- Περί εξουσίας:ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ADMIN (ΟΧΙ ΣΕ FORUM) - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
Στην ερώτηση που έχεις κάνει quote αναφέρομαι σε ψυχικά χαρίσματα και όχι στο "τεχνικό" υπόβαθρο το οποίο σε γενικές γραμμές αναλύεις σωστά.
Θα με ενδιέφερε η δική σου τοποθέτηση αλλά και όλων των αναγνωστών στο υποθετικό ερώτημα είχα θέσει
quote:
Πως αισθάνεται άραγε κάποιος όταν με συνοπτικές διαδικασίες κατεβάζει τους διακόπτες? Όχι την στιγμή που το κάνει ...αλλά ακριβώς μετά?
και για το οποίο δεν έλαβα κάποια απάντηση μέχρι στιγμής
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον lorenzo για την παραβολή του , θα ήθελα όμως να μου παραθέσει αν επιθυμεί και κάποιες πιο άμεσες απαντήσεις στα ερωτήματα όπως τα έθεσα
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι σε σχέση με ερωτήματα που έθεσα δεν τα τοποθετώ στη σφαίρα του ιδεατού του ιδανικού του τι θα έπρεπε να γίνει , διότι δεν ζούμε σε συνθήκες Gataca. H επιθυμία μου είναι να συζητηθεί το θέμα σε συνθήκες real world γιαυτό και παροτρύνω
quote:
Γίνετε λοιπόν όλοι admin και πάρτε την εξουσία στα χέρια σας
και μιλήστε για εσάς.
Ευχαριστώ για τις έως τώρα σταλμένες απαντήσεις
Προσ τον "σοφό"
Εμμονή= rewind - play rewind - play rewind - play
Έχεις πολύ πλάκα τελικά.
Αγαπητή μου
ήμουν όσο πιο σαφής μπορούσα πίσω απ' την προφανή παραβολική ..ασάφεια.
Ο καθένας είναι αφέντης του εαυτού του, επομένως συγχρόνως είναι κι ο υφιστάμενος του εαυτού του!!
Όπως μέσα και έξω λοιπόν!!!
Αν με σέβομαι, σε σέβομαι..
Τον χωροφύλακα τον χρειάζεται ο αδύναμος, τον καθοδηγητή ο ανόητος και τον αφέντη ο δούλος..,
Όσο για το πως αισθάνεται ο καθένας, αισθάνεται αυτό που ήδη "ξέρει" ότι θα αισθανθεί, αφού το "αυτο - βιώνει" συνεχώς και αδιαλείπτως...
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Ο καθένας είναι αφέντης του εαυτού του, επομένως συγχρόνως είναι κι ο υφιστάμενος του εαυτού του!!
Όπως μέσα και έξω λοιπόν!!!
Αν με σέβομαι, σε σέβομαι..
Συμφωνώ
quote:
Όσο για το πως αισθάνεται ο καθένας, αισθάνεται αυτό που ήδη "ξέρει" ότι θα αισθανθεί, αφού το "αυτο - βιώνει" συνεχώς και αδιαλείπτως
Προφανές όπως επίσης και το ότι διαφέρει απο άνθρωπο σε άνθρωπο
Την περιγραφή ζήτησα όχι τον ορισμό.
Ευχαριστώ
Ο "μίζερος" σε όποιο θέση κι αν βρεθεί θα εξακολουθεί να είναι μίζερος, ο "καβαλημένος" το ίδιο κοκ...
Το ΔΙΑΜΆΝΤΙ καλή μου, και μέσα στις βρωμιές.. πάλι διαμάντι θα είναι και πάλι θα ξεχωρίζει, πάλι θα λάμπει!!!
Τα παραδείγματα χιλιάδες.. Έστειλαν τον Ελύτη, τον Θεοδωράκη, τον Χριστοδούλου, τον Ρίτσο και τόσους άλλους εξορία, τους βασάνισαν, τους στέρησαν όλα τα αγαθά.. Ε, και? Ποτέ δεν μπόρεσαν να γίνουν Αφέντες τους.. Ανώνυμοι, άσημοι ήταν και εξακολούθησαν να είναι γιατί ήταν απλώς ασήμαντοι και τέτοιοι παρέμειναν κι όταν ακόμη βρέθηκαν σε θέση ισχύος!!!
Πιο διευρυμένα.. Πόσοι λαοί, πόσοι πολιτισμοί "κατέκτησαν" δια της ισχύος των όπλων, την Ελλάδα.. Όλους όμως πολιτισμικά τους κατέκτησε ο Ελληνικός πολιτισμός!
Ποιος ο αφέντης και ποιος ο δούλος???
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Σαφώς και είσαι σαφής , πολύ σωστά το λες , το διαμάντι λάμπει και μες στη λάσπη.
Δυστυχώς βέβαια για όλους , δεν είναι όλοι διαμάντια.
Από τα λεγόμενα σου όμως αντιλαμβάνομαι ότι εσύ - αν ήσουν σε θέση ισχύος - δεν θα πέταγες κάποιον στο πυρ το έξώτερον είτε αυτός ήταν αδαμάντινος είτε όχι.
Διότι
για να ρίξεις κάποιον στη λάσπη,
για να εξορίσεις κάποιον ,
για να εξοντώσεις κάποιον ,
για να αφανίσεις κάποιον
επειδή σκέφτεται διαφορετικά απο "εσένα" ή συνηθέστερα επειδή σκέφτεται - σκέτο
πρέπει να έχεις
εκτός απο βρώμικα χέρια
και βρώμικη καρδιά
και λερωμένο μυαλό ή σπανιότερα καθόλου μυαλό
Εξ ου και το ερώτημά μου περί ψυχικών χαρισμάτων....
Εύκολες οι απαντήσεις...Έτοιμες να βγουν απ’ τα χείλη μας σε χρόνο μηδέν μόλις κάποιος τολμήσει να αμφισβητήσει τις «δημοκρατικές μας ευαισθησίες», το «έμφυτο αίσθημα δικαίου» μέσα μας. Οι απαντήσεις άλλωστε είναι πάντα εύκολες «έξω απ’ το χορό»...Καθισμένος στο τραπέζι, είναι πολύ εύκολο κανείς να σχολιάζει τους επίδοξους χορευτές...Στην πίστα επάνω όμως δεν έχεις χρόνο να σκεφτείς...Ή χορεύεις ή σε παίρνει η «μπάλα» του χασαποσέρβικου και βρίσκεσαι ξαφνικά κάτω απ’ τα τακούνια του «λυγερόκορμου μωρού»!
Έχω την υποψία ότι ο αγαπητός geox γνώριζε εκ των προτέρων πόσο δύσκολο είναι το ερώτημα που μας βάζει...Αν το καλοσκεφτεί κανείς, πρόκειται για ένα ερώτημα-παγίδα! Μια όμορφη φάκα για επίδοξους «μεγαλόψυχους ηγέτες» που θα σπεύσουν να δηλώσουν ότι είναι οι ΜΟΝΟΙ κατάλληλοι γι’ αυτή τη «δύσκολη δουλειά». «It’s a dirty job, but someone has to do it»...Τι χαριτωμένο που είναι το «τρεϊλερικό» χολλυγουντιανό σλόγκαν! «Someone has to take the trash out», λέει με «ύφος» η γνωστή εκείνη φωνή κι εμμέσως πλην σαφώς δείχνει εσένα, το μοναχικό θεατή που του αρέσει να φαντάζεται ότι αυτός μπορεί, ότι αυτός ΠΡΕΠΕΙ, ότι είναι θέλημα Θεού, βρε αδελφέ, να το κάνει! Τότε είναι που τα σκουπίδια κάθε λογής αποκτούν μια ανυπέρβλητη γοητεία, ένα σαγηνευτικό άρωμα, μια ακατανίκητη έλξη. Πόσο όμορφα νιώθει κανείς ταξιδεύοντας μέσα σε τέτοιες φαντασιώσεις μεγαλείου!
Πρέπει όμως ν’ αφήσω λίγο τη φλυαρία και να δω κατάματα τα ερωτήματά σου, geox…Πως αισθάνεται κάποιος, ρωτάς, αφού «κατεβάσει το διακόπτη»...Και προφανώς με το «κάποιος» εννοείς τον καθέναν από εμάς. Έτσι κι αλλιώς, μόνο για τον εαυτό του μπορεί να μιλάει κανείς, και μόνον υποθετικά, αν δεν έχει βρεθεί και σε θέση να ελέγχει «διακόπτες». Απαντώ λοιπόν με ειλικρίνεια : Αν λοιπόν ΕΓΩ έφτανα στο σημείο να «κατεβάσω το διακόπτη» κάποιου (το ΠΩΣ θα έφτανα στο σημείο εκείνο είναι μάλλον μια άλλη κουβέντα), θα αισθανόμουν ΗΔΟΝΗ...Ηδονή, επειδή γι’ άλλη μια φορά εκτέλεσα το θεάρεστο έργο μου με επιτυχία, αποδείχτηκα γι’ άλλη μια φορά «δυνατός», θα σκαρφιζόμουν δε κι ένα σύντομο κι ευχάριστο «παραμυθάκι» για να πείσω τον εαυτό μου, πρώτα, αλλά και τους «υπηκόους» μου για το δικαιολογημένο της πράξης μου! Και πάμε παρακάτω...Τόσο απλά!
Είναι προφανές ότι δεν κάνω γι’ αυτή τη «δύσκολη δουλειά»...Προτιμώ μάλλον την «ελευθερία» που έχω, ως «εξουσιαζόμενος», να «τα χώνω», παρά τη «δουλεία» του «εξουσιαστή» που κοροϊδεύει τον ίδιο του τον εαυτό. Το είπες κι εσύ, geox, και συμφωνώ απόλυτα : Δύσκολο το παιχνίδι της εξουσίας!
Edited by - durden_alie on 12/01/2006 15:18:08
Ένσταση geox.
Όσο δύσκολη είναι η θέση αυτού που υπόκειται άλλο τόσο δύσκολη κι αυτού που ασκεί την εξουσία ..
Η σχέση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου είναι "προφανώς" συγκρουσιακή.
Σηματοδοτώ το προφανώς και θα εξηγήσω το γιατί..
"Προφανώς" ορισμένοι εξ ημών, κόπτονται για κατάχρηση εξουσίας πάντοτε και παντού όταν υποχρεούνται ή ακόμη κι όταν αποδέχονται ορισμένους - από κάποιους άλλους επιβαλλομένους - όρους και κανόνες, εκ των προτέρων συμφωνημένων!
Μόνον που αυτό τεχνιέντως αποσιωπάται εκ μέρους του "παραπονούμενου" για κατάχρηση εξουσίας και στο οποίο "φανερά" δεν αναφέρεται.
Εύκολα μπορείς να τον διακρίνεις. Είναι αυτός που θα διαμαρτύρεται περισσότερο απ' όλους τους άλλους φωνασκώντας.. Βασιλικότερος του βασιλέως όπως λέγεται..
Πρόσεξε τον.. Πάντα εκ του ασφαλούς! Όταν δηλαδή ΑΥΤΟΣ είναι "έξω από τον χορό"! Έμπροσθεν μάλιστα ακροατηρίου βρίσκεται στο στοιχείο του, ξεσαλώνει κι εξαπολύει τους «Φιλιππικούς» του αποζητώντας συνήθως ομοϊδεάτες - συμπαραστάτες, - συνηγόρους.
Κι είναι πολύ καλός σ' αυτόν τον ρόλο γιατί ..έχει καλή πρόθεση!!!
Ναι είναι "αληθινός"!!! Λόγω της ανάγκης του να αποδεχτεί τον εαυτό του κι επειδή η αυτοεκτίμηση του είναι μηδενική, έπλασε έναν άλλον κι όταν μιλά, μιλά εξ ονόματος αυτού του άλλου.. Του μετέωρου μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Ζεί και βιώνει την ψευδαίσθηση του ήρωα που έπλασε αυτή του η ανάγκη.. Από την συνεχή επανάληψη - χρήση, του έχει γίνει πλέον βίωμα, δεύτερη φύση κι εμφανίζεται αυτόματα πλέον χωρίς συνειδητότητα αυτής καθ' αυτής της πράξης!!
Τα «πιστεύει» αυτά που λέει λοιπόν και συμπάσχει με τον ευρισκόμενο στη θέση, του κατά την γνώμη του "αδικημένου". Γιατί μέσω αυτού εξ αντανακλάσεως «βλέπει» τον εαυτό του και αυτό που βλέπει δεν τον αρέσει καθόλου. Αναγνωρίζει τον εαυτό του και ταυτίζεται!!!
Όσο λοιπόν πιο έντονη η αυτολύπηση του, τόσο δυνατότερες οι κραυγές και το πάθος του.. Ουσιαστικά τα ‘χει με τον εαυτό του αλλά επειδή αρέσκεται στον ρόλο του θύματος – του μονίμως αδικημένου - βολεύεται στο αγαπημένο του παιχνίδι το ..κρυφτούλι του, και ψάχνει, ψάχνει όλο ψάχνει.. αποδιοπομπαίους τράγους πολλές φορές αν δεν βρεί τους δημιουργεί μόνος του. Είναι το στοιχείο του.. Όλο και κάτι θα βρεί να ξεσπάσει.. Τι μια του φταίει η μοίρα, την άλλη η κοινωνία, του φταίει ο ένας του φταίει ο άλλος ως κι ο Θεός.. Τέλος πάντων του φταίνε όλοι αρκεί να μην είναι αυτός..
Όρος απαράβατος και εννοείτε ποτέ ανακοινώσιμος - !!!
Αλλά... πάντα υπάρχει ένα αλλά...
Κι αυτό το αλλά έγκειται στο ότι στο βάθος βάθος ξέρει.. Βλέπεις τον μόνο που δεν μπορεί να ξεγελάει συνεχώς με ψέματα είναι ο εαυτός του!
ΑΥΤΟΣ ΞΕΡΕΙ!!!
ΞΕΡΕΙ!!! Τόσα χρόνια μαζί βλέπεις...
Ας εξετάσουμε τώρα και την άλλη εκδοχή.
Φαντάσου λοιπόν τον ίδιο άνθρωπο, όταν βρεθεί τυχαία ή λόγω συγκυριών - γιατί συνήθως είναι δειλός κι ευθυνοφοβικός – σε θέση ισχύος και εξουσίας??..
Εεεε.. τότε καταλαβαίνεις.. «ουαί τοις ηττημένοις»!! Θα βγάλει όλα τα της προτεραίας ζωής του απωθημένα συμπλέγματα κι όποιον πάρει εεε! θα τον σηκώσει.. 
Κλείνοντας θα επαναλάβω αυτό που εξ αρχής λέω.
Όλα είμαστε εμείς geox, και τα εξ ημών, σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρεθούμε λουζόμαστε, κι εκ του περιεχομένων τούτων, είτε καθαρίζουμε εμάς και τους άλλους είτε βρωμίζουμε!!!
Δεν έχει να κάνει με την θέση αλλά με την χρήση κι ως εκ τούτου μ' εμάς όταν βγούμε στην πίστα να τραγουδήσουμε!!
Νάσε καλά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
quote:
Προτιμώ μάλλον την «ελευθερία» που έχω, ως «εξουσιαζόμενος», να «τα χώνω», παρά τη «δουλεία» του «εξουσιαστή» που κοροϊδεύει τον ίδιο του τον εαυτό. Το είπες κι εσύ, geox, και συμφωνώ απόλυτα : Δύσκολο το παιχνίδι της εξουσίας!
Εκεί υπάρχει μια άλλη παγίδα του αμφισβητία που κοροϊδεύει τον εαυτό του με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας, όταν βέβαια τα χώνει για να τα χώνει που αμφισβητεί για την αμφισβήτησει χωρίς κάποια ουσιαστική προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Εννοείται φίλε μου, ότι δεν αναφέρομαι προσωπικά σε σένα απλά πήρα αφορμή από το μήνυμά σου.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
Το ΔΙΑΜΆΝΤΙ καλή μου,
Aγαπητέ lorenzo .. νομίζω οτι ο λατρευτός μας κάτι σου διευκρινίζει..είναι αρσενικού γένους οχι θηλυκού...
Edited by - allzzaro on 12/01/2006 19:28:52
Εφ όσον δεν κατέχω κάποια θέση εξουσίας, μιλάω εκ τους ασφαλούς. Εγώ δεν θα έκανα ποτέ αυτό ή εκείνο κλπ.
Εξ άλλου κανείς μα κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το πώς θα συμπεριφερθεί όταν βρεθεί σε διαφορετικές ή σε ακραίες συνθήκες.
Μιλάμε για διαμάντια χαρακτήρα αλλά αυτά αποδεικνύονται διαμάντια εκ των υστέρων και μέσα από τις δύσκολες καταστάσεις (δύσκολη κατάσταση δεν είναι σώνει και καλά η άσχημη κατάσταση). Πρέπει να τους τύχουν οι πειρασμοί και να αποστρέψουν το πρόσωπο τους όπως θα έλεγε ένας Χριστιανός, αλλιώς αν δεν σου τύχουν πώς γνωρίζεις a priori ότι θα απέστρεφες το πρόσωπο σου;
Ενα από τα μεγαλύτερα μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε από την Ιστορία, είναι το πριν και το μετά του εξουσιαζόμενου που γίνεται εξουσιαστής. (δείτε Μαρά, Ροβεσπιέρο ακόμα και Δαντών για να μην έρθω στους πιό πρόσφατους 
)
Ξεκίνησαν από το «Eλευθερία, Iσότητα, Aδελφοσύνη» και όλα τα ευγενικά αισθήματα και κατέληξαν σε 17.000 αποκεφαλισμούς Γάλλων πολιτών μέσα σε ελάχιστα μόνο χρόνια!
Αναρρωτιέμαι πώς θα ένοιωθαν ο Ρουσσώ και ο Bολταίρος αν ήταν ζωντανοί στα χρόνια της Γαλλικής επανάστασης...
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
Πως αισθάνεται άραγε κάποιος όταν με συνοπτικές διαδικασίες κατεβάζει τους διακόπτες? Όχι την στιγμή που το κάνει ...αλλά ακριβώς μετά?
Για να κατεβάσει τους διακόπτες με συνοπτικές διαδικασίες σημαίνει οτι κάτι προσδοκά κάποιο όφελος για τον εαυτό του (οικονομικό, επαγγελματικό, κοινωνικό και πολλά άλλα) εις βάρος των άλλων.
Άν δέν πετύχει τον σκοπό του, δέν ωφεληθεί απο ότι αναμένει και η απόπειρα του αποτύχει θα αισθανθεί άσχημα λόγω των περιττών τύψεων.
Άν πετύχει τον σκοπό του θα ικανοποιηθεί λόγω της προσωρινής ευφορίας της επιτυχίας. Αλλά η συνέχεια δέν θα είναι και τόσο καλή μετά ... αργά ή γρήγορα θα φτάσει η ώρα που θα αισθανθεί ακόμα πιό άσχημα για την πράξη του.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
quote:
"Όχι...Ποτέ δεν θα «κατέβαζα το διακόπτη» κάποιου...!"
Να μια σαφής απάντηση
quote:
Αν λοιπόν ΕΓΩ έφτανα στο σημείο να «κατεβάσω το διακόπτη» κάποιου (το ΠΩΣ θα έφτανα στο σημείο εκείνο είναι μάλλον μια άλλη κουβέντα), θα αισθανόμουν ΗΔΟΝΗ...Ηδονή, επειδή γι’ άλλη μια φορά εκτέλεσα το θεάρεστο έργο μου με επιτυχία, αποδείχτηκα γι’ άλλη μια φορά «δυνατός», θα σκαρφιζόμουν δε κι ένα σύντομο κι ευχάριστο «παραμυθάκι» για να πείσω τον εαυτό μου, πρώτα, αλλά και τους «υπηκόους» μου για το δικαιολογημένο της πράξης μου! Και πάμε παρακάτω...Τόσο απλά!
Κι αλλη μια...σύνολο δυο ... Τόσο απλά !
Ευχαριστώ
Προς Lorenzo
Σε γενικές γραμμές άναλύεις εκτεταμένα την θέση του εξουσιαζόμενου (21 σειρές) και την θέση του εξουσιαστή (που είναι και το ζητούμενο στο αρχικό ερώτημα σε 2 σειρές) Παρατηρώ επίσης ότι και στις δύο περιπτώσεις μιλάς σε τρίτο πρόσωπο και μάλλον απαξιωτικά διότι αναφέρεσαι πιθανόν περιπτωσιολογικά (σε συγκεκριμένο γεγονός)
Η πρόθεση μου όπως πολύ καλά κατάλαβε ο durden alie (και ίσως δεν κατέστησα αρκετά σαφές) ήταν κοιτώντας στον καθρέφτη να μας πεις και εσύ και όλοι τι θα έκανες ό ίδιος.
Ναι κατάλαβα τι εννοείς περί "εαυτού" αλλά σε παρακαλώ εξήγησέ μου τι θα κάνει ο εαυτός σου αν κάποια μέρα (υποθετικό είναι το ερώτημα )
κρατάς την χατζάρα στο χέρι σου. Θεωρείς σωστό να αφανίσεις κάποιον έστω για το υποκειμενικώς εννοούμενο καλό όλων??
θα χαρώ να διαβάσω και την ολοκληρωμένη σου άποψη πάνω στο θέμα
quote:
Εκεί υπάρχει μια άλλη παγίδα του αμφισβητία που κοροϊδεύει τον εαυτό του με την ψευδαίσθηση της ελευθερίας, όταν βέβαια τα χώνει για να τα χώνει που αμφισβητεί για την αμφισβήτησει χωρίς κάποια ουσιαστική προσφορά στο κοινωνικό σύνολο
Υπάρχει αν μου επιτρέπεις και η εξής χειρότερη εκδοχή.
Αυτών οι οποίοι συμφωνούν (σαν αντίλαλος) και στρουθοκαμηλίζουν διότι πάσχουν (μεταξύ άλλων) απο συγγενή έλλειψη κριτικής ικανότητας σκέψης αλλά και θάρρους. Παλια τους είχαν ονομάσει και σφουγγοκωλάριους. Μια και το έθιξα λοιπόν αν είχα να διαλέξω μεταξύ των δύο τύπων που συμπεριγράψαμε θα διάλεγα μάλλον τον αντιρρησία (βίτσια είανι αυτά)
quote:
Εξ άλλου κανείς μα κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το πώς θα συμπεριφερθεί όταν βρεθεί σε διαφορετικές ή σε ακραίες συνθήκες
Πάνω κάτω ο καθένας ξέρει τι μπορεί αλλά και κυρίως τι θέλει να κάνει σε κάθε περίπτωση.
Αν αποδέχεται το δηλώνει και καμμιά φορά.
Νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τι θα έκαναν και οι διπλανοί τους.
Θα κατέβαζες διακόπτη ναι ή όχι και γιατί?
Εμπνευσμένα τα ιστορικά παραδείγματα
quote:
Μπορεί να προφυλαχτεί η εξουσία απο την αλαζονεία ή είναι αναπόφευκτη η κατάληξη?
Και μιας και όπως λες δεν κατέχεις θέση εξουσίας , σε ερωτώ
Με ποιον τρόπο νομίζεις μπορεί να προληφθεί η αλαζονεία της εξουσίας?
quote:
Για να κατεβάσει τους διακόπτες με συνοπτικές διαδικασίες σημαίνει οτι κάτι προσδοκά κάποιο όφελος για τον εαυτό του (οικονομικό, επαγγελματικό, κοινωνικό και πολλά άλλα) εις βάρος των άλλων
Συμφωνώ, είναι άλλωστε απο τις πιο "επιτυχημένες" ιστορικά μεθόδους .
quote:
Άν δέν πετύχει τον σκοπό του, δέν ωφεληθεί απο ότι αναμένει και η απόπειρα του αποτύχει θα αισθανθεί άσχημα λόγω των περιττών τύψεων.
Άν πετύχει τον σκοπό του θα ικανοποιηθεί λόγω της προσωρινής ευφορίας της επιτυχίας. Αλλά η συνέχεια δέν θα είναι και τόσο καλή μετά ... αργά ή γρήγορα θα φτάσει η ώρα που θα αισθανθεί ακόμα πιό άσχημα για την πράξη του
Αν είναι όμως αλαζόνας ανίκανος ή ακατάλληλος ουτε θα καταλάβει ούτε θα αισθανθεί τίποτα πέρα απο την πρόσκαιρη αυτοικανοποίηση (το "συμφέρον" είναι μια μεγάλη παράλληλη ιστορία την οποία δεν θίγω κι εγώ προς το παρόν).
Και τι πρέπει να γίνει τότε ?
Εσύ πως στέκεσαι απέναντι σε τέτοιους ανθρώπους?
Πως αντιδράς?
quote:
Πάνω κάτω ο καθένας ξέρει τι μπορεί αλλά και κυρίως τι θέλει να κάνει σε κάθε περίπτωση.
Αν αποδέχεται το δηλώνει και καμμιά φορά.
Νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τι θα έκαναν και οι διπλανοί τους.Θα κατέβαζες διακόπτη ναι ή όχι και γιατί?
Μα ακριβώς το αντίθετο προσπάθησα να εξηγήσω και δεν το κατάλαβες. Ξέρω πώς φέρομαι τώρα και πώς αντιδρώ σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Κάτω από διαφορετικές συνθήκες μπορεί να βγει ένας άλλος εαυτός και να κάνει τα αντίθετα.
Το ίδιο ισχύει και για τους διπλανούς μας. Δεν μπορώ να λοιπόν να προεξοφλήσω ότι δεν θα καβαλήσω το καλάμι, ότι δεν θα μεθύσω από την εξουσία, ότι ότι... Ούτε μπορώ να το προεξοφλήσω για κανέναν άλλο, όσο συμπαθής, καλός, δίκαιος κι αν μου φαίνεται. Μπορώ μόνο να ελπίζω ότι ο τάδε θα είναι καλύτερος από τον δείνα, σύμφωνα με τα δείγματα συμπεριφοράς που έχω μέχρι σήμερα.
Το "η εξουσία διαφθείρει" δεν βγήκε τυχαία. Και δεν αφορά τους ήδη διεφθαρμένους, αλλιώς δεν θα λεγόταν!
quote:
Και μιας και όπως λες δεν κατέχεις θέση εξουσίας , σε ερωτώ
Με ποιον τρόπο νομίζεις μπορεί να προληφθεί η αλαζονεία της εξουσίας?
Να προληφθεί δεν μπορεί, να ελεγχθεί μπορεί με σωστούς νόμους και με την συνεχή επαγρύπνηση για την εφαρμογή τους.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Διακόπτες κατεβάζουμε και μας κατεβάζουν καθημερινά και οι εναλλαγές γίνονται πολύ γρήγορα χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Ο κάθε ένας, οποιαδήποτε θέση κι΄ αν έχει, τους ρόλους του εξουσιαστή και του εξουσιαζόμενου τους παίζει καθημερινά(προιστάμενος-υφιστάμενος, πατέρας – παιδί, εαυτός-εαυτός κλπ.).Άρα η ερώτηση του geox δεν είναι υποθετική αλλά πολύ δύσκολη να απαντηθεί. Και είναι δύσκολη γιατί ενώ έχουμε κατεβάσει άπειρους διακόπτες τις περισσότερες φορές δεν το ξέρουμε. Έχουμε τοποθετήσει τον εαυτό μας σε έναν από τους δυό αυτούς ρόλους και προσπαθούμε να τον υποστηρίξουμε. Και όταν μπαίνουμε στον αντίθετο οι αντικρουστήρες λειτουργούν με τρόπο θαυματουργό.
quote:
Πάνω κάτω ο καθένας ξέρει τι μπορεί αλλά και κυρίως τι θέλει να κάνει σε κάθε περίπτωση.
Αν αποδέχεται το δηλώνει και καμμιά φορά.
Νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τι θα έκαναν και οι διπλανοί τους.
Θα κατέβαζες διακόπτη ναι ή όχι και γιατί?
Άποψη μου είναι ότι λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν τι μπορούν και τι θέλουν και αυτοί και οι διπλανοί τους. Ο γραμμικός χρόνος είναι περίεργη υπόθεση.
Τον διακόπτη πάντως, προσωπικά πότε τον κατεβάζω και πότε όχι. Και άλλες φορές όταν τον κατεβάζω αισθάνομαι ανώτερος και άλλες φορές κατώτερος, άλλες φορές αλαζόνας και άλλες βλάκας. Και τον κατεβάζω ή όχι , όχι γιατί μπορώ ή θέλω εκείνη την στιγμή αλλά γιατί απλά μου συμβαίνει.
To Know | To Be | To Understand
Τι ακριβώς εννοούμε "κατέβασμα του διακόπτη";
Γιατί είναι a priori κακό;
Με παραδείγματα παρακαλώ.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Ο παραλληλισμός ο οποίος έκανες είναι πολύ χρήσιμος.
Το μοντέλο της οικογένειας σαν ανατομική μονάδα της κοινωνίας δεν μπορεί να αναχθεί σε μοντέλο εξουσίας.
Κι αυτό συμβαίνει διότι διέπεται (όπως και η κάθε μορφή συγγένειας ή ακόμα και φιλίας) απο πολύ ισχυρούς συναισθηματικούς νόμους.
Η ιεραρχία του επίσης είναι μοναδική και μη διαπραγματεύσιμη. (ο γονέας μπορεί να είναι αποκλειστικά γονέας και το παιδί αποκλειστικά παιδί. Το παιδί επίσης πραγματώνεται μέσα απο αυτή τη σχέση.
Το κατέβασμα του διακόπτη όπως το λέμε το θέτω όπως είπα και σε προηγούμενο ποστ ως μέθοδο αφανισμού.
Οι όροι δηλαδή είναι :
Σου κλείνω το στόμα, σε σβύνω απο το χάρτη διότι έχω το "δικαίωμα " να το κάνω. Αν θέλεις σε εκτελώ , σου πέρνω το κεφάλι, σε εξοντώνω σωματικά ή ηθικά, σε απαγχονίζω, σε βάζω σε καραντίνα .
Γενικά όλες οι πράξεις και οι μέθοδοι αφανισμού.
(και αυτό οπως καταλαβαίνεις δεν συμβαίνει στην οικογένεια)
Δεν εξετάζω το γιατί προς το παρόν
Εξετάζω την ψυχολογία και γενικότερα την ποιότητα του "εξουσιαστή"
Προσπαθώ να κρίνω την πράξη και να ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΩ τις εκφάνσεις της στις λιγότερο αιματηρές καταστάσεις.
Διότι παράλληλα με την πρόοδο των επιστημών
έχουν εξελιχθεί και οι ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΕΣ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ
αλλά το κυριότερο και ίσως και πιο επικίνδυνο
έχει ΑΜΒΛΥΝΘΕΙ το συλλογικό κριτήριο,
κατά το κοινώς λεγόμενο ΜΑΣ ΦΤΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΒΡΕΧΕΙ.
Η αμβλυνση δε αυτη φαίνεται να αποτελεί και στόχο των κακόβουλων συστημάτων εξουσίας.
Το ερώτημα λοιπόν φίλδες και φίλδοι (?) στον εαυτο του εαυτού είναι :
Μ'αρέσει....?
Μπορώ να κάνω κάτι?
Μήπως να μην κάνω τίποτα μωρέ?..Ποιος σηκώνεται απο τον καναπέ βραδυάτικα? (Δεν βαριέσαι?)
Μωρέ ας ήμουν εγώ πάνω και να δεις τι θα έκανα.....(ΖΖΖΖζζζζζζζζζ...Χρρρρζζζζζζζζζ....Χρρρζζζζζζζ)
Μηπως κοιμάμαι τον ύπνο του δικαίου (αδίκου)
Μα τι ακούω??
....ΦΑΠ
(ο ήχος της καρπαζιας) Καλά ντε μη βαράς ...όνειρο έβλεπα.
quote:
Η ιεραρχία του επίσης είναι μοναδική και μη διαπραγματεύσιμη.
Πιστέυεις ότι σήμερα σ΄ όλες τις κοινωνικές δομές η ιεραρχία είναι διαπραγματεύσιμη ? Και για να μην παρεξηγηθώ.
Η δομή της εξουσίας σε οποιοδήποτε σύστημα, έχει να κάνει με την δύναμη που κατέχει αυτός που μετέχει στην ιεραρχία.Η μορφή της δύναμης αλλάζει όμως απο κοινωνία σε κοινωνία, όπως αυτή εξελίσεται χρονικά.Μπορεί να είναι "σωματική" δύναμη (όπλα), "συναισθηματική" δύναμη (θρησκεία), "νοητική" δύναμη (χρήμα, επιστήμη).
Αυτός λοιπόν που κατέχει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό την δύναμη που η κοινωνία έχει αποδεχτεί να την διοικήσει, κατέχει την αντίστοιχη θέση στην ιεραρχία.Και την θέση αυτή την προασπίζεται, όπως παλιά ο κυνηγός "αφάνιζε" το θήραμά του για να επιβιώσει.Αυτό δεν είναι ούτε καλό, ούτε κακό.Είναι φυσικός νόμος.
quote:
έχει ΑΜΒΛΥΝΘΕΙ το συλλογικό κριτήριο
Το συλλογικό κριτήριο αποτελείται απο πολλά ατομικά.Και τα ατομικά κατά βάθος ψάχνουν μιά καλύτερη θέση στην ιεραρχία που περιέγραψα πιό πάνω.Και όπως τα άτομα επενδύουν με όμορφα λόγια αυτή την πάλη για εξουσία (το κάνω για το συλλογικό καλό, κλπ.) , το ίδιο κάνουν και οι δομές που διοικούν αυτά τα άτομα.
Χωρίς λοιπόν να μελετήσουμε τον ADMIN του εαυτού μας, δεν μπορούμε να μελετήσουμε τους ADMIN των μεγαλύτερων δομών.
quote:
κατά το κοινώς λεγόμενο ΜΑΣ ΦΤΥΝΟΥΝ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΒΡΕΧΕΙ
Ναι . Άλλα μας έχουν δώσει ομπρέλες .......
To Know | To Be | To Understand