- BYZANTIO & ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
στα νιάτα μου: Του δείχναν το φεγγάρι κι αυτός κοιτούσε το
δάχτυλο....
Ρε φίλε, εκτός από το γήινο κι εξωγήινο, δεν υπάρχει και κάτι
που το λένε μέσα μας βαθιά ψυχή, συνείδηση, πνεύμα, ή κάτι εσώτερο τέλος πάντων, για να μην κολλάμε στις λέξεις;
Σοβαρά δεν καταλαβαίνεις τι λέω;...
κάπου σε πείραζα επίτηδες για να ξεφύγουμε από την αντιπαλότητα
και να γίνει κάτι φιλικό, δεν μπορείς να μην πολεμάς λίγο;
Αδυνατώ να καταλάβω πως Ελεύθερος άνθρωπος θα αποδεχτεί έναν άλλο ως Μεσσία και αντιπρόσωπο)γιο στη προκειμένη περίπτωση) του Κυρίου.Μήπως είναι πολύ βεντέτα ο Θεός για να μας καταδεχτεί και να εμφανιστεί.Που είναι ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ ΟΛΩΝ,που είναι,κρύβεται μέσα στα σύννεφα του?
Οι ελεύθεροι δε προσκυνάνε κανέναν,οι ελεύθεροι δε φιλάνε τα χέρια κανενός παπαδαριού.
Οι Έλληνες είναι ελεύθεροι,νομίζετε πως μπορείτε να αναγορεύεστε Έλληνες με το έτσι θέλω,όπως και ο Θεός σας Κύριος όλων.
Στης ανατολής τα μέρη,πάντα θα υπάρχουν μεσσίες,και πάντα θα υπάρχουν πρόβατα να τους ακολουθούν,πάντα υπήρχαν.
Ώσπου στην Ελλάδα μας,μια χούφτα άνθρωποι πήραν τη μοίρα στα χέρια τους,και αποφάσισαν πως κανένας,όσο χαρισματικός και αν φαίνεται δε θα τους κάνει ότι θέλει.Κανένας δεν μπορεί να τους υπαγορεύσει τι να πιστεύουν,πως να σκέφτονται.
Μέχρι το χριστιανισμό,ώσπου ο ''καλός μεσσίας'' ήρθε να λυτρώσει τον αμαρτωλό κόσμο...
Και ο σκοταδισμός του δεσποτισμού και της απολυταρχίας άπλωσε τα πέπλα του πάνω στην Ελλάδα και έχει γατζωθεί από τα κουφώματα.
Υπερασπίσου όσο θες τα συμφέροντα των ''πνευματικών πατέρων'' του έθνους,ίσως σου πετάξουν και σένα μερτικό από τα κέρδη.
quote:
Schwabe
Ο όρος «Βυζάντιο» είναι ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΑΡΙΟΥ. Εάν γυρίζαμε πίσω το χρόνο, ΚΑΝΕΝΑΣ κάτοικος της Νέας Ρώμης δεν θα ήξερε ΤΙ και ΠΟΙΟΝ εννοούμε με την λέξη «Βυζάντιο». Άλλοι είναι οι λόγοι που κατασκεύασαν και χρησιμοποιούν την λέξη «Βυζάντιο», και ξεκινούνε από την απελευθέρωση του γένους το 1821…………….
Φίλε Schwabe , όταν από μέσα μας νιώθουμε να καταρρέη ή έστω να τρίζη η μέχρι τώρα πεποίθησή μας και να απομυθοποιούνται τα πρότυπάμας , για τα οποία έχαμε σχηματίσει ή μας είχαν επιβληθεί ακλόνητες πεποιθήσεις .
Όταν ξεγυμνωθεί μπροστά μας η αλήθεια και μας δείξη ξεκάθαρα ολόκληρο το σώμα της , τότε είναι βέβαιο ότι μας τρομάζει και μας φοβίζει , γιατί αλλοιώς είχαμε σχηματίσει μέσα μας την εικόνα της και αλλοιώς μας παρουσιάζεται .
Αυτό αρνούνται να το κατανοήσουν οι συμπαθείς κατά τα άλλα Χριστιανοί του φόρουμ , και να κάνουν τις υπερβάσεις αποδεχόμενοι την ιστορική πραγματικότητα και όχι αυτή με την οποία τους είχαν παραπλανήσει οι αγιέμποροι εκμεταλλευτές της ευσέβειάς τους , που τους παρουσιάζουν μια εικονική πραγματικότητα μέσα από μια πλαστή ιστορία .
Είναι σε όλους γνωστό ότι το Βυζάντιο ήταν αρχαία ελληνική αποικία των Μεγαρέων , και πήρε το όνομά του από τον πρώτο του οικιστή , τον Βύζαντα .
Είναι αυτή η αποικία των Μεγαρέων που αργότερα στη θέση της επέλεξε να μεταφέρη την πρωτεύουσα του κράτους του ο αυτοκράτορας των Ρωμαίων Μ. Κωνσταντίνος , την οποία επέκτεινε και μετονόμασε «Νέα Ρώμη» , αλλά οι ιστορικοί συνέχιζαν να την αποκαλούν για αρκετούς αιώνες με την αρχική της ονομασία «Βυζάντιο» , εννοώντας φυσικά μονάχα την Κωνσταντινούπολη , και όχι ολόκληρη την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία , όπως καθιερώθηκε πολύ αργότερα από τους ουμανιστές της Αναγέννησης .
Έτσι λοιπόν το «Βυζάντιο» ή «Νέα Ρώμη» ή «Κωνσταντινούπολις» χτίστηκε , είτε το θέλουμε είτε όχι , από έναν Ρωμαίο αυτοκράτορα , στον χώρο μιας προϋπάρχουσας αρχαιοελληνικής αποικίας , με την έννοια της διεύρυνσης και της επέκτασης , ανεξάρτητα από την ιστορική πορεία που είχε στη συνέχεια .
Αποδιδόταν δε τόση σημασία στην «Ρωμαϊκή» κληρονομιά , ώστε οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου θεωρούσαν πάντοτε το κράτος τους συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , και τους εαυτούς τους διαδόχους των Ρωμαίων αυτοκρατόρων .
Η πεποίθηση αυτή ήταν τόσο βαθιά ριζωμένη και παραδεκτή , ώστε και σήμερα ακόμα οι ¨ελληνες χρησιμοποιούν τον όρο Ρωμιός που ελάχιστα διαφέρει από το Ρωμαίος , με τον οποίο οι Βυζαντινοί χαρακτήριζαν τον εαυτό τους . Ο όρος Βυζαντινός δεν χρησιμοποιούταν ποτέ για τους κατοίκους της αυτοκρατορίας , παρά μονάχα από τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης και υποδήλωνε την καταγωγή τους , όπως θα λέγαμε σήμερα Θεσσαλονικιός , Καλαματιανός κλπ .
Edited by - Sesostris on 17/05/2008 22:52:49
quote:
Stelaras:
Ώσπου στην Ελλάδα μας,μια χούφτα άνθρωποι πήραν τη μοίρα στα χέρια τους,και αποφάσισαν πως κανένας,όσο χαρισματικός και αν φαίνεται δε θα τους κάνει ότι θέλει.Κανένας δεν μπορεί να τους υπαγορεύσει τι να πιστεύουν,πως να σκέφτονται.
quote:
Stelaras:
Μέχρι το χριστιανισμό,ώσπου ο ''καλός μεσσίας'' ήρθε να λυτρώσει τον αμαρτωλό κόσμο...Και ο σκοταδισμός του δεσποτισμού και της απολυταρχίας άπλωσε τα πέπλα του πάνω στην Ελλάδα και έχει γατζωθεί από τα κουφώματα.
Υπερασπίσου όσο θες τα συμφέροντα των ''πνευματικών πατέρων'' του έθνους,ίσως σου πετάξουν και σένα μερτικό από τα κέρδη.
Kάτι θέλεις να πεις! αλλά δε μπορείς! δε σε αφήνει ο πραγματικός σου εφιάλτης!
quote:
Sesostris:
Διάβαζε προσεκτικότερα τις απαντήσεις , και προσπάθησε να τις εμπεδώσης , για να μπορής κι' εσύ να απαντάς με την ανάλογη σοβαρότητα .
Nαι ο 18ος αιώνας πήγαινε για το όνομα "Βυζάντιο"! Δεν είναι κακό ένα λάθος εκ παραδρομής! κακό είναι ένα πικρόχολο σχόλιο, όπως το "ανάλογη σοβαρότητα"!.....θα τοποθετηθώ αργότερα μόλις μπορέσω.
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
«Ο όρος Βυζαντινός δεν χρησιμοποιούταν ποτέ για τους κατοίκους της αυτοκρατορίας , παρά μονάχα από τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης και υποδήλωνε την καταγωγή τους , όπως θα λέγαμε σήμερα Θεσσαλονικιός , Καλαματιανός κλπ .»
Ορθά.
Και φυσικά, θεσσαλονικιό θεωρεί ή θα θεωρεί τον εαυτό του μετά απο μια-δυο δεκαετίες και η δεύτερη ή τρίτη γενιά στην Ελλάδα γεννημένων Αλβανών τον εαυτό τους, όπως συμβαίνει και με τους Έλληνες που ζούνε στην Αμερική, Αυστραλία.
Μόνο που στην Κωνσταντινούπολη δεν ζούσανε μονάχα Ελληνικής καταγωγής κάτοικοι, αλλά τόσοι και τόσοι άλλων εθνοτήτων. Οι οποίοι, ήσαν και οι περισσότεροι. Και οι γενεές, πολλές, πάρα πολλές....
«κάπου σε πείραζα επίτηδες για να ξεφύγουμε από την αντιπαλότητα και να γίνει κάτι φιλικό, δεν μπορείς να μην πολεμάς λίγο;»
Εδώ δεν έχεις και άδικο, είναι αλήθεια ότι ο «πόλεμος» μου είναι καλός γνωστός.
Ωστόσο, και εφόσον θέτεις το θέμα της ψυχής, θα σου υποδείξω την θέση μου.
Ας ξεκαθαρίσουμε πως η έννοια της «ψυχής» είναι ένα εξόχως εξυπηρετικό θέμα για τις θρησκείες και τους θρησκευτικούς ταγούς. Ένα βαρέλι δίχως πάτο με άλλα λόγια αγαπητέ τρεχαγύρευε.
Από την άλλη πλευρά, και αυτό οφείλουμε να το παραδεχθούμε, ο άνθρωπος λυγίζει μπροστά στο μοναδικό αληθινό θρησκευτικό συναίσθημα, που είναι το δέος και η συγκίνηση μπρος στο μυστηριώδες και ανεξερεύνητο βάθος της φύσης (σαν παγκόσμιας αρμονίας), της ζωής (σαν θαύματος αναπαραγωγής) και τέλος του ίδιου του θανάτου, που δρα καταλυτικά στον βαθύτερο συγκινησιακό μας χώρο.
Ο πόθος αθανασίας του ανθρώπου και η μη παραδοχή του μηδενισμού του με τον θάνατο, είναι ταυτόχρονα μια μεγάλη αφετηρία ατεκμηρίωτων προσδοκιών. Η επιθυμία του να ενωθεί με μια «αθάνατη ύπαρξη», του γέννησε διαχρονικά κα την πίστη στην αθάνατη ψυχή καθώς και στον αθάνατο Θεό που την έπλασε από την αθάνατη ουσία του. Η πίστη στην ύπαρξη ή την «διάσωση» της ψυχής, είναι με λίγα λόγια ένα υπαρξιακό αίτημα που πηγάζει από τον θάνατο.
Ζούμε, παρέα με το άκουσμα του θανάτου.
Κάπου εκεί, ξεκινάει και το ταξίδι της ελπίδας φίλτατε.
Προσωπικά λοιπόν, ο όρος «ψυχή» είναι η υποστασιοποίηση μιας εγκεφαλικής λειτουργίας και μίας σωματικής δραστηριότητας ενός ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΖΩΝΤΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ. Είναι, με άλλα λόγια, το σύνολο των ψυχοπνευματικών διαδικασιών.
Οι λέξεις από μόνες τους μας μιλούνε όμως επίσης ξεκάθαρα.
Το «πνεύμα» προέρχεται από το «πνέω», «φυσώ», «κινούμαι ορμητικά» (ψύχω). Σημαίνει επομένως την ψυχή, την πνοή, την αναπνοή, τη ζωή, την ύπαρξη (…παρέδωσε το πνεύμα, πέθανε).
Η Ψυχή προέρχεται από το «ψύχω», «πνέω», «φυσώ» (η πνοή του αέρα που εξέρχεται ορμητικά από τον ετοιμοθάνατο).
Σημαίνει επομένως την «πνοή», την «αναπνοή», την «ζωή», την ίδια την ύπαρξη, την «πνευματική δραστηριότητα».
Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.
Αυτά είναι και τα όσα πρέσβευαν οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Είναι η «ψυχή» που συνέχει, κινεί, ζωοποιεί και κυβερνά το σώμα. Η ίδια η «ψυχή» που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και σε όλο το σύμπαν. Η ανθρώπινη «ψυχή» ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ.
Ο Αναξιμένης μας λέει «Η ψυχή η ημετέρα, αήρ ούσα, συγκρατεί και κινεί ημάς. Και όλος ο κόσμος πνεύμα και αέρα περιέχει». Για αυτό και οι οντολογικές θεωρίες των προσωκρατικών θεωρήθηκαν ως «παμψυχισμός» ή «υλοζωικός μονισμός» ή «πανθεϊσμός».
«Πνεύμα» λοιπόν σημαίνει αρχικά την «πνοή του ανέμου» και την αναπνοή (πνοή ζωής). Αργότερα βλέπουμε να ταυτίζεται με την «ψυχή» (ψύχω-φυσώ) που θεωρήθηκε κάτι το αόρατο και άυλο.
Χωρίς την πνοή όμως (φύσημα) που προέρχεται πάλι από κάποιους υλικούς όρους (κίνηση υλικών σωματιδίων), δεν υπάρχει «πνεύμα» ή αναπνοή-ψυχή.
Η συμμετοχή όμως του ανθρώπου στη Θεία ουσία, τον κάνει ουσιαστικά «αθάνατο»…
όλοι τα ίδια πιστεύουμε, με μικρές παραλλαγές, αλλά έχουμε
πρόβλημα στις ταμπέλες... Όπως επίσης μας ενοχλεί όλους και
διαφορετικά, η υποκρισία...
φίλε μου το Βυζάντιο κι ο χριστιανισμός ήρθαν κι έδεσαν στην Ελλάδα
( κι αυτό δεν το λέω επειδή θέλω να ξαναγυρίσουμε στις συρράξεις
μεταξύ μας...) αλλά πιστεύω΄οτι ο Έλληνας είναι κορόϊδο και
όσοι το ξέρουν (ξένοι εννοώ) μας δουλεύουνε καταλλήλως...
Μόνο εμείς δεν το καταλαβαίνουμε...
για την ψυχ΄, είναι θεία και γι 'αυτό λέω ότι πιστέουμε τα ίδια
αλλά το θέμα είνια ποιά θρησκεία πλσιάζει περισσότερο τον άνθρωπο στη θεική του κατάληξη και ποιές τον θέλουν εδώ γήινο και ολίγον...
«Κατά βάθος όλοι τα ίδια πιστεύουμε, με μικρές παραλλαγές, αλλά έχουμε
πρόβλημα στις ταμπέλες..»
Δεν θα το έλεγα φίλτατε.
Υπάρχει διαφορά, μικρή διαφορά, αλλά απίστευτης σημασίας. Δεν είναι θέμα απλά ταμπέλας, είναι θέμα περιεχομένου.
trexagireve:
« φίλε μου το Βυζάντιο κι ο χριστιανισμός ήρθαν κι έδεσαν στην Ελλάδα αλλά πιστεύω΄οτι ο Έλληνας είναι κορόϊδο και όσοι το ξέρουν (ξένοι εννοώ) μας δουλεύουνε καταλλήλως...»
Λάθος.
Ο Έλληνας κορόιδο δεν είναι, απλά ξεχνάει πολύ εύκολα και θεωρεί ότι έχει ελληνοποιήσει ως «δικό του». Και όμως, βλέπει απλά το προσωπείο και όχι το πρόσωπο.
Ο Χριστιανισμός (το «Βυζάντιο» δεν είναι καν άξιο αναφοράς..) δεν «έδεσε» ουσιαστικά ποτέ με τον Ελληνισμό, αλλά ο Έλληνας έφτιαξε και χρησιμοποιεί τον Χριστιανισμό ως Έλληνας.
Επομένως, θα πρέπει να διαχωρίσουμε την φυσική ανάγκη της θρησκευτικότητας του Έλληνα καθώς και την πίστη μέσα από τον χριστιανικό βίο. Διότι, είναι πασιφανέστατο, ο εκχριστιανισμένος Έλληνας γίνεται ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ, μέσω της τυπολατρίας και εν πολλοίς της χριστιανικής ειδωλολατρίας, ακριβώς λόγω του ότι έχει ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΘΡΗΣΚΕΥΕΤΑΙ.
Αυτή η κατάσταση είναι προφανής, δεδομένου ότι η σχέση του Έλληνα με την Ορθοδοξία είναι καθαρά τυπολατρική και εξωτερική. Η επιβληθείσα αυτή σχέση δεν αφορά ούτε τα κίνητρα της κοινωνικής συμπεριφοράς του αλλά ούτε και την κοινωνική ζωή καθ’αυτού. Αφορά μόνο ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ και ΤΙΣ ΤΕΛΕΤΕΣ.
Αρκεί να ρίξουμε μία ματιά στην καθημερινή ζωή του ώστε να αντιληφθούμε την έκταση της υποτιθέμενης του «πίστης στον χριστιανισμό».
Οι υπεραπλουστεύσεις που εκπορεύονται από την ιουδαϊκή μήτρα, αφήνουνε στην άκρη ΖΩΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ, όπως η ιστορία του και οι διδακτικοί μύθοι. Αντί της ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ και της ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ, υπεραπλουστεύονται όλα, προτρέποντας σε φυγή από τα ανθρώπινα δεινά μέσω των «εξ αποκαλύψεως» προφητειών.
Μία εκμετάλλευση που διαχρονικά τον έχει οδηγήσει στον μεσαίωνα και τον πνευματικό εγκλεισμό σε ΞΕΝΑ ΙΔΕΩΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ.
Σκέπτεσαι εξαιρετικά απλά, μονολιθικά φίλτατε. Αναμενόμενο όμως....
που το μεγαλείο της δεν έφτασε καμία άλλη, σε αιώνες κυριαρχίας,
σε άτομα που εξέθρεψε, σε πολιτισμό ( μιλάω για αυτοκρατορίες,
μην μπερδευτείς…) σε δόξα και καίρια τομημένα ζητήματα που
έστησε, εσύ λες ότι δεν είναι άξια αναφοράς;
Φίλε μου είσαι έντονα Ρασιαπροκατελειμένος…
Λες ότι η σχέση του Έλληνα με τον χριστιανισμό είναι μοιρολατρική; Ξέρεις τον Έλληνα να σηκώνει μύγα στο σπαθί του, άμα δεν γουστάρει; Φίλε μου, δείχνεις και πάλι εμπάθεια… Δεν σε καταλαβαίνω… Τόσο δυσκολεύεσαι να καταπιείς την αλήθεια;
Αγαπητέ μου, σκέφτομαι …ελληνικά και ρεαλιστικά, όσο και να το αποφεύγεις, δοκίμασε το, θα σε λυτρώσει…
quote:
Schwabe:
Μόνο που στην Κωνσταντινούπολη δεν ζούσανε μονάχα Ελληνικής καταγωγής κάτοικοι, αλλά τόσοι και τόσοι άλλων εθνοτήτων. Οι οποίοι, ήσαν και οι περισσότεροι. Και οι γενεές, πολλές, πάρα πολλές....
Θα θελες! Η Πλειοψηφία ήταν Έλληνες! όπως ήταν σε όλη την Μικρά Ασία!
quote:
Schwabe:
Ο Χριστιανισμός (το «Βυζάντιο» δεν είναι καν άξιο αναφοράς..) δεν «έδεσε» ουσιαστικά ποτέ με τον Ελληνισμό, αλλά ο Έλληνας έφτιαξε και χρησιμοποιεί τον Χριστιανισμό ως Έλληνας.Επομένως, θα πρέπει να διαχωρίσουμε την φυσική ανάγκη της θρησκευτικότητας του Έλληνα καθώς και την πίστη μέσα από τον χριστιανικό βίο. Διότι, είναι πασιφανέστατο, ο εκχριστιανισμένος Έλληνας γίνεται ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ, μέσω της τυπολατρίας και εν πολλοίς της χριστιανικής ειδωλολατρίας, ακριβώς λόγω του ότι έχει ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΘΡΗΣΚΕΥΕΤΑΙ.
Στo Βυζάντιο βρίσκεται το καύχημά μας μ.Χ., και στην Αθήνα π.Χ.......το δικό σου το κόβω να βρίσκεται κάπου στη Σόφια!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!