- Διάδοση χριστιανισμού και Εθνικοί ... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

θέλω να σε μαλώσω δημοσίως.

Ο Ψηλός εξαφανίστηκε, ο Δημήτρης παραπαίει και η συζήτηση κοντεύει να κλείσει.
Όλα αυτά γιατί?

Διότι χρησιμοποιείς στοιχεία από τα κείμενα των πατέρων της εκκλησίας και επιχειρήματα βγαλμένα μέσα από αυτά.

Δεν καταλαβαίνεις ότι όπου δεν τους παίρνει την κάνουν. Όπου στερεύουν τα επιχειρήματα τους αποχωρούν?

κάνε τους λίγο σκόντο σε παρακαλώ,για να μην καταλήξουν στον Καυκιό!

Και μιας που μου λέτε ότι ο SFR μιλάει με στοιχεία και παραθέτει πηγές, εγώ βλέπω ότι δεν το κάνει και πιστεύω ότι το αποφεύγει ηθελημένα.
Αυτό το βλέπουμε στο σχολιασμό που τόλμησε να κάνει για το Μέγα Βασίλειο.

Ορίστε όλο το σχόλιό του:

quote:

---

Φίλε Vasiliscm, κάποιος σου υπέδειξε να διαβάσεις "τους πατέρες της εκκλησίας" για να πάρεις απαντήσεις στα ερωτήματά σου για τις ουρές αναμονής προς την τελική κρίση. Καταρχήν ο ίδιος ο Ιησούς αναφέρει στο Ευαγγέλιο ότι η "β' παρουσία" και η "κρίση", ό,τι κι αν σημαίνουν αυτά, θα συμβεί "πριν ακόμα αποχωρήσει αυτή η γενιά" - δεν έχω πρόχειρη την ακριβή διατύπωση. Φυσικά έκτοτε πέρασαν 2.000 χρόνια και υπήρξαν πολλές νεώτερες προγνώσεις περί επερχόμενης β' παρουσίας κλπ., αλλά να μην είμαστε και μικροπρεπείς ... τί είναι 2.000 χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα?

Οι πατέρες της εκκλησίας πιθανόν να έχουν γράψει και γι' αυτό που ρωτάς, αλλά δύσκολα θα γίνει δυνατόν να ελεγχθεί η ακρίβεια των γραπτών τους, αφού πρέπει να περιμένουμε πρώτα την "ημέρα της κρίσης" - ζήσε μαύρε μου τον Μάη να φας τριφύλλι ... Ας δούμε τί γράφουν όμως οι πατέρες και συγκεκριμένα ο μέγιστος εξ αυτών, ο Καππαδόκης Βασίλειος, για τη συγκρότηση του κόσμου και τη Γη, τα οποία είμαστε σήμερα σε θέση να επαληθεύσουμε (άτιμη επιστήμη!).

Στο βιβλίο του "Εξαήμερον" γράφει λοιπόν ο λαμπρός φωστήρας της οικουμένης: Καταρχήν απορρίπτει όλες τις ελληνικές κοσμολογικές θεωρίες, γιατί είναι ειδωλολατρικές! Βέβαια με τους χάρτες του πτολεμαίου ταξίδεψε ο Κολόμβος στην Αμερική, αλλά δεν ενδιαφέρει, αφού ήταν ειδωλολατρικοί χάρτες! Όλα όσα θεωρούμε σωστά, γράφει ο Βασίλειος, πρέπει να επιβεβαιώνουν τις γραφές, αλλιώς είναι απορριπτέα. Και τις γραφές, λέει ο Βασίλειος στο "Εξαήμερον", πρέπει να τις κατανοούμε επί λέξει και όχι αλληγορικά. Επειδή όμως έτσι δημιουργούνται πολλά κενά και προκύπτουν αντιφάσεις μεταξύ των γραπτών και των παρατηρουμένων, ο Βασίλειος αποφαίνεται ότι ο θεός επίτηδες δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες, γιατί αυτές δεν αφορούν τους ανθρώπους, άρα δεν χρειάζεται να τις διερευνούμε! Πρώτο δίδαγμα Vasiliscm: Πίστευε και μη ερεύνα, μπρε!

Ως προς τις λεπτομέρειες της κοσμογονίας, δίνει ο Βασίλειος εξηγήσεις του τύπου ότι η Γη δεν στηρίζεται ούτε σε νερά, αλλιώς θα βούλιαζε, ούτε στον αέρα, διαφορετικά θα έπεφτε. Η μόνη δυνατή και αναμφισβήτητη εξήγηση βρίσκεται λοιπόν στους Ψαλμούς «εν τω χειρί αυτού τα πέρατα της Γης» και δεν υπάρχει πλέον αντικείμενο για συζήτηση, αφού από τα χέρια του θεού δεν υπάρχει φόβος να πέσει η Γη. Η ιδέα ότι ένας "θεόπνευστος πατέρας" έπρεπε να είναι σε θέση να γράψει ευθέως το σωστό μηχανισμό αιώρησης των πλανητών ή καλύτερα να μην ασχολείται με θέματα που αγνοεί παντελώς, δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό εκείνων που διαβάζουν τα όποια γραπτά του και συνιστούν και σε άλλους να τα διαβάσουν.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η σύσταση του στερεώματος που αναφέρεται στη Γένεση: Είναι το στερέωμα από πάγο, από ορεία κρύσταλλο, από λεπιδόλιθο που έλεγαν οι παλαιότεροι χριστιανοί ερμηνευτές; Ο Βασίλειος δεν τοποθετείται ως προς το υλικό κατασκευής, γνωρίζει όμως ότι εσωτερικά το στερέωμα είναι κοίλο για να εξηγηθεί ο ουράνιος θόλος και εξωτερικά επίπεδο ή κυρτό, ώστε να συγκρατούνται τα νερά που πέφτουν στη Γη με τη μορφή της βροχής κλπ. Μια ταράτσα που στάζει νερό είναι δηλαδή ο ουρανός! Ως προς τον αριθμό των θαλασσών πάνω στη Γη που αποτελούσε για κοσμολογικούς και θεολογικούς λόγους αντικείμενο συζητήσεων εκείνη την εποχή, ο Βασίλειος αποφαίνεται ότι υπάρχει μόνο μία θάλασσα, η Κασπία, η οποία πρέπει να συγκοινωνεί με τον Ωκεανό, αλλά οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το ακριβές σημείο. Δεύτερο μήνυμα: Οι πεφωτσμένοι πατέρες δεν ήξεραν τίποτα περισσότερο από την ευρύτερη περιοχή που γεννήθηκαν. Φαντάσου τί ήξεραν και τί ξέρουν αυτοί που τους παίρνουν ακόμα στα σοβαρά!

Τώρα, εσύ μπορείς να κρίνεις αν οι κοσμολογικές περιγραφές του συγκεκριμένου εκκλησιαστικού πατέρα (υπάρχουν κι άλλες από άλλους) έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Θα σου συνιστούσα πάντως να μην πεις αυτά τα σοφά στο μάθημα της γεωγραφίας, γιατί θα σε ανακηρύξουν οι συμμαθητές σου ως πλακατζή περιοπής! Κατ' αναλογίαν μπορείς να συμπεράνεις όμως ποια είναι η βαρύτητα των σκέψεων των ανθρώπων του πρώιμου Μεσαίωνα για άλλα θέματα, όπως αυτά που έθεσες με τα ερωτήματά σου!

------------
Οι αναφορές στην "Κοσμολογία" του Βασίλειου περιέχονται στο "Εξαήμερον" και αποσπασματικά στο βιβλίο του Cyril Mango: "Βυζάντιο, Η αυτοκρατορία της νέας Ρώμης", ΜΙΕΤ, Αθήνα 2002. ΜΙΕΤ = Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας

---

Διαφορές υπήρχανε φίλτατε, διότι ΥΠΗΡΧΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

Διαφορές υπήρχανε, και καλώς υπήρχανε, διότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝΕ ΘΕΣΦΑΤΑ ΚΑΙ «ΕΞ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ» ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ!

Διαφορές υπήρχανε, διότι ίσχυε η ΘΕΟΦΙΛΙΑ και όχι η ΘΕΟΔΟΥΛΕΙΑ!

Διαφορές υπήρχανε, διότι αυτές ακριβώς οι διαφορές γέννησαν την δημοκρατία και όχι τους «εξ αποκαλύψεως» κύριους και αφέντες επί της γης!

διαβάζεις στραβά. Μιλώ για τις διαφορές που υπήρχαν και έκαναν τους μεν να καταφέρονται βίαια κατά των δε, με τρόπους που δεν τιμούσαν καθόλου αυτό που πρέσβευαν.

Καταλαβαίνεις πόλύ καλά τι λέω, και σταμάτα να κάνεις το "γερμανό"

Ιδού Ψηλέ το αυθεντικό κείμενο του “εξαημερου” του Βασιλείου του Μέγα, που βρίσκεται στην ιστοσελίδα: http://www.apologitis.com/gr/keimena/lipsi.htm

Λέει ο Βασίλειος για τον Εβραίο Θεό:

῾Ο στερεώσας τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ καπνόν· τουτέστι, λεπτὴν φύσιν καὶ οὐ στερεὰν οὐδὲ παχεῖαν εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ σύστασιν οὐσιώσας. Καὶ περὶ τοῦ σχήματος δὲ ἱκανὰ ἡμῖν τὰ παρ' αὐτοῦ, εἰπόντος ἐν δοξολογίᾳ Θεοῦ· ῾Ο στήσας τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ καμάραν.

Και λίγο παρακάτω το ζουμι:

Εάν τε γὰρ ἀέρα φῇς ὑπεστρῶσθαι πλάτει τῆς γῆς, ἀπορήσεις, πῶς ἡ μαλθακὴ καὶ πολύκενος φύσις ἀντέχει ὑπὸ τοσούτου βάρους συνθλιβομένη, ἀλλ' οὐχὶ διολισθαίνει πάντοθεν τὴν συνίζησιν ὑποφεύγουσα, καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ ἄνω ὑπερχεομένη τοῦ συμπιέζοντος. Πάλιν, ἐὰν ὑποθῇς ἑαυτῷ ὕδωρ εἶναι τὸ ὑποβεβλημένον τῇ γῇ, καὶ οὕτως ἐπιζητήσεις, πῶς τὸ βαρὺ καὶ πυκνὸν οὐ διαδύνει τοῦ ὕδατος, ἀλλ' ὑπὸ τῆς ἀσθενεστέρας φύσεως τὸ τοσοῦτον ὑπερφέρον τῷ βάρει κρατεῖται· πρὸς τὸ καὶ αὐτοῦ τοῦ ὕδατος τὴν ἕδραν ἐπιζητεῖν, καὶ πάλιν διαπορεῖν τίνι στεγανῷ καὶ ἀντερείδοντι ὁ τελευταῖος αὐτοῦ πυθμὴν ἐπιβαίνει.
᾿Εὰν δὲ ἕτερον σῶμα τῆς γῆς ἐμβριθέστερον ὑποθῇ κωλύειν τὴν γῆν πρὸς τὸ κάτω χωρεῖν, ἐνθυμηθήσῃ κἀκεῖνο ὁμοίου τινὸς δεῖσθαι τοῦ στέγοντος καὶ μὴ ἐῶντος αὐτὸ καταπίπτειν. Κἄν τι δυνηθῶμεν ἐκείνῳ συμπλάσαντες ὑποθεῖναι, τὸ ἐκείνου πάλιν ἀντέρεισμα ὁ νοῦς ἡμῶν ἐπιζητήσει, καὶ οὕτως εἰς ἄπειρον ἐκπεσούμεθα, τοῖς ἀεὶ εὑρισκομένοις βάθροις ἕτερα πάλιν ἐπινοοῦντες. Καὶ ὅσῳ ἐπὶ πλεῖον τῷ λόγῳ προΐεμεν, τοσούτῳ μείζονα τὴν συνερειστικὴν ἀναγκαζόμεθα δύναμιν ὑπεισάγειν, ἣ πρὸς ὅλον ὁμοῦ δυνήσεται τὸ ὑπερκείμενον ἀντιβαίνειν. Διὰ τοῦτο ὅρους ἐπίθες τῇ διανοίᾳ, μήποτέ σου τῆς πολυπραγμοσύνης ὁ τοῦ ᾿Ιὼβ λόγος καθάψηται περισκοποῦντος τὰ ἀκατάληπτα, καὶ ἐρωτηθῇς παρ' αὐτοῦ καὶ σὺ, ᾿Επὶ τίνος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασιν. ᾿Αλλὰ κἄν ποτε ἐν ψαλμοῖς ἀκούσῃς· ᾿Εγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς· τὴν συνεκτικὴν αὐτῆς δύναμιν στύλους εἰρῆσθαι νόμισον. Τὸ γὰρ, ᾿Επὶ θαλασσῶν ἐθεμελίωσεν αὐτὴν, τί δηλοῖ, ἢ τὸ πάντοθεν περικεχύσθαι τῇ γῇ τὴν τοῦ ὕδατος φύσιν; Πῶς οὖν ῥυτὸν ὑπάρχον τὸ ὕδωρ καὶ ἐπὶ τὸ πρανὲς πεφυκὸς καταπίπτειν, μένει ἀπαιωρούμενον καὶ οὐδαμοῦ ἀπορρέον; Σὺ δὲ οὐ λογίζῃ ὅτι τὴν αὐτὴν ἢ καὶ ἔτι πλείονα ἀπορίαν τῷ λόγῳ παρέχει ἡ γῆ καθ' ἑαυτὴν κρεμαμένη, βαρυτέρα τὴν φύσιν οὖσα. ᾿Αλλὰ ἀνάγκη, κἂν γῆν καθ' ἑαυτὴν εἶναι δῶμεν, κἂν ἐπὶ τοῦ ὕδατος αὐτὴν ἀποσαλεύειν εἴπωμεν, μηδαμοῦ ἀναχωρεῖν τῆς εὐσεβοῦς διανοίας, ἀλλὰ πάντα ὁμοῦ συγκρατεῖσθαι ὁμολογεῖν τῇ δυνάμει τοῦ κτίσαντος. Ταῦτα οὖν χρὴ ἑαυτοῖς τε λέγειν, καὶ τοῖς διερωτῶσιν ἡμᾶς, ἐπὶ τίνος τὸ ἄπλετον τοῦτο καὶ ἀφόρητον τῆς γῆς ἐρήρεισται βάρος, ὅτι ᾿Εν τῇ χειρὶ τοῦ Θεοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς. Τοῦτο ἀσφαλέστατον ἡμῖν πρὸς νόησιν, καὶ ὠφέλιμον τοῖς ἀκούουσιν.
῎Ηδη δέ τινες τῶν φυσικῶν καὶ τοιαύταις αἰτίαις τὴν γῆν ἀκίνητον μένειν κατακομψεύονται. ῾Ως ἄρα διὰ τὸ τὴν μέσην τοῦ παντὸς εἰληφέναι χώραν, καὶ διὰ τὴν ἴσην πάντοθεν πρὸς τὸ ἄκρον ἀπόστασιν, οὐκ ἔχουσαν ὅπου μᾶλλον ἀποκλιθῇ, ἀναγκαίως μένειν ἐφ' ἑαυτῆς, ἀδύνατον αὐτῇ παντελῶς τὴν ἐπί τι ῥοπὴν τῆς πανταχόθεν περικειμένης ὁμοιότητος ἐμποιούσης. Τὴν δὲ μέσην χώραν μὴ ἀποκληρωτικῶς τὴν γῆν, μηδὲ ἐκ τοῦ αὐτομάτου λαχεῖν, ἀλλὰ φυσικὴν εἶναι ταύτην τῇ γῇ καὶ ἀναγκαίαν τὴν θέσιν. Τοῦ γὰρ οὐρανίου σώματος τὴν ἐσχάτην χώραν ὡς πρὸς τὸ ἄνω κατέχοντος, ἅπερ ἂν, φησὶν, ὑποθώμεθα βάρη ἐκπίπτειν ἀπὸ τῶν ἄνω, ταῦτα πανταχόθεν ἐπὶ τὸ μέσον συνενεχθήσεται. 'Eφ ὅπερ δ' ἂν τὰ μέρη φέρηται, ἐπὶ τοῦτο καὶ τὸ ὅλον συνωσθήσεται δηλονότι. Εἰ δὲ λίθοι καὶ ξύλα καὶ τὰ γεηρὰ πάντα φέρεται πρὸς τὸ κάτω, αὕτη ἂν εἴη καὶ τῇ ὅλῃ γῇ οἰκεῖα καὶ προσήκουσα θέσις· κἄν τι τῶν κούφων φέρηται ἀπὸ τοῦ μέσου, δηλονότι πρὸς τὸ ἀνώτατον κινηθήσεται. ῞Ωστε οἰκεία φορὰ τοῖς βαρυτάτοις ἡ πρὸς τὸ κάτω· κάτω δὲ ὁ λόγος μέσον ἔδειξεν. Μὴ οὖν θαυμάσῃς εἰ μηδαμοῦ ἐκπίπτει ἡ γῆ, τὴν κατὰ φύσιν χώραν τὸ μέσον ἔχουσα. Πᾶσα γὰρ ἀνάγκη μένειν αὐτὴν κατὰ χώραν, ἢ παρὰ φύσιν κινουμένην τῆς οἰκείας ἕδρας ἐξίστασθαι. Τούτων δ' ἄν σοι δοκῇ τι πιθανὸν εἶναι τῶν εἰρημένων, ἐπὶ τὴν οὕτω ταῦτα διαταξαμένην τοῦ Θεοῦ σοφίαν μετάθες τὸ θαῦμα. Οὐ γὰρ ἐλαττοῦται ἡ ἐπὶ τοῖς μεγίστοις ἔκπληξις, ἐπειδὰν ὁ τρόπος καθ' ὃν γίνεταί τι τῶν παραδόξων ἐξευρεθῇ· εἰ δὲ μὴ, ἀλλὰ τό γε ἁπλοῦν τῆς πίστεως ἰσχυρότερον ἔστω τῶν λογικῶν ἀποδείξεων.

Αυθεντικό κείμενο που αποδεικνύει τα όσα σου έγραψε παραπάνω ο sfr, είναι σωστά:

quote:

---

χάρτες του πτολεμαίου ταξίδεψε ο Κολόμβος στην Αμερική, αλλά δεν ενδιαφέρει, αφού ήταν ειδωλολατρικοί χάρτες! Όλα όσα θεωρούμε σωστά, γράφει ο Βασίλειος, πρέπει να επιβεβαιώνουν τις γραφές, αλλιώς είναι απορριπτέα. Και τις γραφές, λέει ο Βασίλειος στο "Εξαήμερον", πρέπει να τις κατανοούμε επί λέξει και όχι αλληγορικά. Επειδή όμως έτσι δημιουργούνται πολλά κενά και προκύπτουν αντιφάσεις μεταξύ των γραπτών και των παρατηρουμένων, ο Βασίλειος αποφαίνεται ότι ο θεός επίτηδες δεν υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες, γιατί αυτές δεν αφορούν τους ανθρώπους, άρα δεν χρειάζεται να τις διερευνούμε! Πρώτο δίδαγμα Vasiliscm: Πίστευε και μη ερεύνα, μπρε!
Ως προς τις λεπτομέρειες της κοσμογονίας, δίνει ο Βασίλειος εξηγήσεις του τύπου ότι η Γη δεν στηρίζεται ούτε σε νερά, αλλιώς θα βούλιαζε, ούτε στον αέρα, διαφορετικά θα έπεφτε. Η μόνη δυνατή και αναμφισβήτητη εξήγηση βρίσκεται λοιπόν στους Ψαλμούς «εν τω χειρί αυτού τα πέρατα της Γης» και δεν υπάρχει πλέον αντικείμενο για συζήτηση, αφού από τα χέρια του θεού δεν υπάρχει φόβος να πέσει η Γη. Η ιδέα ότι ένας "θεόπνευστος πατέρας" έπρεπε να είναι σε θέση να γράψει ευθέως το σωστό μηχανισμό αιώρησης των πλανητών ή καλύτερα να μην ασχολείται με θέματα που αγνοεί παντελώς, δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό εκείνων που διαβάζουν τα όποια γραπτά του και συνιστούν και σε άλλους να τα διαβάσουν.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι η σύσταση του στερεώματος που αναφέρεται στη Γένεση: Είναι το στερέωμα από πάγο, από ορεία κρύσταλλο, από λεπιδόλιθο που έλεγαν οι παλαιότεροι χριστιανοί ερμηνευτές; Ο Βασίλειος δεν τοποθετείται ως προς το υλικό κατασκευής, γνωρίζει όμως ότι εσωτερικά το στερέωμα είναι κοίλο για να εξηγηθεί ο ουράνιος θόλος και εξωτερικά επίπεδο ή κυρτό, ώστε να συγκρατούνται τα νερά που πέφτουν στη Γη με τη μορφή της βροχής κλπ. Μια ταράτσα που στάζει νερό είναι δηλαδή ο ουρανός! Ως προς τον αριθμό των θαλασσών πάνω στη Γη που αποτελούσε για κοσμολογικούς και θεολογικούς λόγους αντικείμενο συζητήσεων εκείνη την εποχή, ο Βασίλειος αποφαίνεται ότι υπάρχει μόνο μία θάλασσα, η Κασπία, η οποία πρέπει να συγκοινωνεί με τον Ωκεανό, αλλά οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν το ακριβές σημείο. Δεύτερο μήνυμα: Οι πεφωτσμένοι πατέρες δεν ήξεραν τίποτα περισσότερο από την ευρύτερη περιοχή που γεννήθηκαν. Φαντάσου τί ήξεραν και τί ξέρουν αυτοί που τους παίρνουν ακόμα στα σοβαρά!
Τώρα, εσύ μπορείς να κρίνεις αν οι κοσμολογικές περιγραφές του συγκεκριμένου εκκλησιαστικού πατέρα (υπάρχουν κι άλλες από άλλους) έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Θα σου συνιστούσα πάντως να μην πεις αυτά τα σοφά στο μάθημα της γεωγραφίας, γιατί θα σε ανακηρύξουν οι συμμαθητές σου ως πλακατζή περιοπής! Κατ' αναλογίαν μπορείς να συμπεράνεις όμως ποια είναι η βαρύτητα των σκέψεων των ανθρώπων του πρώιμου Μεσαίωνα για άλλα θέματα, όπως αυτά που έθεσες με τα ερωτήματά σου!

---

Μην ξεχνάς ότι η εποχή στην οποία έζησε ο Μέγας Βασίλειος ήταν διαφορετική από τη σημερινή. Αν προσπαθήσεις να εξηγήσεις κάποια πράγματα με τις σημερινές γνώσεις, τότε είσαι χαμένος από χέρι και φυσικό είναι να πέσεις σε λάθη.

Το κύριο ζήτημα που συζητείται εδώ είναι, πιστεύω, αν ο Μέγας Βασίλειος ήταν κατακριτής της επιστήμης προς όφελος της μιας «θρησκευτικής φανατικής αντίληψης της δημιουργίας», και όχι αν αυτά που αυτός έγραψε επαληθεύονται με τα όσα γνωρίζουμε εμείς σήμερα.

Νομίζω ότι έχεις άγνοια για το ποιος ήταν ο Μέγας Βασίλειος. Αν θες ρίξε μια ματιά εδώ:
http://dim-sapon.rod.sch.gr/diafora/Gegonota/3_IERARXES/TREIS_IERARXES.HTM

" ....... Εδώ ο Μέγας Βασίλειος σπούδασε για μια τετραετία ρητορική, φιλοσοφία, γραμματική, διαλεκτική, αστρονομία, γεωμετρία και ιατρική."

Πιστεύω να καταλαβαίνεις ότι, χρησιμοποιώντας τα δικά μας δεδομένα, πρόκειται για έναν πανεπιστήμονα της εποχής του, όπως αρκετούς εξαίρετους πανεπιστήμονες που ανέδειξε το έθνος μας από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Την απάντηση λοιπόν, τη δίνει ο ίδιος με αυτό που είπε:

quote:

---

"Ο Μέγας Βασίλειος στην ομιλία του για την δημιουργία με τον τίτλο «Εξαήμερος», όπου επεξηγεί τη διήγηση της Π. Διαθήκης για τη δημιουργία του κόσμου, σπεύδει να παρατηρήσει ότι η διήγηση παρέλειψε πολλά, επειδή είχε σκοπό να γυμνάσει και να οξύνει το νου των ανθρώπων, ώστε με αφορμή τις λίγες λεπτομέρειες να βρουν και τα υπόλοιπα (Εις την Εξαήμερον PG 29, 33B).
Επίσης τονίζει (και αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό από το προηγούμενο) ότι δεν μειώνεται καθόλου ο θαυμασμός μας για τα μεγαλεία του Θεού, αν βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός έφτιαξε όλα τα θαυμάσια δημιουργήματα. (Εις την Εξαήμερον, 25 Α).

Στην προκειμένη περίπτωση ο Μέγας Βασίλειος εισάγει δύο βασικές αρχές ως ερμηνευτικές προϋποθέσεις:

α) την ελευθερία της επιστημονικής έρευνας, που είναι και γυμνασία του νου και

β) τη διάκριση μεταξύ του ποιος έκανε τον κόσμο και του πώς έγινε ο κόσμος. Με άλλα λόγια, άλλο η θεολογική γνώση ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, και άλλο η έρευνα του τρόπου με τον οποίο πραγματώθηκαν όλα τα θαυμαστά έργα. Στη δεύτερη περίπτωση, την έρευνα την έχουμε ως περιγραφή και ανάλυση κτιστών δεδομένων κι όχι βέβαια της άκτισης θείας ενέργειας.
..............
................

Ενώ ο Μέγας Βασίλειος γράφει πως για το Χριστιανισμό σημασία έχει η καλή χρήση της επιστήμης (Όροι κατά πλάτος, 2, 3): «Δεν πρέπει, επειδή μερικοί δεν χρησιμοποιούν καλώς την ιατρικήν, να αποφεύγωμεν κάθε ωφέλειαν που προέρχεται από αυτήν. Ούτε βέβαια πρέπει να καταδικάζωμεν όλας μαζί τας τέχνας, επειδή οι ακρατείς εις τας ηδονάς χρησιμοποιούν την μαγειρικήν ή την αρτοποιίαν ή την υφαντικήν με σκοπόν την απόλαυσιν. (..) τουναντίον, δια της ορθής χρήσεώς των πρέπει να αποδεικνύωμεν την κακήν χρήσιν των από εκείνους».

---

Φιλικά όπως πάντα

Διάβασα με αρκετή δυσκολία μέρος του κειμένου του "εξαημέρου" του Μεγάλου Βασιλείου.

Η ουσία είναι ότι ερμήνευσε τον κόσμο σύμφωνα με την θεία φώτιση που "υποτίθεται" ότι είχε.

Τι είπε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος?

είπε ακριβώς όπως το λέει ο sfr ότι:

quote:

---

η Γη δεν στηρίζεται ούτε σε νερά, αλλιώς θα βούλιαζε, ούτε στον αέρα, διαφορετικά θα έπεφτε. Ο Βασίλειος δεν τοποθετείται ως προς το υλικό κατασκευής, γνωρίζει όμως ότι εσωτερικά το στερέωμα είναι κοίλο για να εξηγηθεί ο ουράνιος θόλος και εξωτερικά επίπεδο ή κυρτό, ώστε να συγκρατούνται τα νερά που πέφτουν στη Γη με τη μορφή της βροχής κλπ. Μια ταράτσα που στάζει νερό είναι δηλαδή ο ουρανός!

---

"Ο Μέγας Βασίλειος, Επίσκοπος Καισαρείας
(329-379 μ.Χ.)

«…τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησας»
Με τη φράση αυτή, το απολυτίκιο, απόλυτα επιτυχημένα, τονίζει την κοινωνική προσφορά του Αγίου Βασιλείου, που με τη θεία διδασκαλία του στόλισε με αρετές τα ήθη και τη ζωή των ανθρώπων.

Ο Μέγας αυτός πατέρας και διδάσκαλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας γεννήθηκε το 329 στη Νεοκαισάρεια του Πόντου στο χωριό Άννησα και μεγάλωσε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Είχε 8 αδέρφια, 3 αγόρια και πέντε κορίτσια. Από τα 4 αγόρια τα 3 έγιναν επίσκοποι (ο Βασίλειος Καισαρείας, ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Πέτρος Σεβάστειας) και το ένα μοναχός (ο Ναυκράτιος). Από τις 5 αδερφές του η πρώτη, και συγχρόνως το πιο μεγάλο παιδί της οικογένειας, η Μακρίνα, έγινε μοναχή.

Οι γονείς του Βασίλειος (και αυτός), που καταγόταν από τη Νεοκαισάρεια του Πόντου και Εμμέλεια, που καταγόταν από τη Καππαδοκία, αν και κατά κόσμον ευγενείς και πλούσιοι, είχαν συγχρόνως και ακμαιότατο χριστιανικό φρόνημα. Αυτοί μάλιστα έθεσαν και τις πρώτες - καθοριστικής σημασίας - πνευματικές βάσεις του Αγίου.

Με εφόδιο αυτή τη χριστιανική ανατροφή, ο Βασίλειος αρχίζει μια καταπληκτική πνευματική ανοδική πορεία. Έχοντας τα χαρίσματα της ευστροφίας και της μνήμης, κατακτά σχεδόν όλες τις επιστήμες της εποχής του. Και το σπουδαιότερο, κατακτά τη θεία θεωρεία του Ευαγγελίου, που την κάνει αμέσως πράξη με την αυστηρή ασκητική ζωή του.

Μετά τις πρώτες του σπουδές στην Καισάρεια και κατόπιν στο Βυζάντιο, επισκέφθηκε, νεαρός ακόμα, την Αθήνα, όπου επί τέσσερα χρόνια συμπλήρωσε τις σπουδές του, σπουδάζοντας φιλοσοφία, ρητορική, γραμματική, αστρονομία και ιατρική. Από την Αθήνα επέστρεψε στη Καισάρεια και επιδόθηκε στη δικηγορία και στη διδασκαλία της ρητορικής τέχνης.

Αποφάσισε όμως, να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή και γι’ αυτό πήγε στα κέντρα του ασκητισμού, για να διδαχθεί τα της μοναχικής πολιτείας στην Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία. Όταν επέστρεψε, αποσύρθηκε σε μια Μονή του Πόντου, αφού έγινε μοναχός, και ασκήθηκε εκεί με κάθε αυστηρότητα για πέντε χρόνια (357-362 μ.Χ.).

Ήδη τέλεια καταρτισμένος στην Ορθόδοξη Πίστη, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον Επίσκοπο Καισαρείας Ευσέβιο. Ο υποδειγματικός τρόπος της πνευματικής εργασίας του δεν αργεί να τον ανεβάσει στο θρόνο της αρχιερωσύνης, διαδεχόμενος τον Ευσέβιο στην επισκοπή της Καισαρείας (370 μ.Χ.).

Με σταθερότητα και γενναίο φρόνημα, ως αρχιερέας έκανε πολλούς αγώνες για την Ορθόδοξη Πίστη. Με τους ορθόδοξους λόγους που συνέγραψε, κατακεραύνωσε τα φρονήματα των κακοδόξων. Στους αγώνες του κατά του Αρειανισμού αναδείχτηκε αδαμάντινος, ούτε οι βασιλικές κολακείες του Ουάλεντα (364-378 μ.Χ.), που πήγε αυτοπροσώπως στην Καισάρεια για να τον μετατρέψει στον Αρειανισμό, ούτε οι απειλές του Μοδέστου μπόρεσαν να κάμψουν το ορθόδοξο φρόνημα του Αγίου. Υπεράσπισε με θάρρος την Ορθοδοξία, καταπλήσσοντας τον βασιλιά και τους Αρειανούς. Ακόμα, αγωνίστηκε κατά της ηθικής σήψεως και επέφερε σοφές μεταρρυθμίσεις στο μοναχισμό

Η δε υπόλοιπη ποιμαντορική δράση του, υπήρξε απαράμιλλη, κτίζοντας την περίφημη «Βασιλειάδα», συγκρότημα με ευαγή ιδρύματα, όπου βρήκαν τροφή και περίθαλψη χιλιάδες πάσχοντες κάθε ηλικίας, γένους και φυλής. Ήταν μια «νέα πόλη» έξω από τη Καισάρεια και περιελάμβανε πτωχοτροφείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο, ξενοδοχείο και νοσοκομείο.

Ο Μέγας Βασίλειος έχει πλούσιο και σημαντικό συγγραφικό έργο. Τα κυριότερα έργα του είναι οι 9 ομιλίες στην Εξαήμερο, ομιλίες στους Ψαλμούς, πολλές και διάφορες άλλες ομιλίες, ασκητικά έργα και επιστολές. Εκτός των άλλων έργων του, έγραψε και τη Θεία Λειτουργία, που, μετά την επικράτηση αυτής της συντομότερης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τελείται 10 φορές το χρόνο: την 1η Ιανουαρίου (γιορτάζεται και η μνήμη του), τις πρώτες πέντε Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής, τις παραμονές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων, την Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο.

Στα πενήντα του χρόνια ο Μέγας Βασίλειος, εξαιτίας της ασθενικής κράσεώς του και της αυστηρής ασκητικής ζωής του (ορισμένες πηγές λένε από βαριά αρρώστια του ύπατος ή των νεφρών), την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ., εγκαταλείπει το φθαρτό και μάταιο αυτό κόσμο, αφήνοντας παρακαταθήκη και ιερή κληρονομιά στην ανθρωπότητα ένα τεράστιο πνευματικό έργο.

Η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 1 Ιανουαρίου."

Όντως, η Γη ούτε σε νερά στηρίζεται αλλά ούτε και στον αέρα. Που βλέπεις το παράλογο εσύ;;;

***Μα καλά, αυτά που παρέθεσα εγώ και είναι λόγια του, δεν τα λαμβάνεις καθόλου υπόψη;;;;
Μα καλά τόση πώρωση πια;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Γιατί ρε μπαγάσα δεν δίνεις καλύτερα την πρωτότυπη πηγή??

http://www.xfe.gr/modules.php?name=News&file=print&sid=253

Άλλη μια…..Χριστιανική φοιτητική ένωση….

Ναι, έχεις δίκιο, παρέλειψα να δώσω την ιστοσελίδα, αν και συνήθως βάζω την ιστοσελίδα, εδώ μου ξέφυγε.
Ούτως ή άλλως δεν είναι δύσκολο να βρεις από που είναι τα στοιχεία. Δεν νομίζω όμως ότι επηρεάζει και τίποτα αν ο βίος τους είναι στην τάδε ή στη δείνα ιστοσελίδα.

Εγώ το παρέθεσα για να δουν, όσοι δεν το γνωρίζουν, ποιος ήταν τελικά ο Μέγας Βασίλειος, εν συντομία.

****ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ SFR ΗΤΑΝ!!!!! δεν ήταν λοιπόν κάποιος τυχαίος!!!!

quote:

---

Ψηλέ,

Γιατί ρε μπαγάσα δεν δίνεις καλύτερα την πρωτότυπη πηγή??

http://www.xfe.gr/modules.php?name=News&file=print&sid=253

Άλλη μια…..Χριστιανική φοιτητική ένωση….

Δεν κουράζεσαι καθόλου τελικά ποτέ βρε αθεόφοβε??

---

Διαβάζοντάς την εξεπλάγην γιατί ο Μ.Β. αναφέρεται σε μάχες μεταξύ πυρός , ύδατος και αέρα για να επικρατήσει ο νικητής η ισορροπία.

Μας λέει δηλαδή εν ολίγοις ότι η γη δεν φαινόταν γιατί το ύδωρ ήταν πάνω από αυτήν αλλά και μέσα σ' αυτήν.

Δηλαδή να το πούμε με την σημερινή επιστήμη ένα κομμάτι διάπυρο που ξεκοψε απο τον ήλιο, που είχε το στοιχείο του νερού , από τα έγκατα της γής όπως λέει ο Βασίλειος, δεν φαινόταν (το κομμάτι αυτό, η γη) γιατί ήταν καλυμμένο από ύδωρ.
(σε μορφή υγρή ή ατμού)
Η δε γη ην αόρατος...

Δηλαδή ο άνθρωπος ήταν 1500 χρόνια μπροστά από την εποχή του.

Αυτό φυσικά φαίνεται γιατί έφτιαξε συνοικία ιδρυμάτων την βασιλιάδα.

Την εποχή που οι δυτικοί ζούσαν σε σπηλιές και τρώγαν τη μαμά τους.

Το πρόβλημα είναι γιατί οι βυζαντινοί τον έκρυψαν σαν επιστήμονα και τον παρουσίασαν μόνο σαν άγιο.

Οταν λέμε θεοφώτιστος εννοούμε στα περί θεού και ανθρώπων και όχι στις επιστήμες.

Διάλεξε: Ήταν φωτισμένος και ότι έλεγε ήταν σωστό ή δεν ήταν?

Συγκλονίστηκα με την Βιογραφία του Μ. Βασιλείου.

Δηλαδή ότι καλύτερο για μια οικογένεια είναι να βγαίνουν όλα τα παιδιά παπάδες και καλόγριες!
Να πως θα μεγαλώνω στο εξης τα παιδιά μου. Με το ιδανικό του μοναχισμού!

Επίσης λες Ψηλέ:

quote:

---

Με εφόδιο αυτή τη χριστιανική ανατροφή, ο Βασίλειος αρχίζει μια καταπληκτική πνευματική ανοδική πορεία. Έχοντας τα χαρίσματα της ευστροφίας και της μνήμης, κατακτά σχεδόν όλες τις επιστήμες της εποχής του. Και το σπουδαιότερο, κατακτά τη θεία θεωρεία του Ευαγγελίου, που την κάνει αμέσως πράξη με την αυστηρή ασκητική ζωή του.

---

Φιλικά Βασίλης

Το ότι η Γη "δεν στηρίζεται ούτε στον αέρα, ούτε στο νερό, αλλά βρίσκεται στα χέρια του θεού", δεν το επινόησε ως διέξοδο από το δίλημμα και ερμηνεία των φαινομένων ο Βασίλειος, αλλά αναφέρεται στους Ψαλμούς. Ο Βασίλειος κατήργησε όμως τις απόψεις των Ελλήνων φιλοσόφων (ειδωλολατρικές) χωρίς να προσφέρει κάποια νέα εξήγηση: Κατέφυγε στο θεό! Το κινητό τηλέφωνο λειτουργεί με σχέδιο του θεού, η βόμβα σκάει με προβλεψη του θεού κλπ. κλπ., αυτό είναι το σύστημα της θεοκρατίας. Σίγουρα, δεν ήταν χαζός ο άνθρωπος, ευφυέστατος και για την εποχή του μορφωμένος ήταν, αλλά ως "θεοφώτιστος" έπρεπε να έχει και κάποιες ιδιαίτερες πληροφορίες ... να μην αναμασάει τα γνωστά. Τίποτα καινούργιο από αυτά που μπορούμε να ελέγξουμε, δεν μας έγραψε και όσα έγραψε (περί ουρανού και στέγης) ήταν και είναι αστεία, αφού και οι σύγχρονοί του τον ανασκεύασαν!

Τώρα, κάπου γράφτηκε, ότι ο Βασίλειος αποτελεί ένα δείγμα λαμπρού φιλοσόφου που έβγαλε ο λαός μας! Δεν ξέρω τί εννοεί με τον όρο "λαός μας", αλλά ο Βασίλειος ήταν Καππαδόκης. Αν και αυτός που έγραψε είναι Καππαδόκης, έχει καλώς. Αν είναι Έλληνας, όσο είμαστε όλοι δηλαδή, τότε κάνει λάθος. Οι Καππαδόκες ήταν ινδοευρωπαϊκός λαός που κατέβηκε στη σημερινή τουρκική Ανατολία κατά τη μυκηναϊκή εποχή και βρισκόταν διαρκώς υπό την επιρροή ισχυρότερων γειτονικών λαών: Χεταίων, Μεσοποτάμιων, Περσών, αργότερα των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Δεν ξέρω αν είχαν δική τους γραφή, πάντως η ινδοευρωπαϊκή γλώσσα τους χάθηκε σταδιακά τον 7ο και 8ο αιώνα. Επειδή όλοι αυτοί οι μικρασιατικοί λαοί (Φρύγιοι, Λύδιοι, Παφλαγόνες, Καππαδόκες, Γαλάτες, Αρμένιοι, Γεωργιανοί, Καρδούχοι κλπ.) είχαν σε μεγάλο βαθμό εξελληνιστεί και εκρωμαϊστεί, μίλαγαν κατά κύριο λόγο την πολιτισμικά ισχυρότερη γλώσσα της εποχής που ήταν η ελληνική: Αν μπορούσαν, οι "πατέρες" θα είχαν επιβάλλει την ιουδαϊκή γλώσσα να πηγαίνει ασορτί με τη θρησκεία τους, αλλά δεν ήταν εύκολο κάτι τέτοιο. Οι Κούρδοι (αρχαίοι Καρδούχοι) ακόμα μιλάνε τη γλώσσα τους παρά τη συστηματική καταπίεση που έχουν υποστεί επί τόσους αιώνες.

Λοιπόν, έγραψα και πριν ότι ο Βασίλειος ήταν Καππαδόκης, ο Ιωάννης (Γιοχάναν) Χρυσόστομος Σύριος, Ο Δαμασκηνός επίσης, ο Αθανάσιος Αιθίοπας κλπ. κλπ. Έλληνες δεν ήταν πάντως! Πιθανόν να είχε ελληνική καταγωγή ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός (κατ' άλλους Αρμένης: Κρικόρ) και μάλλον Αθηναίος ήταν ο Κλήμης Αλεξανδρείας, ο οποίος έφερε επίσημα το όνομα: Clemens Titus Flavius. Απέκρυβαν την ελληνική καταγωγή και εκρωμάιζαν τα ονόματά τους, γι' αυτό μόνο εικασίες μπορούμε να διατυπώσουμε σήμερα.

Και κάτι άλλο: Κάποιος έγραψε ότι μετά τον Αριστοτέλη, τον Επίκουρο και τον Ζήνωνα, δεν βγήκαν άλλοι μεγάλοι φιλόσοφοι. Φυσικά αυτό είναι λάθος: οι συγκεκριμένοι, μαζί με τον Πλάτωνα έμειναν στην Ιστορία και για τις Σχολές που ίδρυσαν στην Αθήνα και διηύθυναν, καθώς επίσης επειδή μέσω της Σχολής τους επηρέασαν πολλούς μαθητές και διαδόθηκε έτσι μια ισχυρή φιλοσοφική αντίληψη. Υπάρχει όμως σημαντικός αριθμός μεταγενέστερων Ελλήνων φιλοσόφων, ας μην τους απαριθμήσω εδώ, αλλά υπήρχαν και σημαντικοί Ρωμαίοι, οι οποίοι προσάρμοσαν στις δικές τους αντιλήψεις την ελληνική φιλοσοφία και την επεξέτειναν. Να αναφέρω μόνο ότι ο Σενέκας (Lucius Annaeus Seneca) ήταν στωικός κι επειδή δίδασκε, όπως και ο Ζήνων, την αγάπη, την αρετή κλπ., διέδωσαν οι χριστιανοί ότι ο Σενέκας είχε προσχωρήσει στο χριστιανισμό και ότι είχε αλληλογραφία με τον Παύλο. Παρουσίασαν δε κατά το Μεσαίωνα και επιστολές, οι οποίες φυσικά είναι πλαστές, το δέχεται και η καθολική Εκκλησία αυτό.

Ο Σενέκας ήταν βέβαια αναγνωρισμένος αυλικός κόλακας και δολοπλόκος και εξαναγκάστηκε το 65 μ.Χ. από τον Νέρωνα να αυτοκτονήσει, λόγω υποψίας ότι ήταν συμμέτοχος σε κάποια συνωμοσία σε βάρος του αυτοκράτορα. Γράφουν γι' αυτόν οι Μαρξ και Έγκελς σε κάποιο βιβλίο τους: "Ενώ (ο Σενέκας) δίδασκε την αρετή και εγκράτεια, ήταν ο ίδιος μάστορας αφενός της δουλοπρέπειας και αφετέρου της ραδιουργίας, η οποία φαίνεται ότι τον οδήγησε στην εξαναγκασμένη αυτοκτονία".

Η ελληνική φιλοσοφία πέρασε λοιπόν στα χριστιανικά κείμενα καταρχήν μέσω των Ρωμαίων φιλοσόφων, μετά έπιασαν και αντέγραψαν τα πρωτότυπα! Δεν σταμάτησε όμως η φιλοσοφία με τούς Στωικούς στην Αθήνα. Κατέληξε ουσιαστικά με τους νεοπλατωνικούς (Πλωτίνος κ.ά.), παρενεβλήθη μια χιλιετία σκότους και ακολούθησαν οι αναγεννησιακοί φιλόσοφοι με πρώτο και σημαντικότερο (θα έλεγα εγώ) τον Καντ.

ΥΓ: Βλέπω τώρα σε κάποιο βιβλίο ότι κατά μία εκδοχή, οι Καππαδόκες έφτασαν στην περιοχή που ονομάστηκε Καππαδοκία περί το 6.500 π.Χ., δηλαδή πολύ πριν υπάρξει αυτό που θεωρούσαν στην Αρχαιότητα Ελλάδα και ελληνική γλώσσα. Για τους πρώιμους Καππαδόκες έχουν συλλεγεί πληροφορίες από πλάκες σε σφηνοειδή γραφή των Ασσυρίων!

Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα κείμενα της περιόδου και η απήχηση του υπήρξε τεράστια, όχι τόσο στην εποχή του Βασιλείου όσο αργότερα, καθώς η θεοκρατική κάστα του Βυζαντίου το χρησιμοποίησε στο έπακρο στην Βυζαντινή εκπαίδευση.

Η πραγματεία αρχίζει υπογραμμίζοντας τα ιδανικά και τις αξίες του χριστιανισμού και την θεμελιώδη σημασία της εξ αποκαλύψεως αλήθειας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο, το ενδιαφέρον των χριστιανών για τα επίγεια πράγματα είναι ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ καθώς «..επί μακρότερον πρόϊμεν τοίς ελπίσι και προς έτερου βίου παρασκευήν άπαντα πράττομεν».

Με λίγα λόγια, πρόκειται για μια «εξ αποκαλύψεως» δικαιολογία για τον αναχωρητισμό και την είσοδο στην κοινωνική απραξία και την αποχή από δραστηριότητες που ανέκαθεν χαρακτήριζαν τον Έλληνα, όπως θέατρο, χορός και τραγούδι.

Συνεχίζοντας ο Βασίλειος τον μισαλλόδοξο και δογματικό του λόγο, λέει πως «..στην προετοιμασία για την άλλη ζωή…άγουσι Ιεροί Λόγοι, δι’απορρήτων ημάς εκπαιδεύοντες». Και παρακάτω δεν λησμονεί να ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ γράφοντας «ούκ άχαρι γε μην ουδέ την θύραθεν σοφίαν περιβεβλήσθαι, οίον τινά φύλλα σκέπην τε τώ καρπώ και όψιν ούκ άωρον παρεχόμενα».

Σε απλά λόγια, η……….«θύραθεν σοφία» των Ελλήνων φιλοσόφων παρουσιάζεται εδώ να έχει έναν διακοσμητικό χαρακτήρα, και παραποιώντας την πραγματικότητα θέλει να εξωραΐσει κατά κάποιον τρόπο την «εξ αποκαλύψεως αλήθεια».

Εάν διαβάσει κανείς παρακάτω, τότε βλέπει πως ο Βασίλειος ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΘΥΡΑΘΕΝ ΠΑΙΔΕΙΑ στα Ελληνικά γράμματα, και επιμένει ότι η σχέση του χριστιανού μαζί τους είναι ΑΥΣΤΗΡΑ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ (!), ακριβώς όπως επιλεκτικές είναι οι μέλισσες όταν τρυγούν το νέκταρ.

Η γνώση, έχει για τον Βασίλειο ΗΘΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ και η σχέση με την Ελληνική παιδεία ορίζεται ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΩΣ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ……..ΧΡΗΣΙΜΟΘΗΡΙΚΗ!!!!

Εξαιρετική σημασία έχει να προσέξει κανείς τον ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΟ ΚΑΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝΙΣΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ που προτείνει ο Βασίλειος ως μέθοδος ανάγνωσης για τους νέους ανθρώπους.

Η μέθοδος που προτείνει δεν εξαντλείτε αποκλειστικά στην «χριστιανική επιλογή» των κειμένων, αλλά……ΣΥΝΙΣΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ…….ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ «ΓΝΩΣΗΣ»!!

Αλήθεια, πόσοι από αυτούς που αναφέρουνε τον δογματικό αυτό πιστό ως «παράδειγμα», έχουνε αναρωτηθεί για το περιεχόμενο των προτροπών του?

Πόσοι από αυτούς έχουνε αναρωτηθεί για το εάν τελικά ωφελείτε ΣΗΜΕΡΑ ένας νέος άνθρωπος από τις μισαλλόδοξες αυτές προτροπές ή όχι?

Α(ν μπορεί να το σβήσει κάποιος, μπλόκαρε ο υπολογιστής μου!)

(Αν μπορεί να το σβήσει κάποιος, μπλόκαρε ο υπολογιστής μου!)