ακόμα και ασυνείδητης, είναι τουλάχιστον μικρότητα. Σου επαναλαμβάνω και πάλι πως ΟΥΔΕΠΟΤΕ οι αρχαίοι Έλληνες είχαν κάποιον εκπρόσωπο του καλού ή του κακού. Επίσης ΟΥΔΕΠΟΤΕ οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ειδωλολάτρες, καθώς τα αγάλματα που έφτιαχναν δεν λάτρευαν το μάρμαρο ή το ξύλο γιατί απλά αποτελούσαν ΤΙΜΗ προς τον αντίστοιχο θεό, τον οποίο "λάτρευαν" νοητά. Δεν είναι κακό να διαβάσεις μόνος σου κάτι περί αρχαιοελληνικής προσέγγισης στο ζήτημα του θείου. Πάντως αν θέλουμε να μιλήσουμε για ειδωλολατρία, ξέρεις καλά πως όντως υπάρχει ακόμη και σήμερα και λέγεται χριστιανισμός. Αν και οι αποδείξεις πρί αυτού είναι πολλές και γνωστές, το κλείνω εδώ γιατί ήδη έχω βγει όχι απλά εκτός θέματος αλλά εκτός site 
6. Ο Ιησούς, ουδέποτε απαγόρεψε κάποια πνευματική ιδέα, πολλώ δε τις μεταφυσικές ανησυχίες κάποιων. Σέβομαι το τι πιστεύεις αλλά θα σε παρακαλούσα να καταλάβεις πως ο χριστιανισμός (ή καλύτερα οι διδαχές του Ιησού, γιατί άλλο τι δίδασκε ο Ιησούς και άλλο τι διδάσκει ο χριστιανισμός...) ούτε πανάκεια είναι, ούτε δικαιούται να αξιώσει πως κατέχει τη μοναδική επί γης αλήθεια. Να θυμάσαι πως όπως τα χρώματα του ουράνιου τόξου έχουν κοινή αρχή και κοινό τέλος και απλά αποτελούν τμήματα ενός συλλογικού φωτός, έτσι και τα δόγματα, οι θρησκείες και τα διάφορα πνευματικά συστήματα δεν είναι τίποτε άλλο παρά δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο προορισμό. Είναι δικαίωμά σου να διαλέξεις το χρώμα/δρόμο που σου ταιριάζει, δεν έχεις όμως κανένα δικαίωμα ούτε να επιβάλλεις τη δική σου δοξασία έναντι των άλλων, ούτε φυσικά να χλευάζεις ή να υποβιβάζες κάθε αλλότρια εκδοχή μεταφυσικής έκφρασης.
Είναι σύνηθες φαινόμενο (τουλάχιστον στην Ελλάδα) να ερχόμαστε αντιμέτωποι με την υπεροψία της πλειοψηφικής θρησκείας, όμως όπως και το σύνταγμα επιβάλλει, ο καθείς είναι ελεύθερος να πιστεύει όπου, όπως και αν θέλει. Αν κάτι έρχεται σε απόλυτη συμφωνία με τα δικά σου πιστεύω, μην είσαι και τόσο σίγουρος πως θα βρει βάση και στα πιστεύω όλων των μεταφυσικά ενεργών ανθρώπων. Αυτή είναι μία καθολική αλήθεια που όλοι πρέπει να την κατανοήσουν και να τη σεβαστούν, αν φυσικά μιλάμε για έμπρακτη δημοκρατία...
7. Όσο για την δική μου στάση του να "απενοχοποιώ" τα πάντα, μάλλον μπερδεύεις την απόλυτη ελευθερία της σκέψης με άλλον έναν εχθρό της εκκλησίας. Δεν θέλω να ψάξω τέτοιου είδους συνδέσεις. Απλά να θυμάσαι πως αν, τουλάχιστον για τις μεταφυσικές ανησυχίες μας, είμαστε δέκτες πολλών και διαφορετικών ερμηνειών και ερεθισμάτων και όλα αυτά συνεπικουρούνται από την πλήρη ελευθερία σκέψης και αποφάσεων, πραγματικά η πνευματικότητα όλων θα εκτιναχθεί σε πρωτόγνωρα ύψη γιατί για πρώτη φορά οι άνθρωποι θα γνωρίσουν τον εαυτό τους γιατί θα μάθουν να σκέφτονται οι ίδιοι για τον εαυτό τους, θα έχουν οι ίδιοι την ευθύνη των πνευματικών-μεταφυσικών τους επιλογών και δεν θα τρώνε έτοιμη και προκατασκευασμένη τροφή. Αυτό το τελευταίο πηγάζει από την ανασφάλειά μας για τα μεταφυσικά ζητήματα, από τον άμεσο κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισμού αν δεν ανήκουμε στη μάζα και από τον εφησυχασμό για τα μέλλοντα αφού άλλοι αποφασίζουν για εμάς αλλά τελικά συνιστά ξεκάθαρη πνευματική οκνηρία με καταστροφικές συνέπειες. Είναι μεγάλη ευθύνη να αποφασίζεις εσύ ο ίδιος για το πως θα χαράξεις το δρόμο προς την πνευματική αναζήτηση, γι' αυτό και καθόλου δημοφιλές 
8. Κάτι τελευταίο. Αν παρ' όλες τις άσχημες εξελίξεις στις εν λόγω ενασχολήσεις σου, αναφέρεις πως τελικά παραιτείσαι από κάθε είδους πνευματική αναζήτηση, κατ' εμέ δείχνει πως τελικά ποτέ δεν είχες μέσα σου αυτόν τον "ανεκπλήρωτο έρωτα", το "πνευματικό παιδί" που αιωνίως θα πεινά και ποτέ δεν θα χορταίνει. Κι όμως κάτι δεν με πείθει πως σ' εσένα είναι έτσι τα πράγματα. Πράγματι η πνευματική αναζήτηση δεν έχει τέλος. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως έφτασε στην Ιθάκη. Αν λοιπόν μέχρι τώρα διάλεξες έναν λάθος δρόμο, το ότι το κατανόησες είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα προς μια νέα αρχή. Μου δίνεις την εντύπωση πως γενικότερα είσαι απογοητευμένος και πως αυτές είναι οι τελευταίες σου μέρες στην εσωτερική αναζήτηση, αλλά εγώ θα σε προέτρεπα να τις δεις ως τις πρώτες μέρες της υπόλοιπης πνευματικής ζωής σου. Έχεις τόσα πολλά ακόμα να κάνεις, τόσα πολλά να δεις, τόσα πολλά να συζητήσεις με άλλα "ψώνια" της εσωτερικής αναζήτησης όπως όλοι μας εδώ μέσα αλλά και έξω από αυτό το φόρουμ. Η πορεία σου στη μεταφυσική τελειώνει όταν κλείσεις για πάντα τα μάτια σου αλλά ακόμα δεν ήρθε αυτή η ώρα. Γι' αυτό κάθησε με ηρεμία, μίλα με τον εαυτό σου για το τι τελικά αγγίζει πραγματικά και ενστικτωδώς την καρδιά σου και πορεύσου σε αυτόν τον δρόμο. Είτε λέγεται χριστιανισμός, είτε μαγεία, είτε απλή φιλοσοφία, είτε θεουργία, είτε κάτι άλλο, πάντα να θυμάσαι πως απλά διαλέγεις με σιγουριά ένα από τα πολλά χρώματα/δρόμους του ουράνιου τόξου που θα σε οδηγήσει από τη γη στον ουρανό, από τη σφαίρα του Malkuth στη σφαίρα του Kether. Καλή πορεία φίλε!
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Ας επιστρέψουμε τώρα στο (πραγματικό) θέμα μας...
Σχετικά με τις αναδρομές, οι "οπαδοί" της μετενσάρκωσης θεωρούν πως η ειδοποιός διαφορά μεταξύ πραγματικής αναδρομής (άρα απόδειξης μετενσάρκωσης) και απλής πληροφορίας από τα ακασικά αρχεία, είναι το γεγονός πως σε μία αναδρομή συνυπάρχει η πληροφορία με το έντονο συναίσθημα. Αντίθετα, μία απλή πληροφορία από το ακασικό πεδίο δεν περιέχει συναίσθημα. Και ερωτώ: γιατί να μην καταχωρούνται και τα συναισθήματά μας στο ακασικό πεδίο; Αν κάποιος πριν 3.000 χρόνια είδε τον αδελφό του να πνίγεται, τότε στο ακασικό πεδίο αποτυπώθηκε τόσο η πληροφορία (εικόνα) του πνιγμού, όσο και το έντονο συναίσθημα που εκπορεύτηκε από τον παρατηρητή. Κατά συνέπεια το ακασικό πεδίο καθίσταται πλήρες σχετικά με στοιχεία παρελθοντικών γεγονότων και επ' ουδενί δεν υστερεί έναντι της θεωρίας της μετενσάρκωσης. Τελικά, τι είναι αυτό που θα μπορούσαμε να πούμε πως δίνει στη θεωρία της μετενσάρκωσης το απαραίτητο και αδιάσειστο στοιχείο για την εγκυρότητά της;
Καλό απόγευμα σε όλους σας
I n v o k e O f t e n
quote:
Ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό των περισσότερων μεταφυσικών φαινομένων εξηγούνται απόλυτα δια μέσου της δαιμονολογίας ...
Και ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ψυχοπαθών επίσης…
Δεν γνωρίζω τίποτα σχετικό με δαίμονες κλπ αλλά η όλη ανάγνωση των παραπάνω με μεταφέρει πίσω στο Μεσαίωνα και βάλε....
Χρησιμοποιώντας την κοινή λογική σκέφτομαι ότι αν υπήρχε έστω κι ένας που να γνωρίζει με βεβαιότητα τις απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά η δεν θα ζούσε για να μας τα περιγράψει η δεν θα ήταν εδώ επ ουδενί.
Ρωτάει ο Πλάτωνας τι υπάρχει και τι όχι?
Απαντώ εγώ λοιπόν...
Κατά την γνώμη μου υπάρχει ότι εσύ θέλεις να υπάρξει, έχει την μορφή που επιθυμείς και που αγαπάει η δική σου φαντασία και τις ιδιότητες που του προσδίδεις..
Όταν λέμε ότι η πίστη μετακινεί όρη αναφερόμαστε στην ΙΔΕΑ πίστη αορίστως κι όχι ορίζοντας σε τι να πιστεύουμε. Και αυτό διότι εκτός από την πίστη στον ίδιο μας τον εαυτό δεν υπάρχει τίποτα απολύτως σταθερό και απαράλλαχτο σε αυτό το χώρο, ιδιο με κάποιου άλλου.
Σε όλες τις θρησκείες και σε όπου γενικά εμπλέκεται ιδεολογία, υπάρχουν ''θαύματα''και ''υπερφυσικά'' γεγονότα.
Η δική μας δύναμη της οποίας το μέγεθος αγνοούμε [ και καλώς γίνεται μέχρι ενός ορίου] είναι αυτή που ενδυναμώνει και υλοποιεί τις σκέψεις μας.
Οποιος έχει ασχοληθεί με ομαδικό διαλογισμό θα ξέρει ότι δεν είναι ''σωστό'' να ανταλλάσσει απόψεις με τους υπόλοιπους σχετικά με το τι ''είδε'' και αισθάνθηκε κατά την διάρκεια του…
Γιατί όμως? Διότι όλα είναι εντελώς υποκειμενικά και απαντούν στις ιδιαιτερότητες του και τις ανάγκες του κάθε χαρακτήρα.
quote:
Και ερωτώ: γιατί να μην καταχωρούνται και τα συναισθήματά μας στο ακασικό πεδίο;
Τα συναισθήματα για να υπάρξουν και να διατηρηθούν προϋποθέτουν νευρικό σύστημα για την πρόσληψη αυτών και εγκέφαλο που να διατηρεί την λειτουργία της μνήμης. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει κανένα ερέθισμα.
Αρα όπου δεν υπάρχει ύλη δεν υφίστανται για να καταχωρηθούν....
Τώρα βέβαια κάποιες διδασκαλίες λένε ότι μετα τον θάνατο ξαναζούμε από την αρχή ότι αισθανθήκαμε αλλά....οπως είπα σε μια αγαπημένη φίλη << κρίμα που εκεί δεν θα έχει τηλέφωνο για να πούμε η μια στην άλλη τι συμβαίνει επιτέλους>>
Καληνύχτα παιδιά
Υγ Το βιντεάκι το είδε κανείς ?
Αγαπητέ μου ΠΛΑΤΩΝΑ, εξαιρετικά τα ερωτήματά σου. Ως προς το πρώτο σκέλος, αυτό που μπορώ να πω είναι ότι οι άνθρωποι δεχόμαστε πως ζούμε σε ένα σύμπαν που άρχεται από έναν καλό Θεό. Θεωρούμε το σύμπαν πρωταρχικά καλό, ως εκπόρευση αυτού του καλού Θεού, και θεωρούμε επίσης ότι το κακό είναι μια μόλυνση που συνέβη μεταγενέστερα. Επίσης, οι παραδόσεις λένε ότι οι άγγελοι ήταν απ’ευθείας δημιουργήματα του καλού αυτού Θεού, όπως ο άνθρωπος. Ο Θεός δεν δημιούργησε δαίμονες, οι δαίμονες προέκυψαν μετά από την πτώση που προκάλεσαν ο εγωισμός και η φιλαρχία.
Όμως επειδή το να θεωρήσει κανείς οντότητα έξω από τον Θεό (ο οποίος είναι παν το υπαρκτόν) αποτελεί λογικό σφάλμα, έρχονται διάφορες δοξασίες, λογοτεχνικά έργα κτλ. που προσπαθούν να προσφέρουν λογικές εξηγήσεις για το φαινόμενο του κακού. Ο εσωτερισμός (Μπέιλη), για παράδειγμα, λέει ότι η θεότητα δεν είναι τέλεια, αντίθετα τελεί και εκείνη εν εξελίξει και τα τμήματά της που δεν είναι ακόμη τέλεια προκαλούν αυτό που ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται ως κακό, πόνο, ανάγκη, κτλ. Σε μια αντίστοιχη γραμμή, άλλες δοξασίες (το Τάγμα του Κρίνου και του Αετού, για παράδειγμα) μιλάνε για κύκλους κόσμους που άρχονται από ήσσονες, ατελείς θεούς, δημιουργήματα της Άναρχης Αρχής και τους ίδιους. Ο Τόλκιν έχει παρουσιάσει την ιδέα της ατέλειας μέσα στην ίνα της θεότητας πολύ ποιητικά, όπως μπορούμε να δούμε στο αρχικό κεφάλαιο του έργου του «Σιλμαρίλιον». Και πάει λέγοντας.
Όσο για τις ενέργειες, πραγματικά πιστεύω ότι όλα είναι ενέργεια. Και όπως η ενέργεια διαφοροποιείται ανάλογα με τον κραδασμό ή τη δόνηση, έτσι οι άγγελοι, οι αρχάγγελοι, οι δαίμονες κτλ. ουσιαστικά είναι διαφορετικοί κραδασμικοί σταθμοί που ίσως η φαντασία μας αρέσκεται να προσωποποιεί για να μπορέσει κάπως να κατανοήσει… Άλλοι είναι κάθετοι όσον αφορά τις μορφές και στηρίζουν τις απόψεις του σε γραφές διδασκάλων όπως του Μορύα ο οποίος περιγράφει τη μιαρότητα σαν σκορπιούς, φίδια κτλ. και λένε ότι ναι, έτσι είναι στο αστρικό. Αυτή τη μορφή έχουν και καμία άλλη (λένε) – το υποκειμενικό στοιχείο δεν παίζει κανέναν ρόλο. Προσωπικά πιστεύω ότι με την επιμονή τους απλώς ενδυναμώνουν συγκεκριμένες σκεπτομορφές, αλλά περί ορέξεως…
Τώρα τι γίνεται αν πούμε ότι δεν ανήκουμε σε αυτόν τον ενεργειακό χυλό, πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ. Νομίζω ότι είμαστε αναπόσπαστο τμήμα αυτής της ενεργειακής σούπας και ότι δεν μπορούμε μαγικά να πηδήξουμε έξω απ’ αυτήν. Αλλά κάπου το πας, έχω την εντύπωση, κάτι θέλεις να πεις. Για πες το.
Αγαπητοί Trithemius και nst,
Τα συναισθήματα είναι κι αυτά ενέργεια, έτσι δεν είναι; Σύμφωνα με έναν βασικό κανόνα της Φυσικής, απώλεια ενέργειας δεν νοείται στο σύμπαν. Έστω λοιπόν ότι τα συναισθήματα δεν καταγράφονται με αυτή τη μορφή (ως συναισθήματα). Τότε όμως ως κάτι πρέπει να καταγράφονται. Τι είναι αυτό το κάτι; Επαναλαμβάνω ότι προσωπικά θεωρώ πως ΚΑΙ τα συναισθήματα καταγράφονται στα ακασικά ως συναισθήματα. Η παραδοχή αυτή είναι θεμελιώδης στην SRT, μια μέθοδο εναλλακτικής θεραπείας.
Εκτός αν θεωρήσουμε ότι τα ακασικά είναι κάτι σαν πάπυροι όπου καταγράφεται η ιστορία και ότι υπάρχει κάτι ευρύτερο, ένα ενεργειακό πεδίο, που περικλείει και τα ακασικά, στο οποίο καταγράφονται οι φορτίσεις που συνοδεύουν την ιστορία.
Θα επανέλθω αύριο με τη διερεύνηση ρευμάτων της αρχαιότητας σε σχέση με την ιδέα της μετενσάρκωσης.
Με αγάπη,
Unseen
YΓ1 Trithemius, βλέπεις τι χαμός γίνεται όταν πει κανείς ότι λείπει λιγάκι; 
ΥΓ2 nst μου, το βίντεο ήταν υπέροχο, η μουσική του Βάγκνερ σε συνδυασμό με τους αναγεννησιακούς πίνακες ένα εξαιρετικό σύνολο… ευχαριστούμε.
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
Η ερωτήσεις δεν είναι ρητορικές....θα ήθελα μια απάντηση.
Λες
quote:
Σύμφωνα με έναν βασικό κανόνα της Φυσικής, απώλεια ενέργειας δεν νοείται στο σύμπαν.
Ναι αλλά η φυσική αυτο που αποδεικνύει είναι τα αποτελέσματα της ενέργειας και μέσω αυτών την χαρακτηρίζει.
<< Τα συναισθήματα είναι ενέργεια >> ..... Είναι τα ιδια τα συνασθήματα ενέργεια η το αποτέλεσμα που παράγεται κάτω απο το ερέθισμα τους και που είναι προϊόν σκέψης και πράξης μεταφραζεται σε ενέργεια?
quote:
Έστω λοιπόν ότι τα συναισθήματα δεν καταγράφονται με αυτή τη μορφή (ως συναισθήματα). Τότε όμως ως κάτι πρέπει να καταγράφονται
Αν δεχθούμε οτι τα ίδια τα συναισθήματα είναι ενέργεια? η οτι κάτι παράγεται μεσω αυτών τότε θα μπορούσαμε να πούμε οτι κάποια στιγμή αυτή η ενέργεια μετατρέπεται σε μια άλλη της μορφή. Όπότε δεν καταγράφεται κάτι αλλά αλλάζει μορφή και ετσι δεν χάνεται.
quote:
Επαναλαμβάνω ότι προσωπικά θεωρώ πως ΚΑΙ τα συναισθήματα καταγράφονται στα ακασικά ως συναισθήματα. Η παραδοχή αυτή είναι θεμελιώδης στην SRT, μια μέθοδο εναλλακτικής θεραπείας.
Εγω δεν εχω προσωπική άποψη . Ναι μεν εχω διαβασει απόψεις και θεωρείες για τα ακασικά αρχεία αλλά εχω πολλές ενστάσεις μια και κάθε φορά που καταλλήγω σε μια θέση βρίσκεται μια άλλη θεωρεία προερχόμενη συνήθως απο την ψυχανάλυση που το καταρρίπτει και πάλι απο την αρχή...
quote:
Εκτός αν θεωρήσουμε ότι τα ακασικά είναι κάτι σαν πάπυροι όπου καταγράφεται η ιστορία και ότι υπάρχει κάτι ευρύτερο, ένα ενεργειακό πεδίο, που περικλείει και τα ακασικά, στο οποίο καταγράφονται οι φορτίσεις που συνοδεύουν την ιστορία
Νομίζω οτι σαν άποψη αυτή είναι πιο κοντά σ' εμένα αν υποθέσουμε οτι όντως είναι υπαρκτά. Να πάρει ...ουτε υπολογιστές θα έχουμε τότε που θα ξέρουμε.....
quote:
Oλα λοιπον είναι θεμα ενεργειας?
. .. Ναι είναι όλα ενέργεια...
ενέργεια ίσον δονήσεις ...
σαν να ακούμε ένα όμορφο τραγούδι .. στο ραδιόφωνο...
σκέψη ... δημιουργία ... φωνή...μικρόφωνο .. ραδιοφοωνο...
..ακουστικά ... αυτί ... δημιουργία διάθεσης... ίσως ερωτικής και .. δημιουργία μωρών...
(σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του barry white στην αγγλική τιβι.. αναφέρθηκε ότι λαμβάνει εκατοντάδες γράμματα από όλο τον κόσμο που του λένε ότι απλά ....οφείλουν την υπαρξή τους στην φωνή του και στα τραγούδια του......) νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε το πώς..
με το να "τραγουδάμε" όμως το ίδιο κομμάτι .. ίσως και καλύτερα και από τον τραγουδιστή ... δεν μας κάνει ο τραγουδιστής ... (που μπορεί να έχει πεθάνει..)
και εάν το "τραγούδι" . ει ναι αρκετά γνωστό και το σιγοτραγουδούν αρκετοί ... ούτε σημαίνει ότι όλοι αυτοί είναι ο τραγουδιστής .. ή Ναπολέοντες.. Μέγα αλέξανδροι .. ή Νευτωνες... κλπ...
και εάν το τραγούδι είναι όπερα.... ολόκληρη ορχηστρα... με πρώτα και δευτερα ... και αρχι-βιολιά ...και με διαφορετικά όργανα.. και έναν μεγάλο.. maestro
ααα!! εδώ τα πράγματα ίσως να είναι λίγο διαφορετικά... ο μαέστρο μπορεί να σας δεχτεί ή όχι στην "βασιλεία του"... εχμ.. συγνώμη... στην ορχήστρα του ήθελα να πω... ...εξαρτάται έαν έχεις τις ίδιες αξίες/δονήσεις με την υπόλοιπη ορχήστρα...
quote:
Η πραγματικα κατι συμβαινει, όταν δεν ανηκουμε... σε αυτό το χυλο?
θα μου πεις τώρα ... τι συμβαίνει όταν δεν τραγουδάς... να σου πω δεν ξέρω... εμένα μου αρέσει να "τραγουδάω".. και να παίζω το όργανο μου (έλα να βλέπω ντερτι σχόλια ...εδω...)
.... όπως ο Ορφέας έπαιζε το δικό του..
αλλά ...ποτέ ..... δεν χάνεις ενέργεια .. απλά την μετατρέπεις σε σημασία .. σε αρχαγγέλους ...αγίους ... θεούς .. θεές.. διαβόλους.. maestros ... βιολιά.... μουσική ...καφεδάκι ..και γκομενίτσες... και διάφορες άλλες δονήσεις ...
Γιώργος
εξαρτάται τι θέλει να ακούσει ή να παίξει ....ο καθένας...
quote:
Μου φάνηκε υπέροχο και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.....
μπαα.. δεν τα μπορώ αυτα...
.. προτιμώ κάτι σαν και αυτό ....http://youtube.com/watch?v=61AuE4BBCjE
...
quote:
θα μου πεις τώρα ... τι συμβαίνει όταν δεν τραγουδάς... να σου πω δεν ξέρω... εμένα μου αρέσει να "τραγουδάω".. και να παίζω το όργανο μου (έλα να βλέπω ντερτι σχόλια ...εδω...) .... όπως ο Ορφέας έπαιζε το δικό του..
Ας αρχισουμε απο τα σχολια!
Το οργανο είναι δικο σου?
Με την εξεις εννοια. Κατι ξεχωρησε από το χυλο, (δεν ειναι πλεον Χυλος) η είναι παντα μερος του χυλου?
Το ιδιο ρωτω *(και για το Γιωργο!)
Είναι κατι ξεχωριστο, η είναι παντα μερος του Χυλου?
Μπορεις ποτε να πεις ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ, η αυτή είναι μια ιδεα μεσα σου, (κατι που δημιουργηθηκε) μα και που είναι παντα Χυλος,,, μεταλαγμενος?
quote:
Τώρα τι γίνεται αν πούμε ότι δεν ανήκουμε σε αυτόν τον ενεργειακό χυλό, πραγματικά δεν μπορώ να φανταστώ. Νομίζω ότι είμαστε αναπόσπαστο τμήμα αυτής της ενεργειακής σούπας και ότι δεν μπορούμε μαγικά να πηδήξουμε έξω απ’ αυτήν. Αλλά κάπου το πας, έχω την εντύπωση, κάτι θέλεις να πεις. Για πες το.
Καλη μου Unseen, κατι πηγα να γραψω αλλου, (για το πώς φτιαχνεται το ψωμι).
Είναι λεπτο θεμα, ευελπιστω στην κατανοηση σου, (για τη δυσκολια του).
Αν μερος του χυλου (που είναι μεσα), ακουγοντας ορφικη μουσικη (καθαρση), (π.χ καπνιζεις, μα αυτό που σε κανει να καπνιζεις, ο αυτοματισμος η συνηθεια, ξεριζονεται, δεν υπαρχει μεσα σου! Όχι να πεις δεν καπνιζω για τον αλφα η βητα λογο, μα μεσα εξακολουθεις να θελεις το τσιγγαρο(ετσι αντιστεκεσαι), τι συμβαινει μεσα?
Κατι δεν τελειωνει πραγματικα?
Δεν λεω να το ριξεις στις καραμελιτσες και στα σοκολατακια, (που είναι η μετατροπη του τσιγγαρου σε κατι άλλο…. με πιανεις ετσι?
Τωρα θα προσεξες πως ο μπαμπας Πλατωνας, ελεγε πως η Ζωη του Φιλοσοφου, είναι σπουδη θανατου.
Προσωπικα καταλαβα πως εννοουσε αυτό ακριβως, το να ελευθερωθεις μεσα σου, χωρις να μετατρεπεις την μια ευχαριστηση σε καποια αλλη διαφορετικη.
Τι γινεται λοιπον αν πραγματι το κανεις?
Είναι σαν να εκπνεει (βαρυ) μερος από σενα,(χυλος) εν ΖΩΗ.
Μα βλεπεις φιλη μου, πως με μια τετοια περιγραφη, περναω σε κατι που δεν είναι γεγονος για τους περισσοτερους (εδώ είναι η μεγαλη δυσκολια)
Όταν λοιπον γραφω κατι μεταφυσικο, πρωτος υποδεικνυω να το εξετασεις, να μην το πιστεψεις, μα κρατησετο, σε μια γωνιτσα μεσα σου….Δεν θα ξεφυγω λοιπον απο ότι συζηταμε.
Θεωρησε τωρα τα παρακατω.
Θυμασαι το φιλοσοφο, που σε μεγαλη ηλικια καλεσε τις κορες του, και τις ανακοινωσε πως εκεινη τη νυχτα θα εφευγε?
Οι κορες στεναχωρεθηκαν όχι μονο για τον πατερα τους, μα και γιατι (το πενθος) θα τις εμποδιζε να παρουν μερος σε τρηιμερη θρησκευτικη εορτη.
Ο Πατερας τοτε, ζητησε να του φερουν ένα κομματι φρεσκο ψωμι, δεν το εφαγε, μα το μυριζε, και όταν η Εορτη τελειωσε, (μετα από τρεις μερες), το αφησε στην ακρη...
Εγω παντως Unseen, ψωμι πια δεν αγοραζω, το φτιαχνω
Τα υλικα στα εδωσα
ΤΟ ΨΕΥΔΟΝΥΜΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΧΩ ΔΑΝΕΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟ OMONYMO ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ HERMAN ESSE.
ΕΚΕΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΠΡΑΞΑ..
ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΡΧΙΝ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΑΝΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΗΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ;
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΣΧΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ;;;;
(ΧΟΝΤΡΙΚΑ Ο ΕΣΣΕ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΘΕΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΟ ΜΑΖΙ)
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ!!
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Ποιό βιβλίο είναι?
Ο Esse στα βιβλία του γράφει σοβαρά, για πράγματα που γνωρίζει. Είναι σοβαρός συγραφέας με μεγάλες γνώσεις ανατολικής και δυτικής φιλοσοφίας.
Τα έργα του είναι φιλοσοφικά και σε πολλά απ αυτά έχει κάποιος να αποκομίσει απ τη θρησκευτική κουλτούρα και τα πιστεύω των ανατολικών.
ποιος είναι ο τίτλος του βιβλίου?
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 05/06/2004 13:54:51
Την ονομασία χρησιμοποιούσε και ο γνωστός Alistair Crowley.
Μεταφράζω…
Ο Abraxas είναι γνωστός από τα γραπτά του Μάγου Σίμωνα. – ο Πατέρας των γνωστικιστών – Λέγεται ότι το όνομα ήταν υποκατάστατο για το ακατονόμαστο όνομα του Ύψιστου Οντος..
Η μυστική λέξη Αμπρακατάμπρα προέρχεται από αυτόν
Ο Γιουνγκ αναφέρει
Ότι Abraxas είπε αυτή την Αγια και καταραμένη λέξη … η οποία είναι ζωή και θάνατος την ίδια στιγμή. Ο Abraxas προκαλεί / γεννά αλήθεια και ψέμα , καλό και κακό , φως και σκοτάδι (μαζί) στην ίδια λέξη και στην ίδια πράξη. Γιαυτό ο Abraxas είναι φοβερός…
Χμ.. δεν ξέρω για σας αλλά μου φαίνεται ότι ο Αβραξας είναι η θεότητα/δαίμονας για μια από της ποιό δυνατές φόρμουλες του ορατού και αόρατου κόσμου .. .Η φόρμουλα της διττής αρχής (0 = 2 )
Μου αρέσει και η εικονούλα που έχει … θα μπορούσε να πεί κανείς ότι φένεται ...φοβερός πλακατζής
Γιώργος
If you think I am low, I can go below (that’s my kind of formula)
Οι Εσσαίοι και οι Γνωστικοί, η Ανατολή και η Δύση αποδέχονταν αυτή την πίστη, ότι δηλαδή, οι Ιδέες, οι Αρχές ή οι Εκδηλώσεις της Θεότητος ήταν τόσα πολλά Δημιουργήματα, τόσες πολλές Υπάρξεις, που όλα ήταν Θεός, τίποτε εκτός Αυτού, αλλά ήταν και κάτι πολύ περισσότερο από αυτά, τα οποία κατανοούμε σήμερα με τη λέξη ιδέες. Απέρρεαν από Αυτόν και πάλι συγχωνεύονταν σε Αυτόν. Αποτελούσαν το μέσο όρο μεταξύ των σύγχρονων ιδεών μας και μεταξύ των διανοιών ή ιδεών, οι οποίες ανήκαν στο επίπεδο των πνευμάτων της Ανατολικής μυθολογίας.
Αυτές οι προσωποποιημένες ιδιότητες της Θεότητος, κατά τη θεωρία του Βασιλείδη, ήταν ο Πρωτογενής Νους: από Αυτόν εκπορεύεται ο Λόγος, από αυτόν η Φρόνησις ή Διάνοια, από αυτήν η Σοφία, από αυτήν η Δύναμις και από αυτήν η Δικαιοσύνη, στην οποία οι Ιουδαίοι έδωσαν το όνομα Ειρήνη ή Ηρεμία. Αυτά ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του Θεού και η αρμονική εφαρμογή όλων των τελειοτήτων Του.
Ο συνολικός αριθμός των διαδοχικών εκδηλώσεων ήταν 365, αριθμός ο οποίος εκφράστηκε από τους Γνωστικούς με Ελληνικά γράμματα δια της μυστικιστικής λέξεως ΑΒΡΑΞΑΣ, προσδιορίζοντας το Θεό ως εκδηλωμένο Ον ή το άθροισμα των εκδηλώσεών Του, αλλά όχι τον Ίδιο, τον Υπέρτατο και Μυστικό Θεό. Αυτές οι 365 Διάνοιες ή Νόες αποτελούσαν από κοινού το Πλήρωμα των Θεϊκών Εκδηλώσεων.
Στις περισσότερες απεικονίσεις τα σύμβολα υποδεικνύουν Ηλιακές αναφορές.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Απ τον Εσσε το καλύτερο που έχω διαβάσει ως ώρας είναι το "σιντάρτα".
Ιδανικό για διάβασμα σε ήσυχη παραλία.
Πάρτε μπόλικο λάδι μαζί γιατί διαβάζεται μονορούφι.
Οσοι φίλοι προσπάθησαν να το διακόψουν για να το συνεχίσουν αργότερα δεν το κατάφεραν.
Μικρό είναι 60-100 σελίδες.
Αν κάποιος διαφωνεί με το νόημα και πάλι οφελημένος είναι.
Του μένει το μαύρισμα.
quote:
Η μυστική λέξη Αμπρακατάμπρα προέρχεται από αυτόν
Αυτό είναι ανακρίβεια, και δυστυχώς δεν είναι η μόνη στο σάιτ.
.
..
...
Αλήθεια, αυτή η λέξη πόσο παλιά είναι? Εγώ την έχω δει μόνο από τον Κρόουλι και μετά, νίμιζα πως είναι μια δικιά του καμπαλιστική λέξη.
Ο Αβραξάς είναι απόλυτα λογικό να θεωρείται δαίμονας, όπως άλλωστε θεωρούνται ο Δίας, η Αστάρτη, και χίλιοι δυο άλλοι μη χριστιανικοί, άρα αυτόν τον χαρακτηρισμό τον παραβλέπουμε. Παρ'όλα αυτά όμως, είναι μια αρκετά πρωτόγονη, χαμηλή και μη-ραφιναρισμένη θεότητα, αφού της δόθηκαν οι χαρακτηρισμοί της ένωσης των αντιθέτων και λοιπά χωρίς πλήρη κατανόησή τους. Επίσης, αυτοί που την ακολουθούν επειδή είναι... άνθρωποι, πολλές φορές τον βρίσκουν σαν δικαιολογία για επαίσχυντες και πραγματικά ανήθικες (όχι με την έννοια των μη επιτρεπόμενων πράξεων από την κοινωνία, αλλά με απόλυτη έλλειψη στοιχειώδους ήθους) πράξεις. Άρα το πρόβλημα δεν το έχει ο Αβραξάς αλλά οι ακόλουθοί του, κάτι που βέβαια δεν είναι ότι καλύτερο.
Not recommended.
-ΥΗVH
Light in extension
δεν περίμενα από εσένα να έχεις τέτοια εσφαλμένη εντύπωση για τον Αβραξάς.
Δαίμονας ο ΑΒΡΑΞΑΣ;;; Ποιάς τάξεως και ποιού τάγματος;;;
Μήπως να ερευνήσουμε λίγο καλύτερα το συμβολισμό που κρύβει η απεικόνισή του;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)