- ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΜΟΣ . ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Τriptolemus, είναι όντως αγριευτικό αν το φανταστείς. Θέλω πάντως να πω ότι ο χριστιανισμός κήρυξε ανοικτό πόλεμο στις μεγάλες αξίες των Ελλήνων, ειδικά στην ιδεώδη τριπλέτα "σοφία, κάλλος, ισχύς". Η ομορφιά στην όψη και το σώμα ήταν για τους χριστιανούς αμάρτημα προς το Θεό (που είναι το μοναδικό Ωραίο Ον). Η αγάπη των Ελλήνων για τη γνώση και τη σοφία θεωρήθηκε διανοητική έπαρση απέναντι στον Κύριο(!!). Γι'αυτό και η φιλόσοφος Υπατία ενσάρκωσε ακριβώς όλα όσα απεχθανόταν ο χριστιανισμός (σοφία, κάλλος, πνευματική ισχύς) συν το γεγονός ότι ήταν γυναίκα, διότι ο χριστιανισμός εκδικήθηκε τη Μεγάλη Θεά και ουσιαστικά εξόρισε το Θηλυκό από τον κόσμο...
Μιλάμε γενικώς για έναν μεγάλο παραλογισμό, αυτό που ονόμασε ο Νίτσε "η αντιστορφή όλων των αξιών", που τελικά όμως ήταν μάλλον νομοτελειακό...όταν δηλαδή ένας λαός όπως οι Έλληνες, παρά τα μεγάλα κουσούρια του, προσεγγίζει με τις πνευματικές του δημιουργίες τόσο πολύ το πραγματικά Ωραίο και Ιδεατό, τότε ίσως είναι μοιραίο ότι θα επέλθει το ακριβώς αντίθετο σύμπτωμα, η μηδενιστική ροπή προς το άσχημο, το ασύμμετρο και δυσαρμονικό.
quote:
είναι απαραίτητο να υπάρχουν συστήματα και οργανισμοί που να διατηρούν τη φλόγα του πνεύματος αναμμένη και να παροτρύνουν τους ανθρώπους να στραφούν προς τα μέσα τους. Αν δεν υπήρχαν, ο υλισμός και ο ψευτο-σκεπτικισμός, θα επισκίαζαν τα πάντα. Στο μαντείο των δελφών έγραφε σε πολλά σημεία "Γνώθι σεαυτόν". Οι θρησκείες είναι απαραίτητες για να φέρνουν τους ανθρώπους σε επαφή με το φως. Οι θρησκείες όμως έιναι ένα μέσω, για να το πετύχει κάποιος αυτό. Οι θρησκείες δεν είναι ποδοσφαιρικές ομάδες ούτε είναι αυτοσκοπός.
Συμφωνώ ντόκτορ τζέκυλ. Γενικώς το αίσθημα της ευσέβειας είναι απαραίτητο στην ομαλή εξέλιξη του πολιτισμού, διότι ο άνθρωπος που θεωρεί ότι δε υπάρχει τίποτα ανώτερό του που να τον υπερβαίνει είναι συνήθως επικίνδυνος (ειδικά όταν αποκτήσει κάποια εξουσία στα χέρια του). Το πρόβλημα όμως ξεκινάει όταν μία θρησκεία διεκδικεί το αλάθητο. Όταν βάζει τον "θεό" της να δογματίζει ότι "εγώ είμαι η αλήθεια, η ζωή και το φως" και όταν ντοπάρει τους "πιστούς" της μέχρι και στο να πεθάνουν για χάρη του!!!
Το πρόβλημα επίσης είναι ότι κάθε μεγάλη ιδέα ή θρησκεία στην πορεία παραμορφώνεται και χάνεται ο εσωτερικός της πλούτος. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η αρχική Ιδέα που φώτισε πχ. τον Μωάμεθ, τον Πυθαγόρα, το Μωϋσή ήταν άνωθεν τότε στην πορεία το μήνυμα χάνεται στη μετάφραση. Ούτως ή άλλως η έννοια της "κοινωνίας" του λόγου εμπεριέχει το χαλασμένο αυτό τηλέφωνο. Το 1 γίνεται 2 και ο αρχικός Λόγος διαιρείται σε πολλά μικρά κομματάκια που το καθένα απέχει πολύ από τη σύνολη αλήθεια. Η Καινή Διαθήκη για παράδειγμα δεν χρειάζεται να είναι κάποιος φιλόλογος για να διακρίνει την έλλειψη συνοχής και την αντίφασή της. Λες και έχει περάσει από 100 διαφορετικά χέρια για να πάρει την μορφή που έχει. Και για αυτό δεν είναι τυχαίο που ο χριστιανισμός είναι η πιο "πολυδιασπασμένη" θρησκεία με εκατοντάδες υπο-θρησκείες και αιρέσεις. Και είναι και τόσο ασαφής συχνά ο λόγος του Ιησού ώστε τελικά να βασίζεται περισσότερο στην εντύπωση παρά στο νόημα. Όπως επίσης είναι και συχνά απλοϊκός, δηλαδή τα περισσότερα από αυτά που λέει ήταν ήδη ειπωμένα από προηγούμενους.
Ακόμα και η πραγματικά όμορφη διδασκαλία του Ιησού περί Αγάπης μπορεί να ήταν έννοια μάλλον επαναστατική για τον Ιουδαϊσμό όμως έχει τις ρίζες της στην ηθική διδασκαλία περί αρετής του Σωκράτη και του Πλάτωνα, στην κοσμογονική Φιλότητα του Εμπεδοκλή και στα περί φιλότητας και έμπρακτης αγάπης των Στωϊκών.
Πω πω παιδιά βρήκα κάτι υπέροχο. Τι είπαν οι αρχαίοι Έλληνες για την Αγάπη!! Πολλά χρόνια πριν τον Ιησού!
«Αγάπησις απόδεξις παντελής.»
Η Αγάπη είναι η παντελής αποδοχή.
— Πλάτων (Ορισμοί)
«Όλους αγάπα.»
— Φωκυλίδης
«Ο ανώτερος άνθρωπος, περισσότερο από κάθε τι, αφιερώνεται στη Σοφία και την Αγάπη. Το πρώτο είναι θνητό αγαθό ενώ το δεύτερο είναι αθάνατο.»
— Επίκουρος (Επικ. Προσφ. 78)
«Φιλοφρόνει πάσιν.» Να αγαπάς τους πάντες (όλους τους ανθρώπους) και τα πάντα.(φιλοφρονώ = φρονώ φίλα = σκέφτομαι με Αγάπη για κάποιον/κάτι. Το: πάσιν, είναι δοτική πληθυντικού των: οι πάντες, τα πάντα. Περιέχει και τις δύο λέξεις, έννοιες). — Δελφικό Παράγγελμα.
«Αφετηρία των αρετών είναι η ευσέβεια, και κορυφαίο όριό τους η Αγάπη.»
— Πυθαγόρας ο Σάμιος
«Η Αγάπη προς τους ανθρώπους είναι καθήκον, αφού είμαστε όλοι παιδιά του ίδιου θεού.»
— Επίκτητος
«Φιλότητα αντί διαφοράς εθέλειν.»
Να θέλετε Αγάπη αντί της έχθρας.
— Ανδοκίδης
«Αγαπάσθαι και οικείν ευδαιμόνως.»
Να αγαπιέσθε και να κατοικείτε με ευδαιμονία (μεταξύ σας).
— Πλάτων (Πολιτεία)
«Ν’ ανταποδίδης την Αγάπη με Αγάπη.»
— Ησίοδος (Έργ. Και.Ημ.)
«Φιλία Αγάπα.»
Να αγαπάς.(Τους ανθρώπους, τους θεούς, κλπ.)
(Δελφικό Παράγγελμα)
«Αγάπα τον πλησίον μικρά ελαττούμενος».
Να αγαπάς τον πλησίον σου λίγο περισσότερο από ότι αγαπάς τον εαυτό σου.
— Θαλής ο Μιλήσιος
«Χρω φιλανθρώπως και δικαίως τοις εντυγχάνουσι.»
Να αγαπάς τους ανθρώπους και να τους συμπεριφέρεσαι με δικαιοσύνη, όσους τυχαίνει να έχεις σχέσεις.
— Πλούταρχος (Ηθ, 88c)
«Εχούσης γάρ τι της ψυχής αγαπητικόν εν εαυτή, και πεφυκυίας, ώσπερ αισθάνεσθαι και διανοείσθαι και μνημονεύειν, ούτω και φιλείν.»
Η ψυχή κλείνει μέσα της δύναμη Αγάπης καθώς επλάστηκε για να αισθάνεται, να σκέπτεται και να θυμάται, έτσι επλάστηκε και για ν’αγαπά.
— Πλούταρχος (Σόλων,7,3,1-4)
(Ο Πλούταρχος ήταν Ιερέας των Δελφών.)
«Η Αγάπη προς τον άνθρωπο μας προστάζει να βοηθάμε τους ξένους.»
— Επίκουρος
«Φιλοφρονήσασθαι αλλήλους»
Να αγαπάτε αλλήλους (ο ένας τον άλλον).
— Πλάτων (Νομ. 738 D) (Επίσης, Ξενοφών (Κυρ. Αναβ.4.5,34).)
«Ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν.»
Γεννήθηκα για ν’ αγαπώ, όχι για να μισώ.
— Σοφοκλής (Αντιγόνη)
«Φιλίαν φύλαττε»
Να διαφυλάττεις την Αγάπη.
(Δελφικό παράγγελμα)
«Να αγαπάτε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη φυλή η την θρησκεία στην οποία ανήκουν.»
— Επίκτητος
«Ει δε γεύεται ανδρός ανήρ τι, φαίμέν κε γείτον έμμεναι νόω φιλήσαντ ατενέι γείτονι χάρμα πάντων επάξιον.»
Αν ο άνθρωπος κάτι από τον άνθρωπο γεύεται, να πούμε μπορούμε πως γείτονας που μ όλη του τη σκέψη αγαπά τον γείτονά του, είναι ευτυχία που αξίζει ό,τι κι αν πης.
— Πίνδαρος (Νεμεονίκες, Ζ 127)
«Έστω δη το φιλείν το βούλεσθαι τινι α οίεται αγαθά, εκείνου ένεκα, αλλά μη αυτού, και το κατά δύναμιν πρακτικόν είναι τούτων.»
Ας τεθεί σα βάση ότι η Αγάπη σημαίνει το να επιθυμή κανείς για κάποιον όσα νομίζει καλά για κείνον και όχι για τον εαυτό του, και να ενεργή όσο μπορεί για να τα αποκτήσει εκείνος.
— Αριστοτέλης
«Φιλίαν αγάπα.»
— Ξενοκράτης (Βλέπε Δελ.Π.)
«Του φρονίμου τοίνυν εστί μόνου το φιλείν»
Λοιπόν, η Αγάπη είναι χαρακτηριστικό μόνο του φρόνιμου ανθρώπου.
— Επίκτητος (Περι φιλίας, D.a.A.d,2,22,3,5-6)
«Αγάπης δε ουδέν μείζον ούτε ίσον εστί»
Τίποτε δεν είναι σπουδαιότερο ούτε ίσο με την Αγάπη.
— Μένανδρος
«Από όλα τα δώρα που η θεία πρόνοια μας χαρίζει για να κάνει τη ζωή μας πλήρη και χαρούμενη, η Αγάπη / φιλία είναι το ομορφότερο.»
— Επίκουρος
«Το μεν ζην οι γονείς μετά των θεών ημίν έδωκαν, παρά δε των φιλοσόφων δίκης και νόμου συνεργόν οιόμεθα λόγον επιθυμιών, κολαστήν λαβόντες, ευ ζην. Το δ ευ ζην εστί κοινωνικώς ζην και φιλικώς και σωφρόνως και δικαίως.»
Τη ζωή μας την έδωσαν οι γονείς μας μαζί με τους θεούς. Κι από τους φιλοσόφους, αφού λάβαμε το θεωρητικό λόγο σαν συνεργάτη στη δικαιοσύνη και στο νόμο, όπως και τιμωρό των επιθυμιών (των κακών ), νομίζουμε ότι εξασφαλίζουμε το «ευ ζην» (δηλαδή τον ορθό τρόπο ζωής). Κι αυτό το «ευ ζην» συνίσταται στο να ζει κανείς με τους συνανθρώπους του με Αγάπη, με σύνεση και με δικαιοσύνη.
— Πλούταρχος (Ηθ. 1352)
«Ως καλώς έχον εστί πασάν τε γην πατρίδα νομίζειν και πάντας ανθρώπους αδελφούς και φίλους, ως αν γένος μεν όντας θεού.»
Είναι καλό να θεωρούμε όλη τη γη πατρίδα μας και όλους τους ανθρώπους αδερφούς μας και φίλους μας, γιατί είναι όλοι παιδιά του θεού.
— Απολλώνιος Τυανεύς (Φιλόστρατου, Απολλ. Τυαν.Επιστ, νζ)
«Μην αφαιρείτε τους βωμούς από τους ναούς και τη συμπόνοια από τις καρδιές σας.»
— Πυθαγόρας
«Κάλιστον η φιλία των αγαθών.»
Η Αγάπη είναι το καλύτερο από όλα τα αγαθά.
— Στοβαίος (Ανθολόγιο,2,32,t,1)
«Όσω γαρ παιδεία και φιλανθρωπία προέχειν δοκείτε, τοσώσδε αίσχιον α μη χρη φαίνεσθαι διώκοντας.»
Όσο νομίζετε ότι πρέπει να προέχουν η παιδεία και η Αγάπη προς τον συνάνθρωπο, τόσο αισχρό είναι αυτά να μην πρέπει να φαίνεσθε ότι τα επιδιώκετε.
— Αριστείδης (Συμ.περι του μη δειν κωμ.,512,2-4)
«Μάλλον βασιλικωτέρα φιλανθρωπία του λοιπού χορού των αρετών»
Η Αγάπη προς τον συνάνθρωπο είναι μάλλον η σημαντικότερη από όλες τις αρετές (η προεξάρχουσα όλων των αρετών).
— Θεμίστιος (Ομ.1,11.26-27 Schenkl)
«Ούκ έσθ’όπως γάρ ουν άνθρωπον αδικούντα σέβειν Θεόν. Αλλά κρηπίς ευσεβείας σοι νομιζέσθω η φιλανθρωπία»
Άνθρωπος ο οποίος αδικεί δεν είναι δυνατόν να σέβεται τον Θεό. Αλλά βάθρο της ευσέβειας να θεωρείς την Αγάπη προς τον συνάνθρωπο.
— Πορφύριος (Επιστολή «Προς Μαρκέλλαν», 38,16-17 Potscher)
«Καλλιέργησε την Αγάπη και τη φιλία με έναν εχθρό.»
— Πιττακός ο Μυτιληναίος
«Καταφέρετε να βλέπετε τον χειρότερο εχθρό σας σαν αγαπητό φίλο σας, με την ίδια λαχτάρα.»
— Σωκράτης
quote:
Δεν είναι ακριβώς ερώτηση που απευθύνεται σε σένα συγκεκριμένα. Είναι η ψηφιακή μου υπογραφή και προέρχεται από ένα ποίημα («Όπως ο Κερέμ») του Ναζίμ Χικμέτ.
ααα! Μαρέσει ο Χικμέτ
Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι διαδίδουν τη διαφωνία και το μίσος (δε λέμε specifics), και άνθρωποι που διαδίδουν την ομόνοια και την συμφιλίωση. Ο Ναζίμ Χικμέτ άνηκε στη δεύτερη ομάδα ανθρώπων, και για αυτό κατατάσσεται -κατα κάποιο τρόπο- στη μεριά του φωτός.
quote:Πράγματι φίλε μου, αυτό ακριβώς θα σκεφτεί. Γιατί κρίνει τη ζωή μέσα από τον νου. Και βλέπει την ζωή μέσα από τον νου. Ο μεγαλύτερος φόβος αυτού του ανθρώπου ειναι μη πάθει αλσχάιμερ, και καταστραφεί ο νους του, γιατί θεωρεί αδύνατη τη ζωή χωρίς τον νου. Ο νους όμως είναι μια μηχανή, υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει, και πράγματα που δεν μπορεί να κάνει. Ο νους μπορεί να αντιληφθεί ότι 1+1 κάνουν 2. Αν του πεις όμως ότι δεν υπάρχει 1 και 1, αλλά ότι όλα είναι Ένα, ο νους δε μπορεί να το συλλάβει, γιατί ο νους διαχωρίζει. Ο νους βάζει ταμπέλες. Ο νους δε μπορέι να συλλάβει την Αγάπη, γιατί η αγάπη δεν εξηγείται απο κάποια εξίσωση, η αγάπη δεν συλλαμβάνεται απ' τον νου. Η Αγάπη δεν διαχωρίζει, ούτε έιναι θεωρητική, ούτε είναι μια ιδέα, ούτε είναι μια σκεψη. Η Αγάπη δεν ανήκει στον νου, ούτε είναι ένα συναίσθημα από τα πολλά - αν μιλάμε για αληθινή αγάπη.
Ο σκεπτικιστής θα σου πει ότι «η καρδιά σου τροφοδοτεί με αίμα τον οργανισμό ενώ από τον εγκέφαλο πηγάζουν όλες οι νοητικές (και πνευματικές αν θέλεις) λειτουργίες».
Είναι σημαντικό λοιπόν να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι. Οι εργασίες οι οποίες ανήκουν στον νου, ας γίνουν από τον νου. Οι εργασίες της καρδιάς ας γίνονταθ από τη καρδιά. Δεν ερμηνεύονται τα πάντα από τον νου αλλά ούτε και χρειάζεται να δίνουμε ερμηνεία στην πραγματικότητα με τον νου, αρκεί να τη ζούμε.
quote:Χεχε.. δεν είναι απλά μια άποψη. Είναι μια πραγματικότητα. Η καρδιά σκέφτεται, και αυτό είναι κάτι το κυριολεκτικό. Αλλά σε όποιον και να το πεις αυτό, θα σε πει τρελό. Ε.. ας με λένε τρελό
Πάντως είναι όμορφη η άποψή σου. Κάποιος άλλος (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) σκέφθηκε ότι το κάψιμο έχει να κάνει με τα εγκεφαλικά μου κύτταρα...
quote:Ε αυτό δεν συμβαίνει πια. Συμβαίνει μόνο σε ορισμένες χώρες και περιοχές του κόσμου λόγω χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Όταν ο λαός έχει μια καλλιέργεια, αρχίζει να αντιλαμβάνεται το σωστό απ' το λάθος, και η θρησκεία μπαίνει στη θέση της, παίρνει το ρόλο τον οποίο πρέπει να έχει, και όχι ρόλους έξω από αυτόν.
Συμφωνώ ντόκτορ τζέκυλ. Γενικώς το αίσθημα της ευσέβειας είναι απαραίτητο στην ομαλή εξέλιξη του πολιτισμού, διότι ο άνθρωπος που θεωρεί ότι δε υπάρχει τίποτα ανώτερό του που να τον υπερβαίνει είναι συνήθως επικίνδυνος (ειδικά όταν αποκτήσει κάποια εξουσία στα χέρια του). Το πρόβλημα όμως ξεκινάει όταν μία θρησκεία διεκδικεί το αλάθητο. Όταν βάζει τον "θεό" της να δογματίζει ότι "εγώ είμαι η αλήθεια, η ζωή και το φως" και όταν ντοπάρει τους "πιστούς" της μέχρι και στο να πεθάνουν για χάρη του!!!
quote:Ακριβώς.. γιατί παρεμβαίνει το ανθρώπινο στοιχείο. Ο ανθρώπος δεν γουστάρει την αλήθεια, οπότε με συνοπτικές διαδικασίες.. την παραφράζει και την υποκαθιστά με δικές του "αλήθειες".
Το πρόβλημα επίσης είναι ότι κάθε μεγάλη ιδέα ή θρησκεία στην πορεία παραμορφώνεται και χάνεται ο εσωτερικός της πλούτος.
quote:Ναι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι χάνεται τελείως. Δεν επιτρέπεται να συμβεί κάτι τέτοιο. Πάντα κάποιος κρατά τη γνώση.
Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η αρχική Ιδέα που φώτισε πχ. τον Μωάμεθ, τον Πυθαγόρα, το Μωϋσή ήταν άνωθεν τότε στην πορεία το μήνυμα χάνεται στη μετάφραση.
quote:
Και για αυτό δεν είναι τυχαίο που ο χριστιανισμός είναι η πιο "πολυδιασπασμένη" θρησκεία με εκατοντάδες υπο-θρησκείες και αιρέσεις.
quote:Να σε ρωτήσω κάτι, αν ρώταγες δέκα τυχαίους πολίτες της Ιουδαίας: Έχετε διαβάσει την κοσμογονική Φιλότητα του Εμπεδοκλή και την ηθική διδασκαλία περι αρετής του Σωκράτη;
Όπως επίσης είναι και συχνά απλοϊκός, δηλαδή τα περισσότερα από αυτά που λέει ήταν ήδη ειπωμένα από προηγούμενους.
Ακόμα και η πραγματικά όμορφη διδασκαλία του Ιησού περί Αγάπης μπορεί να ήταν έννοια μάλλον επαναστατική για τον Ιουδαϊσμό όμως έχει τις ρίζες της στην ηθική διδασκαλία περί αρετής του Σωκράτη και του Πλάτωνα, στην κοσμογονική Φιλότητα του Εμπεδοκλή και στα περί φιλότητας και έμπρακτης αγάπης των Στωϊκών.
Πόσοι θα σου απαντούσαν ναι;
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 19/02/2012 17:18:44
Δε θα διαφωνήσω με όσα γράφεις.
Όσο για την εξορία που αναφέρεις, είναι ένα από τα τραγικά αίτια κατά τη ταπεινή αποψή μου για πολλά ατυχή συμπτώματα σύγχρονων «ατοπημάτων» ας πούμε. Δε επιθυμώ να επεκταθώ – αν είσαι άνθρωπος με στοιχειώδεις ευαισθησίες, ανθρωπιά κατανοείς. Ούτε θέμα κ καλά ψαγμένου, ούτε σπεσιαλ γνώσεων…
Τώρα για τα της αγάπης… χμ απλά τα πράγματα πάλι, δε θέλω να μπω σε τροχιά religion bashing που λέμε –κοστίζει αλλά τι να γίνει-, και ποιος …έχει το trademark. (ο παλιός και ο νέος και ποιος τα πρωτο είπε κτλπ κτλπ καλά και γνωστά όλα αυτά). Ναι μεν μου αρέσει να βλέπω λίγο πίσω αλλά είμαι στο τώρα και κολλάω στο παρόν που λέμε.
Α και για το ζήτημα αυτού του thread για τα ερωτήματα δηλαδή, κατά ένα παράξενο και άγνωστο λόγο βραχυκυκλώνω και δε μπορώ να τα επεξεργαστώ για απαντηση! Πέρα από το αστείο του πράγματος τώρα – είναι αποκλειστικό προνόμιο –ας πούμε- όλων όσων ακολουθούν τη γραμμή της οργανωμένης υπάρχουσας θρησκείας (όποια ομολογία κι αν είναι αυτοί) να πουν. Δηλαδή με την έννοια του αποδιοπομπαίου πάλι, μιας και ανήκει στη θεωρία και τα ιερά κείμενα τους- να αποδώσουν. Και όπως διακρίνεται, λογω των περιστασεων που επικρατούν, αυτό κάνουν. Αν βγάλουν τελική απόφαση κιόλας αντε να τους πεις τίποτα, θα σ’ακούσουν στα σίγουρα.
many questions, tiring answers
quote:Ας υποθέσουμε βρε kost ότι είναι έτσι. (που δεν είναι)
Πω πω παιδιά βρήκα κάτι υπέροχο. Τι είπαν οι αρχαίοι Έλληνες για την Αγάπη!! Πολλά χρόνια πριν τον Ιησού!
Ο Ιησούς σε τι χρειαζόταν; Τι διαφορετικό έφερε; Τι καινούριο;
Γιατί τον έστειλε ο θεός;
quote:quote:Ας υποθέσουμε βρε kost ότι είναι έτσι. (που δεν είναι)
Πω πω παιδιά βρήκα κάτι υπέροχο. Τι είπαν οι αρχαίοι Έλληνες για την Αγάπη!! Πολλά χρόνια πριν τον Ιησού!
Ο Ιησούς σε τι χρειαζόταν; Τι διαφορετικό έφερε; Τι καινούριο;
Γιατί τον έστειλε ο θεός;
Τώρα βρε Αίολε ποιον κοροϊδεύεις; Αν θες να το παίξεις χριστιανός τουλάχιστον φτιάξε έναν τρολλ account σαν το παλιό καλό καιρό.
και δημιουργεί πολλά ερωτήματα...
quote:
PanosTquote:
Τα λέμε όμως από Δευτέρα Doc αν θες!Ναι, είναι ο πρώτος απολογητής που έσκασε μύτη στο φόρουμ με πενθήμερη εργασία.
Μπαααα.
Για το ΣΚ αφήνω τις πιο "ειδικές περιπτώσεις".
Εσένα macedon σε κανονίζω μια χαρά και από τη δουλειά και με πελάτη μέσα.
Είσαι πολύ προβλέψιμος και εύκολα αντιμετωπίσιμος...
Ερευνάτε τας Γραφάς
quote:
Docquote:
Μόνο όπου επικαλύπτονται είτε ηθελημένα είτε άθελα με τους Λόγους του Ιησού.Δηλαδή;
Αν εσύ πεις κάτι "δικό σου" και τυχαίνει να συμφωνεί με τον Ιησού θεωρείται ΦΩΣ έστω και από σπόντα.
Αθέλητά σου λοιπόν επικαλύπτεσαι από τον Ιησού και δείχνεις Φωτεινός.
Αν συνεχίζεις να μιλάς και λες πράγματα που δεν συμφωνούν με τους Λόγους του Ιησού παύει να είναι ΦΩΣ.
Από την άλλη μπορεί γνωρίζοντας τους Λόγους του Ιησού να έχεις μια κοινή αφετηρία (ηθελημένα επικαλύπτεσαι από τον Ιησού) αλλά μετά καταλήγεις σε δικιά σου φιλοσοφία, οπότε πάλι σβήνει το φως.
Εννοείται ότι τα παραπάνω ισχύουν για κάποιον που έχει δεχθεί ότι ο Ιησούς είναι η ΙΔΙΑ η ΑΛΗΘΕΙΑ και το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ.
Αλλιώς έχεις επιλέξει το "ψυχασθενής" οπότε όλα τα παραπάνω παύουν να ισχύουν.
Ερευνάτε τας Γραφάς
quote:
Αν εσύ πεις κάτι "δικό σου" και τυχαίνει να συμφωνεί με τον Ιησού θεωρείται ΦΩΣ έστω και από σπόντα.
Αθέλητά σου λοιπόν επικαλύπτεσαι από τον Ιησού και δείχνεις Φωτεινός.
Αν συνεχίζεις να μιλάς και λες πράγματα που δεν συμφωνούν με τους Λόγους του Ιησού παύει να είναι ΦΩΣ.Από την άλλη μπορεί γνωρίζοντας τους Λόγους του Ιησού να έχεις μια κοινή αφετηρία (ηθελημένα επικαλύπτεσαι από τον Ιησού) αλλά μετά καταλήγεις σε δικιά σου φιλοσοφία, οπότε πάλι σβήνει το φως.
Εννοείται ότι τα παραπάνω ισχύουν για κάποιον που έχει δεχθεί ότι ο Ιησούς είναι η ΙΔΙΑ η ΑΛΗΘΕΙΑ και το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΦΩΣ.
Αλλιώς έχεις επιλέξει το "ψυχασθενής" οπότε όλα τα παραπάνω παύουν να ισχύουν.
Πολύ ωραία. Ερώτημα όμως: Πού είναι το φως;