- Περί Πίστεως - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
πραγματικά τα πράγματα έχουν πάρει μια πολύ ενδιαφέρουσα τροπή.
Μιας και εγώ και η unseen (σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!) καταλήξαμε σε μια παρόμοια ιδέα, ίσως να υπάρχει κάποια αξία στο να ερευνήσουμε παραπέρα την πιθανότητα της λειτουργίας της πίστης ως "μέσο ανάκλησης (ή συντονισμού με) την συλλογική μνήμη η οποία οδηγεί στην α-λήθεια."(Unseen).
Από την άλλη, παρουσιάστηκαν τόσες πολλές και ενδιαφέρουσες ιδέες που πραγματικά χρειάζομαι μερικές μέρες να σκεφτώ και να τις αφομοιώσω.
Θα τα ξαναπούμε λοιπόν από Δευτέρα. Μέχρι τότε, καλούς διαλογισμούς και καλές εκλογές
.
Infinitum Finitum Producit
quote:
Η πίστη γίνεται η γέφυρα της πραγμάτωσης αυτών που θέλουμε και επιλέγουμε, μεταφέροντας ενέργεια από την ψυχή, το ανέκφραστο. Το ανέκφραστο ΝΑΙ στην ποιότητα της πίστης μας.
nice!!! 
quote:
Πραγματικά δεν βρίσκω κανένα όριο, κανένα φράγμα στις δυνατότητες πνευματικής καινοτομίας, και άρα στις δυνατότητες της ανθρώπινης τελειότητας. Όσο οι άνθρωποι θα αρχίσουν να το αντιλαμβάνονται, τόσο περισσότερο θα προκαλούν μια αλυσιδωτή αντίδραση εξέλιξης
θα σύμφωνίσω με τον φίλο Tryfield αλλά μια έρώτηση ...
αλήθεια ...έχει δει όμως κανείς καμμια αλυσιδωτή αντίδραση εξέλιξης έκτος ίσως απο αυτή που υποστηρίζουν ή τουλάχιστον προσπαθούν να δημιουργήσουν κάποιοι που ανήκουν σε ένα (Order) Τάξη - μιά κουλτούρα μία γλώσσα μία Θρησκεία? ..... μέσα σε κάποια όρια
quote:
Η λογική απλώς δικαιολογεί τα πιστεύω μας και άρα τις επιλογές μας, κάτι το οποίο όμως δεν είναι το αντικειμενικό. Είναι κρίσεις υποκειμενικές. Η λογική και η πίστη είναι ουσία από την ίδια ουσία, και όπως αδερφός δύσκολα προδίδει τον αδερφό του, έτσι και η λογική αδυνατεί να προδώσει την πίστη της. Είναι σαν να γυρνά και να χτυπά τον εαυτό της.
εμ...μερικές φορές χρειαζόμαστε και μια καλή δικαιολογία για να κάνουμε τα πράγματα να δουλέψουν
Γιώργος
μου αρέσουν τα μανιτάρια όπως και η σοκολάτα μου - ecuadorian
Unseen
quote:
Πώς βλέπεις τον άνθρωπο σε σχέση με τον κόσμο;
Δύσκολο ερώτημα, μα την πίστη μου! (όπως και η διάκριση μεταξύ υποκειμενικού και αντικειμενικού). Λέω να το αφήνουμε για το P.H.D.,πολύ αργότερα και να μπούμε τώρα σε πιο βατά θέματα για το επίπεδό μου.
Για να μην το αφήσω όμως εντελώς αναπάντητο μιας και η ακριβοθώρητη Unseen με τίμησε κάνοντας την εμφάνισή της με τούτο το ερώτημά θα απαντήσω ότι : ο κάθε άνθρωπος είναι στο κέντρο και γύρω του είναι ο κόσμος!
Ampere
quote:
γιατί από κάποιον που εκτιμά τον Wittgenstein
Τον εκτιμώ μεν, τον αγνοώ δε.. Και εννοώ ότι δεν τον έχω μελετήσει και δεν γνωρίζω τον τρόπο σκέψης του. Από τα λίγα που έχω καταλάβει κυρίως από μελετητές του Wittgenstein, θα συμφωνήσω με τον A. Kircher στην ερμηνεία της φράσης
«Για όσα δεν μπορεί να μιλάει κανείς, για αυτά πρέπει να σωπαίνει.»
Και θα προσθέσω ότι ο Wittgenstein θέτοντας τα όρια γι’ αυτά που μπορούν να ειπωθούν, όρισε αυτόματα και εκείνα τα οποία δεν μπορούν να ειπωθούν παρά μόνο με εσωτερικές διεργασίες. Είναι εκείνα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλάμε γιατί δεν μπορούμε να τα ορίσουμε δηλαδή να τα αντιστοιχίσουμε σε πράγματα που υπάρχουν αντικειμενικά και είναι αποδεκτά απ’ όλους μας (πχ δέντρο, πέτρα, σπίτι). Κατ’ αυτήν την έννοια δεν υπάρχει τίποτα νέο να ειπωθεί στην φιλοσοφία (όλο του το έργο είναι μια προσπάθεια να αρθούν τα αδιέξοδα και τα παράδοξα της φιλοσοφίας), γιατί οτιδήποτε είναι πραγματικό και μπορεί να ειπωθεί είναι αυτόματα και μια ταυτολογία. Ολες οι διαμάχες των φιλοσόφων υπάρχουν λοιπόν επειδή ουσιαστικά δεν συμφωνούν στους ορισμούς… διότι : «Όλα όσα μπορούν να ειπωθούν, μπορούν να ειπωθούν καθαρά»
Πάντως δεν αρνιόταν την ύπαρξη μιας άλλης πραγματικότητας και δυσφορούσε με τους θετικιστές του κύκλου της Βιέννης που αν και ήταν θαυμαστές του και στο έργο του (Tractatus) έβλεπαν να δικαιώνονται οι θετικιστικές τους αντιλήψεις, ωστόσο αδυνατούσαν να κατανοήσουν τη σκέψη του.
Μιλώντας λοιπόν καθαρά φιλοσοφικά (καθαρά λογικά κατ’ αυτήν την έννοια της φιλοσοφίας), δεν μπορούμε με όρους της πραγματικότητας να μιλήσουμε για κάτι μη πραγματικό, για κάτι που είναι ρευστό και παίρνει διαφορετική μορφή από παρατηρητή σε παρατηρητή. Δεν υπάρχει λοιπόν περίπτωση με αυστηρά λογικό τρόπο να μιλήσουμε για την πίστη 
Δεν θα συμφωνούσαν και πολλοί μαζί του.., όπως ο Πλάτωνας (όχι ο φορουμικός
) που όταν εξαντλούσε τα όρια της λογικής απογείωνε τη αφήγηση με έναν μύθο..
Δεν συμφωνούσε και ο Κουρτ Γκέντελ (κύκλος της Βιέννης, όχι και τόσο θετικιστής) που με όρους πραγματικότητας –μαθηματικά- απέδειξε κάτι που είναι στο χώρο του μη πραγματικού (Θεώρημα της μη πληρότητας). Αν και εδώ υπάρχει ένα θολό (για εμένα τουλάχιστον) σημείο ή πιθανότατα να μου διαφεύγει κάτι, καθώς ο Wittgenstein θεωρούσε τα μαθηματικά ως μη πραγματικά και δημιουργήματα της λογικής (εδώ μάλλον θα διαφωνούσαν κάθετα και οι Πυθαγόρειοι για τους οποίος ο αριθμός ήταν πάνω από τα ονόματα και οτιδήποτε για να είναι αληθινό και πραγματικό έπρεπε να έχει την αντιστοιχία του σε κάποια αριθμητική σχέση ή υπόδειγμα). Συνεπώς όλη η απόδειξη του θεωρήματος δεν είναι παρά ένα κολπάκι της λογικής (όπως και ο ίδιος είπε). Για περισσότερα σχετικά ->Εδώ
A.Kircher
quote:
Αλήθεια ξέρει κανείς αν ο μεγάλος φιλόσοφος έχει αναφέρει τίποτα περί πίστεως;
quote:
Έχεις δίκιο να με ρωτάς «Για εσένα τί είναι το αληθινά μαγικό ;»
Δεν μου είναι προφανής η απάντηση. Θα έλεγα, το οτιδήποτε αυξάνει τους βαθμούς ελευθερίας στην αντίληψή μου και ανυψώνει το επίπεδό συνειδητότητάς μου. Ίσως καταφέρω να βρώ και καλύτερη διατύπωση.
Βαθμοί Ελευθερίας λοιπόν ή β.ε. όπως σε συντομία γράφονται στην Επαγωγική Στατιστική. Ενας κλάδος των μαθηματικών αρκετά ώριμος αλλά και παρεξηγημένος εξαιτίας του τρόπου που παρουσιάζεται από ΜΜΕ μέσα στο γενικότερο κλίμα απάτης, μαγειρέματος και ψευδολογίας.
Οι β.ε. στην επαγωγική στατιστική, δηλαδή στην στατιστική που με βάση ένα μικρό δείγμα (πληροφορία) εξάγει συμπεράσματα για τα χαρακτηριστικά του συνόλου του πληθυσμού (δηλαδή του όλου) ορίζονται ως το σύνολο του δείγματος (μέγεθος της πληροφορίας) μείον τον αριθμό των περιορισμών που τίθενται από την εκτιμήτρια συνάρτηση.
Δηλαδή αν από πληθυσμό μεγέθους Ν παίρνω δείγμα ν μονάδων (για παράδειγμα ν=30) και επιλέγω μια εκτιμήτρια συνάρτηση (για παράδειγμα την δειγματική διακύμανση) με την οποία επιδιώκω να εκτιμήσω (σε όρους πιθανότητας) μια πληθυσμιακή παράμετρο (εδώ την διακύμανση του πληθυσμού), οι βαθμοί ελευθερίας ορίζονται ως β.ε.=ν-1 δηλαδή 29 γιατί η συνάρτηση της δειγματικής διακύμανσης περιέχει μια σταθερά (τον δειγματικό μέσο) και η τελευταία τριακοστή μεταβλητή (για να συνεπής και αμερόληπτη η συνάρτησή μας) δεν μπορεί να πάρει άλλη τιμή παρά μόνο αυτή που ορίζει η σταθερά. Οι υπόλοιπες 29 είναι τυχαίες μεταβλητές και μπορούν να πάρουν οποιαδήποτε τιμή από αυτές του πληθυσμού. Αυτές χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της συνάρτησης.
Ανάλογα με την εκτιμήτρια συνάρτηση και τον αριθμό των σταθερών που έχουν, ορίζονται και οι β.ε. ως ν-1, ν-2, ν-3 κοκ.
Για να αυξηθούν οι β.ε. είναι προφανές ότι πρέπει να αφαιρέσουμε κάποιους περιορισμούς επιλέγοντας άλλη συνάρτηση ή να αυξήσουμε το μέγεθος του δείγματος.
Η επαγωγική στατιστική λειτουργεί και μάλιστα αρκετά καλά καθώς έχει γερά θεμέλια στην φυσική πραγματικότητα (νόμος των μεγάλων αριθμών, κανονική κατανομή ή κατανομή σφάλματος). Καθώς λοιπόν η πίστη μου σ’ αυτήν είναι ισχυρή δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό για να κάνω κάποιες αντιστοιχίες με αφορμή την σκέψη του Ampere και όποιος αντέξει (O Ampere φταίει ).
Μέχρις εδώ είχαμε επιστήμη, από έδώ και πέρα αρχίζουν επικίνδυνες υποκειμενικές νοητικές ακροβασίες. Γι’ αυτό προσοχή! .
Αν αντιστοιχιθεί η εκτιμήτρια συνάρτηση σε μια νοητική ή φυσική λειτουργία του ανθρώπου και δεχτούμε για παράδειγμα ότι το ανθρώπινο μάτι αποτελεί μια δειγματοληπτική εκτιμήτρια συνάρτηση της νοητής πραγματικότητας, τότε οι β.ε. του θα είναι ίσοι με το μέγεθος της πληροφορίας που μπορεί να πάρει μείον τους περιορισμούς του. Οι περιορισμοί του είναι αυτοί που το ορίζουν ως όργανο (είναι οι σταθερές που περιορίζουν τη συνάρτηση). Θεωρητικά, χωρίς περιορισμούς, το μάτι θα μπορούσε να τα δει όλα, δηλαδή τίποτα καθώς δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει οτιδήποτε από κάτι άλλο. Αυτό όμως είναι αδύνατο καθώς θα έπρεπε να έχει αισθητήρες πιο ευαίσθητους και από το πιο μικρό κομμάτι ύλης, οι οποίοι όμως και πάλι θα αποτελούσαν τον περιορισμό του (αυτούς δεν θα μπορούσε να τους εντοπίσει). Κατ’ αυτήν την έννοια οι περιορισμοί είναι τρόπον τινά ένα αναγκαίο «κακό» για τη λειτουργία της συνείδησης η οποία αναλαμβάνει να κάνει τις εκτιμήσεις με βάση τις συναρτήσεις που διαθέτει και τους περιορισμούς που τις συνοδεύουν.
Συμπέρασμα πρώτο: Δεν μπορεί να υπάρξει συνείδηση και διαδικασία μάθησης και γνώσης άνευ περιορισμών ορισμών και σταθερών. Ερώτημα : Γιατί θα πρέπει να υπάρχει συνείδηση και διαδικασία μάθησης και γνώσης και να μην υπάρχει το τίποτα, χωρίς συνείδηση κτλ, κτλ (που είναι άλλωστε και πιο οικονομικό ). Απάντηση :δεν γνωρίζω αλλά σίγουρα θα υπάρχει λόγος, οπότε καλύτερα να κοιτάξω πως μπορώ να αυξήσω τους β.ε. για να έχω μια καλύτερη εκτίμηση των χαρακτηριστικών της πραγματικότητας και να είμαι πιο άνετος μέσα σ’ αυτήν.
Οι β.ε. αυξάνονται είτε αφαιρώντας περιορισμούς, είτε αυξάνοντας την πληροφορία. Απ’ ότι βλέπω, στο παράδειγμά μας, δυο τρόποι υπάρχουν για να γίνει αυτό: ο μυστικιστικός και ο επιστημονικός. Ακολουθώντας τον πρώτο, ο άνθρωπος εκλεπτύνει όλο και περισσότερο τα φυσικά του όργανα και επεκτείνει τις αισθήσεις του πολύ πέρα από τον μέσο όρο και από αυτό που γνωρίζουμε οι περισσότεροι ως όρια των αισθήσεών μας (άρα και την συνειδητότητά του). Για να γίνει αυτό απαιτεί προσωπική προσπάθεια και η χρήση των αυξημένων αισθήσεων μπορεί να γίνει μόνο από τον ίδιο και από κανέναν άλλο.
Με τον δεύτερο τρόπο τον επιστημονικό οι αισθήσεις αυξάνονται με τεχνικά μέσα και παρότι αυτό γίνεται με την προσπάθεια λίγων ανθρώπων υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα αποτελέσματα οι περισσότεροι με ότι κινδύνους ή οφέλη συνεπάγεται αυτό. Για εμάς σήμερα η μετάδοση εικόνας ή ήχου μέσω καλωδίων ή ασύρματων σταθμών είναι κάτι φυσιολογικό, για έναν άνθρωπο όμως που έζησε 200 χρόνια πριν θα ήταν κάτι μαγικό.
Συμπέρασμα δεύτερο : η επιστήμη είναι μαγεία!!
A.Kircher
quote:
Μιας και εγώ και η unseen (σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!) καταλήξαμε σε μια παρόμοια ιδέα, ίσως να υπάρχει κάποια αξία στο να ερευνήσουμε παραπέρα την πιθανότητα της λειτουργίας της πίστης ως "μέσο ανάκλησης (ή συντονισμού με) την συλλογική μνήμη η οποία οδηγεί στην α-λήθεια."(Unseen).
Περιμένω με ενδιαφέρον την διερέυνησή σας πάνω σε αυτό το θέμα.
Χαιρετώ!
quote:
Συγνώμη παιδιά. Ξέρω τόσο λίγα και κάθε μέρα νιώθω να ξέρω λιγότερα. Αναρωτιέμαι που βρίσκω το θράσος να θέλω να προχωρήσω σε πεδία που με ξεπερνούν κατά πολύ. Αρνούμαι όμως να σταματήσω να προσπαθώ κι ας γίνομαι γελοίος. Νομίζω ότι απλά ντρέπομαι λιγότερο, τίποτε άλλο.
Πολύ καλό σημείο αυτό στο οποίο βρίσκεσαι, καλέ μου... Κερδίζεις πόντους στην εκτίμησή μου, συνέχισε. Πού ξέρεις, μπορεί στο τέλος να σε ανακηρύξω… δήμαρχο! (όσο για μένα θα εξακολουθήσω να προτιμώ τον υπέροχο ρόλο της νεραϊδοπαρμένης του χωριού).
quote:
Η συναφής ερώτηση φαίνεται να αφορά το πώς σταματάμε το βραχυκύκλωμα της πραγματικότητας και αρχίζουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα ως αυτό που είναι πραγματικά
Δεν είμαι σίγουρη ότι πρόκειται για βραχυκύκλωμα και όχι για φυσιολογική λειτουργία. Αν μη τι άλλο μπορεί να είναι η απάντηση στο «γιατί τόσοι πολλοί από εμάς και γιατί τόσο διαφορετικοί». Ίσως κάτι να θέλησε να είμαστε έτσι, να έχουμε διαφορετικές εποπτείες/αναγνώσεις του ίδιου πράγματος (εάν θεωρήσουμε ότι υπάρχει «ένα ίδιο πράγμα» ανεξάρτητο από εμάς τους ίδιους) γιατί ίσως αυτό έχει μεγαλύτερη αξία από την αναγνώριση μιας και της αυτής «πραγματικότητας» ως τέτοιας. Εκτός αν θεωρείς ότι αυτή η αναγνώριση θα μπορούσε να είναι η λύση, η έξοδος από την ανθρώπινη εμπειρία, once and for all. Φυσικά όλα τα παραπάνω έχουν ως σημείο αναφοράς (έρχονται από και επιστρέφουν σ)τα προσωπικά μου πιστεύω (πώς αλλιώς, άλλωστε…).
Να παρατηρήσω σε αυτό το σημείο ότι γενικά καλέ μου Ampere σε ενδιαφέρει η αλήθεια (ως αξιολογικό ζήτημα) στην προσέγγισή σου της πραγματικότητας, γι’ αυτό άλλωστε σου είχα απευθύνει και τη σχετική ερώτηση. Το βλέπεις δε το θέμα από την άποψη του ρεαλισμού, κι έτσι η αλήθεια για σένα είναι η συμφωνία ή αντιστοιχία της νόησης προς την πραγματικότητα.
Ο ρεαλισμός όμως δεν είναι η μόνη δόκιμη θεωρία. Ο ιδεαλισμός (και ο ορθολογισμός) θεωρούν την αλήθεια σα συμφωνία της νόησης με τον εαυτό της, σαν εσωτερική συνέπεια των κρίσεων ή σα μια σύλληψη της νόησης με την οποία «πρέπει» να συμφωνεί η πραγματικότητα. Δεν πιστεύω να με ρίξεις στην πυρά επειδή η ιδιοσυγκρασία μου με κατευθύνει προς το δεύτερο ρεύμα σκέψης, έτσι;
quote:
Συμφωνώ με την Unseen.
Ampere πρόσεξε, είμαι σε επικίνδυνη ηλικία για καρδιακή προσβολή! Σιγά θα τα λες αυτά, προσεκτικά!!!
quote:
Ενδιαφέρον (αν και ολίγο "αναρχικό") και το μοντέλο που προτείνεις, θα ήθελα όμως να περιλάμβανε και την έννοια δεδομένα(data). Επίσης χρειάζομαι και κάποιους ορισμούς ως προς το τι είναι διάνοια, τι ψυχή και τι πνεύμα. Δεν είναι και τόσο προφανή για μένα όλα αυτά.
Πίστεψέ με, δεν θέλεις να αναλύσω την έννοια «δεδομένα», δεν θα τα γλιτώσεις τα βάλιουμ, μη σε χάσουμε τώρα που σε βρήκαμε… Όσο για τη διάνοια, την ψυχή και το πνεύμα, έχεις ασφαλώς δίκιο, ωστόσο το περιεχόμενο που έχουν για μένα ή για οποιονδήποτε δεν νομίζω ότι είναι συναφές. Ας πούμε απλά ότι (για μένα) το ένα περιέχεται μέσα στο άλλο (η διάνοια στην ψυχή και η ψυχή στο πνεύμα), αν αυτό λέει κάτι.
quote:
Μάλλον έχεις δίκιο πως δεν σε επαινώ αρκετά. Αναρωτιέμαι γιατί άραγε. Ίσως απλά να είναι εξαιτίας της …αντικαθεστωτικής σου στάσης.
Κι εγώ αναρωτιέμαι γιατί στη «Σοφία» έγινα εριστική και εξυπνάκιας. Πίστεψέ με παρατηρώ το φαινόμενο με ενδιαφέρον. Ίσως να δείχνει μια ρίζα υπεροψίας που μου είχε διαφύγει μέχρι τώρα. Χα χα χα είναι τόσο διαφορετικό με τη «Θεραπεία» ας πούμε. Εκεί υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν πως σε όποια συζήτηση συμμετέχω δημιουργώ ένα κλίμα ζεστασιάς. Τι να πω!
quote:Να ξέρεις πάντως ότι δεν έχω διάθεση ούτε να σε υπονομεύσω ούτε να σε ανταγωνιστώ καλέ μου φίλε. Ακόμα κι αν με την έκθεση στα ampere του φωτός σου διακινδυνεύω να πάψω να είμαι unseen…
Άλλωστε ως γνωστόν «behavior generates behavior».
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Εάν θεωρήσουμε ότι η πίστη είναι ανάκληση/ανάμνηση, τότε κατ’ ανάγκην υποθέτουμε ότι φέρουμε μέσα μας την αλήθεια, η οποία λανθάνει (περνά απαρατήρητη). Την έχουμε μεν ξεχάσει, αλλά τη φέρουμε μέσα μας, όλη την αλήθεια. (Άραγε ως τι τη φέρουμε και πού;)
Εάν πάλι θεωρήσουμε ότι η πίστη είναι μέσο συντονισμού, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι η γνώση είναι «κάπου εκεί έξω», σε έναν συγκεκριμένο χώρο ή και παντού γύρω μας. Στην περίπτωση αυτή το έργο της ενθύμησης συντελείται με την ταύτιση των δονήσεων, κάπως σαν να βάζουμε το κλειδί στην κλειδαριά. Κάθε που αλλάζει η δόνησή μας, αλλάζει και το κλειδί ώστε να ανοίγει μια διαφορετική πόρτα.
Και στις δύο περιπτώσεις πάντως η ρήση του Νίτσε «η δύναμη ενός ανθρώπου εξαρτάται από το φορτίο της αλήθειας που μπορεί να αντέξει» υπό αυτό το πρίσμα θα μετερμηνευόταν μάλλον ως «η δύναμη ενός ανθρώπου εξαρτάται από την πίστη του»…
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Εγώ ακριβοθώρητη; Mon Dieu!! Έχω επανορθώσει, όχι τίποτε άλλο, αφορμή έψαχνε ο Ampere να με κόψει από απουσίες.
quote:Πράγματι… άραγε δεν θα φιλοτιμηθεί κανένα πανεπιστήμιο να μας απονείμει κανέναν (τιμητικό έστω) τίτλο με όλα αυτά που γράφουμε εδώ μέσα;
Λέω να το αφήνουμε για το P.H.D.,πολύ αργότερα και να μπούμε τώρα σε πιο βατά θέματα για το επίπεδό μου.
quote:Κι εγώ φίλε μου κάτι τέτοιο θα πω από την παρούσα μου αντίληψη… Θα ήθελα όμως πάρα πολύ να μπορούσα να πω ότι ο άνθρωπος ΕΙΝΑΙ ο κόσμος, γιατί αυτό μου λέει η διαίσθησή μου. Ελπίζω κάποτε να έχω τις ενδείξεις που θα μου επιτρέψουν να το πω.
θα απαντήσω ότι : ο κάθε άνθρωπος είναι στο κέντρο και γύρω του είναι ο κόσμος!
quote:
Κατ’ αυτήν την έννοια οι περιορισμοί είναι τρόπον τινά ένα αναγκαίο «κακό» για τη λειτουργία της συνείδησης η οποία αναλαμβάνει να κάνει τις εκτιμήσεις με βάση τις συναρτήσεις που διαθέτει και τους περιορισμούς που τις συνοδεύουν.
Να που καταλήγει και άλλος άνθρωπος στο ίδιο σημείο. Γιατί η «μερική αντίληψη» του συνόλου των «πραγματικών δεδομένων και βιωμάτων» θα πρέπει να κρίνεται ελαττωματική ή βραχυκύκλωμα; Αντιθέτως.
quote:
Συμπέρασμα δεύτερο : η επιστήμη είναι μαγεία!!
Συμφωνώ, μολονότι η διαδρομή που με οδήγησε στο ίδιο συμπέρασμα, ήταν διαφορετική…
Ευχαριστώ πολύ.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
quote:
Εάν θεωρήσουμε ότι η πίστη είναι ανάκληση/ανάμνηση, τότε κατ’ ανάγκην υποθέτουμε ότι φέρουμε μέσα μας την αλήθεια, η οποία λανθάνει (περνά απαρατήρητη). Την έχουμε μεν ξεχάσει, αλλά τη φέρουμε μέσα μας, όλη την αλήθεια. (Άραγε ως τι τη φέρουμε και πού;)Εάν πάλι θεωρήσουμε ότι η πίστη είναι μέσο συντονισμού, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι η γνώση είναι «κάπου εκεί έξω», σε έναν συγκεκριμένο χώρο ή και παντού γύρω μας. Στην περίπτωση αυτή το έργο της ενθύμησης συντελείται με την ταύτιση των δονήσεων, κάπως σαν να βάζουμε το κλειδί στην κλειδαριά. Κάθε που αλλάζει η δόνησή μας, αλλάζει και το κλειδί ώστε να ανοίγει μια διαφορετική πόρτα.
Και στις δύο περιπτώσεις πάντως η ρήση του Νίτσε «η δύναμη ενός ανθρώπου εξαρτάται από το φορτίο της αλήθειας που μπορεί να αντέξει» υπό αυτό το πρίσμα θα μετερμηνευόταν μάλλον ως «η δύναμη ενός ανθρώπου εξαρτάται από την πίστη του»…
Φίλη unseen,
αρκετά ενδιαφέρουσες οι σκέψεις σου παραπάνω (μου άρεσε και η μεταφορά με το κλειδί), μπορούμε έτσι να κάνουμε μία αρχή.
Κρατάω αυτό που γράφεις, (ας θεωρήσουμε) πως η αλήθεια υπάρχει μέσα μας σε λανθάνουσα μορφή αλλά και "εκεί έξω".
Αυτό με φέρνει σε κάτι άλλο. Η Αλήθεια προυπάρχει του Μηνύματος της.
Αυτό ίσως είναι μια ιδέα που πολλοί θρησκευόμενοι πιστοί θα αντικρούσουν αφού αρκετά συχνά η έννοια της αλήθειας σχετίζεται με το ίδιο το μήνυμα της αλήθειας (Ευ-αγγέλιο) αλλά και τον ίδιο τον "αγγελιαφόρο" που φέρνει το μήνυμα.
Σκέψη προς αξιολόγηση:
Η έννοια της αλήθειας ως ουσία ανεξάρτητη από το μήνυμα και τον αγγελιαφόρο δημιουργεί την Πίστη.
Η έννοια της αλήθειας ως εξαρτώμενη πλήρως από το μήνυμα και τον αγγελιαφόρο δημιουργεί Πίστεις (ορθές ή λανθασμένες κατά το δοκούν) όσες και τα μηνύματα και οι αγγελιαφόροι.
Infinitum Finitum Producit
Edited by - A. Kircher on 16/10/2006 02:00:02
Σε ένα πρώτο, καθαρά λειτουργικό επίπεδο, η ανάμνηση εγκαθιδρύει την πίστη όχι μόνο μέσω της υπενθύμισης της ίδιας της αξίας και της σημαντικότητας της, αλλά κυρίως μέσω της υπενθύμισης αυτών των ίδιων των στοιχείων που την θεμελιώνουν.
Αυτή η παρουσία της ανάμνησης στην ζωή του πιστού δίνει ένα ιδιαίτερο ιστορικό χαρακτήρα στην έννοια της θρησκευτικής πίστης, ένα χαρακτήρα συνέχειας και δια-χρονικότητας που εν τέλει ενδυναμώνει και την ισχύ της.
Στον χριστιανισμό υπάρχουν αρκετές τέτοιες μνημονικές τελετές (ακόμα και η προσευχή μπορεί να έχει ένα τέτοιο χαρακτήρα) όπως η Θεία Ευχαριστία για παράδειγμα ("Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν") που έχουν σαν σκοπό την επιβεβαίωση-μέσω της ανάμνησης-της σχέσης ανάμεσα στον πιστό και το πιστευόμενο. H ίδια η λατρευτική ζωή της εκκλησίας περιστρέφεται γύρω από την ανάμνηση θεμελιωδών για την πίστη "ιστορικών" στοιχείων και γεγονότων.
Είμαι σίγουρος ότι ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν και σε άλλες θρησκευτικές πίστεις.
Infinitum Finitum Producit
Το ναρκωτικό που αναμένεται να σημαδέψει τον εικοστό πρώτο αιώνα δεν θα μπορούσε παρά να κατασκευάζεται και να διακινείται μέσω Ιντερνετ. Ο λόγος για το iDoser, τη νέα εθιστική «ουσία» που κάνει θραύση σε όλο τον κόσμο και δεν λαμβάνεται με χάπια, ενέσεις ή εισπνοές, αλλά κυκλοφορεί σε ψηφιακά αρχεία, που οι χρήστες κατεβάζουν εύκολα από το Διαδίκτυο. Η «δόση» είναι βασισμένη σε ηχητικά κύματα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί με ειδική επεξεργασία σε κοινά μουσικά αρχεία .mp3 και πωλούνται ως αρχεία .drg. Οι χρήστες δεν έχουν παρά να τα αναζητήσουν στις εκατοντάδες ιστοσελίδες-βαποράκια, να τα κατεβάσουν στον υπολογιστή τους και με ένα ειδικό πρόγραμμα, που διατίθεται δωρεάν στο Ιντερνετ, να τα αποσυμπιέσουν, να τα ακούσουν και να φτιάξουν. κεφάλι στην κυριολεξία, αφού τα ηχητικά αυτά ναρκωτικά δρουν κατευθείαν στον εγκέφαλο.
Οπως εξηγούν οι ειδικοί, πρόκειται για συγκεκριμένα κύματα συχνότητας 3 έως 30 Hertz (τα λεγόμενα υποηχητικά κύματα) που επηρεάζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις. Για παράδειγμα, τα κύματα άλφα (τα οποία κυμαίνονται από 7 έως 13 Hertz) έχουν χαλαρωτική δράση, όμως υπάρχουν και άλλα που προκαλούν αντιθέτως υπερδιέγερση και ευφορία.
Ηδη οι αρχές έχουν εντοπίσει αμέτρητες ιστοσελίδες όπου μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν τη δόση τους. Μάλιστα, υπάρχει και ιστοσελίδα όπου παρέχονται οδηγίες χρήσης του νέου ναρκωτικού για τους αρχάριους και πωλούνται CDs με τραγούδια-«δόσεις». Οπως συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις και με τα κοινά ναρκωτικά, οι πρώτες χαμηλές «δόσεις» παρέχονται δωρεάν, με στόχο την προσέλκυση νέων πελατών. Ακόμα όμως και οι πιο ισχυρές «δόσεις» προσφέρονται σε πολύ χαμηλές τιμές (περίπου 5 ευρώ το τραγούδι), παρά το γεγονός ότι μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν αμέτρητες φορές. Την ίδια στιγμή, στο YouTube μπορεί να βρει κανείς πολλά σχετικά βιντεάκια και να δει νέους να παραληρούν από ευφορία τη στιγμή που δοκιμάζουν το ναρκωτικό της ψηφιακής εποχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση των υποηχητικών κυμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο για τις αστυνομικές αρχές, οι οποίες στο εξωτερικό τα χρησιμοποιούν ως κατασταλτικά μέσα, για παράδειγμα, στις ντισκοτέκ ώστε να ηρεμούν τη νεολαία. Η χρήση τους έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν και σε στρατιωτικούς χώρους. Παρ' όλα αυτά, οι κίνδυνοι για την υγεία που σχετίζονται με τη χρήση των cyber-ναρκωτικών δεν έχουν διαπιστωθεί ακόμα. Οι ειδικοί έχουν αρχίσει έρευνες σχετικά με το μέγεθος και τις επιπτώσεις του εθισμού.
Πρόσφατα, Ιταλοί ερευνητές μελέτησαν και υπολόγισαν την αθροιστική επίδραση του ήχου και του ecstasy στον εγκέφαλο πειραματόζωων. «Χορηγήσαμε σε ποντίκια μία μικρή δόση ecstasy ανίκανη να προκαλέσει την παραμικρή νευρολογική επίδραση και στη συνέχεια χορηγήσαμε στα ίδια ποντίκια μία 'δόση' ήχου 95 ντεσιμπέλ, τη μέγιστη που επιτρέπεται στις ντισκοτέκ. Αμέσως διαπιστώσαμε ενίσχυση της επίδρασης του ecstasy. Και όχι μόνο: όταν αυξήσαμε την αρχική δόση του ecstasy, η μετέπειτα 'δόση' του ήχου προκάλεσε ενίσχυση της επίδρασης που διήρκεσε πέντε ολόκληρες ημέρες» εξήγησε ο Μικελάντζελο Ιανόνε, ερευνητής από το Ινστιτούτο Νευρολογικών Επιστημών του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών του Καταντζάρο. «Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένα είδη ναρκωτικών, όπως για παράδειγμα το ecstasy, καταναλώνονται σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες σε περιστάσεις όπως ρέιβ-πάρτι, όπου προφανώς η μουσική ενισχύει την επίδρασή τους».
I'm the lizard king,I can do anything!
Πηγή:
Αφροδίτη Ραυτοπούλου, από την Espresso
_____________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ:
ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ
ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
15/7/2008
_____________________________________
Έψαξα λίγο στο Διαδίκτυο για το i-doser, μιας και μου κίνησε την περιέργεια η παρουσίαση που γράφεις (η προέλευση της οποίας θα έπρεπε να αναγράφεται στο μήνυμά σου, αλλιώς πιθανότατα θα θεωρηθεί ως λογοκλοπή από την συγγραφέα).
Οι απόψεις διχάζονται. Κάποιοι το θεωρούν σαχλαμάρα. Κάποιοι άλλοι γράφουν ότι τους φτιάχνει. Από βιντεάκια που είδα και άκουσα δεν μπορώ να πω ότι πείστηκα ιδιαίτερα. Είδα κάτι βίντεο που δείχνουν νεαρούς σε πολύ χύμα καταστάσεις να γελάνε και να δείχνουν εκστασιασμένοι αλλά ήταν γενικά άνευ ιδιαίτερης σημασίας.
Η περίπτωση με την πρόκληση συγκεκριμένων καταστάσεων στον εγκέφαλο μέσω της ακρόασης τέτοιου είδους ήχων είναι αρκετά παλιά. Θυμάμαι, κάποτε κυκλοφορούσε και ένα αρχείο που υποτίθεται ότι βοηθούσε στην αστρική προβολή. Το είχα κατεβάσει στον υπολογιστή μου (μόλις που πρόλαβα, γιατί μετά από λίγο το απέσυραν από το site που το είχαν ανεβάσει) και το έχω ακούσει αρκετές φορές αλλά τίποτε τραγικό δε συνέβη.
Έψαξα και στη wikipedia που είναι πολύ ενημερωμένη ως διαδικτυακή εγκυκλοπέδια και δεν βρήκα τίποτε για το λήμμα 'i-doser' ή για το λήμμα 'binaural brainwave doses', άρα μάλλον δεν αποτελεί ακόμα κοινωνική απειλή αλλιώς θα το έπαιρναν περισσότερο στα σοβαρά και θα ανέφεραν για τον επερχόμενο κίνδυνο...
ακόμη...)i-doser υπάρχουν εδώ και καιρό... Τώρα έγινε
ναρκωτικό. Μέχρι τώρα το λέγαν πέρασμα μηνυμάτων, μέσω
μουσικής και θεωρούνταν απιθανότητα και χριστιανική
υπεβολή και φαντασία... Αλλά τώρα που το λανσάρουν, φυσικά
και πρέπει να πάρει άλλη μορφή... Πρέπει να μην υποψιαστεί
κανείς ότι μπορεί να χρησιμοποιείται ήδη κι από πολλούς...
Ψιλό μούφα μάλλον, αλλά αν κάποιος επιθυμεί να διευρύνει την συνείδηση του μέσω ήχου, υπάρχουν καταπληκτικά ακούσματα ινδιάνικης μουσικής που ούτε σε ζαλίζουν αλλά σε συνδυασμό με διαλογισμό έχουν φοβερό αποτέλεσμα.
Κας σας υβρίζει σήμερα η γηραιά ανθρωπότης,
Αφήστε με εις την ζείδωρο πηγή να εξαγνιστώ,
Εκεί όπου η Θεϊκή Ελλάς εγνώρισε την αλήθεια."
Σωστή η παρέμβασή σου στο αρχικό ποστ,ομολογώ πως δεν γνώριζα την πηγή,καθώς το όλο κείμενο μου ήρθε σταλμένο στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση και δεν ανέφερε κάτι σχετικό για την κυρία και την εφημερίδα...
Δεν ξέρω,ίσως τελικά είναι μια μούφα το όλο θέμα και δεν θα το άνοιγα καν,αν μετά από την ανάγνωση του μέιλ,δεν κατάφερνα να βρω τίποτα πουθενά.Αντίθετα η πρόσβαση είναι πολύ εύκολη κι αυτό είναι που μου κίνησε λιγάκι την περιέργεια...Απλά μου φένεται πολύ ύποπτο για να το περάσω αμελητέα από το νου μου...Και για την πλύση εγκεφάλου,μονότονοι,επαναλαμβανόμενοι ήχοι χρησιμοποιούντε.
Δοκίμασα μ'ένα φιλαράκι να παρακολουθήσω ένα βίντεο απο το youtube σε αίθουσα προβολής ταινιών κι η αλήθεια είναι πως ένιωθα λίγο περίεργα το κεφάλι μου,αλλά δεν κατάλαβα αν "μαστούρωσα" ή αν απλά ήταν η λογική συνέπεια,όπως θα γινόταν και με "αθώους" ήχους...
Τέσπα...Είδωμεν...Νομίζω πως μελλοντικά θα μας απασχολήσειπερισσότερο το θέμα...
I'm the lizard king,I can do anything!