- Μην αφήσετε το κοινοβούλιο της ΕΕ να κλειδώσει το Διαδίκτυο! - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
Το συμπαν ( το μεγαλυτερο περιβαλλον , που μπορει να ορισει η διανοια μου) , ειναι απειρο .
Οι πληροφοριες μεσα σε ενα τετοιο χωρο ειναι αδυνατον να επεξεργαστουνε ορθολογιστικα απο τον μικρο ανθρωπινο επεξεργαστει μου .
Ετσι η σκεψη μου προσπαθει καθημερινα , για να μην χασει το μπαλακι, να αυτοπροσδιορισθει .
Επειδη αδυνατω , να βρω την πηγη, το κανω με μια απλη θεωρια ( απλη για εμενα ) , που δεν εχω την αναγκη να την αποδειξω .
Συμφωνα με αυτην υπαρχουνε αυλες οντοτητες .
Ειμαι ενα μερος .
Δυστυχως η ευτυχως δεν ειμαι αυλος (καθαρη αυλη οντοτητα ) .
Αν ημουνα , θα μπορουσα να γευθω σε απολυτο βαθμο την ελευθερια .
Τωρα ομως την περιοριζει το σωμα ( η υλη ) .
Παρα ταυτα αρκουμε ( προς το παρον ) ,στην ιδεα οτι προερχομαι απο μια αυλη οντοτητα .
Εκει που σταματαει η δυναμη της σκεψεως μου, συνεχιζει η αισθηση μου .
Συμφωνα με αυτην , οριζω την ζωη μου .
Για την ακριβεια την αληθινη ζωη, την οποια ελπιζω οτι αναζηταμε ακομη, μεσα απο το θεμα αυτο .
Το αποτελεσμα ειναι οτι εχω βρει τον αληθινο εαυτο μου .
Αυτον εκθετω ( η τουλαχιστον προσπαθω , να προβαλλω ) στην καθημερινοτητα μου .
Τωρα βεβαια αν ελεγα , οτι ειμαι απολυτα βεβαιος για την θεωρια μου, θα επρεπε να εξηγησω την καθε απορια , των συνανθρωπων μου ( π.χ εσενα ) ,με λογικα επιχειρηματα .
Οπως εγραψα , μου αρκει προς το παρον που ζω συμφωνα με οτι νιωθω και αισθανομαι .
Γνωριζω οτι βιωνω την αληθινη ζωη ,μονο που αυτο μπορω να το ισχυριστω για εμενα και οχι για καποιους αλλους συνανθρωπους μου .
Αυτο νοω οταν τρεχει η σκεψη μου στην αναζητηση της ελευθεριας .
πρώτον χαίρομαι που σε ξανασυναντάω στο θέμα και δεύτερον
quote:
‘‘Όταν αρχίζει η δράση, ο φόβος φεύγει.‘‘ θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω.
σου επιτρέπω να διαφωνήσεις όσο θέλεις, πρώτον γιατί συμφωνώ απόλυτα με αυτά που γράφεις σχετικά με την πρόταση αυτή, η αλήθεια είναι πως όταν ξεκινάς την δράση η μόνη πιθανή παρέα που μπορείς να έχεις είναι οι φόβοι σου και δεύτερον γιατί αυτό δεν το έχω γράψει εγώ καλέ μου φίλε...
Φίλε μου Αlfa Omega,
quote:
Η αναγκη της υλοποιησης των σκεψεων μας ειναι ο παραγοντας , που ελεγχει τον ατομικο βαθμο της ελευθεριας μας
Νομίζω πως ο πρωταρχικός παράγοντας που ελέγχει την ατομική ελευθερία μας είναι ο τρόπος που την αντιλαμβανόμαστε, ο τρόπος που την μεταφράζουμε.
Φίλε Δημήτρη,
Προσωπικά όταν διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο με βοήθησε να αναγνωρίσω πράγματα που δεν αναγνώριζα τότε, σε καμία περίπτωση όμως δεν κάνω προπαγάνδα υπέρ οποιουδήποτε βιβλίου. Πιθανόν να έχεις και εσύ δίκιο και απλώς όταν το διάβαζα να μην είχα την αναγνώριση να το κρίνω όπως αναφέρεις. Δεν έχει σημασία, η αποψή σου είναι σεβαστή εγώ απλώς μια πρόταση έκανα και τίποτα παραπάνω.
quote:
Το ερώτημα είναι : ποιο είναι αυτό το σημείο της αλλαγής και τι μπορεί να κάνει κάποιον να μην θέλει να αλλάξει τη συνήθεια του;
Πιστεύω πως το σημείο εκείνο που χρίζει αλλαγής συνειδητοποιείτε όταν η στασιμότητα και η συνήθεια αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά τον χαρακτήρα σου. Όταν νοιώθεις πως έχεις αρχίσει να πέφτεις σε έναν λήθαργο μέσα στον οποίο τίποτα δεν σε ικανοποιεί, όλα σε πνίγουν και έχεις μια μόνιμη ανησυχία. Όταν δηλαδή ο εαυτός σου εκφράζεται με έναν τρόπο που δεν σε ικανοποιεί σε μια αντίδραση των όλων όσων δεν του αρέσουν. Εκεί νομίζω πως είναι το σημείο όπου πρέπει να γίνει κάποια ή πολλές αλλαγές.
Ένας από τους λόγους που δεν αλλάζει κάποιος είναι όπως πολύ σωστά και εύστοχα αναφέρεις παρακάτω το βόλεμα αλλά επίσης είναι και η ανασφάλεια, είναι και η φοβία προς το άγνωστο αποτέλεσμα της αλλαγής, είναι και το μη ξεκάθαρο μυαλό για το τι ακριβώς χρειάζεται αλλαγή, είναι και η μη εύρεση τρόπου.
Η αλήθεια όμως είναι αυτή, πως ότι παύει να εξελίσσετε και ότι λιμνάζει για πολύ καιρό μια μέρα πεθαίνει. Μια στάσιμη λίμνη εξελίσσετε σε βούρκο, πρέπει πάντα κάτι να κυλάει σε αυτή προκειμένου να ανανεώνετε και να παραμένει καθαρή.
quote:
Υπάρχει σκέψη που δεν έχει ανάγκη να υλοποιηθεί;
Το νεφελοπερπάτημα όπως αναφέρεις, είναι όμως κι αυτό αναγκαίο. Είναι το διάλειμμα του εγκεφάλου και της ψυχής αρκεί αυτό να μην περνάει τα όρια. Εκεί όπου τίποτα δεν πρέπει να γίνει πράξη που συνεπάγεται με δράση, άγχος κ.λ.π. Μια εκδρομή σε ένα όνειρο. Το μυαλό και η λογική χρειάζεται όπως αναφέρεις την σύνδεση με κάτι γειωμένο, η ψυχή, ως ουσία και όχι ως έκφραση προς τον υλικό κόσμο, δεν το χρειάζεται αυτό, τρέφεται από συναισθήματα που μπορεί να παράγει η ίδια στον εαυτό της έστω και μέσω νεφελοπερπατημάτων. Κάτι που όμως είναι συχνά το παιχνίδι των παιδιών για τους μεγαλύτερους είναι μάλλον μια σπάνια λέξη και για μένα δυστυχώς.
quote:
Φίλε μου Αlfa Omega,
Νομίζω πως ο πρωταρχικός παράγοντας που ελέγχει την ατομική ελευθερία μας είναι ο τρόπος που την αντιλαμβανόμαστε, ο τρόπος που την μεταφράζουμε.
Ειναι oμως απαραιτητο ( για την προσωπικη μας εξελιξη ) , να μεταφραζουμε την ατομικη ελευθερια μας , oπως την αντιλαμβανομαστε ;;;
quote:
Αγαπητέ φίλε Trovadouro,
πρώτον χαίρομαι που σε ξανασυναντάω στο θέμα και δεύτερον
…
σου επιτρέπω να διαφωνήσεις όσο θέλεις
http://www.freesmileys.org/emo/greet025.gif
quote:
ότι λιμνάζει για πολύ καιρό μια μέρα πεθαίνει
Το κακό είναι ότι πριν πεθάνει μολύνεται και μολύνει…
Ας πούμε λοιπόν τι μπορεί να κάνει κάποιον να αλλάξει μια συνήθεια που δεν του παρέχει τίποτα αλλά του κοστίζει την ελευθερία του. Είναι έως παράδοξο ή παράξενο γιατί οι άνθρωποι ζητούν απεγνωσμένα κάποιες φορές να λιμνάσουν σε μία μη υγιή πραγματικότητα ή όνειρο.
quote:
Τον πρώτο λόγο απ' τους δυο που αναφέρεις τον καταλαβαίνω, τον δεύτερο όχι. Αν θες εξήγησε λίγο περισσότερο.
Αγαπητέ Δημήτρη,
Μπορεί να καταλαβαίνουμε την ανάγκη για την ελευθερία όπως και τις συνέπειες των ευθυνών αυτής, στην ζωή μας. Η αναβολή έχει να κάνει με τις προτεραιότητες που έχουμε βάλει στην ζωή μας. Ο αποπροσανατολισμός από τις πραγματικές ανάγκες της ψυχής μας. Μια σύγχυση που καθορίζεται από την έλλειψη αντίληψης της πραγματικότητας και της αξιοποίησης του χρόνου που μας δίνεται.
Φιλικά
Trovadouros
quote:
Ειναι oμως απαραιτητο ( για την προσωπικη μας εξελιξη ) , να μεταφραζουμε την ατομικη ελευθερια μας , oπως την αντιλαμβανομαστε ;;;
Όσο αφορά την προσωπική μας εξέλιξη νομίζω ότι είναι πολύ απαραίτητο να μπορούμε πρώτα απο όλα να κρίνουμε την αντιληψή μας, η αντίληψη είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο, είναι αυτή που σε οδηγεί σε κάθε σωστή ή λάθος κίνηση της ζωής σου. Οι περισσότεροι άνθρωποι σπάνια ασχολούνται με αυτή, νομίζουν ότι είναι ένα κομμάτι του εαυτού τους που δεν παίρνει αλλαγές, ούτε μετατροπές, το μεταφράζουν πολλές φορές και το μπερδεύουν με τον ίδιο το χαρακτήρα τους. Για μένα αυτό είναι λάθος, ναι μεν η αντίληψη επιρεάζει κατα πολύ το χαρακτήρα, ο χαρακτήρας όμως δεν είναι μόνο αντίληψη.
Η μετάφραση του κάθε τι έρχεται μέσω της αντίληψης. Αυτό είναι που πρέπει να προσέχουμε όσο αφορά την προσωπική μας εξέλιξη, και αυτό είναι και κάτι πολύ δύσκολο να καταλάβεις μόνο μέσω του εαυτού σου. Τα λάθη της αντιληψής σου συνήθως τα ανακαλύπτεις μέσω του περιγυρού σου, όταν έχεις παρατηρητικότητα και όταν κάτι τέτοιο σε ενδιαφέρει.
Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη όσο αφορά την προσωπική εξέλιξη μάλλον πιο γενικά και όχι μόνο προς την ελευθερία.
Όσο αφορά την ατομική μας ελευθερία, νομίζω ότι ο καθένας την μεταφράζει όπως αυτό καλύπτει την ψυχή του, με τον τρόπο δηλαδή που τον εκφράζει. Νομίζω πως είναι δικαίομα του καθενός το πως θα το νοιώσει αυτό, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν μπορεί το ίδιο νόημα ελευθερίας να μας καλύπτει όλους. Σίγουρα είναι απαραίτητο να εκφράζεται όπως την μεταφράζει διαφορετικά οδηγεί την ψυχή του σε καταπίεση που σίγουρα δεν ωφελεί, έχωντας όμως πάντα γνώση εαυτού και ελέγχοντας την μετάφραση που της δίνει ώστε να μην έχει άσχημο αντίκτυπο για τον περιγυρό του.
Αν τώρα ο τρόπος που μεταφράζει την ελευθερία του τον εμποδίζει απο την προσωπική εξέλιξη, ή τον οδηγεί κάπου που δεν θέλει, ή δεν τον αφήνει να απολαύση μια άλλη αρεστή κατάσταση, τότε νομίζω ότι ο μόνος τρόπος αλλαγής, χωρίς να υπάρξει καταπίεση που θα οδηγήσει κάπου αλλού αργότερα, είναι αυτός της αντίληψης του.
Αυτή τουλάχιστον είναι προσωπική μου άποψη θα ήθελα να άκουγα και την δική σου περι αυτού.
quote:
Ας πούμε λοιπόν τι μπορεί να κάνει κάποιον να αλλάξει μια συνήθεια που δεν του παρέχει τίποτα αλλά του κοστίζει την ελευθερία του. Είναι έως παράδοξο ή παράξενο γιατί οι άνθρωποι ζητούν απεγνωσμένα κάποιες φορές να λιμνάσουν σε μία μη υγιή πραγματικότητα ή όνειρο
O βασικότερος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι νομίζω η φοβία προς την αλλαγή, και όχι τόσο για την ίδια αλλαγή αλλά για τις συνέπειες που φέρνει αυτή. Υπάρχουν άνθρωποι που μέσω της συνήθειας ή με το να λιμνάζουν κάπου αντλούν μια ασφάλεια απαραίτητη για τον εαυτό τους έστω κι αν γνωρίζουν ότι την αντλούν απο λάθος καταστάσεις. Ο μεγαλύτερος φόβος τους είναι η ανασφάλεια και οι ευθύνες και ο πόνος που θα τους προξενέσει η αλλαγή. Δεν θέλουν να περάσουν απο εκεί, προτιμάν ένα γνωστό πόνο που έχουν ήδη μάθει πως να αντιμετωπίζουν παρά ένα άγνωστο που νοιώθουν ανίκανοι ή μη έτοιμοι ψυχολογικά να αντιμετωπίσουν έτσι η κατάσταση δαιωνίζετε.
Αυτό δεν είναι τόσο παράλογο ή παράδοξο είναι όταν κάποιος λιγοψυχεί και πιστεύω ότι όλοι κάπου κάπως σε κάποια φάση το έχουμε περάσει αυτό. Ακόμα και οι πιο δυνατοί χαρακτήρες.
Πως μπορείς τώρα να αλλάξεις κάτι τέτοιο.
Πιστεύω πρωταρχικά με το να αναγνωρίσεις την κατάσταση και ότι λιγοψυχείς μέσα σε αυτή.
Πιθανόν δεν υπάρχει μια συνταγή που θα έποιανε σε όλους. Αλλοι μπορεί να βοηθιόντουσαν με το να φτάναν να αγανακτούσαν με τον ίδιο τον εαυτό τους, άλλοι με το να άρχιζαν σιγά σιγά να δημιουργούν συνθήκες γύρω τους όπου θα τους έκαναν πιο εύκολη την αποχωρησή τους απο την συγκεκριμένη κατάσταση (νομίζω αυτός είναι ο πιο μη επώδυνος και αποτελεσματικός τρόπος.), άλλοι με το να αντιμετώπιζαν τους φόβους τους και άλλοι με το να πίεζαν τον εαυτό τους να κάνει τη βουτιά (να συγκεντρωνόντουσαν δηλαδή μόνο στη βουτιά και όχι στο μετέπειτα) απαξ και κάνεις τι βουτιά θες δεν θες θα κολυμπήσεις.
Οι περισσότεροι πάντως δαιωνίζουν μια κατάσταση μήνες μπορεί και χρόνια μέχρι να γίνει αυτό και όπως λες και εσύ μολύνονται και μολύνουν.
Αν αυτή η θεωρία σε βοηθάει να βιώνεις με απολύτως προσωπικό τρόπο την αληθινή ζωή, όπως λες, δεν υπάρχει κανένας λόγος να την αμφισβητήσω ούτε να μου εξηγήσεις οτιδήποτε. Από τη στιγμή που αφορά εσένα και κανέναν άλλον δεν υπάρχει κοινός τόπος για διάλογο.
serenite
quote:
Προσωπικά όταν διάβαζα το συγκεκριμένο βιβλίο με βοήθησε να αναγνωρίσω πράγματα που δεν αναγνώριζα τότε, σε καμία περίπτωση όμως δεν κάνω προπαγάνδα υπέρ οποιουδήποτε βιβλίου.
Eίπα την άποψη μου για τα συγκεκριμένου τύπου βιβλία. Ευπρόσδεκτη πάντως κάθε πρόταση-βοήθεια για βιβλία. Καλοσύνη σου που μας το πρότεινες. 
quote:
Ένας από τους λόγους που δεν αλλάζει κάποιος είναι όπως πολύ σωστά και εύστοχα αναφέρεις παρακάτω το βόλεμα αλλά επίσης είναι και η ανασφάλεια, είναι και η φοβία προς το άγνωστο αποτέλεσμα της αλλαγής, είναι και το μη ξεκάθαρο μυαλό για το τι ακριβώς χρειάζεται αλλαγή, είναι και η μη εύρεση τρόπου.Η αλήθεια όμως είναι αυτή, πως ότι παύει να εξελίσσετε και ότι λιμνάζει για πολύ καιρό μια μέρα πεθαίνει. Μια στάσιμη λίμνη εξελίσσετε σε βούρκο, πρέπει πάντα κάτι να κυλάει σε αυτή προκειμένου να ανανεώνετε και να παραμένει καθαρή.
Φόβος, αντίληψη, βόλεμα, ζωή, θάνατος είναι έννοιες που συνδέονται μεταξύ τους. Ο φόβος για το άγνωστο (που αναφέρεις) είναι φόβος για τον θάνατο. Κάθε βολή, στόχος ζωής συνεπάγεται έναν θάνατο στην αρχή και στο τέλος. Μόλις επιτευχθεί ο στόχος όλα τελειώνουν, έρχεται το τέλος. Το τέλος του τέλους είναι η αρχή προς ένα νέο τέλος. Ο φόβος για αυτό το τέλος είναι ουσιαστικά φόβος θανάτου εκείνου που έχουμε διαμορφώσει έως τώρα (το βόλεμά μας σε αυτό που γνωρίζουμε). Αυτό που είμαστε αντιστέκεται σε αυτό που μπορεί να γίνουμε, αντιστέκεται δηλαδή στον αφανισμό του, στον μερικό ή ολικό θάνατό του.
quote:
Το νεφελοπερπάτημα όπως αναφέρεις, είναι όμως κι αυτό αναγκαίο. Είναι το διάλειμμα του εγκεφάλου και της ψυχής αρκεί αυτό να μην περνάει τα όρια. Εκεί όπου τίποτα δεν πρέπει να γίνει πράξη που συνεπάγεται με δράση, άγχος κ.λ.π. Μια εκδρομή σε ένα όνειρο. Το μυαλό και η λογική χρειάζεται όπως αναφέρεις την σύνδεση με κάτι γειωμένο, η ψυχή, ως ουσία και όχι ως έκφραση προς τον υλικό κόσμο, δεν το χρειάζεται αυτό, τρέφεται από συναισθήματα που μπορεί να παράγει η ίδια στον εαυτό της έστω και μέσω νεφελοπερπατημάτων. Κάτι που όμως είναι συχνά το παιχνίδι των παιδιών για τους μεγαλύτερους είναι μάλλον μια σπάνια λέξη και για μένα δυστυχώς.
Μάλλον καταλαβαίνω τι εννοείς και ίσως να μην διαφωνούμε. Κατά τη γνώμη μου το παιχνίδι των παιδιών είναι απόλυτα γειωμένο και συνάμα υπερβατικό. Χρησιμοποιούν αντικείμενα της πραγματικότητας όπως την γνωρίζουν και αναπαράγουν (δημιουργούν) αυτή την πραγματικότητα με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεν την αποφεύγουν αλλά την ζουν στον πιο έντονο βαθμό της. Το νεφελοπερπάτημα που ανέφερα πιο πάνω είναι ολική φυγή από την πραγματικότητα. Δεν μας αρέσει η πραγματικότητα που ζούμε και την αποφεύγουμε με κάθε είδους παραισθησιογόνα (φυτικά, χημικά, ή ψυχολογικά). Όταν όμως υπάρχει η σύνδεση με εκείνο που βιώνουμε τότε το ονειροπόλημα μπορεί να γίνει δημιουργικό όπως το παιχνίδι των παιδιών.
Trovadouros
quote:
Η αναβολή έχει να κάνει με τις προτεραιότητες που έχουμε βάλει στην ζωή μας. Ο αποπροσανατολισμός από τις πραγματικές ανάγκες της ψυχής μας. Μια σύγχυση που καθορίζεται από την έλλειψη αντίληψης της πραγματικότητας και της αξιοποίησης του χρόνου που μας δίνεται.
Φίλε Trovadouros αν θέλεις διευκρίνισε λίγο περισσότερο γιατί και πάλι δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. Τι είναι έλλειψη αντίληψης της πραγματικότητας ; Μπορούμε να έχουμε ολική αντίληψη της πραγματικότητας ή είμαστε καταδικασμένοι να έχουμε μερική αντίληψη και κατά συνέπεια θα είμαστε εσαεί αποπροσανατολισμένοι;
Με την ευκαιρία μιας και ανέφερες πάλι το θέμα της ευθύνης και της ελευθερίας..
Η ευθύνη λογίζεται πρωταρχικά απέναντι στον εαυτό μας. Ουσιαστικά είναι ανακούφιση από τα βάρη που μας έχουν φορτώσει άλλοι και παράλληλα η ανάληψη του δικού μας βάρους, εκείνου που επιθυμούμε εμείς οι ίδιοι να σηκώσουμε. Ποιο μπορεί να είναι αυτό;
Για παράδειγμα ο Διογένης ο κυνικός είναι για εμένα υπόδειγμα ελεύθερου και υπεύθυνου ανθρώπου. Το ίδιο είναι και ο Μέγας Αλέξανδρος. Δυο προσωπικότητες διαφορετικές που όμως ακολούθησαν αυτό που είπε η ψυχή τους κόντρα στα δεδομένα της εποχής τους (ο καθ’ ένας με τον τρόπο του). Ήταν και οι δύο πρώτα απ' όλα αφεντικά/ηγέτες του εαυτού τους και γι’ αυτό μπορούσαν να ηγηθούν και στους άλλους.
Ο Διογένης πιάστηκε και πουλήθηκε για σκλάβος. Στο σκλαβοπάζαρο κανείς δεν τον έπαιρνε γιατί ήταν καχεκτικός και άθλιος σε εμφάνιση. Όταν τον ρώτησαν τι ξέρει να κάνει είπε πως γνωρίζει να εξουσιάζει και είπε του ντελάλη να φωνάξει μήπως κάποιος θέλει δεσπότη! Ενας πλούσιος Κορίνθιος που περνούσε από εκεί, ο Ξενιάδης, τον αγόρασε τον ελευθέρωσε και του ενέθεσε την διαχείριση του οίκου του και την εκπέιδευση των παιδιών του.
Είναι καταπληκτικό πως ο Διογένης βρέθηκε στο χειρότερο σημείο που μπορούσε να βρεθεί άνθρωπος της εποχής του και κατάφερε να φθάσει στο άλλο άκρο! Από δούλος έγινε αφέντης.
Ο Κλεομένης στο έργο του «Παιδαγωγικός» αναφέρει ότι οι φίλοι του Διογένη Θέλησαν να τον ελευθερώσουν και εκείνος τους αποκάλεσε ανόητους γιατί όπως είπε, τα λιοντάρια δεν είναι δούλοι αυτών που τα τρέφουν αλλά αυτοί που τρέφουν τα λιοντάρια είναι δούλοι των λιονταριών, αφού ο φόβος χαρακτηρίζει τους δούλους ενώ τα θηρία προκαλούν φόβο στους ανθρώπους.
Όταν κάποιος μακάριζε τον Καλλισθένη και έλεγε πόσες πολυτέλειες απολαμβάνει κοντά στον Αλέξανδρο, είπε : «Είναι δυστυχισμένος αφού τρώει όποτε κάνει κέφι ο Αλέξανδρος». (δηλαδή τρώει όποτε κάνει κέφι ο δεσπότης του).
Edited by - Δημήτρης on 26/05/2006 02:08:34
quote:
Είναι καταπληκτικό πως ο Διογένης βρέθηκε στο χειρότερο σημείο που μπορούσε να βρεθεί άνθρωπος της εποχής του και κατάφερε να φθάσει στο άλλο άκρο! Από δούλος έγινε αφέντης.
Σωστότερο είναι : "Πιάστηκε για δούλος και πουλήθηκε ως αφέντης".
Αυτη μας ενωνει , ειτε το θελουμε ειτε οχι . (τουλαχιστον στο θεμα της εργασιας ).
Ο διχασμος ,προβληματισμος, αντιπαραθεση,προερχεται απο τις διαφορετικες μας αντιληψεις .
Μπορει να βιωνω την αληθινη ζωη , (οπως την αντιλαμβανομαι ) δεν παυω ομως να εχω τους προβληματισμους μου .
Θα διαωνειζωνται, οσο ειμαι θνητος .
Ειναι καλο γιατι με αυτον τον τροπο παιδευω & εκπαιδευω τον εαυτο μου .
Εσενα αγαπητε Δημήτρης & εμενα , μας ενωνει κατι ιδιαιτερο .
Παροτι δεν σε γνωρισα απο κοντα ,σεβομαι σε αρκετα μεγαλο βαθμο την δικη σου προσωπικη αντιληψη ( για την ζωη γενικα ) , γιατι μεσα και απο αυτην βρηκα βοηθεια .
Δεν γνωριζω αν εγω μπορω να σου προσφερω κατι αναλογο, αυτο μονο εσυ & η ψυχη σου το γνωριζει .
-Δημιουργώ
-Διασκεδάζω με τις δραστηριότητες που με αγγίζουν
-Χαμογελάω
-Οραματίζομαι
-Διεκδικώ
-Συμβουλεύω και συμβουλεύομαι
-Τολμώ/Ρισκάρω
-Επικοινωνω και συναναστρέφομαι με διαφορετικους ανθρώπους
-Εκφράζω ελεύθερα την άποψή μου, ακούω και τις άλλες απόψεις
-Σέβομαι κάθε άνθρωπο
-Βελτιώνω τις σχεσεις μου(φλικές,ερωτικές,επαγγελματικές κ.α.)
-Σεβομαι και προστατεύω τη φύση και τα ζώα
-Διαβάζω, αποκτώ γνώσεις
-Κάνω έρωτα,φλερτάρω
-Θρηνώ για τα άσχημα αλλά φροντίζω να συσπειρώσω τις δυνάμεις μου και να επανέλθω
-Σκέφτομαι αισιόδοξα
-Αθλούμαι,φροντίζω το σώμα μου, τον εαυτό μου και την εμφάνισή μου
-Ακονίζω το μυαλό μου
-Επικροτώ το αξιέπαινο και το ηθικό, απορρίπτω το μοχθηρό και το υποκριτικό
-Μαθαίνω από τα λάθη μου, προσπαθώ να μην τα επαναλάβω
-Αποκτώ αίσθηση του χιούμορ,κάνω χιούμορ
-Βοηθάω τον αδύνατο, ζητάω βοήθεια από τον πιο δυνατό
-Ονειροπολώ
-Ταξιδεύω
-Σουλατσάρω
-Ξεκουράζομαι
-Κάνω μια καλή πράξη από περίσευμα καρδιάς και όχι για να κοκορεύομαι και να την διαφημίζω
-Κρατάω σε ένα τμήμα του εαυτού μου "το παιδί μέσα μου"
-Απολαμβάνω το φαγητό και το νερό
-Μαθαίνω να χάνω και όταν κερδίζω αναγνωρίζω την αξία του ηττημένου
-Είμαι ειλικρινής, απορρίπτω το ψέμα
.
.
.
.
.
.
.
.
Ομως αν συνεχίσω να γράφω δεν θα τελειώσουμε ποτέ
Πολλά θα μπορούσαν να προστεθούν για τον χαρακτηρισμό μιας ζωής ως "αληθινή".
Και σίγουρα για όλα τα παραπάνω θα πρέπει πάντα να βρίσκουμε το σωστό μέτρο. Το πολύ και το λίγο βλάπτει
Χαιρετώ
Αστρονομική απόδειξη περί της υπάρξεως φούξια ελεφάντων...
Edited by - Agnostic on 27/05/2006 08:27:16
Σε αυτο ολες οι χρηματικες συναλλαγες ,γινονται συμφωνα με την προσωπικη αντιληψη και την ελευθερη βουληση του καθενος .
Αναφερω ενα παραδειγμα :
Μπαινω στο φουρνο της γειτονιας μου και παιρνω τα 3 ψωμια ,που χρειαζεται καθημερινα η οικογενεια μου .
Οχι δεν τα αγοραζω ,απλα παιρνω αυτα που χρειαζομαι .
Το ιδιο κανω και για τα υπολοιπα υλικα αγαθα .
Οταν μπορω πληρωνω , οταν δεν μπορω δεν πληρωνω .
Αυτο το συστημα λειτουργει τελεια , μεσα στην σκεψη μου .
Τα σοβαρα προβληματα ξεκινανε , οταν θα επιχειρησω να την υλοποιησω .
Θα με περασουνε για τρελο ,αγαθο,γραφικο η τελειομανη
Η κοινωνια μας βεβαια , δεν ειναι αυτην την στιγμη ωριμη, για κατι τετοιο .
ΕΣΕΙς ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΙΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ , ΕΙΣΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΩΡΙΜΟΙ ,ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ;;;
Εγω το θεωρω μια αρκετα μεγαλη προκληση , για εμενα τον ιδιο και απο οτι γνωριζω τον εαυτο μου μεχρι σημερα , θα ελεγα οτι μπορω να τα καταφερω .
Θα επιθυμουσα να διαβασω την γνωμη σας .
Προσπαθώντας τώρα να σκεφτώ την ζωή μου μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα μου φαίνεται ψυχολογικά τουλάχιστον ιδιαίτερα κουραστικό.
Δουλεύω ας πούμε ένα 8ωρο κάθε μέρα επι ένα μήνα και έρχεται εκείνη η στιγμή που εγώ πρέπει να πληρωθώ, επειδή όμως η εταιρία δεν έχει, δεν πληρώνει. Ποια είναι τα συναισθήματα μου εκείνη την στιγμή; ότι δεν ανταμείφθηκε ο κόπος μου, ότι εγώ εξαρτάμε από κάποιον άλλον, ο οποίος άλλος μπορεί να θελήσει να με πληρώσει σήμερα μπορεί και μετά από ένα χρόνο.
Παρόλα αυτά δεν έχω πρόβλημα επιβίωσης γιατί με την σειρά μου θα πάω και θα ψωνίσω ότι θέλω χωρίς χρήματα δεν αισθάνομαι όμως πάλι ωραία γιατί νοιώθω ότι τα χρήματα που δεν δόθηκαν πρέπει να δοθούν. Νοιώθω ότι χρωστάω και ότι μαζεύεται σιγά σιγά ένα μεγάλο ποσό. Αρχίζει και με πιάνει η ανασφάλεια, νοιώθω άσχημα απέναντι στους συνανθρώπους μου που με την σειρά τους πρέπει να πάρουν λεφτά απο μένα για να τα δώσουν εκεί που χρωστάνε, είμαι σε μια κατάσταση πλέον όπου εξαρτάμε πλήρως απο την συνείδηση του προισταμένου της εταιρία που εργάζομαι αφού κανένας νόμος δεν με καλύπτει. Και περιμένω, και περιμένω, και τα νεύρα μου σπάνε, και τα χρέη μου αυξάνονται και κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα τσακωθούμε και η δική μου συναισθηματική κατάσταση θα είναι ένας μόνιμος εκνευρισμός για το αν και πότε θα του καπνίζει του καθενός να με πληρώνει για να πληρώνω με την σειρά μου και εγώ, θα είμασταν κάπως στο έλεος της συνείδησης του καθενός και θα εξαρτιώμασταν τόσο απο την συνειδησή του όσο και απο την αντιληψή του.
Αν το γενικεύσουμε το θέμα σίγουρα θα υπάρξουν και άνθρωποι όπου θα εκμεταλλευτούν την όλη κατάσταση, όπου πάντα θα παίρνουν και ποτέ δεν θα δίνουν, έτσι πολλές επιχειρήσεις θα φτάνουν να χρωστάνε τις πρώτες ύλες ας πούμε που κάποιοι άλλοι χρησιμοποίησαν αφιλοκερδός ως έτοιμο προιόν. Έχουμε δηλαδή έναν άνθρωπο που χρωστάει την πρώτη ύλη, κοπιάζει να την μετατρέψει σε κάποιο υλικό αγαθό και την δίνει τσάμπα σε κάποιον που ίσως να πληρώσει, ίσως και να μην πληρώσει ποτέ. Ποια είναι η ψυχολογία αυτού του ανθρώπου; Θα δημιουργηθεί μια κατάσταση εκ της οποίας οι αναίσθητοι και εκμεταλλευτές θα περνάν μια χαρά και οι έχοντας συνείδηση θα πνίγονται να ξεχρεώσουν για να τροφοδοτούν τους άγνωστους εκμεταλλευτές.
Συνεπώς πέρα της κατάρρευσης του οικονομικού συστήματος μιας χώρας θα δημιουργηθούν και άνθρωποι που δεν θα έχουν όρεξη για τίποτα, γιατί ποιος ο λόγος να δουλέψεις αν μπορείς να επιβιώσεις χωρίς εργασία, γιατί να είσαι εσύ ο χαζός του συστήματος;
Μέσα από όλα αυτά βλέπω αδύνατο την λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος, βλέπω ένα ψυχολογικό σπάσιμο από όλες τις πλευρές.
Τώρα αν θεωρήσουμε πως όλη η κοινωνία αποτελείτε από ευσυνείδητους, ηθικούς και ευαίσθητους ανθρώπους που έχουν φτάσει σε ένα υψηλό πνευματικό επίπεδο νομίζω ότι ούτε τότε θα χρειαζόταν το σύστημα αυτό γιατί πολύ απλά αν δεν είχες χρήματα ευχαρίστως θα σου τα έδινε κάποιος άλλος που θα του περίσσευαν αφού το πνευματικό του επίπεδο δεν θα τον έριχνε σε υλικές υπερβολές και γιατί θα γνώριζε ότι εσύ δεν εκμεταλλεύεσαι έχεις πραγματική ανάγκη. Μια κοινωνία με υψηλό πνευματικό επίπεδο, εκεί που τα εγώ κι ο ατομισμός θα είχε καταρρεύσει θα φρόντιζε για όλους. Ο γειτονάς σου θα γνώριζε πριν από εσένα τι εσένα σου λείπει και από την στιγμή που θα το είχε θα στο πρόσφερε. Μα και συ ο ίδιος έχοντας φτάσει σε ένα υψηλά πνευματικό επίπεδο θα ήταν πολύ λίγα αυτά που θα χρειαζόσουν και πολύ εύκολα θα καλύπτονταν. Δεν θα σου χρειαζόντουσαν ας πούμε 20 τζιν παντελόνια για το παιδί σου, γιατί μια πνευματική κοινωνία δεν θα ασχολιόταν τόσο με τα ρούχα, τα ρούχα θα ήταν απλά ένα αναγκαίο υλικό, δεν θα ήταν μόδα, δεν θα ήταν μάρκα, δεν θα ήταν απαραίτητο στοιχείο και αναγκαίο για μια σωστή εμφάνιση, δεν θα χρειαζόντουσαν όλοι αυτοκίνητο γιατί ο καθένας θα ήταν πρόθυμος να σε εξυπηρετήσει και να σε πάει παρακάτω, δεν θα ασχολιόταν κάποιος με το αν η τηλεόραση του θα ήταν πλάσμα ή ασπρόμαυρη γιατί ποιο κάτω θα γινόταν μια πολύ ωραία κουβέντα όπου ως πνευματικός άνθρωπος δεν θα ήθελε να χάσει μπροστά στο χαζοκούτι και πάει λέγοντας …
Δεν ξέρω κάπως έτσι τα φαντάζομαι εγώ τα πράγματα, εσύ τι νομίζεις ότι θα καλυτέρευε σε μια κοινωνία ένα τέτοιο σύστημα; Πως έχεις φανταστεί την επιβιωσή σου μέσα σ' αυτό;
Αν δεν υπαρχουνε θεσεις εργασιας , για ολα τα μελη, η τουλαχιστον για την πλειοψηφια της ελληνικης κοινωνιας δεν μπορει να υπαρξει καμια προοπτικη , για να υλοπιηθει ενα τετοιο ( υψηλου πνευματικου επιπεδου ) συστημα επιβιωσης .
Το ουσιαστικο ερωτημα ειναι ,ο τροπος με τον οποιο θα υλοποιηθουνε αυτες .
Ο ιδανικοτερος τροπος για εμενα ,ειναι η κρατικη πρωτοβουλια .
Σε ενα ισχυρο κρατος ,μπορει να υλοποιηθει αυτη η ιδεα .
Δυστυχως το ελληνικο κρατος δεν εχει μια τετοια υποδομη .
Ομως ?
Ο καθενας μας μπορει να υλοποιησει μια τετοια ιδεα για τον εαυτο του .
Αρκει βεβαια να πιστεψει καποτε ( οσο ακομη ειναι θνητος ) , σε μια ποιο δικαια κοινωνια , απο την ανθρωπινη .
Μια τετοια ειναι για εμενα η θεϊκή .
Υπαρχει .
Ας απαντησω ομως στα κατωθι ερωτηματα σου , ρεαλιστικα ( τουλαχιστον θα το προσπαθησω ) .
ΜΕ ΡΩΤΑς :
Δεν ξέρω κάπως έτσι τα φαντάζομαι εγώ τα πράγματα, εσύ τι νομίζεις ότι θα καλυτέρευε σε μια κοινωνία ένα τέτοιο σύστημα;
Απαντω :
Τον τροπο αντιληψης μας .
Θα επιδιωκαμε να πλουτισουμε περισσοτερο πνευματικα παρα υλικα .
ΜΕ ΡΩΤΑς :
Πως έχεις φανταστεί την επιβιωσή σου μέσα σ' αυτό;
Απαντω :
Ανετη, ομορφη, γαληνια ,μοναδικη ,τελεια γιατι δεν θα ετρεχα να ξοφλησω κατι που ποτε δεν θα καταφερνα .
Θα ζουσα ως ανθρωπος μεταξυ ομοιων .
Αλλα οπως ,αφησα να αυτονοηθει , η αντιληψη ολων μας εχει σε ομαδικο επιπεδο τα μαυρα χαλια της .
Τι εννοvω ;;;
Ειμαστε ελαχιστοι , ολοι εμεις ( ευχομαι να εισαι και εσυ μια απο αυτες τις ψυχες ) , που πιστευουνε ,οτι η αληθινη ζωη θα ερθει μετα τον απολυτα σιγουρο βιολογικο θανατο .
Γιατι ειμαι τοσο σιγουρος ;;;
Γιατι μεσα μου αγαπητη serenite ,εχω θεο αληθινο .
Ζητω συγγνωμη αν ακουγεται εγωιστικο, αλλα αυτη ειναι η αποψη μου μεχρι και αυτην την χρονικη στιγμη ,που την καταθετω δημοσιως . .
Ευχαριστω για την αναγνωση .
quote:
Φίλε μου Alfa Omega,Τώρα αν θεωρήσουμε πως όλη η κοινωνία αποτελείτε από ευσυνείδητους, ηθικούς και ευαίσθητους ανθρώπους που έχουν φτάσει σε ένα υψηλό πνευματικό επίπεδο νομίζω ότι ούτε τότε θα χρειαζόταν το σύστημα αυτό γιατί πολύ απλά αν δεν είχες χρήματα ευχαρίστως θα σου τα έδινε κάποιος άλλος που θα του περίσσευαν αφού το πνευματικό του επίπεδο δεν θα τον έριχνε σε υλικές υπερβολές και γιατί θα γνώριζε ότι εσύ δεν εκμεταλλεύεσαι έχεις πραγματική ανάγκη. Μια κοινωνία με υψηλό πνευματικό επίπεδο, εκεί που τα εγώ κι ο ατομισμός θα είχε καταρρεύσει θα φρόντιζε για όλους. Ο γειτονάς σου θα γνώριζε πριν από εσένα τι εσένα σου λείπει και από την στιγμή που θα το είχε θα στο πρόσφερε. Μα και συ ο ίδιος έχοντας φτάσει σε ένα υψηλά πνευματικό επίπεδο θα ήταν πολύ λίγα αυτά που θα χρειαζόσουν και πολύ εύκολα θα καλύπτονταν. Δεν θα σου χρειαζόντουσαν ας πούμε 20 τζιν παντελόνια για το παιδί σου, γιατί μια πνευματική κοινωνία δεν θα ασχολιόταν τόσο με τα ρούχα, τα ρούχα θα ήταν απλά ένα αναγκαίο υλικό, δεν θα ήταν μόδα, δεν θα ήταν μάρκα, δεν θα ήταν απαραίτητο στοιχείο και αναγκαίο για μια σωστή εμφάνιση, δεν θα χρειαζόντουσαν όλοι αυτοκίνητο γιατί ο καθένας θα ήταν πρόθυμος να σε εξυπηρετήσει και να σε πάει παρακάτω, δεν θα ασχολιόταν κάποιος με το αν η τηλεόραση του θα ήταν πλάσμα ή ασπρόμαυρη γιατί ποιο κάτω θα γινόταν μια πολύ ωραία κουβέντα όπου ως πνευματικός άνθρωπος δεν θα ήθελε να χάσει μπροστά στο χαζοκούτι και πάει λέγοντας …
Για να θεωρησουμε οτι ολη η κοινωνια αποτελειται απο ευσυνειδητους ,ηθικους και ευαισθητους ανθρωπους , ειναι προυποθεση να υπαρξει ενα υψηλο πνευματικο επιπεδο
μεταξυ μας .
Απο μονο του ,η αν θες απο την μειοψηφια , δεν μπορει να εξελιχθει σε αυτο το σημειο .
Εχει ηθικη υποχρεωση ο καθενος απο εμας ,που εφτασε σε αυτο το υψηλο πνευματικο επιπεδο , να προσπαθει να το μεταδωσει .
Υποχρεωση απεναντι σε ποιον, ποιους , η σε τι ;;;
Απεναντι στον ιδιο τον εαυτο του .
Τα εγω ειναι τοσα , οσοι και οι ανθρωποι επανω στον πλανητη γη .
Ο εαυτος ενας .
Ακουγεται θεωρητικο , ειναι για εμενα η μονη αληθεια .
Σημερα εχω ξανα την ευκαιρια , να προσφερω και να λαβω πνευματικα ερεθισματα , απο το κοινωνικο περιβαλλον στο οποιο θα δραστηροποιηθω .
Το εγω θα το αφησω στο σπιτι μου και θα παρω μαζι μου μοναχα τον αληθινο εαυτο μου .
Τουλαχιστον θα το επιδιωξω .
Δυσκολο, οχι ομως και ακατορθωτο .
Το εχω βιωσει στο προσφατο παρελθον,θα το επιδιωξω και παλι σημερα .
δεν ξέρω εμένα συνεχίζει να μου φαίνετε δύσκολο ως την υλοποιησή του, ίσως εσύ να έχεις σκεφτεί παραμέτρους που εγώ δεν έχω, ίσως πάλι να έχεις συλάβει κάποιο ανώτερο νόημα που επίσης πάνω σ΄αυτό το θέμα δεν έχω για το πως θα μπορούσαν να υλοποιηθούν όλα αυτά, την υλοποίηση την βλέπω μόνο προς τα άτομα που με έχουν μάθει και με εμπιστεύονται, π.χ. ένα μικρό μαγαζάκι που έχω στην γειτονιά ακόμα κι αν δεν έχω χρήματα θα μου δώσει ότι θέλω γιατί ξέρει πως θα συμπεριφερθώ ανάλογα.
Με όλα αυτά όμως μου έφερες στο μυαλό κάτι. Είχα πάει πριν κάποιο καιρό στην Μύλο για ένα τριήμερο, μπαίνω σε ένα μικρό ξενοδοχείο λοιπόν και λέω θέλω ένα δωμάτιο, μπλα μπλα μου το κλείνουν, αλλά εγώ δεν είχα τα πράγματα μαζί μου και τους λέω θα έρθω σε κανα δύορο με τα πράγματα. Ταυτότητα θέλετε λέω, τι να την κάνουμε παιδάκι μου μου λέει, θέλετε τότε τα χρήματα μπροστά λέω εγώ, όχι μου λένε (αυτοί δεν έμεναν εκεί γιατί ήταν ακόμα και χειμώνας και γνώριζαν πως εγώ είχα φτάσει εκεί με φουσκωτό) ένα τριήμερο ούτε που τους είδα και φεύγοντας μου λένε άσε τα λεφτά σε ένα συρτάρι συγκεκριμένο. Θα μπορούσα εν ολίγοις να είχα μπει στο φουσκωτό και να μην με ξανάβλεπαν ποτέ, θα μπορούσα επίσης να είχα πάρει και πράγματα απο το ξενοδοχείο φεύγοντας, το ίδιο έγινε και με το αυτοκίνητο. Μου άρεσε πολύ αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ των ανθρώπων, δεν είχαν το φόβο μην τους κλέψεις, για εκείνους ήταν αυτονόητο ότι θα τους σεβάστείς και θα φερθείς ανάλογα. Ίσως σε αυτούς τους τόπους όπου οι άνθρωποι είναι ακόμα πιο αγνοί το ονειρό σου να πραγματοποιόταν πολύ πιο εύκολα.
quote:
( ευχομαι να εισαι και εσυ μια απο αυτες τις ψυχες ) , που πιστευουνε ,οτι η αληθινη ζωη θα ερθει μετα τον απολυτα σιγουρο βιολογικο θανατο .[quote]Φυσικά και το πιστεύω, εκείνο που δεν πιστεύω είναι ότι περιμένει ίδια ζωή όλους μας, ο καθένας θα πάρει πάλι τον προσωπικό του δρόμο. Όταν ήμουνα μικρή έποιανα τον εαυτό μου συχνά να βαριέται και να θεωρεί πολλά πράγματα ανούσια και πολλές φορές έλεγα απο μέσα μου άντε να τελειώνουμε απο δω να πάμε παρακάτω. Ακούγετε λίγο τρελό πιθανόν αλλά αυτό αισθανόμουνα πως μετέπειτα υπήρχε κάτι πολύ καλύτερο και ανυπομονούσα γι αυτό, μετά όμως συνηδητοποίησα πως ο κάθε ένας πρέπει να παίξει τον δικό του ρόλο στην ζωή κι αυτό έπρεπε να κάνω και γω, να βρώ τον δικό μου.
[quote]Γιατι μεσα μου αγαπητη serenite ,εχω θεο αληθινο .
Ζητω συγγνωμη αν ακουγεται εγωιστικο
Δεν ακούγεται καθόλου εγωιστικό φίλε μου και δεν έχω κανένα λόγο να σε αμφισβιτήσω, αν μη τι άλλο είσαι ο άνθρωπος που έκανε 360 μοίρες στροφή στη ζωή του (έτσι έχω καταλάβει τουλάχιστον) κάποιος σε βοήθησε σε αυτό ....
Να σαι καλά.
quote:
Φίλε μου Alfa Omega,
Δεν ακούγεται καθόλου εγωιστικό φίλε μου και δεν έχω κανένα λόγο να σε αμφισβιτήσω, αν μη τι άλλο είσαι ο άνθρωπος που έκανε 360 μοίρες στροφή στη ζωή του (έτσι έχω καταλάβει τουλάχιστον) κάποιος σε βοήθησε σε αυτό ....Να σαι καλά.
Σωστα αντιληφθηκες και αυτο το (καποιος ) ,ειναι ο απειρος εαυτος μου , που αδιαλειπτως προσπαθω να τον αντιληφθω στην πραγματικη του διασταση .
Αν η προσπαθεια μου ειναι θετικη ,η αρνητικη , αυτο θα πρεπει ( ευχομαι ) να το γνωρισες ειδη αγαπητη serenite .
ΥΓ.
Αυτην την στιγμη, θα ηθελα να δω τον κοσμο ολο, μεσα απο την δικη σου ψυχη .
Προσπαθησε σε παρακαλω να κανεις το ιδιο .
Καποια στιγμη θα ενωθουνε οι δυο ψυχες και θα γινουνε μια .
Μα ακομη και αν δεν συμβει αυτο, θα εχουμε κατι που θα μας ενωσει τωρα και στο μελλον .
Τι ;;;
Η χαρα σου χαρα μου .
Η θλιψη σου θλιψη μου .
Η αγαπη σου αγαπη μου .
Το θελεις ;;;
quote:
Μπορούμε να έχουμε ολική αντίληψη της πραγματικότητας ή είμαστε καταδικασμένοι να έχουμε μερική αντίληψη και κατά συνέπεια θα είμαστε εσαεί αποπροσανατολισμένοι;
Ολική αντίληψη της πραγματικότητας; Μου φαντάζει αρκετά δύσκολο. Μπορούμε να έχουμε όμως σωστή γενική κατεύθυνση. Αν θές είμαστε καταδικασμένοι στην πορεία μας να σταματάμε για λίγο να αναθεωρούμε, να ανανεωνόμαστε, να κρίνουμε, να προχωράμε… έτσι νομίζω τουλάχιστον.
Φιλικά,
Trovadouros
φυσικά και έχω καταλάβει ότι η προσπαθειά σου είναι θετική.
To υστερογραφό σου ήταν πολύ όμορφο και ευγενικό απο μέρος σου, δεν ξέρω αν οι ψυχές κάπου ενώνονται η αν η καθεμία μένει ξεχωριστή για τον σκοπό της, αλλά σίγουρα και μέσα απο την δική σου ψυχή έχω προσπαθήσει να δω, αυτό νομίζω το αισθάνεσαι.
φυσικά και θα ήθελα τα όσα αναφέρεις και θα τα ήθελα όχι μόνο προσωπικά, θα τα ήθελα ως ένα γενικό κανόνα σ' αυτή τη ζωή, ένα κανόνα που ο καθένας θα έπρεπε να αισθανθεί και που θα ευχόμουν να υπάρχει.
Εύχομαι η θετική σου προσπάθεια να διαρκέσει για πάντα και όπως είχα πει και κάπου αλλού, ότι αφήνεις μέσα στον μικροκοσμό σου, πάντα θα εξαπλώνετε... γι αυτό να είσαι σίγουρος.
σκεφτομαι αρα υπαρχω
T_Chameleon of Rodos
με αρκετή καθυστέρηση -και πάλι λόγω επαγγελματικού φόρτου - θα ήθελα να σου διευκρινήσω Trovadoure τι εννοούσα λέγοντας : "όταν αρχίζει η δράση, ο φόβος φεύγει"
Συνήθως πριν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι καινούργιο ή σημαντικό στη ζωή μας προβληματιζόμαστε πολύ ή ακόμα πάρα πολύ.
Κάνουμε άπειρες σκέψεις, φανταζόμαστε πιθανά σενάρια και διάφορες παραμέτρους, που κυρίως μας μπλοκάρουν και είναι η αιτία να φοβόμαστε ή αγχωνόαστε.
Οταν όμως πάρουμε μία απόφαση και αρχίζουμε να την υλοποιούμε, τότε παύουμε να σκεφτόμαστε τα αν και μήπως και αν δεν ... συγκεντρώνουμε τη δύναμη, την σκέψη, την ενέργεια μας σε κάτι πολύ συγκεκριμμένο που είναι η δράση, η εφαρμογή της απόφασης μας.
Αυτό δεν αφήνει περιθώρια στο νου να συνεχίσει τα παιχνίδια του, έτσι κατά κάποιο τρόπο αφού έχουμε μπει στο νερό, κολυμπάμε. Και αυτό μας επιτρέπει να χαλαρώσουμε από τη νοητική διαδικασία της αμφιβολίας και του φόβου.
quote:
Ολική αντίληψη της πραγματικότητας; Μου φαντάζει αρκετά δύσκολο. Μπορούμε να έχουμε όμως σωστή γενική κατεύθυνση. Αν θές είμαστε καταδικασμένοι στην πορεία μας να σταματάμε για λίγο να αναθεωρούμε, να ανανεωνόμαστε, να κρίνουμε, να προχωράμε… έτσι νομίζω τουλάχιστον
και εγώ έτσι νομίζω οτι διαμορφώνουμε την αντίληψη μας για τη ζωή. Με συχνές "στάσεις" για επανεπιβεβαίωση ή αναθεώριση και αυτό είναι που μας επιτρέπει την ανανέωση και την ζωντανή, συνειδητή ζωή.
Alfa-omega αυτός ο τρόπος που προτείνεις ή ονειρεύεσαι για τη ζωή μου θυμίζει την Ιδανική Πολιτεία του Πλάτωνα. Εκεί όμως οι άνθρωποι καταρχήν καλλιεργούσαν και ανέπτυσαν κάποιες αρετές και αυτό ήταν η αιτία που τους επέτρεπε ή τους έδινε το δικαίωμα να μετέχουν της Ιδανικής Πολιτείας επειδή και οι ίδιοι διαμορφώνονταν σε ιδανικούς πολίτες.
Τι είναι αυτό που ενώνει τις ψυχές; Τι ενώνει τους Πολίτες; Μήπως μια Ανώτερη Ιδέα, ένα Ιδανικό;
Φιλικά