- ΓΙΑΤΙ ; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
λυπησου καλυτερα τον ευατο σου!
Avatarg
quote:
ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΡΥΤΗ ΤΟΥ.ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ.
Ποια η διαφορα του θεου της Π.Διαθηκης με τους πιστους του που ισωπεδωσανε την αρχαια Ελλαδα?
Ποια η διαφορα του "Πιστευε, και μη ερευνα" με αυτους που φερανε τον Μεσσαιωνα?
Τοσες εικονες κλαινε και οδυρονται μια δεν μπορει να αναθεματισει ολα αυτα που κανανε οι παππαδες στο ονομα του Γιαχβε?
Ενας Αγιος η μοναχος που αργοτερα θα ανακυρηχθει ως Αγιος δεν μπορει να μιλησει με τον Γιαχβε και να μεταφερει ως λογο του την αποκυρηξη ολων αυτων.
Ακομα και σημερα η Εκλησια δεν εχει ζητησει ενα συγνωμη για τον αφορισμο της Ελληνικης επαναστασης και της Φιλικης Εταιριας και μου ζητατε να μην τρεφω μισος για τους ρασοφορους?
Για να γινω πιο συγκεκριμενος απο την στιγμη που ανθρωποι σαν τον Βυζαντινο Θεοδοσιο,αυτον που αιματοκυλησε τους Ελληνες αναγνωριζονται συμφωνα με το τελετουργικο της Εκκλησιας σαν Αγιοι τοτε καταλαβαινεις και απο που απορεει αυτο το μισος προς τους ρασοφορους και τον θεο τους.
Και στο λεω ξεκαθαρα και το εννοω οτι ακομα και αν ο Γιαχβε ειναι η απολυτη δυναμη στην γη(ας υποθεσουμε οτι πραγματι ειναι θεος) και αναγνωριζει τετοιους ανθρωπους για Αγιους οταν φτασω μπροστα του προτιμω να "καω" στην κολαση παρα να τον προσκυνησω.
Για μενα "υπερανω ολων ειναι η Ελλας" και οποιος θεος η ανθρωπος ερχεται αντιθετος σε αυτο το πιστευω μου ειναι και εχθρος μου.
«όταν μας είπαν πως θα εχουμε ενάντιους τους ανέμους εμείς μάθαμε να ταξιδεύουμε με όλους τους καιρούς»Φ.Νιτσε
quote:Ποια η διαφορα του θεου της Π.Διαθηκης με τους πιστους του που ισωπεδωσανε την αρχαια Ελλαδα?
Ποια η διαφορα του "Πιστευε, και μη ερευνα" με αυτους που φερανε τον Μεσσαιωνα?
Τοσες εικονες κλαινε και οδυρονται μια δεν μπορει να αναθεματισει ολα αυτα που κανανε οι παππαδες στο ονομα του Γιαχβε?
Ενας Αγιος η μοναχος που αργοτερα θα ανακυρηχθει ως Αγιος δεν μπορει να μιλησει με τον Γιαχβε και να μεταφερει ως λογο του την αποκυρηξη ολων αυτων.Ακομα και σημερα η Εκλησια δεν εχει ζητησει ενα συγνωμη για τον αφορισμο της Ελληνικης επαναστασης και της Φιλικης Εταιριας και μου ζητατε να μην τρεφω μισος για τους ρασοφορους?
Για να γινω πιο συγκεκριμενος απο την στιγμη που ανθρωποι σαν τον Βυζαντινο Θεοδοσιο,αυτον που αιματοκυλησε τους Ελληνες αναγνωριζονται συμφωνα με το τελετουργικο της Εκκλησιας σαν Αγιοι τοτε καταλαβαινεις και απο που απορεει αυτο το μισος προς τους ρασοφορους και τον θεο τους.
Και στο λεω ξεκαθαρα και το εννοω οτι ακομα και αν ο Γιαχβε ειναι η απολυτη δυναμη στην γη(ας υποθεσουμε οτι πραγματι ειναι θεος) και αναγνωριζει τετοιους ανθρωπους για Αγιους οταν φτασω μπροστα του προτιμω να "καω" στην κολαση παρα να τον προσκυνησω.
Για μενα "υπερανω ολων ειναι η Ελλας" και οποιος θεος η ανθρωπος ερχεται αντιθετος σε αυτο το πιστευω μου ειναι και εχθρος μου.«όταν μας είπαν πως θα εχουμε ενάντιους τους ανέμους εμείς μάθαμε να ταξιδεύουμε με όλους τους καιρούς»Φ.Νιτσε
Τυανέα σε χαιρετώ φιλικά.
Πρέπει να αγωνιστούμε για ότι και όσα πιστεύουμε. Σίγουρα η πίστη στα ιδανικά, είναι εκείνη όπου καθοδηγεί την γνώση και την ανάγκη για "μάχη". Μια "μάχη" που όμως δεν μπορεί να γίνει όταν εμείς εκ των προτέρων, ήδη έχουμε προσφέρει την νίκη στον αντίπαλο μας!
Και εσύ ετούτο πράτεις με την συμπεριφορά σου, παραδείδεσαι αμαχητί με την αρνητική σου στάση, απέναντι στον όποιο διάλογο.
Όλοι λίγο πολύ, γνωρίζουμε, τα έργα και τις ημέρες, των πολιτικών ή θρησκευτικών καθεστώτων και πως ετούτα εγκαθίδρυσαν το σύστημά τους επάνω σε κάποιο προηγούμενο. Μα το αρχικό θέμα μου, δεν ήταν το πως αναπτύχθηκαν τα θρησκευτικά συστήματα, αλλά το μένος όλων των φανατικών πιστών της οποιασδήποτε παράταξης. Ναι έδωσα ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, το πρόσωπο του Ιησού στην ανάπτυξη του θέματος, διότι έτσι νομίζω πως γίνετε πιο κατανοητό το ζητούμενο που καθαρά ήταν και είναι το φανατικό μένος των πιστών.
Νομίζω ότι κατάλαβες και πλέον σε καλώ με τον διάλογο και τον απαιτούμενο σεβασμό προς όλους να προχωρίσουμε για πάρα κάτω.
Σε χαιρετώ φιλικά.
Γιατι απο τοτε που ηρθε υποτιθεται ο Λογος του Κυριου στην Γη, χαθηκε ο διαλογος??
Γιατι αραγε?? 
quote:
thoth
λυπησου καλυτερα τον ευατο σου!
Καλά μην ταράζεσαι 
και μπερδεύεις τις λέξεις σου. "Ευατό" όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα, παρά μόνο "εαυτό". 
quote:
Για μενα "υπερανω ολων ειναι η Ελλας" και οποιος θεος η ανθρωπος ερχεται αντιθετος σε αυτο το πιστευω μου ειναι και εχθρος μου.
Τώρα με έβαλες σε δίλημμα. 
Tyaneas ή Ρασοφόροι; Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα 
Tyanea, δε μου λες, είσαι πρεσβευτής του αρχαιοελληνικού πνεύματος; Και αν είσαι ποιος σε όρισε; Κάποιος παπάς που έβγαλε το ράσο κι έβαλε χλαμύδα; 
Υ.Γ. Δε μιλάω για την ρωμαιοκαθολική εκκλησία που τη θεωρώ λανθασμένη στην πίστη της (αλάθητο πάπα με βασανιστήρια κλπ)
Aπόλαυσε πρώτα την παρακάτω απόφαση των "Πατέρων" και μετα διαχώρισε την κακότητα των καθολικών απο τους ορθοδόξους...
« Αιτήσαι δει τους θρησκευτικωτάτους Βασιλείς, ώστε τα εγκαταλείματα των ειδώλων τα κατά πάσαν την Αφρικήν, κελεύσαι παντελώς ανακοπήναι. Και γαρ εν πολλοίς τόποις παραθαλασσίοις και διάφοροις κτήσεσιν ακμάζει έτι της πλάνης η αδικία, ίνα παραγγελθώσι και αυτά απαληφθείναι και οι ναοί αυτών οι εν τοις αγροίς και εν αποκεκρυμμένοις τόποις, χωρίς τινός ευκοσμίας καθεστώτες, παντί τρόπω κελευσθώσι καταστραφήναι!» (Πηδάλιο, σελ 497, Καρθαγ.Κανών 67)
ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ δέν διέφερε, όσον αφορά το μένος κατα του Ελληνισμού, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία απο τους Δυτικούς.
Τον αδερφό του Γέρου του Μοριά ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ τον παρέδωσαν στα χέρια απο τα συνεταιράκια τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ.
Τον αγωνιστή και Μέγα ευργέτη του αγώνα Ε.Παπά ΟΙ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΙ 19 ΜΟΝΩΝ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ.
Τι τάχα να πρωτοθυμηθούμε....
Να τι λέει ο Κολοκοτρώνης:
"Όταν πιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος" (στην εφημ. "Αιών" των Αθηνών, 13/11/1838)
και δεν το λέω εγώ αυτό, αλλα ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΕΣΑΙ ΤΩΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ!
Κι ο Κωνσταντίνος ΙΑ, 400 χρόνια πριν τα ίδια ακριβώς βάζει σε προτεραιότητα:
"Ξέρετε καλά αδελφοί πως για τεσσερα πραγματα έχουμε ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ολοι να προτιμησουμε να πεθανουμε παρα να ζουμε ΠΡΩΤΟ για την πίστη και την ευσέβειά μας, ΔΕΥΤΕΡΟΝ για την πατρίδα(...) Αν για τις δικές μου αμαρτίες ο Θεός παραχωρήσει τη νικη στους ΑΣΕΒΕΙΣ, ριχνόμαστε στον κινδυνο για ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ, την οποια ο Χριστός μας χαρισε με το δικο του αιμα κι αυτό είναι το κυριοτερο απ; ολα(..)" ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΛΩΣΕΩΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ
Μηπως ο Κωνσταντίνος δεν ήταν Ελληνας; Γιατι ο Κολοκοτρώνης τον χαρακτηρίζει "Βασιλιά μας" ε;
«ήταν μια εκκλησιά εις τον δρόμο (η Παναγιά στο Χρυσοβίτσι) και το καθησιόν μου ήτο οπού έκλαιγα την Ελλάδα: Παναγιά μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Ελληνας δια να εμψυχωθούν!»
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
"Ο Παπάς κάτω απο τα ράκη του ράσου του κρατεί ψαλτήρι και πηγαίνει να μάθη τα παιδιά που τον περιμένουν, να διαβάζουν.(...) Το κρυφό σχολείο δεν είναι Θρύλος"
ΠΗΓΗ: Η Ελληνική Επανάστασις , βραβείο Ακαδημίας Αθηνών ε' Εκδοση, τομος 1ος, "Μελισσα" 1967, σελ 21
2)Αλλά την πιο αποστομωτική απάντηση δίνει ο Γάλλος δημοσιογράφος Ρενέ Πυώ στο βιβλίο του «Δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος» ( ελλην. μετάφραση Αγόρως Λαζάρου, εκδ. Τροχαλία). Ο Πυώ επεσκέφθη το Αργυρόκαστρο το 1913 μόλις είχε ελευθερωθεί από τον Ελληνικό Στρατό. Εκεί λοιπόν γνώρισε δεκάδες Ελληνόπουλα, τα οποία του ομολόγησαν ότι έκαναν κρυφά μαθήματα επειδή οι Τούρκοι απαγόρευαν την διδασκαλία της Ελληνικής Ιστορίας!
3)"Ο Προτεστάντης Γκερλαχ, είδε στα 1572 τον γέρο Μαλαξό να δίνει μαθήματα σπίτι του. Ήταν σ'ενα εξαθλιωμένο γυμνό δωμάτιο , όπυ , σε μία γωνια , κρεμόνταν λίγα παστωμένα ψάρια ξερά. Απ'αυτά έπαιρνε και μαγειρευε , να ψευτοζήσει. Μόλις τα παιδιά επαυαν να ψελλίζουν, γράφει ο Αλέξανδρος Ελλάδιος , στα 1774, τα έστελναν στην κοντινότερη Εκκλησία για να μάθουν όσα σχετίζονταν με την πίστη τους... Τα κρυφά σχολειά, συνεχίζονται εκεί που οι τοπικοί πασάδες και μπέηδες μάχονται τους ***καλόγερους και τα γράμματα***"
ΠΗΓΗ: ΠΕΡΑΝΘΗ ΜΙΧΑΗΛ, "Ελληνική πεζογραφία απο την Άλωση ως σήμερα" τόμος 1ος σσ 17-18
βιάζεσαι φίλτατε, πολύ βιάζεσαι!!
Είναι γνωστή η τάση παραχάραξης των ιστορικών γεγονότων της επαναστάσεως του αφυπνισμένου ελληνικού έθνους του 1821 από το ρωμαίικο γένος των ορθοδόξων (κατάλοιπο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) το οποίο υπό την ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της παλιάς αριστοκρατίας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που είχε συνείδηση ρωμαίικη (ρωμαϊκή) και όχι ελληνική, έβλεπε τα σχέδια και τους αγώνες για την δημιουργία ελληνικού κράτους ως εμπόδιο στα δικά της φιλόδοξα σχέδια.
(Η «περίφημη» εικόνα περί «Ρωμανίας», στην οποία θα υπάγονται όλα τα ορθόδοξα έθνη της Βαλκανικής, με συνδετικό κρίκο όμως όχι το έθνος αλλά τη θρησκεία και την Ορθοδοξία, με πνευματική και πολιτική εξουσία στην γενέτειρα του καισαροπαπισμού Κωνσταντινούπολη).
Δεδομένου ότι δεν ήτανε το ευκολότερο πράγμα να ξαναγράψουνε την ανεπιθύμητη ιστορία των Ελλήνων αγωνιστών του 1821, που αγωνίστηκαν πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος για το όραμα της παλιγγενεσίας και αναδημιουργίας του Ελληνικού Έθνους κατά τα συμφέροντα της Ρωμιοσύνης, προχώρησαν σε πιο «διπλωματικές» λύσεις και ενέργειες, όπως στην άρση του Αυτοκέφαλου, την έμμεση επιβολή της ρωμαίικης συνείδησης στο λαό αντί της ελληνικής υπό την μάσκα του έλλληνοχριστιανισμού, καθώς και στον….. «εξαγνισμό» και την «επαναδιατύπωση» κατάπτυστων κειμένων που δεν πέτυχαν τους «ευγενείς» στόχους των φαναριωτών, πλην όμως παρέμειναν σε……κυκλοφορία!
Ένα τέτοιο «μνημείο» πατριωτισμού αποτελεί και το κείμενο του αφορισμού των Αλεξάνδρου Υψηλάντη και Μιχαήλ Σούτσου, όπου αφού συμβουλεύει τους λοιπούς αγωνιστές του επαναστατικού κινήματος να ξαναγίνουν πιστοί ραγιάδες όπως όρισε ο Θεός, υπεγράφη από τον Γρηγόριο Ε΄ και τους άλλους «αγίους» ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ώστε να προκαλεί πραγματική φρίκη! Δεν θα επεκταθώ στο περιεχόμενο του κειμένου του αφορισμού κατά των πρωτεργατών της Επαναστάσεως του 1821, μία άσκοπη και περιττή κίνηση που υποδηλώνει την γνησιότητα των εκφραζομένων στο κείμενο αυτό απόψεων των, διότι κάτι τέτοιο μόνο αηδία προκαλεί.
(Στο σημείο αυτό θα πρέπει ίσως να συλλογισθούμε ότι σύμφωνα και με τις Αποστολικές εντολές, …”Πάσα ψυχή έξουσίας ύπερεχούσαις ύποτασσέσθω. Ού γάρ έστι έξουσία εί μη από θεού” {Προς Ρωμαίους 13,1} δεν κάνει τίποτα το κακό ή ενάντια στην Θρησκεία του ο Γρηγόριος Ε΄, παρά διαφυλάττει τα κεκτημένα!)
Κατ’αρχάς θα πρέπει να τονιστεί ότι η τουρκόφιλη στάση της Μεγάλης Εκκλησίας συνεχίστηκε και μετά τον Γρηγόριο Ε΄, και άφησε μάλιστα ανεξίτηλα τα σημάδια της στον χρόνο.
Ο διάδοχος του Άνθιμος Γ΄(1822-1824) εξορίστηκε γιατί δεν μπόρεσε να κατευνάσει τους επαναστατημένους Έλληνες. Τον διαδέχθηκε ο Χρύσανθος, ο οποίος δημοσίευσε εγκύκλιο προς τους επαναστατημένους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τους Κρητικούς και τους Αγιορείτες μοναχούς, συμβουλεύοντας τους να ειρηνεύσουν με τους τούρκους.
Κατά τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, ο πατριάρχης Άγαθάγγελος ζητούσε από τους Έλληνες να έλθουν σε συνεννόηση με την Τουρκία και να μη δεχθούν τη συμφωνία των προστάτιδων δυνάμεων (6 Ιουλίου 1827), με την οποία η Έλλάς ανακηρυσσόταν αυτοκέφαλο κράτος!
Ένας ακόμα αφορισμένος αγωνιστής του 1821 είναι και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος (το κατάπτυστο κείμενο του αφορισμού του υπεγράφη “ Την δ΄ Ιουνίου αωκβ΄ έν Άργει, από τον Μίνιστρο της θρησκείας, Ό Άνδρούσης Ίωσήφ”) ο οποίος κυνηγήθηκε άγρια από την Εκκλησία ως “περιφρονητής της θρησκείας και βάρβαρος”, αφού είχε ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ έναν αρχιμανδρίτη, τον Παπαναστάση, επειδή προπαγάνδιζε υπέρ της υποταγής στην «νόμιμη» Τουρκική κυβέρνηση και μετέφερε διατάγματα αμνηστείας, προς διευκόλυνση των «πατριωτικών» και «αγωνιστικών» σκοπών του Πατριαρχείου! (Κόκκινος, τ.Ζ΄σελ. 134).
Για να θυμηθούμε ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ όμως...
Ο Ιωάννης Κολοκοτρώνης, γνωστός με το προσωνύμιο Ζορμπάς, ήταν ο μικρός αδελφός του Γέρου του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Το 1805, όπως προείπαμε, ο πατριάρχης Καλλίνικος εξαπέλυσε αφοριστικό επιτίμιο, το οποίο κοινοποιήθηκε σε όλες τις εκκλησίες της χερσονήσου του Αίμου. Οι κλέφτες και οι αρματολοί απομονωμένοι από φίλους και συμμάχους ήρθαν σε απελπιστική κατάσταση. Η Ύψηλή Πύλη και η Ορθόδοξος Εκκλησία είχαν λάβει από κοινού την απόφαση για την εξολόθρευση και τον αφανισμό τους.
Τότε ο Θ.Κολοκοτρώνης για να τους σώσει, τους χώρισε σε μικροομάδες-μπουλούκια με σκοπό να μεταβούν στη Μάνη και από εκεί στην Ζάκυνθο, μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα. Ο Ζορμπάς μαζί με πέντε παλικάρια πήγαν στην μονή της Παναγίας των Αίμυαλών, έξω από την Δημητσάνα. Εκεί τους έκρυψαν οι καλόγεροι στον ληνό, στο πατητήρι του αμπελιού, προσφέροντας τους νερό και τροφή. Εκτελώντας όμως τον πατριαρχικό αφορισμό τους προδώσανε στους Τούρκους!
Οι Τούρκοι τους έκοψαν τα κεφάλια, τα έμπηξαν σε κοντάρια και τα περιέφεραν στην Δημητσάνα, το Ζυγοβίστι και τέλος στην Τρίπολη, όπου και τα κρέμασαν στον μεγάλο πλάτανο της πόλης για εκφοβισμό των κατοίκων.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματα του (σελ.22) αφηγείται: “…ο Γιάννης επήγε είς τους Αίμυαλούς, στο μοναστήρι, του έδωκε ένας καλόγερος φαγί κι έπειτα επήγε κι έδωσε είδησιν είς τους Τούρκους, επήγαν τον πολιόρκησαν είς τον ληνόν και τον εσκότωσαν”. Η πλάκα που είναι εντοιχισμένη στο σημείο αναγράφει, ΛΗΝΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΟΝΑΙΩΝ_ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΕΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΑΓΩΝΑΝ ΕΠΕΣΑΝ ΠΡΟ ΤΟΥ ΛΗΝΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΤΗΝ 1ΗΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1806 ΕΞ ΚΛΕΦΤΑΙ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΑΙΟΙ ΥΠΟ ΤΟΝ Γ.ΖΟΡΜΠΑΝ Θαυμάστε τους!
Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι η επανάσταση του 1821 ξεκίνησε αρχικά στις 17 Μαρτίου στην Άρεόπολη Λακωνίας (Τσίμοβα) με θερμό επεισόδιο. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αίγίου στις 21 Μαρτίου και στις 23 Μαρτίου η απελευθέρωση της Καλαμάτας. Εκ των υστέρων η Ορθόδοξος Εκκλησία της νεοδημιουργηθείσας Ελλάδος, για να ταυτίση την επανάσταση με τον «Εύαγγελισμόν» της και για να παρουσιάσει μία «δήθεν» πατριωτική της στάση, κατασκεύασε το ψεύδος της Αγίας Λαύρας.
Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι την ιστορία την γράφουνε (κυριολεκτικά!) οι "νικητές".
Και κάτι ακόμα: κάνεις ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ αν πιστεύεις ότι όποιον τον άραπαξαν και τον βούτηξαν σε ενα τσουκάλι είναι και πράγματι "χριστιανός".....
ο άγιος Γρηγόριος ο Ε΄ ήταν «στο κόλπο» της επανάστασης, και δρούσε σε συνεργασία με τη Φιλική Εταιρία, και απλώς έριχνε στάχτη στα μάτια των Τούρκων για να σώσει χιλιάδες ψυχές, και τον ίδιο τον Αγώνα:
Πρώτο κείμενο:
1. Ο Πατριάρχης ήταν συγχρόνως και εθνάρχης και συνεπώς η σωφροσύνη και η σύνεση προείχαν του αυθορμητισμού (π.χ. Παπαφλέσσας). Επιβαλλόταν λοιπόν αναγκαστικά μια μετριοπαθής πολιτική.
2. Το αποτέλεσμα των πιθανών αστοχιών ή λαθών του, θα είχαν αιματηρή επίπτωση στον λαό της Κωνσταντινούπολης και σε ολόκληρο το Γένος.
3. Υπήρχε η πικρή εμπειρία τού αποτυχημένου κινήματος τού 1770 και τού «ρεμπελιού τής Σμύρνης» (1797), με την επακολουθήσασα σφαγή τών Ελλήνων, γεγονότα που καθιστούσαν τη στάση τού Πατριάρχη ιδιαιτέρως επιφυλακτική.
4. Η μυστική προετοιμασία τού Αγώνα, επέβαλε μια στάση εξευμενισμού μάλλον τού Τουρκικού θηρίου, παρά πρόκλησης και ερεθισμού του.
5. Από την αλληλογραφία του Φιλικού Π. Σέκερη, πληροφορούμαστε ότι ο Γρηγόριος συνεργαζόταν με την Εταιρία, αν και δεν είχε ορκισθεί (Τ. Γριτσόπουλος Γρηγόριος ο Ε΄ ΘΗΕ τ.4, 1964, στ. 739).
6. Είχε μάλιστα μεταξύ τών Φιλικών, και το συνθηματικό προσωνύμιο: «παλαιότερος». Υπήρχε επίσης το λεγόμενο «κιβώτιο τού ελέους», με σκοπό να συγκεντρώνει χρήματα για τον Αγώνα τού Έθνους, κατά τη μαρτυρία τού Ι. Φιλήμονα (Τ. Γριτσόπουλος Γρηγόριος ο Ε΄ ΘΗΕ τ.4, 1964, στ. 739).
7. Ο αφορισμός τού αγώνα από τον Πατριάρχη, απομάκρυνε την υποψία τής συμμετοχής τού Γένους στην εξέγερση τών Παραδουνάβιων ηγεμονιών, και αποσόβησε τη σφαγή (Θ. Ζήσης, «Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ στη συνείδηση τού Γένους», Θεσσαλονίκη 1986).
8. Άλλωστε ο ίδιος ο Α. Υψηλάντης, απευθυνόμενος γραπτώς προς τους Σουλιώτες, αναγνωρίζει την εξασκηθείσα στον Πατριάρχη βία εκ μέρους τής Τουρκίας, σχετικά με τον αφορισμό.
9. Τα ίδια παραδέχονται ο Α. Παπάς σε σχετική επιστολή του και ο Α. Λασκαράτος σε επιστολή του, το 1872, προς τον Α. Βαλαωρίτη, στην οποία προβάλλει το ακούσιο τής πατριαρχικής ενέργειας και την πρόθεση διαφύλαξης τής ζωής τών πολιτών.
10. Άλλωστε, η θυσία τού Πατριάρχη, και η κατηγορία τών Τούρκων ότι δρούσε κρυφά υπέρ τής Επανάστασης, δεν ήταν δυνατόν να παραθεωρηθούν (Τ. Γριτσόπουλος, Γρηγόριος Ε΄ «Μνημόσυνη», Σ΄ 1976 – 1977, σ. 299 – 332).
11. Πέρα από κάθε αμφιβολία, «το σχοινί τού Πατριάρχη» εμψύχωσε και ώθησε το επαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα (Ν. Ζαχαρόπουλος «Γρηγόριος Ε΄, Σαφής έκφρασις τής Εκκλησιαστικής πολιτικής επί Τουρκοκρατίας» Διατριβή επί υφηγεσία, Θεσσαλονίκη 1974.
Δεύτερο κείμενο:
Αφόρισε την Επανάσταση; Γιατί;
Οι εχθροί της εκκλησίας κυριολεκτικά χαλάνε τον κόσμο φωνάζοντας , ότι ο Πατριάρχης ήταν ο χειρότερος «Τουρκόφιλος», «μισέλληνας», «προδότης του γένους» κλπ., αφού αφόρισε την Επανάσταση και ιδίως τους πρώτους ηγέτες της Αλέξανδρο Υψηλάντη και Μιχαήλ Σούτσο.
Και το μεν αφοριστικό είναι αυθεντικό. Γεννάται όμως το ερώτημα: το αξιολογούν οι κατήγοροι σωστά; Και το ερώτημα γίνεται πιο σοβαρό όταν βλέπουμε τους Έλληνες , τόσες γενεές, και μάλιστα τους ίδιους τους αφορισμένους, να το αξιολογούν εντελώς διαφορετικά. Και γι’ αυτό τον τιμούν σαν την ιερότερη εθνική μορφή. Και του έστησαν ανδριάντα στο Πανεπιστήμιο.
Ποιος το αξιολογεί σωστά;
Απάντηση πρέπει να δώσει όχι η ιδεολογία, αλλά τα ιστορικά δεδομένα.
Ας τα δούμε λοιπόν ένα-ένα, για να βγάλουμε στο τέλος ένα συμπέρασμα πιο καθαρό.
1. Λίγα χρόνια πριν από το 1821 είχε συσταθεί με πρωτοβουλία του Τσάρου Αλεξάνδρου Παύλοβιτς η περίφημη Ιερή Συμμαχία, που στόχο είχε την πρόληψη και καταστολή κάθε επανάστασης. Μετείχαν: Ρωσία, Αυστρία, Αγγλία, Γαλλία, κλπ. Κόκκινο πανί για την Ιερή Συμμαχία ήταν οι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης.
Συμπέρασμα πρώτο: Κάθε επανάσταση, ακόμη και η πιο καλά οργανωμένη, κινδύνευε να αποτύχει λόγω εχθρικότητας των τότε μεγάλων δυνάμεων.
2. Η Ελληνική Επανάσταση ευθύς εξ αρχής στιγματίστηκε, διότι φαινόταν έντονη η επίδραση των αρχών της Γαλλικής Επαναστάσεως. Και το κίνημα του Ρήγα, και η οργάνωση της Φιλικής Εταιρείας και ο τρόπος διακυβέρνησης του Μοριά, έκαναν ακόμη και σε τυφλό φανερή την γαλλική επίδραση.
Συμπέρασμα δεύτερο: Η Ελληνική Επανάσταση ήταν βέβαιο, ότι εκτός από την οργή του Σουλτάνου θα αντιμετώπιζε και την μήνη των τότε υπερδυνάμεων.
3. Η Επανάσταση του Αλέξανδρου Υψηλάντη στην Βλαχία εξόργισε τον Σουλτάνο σε αφάνταστο βαθμό, διότι
α) ο αρχηγός της ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
β) ο ηγεμών της Βλαχίας Μιχαήλ Σούτσος ήταν Φαναριώτης,
γ) συνθήκη απαγόρευε στον Σουλτάνο να παρεμβαίνει στις παραδουνάβιες ηγεμονίες χωρίς άδεια του Τσάρου.
Συμπέρασμα τρίτο: Ο θυμός του Σουλτάνου δεν ήταν καλό πράγμα. Οι Τούρκοι μέχρι και σήμερα αλλού πονούν και αλλού χτυπούν (βλέπε Κύπρος-Κωνσταντινούπολις).
4. Πρώτα απ’ όλα ο Σουλτάνος ξέσπασε στους Ρωμιούς της Πόλης. Τα γεγονότα του 1956 ωχριούν μπροστά στις θηριωδίες που υπέμειναν οι Έλληνες της Πόλης του 1821. Έπειτα ο Σουλτάνος ζήτησε εξηγήσεις από τον Μιλέτ-μπασή. δηλ. εθνάρχη των Ρωμιών, Γρηγόριο Ε΄ και τον Τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Α΄ Παύλοβιτς. Ο μεν Γρηγόριος προσπάθησε να τον καλμάρει με ψέματα: ότι τάχα δεν ήξερε τίποτε (ενώ τα ήξερε όλα, όπως μας λένε όλοι οι σύγχρονοί του ιστορικοί, άσχετα αν ο ίδιος δεν ήταν σύμφωνος). Ο δε Τσάρος έσπευσε να δώσει τις εξής πληροφορίες στον «εν τυραννία αδελφό» του Σουλτάνο:
α) Ο πρίγκιπας Αλ. Υψηλάντης επαύθη απ’ όλα του τα εν Ρωσία καθήκοντά του και απεκηρύχθη.
β) Ο Τσάρος δεν είχε καμία ανάμειξη.
γ) ο Σουλτάνος αφήνεται απόλυτα ελεύθερος να αντιδράσει όπως ξέρει και να συγυρίσει τους στασιαστές. (Το έγγραφο του Τσάρου μας το διέσωσε πλήρες ο Σπ. Τρικούπης στον Α΄ Τόμο της Ιστορίας της Ελλην. Επαναστάσεως)
Συμπέρασμα τέταρτο: Άρα οι Έλληνες έπρεπε να αντιμετωπίσουν μόνοι τους, αβοήθητοι, την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είναι αστείο να πιστεύει κανείς, ότι μπορούσαν οι Ρωμιοί να νικήσουν τότε την Οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτό το έδειξε περίλαμπρα, δυστυχώς, η εκστρατεία του Ιμπραήμ Πασά στην Πελοπόννησο, που διέλυσε σαν ιστούς αράχνης όλες τις αμυντικές γραμμές των Ελλήνων. Και αλίμονο αν δεν επενέβαιναν οι ξένοι!
5. Η ιστορία μας μιλάει για την οξύτητα, με την οποία ο Σουλτάν Μαχμούτ Β΄ αντέδρασε στην Επανάσταση.
α) Έπαυσε δύο μεγάλους Βεζίρηδες σε διάστημα ολίγων ημερών με μόνο αιτιολογικό την επιεική τους στάση έναντι των Ρωμιών. Το γεγονός είναι πολύ ενδεικτικό.
β) Κάλεσε τον Σεϊχουλισλάμη, δηλ. τον υπέρτατο θρησκευτικό αρχηγό όλου του Ισλάμ, και τον διέταξε να εκδώσει φετβά, δηλ. διακήρυξη, με την οποία να καλεί τους Μουσουλμάνους να εξαφανίσουν κάθε ίχνος χριστιανών από την Αυτοκρατορία ολόκληρη, που έτσι θα γινόταν αμιγώς ισλαμική. Ο Σεϊχουλισλάμης όμως ήταν άνθρωπος δίκαιος και εύσπλαχνος. Και γι’ αυτό ζήτησε διορία να το σκεφτεί. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος το πληροφορήθηκε. Και συνοδευόμενος από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Πολύκαρπο, που προς τιμήν του βλέπουμε την υπογραφή του σε όλα τα αφοριστικά εκείνα, τους μεγάλους δραγουμάνους Κωνσταντίνο και Νικόλαο Μουρούζηδες, και τον αυθέντη Καλλιμάχη, επισκέφτηκε τον Σεϊχουλισλάμη. Και τον έπεισε να αρνηθεί να εκδώσει τον φετβά, αναλαμβάνοντας και αυτός κάποια υποχρέωση έναντι του εύσπλαχνου και φιλανθρώπου εκείνου μουσουλμάνου, που πίστευε με όλη του την καρδιά, ότι – όπως γράφει το Κοράνι- «μια ώρα δικαιοσύνης είναι πολυτιμότερη ενώπιον του Θεού από εξήντα χρόνια προσευχής». Ο Σεϊχουλισλάμης αρνήθηκε να εκδώσει τον φετβά. Και ο σουλτάνος έγινε θηρίο εναντίον του: τον καθαίρεσε και τον κρέμασε.
Συμπέρασμα πέμπτο: Πόσος φόβος έπρεπε να ρίχνει την καταθλιπτική του σκιά στην Κωνσταντινούπολη, όταν ο Σουλτάνος έπαυε λόγω ευνοίας τους προς τους Ρωμιούς δύο πρωθυπουργούς του και κρεμούσε έναν Σεϊχουλισλάμη;
6. Ταυτόχρονα άρχισαν οι κατ’ εντολή του Σουλτάνου εκτελέσεις των επιφανών Ρωμιών με έναρξη από τους Μουρούζηδες και Μητροπολίτες, που εθεωρούντο σαν τα πιο απαραβίαστα πρόσωπα.
7. Διορίστηκε άλλος Σεϊχουλισλάμης, ο Φεΐζ. Αυτός εξέδωσε χωρίς πολλούς δισταγμούς και συζητήσεις τον φετβά που όριζε ότι ιερό χρέος των μουσουλμάνων ήταν να μη μείνει στην οθωμανική αυτοκρατορία ζωντανός ούτε ένας Χριστιανός.
8. Οι Δυτικοί ήταν και πάλι με τους Τούρκους.
9. Η επανάσταση έφτασε στο «αμήν» τόσο, ώστε ο ατρόμητος Γέρος του Μοριά «εμβήκεν εις την Εκκλησίαν, έκαμε τον σταυρόν του, έμεινε πολλήν ώραν σύννους και ασπασθείς την εικόνα της Θεοτόκου είπε: "Παναγία μου, βοήθησε τους Χριστιανούς. Τους επήραμε στο λαιμό μας"» (Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως, τόμος Α΄, σελ.206).
10. Η εκστρατεία του Ιμπραήμ διέλυσε σαν ιστό αράχνης τους Έλληνες. Και γέμισε την Πελοπόννησο θρήνους, αίματα, ερείπια και συμφορές.
Για να τα προδεί κανείς αυτά δεν χρειαζόταν να έχει μυαλό πιο πολύ από το μέτριο.
Γι’ αυτό και ο Γρηγόριος τάχθηκε με σταθερότητα και αποφασιστικότητα εναντίον της Επαναστάσεως για να σωθεί η Ρωμιοσύνη από την ολοκληρωτική εξόντωση.
Και ενεργώντας φαναριώτικα έριξε στάχτη στα μάτια του Σουλτάνου: αφοριστικά κατά της επανάστασης. Τα έγραψε και για τους Έλληνες, να ησυχάσουν. Και κυρίως για τον Σουλτάνο να τα διαβάσει και να καλμάρει. Και κάλμαρε με πολύ λίγες –σχετικά- σφαγές στην Πόλη.
Οι Πατριάρχες Θεόληπτος και Ιερεμίας Α΄ έκαναν για την σωτηρία του Γένους μας ψεύτικους όρκους. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος έβγαζε ψεύτικα αφοριστικά -στάχτη στα μάτια του Σουλτάνου- για τον ίδιο λόγο. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος Υψηλάντης παρότι ήταν ευσεβέστατος δεν τα έλαβε καθόλου υπ’ όψιν του. Δεν ταράχτηκε. Ούτε κάκιωσε εναντίων του Πατριάρχη. Τον συμπόνεσε. Ορίστε τι έγραφε στους Σουλιώτες: «Ο Πατριάρχης βιαζόμενος υπό της Πόρτας σας στέλνει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρείται αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου». Αλλά και αργότερα, όταν το στράτευμά του είχε πλέον διαλυθεί, ο Αλ. Υψηλάντης όχι μόνο δεν απέδωσε την καταστροφή του στον αφορισμό αλλά με ημερήσιά του διαταγή 8.6.21 απεκύρηξε τους στρατιώτες του, που δεν επέμειναν στον αγώνα, να εκδικηθούν «το ιερόν αίμα των κατασφαγέντων απανθρώπως κορυφαίων "υπουργών" της θρησκείας: πατριαρχών (Γρηγορίου Ε΄ και Κυρίλλου ΣΤ΄), αρχιερέων και μυρίων άλλων αθώων αδελφών» (Σπ. Τρικούπη, Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως, τόμος Α΄, σελ.128).
[…]
Στην Ιστορία του Τρικούπη (Τομ. Α΄) όποιος θέλει μπορεί να δει:
Α) Το πλήρες κείμενο των αφοριστικών, όπου ο Πατριάρχης αναφέρει ξεκάθαρα, ότι ο πρέσβης της Ρωσίας του απέκλεισε ρητά κάθε ενίσχυση προς τους επαναστάτες.
Β)Τα κείμενο του διατάγματος του Τσάρου, που καταδίκαζε την Επανάσταση και άφηνε τον Σουλτάνο ελεύθερο να σφάξει τους Ρωμιούς.
Γ) Το διάταγμα του Σουλτάνου, με το οποίο επαύθη ο τρίτος κατά σειρά μέγας Βεζύρης Μπεντερλή Αλήπασας, «επειδή ηθέλησε να φεισθή της ζωής των Ελλήνων», και διορίστηκε ο Σαλήχπασας. Γιατί επαύθη ο Αλήπασας; «Επειδή ετόλμησε να εναντιωθεί εις την τιμωρίαν του αξιοκαταφρόνητου τούτου Έθνους (των Ρωμιών)»!
Και μετά, σου λένε έκανε άσχημα ο Πατριάρχης που κοπάνησε μερικές κατάρες στον αέρα και έβαλε τον Σουλτάνο να κυνηγάει μόνο τους "ενόχους" (άντε πιάσε τους αν μπορείς!) Και αντί να του στήσουν και άλλο ένα άγαλμα, στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτου αυτή τη φορά, ζητούν να φύγει το άγαλμα του από τον χώρο του Πανεπιστημίου! Ανεύθυνοι και ακαταλόγιστοι.
Γιατί;
Επειδή είχε την ατυχία να είναι Πατριάρχης. Και τι; Πατριάρχες θα έχουμε για πρότυπα; Αστείο πράγμα! Έξω λοιπόν!
[…]
13. Στον Πατριάρχη Γρηγόριο ο πρέσβης της Ρωσίας και οι Φαναριώτες που έβλεπαν για πού βάδιζαν τα πράγματα πρότειναν να τον φυγαδεύσουν, ή στη Ρωσία ή στην Πελοπόννησο για να τεθεί επικεφαλής της επαναστάσεως. Ο Γρηγόριος όμως δεν λύγισε να δεχτεί λύσεις που θα σήμαιναν την αρχή της σφαγής των Ελλήνων. Εμείς θα μείνουμε εδώ και θα σφαγούμε, τόνισε στους άλλους αρχιερείς του Θρόνου. Αλλά τα Χριστιανικά Έθνη θα εκδικηθούν τον θάνατό μας και θα ελευθερώσουν το Γένος μας. Ο θάνατός μας θα είναι η σωτήρια.
Ίσως για τους κατηγόρους της Εκκλησίας και ο εκούσιος θάνατος να είναι δειλία και προδοσία. Οι κατήγοροι αυτοί θα χαιρόντουσαν αν ο Γρηγόριος αντί να αφορίσει τον Υψηλάντη, είχε κατακεραυνώσει τον Σουλτάνο. Τότε θα ήταν «ήρωας». Μαζί του θα ήταν «ήρωες» και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Ρωμιοί, που θα σφάζονταν σαν αρνιά εξ αιτίας της… ηρωικής παρρησίας του. Θα ήταν ήρωας τότε. Ο Θεός όμως δεν θα του συγχωρούσε ποτέ τη σφαγή των αθώων. Και οι φιλογενείς θα τον καταριόντουσαν, σαν αίτιο του ολέθρου της σκλάβας Ρωμιοσύνης, που έπρεπε να την περιφρουρεί, έως αν παρέλθη η οργή του Κυρίου. Γι’ αυτό οι Ρωμιοί αξιολόγησαν πολύ διαφορετικά την ενέργειά του.
α) Οι αφορισμένοι Ρωμιοί επαναστάτες δεν έβγαλαν το συμπέρασμα των πολεμίων του Γρηγορίου. Όχι μόνο δεν τον μίσησαν αλλά τον ανακήρυξαν μέγιστο συμπολεμιστή τους! Για τον αφορισμό έλεγαν: Το στόμα καταριόταν. Η καρδία ευλογούσε. Οι αφορισμοί εγράφησαν με βία και δυναστεία.
β) Ο αφορισμένος Αλέξανδρος Υψηλάντης έγραφε στους Σουλιώτες: «Ο Πατριάρχης βιαζόμενος υπό της Πόρτας σας στέλνει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρείται αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου»
γ) O Γάλλος BRUNET λέει ότι «όφειλε» να το κάνει.
δ) Ο Πρέσβης της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη το 1821 Μιχαήλ Στρόγονωφ δήλωσε, ότι η Υψηλή Πύλη του είπε πως «είχε το δικαίωμα και την δύναμιν να εξολοθρεύση άπαν το Ελληνικόν έθνος , αλλά αντί τούτου, μακροθύμως φερόμενη διέταξε τον Πατριάρχην να καταπνίξη την επανάστασιν δι’ αφορισμού» (Μ.Ε.Ε. τομ. Η΄ σελ.725) Το ίδιο αναφέρει και ο Ζαχ. Μαθάς στο βιβλίο του «Κατάλογος ιστορικός» με την επεξήγηση ότι του υποδείχτηκε και το περιεχόμενο του αφοριστικού.
Οι κατήγοροί του τον βγάζουν «προδότη και τουρκόφιλο»!
Ποιος κρίνει αντικειμενικά;
14. Σήμερα απολαμβάνουμε όλα τα αγαθά που μας παρέχει η κοινωνία μας. Ζούμε με όλη μας την ησυχία. Ούτε ευθύνη έχουμε, ούτε αγωνία, φυσικά, για την καταταλαιπωρημένη Ρωμιοσύνη.
Ο Πατριάρχης Γρηγόριος καθόταν στα κάρβουνα. Η οργή του Σουλτάνου ήταν μια τρομερή πραγματικότητα. Οι σφαγές, που άρχιζαν από την κορυφή και έφθαναν στην βάση, ήταν μια άλλη φρικαλέα πραγματικότητα. Η απειλή της σφαγής των Χριστιανών μια τρίτη, απαίσια ακόμη και σαν πιθανότητα μία τοις χιλίοις! Η ευθύνη για ότι γινόταν ΤΟΝ ΒΑΡΥΝΕ σε απόλυτο βαθμό, αφού ήταν Μιλετ-μπασής (εθνάρχης), ανεγνωρισμένος και υπεύθυνος έναντι του Σουλτάνου.
Τι θα έπρεπε να έκανε; «Ωφειλε», λέγει ο BRUNET που ίσως ποτέ του δεν χώνεψε Ρωμιό. Ασυγκίνητοι όμως μένουν οι «Ρωμιοί» κατήγοροί του συνεπαρμένοι από μία «ιδανική» θεώρηση των πραγμάτων. Έκανε κακό στην επανάσταση, λένε. Έτσι… πάει, καταστραφήκαμε, ενώ μπορούσαμε να είχαμε σωθεί.
Κρίμα που δεν ζούσαν τότε. Θα τους είχε ο πατριάρχης «συμβούλους» επί θεμάτων παιδείας και εθνικής πολιτικής. Και δεν θα γινόταν τίποτε στραβό. Και το έθνος θα είχε μεγαλουργήσει. Θα είχε πιο πολλούς ήρωες. Ίσως όμως δεν θα είχαν οι ήρωες αυτοί Ρωμιούς υμνητές, αλλά μόνο Φράγκους. Ίσως να μην υπήρχαν πια στον κόσμο Ρωμιοί.
15. Τι όμως προσπάθησε ο άγιος ιερομάρτυς Γρηγόριος Ε΄ να πετύχει με τον αφορισμό αυτό;
Πολλά πράγματα. Και συγκεκριμένα:
α) Να κατευνάσει το Σουλτάνο. Να του ρίξει στάχτη στα μάτια, όπως και τόσες άλλες φορές. Γι’ αυτό ο Πατριάρχης μας μιλάει 1) για κάποια τερατώδη αχαριστία προς την ευεργετική προστασία, που οι Έλληνες απόλαυαν εκ μέρους των Οθωμανών, 2) για το βασίλειο Κράτος του Σουλτάνου, και 3)για τη μομφή που η επανάσταση προκαλούσε εις βάρος της ομόδοξου Ρωσίας ( τα λόγια αυτά είχαν θέση μόνο εφ’ όσον λεγόντουσαν για τον Σουλτάνο. Δεν είχαν πέραση για κανέναν άλλο).
β) Να καλμάρει τους Έλληνες, που τους έβλεπε με τα μάτια της ψυχρής λογικής, να βαδίζουν σ’ ένα βέβαιο χαμό. Γι’ αυτό μιλάει με χρώματα πολύ ζωηρά για τον κίνδυνο αφανισμού του γένους κα χαρακτηρίζει τους επαναστάτες ΜΙΣΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ.
γ) Να πείσει τους αρχιερείς να κινηθούν με ευθύνη, να ξαναφέρουν τους Ρωμιούς στην υποταγή, αφού, όπως γράφει στα αφοριστικά του. 1) Το Ρωσικό κράτος ουδεμία είδηση ή συμμετοχή έχει. 2)Ο Τσάρος αποτροπιάζεται του πράγματος την βδελυρίαν. 3) Ο Τσάρος άφηνε ελεύθερο τον Σουλτάνο να κάνει ό,τι καταλάβαινε. 4) Οι ίδιοι οι αρχιερείς ήταν οι μόνοι υπεύθυνοι για την τύχη του λαού. Γι’ αυτό και τους τονίζει την τρομερά μεγάλη ευθύνη τους με τα λόγια: «εκ χειρός σου ζητηθήσεται το αίμα» των αθώων Ρωμιών , για τους οποίους ο Πατριάρχης πονούσε πολύ, αν εγκαταλελειμμένοι στην τύχη τους σφάζονταν από τους Οθωμανούς.
16. Θα πουν μερικοί. Δεν έπρεπε να λυγίσει! Δεν έπρεπε να αφορίσει!
Όμως τους πρόλαβαν άλλοι! Ο μητροπολήτης Δερκών Γρηγόριος πρότεινε παραπείθοντας τον Σουλτάνο να πάει ο Πατριάρχης στην Πελοπόννησο νατεθή επί κεφαλής τους Επαναστάσεως!
Ο Γρηγόριος απάντησε. Και εγώ σαν κεφαλή του Έθνους και εσείς σαν Σύνοδος οφείλουμε να μείνουμε εδώ κι να αποθάνωμε για την κοινή σωτηρία. Ο θάνατός μας θα δώσει δικαίωμα στην Χριστιανοσύνη να υπερασπιστεί το έθνος μας. Αν πάμε να ενθαρρύνουμε την Επανάσταση θα δώσουμε το δικαίωμα στον Σουλτάνο να εξολοθρεύσει όλο το έθνος μας όπως ήδη απεφάσισε. (Βλέπε Σπηλιάδου, Απομνημονεύματα της Ελληνικής Επαναστάσεως παρα Αγγελοπούλου, Τα κατά Πατριάρχην ΓρηγόριονΕ΄, σελ. 169)
Ο θάνατος του Γρηγορίου ήταν εκούσιος. Σαν του Κυρίου. Και υπέρ το λαού.
Ελάτε τώρα και πείτε μου από πού συμπεραίνετε ότι ήταν «μισέλληνας και προδότης»;
17. Και επειδή πολλοί διερωτούνται, πως και το Πατριαρχείο δεν θυμήθηκε να άρει τον αφορισμό του Υψηλάντη, ενώ ήρε το ανάθεμα του 1054 (κατά του Παπα), ας μάθουμε επί τέλους ότι ο αφορισμός αυτός ήρθη την Μεγάλη Δευτέρα του 1821 σε μυστική τελετή στο Πατριαρχείο. Γι’ αυτό μέχρι τώρα δεν απασχόλησε κανένα. Το θέμα είναι ιστορικά λυμένο.
Τρίτο κείμενο:
Ακολουθεί μία σύνοψη βασικών επιχειρημάτων (στο κείμενο του λίνκ υπάρχουν πολύ περισσότερα):
Κάποιοι ,θεωρούν, προδοτικό τον ρόλο της Εκκλησίας το 21. Ως επιχείρημα , μάλιστα , αναφέρουν τον αφορισμό της από τον Πατριάρχη. Στην πραγματικότητα Ο Πατριάρχης ήταν ένας από (αν όχι ο πραγματικός) τους ηγέτες της Επανάστασης. Ιδού τα στοιχεία:
1)Η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτικής Αθηνών, τόμ. ΙΒ', σ. 32 και 36 (Α. Δεσποτόπουλος) γράφει σχετικά: "...Επικρίθηκε εν τούτοις ο Πατριάρχης και επικρίνεται ακόμη, επειδή έστερξε στον αφορισμό και έστειλε τις νουθετικές εγκυκλίους. Οι επικριτές όμως δεν αναλογίζονται τί θά πάθαινε το ΄Εθνος, αν ο Πατριάρχης τηρούσε αρνητική στάση απέναντι στις αξιώσεις του Σουλτάνου. Συμμορφώθηκε, άλλωστε, τότε ο Πατριάρχης προς την σταθερή παράδοση της Εκκλησίας, που με παρόμοια στάση κατόρθωνε σε ανάλογες κρίσιμες περιστάσεις να σώζει το Γένος. ΄Αλλωστε θα ήταν εντελώς παράλογη και ανεύθυνη διαφορετική απόφαση. Αν δεν γινόταν ο αφορισμός, ήταν σχεδόν βέβαιο, ότι θα εξοντώνονταν εκατοντάδες χιλιάδες ορθοδόξων χριστιανών".
2) Κατά την "Προκήρυξη" του Σουλτάνου (YAFTA), "ο δόλιος Ρωμηός Πατριάρχης, καίτοι κατά το παρελθόν είχε δώσει πλαστά δείγματα αφοσιώσεως, όμως κατά την περίπτωσιν ταύτην, μη δυνάμενος να αγνοή την συνωμοσίαν της επαναστάσεως του έθνους του [...] γνωρίζων δέ ο ίδιος και υποχρεωμένος να γνωστοποιήση και εις όσους το ηγνόουν, ότι επρόκειτο περί επιχειρήσεως ματαίας, ήτις ουδέποτε θά επετύγχανε [...], όμως ένεκα της εμφύτου διαφθοράς της καρδίας του, ου μόνον δεν ειδοποίησε, ουδέ επετίμησε τους αφελείς [...], αλλά, κατά τα φαινόμενα, αυτός ο ίδιος, όπισθεν των παρασκηνίων, έδρα κρυφίως, ως αρχηγός της επαναστάσεως.…" (Γ. Ζώρα, όπ. π., σ. 9). Ο Σουλτάνος, γνώστης των πραγμάτων, δίνει την ερμηνεία του, που αποδεικνύεται σοβαρότερη από εκείνη νεωτέρων, όπως ο Γ. Καρανικόλας .ή ο Αλ. Τσιριντάνης...
3) Ο Th. Gordon , ιστορικός του Αγώνα (Ιστορία της Ελλην. Επαναστάσεως, μετάφρ. Φ. Βράχα, τομ. Α', σ. 134) γράφει: "Δεν τολμούμε να βεβαιώσουμε, πως ο Πατριάρχης και τα μέλη της Συνόδου ήταν απόλυτα αθώοι συνωμοσίας κατά του κράτους. Αντίθετα, έχομε λόγους να πιστεύουμε, ότι ο Γρηγόριος γνώριζε την ύπαρξη της Εταιρείας και ότι μερικοί από τους άλλους Ιεράρχες ήταν βαθειά πλεγμένοι στις μηχανορραφίες της".
4) Πλησίον εις τον Ιερέα -έλεγε ο Θ. Κολοκοτρώνης- ήτον ο λαϊκός, καθήμενοι εις ένα σκαμνί, Πατριάρχης καί τζομπάνης, ναύτης καί γραμματισμένος, ιατροί, κλεφτοκαπεταναίοι, προεστοί και έμποροι". Ο ιστορικός του l9ου αιώνα Χρ.Βυζάντιος σημειώνει: "Προύχοντες, κληρικοί, αρματολοί και κλέφται, λόγιοι και πλούσιοι, συνεφώνησαν ή μάλλον συνώμοσαν και παραχρήμα επαναστάτησαν κατά της τουρκικής δυναστείας”
5) Υπάρχει η μαρτυρία των Τούρκων Ιστορικών για τη δράση του ελληνορθοδόξου Κλήρου στον Αγώνα του '21(a). 'Ετσι, ο Μώραλη Μελίκ Μπέη δέχεται ότι "τον λαόν (της Πελοποννήσου) υπεκίνησαν oι έχοντες συμφέροντα και σχέσεις μετά τούτων, oι έμποροι, οι πρόκριτοι, και κυρίως oι μητροπολίται και γενικως oι ανήκοντες εις τον κλήρον, δηλαδή oι πραγματικοί ηγέται του Εθνους"(b). Ο δε Ζανί Ζαντέ σημειώνει: "Τα σχέδια ετηρούντο μυστικά μεταξύ του Πατριάρχου, των Μητροπολιτών, των Παπάδων, των Δημογερόντων"(c).
Σημειώσεις:
a). Βλ. τις μελέτες: Νικηφ. Μοσχοπούλου, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως κατά τους Τούρκους ιστοριογράφους, Αθήναι 1960. Ι. Παπαϊωάννου, Ιστορικές Γραμμές, τ. Α', Λάρισα 1979.
b). Ν. Μοσχοπούλου, ό.π., σ. 167. Ι. Παπαϊωάννου, όπ.π., σ. 240.
c). Ν. Μοσχοπούλου, σ.107. Ι. Παπα'ίωάννου, σ. 240.
6)Ενίοτε τον 19ο αιώνα εγείρονταν αντιδράσεις όχι για την μη συμμετοχή των Κληρικών μας στον απελευθερωτικό Αγώνα, αλλά αντίθετα για τη συμμετοχή τους σ' αυτόν. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κεφαλλονίτη κοσμοκαλόγηρου και ησυχαστή Κοσμά Φλαμιάτου (1786- 1852)(. Κατά τον Φλαμιάτο η Αγγλία εκμεταλλεύθηκε τον Αγώνα του '21. Με την εμπλοκή του Κλήρου σ' αυτόν επεδίωξε "ίνα διεγείρη την παγκόσμιον, ει δυνατόν, περιφρόνησιν, μίσος, αποστροφήν και συνωμοσίαν κατά του Κλήρου, τόσον την εκ των Αρχών, όσον και την εκ του λαού. Δι' αυτόν τον σκοπόν προς τοις άλλοις εκίνησεν εμμέσως εις τους αρχηγούς της Φιλικής Εταιρείας και εισήχθησαν εν αυτω ο Οικουμενικός Πατριάρχης, πολλοί Επίσκοποι και άλλοι εκ του Κλήρου της Ανατολής, και εφάνησαν τινες εξ αυτών οπλοφορούντες εις το στάδιον του κατά των Οθωμανών πολέμου, φαινόμενον όλως μοναδικόν, αλλόκοτον και αποτρόπαιον, εις την Ορθόδοξον Εκκλησίαν..."( Κοσμά Φλαμιάτου, "Απαντα" εκδόσεις "Σπανός"), Αθήναι 1976, σ. 96/7 )
7) ΄Ενα απο τα επισημότερα θύματα της παρατεινόμενης ιδεολογικής αδιαλλαξίας είναι ο Μέγας Οικουμενικός Πατριάρχης του Αγώνα, ΄Αγιος Γρηγόριος Ε'(a). Η ερμηνεία της στάσης του στον Αγώνα απαιτεί επαρκή γνώση της εποχής (ιστορικά, κοινωνιολογικά, πολιτικά, διπλωματικά) και τη χρήση ορθών κριτηρίων, συγχρόνων δηλαδή και όχι σημερινών (ιστορικός αναχρονισμός). Ο σοφός εκείνος Γενάρχης, πώς ήταν δυνατό να παραβλέψει τους αρνητικούς παράγοντες, που απειλούσαν κάθε επαναστατική σκέψη (Ιερά Συμμαχία, Τσάρος, προηγούμενες οικτρές αποτυχίες, π. χ. 1790); Γιατί να άπαιτεί κανείς λιγότερη σύνεση από εκείνη τον Κοραή και του Καποδίστρια, που ήσαν τελείως αρνητικοί στα σχέδια εξεγέρσεως; Και όμως, σε καμία παρακωλυτική ή αποτρεπτική ενέργεια δεν προέβη, η δε αλληλογραφία του είναι σαφώς θετική και φανερώνει την εσωτερική συμμετοχή του στα σχέδια της Φιλικής(b). Θα ερωτήσει, βέβαια, κανείς: και ο περιβόητος αφορισμός του κινήματος Υψηλάντου-Σούτσου; Δεν είναι σαφής αντίδραση του Γρηγορίου; Ετσι, άλλωστε, ερμηνεύεται ως σήμερα από την αρνητική κριτική. Μπορεί όμως να "έρμηνευθεί" ο αφορισμός χωρίς να ληφθεί υπόψη το κλίμα, μέσα στο οποίο έγινε; Καί ποιο ήταν το κλίμα αυτό; -΄Εκρηξη της οργής του Σουλτάνου (απόλυτου κυρίου πάνω σε κάθε υπήκοο)- ΄Αμεσος κίνδυνος γενικής σφαγής των Ρωμηων (ομολογία εκθέσεων τών Ξένων της Κων/πόλεως(c)) Απερίγραπτες θηριωδίες, πού προοιώνιζαν τη συνέχεια-Παύση από τον Σουλτάνο δύο Μ. Βεζίρηδων, με την κατηγορία της επιεικούς στάσεως έναντι των Ρωμηών -Απαγχονισμός του Σεϊχουλισλάμη (Θρησκευτικού αρχηγού), κατηγορουμένου για απείθεια (δεν εξέδωσε φετφά για την σφαγή και εξόντωση των Ρωμηών(d )) Εκτελέσεις Φαναριωτών (Μουζούρηδων και Μητροπολιτών) κ.λπ.
Σημειώσεις:
a.Τις νεώτερες μελέτες για το πρόσωπο βλ. στη Βιβλιογραφία.
( http://pub88.ezboard.com/ffinalfrontiersdicsusionboard45123frm29.showMessage?topicID=108.topic )
b. Βλ. Ι. Μ. Χατζηφώτη, οπ.π.
c. Βλ. Γεωργίου Θ. Ζώρα, Ο απαγχονισμός του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε' εις την έκθεσιν του Ολλανδου Επιτετραμμένου Κωνσταντινουπόλεως, Αθήναι 1976, σ. 4 έ.
d. Μπορεί να αποκληθεί πρώτος μάρτυρας του Αγώνος της Ανεξαρτησίας μας.
8 )Ποιος μπορεί μετά από όλα αυτά να αρνηθεί, ότι ο αφορισμός ήταν πράξη ανάγκης και **"στάχτη στα μάτια του Σουλτάνου"**; (Νικοπόλεως Μελέτιος). Αυτή ακριβώς ήταν και η ερμηνεία του άμεσα θιγομένου από τον αφορισμό, Αλ.Υψηλάντη: "Ο Πατριάρχης, βιαζόμενος υπό της Πόρτας, σας στέλλει αφοριστικά και Εξάρχους, παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρήτε αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου"(a). Μόνο, λοιπόν, μετά από τήν γνώση όλων αυτών μπορεί να εκτιμηθεί σωστά και ο απαγχονισμός του Γρηγορίου. Ο πρώτος Πατριάρχης της Ρωμηοσύνης εκτελέσθηκε ως "προδότης" του Σουλτάνου και όχι των Ρωμηών(b). Και εύλογα, αφού τυπικά ήταν ο δεύτερος μετά τον Σουλτάνο αξιωματούχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ενώ δε ο αφορισμός δεν είχε καμιά αρνητική απήχηση στον Εθνικό Αγώνα, αφού ήταν γνωστή η προέλευσή του, το "σχοινί του Πατριάρχη" ανέπτυξε μιαν ευεργετική δυναμική, διότι έγινε κινητήρια δύναμη στο αγωνιζόμενο ΄Εθνος.
Σημειώσεις:
a. Βλ. Ιστορία του 'Ελλην. Εθνους (Εκδοτικής Αθηνών), τομ. ΙΒ', σ. 130β.
b. Βλέπε την "Προκήρυξη" του Σουλτάνου (YAFTA),
Μετα απο τα παραπάνω στοιχεία , θεωρώ ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΚΤΗ , όχι μόνο την βοήθεια που η εκκλησία παρείχε , αλλά και το γεγονός πως ο Πατρο'αρχης ήταν ο πραγματικός ηγέτης της επανάστασης.
Δεν ντρέπεστε όλοι εσείς οι ειδωλολάτρες να συκοφαντείτε και να διαβάλλετε ψευδώς κάποιον που πέθανε για την ελευθερία σας; Αλλά θα μου πείτε, εδώ διαβάλλετε και συκοφαντείτε τον ίδιο τον Χριστό. Στον άγιο Γρηγόριο τον Ε΄ θα ντραπεί το υψηλό «Ελληνικό» σας ήθος;
http://pub88.ezboard.com/ffinalfrontiersdicsusionboard45123frm29.showMessage?topicID=108.topic
http://pub88.ezboard.com/ffinalfrontiersdicsusionboard45123frm29.showMessage?topicID=110.topic
το μόνο που είναι αυταπόδεικτο είναι Η ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΑΣ ΣΤΑΣΗ! Και μάλιστα ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ!
Ηρέμησε λοιπόν και ασε τις σαχλαμάρες διότι η ιστορία σας έχει βάλει προ καιρού στην θέση σας.
Βγάλε λοιπόν την μαυρίλα σας, δείξε μας λίγο απο την διαχρονική σας κακότητα, έτσι για να βλέπει ο κοσμάκης ΠΟΙΟΙ ΕΙΣΤΕ.
Αϊντε να σε δούμε!!
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι στη σημερινή εποχή υπάρχουν άνθρωποι
που ακόμα δεν κατάλαβαν το ότι η εκκλησία είναι, ναι, εταιρεία..., αλλά πάνω από όλα είναι ΑΡΡΩΣΤΙΑ !!!!
ΑΠΟΔΕΙΞΗ!-> Καταδικάζει το σεξ, που γίνεται για ευχαρίστηση...
Το σέξ είναι πλέον αποδειγμένο ότι έχει θεραπευτικές ικανότητες...δεν είναι μόνο η αίσθηση της ευχαρίστησης,αλλά και ένας "γιατρός"...
Οι περισσότεροι εγκληματίες των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν μέλη
θρησκευώμενων οικογενειών...
Η εκκλησία είναι μια αρρωστημένη, αρρώστεια.
Οι ρασοφόροι είναι οι συντηρητές της αρρώστειας.
Το αντιβιοτικό είναι οι άνθρωποι που δεν την συντηρούν.
ΜΙΑ ΑΤΡΑΝΤΑΚΤΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ (από τις χιλιάδες) είναι γραμμένη πιο πάνω.
"Ο αναμάρτητος, πρώτος το λίθο βαλέτω"
Και ο λογος που ουσιαστικα πηγαινει σε αυτην ενα μικρο πλεον ποσοστο
ανθρωπων ειναι καθαρα ο φοβος.Μην τυχον και τους φαει ο μπαμπουλας
αν δεν εξομολογηθουν στο ιερα.
Υπομονη θα ερθει η ωρα που ο κοσμος θα ξυπνησει και θα καταλαβει οτι
η Εκκλησια(Καθολικη και Ορθοδοξη) ειναι μια κερδοσκοπικη επιχειρηση.
ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ,ΩΧ ΘΑ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ,ΩΧ,ΩΧ!
VIKING η κόλαση είναι για τους αντίΧριστους
Οι αντίχριστοι είναι οι μονοθειστικές θρησκείες.
"Ο αναμάρτητος, πρώτος το λίθο βαλέτω"
είναι κατανοητό θα έλεγα το αδιέξοδο που βρίσκεστε φίλτατε. Βλέπεις, το "ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ Η ΠΟΛΗ ΝΑ ΤΟΥΡΚΕΨΕΙ" θα σας συνοδεύει για πολλάααααα χρόνια ακόμα. Οι ψευδεπίγραφες σας κραυγές ΔΕΝ ΠΕΙΘΟΥΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΛΕΟΝ. Και πάρτε το χαμπάρι.
Επειδή όμως υποτίθεται η στάση σας ήτανε υπέρ του αγώνα (?), ας δούμε λοιπόν ΠΩΣ αντιδρούσανε τα φερέφωνα σας τότε. Ας δούμε ΠΩΣ ελάμβαναν αυτήν σας την "υποστήριξη" για τον αγώνα των ΕΛΛΗΝΩΝ οι καλόγεροι σας, και ΤΙ ΕΠΡΑΤΑΝ κατα τις προσταγές σας.
Για να δούμε λοιπόν!
Ας "απολαύσουμε" την ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΚΑΡΔΕΡΙΝΗ
Το όραμα της αναδημιουργίας του Ελληνικού Έθνους προσπαθούσε ΠΑΝΤΟΤΕ να το ματαιώσει η Ορθόδοξος Εκκλησία, και μάλιστα και πολύ παλαιότερα απο το ένδοξο '21. Ο ανθελληνισμός του φαναριού ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ!
Το 1805 ο πατριάρχης Καλλίνικος εξαπέλυσε αφοριστική εγκύκλιο κατά των επαναστατών. Την ίδια χρονιά ο Κατσαντώνης συγκρούεται στην Κρύα Βρύση Εύρυτανίας με επίλεκτο σώμα εκατό μαχητών κατά τριακοσίων Τουρκαλβανών οι οποίοι και υφίστανται πανωλεθρία.
Τον Ιούλιο του 1807 στην θέση Γούστρες του Ξηρομέρου δέχεται συνδυασμένη επίθεση δύο χιλιάδων Τουρκαλβανών, υποχωρεί και καταφεύγει στην Λευκάδα. Επιστρέφοντας στην Ρούμελη θα συνεχίσει τον αμείλικτο αγώνα του κατά των κατακτητών, αλλά έχοντας προσβληθεί από εύλογιά και ανήμπορος να πολεμήσει αποσύρεται στο σπήλαιο "Μοναστηράκι" των Αγράφων.
Το μυστικό έως τότε κρυσφήγετο του αετού της Ρούμελης θΑ ΠΡΟΔΟΘΗ στον Τουρκαλβανό μουχουρτάρη Άγο Βασσιάρη από τον καλόγερο Καρδερίνη είς εκτέλεση της αφοριστικής εγκυκλίου του Πατριαρχίου!!
Ο Κατσαντώνης, μαζί με τον Χασιώτη, παραδόθηκαν στον Αλή Πασά Ιωαννίνων όπου και βρήκανε ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ θΑΝΑΤΟ.
Ο εθνικός μας ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης στο ποίημα του «Ο Κατσαντώνης» της σειράς «Μνημόσυνα» αναφέρει:
“Ένας παπάς τον πρόδωκε /μαχαίρι να του γένη/η κοινωνιά που τώβαψε τ’ αφωρισμένο στόμα/θηλειά κι αστρίτης στον λαιμό τ’άγιο του πετραχήλι/να μη βρεθή πνευματικός να τον ξεμολογήση/κι’αγαπημένα δάχτυλα τα μάτια να του κλείσουν”
Στον πρόλογο του ποιήματος του ονομάζει ως ΠΡΟΔΟΤΗ τον καλόγερο Κεδρινό. Για προδοσία μιλούν σε αντίστοιχα έργα τους οι Τ.Κανδηλώρος, Κ.Ζησίου, CI.Fauriel, J.Emerson, ο Κ.Ράμφος στο «Κατσαντώνης, κλέφτικον επεισόδιον» (1862), καθώς και ο Π.Βασιλείου στο «Βίος Κατσαντώνη» (1809-β΄έκδοση σχολ.1963).
Από ότι μπορούνε να διαπιστώσουνε οι αγαπητοί ερευνητές, ούτε στα ξαφνικά γεννήθηκαν οι «απόψεις» του Γρηγορίου Ε΄ περί των αγωνιστών του 1821, δεδομένου ότι το Ιερατείο ήτανε ξεκάθαρα ΚΑΤΑ της ίδρυσης ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, αλλά ούτε και αποσκοπούσε μια τέτοια κίνηση στο να «αποσοβήσει» οτιδήποτε, παρά απλά έλεγαν, έγραφαν και εκτελούσανε αυτά που πίστευαν!!
ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΡΩΜΙΟΙ.
Οι ιστορικές αλήθειες βλέπετε δεν είναι πάντοτε ευχάριστες για όλους.
Διάβαζε να μαθαίνεις φίλτατε, διότι η ιστορία είναι ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΑ. Η ανθελληνική σας στάση ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΑΠΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ.
Ζητήστε τουλάχιστον ΣΥΓΝΩΜΗ απο τον Ελληνικό λαό και αφήστε την σκοταδιστική σας προπαγάνδα κατα μέρος, διότι οι μέρες σας έχουνε προ πολλού περάσει.
Ακόμη καλύτερο είναι, όταν επικαλούμαστε κείμενα και σχόλια να μην τα παραθέτουμε επιλεκτικά και να παραθέτουμε όλες τις απόψεις γιατί αποπροσανατολίζουμε.
Αναφέρομαι στα αποσπάσματα σχετικά με την προδοσία του Κατσαντώνη.
Οι απόψεις των ιστορικογράφων της εποχής λοιπόν σχετικά με το θέμα διαφέρουν δραματικά:
Ο Βλαχογιάννης μιλά για προδοσία χωρίς να λέει οτι αυτή έγινε από τον καλόγερο. ( " η προδοσιά τον έφαγε" ).
Ο Fauriel, "...δεν είναι γνωστόν υπό ποίου, υπό της γραίας ή υπό των καλογήρων, αλλά είτε υπό της πρώτης είτε υπό των άλλων επροδόθη και κατηγγέλθη εις τον Αλή πασά..."
Ο Emerson, "...η γυναίκα αυτή ή οι καλόγεροι τον πρόδωσαν στους τούρκους..."
Ο Φραγγίστας, "...ο στρατηγός Αγος Μουχουρντάρης περιοδεύων κατά τον μήνα Αύγουστον του αυτού έτους την επαρχίαν των Αγράφων,ειδοποιήθη παρά τινος Ιωάννου Γκούρλια, γεωργού, οτι ο Κατζαντώνης ασθενών περιφρουρείται εις το Μοναστηράκι υπό πέντε μόνον συντρόφων του..."
Ο Κασομούλης λέει τα ίδια με τον Φραγγίστα με τη διαφορά οτι μιλά για Θανάση και όχι Γιώργο Γκούρλια.
Ο Yemeniz μιλά ξεκάθαρα για μια γριά γυναίκα από το Καρπενήσι που περιδιάβαιινε τα βουνά σε αναζήτηση βοτάνων και που μπήκε στη σπηλιά σαν να έμπαινε στο σπίτι της. "...την άφησαν να μείνει στην πιό απομακρυσμένη γωνιά της φωλιάς τους. Ο Χασιώτης ( αδελφός του Κατσαντώνη ) όμως ανησυχούσε ζωηρά στη σκέψη οτι το μυστικό του αδερφού του βρισκόταν από δω και πέρα στο έλεος ενός πλάσματος ύποπτης προέλευσης και επαγγέλματος. Λίγο πριν ξημερώσει πήγε στη μεριά που η άγνωστη φαινόταν ν' αποκοιμήθηκε, αποφασισμένος να της πάρει το κεφάλι για να τη γλιτώσει από τους πειρασμούς της προδοσιάς. Η γυναίκα αυτή είχα αθόρυβα εξαφανιστεί τη νύχτα...Η γριά τους είχε προδώσει..."
Ο Κρέμος μιλά για κάποιον τσοπάνη ο οποίος "...επρόδωσε τον διαληφθέντα πιστόν φίλον και κουμπάρον,...θεωρών οτι κινδυνεύει να σουβλισθεί ζων και μετ' αυτού πυρποληθεί άπασα η οικογένειά του, βιασθείς ωμολόγησε κρυφίως το μέρος, όπου έκειτο ασθενής ο τρομερός Κατζαντώνης..."
Ο Ζήσιος επίσης μιλά για τσοπάνη που "...προμήθευε μέσω μιας γριάς τρόφιμα στον Κατσαντώνη στη σπηλιά. Η γριά όμως έπεσε στα χέρια των αρβανιτάδων και κάτω από τα βασανιστήρια αναγκάστηκε να μαρτυρήσει το όνομα του τσοπάνη...Χρησιμοποιώντας το δεκατριάχρονο παιδί του τσοπάνη και θάβοντάς το ζωντανό μπροστά του, τον ανάγκασαν μαρτυρήσει τη σπηλιά..."
Ο Αραβαντινός γράφει οτι "...συνελήφθη εις τα Αγραφα...προδοθείς υφ' ενός παπά..."
Ο Ράμφος μιλά για καλόγερο.
Ο Παπαντωνόπουλος για παπά - κουμπάρο του Κατσαντώνη.
Ο Βαλαωρίτης για παπά που του πήγαινε τρόφιμα στη σπηλιά.
Ο Κανδηλώρος, "...ατυχώς, εις βοσκός, βασανισθείς υπό του Μουχουρντάρη, άγοντος 700 Αλβανούς, υπέδειξε το σπήλαιον..."
Χώρια δε που κατά την τοπική παράδοση υπάρχουν άλλες 2-3 εκδοχές.
Λές παρακάτω:
quote:
Όσο για τις κατηγορίες που προσάπτουν κατά καιρούς στην Εκκλησία διάφοροι δεν είναι αληθινές. Γιατί και στην επανάσταση βοήθησε
Επιμένω στις θέσεις μου οτι η Εκκλησία πρώτη καταστρατηγεί και καταστρέφει τη διδασκαλία του φωτεινού Υιού του Δημιουργού-Ιησού.
Ποιά είναι η σχέση της Εκκλησίας με την επανάσταση και με κάθε επανάσταση φίλε μου?
Όταν ο Βαραβάς είχε δει την επιρροή του Ιησού στα πλήθη, θέλησε να τον χρησιμοποιήσει με το μέρος τους, το μέρος των ζηλωτών, για να καταφέρει να εναντιωθεί ευκολότερα στους Ρωμαίους.
Πλησίασε λοιπόν τον Ιησού και άρχισε να του μιλά για επανάσταση και δικαιοσύνη κ.λ.π.
Ο Ιησούς όμως του απάντησε: Όποιος σηκώσει σπαθί, θα αφανιστεί απο σπαθί.
Ο Υιός του Θεού, ήρθε στη Γη για να σηκώσει στους ώμους του τις αμαρτίες αυτού του κόσμου.
Όποιος θέλει να τον ακολουθήσει, θα κάνει το ίδιο...
Και μετά...βλέπεις απο αυτή την κρατικοδίαιτη μηχανή που ονομάζεται εκκλησία, να ευλογεί τα όπλα...
Εγώ δε μισώ κανέναν...αλλά κανείς δε μπορεί να με πείσει πως η Εκκλησία στηρίζεται στη διδασκαλία του Ιησού.
Όπως είπε η Zadok, αν ήταν αυτή την περίοδο εδώ ο Ιησούς, θα τους πετούσε όλους έξω απο τον Ναό
Του Πατέρα Του.
Εγώ να συμπληρώσω πως θα τους έσκιζε τα χρυσοποίκιλτα άμφια και θα τους έλεγε: Αν θέλετε να ονομάζεστε ποιμένες και καθοδηγητές του λαού, τότε να απαρνηθείτε τα πάντα.
Και αν νομίζετε πως έχετε εξασφαλίσει την είσοδό σας στη Βασιλεία των Ουρανών, να ξέρετε πως αυτοί που είναι πρώτοι θα μείνουν τελευταίοι και οι τελευταίοι θα εισέλθουν πρώτοι στη Βασιλεία Του Πατέρα μου.
Οδηγοί τυφλών! Δεν βλέπετε και δεν αφήνετε και άλλους να δούν!
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
Edited by - reptilesalonica on 28/01/2004 01:43:49
ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ.Η ΠΟΡΩΣΗ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ.
ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ Ο AVATAGR.
τυρανεας εγραψε
---------------------------------------------------------------------
"Για μενα "υπερανω ολων ειναι η Ελλας" και οποιος θεος η ανθρωπος ερχεται αντιθετος σε αυτο το πιστευω μου ειναι και εχθρος μου"
---------------------------------------------------------------------
ΔΗΛΑΔΗ ΦΙΛΕ ΤΥΡΑΝΕΑ ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΓΙΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΤΕΙΣ ΤΟΥΣ 'ΑΝΤΙΘΕΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΟΥ" ΣΑΝ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ?
ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΕΝΑ ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΕ ΚΑΥ*ΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΟΛΑ ΠΟΥ***ΝΑ ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΣ?
ΗΜΑΡΤΟΝ...
ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΛΕΕΙ:ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ,ΕΡΕΥΝΑ.
Edited by - GuessWho on 28/01/2004 02:57:02
quote:
ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ,ΕΡΕΥΝΑ
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟ ΛΕΕΙ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΥΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ;;;
Ο MANAG επικαλέστηκε νωρίτερα άρθρα σε ένα Φόρουμ, το οποίο δε διακρίνεται και για την ευρύτητα πνεύματος... 
Για να μην πω για το Μεταλληνό, τον οποίο θαυμάσαμε πριν 1 μήνα περίπου σε γνωστή εκπομπή της τηλεόρασης να λέει διάφορα θεόπνευστα. Είναι λυπηρό, το ότι είναι Καθηγητής Πανεπιστημίου!!!
Αγαπητέ GuessWho στην πυρά θα σε είχαν στείλει άλλες εποχές. Και μη διαβάσω από κάποιους φτηνές δικαιολογίες του στυλ: όχι εμείς, οι άλλοι (οι Καθολικοί) είναι οι κακοί.
Ήμαρτον, απλά αυτοί πρόλαβαν πρώτοι...
Λυπάμαι! Και κυρίως λυπάμαι γιατί πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν ντρέπομαι να πω ότι δε μ' ενδιαφέρει πώς τον λένε. Εγώ τον λέω σύντροφο (όπως είχε πρωτοπεί το κορυφαίο μυαλό της Κρήτης).
Επιτρέψτε μου όμως να παραφράσω τον στίχο:
"...όπου κι αν πάω, η εκκλησία (βλέπε: πατρίδα) με πληγώνει..."
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 28/01/2004 02:34:44