- Forums Esoterica (R.P.G) - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
quote:
Μουσαφίρηδες είμαστε φίλε, μουσαφίρηδες, κι απ' το φόρουμ, κι από τούτο τον πλανήτη...
Και ως συνήθως ένας deva τα είπε όλα
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Αυτόν ψάχνω,
αλλά μέχρι να τον βρω έχω περάσει από διάφορους ρόλους...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Με ημερομηνία λήξης φαντάζομαι... Δεν τη γουστάρω την πρόταση δαύτη, αλλά είναι [συνήθης έκφραση πιά] ΄Ολα τελειώνουν κάποτε.[;]Με την καρδιά να επιβεβαιώνει: Πως όλα είναι γιά το καλύτερο. Απλά κι εδώ, κι εκεί κι αλλού, λευτερώνω τον εαυτό μου από τους αραχνούφαντους ιστούς των εκλεπτυσμένων βασάνων μου, και βγαίνω από το περιβάλλον που διάλεξα μόνη μου. ΄Ισως οι περιορισμοί εξωτερικοί και μη, να μην είναι καθόλου σκλαβιά.
΄Ενα ον ακόμα, [ψυχή ντυμένη με αέρα].
Υ.Γ. Πάντως εδώ μέσα σπάνια, ή και έξω στους ρόλους της καθημερινότητας -συχνότερα- κάτι φορές αισθάνομαι σαν σφένδαμνο, ριζωμένο σε ένα ξερό τοίχο που μαραίνεται από έλλειψη νερού. Πάντα ψάχνω γιά κοντινά δροσερά ρυάκια. Και όταν ασφυκτιώ, πετάω μιά ρίζα μου σε υγρό χώμα ριζώνω εκεί και αλλάζω θέση. Αφήνω τις παλιές ρίζες να μαραθούν και μεταφέρομαι σε νέο και δροσερότερο τώρα πιά σημείο μέσα σε πλούσιο σε υγρασία χώμα.
Εδώ μέσα [βαράω ρόλο ήρεμο]. Αλλά είναι απλό και εντός και εκτός δουλεύω δημιουργώ ταράζομαι. Σε στιγμές μεγάλης ευφορίας η κάλα είναι θερμή. Τα γαρύφαλα φωσφορίζουν. Η βαλλισνερία όταν γονιμοποιείται βυθίζεται στο βάθος του νερού γιά να εναποθέσει εκεί τους καρπούς των ερώτων της. Δυνάμεις. Και παντού υπάρχει ψυχή. Και μετά θάνατον. Κι εδώ, κι εκεί και πιό πέρα.
Υπάρχω, παρατηρώντας ουράνιους θόλους. Εξιχνιάζω την ψυχή κι από συγκεχυμένη ιδέα την κάνω πεντακάθαρη έννοια.
Ρόλοι φωτός και σκότους.
Κρατώ το πρώτο.
Ρόλοι ένα σωρό,
διαρκής μνήμη
βεβαιότητα συνείδησης
εμβάθυνση σε μυστικά προορισμού.
Με την ιδέα της ψυχής
εδώ και έξω
να παραμένει αναλοίωτη και αξερίζωτη.
Φωτισμός και οραματισμός απελευθερώσεως
και γύρω
κρανία σοφών
μάτια που θαύμασαν,
μειδίασαν έκλαψαν
αίμα νικημένων
σώματα νικητών
υπάρχω ακόμα
και δεν γουστάρω τη φράση
ημερομηνία λήξης,
αν και
στον κόσμο ολάκερο κάθε δευτερόλεπτο
πεθαίνει ένας άνθρωπος
σε μιά μέρα ογδόντα έξι χιλιάδες άνθρωποι και βάλε
τρία δισεκατομμύρια σε κάθε αιώνα.
Υλικά... Σκόνες... Φωνές.
Υπάρχω ακόμα με τους παλμούς της καρδιάς να μεταδίδονται
σε άλλες συντονισμένες καρδιές.
Σκέψη θέληση ψυχική δύναμη...
Ρόλοι φωτός και σκότους...
Κρατώ το πρώτο.
Και εδώ και εκεί και έξω...
Καλή σας μέρα, την [κάνω] πριν χάσω το τραίνο...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φως αναβλύζεις,και με στηρίζεις,μη με σαστίζεις
μεθώ στη θεική σου γαλήνη,το ίσως είναι μιά φυγή,μην μου ξεφεύγεις λοιπόν γιατί είναι άδικο.Αντίκρυσέ με.Το θέλω είναι μιά αρχή.Εσύ μιλάς γιά το παρόν,κι εγώ γιά αύριο.
quote:quote:
O Θάνατος
Ποσο ευκολα θα μπορουσαμε να δεχτουμε τον "ψηφιακο" μας Θανατο;Για τον βιολογικο δεν το συζηταω.
Αλλα ποσο ευκολα θα μπορουσαμε να ζητησουμε την Διαγραφη μας;
Eτσι απλα,σαν να μην υπηρξαμε ποτε.Χωρις λογο.
Ετσι θα φαινοταν και ο βαθμος προσκολλησης μας.
Ετσι θα φαινοταν αν εχουμε παρει το ρολο μας στα σοβαρα ή αν καταλαβαινουμε οτι οντως η Ζωη ειναι ενα παιχνιδι.
Ομολογώ οτι με προβλημάτισε και μένα αυτό, ειδικά τις τελευταίες μέρες.
Πιστεύω οτι όλοι κάπου αισθανόμαστε μια ανάγκη επικοινωνίας με "ομοϊδεάτες" και συνφορουμίστες. Όταν αυτή η επικοινωνία παρεμβάλεται από παράσιτα (σκεφτείτε π.χ. τώρα ένα ραδιοφωνικό σταθμό που έχει παρεμβολές) σίγουρα σας περνάει η διάθεση να τον ακούσετε.
Κατά πόσο αυτή η επικοινωνία έχει νόημα, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.
Όσο αφορά την προσκόληση, πάλι εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Μπορεί κάποιος να θέλει και να μην μπορεί, μπορεί κάποιος να μπορέι και να θέλει. Να συμμετέχε, να σταματήσει, κλπ.
Συμφωνώ με το deva, όσο αφορά το "μουσαφίρης", γιατί πραγματικά κανένας από το φόρουμ δεν μας κάλεσε να γράψουμε. Μόνοι μας "φορτωθήκαμε". Άλλοι για λίγο, άλλοι κάναν "αρμένικη βίζιτα".
Άλλοι σκηνοθετούν τον ψηφιακό τους θάνατο, άλλοι επιζούν με κλωνοποίηση, άλλοι πάλι φεύγουν αλλά όλο εδώ είναι (θυμάμαι κάτι τραγωδίες, με λέξεις "ζεστό αντίο" "αντίο αγαπημένο και άδικο" και κάτι τέτοια).
Όποιος θέλει να φύγει, ας φύγει. Αν έχει κάποιο λόγο, ας μείνει στο λόγο. Λέγεται "οικιοθελής αποχώρηση"
Άν έχει κάποια διαφορά με κάποιον, ή να τη λύσει ή να μην ασχολείται με το μέλος που έχει διαφορές.
Άν έχει κάποια διαφορά με τη διοίηκηση, ή να τη λύσει ή να μην ασχολείται με το φόρουμ. Αυτό λέγεται "κοινή συνέναιση"
Αν έχουν παραβεί οι κανόνες του φόρουμ, η αποχώρηση λέγεται "απόλυση"
Παρατηρώ, οτι στις παραπάνω περιπτώσεις, οι περισσότερες αποχωρήσεις έγιναν για το λόγο νο.2, που κάτω από κανονικές συνθήκες δεν προβλέπεται η αποχώρηση. Άρα έχουμε υπερεκτίμηση της κατάστασης, που εγώ προσωπικά την ονομάζω "αυτοκτονία για ανεξήγητους λόγους"
.
.
Ρόλος:
Ηλεκτρίζω και ηλεκτρίζομαι.
Χαρακτηριστικά:
Μου αρέσουν τα ολοκληρωμένα και οι μετασχηματιστές.
Απολαμβάνω ιδιαίτερα τα φαινόμενα συντονισμού και ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής.
Απεχθάνομαι τους κακούς αγωγούς και τις υπερφορτωμένες γραμμές.
Λοιπά:
Προς το παρόν κυκλοφορώ -με εναλλασσόμενες διαθέσεις- μέσω καλωδίων αλλά επεξεργάζομαι τρόπους για να ελευθερώσω την ηλεκτρική ισχύ που είναι εγκλωβισμένη σε προβληματικούς βρόγχους.
.
.
*Ελπίζω να προλάβω να τον κατεβάσω εγκαίρως (πριν μου τον κατεβάσουν στα μούτρα).
Κάποιος που εκτιμώ πολύ, που είπε κάποτε σε ένα πρίβέ μαίηλ, οτι καλύτερα ένας καλός κακός, παρά ένας κακός καλός...
Κάποια στιγμή που θα πέσει λίγο η σκόνη που σηκώθηκε, θα σας μιλησω για τον εποικοδομητικό ρόλο του κακού.
Πρός το παρών διαπιστώνω, οτι η σκόνη ... θαμπώνει.
Νάστε καλά.
quote:
Τι Ρόλο "βαρατε" στο παιχνιδι;
Eκείνον που μου ανα-γνωρίζουν οι υπόλοιποι παίκτες (συμπαίκτες και αντίπαλοι).
Ο ρόλος μου : Ο πιο συνηθισμένος...Παίρνω, δίνοντας ελάχιστα...
quote:
Σε κάθε καλό εργάκι, που θέλει να έχει πλοκή και να περάσει κάποια μηνύματα, υπάρχει και ο ρόλος του ... "κακού". Είναι λίγο δύσκολο να παιχτεί και δεν είναι λίγες οι φορές, που ένας "κακός" δεν αποδόθηκε σωστά, με αποτέλεσμα ή να μήν γίνει ... πιστευτός.Κάποιος που εκτιμώ πολύ, που είπε κάποτε σε ένα πρίβέ μαίηλ, οτι καλύτερα ένας καλός κακός, παρά ένας κακός καλός...
Κάποια στιγμή που θα πέσει λίγο η σκόνη που σηκώθηκε, θα σας μιλησω για τον εποικοδομητικό ρόλο του κακού.
Πρός το παρών διαπιστώνω, οτι η σκόνη ... θαμπώνει.
Νάστε καλά.
Vril, χαμογέλα μπρε!
Ρόλοι είναι όλα, δεν είπαμε;
Μην πικραίνεσαι! Φαίνεται ότι είσαι καλός κακός!
Άλλωστε, οι περισσότεροι εδώ «μέσα», δείχνουν να σε αγαπάνε!
Και βέβαια είσαι προτιμότερος από έναν κακό καλό (σαν εμένα π.χ.
)!Δε σου κρατάω κακία!
Απλώς ζηλεύω!
quote:
Άλλοι σκηνοθετούν τον ψηφιακό τους θάνατο, άλλοι επιζούν με κλωνοποίηση, άλλοι πάλι φεύγουν αλλά όλο εδώ είναι (θυμάμαι κάτι τραγωδίες, με λέξεις "ζεστό αντίο" "αντίο αγαπημένο και άδικο" και κάτι τέτοια).Όποιος θέλει να φύγει, ας φύγει. Αν έχει κάποιο λόγο, ας μείνει στο λόγο. Λέγεται "οικιοθελής αποχώρηση"
Αλίμονο… να μη με σχολιάσεις?! Πως θ’ άντεχες? Φαίνεται πως σε «θρέφω»!!! Σε κάθε περίπτωση θα σε ενημερώσω πως δεν θα ζητήσω την άδειά σου για το τι θα κάνω. Αν θα φύγω, αν θα μείνω, αν θα επισκέπτομαι ή όχι. Ελπίζω να το ξεκαθαρίσαμε αυτό ε?
Θα σου θυμίσω πάντως, γιατί φαίνεται να έχεις επιλεκτική αμνησία, πως προσωπικά εσύ, έχεις δηλώσει ήδη 2 φορές πως σκέφτεσαι ν’ αποχωρήσεις κι όμως είσαι ακόμα εδώ… Οπότε μη γράφεις «όποιος θέλει να φύγει ας φύγει» γιατί το ίδιο θα σου πω και ‘γω…. Αν θέλεις να φύγεις φύγε! Όπως είπες σήμερα νωρίτερα, τα γραπτά μένουν!!! Οπότε… πρόσεχε τι γράφεις ε…? 
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~