- Τα Δώρα της Ελληνικής Γλώσσας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

--------------------------------------------------------------------------------
Agnostic

Αν κατάλαβα καλά...ισχυρίζεσαι ότι δεν υπήρχαν Ινδοευρωπαίοι??

--------------------------------------------------------------------------------

Ασε ξερω , εχεις και γι΄αυτο αποδειξεις !

---

Βεβαίως. Πάντα και για όλα έχω αποδείξεις.

Κατ'αρχήν ας κάνουμε έναν απλό συλλογισμό. Η γλωσσολογία, δηλαδή η βασικότερη επιστήμη στο θέμα των Ινδοευρωπαίων, μιας και η θεωρία είναι κατά βάση γλωσσολογική, έχει καταλήξει στο ασφαλές συμπέρασμα της κοινής πρωτόγλωσσας, η οποία όπως είπαμε ονομάστηκε συμβατικά "Ινδοευρωπαίκή". Δεχόμαστε λοιπόν ότι κάποιοι την μιλούσαν. Δεδομένου ότι αυτοί οι "κάποιοι" δεν θα μπορούσαν να είναι τίποτα κατσίκια ή πέτρες, βγάζουμε το συμπέρασμα(τι ωραία που τα λέω)ότι....ανθρωποι την μιλούσαν!!! Τι πιο απλό?? Ανθρωποι της προϊστορικής εποχής, γύρω στο 5000 π.Χ., ίσως και ακόμα παλιότερα. Αυτους που όπως είπαμε πιο πάνω ονομάσαμε Ινδοευρωπαίους. Ωραιά?? Ωραία. Χαίρομαι που συμφωνούμε.

Οποιος όμως διαφωνεί και απορρίπτει την επιστήμη της γλωσσολογίας στη συγκεκριμένη περίπτωση, τότε τον συμβουλεύω όταν θέλει να μάθει αστροφυσική, να μην απευθυνθεί σε έναν αστροφυσικό αλλά σε έναν γεωπόνο,ενώ αν αρρωστήσει να μην πάει σε γιατρό αλλά σε έναν φιλόλογο. Ελπίζω να καταλάβατε τι θέλω να πω.

Επειτα ρίξε μια ματιά σε διάφορες ομοιότητες ανάμεσα σε λέξεις των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.

http://www.ancientscripts.com/hl_families.html

http://www.friesian.com/cognates.htm

Δεν είναι όμως απλά λέξεις που μοιάζουν, αλλά όπως αποδείχτηκε από τους γλωσσολόγους, δηλαδή τους πλέον ειδικούς επί του θέματος, μοιάζουν ολοκληρες γραμματικές και συντακτικές δομές αυτών των γλωσσών οι οποίες δεν είναι δυνατό να αποτελέσουν αντικείμενα δανεισμού από μια γλώσσα σε μια άλλη. Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε το παρακάτω κείμενο από το αρχείο μου.

H ινδοευρωπαϊκή θεωρία είναι μια υπόθεση για τη συγγένεια διαφόρων γλωσσών ανά τον κόσμο. Σύμφωνα με αυτήν, διάφορες ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες συνδέονται γενετικά μεταξύ τους προερχόμενες από μια κοινή πρωτογλώσσα, την αποκαλούμενη ινδοευρωπαϊκή, όπως δείχνει η ετυμολογική συνάφεια πολλών τύπων που ανήκουν στις γλώσσες αυτές. Ειδικότερα, ανάμεσα σε μερικές γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας έχουν παρατηρηθεί πολλές ομοιότητες ως προς τη δομή και το λεξιλόγιό τους.

Για παράδειγμα, το αρχαιοελληνικό δίδωμι σχετίζεται με το αρχαίο ινδικό dadami: τα κοινά στοιχεία που εμφανίζουν οι δύο αυτοί ρηματικοί τύποι είναι η ρίζα, ο ενεστωτικός διπλασιασμός και η κατάληξή τους. Ομοίως, το πατήρ της αρχαίας Ελληνικής συνδέεται με το pater της Λατινικής, το pitar της αρχαίας Ινδικής, το αρχ. γερμανικό fater κ.ά. Ακόμη, το αρχ. δύο έχει κοινή ρίζα με το λατ. duo, το γαλλ. deux, το ρωσ. dva κ.ά. Τέλος, το αρχ. άλλος αντιστοιχεί στο λατ. al-ius κ.ά.

Τέτοια στοιχεία δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο δανεισμού από τη μια γλώσσα στην άλλη, όπως θα υπέθετε κανείς. Γράφει ο Χατζιδάκις (1924: 4): «ούτως εξετάζοντες ευρίσκομεν πολλά τα κοινά εν πολλαίς των αδελφών Ιαπετικών [ενν. Ινδοευρωπαϊκών] γλωσσών και δη καταγόμενα εκ της αρχαίας, της μητρός Ιαπετικής, ήτοι πρώτον παμπόλλας απλάς και συνθέτους λέξεις (ων μάλιστα αποδεικτικαί τα αριθμητικά, αι αντωνυμίαι και τα ονόματα τα δηλωτικά της συγγενείας, πατήρ, μήτηρ κ.λπ.), έπειτα τον καθολικόν χαρακτήρα της κλίσεως των ονομάτων και ρημάτων (ήτις κρίνεται ως το βεβαιότατον τεκμήριον της συγγενείας των γλωσσών προς αλλήλας), τας παραγωγικάς καταλήξεις, την σύνθεσιν των λέξεων και, το σπουδαιότατον, άτε ενδεικτικόν της ομοίας καθόλου διανοητικότητος των λαών τούτων εν αντιθέσει προς άλλους, την σύνταξιν. Ταύτα πάντα δεν είναι εκ των στοιχείων εκείνων, άτινα μεταφέρονται από γλώσσης εις γλώσσαν, αλλά μόνον κληρονομούνται από γενεάς εις γενεάν, και δι'αυτό κρίνονται αποδεικτικά της συγγενείας, ήτοι της κοινής καταγωγής των γλωσσών».

Μια γλώσσα δεν δανείζει σε άλλες τα αριθμητικά της, τις αντωνυμίες της, την κλίση ονομάτων και ρημάτων στο σύνολό της, τις συντακτικές της δομές κ.ά., δηλ. τα κοινά στοιχεία που παρατηρούνται σε διάφορες ευρωπαϊκές και ασιατικές γλώσσες. Άρα, η ετυμολογική σχέση ανάμεσα στους συγκεκριμένους τύπους αποδεικνύει τη γενετική συγγένεια των γλωσσών όπου ανήκουν και την προέλευσή τους από μια κοινή πρωτογλώσσα, την ινδοευρωπαϊκή στην προκειμένη περίπτωση. Η συγγένεια των διαφόρων ινδοευρωπαϊκών γλωσσών δεν θεμελιώνεται σε ευκαιριακές και συμπτωματικές ομοηχίες λέξεων, αλλά στην εκτεταμένη και συστηματική παραλληλία γλωσσικών δομών.

Ο Χαραλαμπάκης (1997: 246) σε ένα από τα καλύτερα «αντι-αρχαιολατρικά» κείμενα που έχουν γραφτεί τονίζει ότι: «η πεποίθηση για την ύπαρξη μιας ινδοευρωπαϊκής πρωτόγλωσσας ή πρωτογλώσσας δεν αποτελεί αποκύημα της φαντασίας των επιστημόνων, αλλά στηρίζεται – με βάση τα σημερινά τουλάχιστον επιστημονικά δεδομένα – στις συστηματικές φωνολογικές ομοιότητες και διαφορές μιας σειράς γλωσσών, οι οποίες αποτέλεσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα ένα είδος "γλωσσικού συνδέσμου", για να ακολουθήσει αργότερα κάθε μια τον δικό της δρόμο. Μερικοί ερευνητές έχουν πράγματι αρνηθεί την ύπαρξη μιας ινδοευρωπαϊκής πρωτογλώσσας, ανάμεσα στους οποίους και ο περίφημος N. Trubetzkoy, ο οποίος αμφισβήτησε την αρχική κοιτίδα των ινδοευρωπαίων με το σκεπτικό ότι φυλές και λαοί δεν αυξάνονται μόνο με πολλαπλασιασμό, καθώς διδάσκει η πείρα, αλλά και με την ένωση διαφόρων ομάδων. Όπως όμως τόνισε ο A. Nehring, οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες παρουσιάζουν πολλές φορές ομοιότητες στις ρίζες των λέξεων οι οποίες έλαβαν στις διάφορες γλώσσες διαφορετικά επιθήματα. Η θεωρία του Trubetzkoy καταρρίπτεται με το ακαταμάχητο επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν δάνεια ριζών. Και στο πρόσφατο (1996) συνέδριο στην πόλη Ohlstadt της Βαυαρίας τριάντα κορυφαίοι ερευνητές από ολόκληρο τον κόσμο κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ινδοευρωπαϊκή θεωρία διαθέτει ισχυρότατα επιστημονικά ερείσματα τα οποία δεν μπορούν να κλονιστούν τόσο εύκολα».

Όπως επισημαίνει ο Haudry (1995: 9), η υπόθεση για την ύπαρξη μιας ινδοευρωπαϊκής μητέρας-γλώσσας «είναι η μόνη που παίρνει υπόψη της πολυάριθμες, πολύπλοκες και ακριβείς ομοφωνίες που εντοπίζονται μέσα στη γραμματική και το λεξιλόγιο των περισσότερων γλωσσών της Ευρώπης και πολλών γλωσσών της Ασίας». Ο Joseph (2001: 128) χαρακτηρίζει εντυπωσιακές τις αντιστοιχίες των γλωσσών διαφόρων οικογενειών, μεταξύ των οποίων είναι και η ινδοευρωπαϊκή.

Το θέμα αναλύεται και στον Μπαμπινιώτη (2002: 17-18 )

Βιβλιογραφία:

Μπαμπινιώτης Γεώργιος 2002 (β έκδοση): Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας).

Xαραλαμπάκης Χριστόφορος 1997: «Ασύλληπτες περιγραφές γονιμοποιήσεων του ευρωπαϊκού λόγου από την ελληνική γλώσσα. Περιθωριακές σημειώσεις σε ένα αλλόκοτο βιβλίο». Θαλλώ 9, 243- 251.

Χατζιδάκις Γεώργιος 1924 (β έκδοση): Ακαδημεικά αναγνώσματα εις την ελληνικήν και λατινικήν γραμματικήν, τόμ. Α΄ (Αθήνα).

Χριστίδης Α.-Φ. [επιστημ. επιμ.] 2001: Ιστορία της ελληνικής γλώσσας. Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότητα (Θεσσαλονίκη: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών / Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη).

Haudry Jean 1985 (β έκδοση): Les Indo-Europeans (Paris: Presses Universitaires de France) [ Οι Ινδοευρωπαίοι, μτφρ. Αριστέας Παρίση (Αθήνα: Καρδαμίτσας, 1995)].

Joseph Brian 2001: Η ινδοευρωπαϊκή οικογένεια. Οι γλωσσικές μαρτυρίες. Στον Χριστίδη [επιστημ. επιμ.] (2001: 128-134, μτφρ. Ι. Βλαχόπουλου).

Τώρα, η αρχαιολογία έχει βοηθήσει αρκετά στο να έρθουν στο φως στοιχεία και ευρήματα για τους Ινδοευρωπαίους. Στην ευρύτερη περιοχή Καυκάσου, ανάμεσα στην Μαύρη και στην Κασπία θάλασσα και λίγο πιο βορεια έχουν βρεθεί πολλά όπλα, εργαλεία, κεραμεικά και πήλινα αντικείμενα, βάζα, τροχοί, άμαξες, κάρα, χαλινά αλόγων και διάφοροι λακκοειδείς τάφοι με πολλούς σκελετούς σε ύπτια θέση και με λυγισμένα τα γόνατα, ενώ άλλοι περιείχαν και τροχους,οστά αλόγων και μικροαντικείμενα. Ρίξε μια ματιά στις παρακάτω ιστοσελίδες για πολιτισμούς στην συγκεκριμένη περιοχή που ταυτίζονται με τους Ινδοευρωπαίους.

http://www.iras.ucalgary.ca/~volk/sylvia/Kurgans.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Yamna

http://en.wikipedia.org/wiki/Sredny_Stog_culture

http://en.wikipedia.org/wiki/Samara_culture

Οι λαοί γενικά δηλαδή που ζούσαν εκεί τηρούν τα κριτήρια για να ταυτιστούν με τους πρώιμους Ινδοευρωπαίους, αφού είναι κυρίως ποιμένες, κτηνοτρόφοι,γεωργοί(βασίζονται όμως περισσότερο στην κτηνοτροφία),έχουν πατριαρχική οργάνωση,έχουν και νομαδικά στοιχεία, κάνουν οικιακή και πολεμική χρήση του αλόγου, μετακινούνται με άμαξες(γιάυτό άλλωστε μπόρεσαν και επεκτάθηκαν σε τόσο μεγάλες αποστάσεις σε σχετικά μικρό διάστημα.
Η περιοχή γενικά ταιριάζει γιατί είναι περίπου στο μέσον της όλης περιοχής που εξαπλώθηκαν. Να σημειώσω εδώ ότι οι λέξεις που έχουν αποκατασταθεί στην πρωτοινδοευρωπαϊκή μας δίνουν μια γενική εικόνα των πολιτισμών τους, γι'αυτό και ανέφερα τα παραπάνω για τα οποία οι λέξεις έχουν αποκατασταθεί ΟΛΕΣ. Επίσης έχει αποδειχτεί από τη γλωσσολογία ότι η ινδοευρωπαϊκή πρωτόγλωσσα είχε πολλά δάνεια από την Φινουγγρική γλώσσα. Ε αυτοί οι "Φινοούγγροι" είναι γνωστό ότι ζούσαν σε μια περιοχή από την ανατολική βαλτική μέχρι ανατολικά των Ουραλίων. Αρα δεδομένων των δανείων της Φιννουγγρικής στην ΙΕ, συμπαιρένουμε ότι γειτνίαζαν οι ΙΕ με τους "Φινοουγγρους". Επομένως η περιοχή που σου υπέδειξα πληρεί όλες τις προύποθέσεις για την κοιτίδα τους. Ασε που την υποστηρίζουν και οι περισσότεροι ερευνητές και είναι πράγματι η επικρατέστερη.

Πάρε και λακκοειδείς τάφους με τους νεκρούς σε ύπτια θέση και λυγισμένα γόνατα.

Κι εδώ τα γόνατα έχουν γείρει στα πλάγια

Συγχωρέστε το κινητό μου τηλέφωνο για τις όποιες θολούρες

Ελπίζω να σε κάλυψα φίλε ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ.

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Edited by - Agnostic on 06/10/2006 03:37:32

Γραφεις:
"Περιεργος τροπος σκεψης ! Δεν το απλοποιεις για να το κατανοησουμε και εμεις οι αδαεις ; Πως δηλαδη συνδεωνται και εξαρτωνται η δημoκρατια με την φωνητικη γραφη."

Το εξήγησα αναλυτικά στο προηγούμενο μου γραπτό.

Η γνώση είναι ισχύς και αναπόφευκτα και πολιτική ισχύς. Αλλα η γνώση δεν είναι μονο να την έχεις, αλλα να μπορείς μέσω της μελέτης-ανάγνωσης και της μετάδοσης-γραφής να την συναλλάσσεσαι. Όταν χρησιμοποιείς μια γραφή, όπου μπορούνε να την διαβάσουνε και να την γράψουνε μονο ορισμένοι ειδικευμένοι γραφεις, όπως κάνανε οι Αιγύπτιοι, τότε περιορίζεις και την πολιτική ισχύ της μάζας. Όταν όμως έχεις μια γραφή απλούστατη, πανεύκολη στην χρήση και προσιτή στον καθένα, που ξέρει μονο και μονο τα ψηφία, τότε κανεις τη γνώση, συνεπώς και την πολιτική ισχύ, προσιτή στον καθένα.

Σήμερα όπου έχουμε μια κοινοβουλευτική (κατά τον τύπο) δημοκρατία, αλλα (κατά ουσία) μια μετά ευδοκίας του λαου ολιγαρχία, όπου επικρατεί η ολιγαρχική άποψη, ότι οι ειδικοί πρέπει να ασχολούνται με την πολιτική και όχι όλοι, έχουμε επίσης μια γραφή, όπου είναι μια (όπως ακριβώς και το πολίτευμα) κατά τον τύπο φωνητική, αλλα κατά ουσία συμβολική. Μπορούνε μεν όλοι να χειρίζονται τον γραπτό λόγο, αλλα μονο ορισμένοι μπορούνε να χειριστούνε άψογα την ορθογραφία της.

Το σκεπτικό του ότι "πρέπει να μάθεις ορθογραφία και να την χειρίζεσαι όπως οι ειδικοί", που περνάει στη φλέβα του καθενός, που επισκέπτεται το δημοτικό σχολειό, είναι ύπουλος εμποτισμός ολιγαρχικών αντιλήψεων.

quote:

---

Το δεύτερο που θα έπρεπε να γίνει, θα ήτανε να γίνει η ελληνική γραφή τελείως ακουστική.

Διλαδί να γράφυμε κάπος έτσι.

Το πόσο χρόνο χαραμίζουνε κάποια παιδιά στο σχολείο μέχρι να μάθουνε την σωστή ορθογραφία όλων των λέξεων και στο τέλος δεν την μαθαίνουνε σωστά είναι περιττό να το αναφέρω. Σε αυτόν τον χρόνο θα μπορούσανε να μάθουνε τόσα άλλα σημαντικά πράγματα, πλην του να μαθαίνουνε την ακουστική των λέξεων όπως μιλιότανε πριν 2500 χρόνια.

---

Φιλικά.-
E.X.O

Του Γιάννη Χ. Παπατζανή 15/11/2003

"Hellenic Quest " λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμαθήσεως της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.

Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας.

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ "Apple", της οποίας Πρόεδρος Τζον Σκάλι είπε σχετικώς: «Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμα εκμαθήσεως της Ελληνικής επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει».

Με άλλα λόγια πρόκειται για μια εκδήλωση της τάσεως για επιστροφή του παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά «επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων».

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών ειδικών ότι «Η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες.

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως».

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρβάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι. Στον Η/Υ «Ίβυκο» αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους δηλαδή ως γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον «Ίβυκο» ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: «Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας».

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής. Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης τεχνολογίας δέχονται ως «νοηματική» γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν «σημειολογικές».

«Νοηματική γλώσσα» θεωρείται η γλώσσα στην οποία το «σημαίνον» δηλαδή η λέξη και «το σημαινόμενο» δηλαδή αυτό που η λέξη εκφράζει,(πράγμα, ιδέα, κατάσταση) έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ «σημειολογική» είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το α? «πράγμα» (σημαινόμενο) εννοείται με το α? (σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν «πρωτογένεια», ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές, σημαίνουν κάτι απλά επειδή έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν. Π.χ στην Ελληνική, η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ, γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα «Ίβυκος», «Γνώσεις» και «Νεύτων» αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες. Και τούτο διότι η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.

Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα τηλέ-, -λάνδη, μίκρο -, μέγα-, σκοπό, -ισμός, συν- κ.λ.π.

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή», δηλαδή ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες. Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα. Ας το προωθήσουν και οι Έλληνες πολιτικοί

β. Η ελληνική γλώσσα είναι πανεύκολη στην εκμάθησή της

Λένε κάποιοι ότι η ελληνική γλώσσα είναι πάρα πολύ δύσκολη, επειδή:

1) Έχει δύσκολη γραφή. Ο μαθητής πρέπει να απομνημονεύσει ποιες λέξεις γράφονται με -ο- και ποιες με -ω-, ποιες με -ε- και ποιες με -αι-, ποιες με -η- και ποιες με -ι- ή -υ-.. άρα απαιτείται πολύς χρόνος εκμάθησης.

2) Έχει πάρα πολλές και πολυσύλλαβες λέξεις και έτσι ο μαθητής χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο για να τις μάθει σε προφορά, τονισμό κ.τ.λ.

3) Έχει δύσκολη κλίση και πάρα πολλές καταλήξεις.

Ωστόσο όλα αυτά είναι λάθος, γιατί:

α) Πράγματι η ελληνική γραφή έχει πάρα πολλά ομόηχα γράμματα, τα ο & ω, η & ι... και έτσι φαίνεται δύσκολη, όμως αν σου μάθει κάποιος «το κόλπο» (τον τρόπο, τους κανόνες), όπως είδαμε πιο πριν, η ελληνική γραφή μαθαίνεται μόλις σε 30 λεπτά!

β) Η αρχαία ελληνική και η λατινική γλώσσα έγιναν διεθνείς άνετα και χωρίς φροντιστήρια ξένων γλωσσών, επειδή ήταν εύκολες. Αντίθετα σήμερα και π.χ. στην Ελλάδα, ενώ υπάρχουν πάρα πολλά φροντιστήρια για την εκμάθηση της αγγλικής ή της γαλλικής ή της γερμανικής κ.α., πολύ μικρό ποσοστό Ελλήνων, όμως, τελικά κατορθώνει να μιλήσει άνετα και όπως πρέπει τις εν λόγω γλώσσες. Οι γλώσσες αυτές στους Έλληνες μαθητές, σε σύγκριση με την ελληνική και τη λατινική, φαίνονται ως λαβύρινθος, οπότε, αν δεν είναι απόλυτα αναγκαίο, για να μάθουν μια από αυτές τις γλώσσες, εγκαταλείπουν την εκμάθησή τους.

γ) Πράγματι η ελληνική γλώσσα έχει πάρα πολλές λέξεις, αμέτρητες. Ωστόσο, επειδή οι λέξεις της ελληνικής γλώσσας σχηματίζονται με την καλούμενη παραγωγή και σύνθεση και συνάμα αποτελούνται από συστατικά στοιχεία (θέμα, κατάληξη κ.τ.λ.), όπου το θέμα κάθε λέξης είναι τμήμα άλλης λέξης (ή φθόγγοι που είναι κοινοί σε πάρα πολλές άλλες), πρβλ π.χ.: γράφ-ω > συν-γραφή > συγγραφή, γράφω > γράφ-μα > γράμμα, γράμμα > γραμματικός…., οι ελληνικές λέξεις έχουν συνάφεια μεταξύ τους και εκ τούτου είναι εύκολες και στην απομνημόνευση και χρήση και κατανόησή τους. Τα συστατικά τους στοιχεία μας δίνουν να καταλάβουμε τι εννοούν. Αντίθετα, επειδή οι λέξεις π.χ. στην κινέζικη γλώσσα (κάπου ανάμεσα ελληνικής και κινέζικης είναι οι άλλες) δεν αποτελούνται από συστατικά στοιχεία, αλλά είναι απλώς κάποιοι τυχαίοι συνδυασμοί φθόγγων που τους αποδόθηκε μια έννοια, είναι δύσκολες και στην απομνημόνευση και στην κατανόησή τους. Μάλιστα, επειδή οι ξένες λέξεις είναι και λίγες σε αριθμό, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης έχουν αποκτήσει πολλές έννοιες, πολλές των οποίων είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους, πρβλ π.χ. την κινέζικη λέξη “σι” = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., στην αγγλική: «good = καλός,ού,ό,οί,ών,ούς, καλή,ής,ές,ών, καλό,ού,ά,ών…, και ως απ΄ αυτό οι λέξεις αυτές είναι δύσκολες στην απομνημόνευση, στη χρήση, στην κατανόηση και στην εκμάθησή τους.

δ) Πράγματι η ελληνική γλώσσα έχει δύσκολη κλίση σε σχέση προς κάποιες άλλες. Ωστόσο αυτήν τη δυσκολία την αντιμετωπίζουν και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό οι άλλες γλώσσες στη σύνταξη, δηλαδή στο να μάθει ο μαθητής το πώς θα πρέπει να τοποθετήσει τις λέξεις μέσα στην πρόταση, για να βγει το νόημα που απαιτείται. Και αυτό, αφού όταν μια λέξη δεν κλίνεται, έχει γενική έννοια και η έννοια αυτή εξειδικεύεται με το να την πούμε μαζί με μια άλλη λέξη, πρβλ π.χ. στην αγγλική: i love (αντωνυμία + λέξη = ρήμα = ελληνικά αγαπ-ώ), the love (άρθρο + λέξη = ουσιαστικό = ελληνικά αγάπ-η), of love, (η λέξη of συν άλλη λέξη = γενική) = ελληνικά αγάπ-ης…

Σαφώς, οι γλώσσες που δεν έχουν καταλήξεις, όπως η κινέζικη, ή έχουν ελάχιστες, όπως η αγγλική, έχουν ανάλογα και δύσκολη σύνταξη, Και αυτό, επειδή αυτό που κάνει (θέλει να μας δώσει να εννοήσουμε) η ελληνική γλώσσα με τις καταλήξεις και την κλίση, το κάνουν οι άλλες γλώσσες με τη σύνταξη. Και είναι προτιμότερο να έχουμε δύσκολη κλίση παρά να έχουμε δύσκολη σύνταξη, γιατί η μεν κλίση μαθαίνεται εύκολα (μαθαίνεις πώς κλίνεται μια λέξη από κάθε είδος λέξεων και κάνεις το ίδιο για τις υπόλοιπες), ενώ η σύνταξη όχι, επειδή εκεί υπάρχουν πολλά σχήματα λόγου στα οποία εισχωρεί και η προσωπική τεχνική και δεν είναι εύκολη η υπόδειξη του παραδείγματος, ενώ υπάρχουν και οι ιδιωματισμοί κ.α.

Μόλις αρχίσουν να μελετούν οι Έλληνες την αγγλική γλώσσα, νομίζουν ότι η γλώσσα αυτή είναι η ευκολότερη του κόσμου, επειδή εκεί οι λέξεις (σε σχέση με την ελληνική ) είναι ολιγότερες και με ευκολότερη (λιγότερη) κλίση και έτσι πιστεύουν ότι σε λίγο καιρό θα μιλούν τέλεια τη γλώσσα αυτήν. Ωστόσο αργότερα διαπιστώνουν ότι η γλώσσα αυτή είναι πάρα πολύ δύσκολη στην εκμάθησή της, λόγω του ότι απαιτείται πάρα πολλή πείρα στη σύνταξη των προτάσεων, για να μάθουν να χειρίζονται σωστά τις προθέσεις, επιρρήματα κ.τ.λ. της γλώσσας αυτής, τους ιδιωματισμούς κ.τ.λ.

Έπειτα, η κλίση των λέξεων έχει ένα προτέρημα. Κάνει τη σύνταξη των προτάσεων πιο εύκολη και πιο κατανοητή στον ακροατή. Υπενθυμίζουμε ότι οι προτάσεις φτιάχνονται με συγκεκριμένα σύνολα λέξεων (τα καλούμενα: υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο κ.τ.λ.), τα οποία έχουν στην ελληνική το κάθε ένα τη δική του πτώση ή πρόσωπο. Το υποκείμενο π.χ. λέγεται σε πτώση ονομαστική, το αντικείμενο σε πτώση αιτιατική κ.τ.λ.. Και επειδή οι πτώσεις των ελληνικών λέξεων φανερώνουν το τι είδους συντακτικό σύνολο έχουμε και ανάκατα να πεις τα συντακτικά σύνολα μιας πρότασης στην ελληνική γλώσσα βγαίνει νόημα, παρέβαλε π.χ.: Εγώ + αγαπώ + τη(ν) Μαρία + δυο χρόνια. = Αγαπώ + (εγώ) + τη(ν) Μαρία + δυο χρόνια. = Εγώ + την Μαρία + δυο χρόνια + αγαπώ. = Δυο χρόνια + αγαπώ..... Κάτι που δεν μπορεί να γίνει στις γλώσσες που έχουν άκλιτες λέξεις.

δ) Όταν γνωρίσουμε τις άλλες γλώσσες και γραφές, τότε θα δούμε πόσο πιο εύκολες είναι η ελληνική γλώσσα και γραφή από τις άλλες

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις (από το διεθνή τύπο χαρακτηρίστηκε «Γλωσσικός ¶θλος - Glossic Athlos!»). Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσία όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση του προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής.

Η ΟΜΙΛΙΑ της 2ας Οκτωβρίου 1959

Kyrie,

It is Zeus' anathema on our epoch and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of numismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.

It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists.

Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, they energize it through their tactics and practices.

Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.

Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.

Parallel to this we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically.

These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political end economic barometer are halcyonic.

The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies.

Therefore, I sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies.

I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology.

In my epilogue I emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you Kyrie, the stenographers.

Κύριοι,
Είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας.

Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές.

Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους.

Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια.

Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς.

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.

Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική.

Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, όταν τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι αλκυονίδων ημερών αίθρια.

Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές.

Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.

Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία.

Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.

Αυτό το καλαμπούρι με το "hellenic quest" δε μπορεί να συνεχίζεται επ' άπειρον.
Είναι μούφα, παραμύθι, ούρμπαν λέτζεντ, πώς το λένε δλδ.

Ακόμα κι εδώ μέσα έχει συζητηθεί και αποδειχτεί το μπαρουφοειδές της υπόθεσης.
Μ' αυτά χάνετε το (όποιο) δίκιο σας όσοι στηρίζεστε σε τέτοια.

Για τον παπούλη το Ζολώτα, δε σημαίνει και τπτ.
Ολοι ξέρουν οτι πολλές λέξεις σχετικές με φιλοσοφία, ιατρική, τέχνη, τεχνολογία (λιγώτερο αυτή) κλπ, τομείς δλδ που γούσταραν οι αρχαίοι κάτοικοι του τόπου τούτου, λογικό είναι να έχουν ελληνική προέλευση.

Κατά τα άλλα, λέγεται οτι το αν μαθαίνεις μια δύσκολη γλώσσα σαν τη δική μας την αρχαία, η οποία εκτός της δυσκολίας έχει και άλλες χάρες, σε κάνει όχι πιό έξυπνο (που λέει κάποιος εξυπνάκιας) αλλά σε βοηθά να χρησιμοποιείς καλύτερα και περισσότερη από όση φαιά έχεις.

CROWL26

quote:

---

Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα. Ας το προωθήσουν και οι Έλληνες πολιτικοί

---

Ευστράτιε,

δεν ξέρω αν ήταν χασομέρηδες και μαλάκες αυτοί που επινόησαν το όλο σύστημα με τους τόνους και τα πνεύματα. Πάντως το όλο σύστημα που επινόησαν για σωστή ανάγνωση των αρχαίων στην εποχή τους, σίγουρα δεν χρησιμεύει σε τίποτα πλέον. Άρα είναι παντελώς άχρηστο, και δεν καταλαβαίνω γιατί να το μαθαίνουμε, όπως το μαθαίνουμε.

Αν δεις ποτέ σου αρχαίο κείμενο θα διαπιστώσεις πως οι αρχαίοι δεν χρησιμοποιούσαν τόνους, πνεύματα. Ούτε καν μικρά γράμματα. Ούτε καν άφηναν space ανάμεσα στις λέξεις. Πρέπει να γράφουμε και μεις έτσι;

Από την άλλη, εκτός από λεξάριθμους, περιαστικούς μύθους, και λοιπές παπάτζες, έχετε γλωσσολογικά επιχειρήματα για την τελειότητα της αρχαίας γλώσσας;

'Η τα επιχειρήματα είναι απλώς εθνικιστικά: Είναι γαμάτη γλώσσα γιατί αυτή την γλώσσα μιλούσαν οι αρχαίοι όταν και καλά γ******ν ;

Ξεκινω με την ανωτερω φραση και "εισερχομαι" στην ουσια των οσων λες

quote:

---

Με τον όρο "Ινδοευρωπαίοι" αναφερόμαστε σε ομογλωσσία. Δηλαδή σε διάφορους λαούς της χαλκολιθικής εποχής με κοινή γλώσσα η οποία αργότερα διασπάστηκε σε άλλες γλώσσες(αρχαία ελληνική, λατινική, σανσκριτική, κελτική, αρμενική,σλαβική κ.α.)

---

quote:

---

Ελπίζω να σε κάλυψα φίλε ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ.

---

ΣΟΦΟΝ ΤΟ ΣΑΦΕΣ

Εν πάσει περιπτώσει, καλό θα ήταν προτού ανοίξουμε ένα νέο θέμα να ελέγχουμε εάν υπάρχει κάποιο παρεμφερές ενεργό θέμα ώστε να συνεχίσουμε σ' αυτό και να αποφύγουμε τα διπλά θέματα.
Επάνω αριστερά μπορούμε να βάλουμε τις λέξεις - κλειδιά για το θέμα που μας ενδιαφέρει κι αν πατήσουμε "Αναζήτησε!" θα βρούμε όλες τις παλιότερες σχετικές συζητήσεις.
Εάν υπάρχει κάποια ενεργή, μπορούμε να συνεχίσουμε σ' αυτήν ώστε να έχουμε όλες τις πληροφορίες των συμμετεχόντων συγκεντρωμένες σε ένα θέμα.

Σχετικά με τον τεκτονισμό, τη μασονία κλπ έχουν ανοιχτεί κατά καιρούς πολλά θέματα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι απενεργοποιημένα.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν και κάποια ενεργά κι ενδεικτικά σου αναφέρω ένα στο οποίο μπορείς να καταθέσεις τις απόψεις σου για αυτό το ζήτημα (κλίκαρε στον παρακάτω τίτλο για να μπεις κατευθείαν):

Σε τι πιστεύουν οι μασόνοι?

Οπότε το θέμα αυτό απενεργοποιείται εφόσον η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί στο προτεινόμενο θέμα.

In anticipation of my resurrection...