- 12 STRAND DNA ACTIVATION+INDIGO - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Για παράδειγμα. Γιατί τα δέντρα δεν έχουν σκελετό και παρόλα αυτά είναι σταθερότατα ως δομές; Για παράδειγμα τα μαλάκια που δεν έχουν σκελετό και είναι εύπλαστες μάζες. Η εξήγηση βρίσκεται στο κυτταρικό επίπεδο. Τα κύτταρα των φυτών από των ζώων διαφέρουν στο ότι τα πρώτα έχουν ένα παραπάνω περίβλημα από την κυτταρική μεμβράνη που λέγεται κυτταρικό τοίχωμα και είναι φτιαγμένο από μία ουσία που λέγεται κυτταρίνη. Αυτό το περίβλημα δίνει αθροιστικά στα τρις των κυττάρων την απαραίτητη μηχανική αντοχή που έχει το αγαπημένο μας ξύλο. Ένα πραγματικά καταπληκτικό υλικό που βοήθησε την ανθρωπότητα για πολλά χρόνια(για κατασκεύες σπιτιών, πλοίων,μουσικών οργάνων κτλ ) αλλά χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα...
Επίσης ένα άλλο σημαντικό που μας εξηγεί είναι η πραγματικότητα που διαπιστώνουμε στην οικολογία. Λέμε ότι τα φυτά είναι αυτότροφα, τα φυτοφάγα τρώνε φυτά και τα σαρκοφάγα τρώνε φυτοφάγα... Πώς εξηγείται αυτό; Τα κύτταρα των φυτοφάγων έχουν χλωροπλάστες η οποίοι με τη βοήθεια της ουσίας που παράγουν, της χλωροφίλης (που δίνει και το πράσινο χρώμα) μπορούν να αξιοποιούν την ενέργεια του ήλιου ώστε να συνθέτουν από ανόργανη ύλη (δηλαδή απλά μόρια, διοξείδιο του άνθρακα και νερό) οργανική ύλη και συγκεκριμένη γλυκόζη. Η γλυκόζη τους δίνει ενέργεια(μέσω των μιτοχονδρίων) ώστε να συνθέσουν όλη την υπόλοιπη οργανική ύλη που τα απαρτίζει... Τα ζώα όμως έχουν μόνο μιτοχόνδρια επομένως είναι αναγκασμένα να χρησιμοποιήσουν οργανική ύλη που θα πάρουν από αλλού ώστε να τη διασπάσουν και να έχουν ενέργεια για να ζήσουν. Η ενέργεια παίζει γενικά ΤΕΡΑΣΤΙΟ ρόλο στην υπόθεση της ζωής. Τα μεν φυτοφάγα παίρνουν την οργανική ύλη από τα φυτά και τα σαρκοφάγα από άλλα ζώα...
Α, ένας σημαντικός ορισμός που παρέλειψα
οργανική ένωση (και κατ'επέκτασιν οργανική χημεία που μελετά τις οργανικές ενώσεις) είναι μια χημική ένωση που αποτελείται από μόρια(τα μόρια είναι φτιαγμένα από άτομα,τα άτομα του περιοδικού πίνακα των στοιχείων) της οποίας ένα τουλάχιστον άτομο είναι άνθρακας (C, χημικό σύμβολο). Εξαιρούνται οι εξής χημικές ενώσεις: διοξείδιο του άνθρακα και ανθρακικά οξέα. Αυτές μαζί με ΌΛΕΣ τις υπόλοιπες χαρακτηρίζονται ανόργανες και μελετώνται μαντέψτε...από την ανόργανη χημεία...
Αλλά δεν έχουμε ακόμα περάσει το πρώτο αποφασιστικό στάδιο : το σχηματισμό μακρομορίων ικανών , μέσα στις συνθήκες της αρχέγονης σούπας , να προωθήσουν την ίδια τους την ανατύπωση , χωρίς τη βοήθεια κανενός τελεονομικού συστήματος .
Αυτή η δυσχέρεια δεν φαίνεται ανυπέρβλητη .
Έχει αποδειχθεί ότι μία πολυνουκλεοτιδική άλυσίδα μπορεί, πράγματι, να κατευθύνει , με αυτενεργό σύζευξη , το σχηματισμό των στοιχείων της συμπληρωματικής της αλυσίδας .
Εξυπακούεται ότι ένας τέτοιος μηχανισμός θα ήταν οπωσδήποτε ατελέσφορος και υποκείμενος σε ένα σωρό σφάλματα .
Κιέτσι περνάμε στο δεύτερο στάδιο, που έχομε αναφέρει σε παλαιότερο μήνυμα με τις τρεις θεμελιώδεις διεργασίες της εξέλιξης : αντιγραφή , μετάλλαξη , επιλογή , και που οδηγούσαν όπως αναφέραμε, στη σημαντική υπεροχή τα μακρομόρια εκείνα που , λόγω της αλυσιδωτής δομής τους , ήταν τα πιο κατάλληλα για αυτενεργό αντιγραφή .
Το τρίτο στάδιο αποτελεί , εξ υποθέσεως , η βαθμιαία ανάδυση των τελεονομικών συστημάτων τα οποία , γύρω από τη δομή αντιγραφής , θα έρχονταν να συγκροτήσουν έναν οργανισμό , ένα αρχέγονο κύτταρο .
Κι’εδώ είναι που αγγίζουμε το πραγματικό "φράγμα του ήχου" , επειδή δεν έχουμε ιδέα τι πράγμα θα μπορούσε να είναι η δομή ενός αρχέγονου κυττάρου .
Το πιο απλό ζωντανό σύστημα που γνωρίζουμε , το κύτταρο του μικροβίου , μικρό μηχανοσυγκρότημα εξαιρετικής πλοκής και ευστοχίας , είχε μάλλον , φτάσει στη σημερινή του κατάσταση τελειότητας εδώ και πριν ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Το συνολικό πλάνο χημισμού αυτού του κυττάρου είναι το ίδιο με όλων των άλλων έμβιων όντων .
Το κύτταρο του μικροβίου μεταχειρίζεται τον ίδιο γενετικό κώδικα και την ίδια τεχνική αποκωδικοποίησης με τα ανθρώπινα , αίφνης , κύτταρα .
Έτσι , τα απλούστερα κύτταρα που προσφέρονται στη μελέτη μας , δεν έχουν επάνω τους τίποτα το "πρωτόγονο" . Είναι η απόρροια μιας επιλογής , που κατόρθωσε , διαμέσου πεντακοσίων ή και χιλίων δισεκατομμυρίων γενεών , να συγκροτήσει σιγά – σιγά , μία τελεονομική σκευή που δεσπόζει σε τέτοιο σημείο , ώστε τα ίχνη των πραγματικά αρχέγονων δομών να είναι δυσδιάκριτα . Να ανασυγκροτήσουμε , χωρίς απολιθώματα , μια τέτοια εξέλιξη , είναι αδύνατο .
Οπωσδήποτε θα θέλαμε να μπορούσαμε τουλάχιστον να υποδηλώσουμε κάποια ευλογοφανή υπόθεση σχετικά με τη διαδρομή που ακολούθησε η εξέλιξη αυτή , ιδίως στο ξεκίνημά της .
Εδώ, αγαπητέ IndustrialAngel, σου παραδίδω τη σκυτάλη για να συνεχίσεις με όποιο τρόπο εσύ θα επιλέξεις το ενδιαφέρον αυτό ταξίδι της εξέλιξης (αυτονόητο θεωρείται ότι οι όποιες παρατηρήσεις σου στα γραφόμενά μου, είναι ευπρόσδεκτες).
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Η εξέλιξη δεν παύει νάναι στη βιολογία η κεντρική έννοια , επιδεκτική εμπλουτισμού και περισσής ακρίβειας για πολύ καιρό ακόμα .Κατ’ουσίαν πάντως , το πρόβλημα είναι λυμένο και η εξέλιξη δεν βρίσκεται πλέον στα σύνορα της γνώσης .
Πολύ σωστά, η εξέλιξη έχει τεκμηριωθεί και παρατηρηθεί και αυτό προσπαθώ να εξηγήσω. Σαφώς και διορθώσεις θα γίνονται και έχουν γίνει στο παρελθόν αλλά η αρχή "τα πάντα ρει" ισχύει απόλυτα και αδιαμφισβήτητα μέχρι τώρα.
quote:
Μπορούμε a priori να καθορίσουμε τρία στάδια στη διαδικασία εκείνη που οδήγησε στην εμφάνιση των πρώτων οργανισμών :α) το σχηματισμό , επάνω στη γη , των βασικών χημικών συστατικών των έμβιων όντων , δηλαδή των νουκλεοτιδίων και των αμινοξέων .
β) το σχηματισμό , απ’αυτά τα υλικά , των πρώτων , ικανών για ανατύπωση , μακρομορίων .
γ) την εξέλιξη η οποία , γύρω απ’αυτές τις "ανατυπωτικές δομές" , συγκρότησε ένα τελεονομικό μηχανισμό , για να καταλήξει στο αρχέγονο κύτταρο .
Μικρά βήματα, από απλά στα σύνθετα. Δεν μπορούμε όμως παρά να σταθούμε να θαυμάσουμε την ευφυία των αρχαίων προγόνων μας του Αναξίμανδρου και του Εμπεδοκλή που ήταν οι πρώτοι που έκαναν τέτοιες σκέψεις
http://www.physics4u.gr/articles/2008/Anaximander.html
quote:
Ο Αναξίμανδρος πέρα από τις ικανότητες του στην αστρονομία είναι και ο πρώτος βιολόγος. Πρώτος εισήγαγε στην ιστορία τη θεωρία περί της γενέσεως των οργανικών όντων. Οι πρώτοι οργανισμοί γεννήθηκαν μέσα στο υγρό στοιχείο, όταν αυτό εξ αιτίας της ηλιακής θερμότητας εξατμίσθηκε. Αρχικά τα πρώτα ζώα ήταν περιτυλιγμένα μέσα σε ένα αγκαθωτό φλοιό. Έπειτα βγήκαν από το υγρό στοιχείο στην ξηρά και αφού έσπασαν τον αγκαθωτό φλοιό, άρχισαν να προσαρμόζονται στο καινούργιο περιβάλλον. Ο άνθρωπος προήλθε από το ψάρι και μόνο όταν ήταν σε θέση να επιβιώσει βγήκε στη στεριά. Ο Αναξίμανδρος είναι, από όσα ξέρουμε, ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει την προέλευση του ανθρώπου. Η θεωρία της εξελίξεως του Δαρβίνου, είναι φανερό, πως βρίσκει σπερματικά την αρχή της στην παραπάνω θεωρία του Αναξίμανδρου.Από θερμοκρασιακές μεταπτώσεις πάνω στην επιφάνεια της Γης θα πρέπει κατά κάποιο τρόπο να αιτιολογούσε ο Αναξίμανδρος και την εμφάνιση της ζωής, αφού δίδασκε ότι «τά ζώα γίνεσθαι εξ ύγρού έξατμιζομένου ύπό του ήλιου», ότι τα πρώτα ζώα είχαν γεννηθεί μέσα στο υγρό στοιχείο, ότι ήταν κλεισμένα μέσα σε «φλοιούς» αγκαθωτούς και ότι σε προχωρημένη ηλικία ξεραίνονταν, έσκαζε ο φλοιός τους και σε λίγο πέθαιναν.
Συμπερασματικά κατά τον Αναξίμανδρο τα πρώτα ζωικά όντα γεννήθηκαν στο νερό, όπως πιστεύουν και σήμερα οι βιολόγοι για τα πρώτα έμβια όντα.
Όσο για την καταγωγή του ανθρώπου ο Αναξίμανδρος φανερώνεται πρόδρομος του Δαρβίνου: Ξεκινώντας από τη διαπίστωση ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο ίσως ζώο, που δεν έχει αυτάρκεια με τη γέννηση του, αλλά χρειάζεται για πολύ καιρό τις μητρικές φροντίδες, σκέφτηκε ότι, αν ο άνθρωπος ήταν ανάμεσα στα πρώτα ζώα της Γης, θα μπορούσε πολύ εύκολα να εξαφανιστεί έτσι υπέθεσε ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να βρίσκεται στο τέρμα κάποιας εξελικτικής πορείας και να έχει προέλθει «έξ άλλοειδών ζώων». Ας σημειωθεί ότι στην Ελλάδα είχε διατυπωθεί και πριν από τον Αναξίμανδρο σκέψη για την καταγωγή του ανθρώπου από άλλα ζώα αλλά μόνο σε μύθους.
Τέλος στον Αναξίμανδρο αποδίδονται τα παρακάτω λόγια:
"και η μήτρα από την οποία γεννήθηκαν τα πράγματα είναι η ίδια με αυτή στην οποία αποσυντίθενται όπως είναι αναγκαίο να γίνει, γιατί τιμωρούνται κι επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία, σύμφωνα με την τάξη του χρόνου". (Σιμπλίκιος, εις Φυσικά 24,13).
Η φράση αυτή του Αναξίμανδρου δείχνει ότι τα αντίθετα μέσω της διαδοχικής υπεροχής του ενός πάνω στο άλλο αποτελούν τους κινητήριους πόλους της εξέλιξης και της αλλαγής. Η "τάξη του χρόνου" υποδηλώνει έναν νόμο που έχει καθολική ισχύ και που ελέγχει τις προθεσμίες και την "πληρωμή των χρεών" που έχουν προκληθεί από "αδικίες".
Αυτή η αρχή, ενώ δεν παύει να έχει καθολική ισχύ, μπορεί μα αποδειχτεί ότι ισχύει και στις ισορροπίες των οικοσυστημάτων. Στα οικοσυστήματα δεν υπάρχουν μονόπλευρες και μονοπολικές διεργασίες. Όλα βρίσκονται σε μία κατάσταση δυναμικής ισορροπίας. Η καταστροφή, η αποδόμηση και η δημιουργία, η αναδόμηση είναι συνεχείς και εναλλασσόμενες διαδικασίες. Η γέννηση των νέων οργανισμών ισχύει μόνο αν υπάρχει ο θάνατος των γερασμένων μορφών, διότι το υλικό της σύνθεσης των νέων όντων προέρχεται από το ίδιο υλικό στο οποίο αποσυντίθενται τα όντα, ή όπως έλεγε ο Αναξίμανδρος "η μήτρα από την οποία γεννήθηκαν τα πράγματα είναι η ίδια με αυτή στην οποία αποσυντίθενται".
Αυτή την κατάσταση δυναμικής ισορροπίας που, την μεγάλη της σημασία, την αντιλήφθηκε η επιστήμη της Οικολογίας στα τέλη του αιώνα μας υπόκειται, για τον Αναξίμανδρο σε μία "τάξη του χρόνου", δηλαδή υπόκειται σε χρονικές περιόδους. Αυτή η παρατήρηση του Αναξίμανδρου απαντά και στους σημερινούς, παρατηρούμενους βιόκυκλους και βιορυθμούς των οικοσυστημάτων. Όπως έχει π.χ. παρατηρηθεί ότι σε κάθε ανοιχτό βιολογικό σύστημα υπάρχουν περίοδοι στην αύξηση και στην μείωση των πληθυσμών των ειδών που, αυτό περιέχει.
όπως επίσης και του Αριστοτέλη, που μίλησε για δημιουργία ζωής από άβια ύλη...Πραγματικά τεράστια μυαλά μια εποχή που δεν ήξεραν ούτε απλά πράγματα οι άνθρωποι, που δεν είχαν ούτε τα μισά μέσα που έχουμε εμείς σήμερα και όμως κατάφεραν να προσεγγίσουν την αλήθεια
Θέλω να κρατήσω ιδιαίτερα 2 σημεία από το ποστ σου
quote:
Το κύτταρο του μικροβίου μεταχειρίζεται τον ίδιο γενετικό κώδικα και την ίδια τεχνική αποκωδικοποίησης με τα ανθρώπινα , αίφνης , κύτταρα .
όπως και όλων των υπόλοιπων ζώντων οργανισμών συμπληρώνω. Αυτή η διαπίστωση θα μας φανεί χρήσιμη αργότερα και θα αποτελέσει ένα από τα ισχυρότερα επιχειρήματα υπέρ της κοινής προέλευσης των οργανισμών.
quote:
Έχει αποδειχθεί ότι μία πολυνουκλεοτιδική άλυσίδα μπορεί, πράγματι, να κατευθύνει , με αυτενεργό σύζευξη , το σχηματισμό των στοιχείων της συμπληρωματικής της αλυσίδας .Εξυπακούεται ότι ένας τέτοιος μηχανισμός θα ήταν οπωσδήποτε ατελέσφορος και υποκείμενος σε ένα σωρό σφάλματα .
Και το εντυπωσιακό είναι ότι εχει διαπιστωθεί ότι η εξέλιξη είναι ένας νόμος της φύσης τόσο ισχυρός και γενικός που ξεκινάει και ισχύει ΗΔΗ από το στάδιο των μακρομορίων. Για παράδειγμα οι ιοί δεν είναι ζώντες οργανισμοί γιατί δεν επιτελούν αφ'εαυτού καμία λειτουργία, χρησιμοποιούν τα κύτταρα που προσβάλλουν για να αναπαραχθούν. Όμως γενιά από γενιά ιών εξελίσσεται ώστε να μπορεί να προσβάλλει τα κύτταρα ακόμα και αν αυτά αναπτύσσουν αντισώματα, για αυτό πχ αρρωσταίνουμε απο γρίπη κάθε χρόνο... Το ίδιο ισχύει για τις πρωτεΐνες που προκαλούν τη "νόσο των τρελών αγελάδων" και ονομάζονται PRIONS. Η ικανότητα των ιών και των πρωτεϊνών αυτών να εξελίσσονται ενώ δεν είναι ζωντανοί οργανισμοί με την αυστηρή έννοια του όρου μας έχει αναγκάσει να τους χαρακτηρίσουμε "ζωντανά μόρια"
Αυτό που ενδιαφέρει σήμερα και το κατάφεραν πρόσφατα είναι να βρουν τα περίφημα "self assembling molecules", μόρια που μπορούν να συγκροτήσουν μακρομόρια αφ'εαυτού. Για παράδειγμα η σαπουνόφουσκα αποτελείται από τέτοια μορια. Δεν τους λέει κανένας να σχηματίσουν σφαίρα, με το που δίνεις ενέργεια φυσώντας αυτά συγκροτούν τη σαπουνόφουσκα. Πού βρήκαν ενέργεια τα μόρια αυτά της προβιοτικής σούπας; όπως επίσης έχει διατυπωθεί ότι η εμφάνιση "πληροφορίας" τόσο περίπλοκης αντιβαίνει στη "θεωρία πληροφορίας" όπως την ξέρουμε από τους υπολογιστές αν συμβαίνει χωρίς ενέργεια. Ο αντίλογος όμως και στα δύο είναι ότι ο ήλιος, οι κεραυνοί, η θερμότητα κτλ που επικρατούσαν τότε στη γη παρείχαν ΑΦΘΟΝΗ ενέργεια για την εμφάνιση οποιασδήποτε πληροφορίας ή συγκρότησης αφ'εαυτού
http://www.wired.com/wiredscience/2009/06/tpna/
Επίσης να πω ότι το κομμάτι της επιστήμης που ασχολείται με αυτό το φαινόμενο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ της ζωής ονομάζεται αστροβιολογία και βρίσκεται πλάτη με πλάτη με την εξελικτική βιολογία. Από εκεί που ξεκινάει η μία σταματάει η άλλη, όμως δυστυχώς ακόμα η αστροβιολογία είναι στο στάδιο της επιβεβαίωσης των υποθέσεων (βλ ορισμούς που έδωσα, διαφορά υπόθεσης και θεωρίας) και όχι των θεωριών όπως η εξέλιξη. Πάμε καλά όμως και σε λίγα χρόνια θα έχουμε και άλλες απαντήσεις αλλά ακόμα δεν έχουμε απόλυτα ασφαλή γνώση οπότε δε θα επιμείνω ιδαίτερα στο θέμα γιατί είναι αδιάφορο στην εξελικτική θεώρηση το πώς άρχισαν τα πράγματα αλλά ενδιαφέρει το πώς πηγαίνουν.
Τέλος μιας και άνοιξες το θέμα έχει ειπωθεί από πολέμιους της εξέλιξης ότι ο ζων οργανισμός παρουσιάζει μεγαλύτερη τάξη από το περιβάλλον του και είναι όπως τον χαρακτήρισες "μικρό μηχανοσυγκρότημα εξαιρετικής πλοκής και ευστοχίας" κατά παράβασιν της αύξησης εντροπίας και του δεύτερου θερμοδυναμικού νόμου. Η απάντηση είναι ότι αυτό περί εντροπίας ισχύει για κλειστά συστήματα. Αν πάρεις το σύμπαν θα διαπιστώσεις ότι ο ήλιος αυξάνει την εντροπία του δίνοντας ενέργεια και αυτή την ενέργεια τη χρησιμοποιούν οι οργανισμοί για να μειώσουν τη δική τους. Επομένως, η συνολική εντροπία του σύμπαντος ή του συστήματος οργανισμός-ήλιος αυξάνεται και δεν παραβιάζεται κανένας νόμος.Όλα τα υπόλοιπα είναι απλές σοφιστείες για να μπλέξουν τους απληροφόρητους
Edited by - IndustrialAngel on 26/05/2010 02:18:07
Edited by - IndustrialAngel on 26/05/2010 02:23:12
quote:
Κι’εδώ είναι που αγγίζουμε το πραγματικό "φράγμα του ήχου" , επειδή δεν έχουμε ιδέα τι πράγμα θα μπορούσε να είναι η δομή ενός αρχέγονου κυττάρου .
...
Έτσι , τα απλούστερα κύτταρα που προσφέρονται στη μελέτη μας , δεν έχουν επάνω τους τίποτα το "πρωτόγονο" . Είναι η απόρροια μιας επιλογής , που κατόρθωσε , διαμέσου πεντακοσίων ή και χιλίων δισεκατομμυρίων γενεών , να συγκροτήσει σιγά – σιγά , μία τελεονομική σκευή που δεσπόζει σε τέτοιο σημείο , ώστε τα ίχνη των πραγματικά αρχέγονων δομών να είναι δυσδιάκριτα . Να ανασυγκροτήσουμε , χωρίς απολιθώματα , μια τέτοια εξέλιξη , είναι αδύνατο .
Και είναι πολύ δύσκολο να βρεις απολιθώματα μικροβίων αν και ήδη αναπτύσσεται η τεχνική της μελέτης των "μίκρο-απολιθωμάτων", με πολλά ενδιαφέροντα ευρήματα. Επίσης εικάζουν ότι στους πάγους των πόλων υπάρχουν εγκλωβισμένοι αρχέγονοι οργανισμοί. Σε λίγα χρονιά και αυτό το φράγμα θα έχει πέσει ...
Μια ακόμα υπόθεση πέραν των Miller και Urey που ασχολήθηκαν με την προβιοτική σούπα της ζωής είναι η υπόθεση της πτώσης μετεωρίτη, που πολύ σωστά περιγράφεις. Ότι δηλαδή τα μακρομόρια σχηματίστηκαν στις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε ένα μετεωρίτη...
http://exeldim.bravehost.com/genetiki/exelixi_kai_fyla_a.htm
Εκτός αν έχει κάποιος άλλος συνομιλητής κάποια καλύτερη πληροφορία.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ντόκτορ
Στην ερώτηση σου θα προσπαθήσω να δώσω μια απάντηση. Διευκρινιστικές ερωτήσεις ευπρόσδεκτες.
Πριν περάσω στους οργανισμούς που έχουν φύλα θα σημειώσω ότι ήδη από τους απλούστατους α-σεξουαλικούς μικροοργανισμούς υπάρχουν ψήγματα της ένοιας του φύλου. Βασικά η σεξουαλική δραστηριότητα στην ουσία της είναι αλληλεπίδραση μεταξύ δύο οργανισμών η οποία περιέχει κάποια μετακίνηση γενετικού υλικού. Για παράδειγμα, ο άντρας μεταφέρει σπέρμα στη γυναίκα... Ένα τέτοιο φαινόμενο παρατηρούμε ήδη στα βακτήρια. Συγκεκριμένα, τα βακτήρια έχουν περαν του μεγάλου μορίου γενετικού υλικού που έχει τον κύριο όγκο των γενετικού υλικού μπορεί να έχουν και κάποια (λίγα στον αριθμό) μόρια επίσης κυκλικού δίκλωνου DNA τα οποία ονομάζονται πλασμίδια. Αυτά κωδικοποιούν πρωτεΐνες κανονικά όπως το κύριο μόριο. Συχνά αυτά τα πλασμίδια συνδέονται με την αντοχή σε αντιβιοτικά.
(Ενδιαφέρουσα πληροφορία, η αντοχή στα αντιβιοτικά και η εξελικτική θεωρία είναι που κάνει τους γιατρούς να λένε για περιορισμό της χρήσης των αντιβιοτικών, καθώς τα αντιβιοτικά δημιουργούν εξελικτική πίεση που ευνοεί τα βακτήρια με τα πλασμίδια που έχουν αντοχή καθώς σκοτώνουν όλα τα υπόλοιπα με αποτέλεσμα οι επόμενες γενιές να μην μπορούν να καταπολεμηθούν με το ίδιο αντιβιοτικό, για αυτό το αντιβιοτικό το παίρνουμε μέχρι να τελειώσει η δόση που δίνει ο γιατρός και όχι όταν υποχωρούν τα συμπτώματα καθώς τότε υπάρχει θέμα με τα ανθεκτικά βακτήρια)
Ένα εντυπωσιακό φαινόμενο είναι ότι μπορεί να γίνει μεταφορά πλασιμιδίων μεταξύ βακτηρίων. Δηλαδή μπορεί ένα βακτήριο να δώσει ένα πλασμίδιο το οποίο του προσδίδει μία ιδιότητα σε ένα άλλο βακτήριο. Αυτή είναι μια πρώτη μορφή αλληλεπίδρασης που περιέχει μεταφορά γενετικού υλικού. Ενδιαφέρουσα πληροφορία, ακόμα και αν θανατωθούν με θέρμανση τα βακτήρια τα πλασμίδια τους μπορούν να περάσουν σε ζώντα βακτήρια και να τους αποδώσουν ιδιότητες όπως απέδειξε το πείραμα του Griffith με τον ποντικό
Για λεπτομέρειες για το πείραμα εδώ:
http://en.wikipedia.org/wiki/Griffith's_experiment
Πάμε λοιπόν στους αμέσως πιο περίπλοκους οργανισμούς. Οι απλοί πολυκύτταροι οργανισμοί, όπως τα σφουγγάρια και πολλά φυτά αναπαράγονται α-σεξουαλικά δηλαδή απλώνουν κύτταρα τους(η τμήματα τους με πολλά κύτταρα) και αυτά αναπτύσσονται σε καινούριους οργανισμούς, πχ ξέρουμε όλοι ότι μπορείς με ένα κλαδί ορισμένων φυτών μπορείς να ξαναξεκινήσεις ένα νέο φυτό. Το αμέσως επόμενο βήμα πολυπλοκότητας είναι να συνδυάσεις την ανταλαγή γενετικού υλικού και το άπλωμα των κυττάρων. Άυτό προϋποθέτει κάποια ειδίκευση των κυττάρων ενός οργανισμού, φαινόμενο που μπορεί να προκύψει αν έχουμε μεταλλάξεις. Η έννοια του φύλου ακόμα δεν είναι αυστηρή και μόνιμη αλλά κάπως αχνοφαίνεται. Ζώα με τέτοια χαρακτηριστικά είναι ας πούμε τα κοράλια, οι τσούχτρες κτλ. τα οποία μπορούν είτε να αναπαράγονται α-σεξουαλικά είτε να έχουν κάποια εξειδικευμένα κύτταρα για αναπαραγωγή σε διαφορετικές φάσεις του κύκλου της ζωής τους. Επίσης υπάρχουν και οργανισμοί πχ φυτά και σκουλήκια που έχουν και τα 2 γένη (ερμαφρόδιτοι).
Το επόμενο βήμα νομίζω μπορεί να καταλάβει ο οποισδήποτε είναι αυτά τα ειδικευμένα κύτταρα ή κομμάτια να γίνουν αυγά και σπέρμα. Αυτό το βλέπουμε στο αμέσως επόμενο σκαλοπάτι πολυπλοκότητας που καταλαμβάνεται από τα έντομα, τα ψάρια και τα ερπετά. Και εκεί το φύλο είναι υπαρκτό αλλά όχι απόλυτα αυστηρό. Για παράδειγμα, τα ψάρια ή τα ερπετά μπορούν να αλλάξουν το φύλο τους με βάση περιβαλλοντικούς παράγοντες πχ λόγω θερμοκρασίας ή τα έντομα να γεννήσουν με παρθενογέννεση.
Ένα ενδιαφέρον που βλέπουμε σε αρκετά ζώα, (και το σημειώνω γιατί ρώτησες γιατί να υπάρχει μόνο αρσενικό και θηλυκό) είναι ότι υπάρχουν άτομα τα οποία γεννιούνται στείρα όχι από ατύχημα αλλά εκ φύσεως. Για παράδειγμα οι εργάτριες μέλισσες είναι στείρες...
Και τελικά οδηγούμαστε στα πτηνά και τα θηλαστικά που έχουν απολύτως ορισμένο και αυστηρό το φύλο... Αλλά ακόμα και εμείς φέρουμε λίγα κατάλοιπα των α-σεξουαλικών οργανισμών. Η φύση εξακολουθεί να έχει ένα "σκαρί" για κάθε είδος και ΟΧΙ δύο διαφορετικά. Για παράδειγμα το σώμα του άντρα έχει θηλές επειδή η γυναίκα της χρειάζεται. Η φύση δεν έχει 2 σώματα αλλά μόνο ένα. Μάλιστα, αν χορηγηθούν ορμόνες γυναικείες σε έναν άντρα αυτός μπορεί να κατεβάσει γάλα κανονικά...
Να σημειώσω ότι η ανταλλαγή γονιδίων μεταξύ αρσενικού και θυληκού δίνει διευρύνει το ενδεχόμενο να είναι υγιής ο απόγονος (μπορεί το γονίδιο της μητέρας πχ να προκαλεί κάποια ασθένεια αλλά του πατέρα να μην την προκαλεί και να βγει υγιές το παιδί).Επίσης βοηθάει και στη διαφοροποίηση του είδους, γεγονός που είναι επιθυμητό στη φύση (ευνοεί το διαφορετικό). Από αυτό δηλαδή βγαίνει ότι εξελικτικά η σεξουαλική αναπαραγωγή δίνει πλεονέκτημα στους οργανισμούς που την έχουν οπότε συμβαδίζει με την εξελικτική θερία...
Ενδιαφέρουσα πληροφορία
Το πρωτόζωο(μικροοργανισμός) Paramecium bursaria έχει 8 διαφορετικά γένη μορφολογικά ίδια όπου το κάθε γένος είναι ασύμβατο με τον εαυτό του αλλά συμβατό με τους υπόλοιπους 7 τύπους... Βέβαια η χρυσή τομή ανάμεσα στην α-σεξουαλική αναπαραγωγή και το μεγάλο αριθμό απογόνων είναι ακριβώς όπως δείχνει η πράξη στον αριθμό 2. Και λέω χρυσή τομή γιατί κάθε γένος συνεπάγεται κόστος βιολογικό αλλά προσφέρει γενετική διαφοροποίηση..
Δένδρα φυλογένεσης και Εξελικτικά Διαγράμματα
Απολιθώματα βακτηρίων σε μετεωρίτη του Άρη που έπεσε στη Γη πριν 13.000 χρόνια
Και μια αρκετά ενδιαφέρων φωτογραφία.
Τα κυανοβακτήρια, (cyanobacteria), αποτελούν άλγες που κατά την κλασική ταξινόμηση φέρονταν με το όνομα "κυανοπράσινες άλγες". Σήμερα θεωρούνται ιδιαίτερο φύλο των Βακτηρίων, και μάλιστα στο υπερβασίλειο αυτών (Domain). Τα κυανοβακτήρια αποτελούν ομάδα φωτοσυνθετικών προκαρυωτικών, που θεωρούνται ικανά σε οξυγονογενή ή οξυγονούχο φωτοσύνθεση.
Η αρχική τους ονομασία "κυανοπράσινες άλγες" οφειλόταν κυρίως λόγω του χρώματος που παρουσίαζαν πολλά είδη εξ αυτών και που προερχόταν από τη παρουσία της βιλιπρωτεΐνης που χαρακτηρίζει τις χρωστικές τόσο των άλγών αυτών όσο και των ερυθρών αλγών ή ροδοφύτων και ειδικότερα της φυκοκυανίνης. Όλα τα μέλη της κατηγορία αυτής περιέχουν "χλωροφύλλη α", εκτός από την άλγη "πρόχλωρο" που περιέχει επίσης και "χλωροφύλλη β".
Τα κυανοβακτήρια θεωρούνται ως πιθανοί πρώτοι οργανισμοί στη Γη οι οποίοι παρείχαν οξυγόνο με φωτοσύνθεση. Υπάρχουν αποδείξεις, από απολιθώματα του είδους αυτών, περί της ύπαρξής τους πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Το δε κυτταρικό τοίχωμα αυτών είναι ανάλογο με εκείνο των "αρνητικών κατά Gram" βακτηρίων, οι δε φωτεινές αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης γίνονται μέσα στο σύστημα της θυλακοειδούς μεμβράνης του κυττάρου. Άλλες δομές του κυττάρου τους είναι διάφορα πολυφοσφωρικά σώματα που παρατηρούνται σαν απόθεμα φωσφορικών αλάτων, καθώς και τα κενοτόπια που πληρούνται με αέριο και βοηθούν στη πλευστότητα αυτών. Μερικά δε εξ αυτών είναι μονοκύτταρα ενώ άλλα είναι νηματώδη. Αναπαράγονται είτε με ένωση είτε με θραυσματοποίηση.
Τα κυανοβακτήρια βρίσκονται σχεδόν παντού σε ξηρά και θάλασσα και ειδικότερα σε χώρους με άπλετο φωτισμό. Μερικά είδη αυτών ζουν σε τελείως αφιλόξενα περιβάλλοντα μέρη, όπως ακόμη και σε θερμοπηγές όπου η θερμοκρασία υπερβαίνει τους +85 °C. Τα κυανοβακτήρια ευθύνονται σ΄ ένα μεγάλο μέρος της εξέλιξης του φωτοσυνθετικού οξυγόνου ιδιαίτερα στους ωκεανούς και συμβάλουν κατά πολύ στη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα, κατά τις ανεξάρτητες φωτός αντιδράσεις καθώς και του αζώτου.
Πολλές φορές συγκεντρώνονται σε μεγάλους αριθμούς κατόπιν υπερβολικής ανάπτυξης σε επιφάνειες λιμνών, υδατοδεξαμενών που διακρίνονται τακτικότερα σαν πράσινοι επιπλέοντες κόκκοι. Αυτές όμως οι μεγάλες συγκεντρώσεις μπορεί και να δημιουργήσουν τοξίνες.
Πηγή: wikipedia
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις και έχω ακόμα πολλεεεες απορίες
Αυτό που νομίζω μου κάνει περισσότερο εντύπωση, είναι το πώς "συντονίζονται" πράγματα τα οποία είναι διαφορετικά μεταξύ τους και έτσι έχουν και τα δύο μια τάδε εξελικτική πορεία.
Θα ξεκινήσω λοιπόν θέτοντας όσο πιο ξεκάθαρα μπορώ την απορία μου:
1)ΠΟΤΕ και ΓΙΑΤΙ ένας οργανισμός προβαίνει σε κάποια αυτο-αλλαγή(αυτή η ερώτηση αφορά καθαρά την εξέλιξη), στην απόκτηση δηλαδή νέων χαρακτηριστικών(όπως εγώ το καταλαβαίνω)
ΤΙ προκαλεί αυτή την αλλαγή να συμβεί;
και εκ τούτου(σωστά;) στην διαφοροποίηση αυτών που ήδη έχει.
Γιατί μου φαίνεται εξαιρετικά περίεργο ένας οργανισμός που έχει χαρακτηριστικά που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του να παίρνει το ρίσκο να τα αλλάξει αυτά.
2)ΜΕ ΠΟΙΑ "ΚΡΙΤΗΡΙΑ" επιλέγει να κάνει μια Χ αλλαγή(υπάρχουν κριτήρια;) ένας οργανισμός;
3)ΕΦΟΣΟΝ κάνει κάποια αλλαγή ΠΩΣ αυτή ΜΕΤΑΦΈΡΕΤΑΙ απο αυτόν σε άλλο μέλος του είδους του; (Νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό είναι μέσω της αναπαραγωγής είτε αυτή γίνεται με αναδιπλασιασμό είτε με τη μεταφορά γενετικού υλικού, το σεξ(;) )
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 28/05/2010 13:22:49
Ντόκτορ θα κάνω ένα μικρό πρωθύστερο και θα σου απαντήσω,γιατί κανονικά πρώτα πρέπει να συζητήσουμε την έννοια της γενετικής και μετά να μπούμε στα βαθειά της εξέλιξης. Κράτα τις απαντήσεις μου στο μυαλό σου και όσο θα ξεδιπλώνεται το κουβάρι τόσο καλύτερα θα τις καταλαβαίνεις
quote:
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις και έχω ακόμα πολλεεεες απορίες
Καλά κάνεις και μπράβο σου. Για ανθρώπους σαν εσένα άνοιξα το τόπικκ
quote:
Αυτό που νομίζω μου κάνει περισσότερο εντύπωση, είναι το πώς "συντονίζονται" πράγματα τα οποία είναι διαφορετικά μεταξύ τους και έτσι έχουν και τα δύο μια τάδε εξελικτική πορεία.
Ποια πράγματα εννοείς; Μήπως εννοείς πώς συνδυάζονται 2 χαρακτηριστικά; Ας πούμε πως συνδεάζεται ο μυς του ματιού με το μάτι;
quote:
1)ΠΟΤΕ και ΓΙΑΤΙ ένας οργανισμός προβαίνει σε κάποια αυτο-αλλαγή(αυτή η ερώτηση αφορά καθαρά την εξέλιξη), στην απόκτηση δηλαδή νέων χαρακτηριστικών(όπως εγώ το καταλαβαίνω) ΤΙ προκαλεί αυτή την αλλαγή να συμβεί;
και εκ τούτου(σωστά;) στην διαφοροποίηση αυτών που ήδη έχει.
Γιατί μου φαίνεται εξαιρετικά περίεργο ένας οργανισμός που έχει χαρακτηριστικά που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του να παίρνει το ρίσκο να τα αλλάξει αυτά.
Θα θυμίσω μια πληροφορία που έδωσα
quote:
. Ένα σημαντικό που μπορούμε να πούμε είναι ότι όλες οι πρωτεΐνες "κωδικοποιούνται" από ένα τμήμα DNA που ονομάζεται γονίδιο. Ακουστή λέξη ε; Αυτό είναι το περίφημο γονίδιο, οδηγίες για το πώς να φτιάξουμε πρωτεΐνη σε ένα (συνεχές κατά κανόνα) κομάτι DNA.
Και θα προσθέσω ότι όλες οι ιδιότητες που έχει ένας οργανισμός καθορίζονται από τις πρωτεΐνες που παράγει δηλαδή από το σύνολο των γονιδίων που έχει. Το σύνολο των γονιδίων μαζί με το υπόλοιπο γενετικό υλικό(γιατί υπάρχουν και μη-κωδικοποιούμενες σε πρωτεΐνες περιοχές) καλείται γονιδίωμα. Θα συζητήσουμε αργότερα τη σημασία των μη κωδικοποιούμενων περιοχών. Στέκομαι στην απλή συσχέτιση γονίδια=>πρωτεΐνες=>ιδιότητες που διαπιστώνουμε μακροσκοπικά. Για παράδειγμα το χρώμα των μαλλιών σου εξαρτάται από την μελανίνη που έχεις δηλαδή από το γονίδιο που την κωδικοποιεί. Δεν είναι απαραίτητο όμως 1 πρωτεΐνη να δίνει 1 ιδιότητα, μπορεί να είναι απαραίτητη η αλληλεπίδραση πολλών διαφορετικών πρωτεϊνών για επιτευχθεί η ιδιότητα που διαπιστώνουμε μακροσκοπικά. Υπάρχει και μία ακόμα παράμετρος που λέγεται έλεγχος της γονιδιακής έκφρασης αλλά είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για αυτό. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρχει η διαθέσιμη ενέργεια για όλα αυτά πχ αν έχεις γονίδια για να γίνεις ψηλός αλλά δεν τρέφεσαι σωστά, τότε τα γονίδια δε σε σώζουν και δε θα τα εκφράσεις πλήρως, θα μείνεις κοντός.
Σου κρύβω ένα μέρος της αλήθειας(τον έλεγχο της γονιδιακής έκφρασης) για την ώρα αλλά δέξου ότι την απλή συσχέτιση "γονίδια=>πρωτεΐνες=>ιδιότητες που διαπιστώνουμε μακροσκοπικά" η οποία είναι μια παραδοχή αρκετά κοντά στην αλήθεια.
Αν το γονίδιο αλλάξει (με κάποιον τρόπο που θα δούμε μετά) συμφωνούμε ότι θα αλλάξει και η πρωτεΐνη άρα και η ιδιότητα; Αν ο οργανισμός που έχει το γονίδιο είναι μονοκύτταρος τελειώσαμε. Αλλάζει το γονίδιο και επειδή για την αναπαραγωγή διπλασιάζεται(ακριβές αντίτυπο) το γενετικό υλικό(βλ. ορισμό μιτωτικής διαίρεσης ή δυαδικής σχάσης), θα έχουμε 2 αντίτυπα του ίδιου γενετικού υλικού και επομένως όλοι οι επόμενοι οργανισμοί με αρχικό γεννήτορα αυτόν που έπαθε την αλλαγή θα έχουν την καινούρια πρωτεΐνη.
quote:
Καλά κάνεις και μπράβο σου. Για ανθρώπους σαν εσένα άνοιξα το τόπικκ
τα βρίσκω πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά περι βιολογίας αλλά και περι φυσικής και όταν ήμουν μικρ΄ςο είχα όνειρο να ασχοληθώ με αυτά.. τι κρίμα όμως που ακολούθησα άλλη "κατεύθυνση".. και κυριολεκτικά και μεταφορικά.quote:
Αν το γονίδιο αλλάξει (με κάποιον τρόπο που θα δούμε μετά) συμφωνούμε ότι θα αλλάξει και η πρωτεΐνη άρα και η ιδιότητα;
ΠΟΤΕ λοιπόν και ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ αλλάζει το γονίδιο;
Επίσης θα ήθελα να μάθω ΠΟΤΕ και μια ΚΡΙΤΗΡΙΑ παύει κάθε μορφή εξέλιξης(αν βέβαια συμβαίνει αυτό, και αν είναι σωστή η ερώτηση).
Η "επάρκεια ενέργειας" είναι ανάμεσα στις προϋποθέσεις για να υπάρξει αλλαγή στο γονίδιο; Και το ρωτάω αυτό γιατί μου φαίνεται παράξενο ένας οργανισμός που του περισσεύει ενέργεια να αρχίσει να παίρνει "ρίσκα" γιατί υπθέτω ότι κάποια απο τις αλλαγές που μπορεί να έκανε ίσως οδηγούσε έπειτα στο να ΜΗΝ υπάρχει περισσευμα ή να μην υπάρχει καν ΕΠΑΡΚΕΙΑ και άρα ο οργανισμός εκεί που ήταν κομπλέ, ξαφνικά βρίσκεται σε κίνδυνο.
Αν και επειδή εγώ το βλέπω "λογικά" δεν δημαίνει ότι και η ανθρώπινη μηχανή κάνει το ίδιο.
Βλέπω επισης ότι όταν υπάρχει περίσσευμα ενέργειας, ο οργνανισμός δεν το χρησιμοποιεί για να επιφέρει κάποια γονιδιακή αλλαγή, αλλά ενισχύει τις ήδη υπάρχουσες "ιδιότητες", απο ό,τι συμπεραίνω απο το παράδειγμα περι ανάπτυξης που αναφέρεις.
Επίσης τώρα μου ήρθε μία ερώτηση.. λίγο άσχετη.. αλλά πολύ "καυτή" και δε μπορώ να την "κρατήσω"!
Αν θεωρήσουμε ότι όλες οι λειτουργίες του ανθρώπου οι οποίες τον οδήγησαν στο να είναι αυτό που είναι σήμερα είναι καθαρά μηχανικές, δεν βρίσκεται δηλαδή κάποια "νοημοσύνη" πίσω απο αυτές όπως θα ισχυριζόταν ο Τρεχαγύρευε αν ήταν εδώ
τότε πρέπει να αποδεχτούμε ότι Ο,ΤΙ κανουμε είναι στην πραγματικότητα.. μηχανικό! Πρέπει δηλαδή να αποδεχτούμε.. ότι δνε υπάρχει ελεύθερη βούληση παρα μόνο μηχανικές δράσεις και αντιδράσεις..!
Αυτό όπως καταλαβαίνεται είναι "επαναστατικό" σαν θεώρηση.
Αν πάλι αποδεχτούμε ότι ΔΕΝ είμαστε απλά μηχανές παραγωγής αντιδράσεων τότε η θεώρηση ότι όλες οι λειτουργίες μας είναι μηχανικές καταλήγει εις άτοπον..!
ή μήμπως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση..;
Πώς θα μπορούσαν οι μηχανίκοτητες να συγκροτούν μία... αυτόβουλη οντότητα!;
Πολλά ερώτηματα...
Υποθέτω ότι κατάλαβες τι γίνεται μέχρι τώρα τι γίνεται στο μονοκύτταρο οργανισμό. Σου άφησα ορθώς όπως σημείωσες ένα σκοτεινό σημείο την "αλλαγή"
Πριν από αυτό όμως θα πρέπει να περιγράψουμε το ίδιο φαινόμενο στον πολυκύτταρο οργανισμό. Στον άνθρωπο για παράδειγμα μια τέτοια αλλαγή μπορεί να συμβεί σε ένα οποιοδήποτε κύτταρο του οργανισμού του. Μπορεί αυτό να έχει κάποια συνέπεια; Η απάντηση είναι κατά κανόνα ΟΧΙ αφού έχει άλλα 10 τρις όπως είπαμε κύτταρα τα οποία έχουν μείνει ίδια και απαράλλακτα. Η μόνη εξαίρεση είναι αν αυτή η αλλαγή γίνει στο γονίδιο που ελέγχει το ρυθμό αναπαραγωγής του κυττάρου. Αν χαλάσει αυτό τότε το κύτταρο αναπαράγεται ανεξέλεγκτα βλάπτοντας τα γειτονικά του. Έχουμε δώσει ένα όνομα σε αυτήν την ασθένεια, τη λέμε "ΚΑΡΚΙΝΟ"...
Αλλά και πάλι η αλλαγή αυτή είναι επίκτητη και όχι κληρονομήσιμη δηλαδή παραμένει στον οργανισμό που συμβαίνει και δε μεταβιβάζεται στους απογόνους
Τότε πώς γίνεται αλλαγή στο γενετικό υλικό πολυκύτταρου οργανισμού; Η απάντηση είναι ότι πρέπει να γίνει στα γαμετικά του κύτταρα. Θυμάσαι τα αρχικά πόστ που είπα για μειωτική διαίρεση; Αν λοιπόν το σπερματοζωάριο του πατέρα σου ή το ωάριο της μητέρας σου εμφανίσει αυτήν την αλλαγή θα την έχεις εσύ ως νέος οργανισμός ενώ αντίθετα οι γονείς σου θα έχουν τις παλαιότερες εκδοχές του γονιδίου.
Edited by - IndustrialAngel on 28/05/2010 17:44:39
quote:
ΠΟΤΕ λοιπόν και ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ αλλάζει το γονίδιο;
Λοιπόν η μαγική λέξη εδώ πέρα είναι "Μετάλλαξη". Μην πάει όμως το μυαλό σου στα κόμιξ. Την αλλαγή στο γενετικό υλικό τη λέμε μετάλλαξη. Πάμε να θυμηθούμε πώς είναι οργανωμένο το γενετικό υλικό με ένα παράδειγμα. Το DNA είναι ας πούμε η βιβλιοθήκη. Τα χρωμοσώματα είναι τα βιβλία και τα γονίδια τα κεφάλαια. Αν ο οργανισμός είναι βακτήριο τότε έχει ένα μόνο βιβλίο, αν είναι άνθρωπος έχει 23 ζεύγη ομόλογων χρωμοσωμάτων. Οι λέξεις με τις οποίες είναι γραμμένα τα κεφάλαια είναι οι αζωτούχες βάσεις. Υπάρχουν 4 αζωτούχες βάσεις, η αδενίνη (Α), η θυμίνη (Τ), η γουανίνη(G) και η κυτοσίνη (C). Πώς γίνεται μόνο με 4 διαφορετικά γράμματα να φτιάξεις διαφορετικές κεφάλαια; Φτιάχνοντας διαφορετικές λέξεις. Έτσι λοιπόν ανά τρία τα γράμματα αντιστοιχούν σε ένα αμινοξύ. Μια τριπλέτα βάσεων όπως λέμε κωδικοποιεί ένα από τα 20 αμινοξέα. Τα 20 αμινοξέα φτιάχνουν ΟΛΕΣ τις πρωτεΐνες. Μια πρωτεΐνη αποτελείται από αμινοξέα (από αρκετές δεκάδες και πάνω στον αριθμό) με την ίδια λογική που ένας τοίχος αποτελείται από τούβλα..
Επειδή 4 διαφορετικά γράμματα σε τριπλέτες κάνουν 4^3=64 διαφορετικούς συνδυασμούς(βλέπε συνδυαστική) και εμείς έχουμε μόνο 20 αμινοξέα κάποια αμινοξέα κωδικοποιούνται από διαφορετικές μεταξύ τους τριπλέτες
Πρόσεξε 2 σημεία. Το AUG είναι τριπλέτα έναρξης κωδικοποίησης και επίσης υπάρχουν και 3 τριπλέτες λήξης κωδικοποίησης, σα να στέλνεις σήματα μορς...
Υπάρχουν αίτια στη φύση που ονομάζονται μεταλλαξογόνοι παράγοντες(χημικά, ιοί, ακτινοβολία κτλ) και οι οποίοι μπορούν να αλλάξουν μία βάση. Τότε η τριπλέτα θα αντιστοιχεί πιθανόν σε άλλο αμινοξύ εκτος αν είσαι τυχερός και πέσεις σε διαφορετική εκδοχή του ίδιου αμινοξέος πχ το UCU γίνει UCC. Αν όμως το UCU γίνει UAU τότε αλλάζει το αμινοξύ που θα μπεί στην πρωτεΐνη. Επίσης υπάρχει ένα ακόμα σενάριο, να χάσεις εντελώς μία βάση. Τότε αλλάζουν όλα τα αμινοξέα, γιατί όπως είπαμε διαβάζονται σε τριπλέτες , δηλαδή το ΑUG AAA GTG GCA CTG GAG ...κοκ, με απώλεια μίας βάσης θα γίνει ας πούμε με μία αδενίνη λιγότερη, AUG AAG TGG VAV TGG AGκοκ... αλλάζοντας τελείως την πρωτεΐνη...
Πώς μπορεί να συμβεί ακριβώς αυτό;
Εδώ έχουμε την "κλασσική εικόνα" που ξέρουμε όλοι του δίκλωνου ευθύγραμμου ελικοειδούς μορίου dna. Σαν μια ανεμόσκαλα που συστρέφεται. Βλέπεις τα σκαλάκια ανάμεσα; Αποτελούνται από ένα ζεύγος αζωτούχων βάσεων. Μάλιστα τα ζεύγη είναι συγκριμένα, από Α απέναντι θα έχεις πάντα Τ και από G πάντα C. Οι δύο κλώνοι συγκρατούνται μαζί λόγω μιας διαμοριακής δύναμης που λέγεται δεσμός υδρογόνου. Επίσης η κάθε αζωτούχα βάση συνδέεται με την αποκάτω της με ένα είδος ενδομοριακής δύναμης που λέγεται ομοιοπολικός δεσμός. Οι μεταλλαξογόνοι παράγοντες έχουν την ικανότητα να διασπούν τους δεσμούς, ειδικά τους δεσμούς υδρογόνου. Το κύτταρο έχει την ικανότητα να επιδιορθώσει το γενετικό του υλικό αλλά με πιθανότητα λάθος συγκόλησης
Επίσης κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής του κυττάρου μπορεί οι πρωτεΐνες που το αντιγράφουν(γιατί το κύτταρο χρησιμοποιεί πρωτεΐνες για αυτήν όπως και για κάθε άλλη διεργασία του) να κάνουν λάθος. Υπάρχει ελάχιστη πιθανότητα για αυτό αλλά όχι μηδενική. Αυτή η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή η οποία εμφανίζεται στη φύση χωρίς παρέμβαση συχνότερα...
Δεν έχω ολοκληρώσει την απάντηση μου περιέργραψα απλώς το μηχανισμό της μετάλλαξης σε μοριακό επίπεδο, πρέπει να το μεταφέρουμε αυτό μακροσκοπικά... Θα επανέλθω...
Η επάρκεια ενέργειας δεν έχει καμία σχέση με τα γονίδια. Μπορεί να έχεις γονίδια για να γίνεις ψηλός ή κοντός ανάλογα το τι θα σου κληρονομήσουν οι γονείς σου+τις όποιες (ελάχιστες) μεταλλάξεις. Είναι άγνωστο το αν θα μπορέσεις να ικανοποιήσεις το μέγιστο των γονιδιακών σου δυνατοτήτων. Βέβαια όπως σωστά μαντεύεις τα γονίδια σου μπορούν να σου δώσουν πλεονεκτήματα ή μειονεκτήματα σε συνάρτηση με το περιβάλλον. Να το μεταφέρουμε στο παράδειγμα του ύψους...
Το τι συμβαίνει στα γονίδια των ανθρώπων το περιγράψαμε. Ας πούμε ότι έχουμε στην αρχή γονίδια ψηλών και κοντών. Σε μια περιοχή μπορεί να έχουν επιζούν περισσότερο οι ψηλοί λόγω πχ της ικανότητας να φτάνουν τους ψηλούς καρπούς των δέντρων. Αυτοί που επιζούν περισσότερο θα γεννήσουν παιδιά και άρα το χαρακτηριστικό θα γενικευτεί. Αν όμως γίνει μια αλλαγή του περιββάλλοντος πχ μια αρρώστια σκοτώσει τα φυτά με καρπούς ψηλά και η τροφή μειωθεί τότε οι κοντοί που αρκούνται σε λιγότερη τροφή θα επιζήσουν περισσότερο γεννώντας περισσότερους απογόνους σε σχέση με τους ψηλούς και γενικεύοντας το χαρακτηριστικό τους. Αν δε μια μετάλλαξη εμφανίσει ανθρώπους ακόμα πιο κοντούς από το κανονικό (πχ πυγμαίους) αυτοί θα έχουν ακόμα μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Έτσι από ένα αρχικό μικτό πληθυσμό όπου το χαρακτηριστικό του ύψους είναι ουδέτερο μπορεί να βρεθούμε σε ένα πληθυσμό αποτελούμενο από κοντούς εώς πολύ κοντούς...
Επίσης όπως σου είπα η μετάλλαξη δεν εμφανίζεται ΚΑΝ στον πολυκύτταρο οργανισμό που συμβαίνει. Οπότε δεν είναι σωστή η έκφραση "ένας οργανισμός συγκεκριμένος κάνει αυτό" γιατί δε μιλάμε για άτομα αλλά για γένη συνολικά... Δεν μπορεί μια γάτα στη μέση της ζωής της να φυτρώσει κέρατα από το πουθενά αυτό είναι αυτονόητο,μπορεί όμως γενιά στη γενικά λόγω μιας μετάλλαξης να ευνοούνται οι γάτες που έχουν σκληρότερο κρανίο, κρανίο με εξογκώματα κτλ κτλ, λίγα γονίδια τη φορά...
quote:
Γιατί μου φαίνεται εξαιρετικά περίεργο ένας οργανισμός που έχει χαρακτηριστικά που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του να παίρνει το ρίσκο να τα αλλάξει αυτά
Ο οργανισμός δεν επιλέγει τίποτα, του συμβαίνει απλώς...
Edited by - IndustrialAngel on 29/05/2010 02:54:51
Και πώς τελικά εξηγείται η "εξέλιξη";
Γιατί έτσι όπως τα λες είναι σαν να μην υπάρχει εξέλιξη
αλλά να "προϋπάρχουν" είδη(με Χ χαρακτηριστικά) και όποια απο αυτά έχουν ΗΔΗ κάποια χαρακτηριστικά να επιβιώνουν αν το περιβάλλον είναι κατάλληλο για τα χαρακτηριστικά τους!;
Νομίζω μου λείπουν πολλά κομμάτια απο το πάζλ...
ΥΓ:Τα ερωτήματα περι νοημοσύνης ισχύουν ακόμα
Θα φτάσουμε και στη νοημοσύνη λίγο λίγο τη φορά
Πάμε να πιάσουμε την εξέλιξη από την αρχή λοιπόν
Ορισμός
Σύμφωνα με το Δαρβίνο εξέλιξη είναι η δημιουργία νέων "τύπων" οργανισμών από παλιότερους προϋπάρχοντες "τύπους" οργανισμών
Σύμφωνα με τους σημερινούς βιολόγους εξέλιξη είναι κληρονομίσιμη αλλαγή των χαρακτηριστικών από μια γενιά στην επόμενη.
Η κεντρική ιδέα είναι η καταγωγή με διαφοροποιήσεις. Δηλαδή τα είδη που βλέπουμε σήμερα προέρχονται από αναπαραγωγή προϋπάρχοντων ειδών με διαφορποιήσεις
Φυσική επιλογή
O Δαρβίνος έκανε ορισμένες παρατηρήσεις που νομίζω όλοι θα συμφωνήσουμε για την αλήθεια τους
Παρατήρηση 1
Υπερπαραγωγή απογόνων. Κάθε ζώο γεννάει πολλούς απογόνους. Τόσους ώστε αν επιζούσαν όλοι ο πληθυσμός της επόμενης γενιάς θα ήταν υπερπολλαπλάσιος της προηγούμενης. Γιατί; Γιατί πολλοί πεθαίνουν στην πορεία, από αρπακτικά, από αρρώστιες, από έλλειψη τροφής κτλ κτλ.
Παρατήρηση 2
Γενετική Διαφοροποίηση. Μέσα σε ένα είδος υπάρχουν διαφορετικά μεταξύ τους άτομα. Άλλα πιο μεγαλόσωμα, άλλα με διαφορετικό χρώμα κτλ κτλ. Επίσης οι απόγονοι αυτόν των διαφορετικών οργανισμών μοιάζουν στους γεννήτορές τους.
Παρατήρηση 3
Μάχη για επιβίωση. Τα άτομα ενός είδους ανταγωνίζονται για επιβίωση, πχ οι καμηλοπαρδάλεις τρώνε τα ίδια ψηλά φητά. Κάποια χαρακτηριστικά λόγω της γενετικής διαφοροποίησης δίνουν πλεονέκτημα στην επιβίωση. Όταν ένα χαρακτηριστικό δίνει πλεονέκτημα στη επιβίωση (πχ η γούνα στο κρύο) αυτό λέγεται προσαρμογή
Παρατήρηση 4
Διαφορική Αναπαραγωγή. Αυτοί που είναι καλύτερα προσαρμοσμένοι στο περιβάλλον επιζούν και ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ. Δεν αρκεί να ζήσει ο οργανισμός αρκετά χρόνια, πρέπει να γεννήσει βιώσιμους απογόνους.
Αυτές οι παρατηρήσεις τον οδήγησαν στο συμπέρασμα της "επιβίωσης του καλύτερα προσαρμοσμένου στο περιβάλλον"
Να περάσουμε σε ένα παράδειγμα.Παρομοιάζουν τα γονίδια με μια δεξαμενή. Τα γονίδια που καταλαμβάνουν την ίδια θέση στο χρωμόσωμα τα λένε αλληλόμορφα. Επειδή έχουμε 2 χρωμοσώματα τότε έχουμε 2 αλληλόμορφα γονίδια. Τα αλληλόμορφα γονίδια ελέγχουν την ίδια λειτουργία με διαφορετικό ενδεχομένως τρόπο. Για παράδειγμα στην ίδια θέση υπάρχει το γονίδιο του ξανθού και του σκούρου χρώματος μαλλιών. Αν έχεις 2 διαφορετικά τότε επικρατεί το ένα και λέγεται επικρατές ή επικρατούν και τα 2 και λέγονται συνεπικρατή πχ αυτό το βλέπουμε στα ζώα συχνά όπου ένας μαύρος και ένας λευκός πρόγονος γεννούν απόγονο με μίγμα χαρακτηριστικών. Τα διαθέσιμα χαρακτηριστικά για μία χρονική στιγμή είναι δεδομένα. Πχ υπάρχουν 3 αλληλόμορφα για το χρώμα των μαλλιών: Ξανθό, κόκκινο, μαύρο. Κάποια στιγμή κάποια μετάλλαξη συνεισφέρει ένα άλλο αλληλόμορφο. Πχ οι αλμπίνο που έχουν πλήρη έλλειψη χρώματος. Αν για κάποιο λόγο οι αλμπίνο αποκτήσουν πλεονέκτημα αυτό το αλληλόμορφο θα γίνεται όλο και συχνότερο και θα καθιερωθεί στην δεξαμενή των γονίδών. Κάπως έτσι οι τίγρεις της Σιβηρίας έγιναν λευκές. Ήρθαν από το νότο αλλά μια μετάλλαξη που τους έδινε λευκό χρώμα τους έδωσε εξελικτικό πλεονέκτημα και έτσι αυτές που ζούσαν στο χιόνι καθιερώθηκαν ως λευκές
Τι είναι είδος;
Για να ονομάσουμε 2 οργανισμούς ως ανήκοντες στο ίδιο είδος τότε πρέπει να μπορούν να αναπαραχθούν και να δώσουν βιώσιμους και γόνιμους απογόνους. Για αυτό εμείς και οι μαύροι για παράδειγμα είμαστε το ίδιο είδος παρόλο που έχουμε διαφορετικά αλληλόμορφα στο χρώμα γιατί μπορούμε να δώσουμε γόνιμα παιδιά μαζί τους ενώ ο γάιδαρος με το άλογο γεννάνε στείρους απογόνους και για αυτό είναι διαφορετικό είδος. Τα είδη που δεν μπορούν ΚΑΝ να δώσουν απογόνους δεν ανήκουν στο ίδιο είδος κατά μείζονα λόγο.
Λίγες δεκάδες διαφοροποιήσεις ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ στα αλληλόμορφα γονίδια ενός ατόμου του είδους σε σχέση με κάποιο άλλο ΗΔΗ καθιστούν απρόθυμη και δυσχερή την αναπαραγωγή και ουσιαστικά δημιουργεί 2 δεξαμενές γονιδίων με μικρή επαφή. Όσο μικραίνει η επαφή και τα είδη συνεισφέρουν καινούρια αλληλόμορφα στις 2 ανεξάρτητες δεξαμενές τότε η απόσταση μεγαλώνει ακόμα περισσότερο
Πχ ας πάρουμε τα αιλουροειδή. Μια γάτα προφανώς δεν μπορεί να δώσει απογόνους με ένα λιοντάρι. Μια τίγρης δίνει στείρους απογόνους αν αναπαραχθεί με ένα λιοντάρι. Προφανώς, έχουν ένα κοινό πρόγονο και λόγω του ότι ζούσαν σε διαφορετικούς τόπους, η γεωγραφία χώρισε εκ των προτέρων τις δεξαμενές οι οποίες ήταν αρχικά ταυτόσημες. Σιγά σιγά, λόγω μεταλλάξεων υπήρχε εισαγωγή καινούριων αλληλόμορφων και καινούριων γονιδίων. Επειδή τα περιβάλλοντα ήταν διαφορετικά τα διαφορετικά γονίδια ευνοούνταν. Πχ το χρώμα της τίγρης ευνοείται στη ζούγκλα ενώ το χρώμα του λιονταριού στη σαβάνα
1.Το γενετικό υλικό καθορίζει της ιδιότητες των ζώντων οργανισμών ΔΕΔΟΜΕΝΟ
2.Το γενετικό υλικό μπορεί να αλλάξει (μετάλλαξη), αν η αλλαγή γίνει στους γαμέτες τότε η αλλαγή κληρονομείται ΔΕΔΟΜΕΝΟ
3. Ένα χαρακτηριστικό (παλιό ή πρωτοεμφανιζόμενο λόγω μετάλλαξης) μπορεί να είναι επωφελές ή αρνητικό ή ουδέτερο σε δεδομένο περιβάλλον. Το ίδιο χαρακτηριστικό μπορεί να είναι μειονέκτημα σε ένα περιβάλλον και θετικό σε ένα άλλο. Αν είναι αρνητικό πεθαίνουν αυτοί που το έχουν και έτσι δεν το έχει η επόμενη γενιά. Αν είναι ουδέτερο είτε ατονεί είτε καθιερώνεται μέσω μια στατιστικής διεργασίας(τυχαίο) ΔΕΔΟΜΕΝΟ
4. Αν μαζευτούν πολλές διαφοροποιήσεις 2 οργανισμοί με κοινό πρόγονο ΔΕΝ αναπαράγονται και επομένως γίνονται 2 διαφορετικά είδη. ΔΕΔΟΜΕΝΟ και παρατηρημένο
Δεν υπάρχουν κριτήρια για τις μεταλλάξεις, είναι απολύτως τυχαίες...
quote:
Αν θεωρήσουμε ότι όλες οι λειτουργίες του ανθρώπου οι οποίες τον οδήγησαν στο να είναι αυτό που είναι σήμερα είναι καθαρά μηχανικές, δεν βρίσκεται δηλαδή κάποια "νοημοσύνη" πίσω απο αυτές όπως θα ισχυριζόταν ο Τρεχαγύρευε αν ήταν εδώ
τότε πρέπει να αποδεχτούμε ότι Ο,ΤΙ κανουμε είναι στην πραγματικότητα.. μηχανικό! Πρέπει δηλαδή να αποδεχτούμε.. ότι δνε υπάρχει ελεύθερη βούληση παρα μόνο μηχανικές δράσεις και αντιδράσεις..!
Αυτό όπως καταλαβαίνεται είναι "επαναστατικό" σαν θεώρηση.Αν πάλι αποδεχτούμε ότι ΔΕΝ είμαστε απλά μηχανές παραγωγής αντιδράσεων τότε η θεώρηση ότι όλες οι λειτουργίες μας είναι μηχανικές καταλήγει εις άτοπον..!
ή μήμπως η αλήθεια είναι κάπου στη μέση..;
Πώς θα μπορούσαν οι μηχανίκοτητες να συγκροτούν μία... αυτόβουλη οντότητα!;
Σου είπα ότι στην επιστήμη την παράμετρο Θεό την αγνοούμε γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα αν την λάβουμε υπόψιν. Μην περιμένεις να ακούσεις από μένα αν υπάρχει η όχι ο Θεός. Εγώ διακρίνω μια τρομερή ευφυία στην εξέλιξη (τα απλά να γεννάνε συθετότερα προοδευτικά) και αυτό ίσως να είναι σχέδιο του Θεού. Εμένα με καλύπτει ως άνθρωπο να αποδέχομαι την οντότητα του. Κάποιος άλλος μπορεί να μην τη δέχεται. Το σίγουρο είναι ότι δεν είναι "θαυματουργή" η εμφάνιση του ανθρώπου...
Πάντως, είναι φιλοσοφικό αυτό το κομμάτι...
Θα διαβάσω σιγά σιγά όλα όσα έγραψες
Ας γίνω ποιο αναλυτικός
Πρώτα πρώτα ο εγκέφαλος ως όργανο θέλει τροφή για να ζήσει, και δεσμεύει θρεπτικές ουσίες από το αίμα που τον διαρρέει για να παράξει την απαραίτητη ενέργεια. Η "μηχανη" δηλαδή έχει τη "βενζίνη" της
Τι φτιάχνει όμως με αυτήν την ενέργεια; Φτιάχνει σκέψεις και αισθήματα... Τα αισθήματα προκαλούνται από εξωτερικά ερεθίσματα και την αλληλεπίδραση τους με αναμνήσεις και η δημιουργία τους συνεπάγεται έκκριση ορμονών. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον έρωτα. Βλέπεις μια ωραία κοπέλα, το ότι είναι ωραία εξαρτάται από το πόσες φορές εμφανίζεται ο αριθμός Φ (χρυσή τομή) στα χαρακτηριστικά της και για την αλληλπίδραση με τις αναμνήσεις έχουμε το αν είναι σύμφωνη η ομορφιά αυτή με τον ορισμό της ομορφιάς που έχεις κοινωνικά και βιωματικά πχ σε κάποιες κοινωνίες θεωρείται όμορφη η γυναίκα που έχει ένα πολύ μακρύ λαιμό. Το ότι την ερωτεύεσαι συνεπάγεται έκκριση ορμονών, αυτές οι ορμόνες μπορούν(και έχει αποδειχτεί πειραματικά αυτό) να θολώσουν την κρίση(εξού και το περίφημο "ο έρωτας τυφλώνει") επίσης προκαλούν μικροαλλαγές στην εμφάνιση, τη θερμοκρασία του σώματος κτλ ώστε να γίνεις πιο θελκτικός κτλ κτλ
Αντίστοιχα οι σκέψεις είναι ζήτημα συνάψεων και αλληλεπιδράσεων των νευρικών κυττάρων. Κάποιοι λένε ότι στο μέλλον με μια τομογραφία θα μπορούμε να καταλάβουμε τι σκέφτεται ο άλλος. Ακόμα όμως ο εγκέφαλος παραμένει μυστηριώδεις στις ακριβείς λειτουργίες του
Να τα διαβάσεις σιγά σιγά γιατί τα γράφω πυκνά και αν κάπου είμαι ασαφής να μου το πεις...
Edited by - IndustrialAngel on 31/05/2010 17:35:05