- Ποιός είσαι; Τι είσαι; Πού είσαι; Πότε είσαι;..... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΣ ΤΑ ΛΕΣ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΡΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΟΥΜΑΣΤΕ.ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ Η ΝΕΟΑΡΧΕΟΛΑΤΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΟΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΕΧΘΗΚΕ ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΕΠΙΡΡΟΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ.

ΚΑΙ ΣΕ ΕΙΧΑ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΙ ΜΑΛΛΟΝ ΛΕΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΕΝΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ

---

Ωχχχ...

Δηλαδή πρέπει να είμαι σε κάποιο στρατόπεδο;

Εγώ Iamblixe δεν ανήκω πουθενά ούτε έχω να διαλέξω φίλους κι εχθρούς.

Από ότι σε βλέπω με τα μηνύματά σου, μάλλον σε χειρότερη θέση θα βρισκόμαστε στο τέλος.

Καλύτερα να μην το επιχειρήσεις γιατί στην προηγούμενή μου ζωή, αν δεν ήμουν κανένα παιδί που έκανε τα θελήματα στους Νεοπλατωνικούς (μακάρι να ήμουν μαζί τους και ας τους έκανα απλά τον καφέ, αν και ο καφές ήρθε από την Αμερική ) θα ήμουν στην χειρότερη περίπτωση κανένας Γνωστικιστής Χριστιανός, στην Ομάδα του Βαλεντίνου (ξέρεις αυτούς τους παλιοαιρετικούς που τους εξαφάνισε η Εκκλησία, μαζί με τα συγγράμματά τους)

Αν μου δινόταν η επιλογή, (που ελπίζω να μην φτάσει ποτέ αυτή η ώρα) θα προτιμούσα την Εθνική Ιστοριολαγνεία, παρά έναν Εκκλησιαστικό Σκοταδισμό.

Όλη μου η κουλτούρα είναι 99% από εθνικές παραδοσιακές πηγές (είτε Ελληνικές, είτε Αιγυπτιακές, είτε Ινδικές) και ... 1% από χριστιανικές.

Μάλλον κομμάτι δύσκολο το βλέπω να είμαι... "σκεπτόμενος", όπως το εννοείς;

Και για πολλοστή φορά δηλώνω.

Δεν μου καίγεται καρφί ποιος πολιτισμός είναι αρχαιότερος.

Δεν γεννήθηκα για να διαφημίζω συσκευασίες, αλλά για να τρέφομαι με τα περιεχόμενα.

Δεν έχω την ανάγκη να προβάλλω και να αποδείξω την ελληνικότητά μου. Μου αρκεί να την ζω και να την χρησιμοποιώ.

Δεν με νοιάζει αν οι πρόγονοί μου ήταν οι πιο σοφοί. Με ξένα πτυχία δεν μπαίνω στα πανεπιστήμια. Με φωτογραφίες φωτιάς δεν ζεσταίνομαι.

Δεν είμαι οπαδός καμιάς φυλής και κανενός δόγματος.

Είμαι Ψυχή και η Ψυχή δεν έχει θρησκεία γιατί είναι θρησκεία, η Ψυχή δεν έχει φύλο γιατί δεν έχει σώμα, η Ψυχή δεν έχει ιστορία γιατί είναι κάτοικος του άχρονου Μυθότοπου.

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου! Και οι λέξεις μίσους, τα φυλετικά κάγγελα, και οι σωτηριολογικές υποσχέσεις είναι πλέον εμπόδια για την ελευθερία μου.

Ας πάω τώρα να διαβάσω ξανά τον "Φαίδωνα" για να θρέψω τα "φτερά" μου.

Τέρμα οι χαμηλές πτήσεις. Ώρα για ένα ταξίδι στον Ήλιο

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

Ειλικρινά δεν έχω χρόνο για άλλα βιβλία (αμάν πια). Στο κάτω κάτω γιατί να μην ακούσω τον φίλο μου τον Κέλσο που φαίνεται και μελετημένος; Με τις αναφορές σου μερικές φορές με πήρες σε άλλους κόσμους που θα ήθελα να δω έστω και από μακρυά.
Δεν είμαι εσωτεριστής το παραδέχομαι. Είμαι της πρακτικής σχολής. Του μικροσκοπίου Με ενδιαφέρουν φυσικά όλες οι απόψεις και γι αυτό πολύ θα ήθελα να ακούσω μερικές από έναν καλό εσωτεριστή όπως εσύ.
Οι πρώτες μου απορίες θα ήταν αυτές:
1)Όλοι οι εσωτεριστές που κολυμπούν στα βαθιά, συμφωνούν μεταξύ τους;
2)Τι ψάχνει ο εσωτερισμός;
3)Που το ψάχνει;
4)Βρήκε κανένας εσωτεριστής αυτό που ψάχνει;
5)Τι είναι τελικά αυτό που βρήκε;
Διάβασα ερκετά πράγματα για τον εσωτερισμό σ' αυτό το sight, αλλά είναι άλλο πράγμα η συζήτηση με ερωτοαπαντήσεις. Άν έχεις λίγο χρόνο κάνε μου τη χάρη σε παρακαλώ. Θέλω τη δική σου άποψη.

Φυσικά και είμαι πρόθυμος να απαντήσω κι εγώ σε δικές σου ερωτήσεις. Αν θες μπορείς να ακούσεις απόψεις από έναν άθρησκο, ανέντακτο, αδογμάτιστο και μοναδικό (με την έννοια του ότι τις απόψεις μου τις σχηματίζω ελεύθερος από όποιαδήποτε επιρροή πέραν της δικής μου έρευνας και συνείδησης) σαν τον Ελεύθερο του esoterica.
Το μόνο που δηλώνω είναι Έλληνας του κόσμου.

Ελεύθερος

quote:

---

1)Όλοι οι εσωτεριστές που κολυμπούν στα βαθιά, συμφωνούν μεταξύ τους;
2)Τι ψάχνει ο εσωτερισμός;
3)Που το ψάχνει;
4)Βρήκε κανένας εσωτεριστής αυτό που ψάχνει;
5)Τι είναι τελικά αυτό που βρήκε;

---

quote:

---

Τhoth o καφές είναι Αραβο-αιθιοπικό (Νουβικό) προϊόν....

---

Πω, πω !!!

Τι είναι αυτό που μου είπες βρε ΑΙΟΝ;

Πως θα το αντέξει τώρα η Ελληνική μου περηφάνια που είμαι εξαρτημένος σε ένα ξενόφερτο προιον, και μάλιστα από αυτές τις υπανάπτυκτες χώρες;

Για εξέτασέ το. Μήπως εμείς τους μάθαμε την αξία και την καλλιέργειά του; Δεν μπορεί κάτι θα έχει γράψει κανένας... Πεφωτισμένος

"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"

Το πίνανε πολύ στην κατοχή οπου ο πραγματικός καφές είχε εξαφανιστεί.

Συγνώμη αν φαντάζουν κάπως σκληρά τα λόγια μου μα...ψιλοαπελπίστικα

Φίλε μου, ΕΡΕΥΝΗΣΕ το ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ οι λέξεις "Μύθος" - "Αλληγορία" - "Παραβολή" και ΙΣΩΣ να κατανοήσεις την ΚΟΙΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ, υπο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΡΙΣΜΑ...

Σε αυτό που λές περί "καθομιλουμένης", ε! σε αυτό είναι που έχω "ΚΥΡΗΞΕΙ ΤΟ ΠΟΛΕΜΟ"...
"Αηδιάζω" (και σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΤΩΣΗ δεν υπονοώ ΤΙΠΟΤΑ για σένα φίλε μου, ΕΙΛΗΚΡΙΝΑ) με το να βλέπω να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΕ λέξεις και έννοιες ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ απο τον ΚΑΘΕΝΑ που ΑΓΝΟΕΙ την ΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ και άρα ΚΑΙ τη ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ...
Φυσικά ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ...

Στα "περί Μύθου & Αλληγορίας" ΜΑΛΛΟΝ δε διάβασες το μύνημά μου που ΕΠΕΞΗΓΗΣΑ τη θέση μου, θέση του ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ ως πρός το ΠΩΣ κανείς πρέπει να ερευνά και ΓΙΑΤΙ υπάρχει η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ για Μύθους, Αλληγορίες, Παραβολές όταν ΑΠΕΥΘΗΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΑΜΥΗΤΟ ΚΟΜΣΟ...
Στο παραθέτω λοιπόν, για να δείς ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΠΗΓΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΜΑ...

Και μιας και φτάσαμε σε αυτό το ΚΟΜΒΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ, σημείο που μπορεί ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ να στηρίξει την ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ μέσα στους χώρους συζήτησης που θα αφορά θέματα που ΑΠΤΟΝΤΑΙ στη "Μυθολογία" ή στην "Αλληγορία", θεωρώ ότι θα πρέπει να σας δείξω (και εννοώ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ τους φίλους που ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΝΤΑΙ ή ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ την ΑΝΑΓΚΗ για "Αλληγορία", μέσα στα Ιερά Κείμενα ΟΛΩΝ των ΛΑΩΝ) το ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ και από ΠΟΙΟΥΣ τα παραλάβαμε "έτσι"…

Δια τον φόβο των Ιουδαίων, ΔΕ ΘΑ χρησιμοποιήσω ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ, παρά τις ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΕΣ (εάν δεν έχετε και εσείς αντίρρηση ΦΥΣΙΚΑ)…
Συγκεκριμένα θα μιλήσω για το ΤΙ ΛΕΕΙ ο πιστός φίλος του Εστεμμένου Φιλοσόφου Ιουλιανού, ο Σαλούστιος (Σατορνίνος Σαλούστιος Σεκούνδος) στο ΥΠΕΡ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ έργο του "Περί Θεών και Κόσμου"

Κεφάλαιο ΙΙΙ "Περί μύθων - ότι θείοι οι Μύθοι"
Ρωτάει ρητορικά, "γιατί οι Αρχαίοι έδιναν τα ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΟΥΣ χρησιμοποιώντας ΜΥΘΟΥΣ;;;"
Και αμέσως απαντάει ο ίδιος στην ερώτηση: "Το ΠΡΩΤΟΝ προτέρημα το οποίον αντιλαμβάνομαι εκ της χρησιμοποιήσεως ΜΥΘΩΝ, είναι ακριβώς αυτή η ΙΔΙΑ Η ΕΡΕΥΝΑ, διότι τοιουτοτρόπως η διάνοια ΔΕΝ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΡΓΗ."

Δηλαδή όταν "κάποιος" ασχολείται με τους ΜΥΘΟΥΣ και το ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, είναι αυτόματα "κερδισμένος", γιατί η διάνοιά του παραμένει ΕΝΕΡΓΗ…

Και συνεχίζει ο Σαλούστιος : "Και το ότι είναι Θείοι οι ΜΥΘΟΙ, δυνάμεθα να το ΒΕΒΑΙΩΣΟΥΜΕΝ, στηριζόμενοι εις εκείνους που τους ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΤΗΚΑΝ.
Εκείνοι μεταξύ των ποιητών οι οποίοι ΗΤΑΝ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΩΝ ΘΕΩΝ (Θεόληπτοι) και άριστοι μεταξύ των Φιλοσόφων, εκείνοι οι οποίοι ΕΔΙΔΑΞΑΝ ΤΑΣ ΜΥΗΤΙΚΑΣ ΤΕΛΕΤΑΣ, αλλά ΚΑΙ αυτοί οι Θεοί, κατά τη ΧΡΗΣΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ, όλοι λοιπόν ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΘΗΚΑΝ ΜΥΘΟΥΣ."

Στη συνέχεια αναφέρεται ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ στους Θεούς και στους ΜΥΘΟΥΣ που αναφέρονται σε Αυτούς…
"Σχετικός με τους Θεούς, αυτούς καθ' εαυτούς, οι ΜΥΘΟΙ τους παριστάνουν ΣΥΜΦΩΝΟΣ με εκείνο που ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ, σχετικά με το ρητό και το άρρητο, το αφανές και το ορατό, το σαφές και το αποκρυπτόμενον , πάντα ταύτα ΑΠΟΜΙΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ, ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΟΥΝ την αγαθότητα των Θεών, διότι όπως Εκείνοι μεταδίδουν προς ΟΛΟΥΣ τα αγαθά τα οποία προέρχονται ΕΚ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΤΩΝ, ενώ τα ΝΟΗΤΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΜΦΡΟΝΑΣ ΧΟΡΗΓΟΥΝ, ομοίως και οι ΜΥΘΟΙ λέγουν εις ΑΠΑΝΤΑΣ ότι οι Θεοί ΥΠΑΡΧΟΥΝ, αλλά ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΙΣ ΤΟΥΤΩΝ και ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ, ταύτα διδάσκουν ΜΟΝΟ εις τους ΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΤΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ…"

Νομίζω ότι είναι ΑΡΚΕΤΟ το απόσπασμα που παρέθεσα και ΣΤΗΡΙΖΕΙ από άκρη εις άκρη τη θέση μου και τη στάση μου ΩΣ ΠΡΟΣ τους ΜΥΘΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΛΑΩΝ…
Μεγάλος νεοπλατωνικός Σαλουστίος, Επαρχος της Ανατολής και πιστός ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ του Αυτοκράτορα - ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ Ιουλιανού τόσο σε διοικητικά θέματα όσο και φιλοσοφικά, ΣΕΒΕΤΑΙ τους ΜΥΘΟΥΣ και τις ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ…
Το κάνει γιατί ΓΝΩΡΙΖΕΙ…

Παρατήρησε φίλε μου Ελεύθερε το ΒΑΘΟΣ των ΝΟΗΜΑΤΩΝ που ξεχυλίζουν απο τα λόγια του Σαλουστίου...
Καλό το ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ σου φίλε μου, αλλά με αυτό το εργαλείο ΑΠΛΑ εισχωρείς στον ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ, ενώ με το ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ του ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ, εισχωρείς στο ΜΑΚΡΟΚΟΣΜΟ...

Το αποτέλεσμα (για έναν που ΓΝΩΡΙΖΕΙ και ΚΑΤΕΧΕΙ) είναι το ΙΔΙΟ, γιατί είναι κάτοχος του "ΜΥΣΤΚΟΥ" που μιλάει περί ΑΝΑΛΟΓΙΑΣ των ΕΠΑΝΩ με τα ΚΑΤΩ!!!

Σε αυτά που με ρωτάς για τον ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ, θα σου απαντήσω ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ δώσω μια εικόνα του ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ, γιατί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ πολλοί τον επικαλούντε, αλλά δε γνωρίζω ΠΟΣΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ λειτουργούν βάση αυτού...

Για τον ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ, ναι μπορώ να σου πώ δυό λόγια, μιάς και είναι Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΤΙΚΕΤΑ που δέχομαι, αυτή του ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΗ...

Ο Εσωτερισμός εξετάζει ΟΛΑ τα φαινόμενα που η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ επιστήμη είτε ΑΓΝΟΕΙ είτε κάνει πώς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ...
Μελετάει κάθε τι που είναι ΑΓΝΩΣΤΟ, ΜΗ ΕΝΤΟΠΙΖΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ και προσπαθεί με την ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ του Φυσικοεγκέφαλου ή αλλιώς Ανθρωπονού, να ΣΥΛΛΑΒΕΙ, να ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ, να ΓΝΩΡΙΣΕΙ, να ΑΝΑΛΥΣΕΙ και τέλος να ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΕΙ - ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΕΙ, κάθε τι που θεωρείται ΚΡΥΦΟ, ΑΟΡΑΤΟ, ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ και ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ στην Ανθρώπινη φύση...

'Οσα ο ΕΞΩΤΕΡΙΣΜΟΣ δέν κατέχει και δέν γνωρίζει, ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ προσπαθεί να ΓΝΩΡΙΣΕΙ και να βοηθήσει με όσα εκείνος ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕ και ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΕ ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΣ ΤΑ, τον ΕΞΩΤΕΡΙΣΜΟ να εμβαθύνει εκείνος με τα δικά του μέσα (5 αισθήσεις και τη λογική τους)...

Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ είναι η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ με συγκέντρωση και διαλογισμό καθώς και με πιό βαθύτερα συστήματα που σκοπό τους έχουν να κάνουν τον Νού πιό ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ, την ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ που είχε πέσει σε "αχρηστία" μέχρι τη στιγμή εκείνη ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΝΤΑΣ ΤΗΝ να την κάνει να ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΕΙ με την αδελφή της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ που μέχρι τώρα είχε το ΚΥΡΙΟ και ΠΡΩΤΕΥΟΝΤΑ ρόλο και τη ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ της ακόμα πιό εξελιγμένης μας ΥΠΕΡΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, ώστε ο Ανθρωπονούς να ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ τις υψηλότερες ΔΟΝΗΣΕΙΣ...

Νομίζω ότι εντελώς επιγραμματικά έδωσα μερικές πτυχές του ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ...

Με ρωτάς τώρα :

quote:

---

1)Όλοι οι εσωτεριστές που κολυμπούν στα βαθιά, συμφωνούν μεταξύ τους;
2)Τι ψάχνει ο εσωτερισμός;
3)Που το ψάχνει;
4)Βρήκε κανένας εσωτεριστής αυτό που ψάχνει;
5)Τι είναι τελικά αυτό που βρήκε;

---

Φίλε μου ΑΙΟΝ, αναγνωρίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να εκφράσει κάποιος αυτα τα λεπτεπίλεπτα θέματα χωρίς να πέσει σε λούκια. Πρέπει να σου πώ ότι μελετώντας με το "μικροσκόπειο μου" τόσο καιρό (και δεν είμαι κάνα παιδαρέλι που μακάρι να ήμουν), κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αυτός που ασχολείται με αυτά τα θέματα, είναι τον εαυτό του που σπουδάζει τελικά. Ίσως να βάζει σε λειτουργία την προσπάθεια για το γνώθι σ' αυτόν. Η μεγαλύτερη απογοήτευση όμως έρχεται μετά. Παρουσιάζεται πλέον η αδυναμία του να εκφράσει τα ευρήματα του, τις σκέψεις του τέλος πάντων και ανακαλύπτει και ο ίδιος ότι δεν μπορεί να αποφύγει το πέσιμο σε αντιφάσεις ή καμιά φορά και σε αερολογίες. Δεν έχει λάθος ο άνθρωπος απλά δεν είναι ρήτορας, φιλόλογος ή δεν ξέρω τι ή, κάποια πράγματα δεν μπορούν να αποδωθούν με την ανθρώπινη γλώσσα παρά μόνον μένουν μέσα στον εγκέφαλο κρυμμένα για κείνον μόνο.
Αυτή είναι σοφία. Να καταλάβεις ότι αυτό που ξέρεις, δεν μπορείς να το πεις με λόγια και να σιωπήσεις γιατί αλλιώς θα πείς άλλ' αντ' άλλων και θα ρεζιλευτείς (Μιλάω γενικά τώρα) Ίσως γι αυτό οι μεγάλοι μίλησαν αλληγορικά.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Λες: Όποιος πει ότι βρήκε κάτι είναι σαν να αυτοκτονεί. Εγώ από τη μεριά μου δεν μπορώ να δεκτώ ότι κατάφερες να εκφράσεις σωστά αυτό που ήθελες να πεις. Διότι η αντίφαση είναι καθαρή. Αν δεν βρήκες κάτι τότε ο εσωτερισμός σου δεν απέδωσε τίποτε. Ποια η χρήση του τότε;
Και όμως σε είδα να υποστηρίζεις χίλια δυό πράγματα μέχρι τώρα. Τα βρήκες εκτός εσωτερισμού; Ε! αφού απο δω βρήκες κάτι, από κει δεν βρήκες τίποτα, τότε γιατί δεν έμεινες από δω που βρίσκεις και πήγες από κει που δεν βρίσκεις; Νομίζω ότι εκείνο που ήθελες να πεις είναι ότι το "εν οίδα ότι ουδέν οίδα" ισχύει και στον εσωτερισμό και προ πάντων σ' αυτόν. Η γνώση του ότι δεν μπορούμε να γνωρίσουμε σχεδόν τίποτε είναι μεγάλη σοφία.
Άμα επιμένει κάποιος ότι βρήκε κάτι τότε είναι απλά ένα εμπόδιο λες.
Αυτό μάλιστα. Κολλάει με τα πιο πάνω. Ώστε εκείνοι που επιμένουν ότι ξέρουν (και για να το ξέρουν πάει να πεί ότι βρήκαν κάτι και το ξέρουν) σημαίνει ότι δεν είναι καλοί εσωτεριστές. Γιατί; Γιατί βάζουν στον εαυτό τους εμπόδια. Δυστυχώς όλοι μας έχουμε εμπόδια. Αλλά για να είμαστε εντάξει με τον εαυτό μας δεν πρέπει να πούμε ότι πρέπει να αφαιρέσουμε τα εμπόδια για να είμαστε καλοί εσωτεριστές; Ο θεός (όπως κι αν τον εννοεί ο κάθε ένας) και η μετενσάρκωση που φαίνεσαι να είσαι βέβαιος γι αυτά, δεν είναι κάτι; Και βέβαια είναι, για θεό ολόκληρο μιλάμε. Μα τότε πρέπει να απαλλαγείς και απ αυτά τα εμπόδια. Άντε λοιπόν. Μπορείς;
Απαντώντας σε ερωτήσεις περί εσωτερισμού δίνεις τέτοιες απαντήσεις, που καθιστάς τον εαυτό σου εκτός εσωτερισμού. Και όμως είμαι σίγουρος ότι το εν οίδα ότι ουδέν οίδα σε εκφράζει. Και το γνώθι σ αυτόν επίσης.
Τελικά είσαι εσωτεριστής; Λειτούργησε σαν τέτοιος.
Αν δεν είσαι, άσε τον εσωτερισμό ήσυχο. Όπως τον άφησα κι εγώ.
Με σύγχυσες. . . .νά ξερες πόσες φορές το πέταξα το μικροσκόπειο μου.
Συζητώντας με ανθρώπους γενικά κατάλαβα ότι όλοι μας άλλα λέμε, άλλα εννοούμε και άλλα καταλαβαίνουν αυτοί που μας ακούνε.

Ελεύθερος

Φίλε Κέλσο.
Δεν έχω και πολλά να διαφωνήσω μαζί σου, πέραν του να σου αναφέρω ότι με βαρειά καρδιά αντικρύζω παραπομπές σε άλλα βιβλία ή κείμενα ξένα. Εδώ πέρα θέλω να ακούσω ιδέες των φίλων μας, εκτός και αν το θέμα είναι η συζήτηση κειμένων, βιβλίων, προσώπων κλπ.
Λοιπόν. Ας μή μιλάμε αόριστα. Ας εστιάσουμε την προσοχή μας κάπου.

quote:

---

4) ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ναι υπάρχουν ΟΝΤΑ που ΗΤΑΝ 'Ανθρωποι και που ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ την ΑΛΗΘΕΙΑ

---

Η αλήθεια είναι θέμα πίστης άνευ λογικής ή θέμα παρατήρησης, πειραματισμού και επαλήθευσης ή έστω απότοκο λογικής σκέψης; Πως κατέληξες στο πιο πάνω συμπέρασμα;
Για να σε προφυλάξω. . . Η πίστη άνευ λογικής για μένα είναι πολύ κοντινή έννοια με τις λέξεις πείσμα, γινάτι, χούι κλπ. Σημαίνει έτσι το θέλω εγώ να είναι, έτσι θα είναι, τελείωσε. Πετάει ο γάιδαρος; Ναι πετάει. Μα. . . . . . .Είπα . .τελείωσε.

Ελεύθερος

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΒΕΣΑΚ

Τα τελευταία λίγα χρόνια σημειώνεται αυξανόμενο ενδιαφέρον και μια τάση της Δύσης ν' αναγνωρίσει την εορτή της Ανατολής, την Εορτή του Βεσάκ, η οποία συνδέεται με μια αρχαία παράδοση που για μερικούς μπορεί να αποτελεί μύθο, για άλλους συμβολική διήγηση και για ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων τη δήλωση ενός υπαρκτού γεγονότος. Η ιστορία σχετίζεται με το Βούδα και μ' ένα περιστατικό της ζωής Του, που Τον οδήγησε στην απόφαση (σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της καρδιάς Του) να επιστρέφει μια φορά το χρόνο από τον υψηλό τόπο όπου κατοικεί κι εργάζεται για να ευλογεί τον κόσμο. Από τους δυο μεγάλους Υιούς του Θεού, το Βούδα και τον Χριστό, ο ένας είναι ο θεματοφύλακας και ο άλλος ο αποδέκτης αυτής της ευλογίας. Και οι δύο τη διατηρούν σαν παρακαταθήκη για να τη διαβιβάσουν σ' ένα κόσμο που βρίσκεται σ' ανάγκη και οι δύο δρουν σαν διαβιβαστές αυτής της πνευματικής ενέργειας προς την ανθρωπότητα.

Ένεκα τούτου η Εορτή του Βεσάκ έχει θεωρηθεί από τους Γνώστες του κόσμου ότι υπέχει τεράστια σπουδαιότητα για τα ζητήματα του κόσμου, διότι ακριβώς μέσω αυτών των δύο Αντιπροσώπων της θεότητας πάνω στον πλανήτη μας, μπορούν να έλθουν πολύ κοντά ο κόσμος των πνευματικών πραγματικοτήτων με τον κόσμο των ανθρώπινων υποθέσεων. Σήμερα, αυτή την ώρα της κρίσης, η προσέγγιση είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το έργο αυτών των δύο μεγάλων Υιών του Θεού αποκτά ασυνήθιστη σπουδαιότητα και η ευκαιρία που προσφέρεται αυτή την εποχή στην ανθρωπότητα έχει βαθύτερες συνέπειες από κάθε άλλη φορά. Καθαυτή η αύξηση του ενδιαφέροντος για την Εορτή και η αναζήτηση της σημασίας της, όπως και η ζήτηση εκ μέρους του ευρύτερου κοινού για πληροφορίες σχετικά μ' αυτό, μας ανάγκασαν να συγκεντρώσουμε όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και να τα παρουσιάσουμε εδώ συνοπτικά, για να αξιολογήσει ο ζηλωτής της Δύσης.

Η Εορτή του Βεσάκ τελείται στην πανσέληνο του Ταύρου, ενώ η Εορτή της Ανθρωπότητας τελείται ένα μήνα αργότερα, στην πανσέληνο των Διδύμων. Επίσης, η εορτή του Πάσχα καθορίζεται στην Πανσέληνο που εμπίπτει στη Ζωδιακή διαίρεση του Κριού, κατά την πρώτη Πανσέληνο μετά την Εαρινή Ισημερία. Αυτές οι τρεις Εορτές - του Πάσχα, του Βεσάκ και της Ανθρωπότητας - συνιστούν τα τρία μεγαλύτερα πνευματικά γεγονότα του έτους. Είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι σε ορισμένα εδάφια από τα κείμενα της Α. Α. Μπ. και του Θιβετανού χρησιμοποιούνται συχνά φράσεις όπως Πανσέληνος του Μαΐου για να υποδηλωθεί η εορτή του Βεσάκ (η πανσέληνος του Βούδα), καθώς και Πανσέληνος του Ιουνίου για να αναφερθεί η Πανσέληνος του Χριστού, που αποτελεί Εορτή της Ανθρωπότητας. Γενικά οι δύο αυτές Πανσέληνοι σημειώνονται κατά τη διάρκεια των μηνών Μαΐου και Ιουνίου, αλλά όχι πάντοτε. Όπως εξηγήθηκε παραπάνω, ο καθοριστικός παράγων για τον προσδιορισμό των Εορτών είναι οι Πανσέληνοι Ταύρου και Διδύμων και όχι οι ημερολογιακοί μήνες.

Μέρος ΙΙ

Σε μερικά μέρη της Ινδίας η εορτή του Βεσάκ θεωρείται εδώ και αιώνες γιορτή δημόσια. Είναι μια μέρα επανένωσης, προσκυνήματος και χαρούμενης προσδοκίας. Είναι μια άγια μέρα. Το γεγονός ότι η εσωτερική σημασία αυτής της μέρας αναγνωρίζεται μόνο από μια χούφτα ανθρώπων με πνευματική αντίληψη, ασφαλώς αληθεύει. Το γεγονός ότι η τεράστια πλειονότητα δεν γνωρίζει τίποτα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις, αληθεύει επίσης. Αλλά το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις μεγάλες Χριστιανικές γιορτές. Για μερικούς συμβολίζουν μεγάλες πνευματικές πραγματικότητες, ενώ για άλλους είναι απλώς γιορτές ή μέρες προσφοράς δώρων και ανταλλαγής επισκέψεων. Όμως για την πνευματική δύναμη που αποδεσμεύεται στον κόσμο, για την αληθινή σημασία αυτών των ημερών Χάριτος, όπως είναι η Μεγάλη Παρασκευή, οπότε η Θεότης έρχεται προς βοήθεια της ανθρωπότητας, γνωρίζουν σχεδόν τίποτα. Η εσωτερική και αληθινή σχέση τους είναι εντελώς έξω από τη σκέψη τους. Το ίδιο συμβαίνει και με την Εορτή του Βεσάκ.

Όμως υπάρχει κάτι σχετικά μ' αυτή την Εορτή, που τη διαφοροποιεί και την ξεχωρίζει από τις άλλες γιορτές. Οι ημερομηνίες των Χριστιανικών Εορτών καθορίστηκαν από γεγονότα του παρελθόντος ή από συμβάντα που έγιναν πολλούς αιώνες πριν, ή επίσης μνημονεύουν κάποιο μεγάλο Μαθητή του Χριστού που υπηρέτησε στο παρελθόν τη φυλή, όπως κι Εκείνος. Ενώ η Εορτή του Βεσάκ συνιστά αναγνώριση ενός τωρινού και ζωντανού γεγονότος. Τελείται (όπως πιστεύουν εκείνοι που την τηρούν) ενόσω λαμβάνει χώρα ένα μέγα και ουράνιο γεγονός, κι έχει τη φύση της συμμετοχής σε μια τελετουργία. Αυτό το ουράνιο συμβάν λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο την ώρα της Πανσελήνου του Ταύρου (που ονομάζεται συχνά Πανσέληνος του Μαΐου). Τότε αποδεσμεύεται πάνω στη Γη (ανάλογα με το βαθμό της ζήτησης των ανθρώπων) η ευλογία του Ίδιου του Θεού, που διαβιβάζεται μέσω του Βούδα και του Αδελφού του, του Χριστού.

Όμως αυτό το ουράνιο γεγονός, μπορεί και συντελείται και έχει το αντίστοιχό του σε φυσική εκδήλωση. Παράλληλα προς την υποκειμενική και πνευματική τελετή, ένα σημαντικό γεγονός λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα σε μια μικρή κοιλάδα του Θιβέτ, στις παρυφές των Ιμαλαΐων. Εκεί υποθέτουν ότι λαμβάνει χώρα η γήινη τελετή της ευλογίας. Εκεί, σ' αυτή την κοιλάδα κατευθύνονται πολλοί άνθρωποι από τις γύρω περιοχές, σαν προσκυνητές προς το φως. Εκεί, την ώρα της πανσελήνου, διεξάγεται μια ιεροπρεπής τελετουργία, η οποία μπορεί να θεαθεί και να ακροαθεί όπως κάθε τελετουργία στους μεγάλους καθεδρικούς ναούς μας.

Ένα από τα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που συνδέονται μ' αυτή την Εορτή και με το τελετουργικό τυπικό της στο Θιβέτ, βρίσκεται στο γεγονός ότι πολλοί ορθόδοξοι Χριστιανοί, που θα καταφρονούσαν οποιαδήποτε σύνδεση με το Βουδισμό ή τον Ινδουισμό, αποκτούν μαρτυρία αυτής της τελετής μέσα στα όνειρα τους. Δυο φορές τον καιρό που εργαζόμουν ως ορθόδοξο μέλος της Εκκλησίας της Αγγλίας (γράφει η Alice Bailey), τότε που για μένα ο Βουδισμός ήταν απλώς μια "ειδωλολατρική" θρησκεία (τόσο μεγάλη ήταν η άγνοιά μου) και ο Βούδας ήταν ένα παγανιστικό είδωλο, δύο φορές ονειρεύτηκα - σε διαστήματα επτά χρόνων - ότι συμμετείχα σε μια περίεργη τελετή και σ' ένα ασυνήθιστο γεγονός. Τα συμβάντα που κατέγραψα ήταν τόσο διαυγή και ζωντανά και οι λεπτομέρειες ήταν κάθε φορά τόσο ταυτόσημες, ώστε ήταν αδύνατο ν' απορρίψω το όνειρο σαν απλή φαντασία, ή να το θεωρήσω ως ένα ονειρικό φαινόμενο του συνηθισμένου τύπου. Είκοσι χρόνια μετά, όταν διάβασα μια περιγραφή της Εορτής του Βεσάκ, ανακάλυψα ότι ήταν αυτό ακριβώς που είχα δει. Το όνειρο προφανώς μου είχε υποδείξει ένα πραγματικό γεγονός. Αρκετές φορές συνάντησα ανθρώπους που είχαν ένα παρόμοιο όνειρο και διερωτούντο τι ήταν εκείνο που είδαν. Όταν κάποιο όνειρο μοιάζει να έχει πανομοιότυπη καταγραφή από διαφορετικούς ανθρώπους σ' όλο τον κόσμο, όταν οι λεπτομέρειες του ονείρου παραμένουν αναλλοίωτες κι όταν διαπιστώνεται ότι το όνειρο βασίζεται σε μια τελετή που συμβαίνει εκείνη την περίοδο, τότε ασφαλώς υπάρχει έδαφος για πολλή συζήτηση, εφελκύεται γνήσια το ενδιαφέρον και ενδεχομένως πιστοποιείται ότι η μαρτυρία ανταποκρίνεται σε γεγονός.

Το όνειρο, ο μύθος, το γεγονός μπορούν να περιγραφούν ως εξής:
Υπάρχει μια κοιλάδα που βρίσκεται σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο στους πρόποδες των Ιμαλαΐων, στην περιοχή του Θιβέτ. Περιβάλλεται ολόγυρα από ψηλά βουνά, εκτός από τα βορειοανατολικά, όπου υπάρχει ένα στενό άνοιγμα στην οροσειρά. Συνεπώς, η κοιλάδα έχει σχήμα φιάλης, με το λαιμό προς τα βορειοανατολικά, ενώ διευρύνεται σημαντικά προς νότον. Ψηλά, προς το βόρειο άκρο, κοντά στο λαιμό της φιάλης, βρίσκεται ένας πελώριος επίπεδος βράχος. Δεν υπάρχουν δέντρα ή θάμνοι στην κοιλάδα, που καλύπτεται μ' ένα είδος άγριας χλόης. Οι πλαγιές όμως των βουνών καλύπτονται από δέντρα.

Την περίοδο της πανσελήνου του Ταύρου, προσκυνητές απ' όλες τις γύρω περιοχές αρχίζουν να συναθροίζονται. Οι πιστοί και οι λάμα βρίσκουν το δρόμο τους προς την κοιλάδα και συγκεντρώνονται στο νοτιότερο και το μεσαίο τμήμα, αφήνοντας το βορειοανατολικό άκρο σχετικά άδειο. Εκεί, όπως λέει ο μύθος, συγκεντρώνεται μια ομάδα από εκείνα τα μεγάλα Όντα, που αποτελούν τους φύλακες πάνω στη γη του Σχεδίου του Θεού για τον πλανήτη μας και για την ανθρωπότητα. Το όνομα με το οποίο αποκαλούμε αυτά τα Όντα δεν έχει σημασία. Ο Χριστιανός πιστός ίσως προτιμά ν' αναφέρεται σε αυτούς ως ο Χριστός και η εκκλησία Του, και να θεωρεί ότι αποτελούν το μέγα Νέφος των Μαρτύρων, που εγγυάται στην ανθρωπότητα την υπέρτατη σωτηρία. Οι εσωτεριστές του κόσμου τους αποκαλούν Διδασκάλους της Σοφίας, την πλανητική Ιεραρχία, οι Οποίοι στις πολλές βαθμίδες Τους κυβερνώνται και διδάσκονται από τον Χριστό, το Διδάσκαλο όλων των Διδασκάλων, κι επίσης Διδάσκαλο αγγέλων και ανθρώπων. Ή μπορεί να τους αποκαλούμε Ρίσι των Ινδουιστικών Γραφών, ή Εταιρία των Φωτισμένων Διανοιών, σύμφωνα με τη Θιβετανική διδασκαλία. Είναι οι Μεγάλοι Ενορατικοί και οι Μεγάλοι Σύντροφοι κατά την πιο σύγχρονη παρουσίαση, και αποτελούν το άθροισμα της τελειωθείσης ανθρωπότητας, που ακολούθησε τα βήματα του Χριστού και εισήλθε για χάρη μας μέσα στο πέπλο, δίνοντάς μας το παράδειγμα να κάνουμε κι εμείς εκείνο που έκαναν εκείνοι. Αυτοί, με τη σοφία, την αγάπη, και τη γνώση τους, ορθώνουν τείχος προστασίας γύρω από τη φυλή μας και επιδιώκουν να μας καθοδηγήσουν, βήμα με βήμα (όπως κι Αυτοί καθοδηγήθηκαν στον καιρό Τους), από το σκοτάδι στο φως, από το απατηλό στο πραγματικό και από το θάνατο στην αθανασία. Αυτός ο όμιλος εκείνων που γνωρίζουν τη θεότητα είναι ο βασικό συμμέτοχο της Εορτής του Βεσάκ. Κατατάσσονται στο βορειοανατολικό άκρο της κοιλάδας, σε ομόκεντρους κύκλους (σύμφωνα με τη θέση και το βαθμό τους στην μυητική Τους ανάπτυξη) και προετοιμάζονται για μια μεγάλη πράξη υπηρεσίας. Μπροστά από το βράχο, κοιτάζοντας προς τα βορειοανατολικά, στέκουν Εκείνα τα Όντα που ονομάζονται από τους μαθητές τους οι Τρεις Μεγάλοι Κύριοι. Αυτοί είναι ο Χριστός, που στέκει στο κέντρο, ο Κύριος των ζωντανών μορφών, ο Μανού, που στέκεται στα δεξιά Του και ο κύριος του Πολιτισμού, που στέκει στ' αριστερά. Αυτοί οι τρεις αντικρίζουν το βράχο πάνω στον οποίο βρίσκεται ένα μεγάλο κρυστάλλινο κύπελλο, γεμάτο νερό.

Είναι ενδιαφέρουσα η πληροφορία σχετικά με αυτή την τελετή και σημαντική για την πραγματικότητα της, ότι όλοι όσοι ονειρεύτηκαν πως συμμετείχαν σ' αυτήν, γνώριζαν επακριβώς την καθορισμένη θέση τους στο κατώτερο τμήμα της κοιλάδας, όπου στέκονταν. Κάποιος που μου την περιέγραψε, μου έλεγε ότι βρισκόταν στη μία πλευρά, κοντά σ' ένα δέντρο όπου ήταν δεμένο ένα άλογο και ότι όλοι φαίνεται να γνώριζαν επακριβώς τον τόπο που βρίσκονταν. Μερικοί αντιλήφθηκαν ότι η τοποθέτηση και η ταξιθέτηση των θεατών κατέδειχνε σαφώς το βαθμό της εξέλιξης εκάστου.

Πίσω από τους συναθροισμένους σε ομάδα Διδασκάλους, μύστες, μυημένους και πρεσβύτερους εργάτες του Σχεδίου του Θεού, θα βρεθούν οι παγκόσμιοι μαθητές και οι ζηλωτές στις διάφορες βαθμίδες και ομάδες είτε εν τω σώματι είτε εκτός του σώματος για να αναφέρουμε τα λόγια του Απ. Παύλου, οι οποίοι απαρτίζουν αυτή την εποχή το Νέο Όμιλο των Εξυπηρετητών του Κόσμου. Εκείνοι που παρευρίσκονται με τα φυσικά τους σώματα έχουν μεταβεί εκεί με τους συνήθεις τρόπους. Οι υπόλοιποι παρευρίσκονται με τα πνευματικά τους σώματα και σε ονειρική κατάσταση. Το όνειρο που διηγούνται αργότερα - δεν μπορεί άραγε να αποτελεί τη φυσική αναγνώριση και ανάμνηση ενός εσωτερικού πνευματικού συμβάντος;

Καθώς πλησιάζει η ώρα της πανσελήνου, αρχίζει να επικρατεί σιγή ανάμεσα στο πλήθος κι όλοι κοιτάζουν προς τα βορειοανατολικά. Εκτελούνται ορισμένες τελετουργικές κινήσεις με τις οποίες οι συναθροισμένοι Διδάσκαλοι και οι μαθητές τους, όλων των βαθμών, παίρνουν διάφορες συμβολικές θέσεις, και σχηματίζουν πάνω στο έδαφος της κοιλάδας διάφορα σημαντικά σύμβολα, όπως ο πεντάκτινος αστέρας, με τον Χριστό να στέκει στο ψηλότερο σημείο του, ή ένα τρίγωνο, με τον Χριστό στην κορυφή, ή ένα σταυρό, καθώς και άλλους πολύ γνωστούς σχηματισμούς που έχουν όλοι μια βαθιά και δυναμική έννοια. Όλα αυτά γίνονται υπό τον ήχο ορισμένων λέξεων που ψάλλονται και εσωτερικών φράσεων που ονομάζονται μάντραμ. Η προσδοκία στα πλήθη που αναμένουν και παρατηρούν φουντώνει και η ένταση είναι πραγματική και αυξάνει. Μοιάζει να γίνεται αισθητή μια διέγερση ή ένας δυναμικός κραδασμός σ' ολόκληρο το σώμα των ανθρώπων που σαν αποτέλεσμα φέρνει την αφύπνιση των ψυχών των παρευρισκομένων, τη συγχώνευση και την ένωση του ομίλου σ' ένα ενοποιημένο σύνολο, και την ανύψωση όλων σε μια μεγάλη πράξη πνευματικής αίτησης, ετοιμότητας και προσδοκίας. Είναι το αποκορύφωμα της έφεσης του κόσμου, που εστιάζεται σ' αυτόν τον αναμένοντα όμιλο. Αυτές οι τρεις λέξεις - αίτηση, ετοιμότητα και προσδοκία - περιγράφουν καλύτερα την ατμόσφαιρα που περιβάλλει εκείνους που παρευρίσκονται σ' αυτή τη μυστική κοιλάδα.

Οι ψαλμωδίες και οι ρυθμικές κινήσεις γίνονται εντονότερες και όλοι οι συμμετέχοντες καθώς και το πλήθος που παρατηρεί, υψώνουν τα μάτια τους στον ουρανό προς την κατεύθυνση του στενού τμήματος της κοιλάδας. Ακριβώς λίγα λεπτά πριν τη στιγμή της πανσελήνου, σε μακρινή απόσταση, διακρίνεται μια μικροσκοπική κουκίδα στον ουρανό. Πλησιάζει συνεχώς και γίνεται διαρκώς πιο ευδιάκριτη και σαφής μέχρι να φανεί η μορφή του Βούδα, που κάθεται με διπλωμένα σταυρωμένα τα πόδια στη στάση του Βούδα, ντυμένη με τον κιτρινόχρωμο χιτώνα του, να λούεται από φως και χρώμα, και με τα χέρια του απλωμένα σ' ευλογία. Όταν φτάσει σ' ένα σημείο πάνω ακριβώς από το μεγάλο βράχο, αιωρούμενος στον αέρα πάνω από τα κεφάλια των τριών Μεγάλων Κυρίων, ένα μεγάλο μάντραμ, που χρησιμοποιείται μόνο μια φορά το χρόνο, στην εορτή, ψάλλεται από τον Χριστό, ενώ ολόκληρη η ομάδα των ανθρώπων στην κοιλάδα προσκυνά. Αυτή η Επίκληση κινητοποιεί ένα μεγάλο κραδασμό ή ένα ρεύμα σκέψης που έχει τέτοια δυναμικότητα, που φτάνει από τον όμιλο των ζηλωτών, των μαθητών ή μυημένων που τη χρησιμοποιούν μέχρι το Θεό τον Ίδιο. Σημειώνει την υπέρτατη στιγμή της έντονης πνευματικής προσπάθειας ολόκληρου του έτους, και η πνευματική ζωογόνηση της ανθρωπότητας και τα πνευματικά αποτελέσματα διαρκούν όλους τους επόμενους μήνες. Το αποτέλεσμα αυτής της Μεγάλης Επίκλησης είναι οικουμενικό ή συμπαντικό και εξυπηρετεί στη σύνδεσή μας μ' εκείνο το συμπαντικό κέντρο της πνευματικής δύναμης από το οποίο προήλθαν όλα τα πλάσματα της δημιουργίας. Εκχύνεται η ευλογία και ο Χριστός - ως ο Αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας - την υποδέχεται στη φύλαξή του, προς διανομή.

Έτσι, όπως λέει ο μύθος, ο Βούδας επιστρέφει μια φορά το χρόνο για να ευλογήσει τον κόσμο, διαβιβάζοντας μέσω του Χριστού ανανεωμένη πνευματική ζωή. Κατόπιν ο Βούδας αποσύρεται αργά, ώσπου γίνεται αμυδρή κουκίδα στον ουρανό, που κι αυτή τελικά εξαφανίζεται. Η όλη τελετουργία της ευλογίας, από τη στιγμή της πρώτης μακρινής εμφάνισης μέχρι τη στιγμή που ο Βούδας εξαφανίζεται από τη θέα, διαρκεί ακριβώς οκτώ λεπτά. Η ετήσια θυσία του Βούδα για χάρη της ανθρωπότητας (γιατί επιστρέφει με μεγάλο τίμημα) έχει τελειώσει και Εκείνος επιστρέφει και πάλι στον υψηλό τόπο, όπου εργάζεται και αναμένει. Κάθε χρόνο επιστρέφει για την ευλογία, και κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται η ίδια τελετή. Κάθε χρόνο Αυτός και ο μεγάλος Αδελφός του, ο Χριστός, συνεργάζονται στενότατα για να ωφεληθεί πνευματικά η ανθρωπότητα. Σ’ αυτούς τους δύο μεγάλους Υιούς του Θεού έχουν εστιασθεί δυο όψεις της θείας ζωής και Αυτοί δρουν από κοινού ως θεματοφύλακες του ύψιστου τύπου πνευματικής δύναμης, στην οποία μπορεί ν' ανταποκριθεί η ανθρωπότητα. Μέσω του Βούδα, διαχύνεται η σοφία του Θεού. Μέσω του Χριστού, εκδηλώνεται η αγάπη του Θεού στην ανθρωπότητα και ακριβώς αυτή η σοφία και αυτή η αγάπη διαχύνονται στην ανθρωπότητα κάθε Πανσέληνο του Μαΐου.

Έτσι έχει λοιπόν αυτή η αρχαία ιστορία. Αυτός είναι ο μύθος που βρίσκεται πίσω απ' αυτή τη δημοφιλή γιορτή της Ανατολής. Έτσι έχει το γεγονός, φτάνει να τολμήσουμε να το πιστέψουμε και να έχουμε αρκετά ανοιχτό νου για να το αναγνωρίσουμε σαν δυνατότητα. Αποτελεί για τη Δύση μια κάπως καινούργια ιδέα και απαιτεί την αναπροσαρμογή μερικών από τις πιο προσφιλείς πεποιθήσεις μας. Άπαξ όμως και συλληφθεί και κατανοηθεί, θ' αναδυθεί στη συνείδηση μας ένα καινούργιο όραμα, αλλά και η δυνατότητα για τη φυλή να προσεγγίσει συνειδητά σήμερα μια νέα ζωοδόχο πηγή και ένα νέο κέντρο πνευματικής δύναμης.

Για μερικούς ανθρώπους που ζουν στο σημερινό κόσμο αυτό η Εορτή αντιπροσωπεύει ορισμένες ιδιαιτέρως συγκεκριμένες και σαφείς ιδέες και επίσης προσφέρει μια μεγάλη ευκαιρία. Οι ιδέες που αντιπροσωπεύει θα μπορούσαν ν' απαριθμηθούν ως εξής:

Πρώτον, αυτή η Εορτή συνδέει το παρελθόν με το παρόν κατά ένα τρόπο που καμία άλλη εορτή που να σχετίζεται με κάποια από τις μεγάλες παγκόσμιες θρησκείες, δεν κατάφερε. Αντιπροσωπεύει μια ζωντανή αλήθεια και μια τρέχουσα ευκαιρία. Ο Βούδας και ο Χριστός με την αμοιβαία υπηρεσία τους προς τη φυλή, καταφέρνουν αυτή τη σύνδεση. Επίσης αναμιγνύουν την Ανατολή με τη Δύση και συνενώνουν σ' ένα όλον την Χριστιανική παράδοση, το Βουδισμό και τον Ινδουισμό αλλά και το ζήλο όλων των πιστών του σημερινού κόσμου, ορθοδόξων και ανορθόδοξων. Οι θρησκευτικοί διαχωρισμοί εξαφανίζονται.

Δεύτερον, αυτή η Εορτή σημειώνει την ύψιστη στάθμη της πνευματικής ευλογίας στον κόσμο. Πρόκειται για την ώρα μιας ασυνήθιστης εισροής ζωής και πνευματικής διέγερσης, και εξυπηρετεί στη ζωογόνηση την έφεσης του ανθρώπινου γένους.

Τρίτον, κατά την περίοδο της Εορτής και μέσω της ενωμένης προσπάθειας του Χριστού και του Βούδα, που συνεργάζονται στενά, διανοίγεται ένας αγωγός επικοινωνίας ανάμεσα στην ανθρωπότητα και το Θεό, κατά μήκος του οποίου διαχύνεται η αγάπη και η σοφία του ίδιου του Θεού προς τον κόσμο που αναμένει και βρίσκεται σ' ανάγκη. Μιλώντας συμβολικά και λαμβάνοντας υπ' όψη ότι τα σύμβολα υποκρύπτουν πάντα κάποια αλήθεια, θα μπορούσε να σημειωθεί ότι την ώρα της πανσελήνου είναι σαν ξαφνικά να ανοίγει διάπλατα μια θύρα, που παραμένει κλειστή όλο τον υπόλοιπο καιρό. Μέσα απ' αυτή τη θύρα, οι υποψήφιοι και οι μαθητές μπορούν να έλθουν σ' επαφή με ενέργειες που διαφορετικά δεν γίνονται εύκολα προσιτές. Μέσα απ' αυτή τη θύρα, μπορούν να προσεγγιστούν Εκείνοι που οδηγούν τη φυλή στην αλήθεια και την πραγματικότητα, κάτι που άλλες στιγμές δεν είναι εφικτό. Από το γεγονός αυτό μπορούν να ωφεληθούν όσοι στέκονται και από τις δύο πλευρές της θύρας, και αυτό θα συμβαίνει ολοένα και πιο πολύ. Την ώρα της πανσελήνου του Ταύρου είναι σαν ν' ανοίγει μια θύρα στα ουράνια (μιλώντας πάλι συμβολικά), κατά τρόπον ώστε να μπορεί να πραγματοποιηθεί επαφή μ' εκείνες τις ακόμη πιο μεγάλες Ζωές, που η θέση Τους σε σχέση με την πλανητική μας Ιεραρχία, αντιστοιχεί μ' αυτήν που έχει η Ιεραρχία σε σχέση με την ανθρωπότητα. Άπαξ και αναγνωριστεί αυτό, θα καταστεί δυνατόν ν' αναπτυχθεί μια Επιστήμη της Προσέγγισης προς τις βαθύτερες αλήθειες και δυνάμεις της ζωής που εξακολουθούν να κρύβονται ακόμη πίσω από ένα πέπλο. Αυτό θα το αποκαλύψει η Νέα Εποχή. Αποτελεί τμήμα της αληθινής τεχνικής της Ατραπού, που αναδύεται, και της πνευματικής προόδου.

Επίσης, αυτή την περίοδο γίνονται εφικτές μεγάλες διευρύνσεις της συνείδησης, μη προσιτές κάποια άλλη στιγμή. Μαθητές και μυημένοι παντού, μπορούν να βρουν πνευματική ενίσχυση και διέγερση για να εκτελέσουν εκείνα τα μεγάλα βήματα που ονομάζουμε μυήσεις και που επιτρέπουν στον άνθρωπο να εισδύσει λίγο βαθύτερα και πιο συνειδητά στα μυστήρια του βασιλείου του Θεού. Του αποκαλύπτουν καθαρότερα το θαύμα της δικής του θειότητας, την ομορφιά της θειότητας κάθε ανθρώπου και κάτι από το Σχέδιο προς το οποίο συμμορφώνεται η ανθρωπότητα και με το οποίο ο μυημένος πρέπει να συνεργαστεί.

Ας επιστρέψουμε στα δρώμενα των Ιμαλαΐων: Μόλις ο Βούδας έχει και πάλι εξαφανιστεί, το πλήθος εγείρεται από το προσκύνημα. Το νερό που βρίσκεται στο κύπελλο διανέμεται σε μικρές ποσότητες στους Διδασκάλους, μυημένους και μαθητές. Κατόπιν όλοι Αυτοί επιστρέφουν στον τόπο της υπηρεσίας Τους. Το πλήθος, που έχει φέρει μαζί του μικρά κύπελλα και αγγεία, πίνει και μοιράζεται το νερό.
Σ' αυτή την όμορφη τελετή της κοινωνίας δια του ύδατος συμβολικά μας παρουσιάζεται ένα χαρακτηριστικό της Νέας Εποχής, στην οποία εισερχόμαστε, δηλαδή την Εποχή του Υδροχόου, την εποχή του Κομιστή του Ύδατος. Είναι η εποχή του ανθρώπου που φέρει υδρίαν*, όπως είπε ο Χριστός σ' εκείνο το επεισόδιο που προηγήθηκε της θείας μετάληψης, της κοινωνίας, που Αυτός εγκαινίασε με το Μυστικό Δείπνο. Σ' αυτή την τελετουργία απαθανατίζεται για χάρη μας η ιστορία της παγκοσμιότητας της αγάπης του Θεού, η ανάγκη της ατομικής μας κάθαρσης και η ευκαιρία να μοιραστούμε μ' άλλους αυτό που ανήκει σ' όλους. Το νερό, που μαγνητίστηκε με την παρουσία του Βούδα και του Χριστού, αποκτά ορισμένες ιδιότητες και ποιότητες που έχουν θεραπευτική και ευεργετική φύση.
Ευλογημένο, με αυτό τον τρόπο, το πλήθος διασκορπίζεται σιωπηλά, ενώ οι Διδάσκαλοι και οι μαθητές επιστρέφουν με ανανεωμένη δύναμη για ν' αναλάβουν έναν ακόμη χρόνο παγκόσμιας υπηρεσίας.

Σήμερα, αυτός ο θρύλος ή αυτή η σχέση ενός αληθινού και ζωτικά πνευματικού συμβάντος, οδεύει αργά αργά προς τη Δύση. Εκεί εφελκύει αναγνώριση ή περιέργεια, θαυμασμό ή αμφιβολία εκ μέρους των πολλών. Ορισμένοι ζηλωτές της Δύσης πιστεύουν ότι έφτασε ο καιρός που η Δύση και η Ανατολή μπορούν να συναντηθούν πνευματικά σε μια μεγάλη Εορτή και σε μια κοινωνία ψυχών. Ενωμένες μεταξύ τους και υπό την καθοδήγηση του Βούδα, που ήλθε για να φέρει το φως στην Ανατολή και του Χριστού, που ήλθε για να φέρει το φως στη Δύση, μπορούν να επιζητήσουν και να εφελκύσουν τέτοια ευλογία και πνευματική αποκάλυψη, ώστε στο άμεσο μέλλον να προκύψει εκείνο που τόσο οδυνηρά λείπει - επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία. Έτσι μπορούμε να περάσουμε σε μια εποχή αδελφότητας και κατανόησης, η οποία θα επιτρέψει σε κάθε άνθρωπο να διαθέσει περισσότερο χρόνο, απαλλαγμένος από φόβο, για να βρει ο ίδιος το Θεό.

Συνεπώς η εορτή του Βεσάκ αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός στον πλανήτη μας, από την άποψη της πνευματικής αλήθειας, και είναι το συμβάν που ασκεί τη μεγαλύτερη επίδραση πάνω στην ανθρώπινη φυλή. Βεβαίως επίδραση ασκούσε ανέκαθεν. Όμως περνούσε απαρατήρητη για την πλειονότητα. Τώρα, η επίδραση του Βεσάκ πρόκειται ν' αναγνωριστεί και να χρησιμοποιηθεί συνειδητά. Κάθε όμιλος εξυπηρετητών στον κόσμο, που συνεργάζεται συνειδητά με την πλανητική Ιεραρχία, οπωσδήποτε ενεργεί κάτω από συγκεκριμένους νόμους και μέσω ορισμένων λέξεων δύναμης και της μεγάλης επίκλησης. Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουν συγκεκριμένα και αναγκαία αποτελέσματα. Μέσω του ενιαίου ρυθμού ορισμένων ομίλων και με την εκφώνηση των επικλήσεων τους, οι όμιλοι των υποψήφιων μπορούν να προσεγγίσουν τη συνείδηση των μεγάλων Ζωών και Διανοιών, αφού μάθουν προηγουμένως να ευθυγραμμίζουν τις προσωπικότητες και να έρχονται σ' επικοινωνία με τις ψυχές τους. Αυτοί οι όμιλοι μπορούν να εδραιώσουν μια επαφή με τον υποκειμενικό κόσμο των Διανοιών, μέσω δυο εστιακών σημείων. Το ένα εστιακό σημείο, ο Βούδας, αντιπροσωπεύει τον επισκιάζοντα κόσμο των υποκειμενικών πνευματικών πραγματικοτήτων. Το άλλο εστιακό σημείο, ο Χριστός, ενεργεί ως ο Αντιπρόσωπος του κόσμου των ανθρώπινων πλασμάτων που ανατείνουν. Αυτό το γεγονός συμβολίζεται στις τελετουργίες των εκκλησιών, όπου ο ιερέας δρα σαν εστιακό σημείο. Εδώ όμως υπάρχει ένα σπουδαίο σημείο διαφοράς: Οι τελετουργοί σε εκείνες τις μεγάλες ιεροπραξίες επαφής δεν θα αποτελούν ένα χωριστικό και ξεχωριστό σώμα ανθρώπων. Όλοι θα μπορούν να είναι ιερείς. Ακόμη κι ένας λαϊκός μπορεί να κατέχει επίσης μια τέτοια θέση. Το μοναδικό προσόν που θ' απαιτείται, θα είναι η ικανότητα να ευθυγραμμίζεται και να έρχεται σ' επαφή με τη ψυχή, ούτως ώστε να είναι σε θέση να συνεργεί με όλες τις άλλες ψυχές.

Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι μια καθορισμένη περίοδο του έτους συνεδριάζει η Στοά των Διδασκάλων. Η λέξη Στοά είναι απλώς ένα όνομα ακόμη εκείνου του σώματος των αφιερωμένων μαθητών και εργατών, που οι Χριστιανοί αποκαλούν ο Χριστός και η εκκλησία Του. Κατ' εκείνη την περίοδο, που συμπίπτει με την πανσέληνο του Ταύρου και η εορτή του Βεσάκ, η Στοά οπωσδήποτε συνεδριάζει για τρεις κυρίως λόγους:

Για να έλθει σ' επαφή με την πνευματική δύναμη που διαβιβάζεται στον πλανήτη μας μέσω του Βούδα και του Χριστού,

Για να συνεδριάσει με θέμα την άμεση ανάγκη και το άμεσο έργο που πρέπει να γίνει για την ανθρωπότητα,

Να επιτρέψει τη μύηση εκείνων που είναι έτοιμοι και να διεγείρει τους μαθητές Της για επαύξηση της δράσης και της υπηρεσίας τους.

* ...συναντήσει υμίν άνθρωπος κεράμιον ύδατος βαστάζων. Ακολουθήσατε αυτώ εις την οικία ού (όπου) εισπορεύεται. (Λουκ. ΚΒ 10)

(Τμήμα από ένα ανέκδοτο φυλλάδιο της Arcane School – Lusis Trust).

Αν κάποιοι φίλοι επιθυμούν να συζητήσουμε για την παραπάνω εορτή μπορούμε να το επιχειρήσουμε.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Συγχαρητήρια!

Στις δύο Μαΐου φέτος, την ημέρα της πανσελήνου γιορτάζεται η εορτή του Βεσάκ.
Αρκετές χιλιάδες ανθρώπων στην Δύση θα συμμετάσχουν σε έναν ομαδικό διαλογισμό που χαρακτηρίζεται ως ο ισχυρότερος διαλογισμός του έτους.

Συνεπώς η απόφασή σου να παραθέσεις αυτό το απόσπασμα από το ανέκδοτο φυλλάδιο της Lucis Trust – Arcane School, ήταν ημερολογιακά εντελώς επίκαιρη.

Αυτή η εορτή στον χώρο του εσωτερισμού είναι πολύ γνωστή πάνω από 50 χρόνια τώρα και τον αντίστοιχο διαλογισμό τον έχουν πραγματοποιήσει δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι (στον Δυτικό κόσμο) τις προηγούμενες δεκαετίες. Οι εφελκυόμενες ενέργειες αυτή την χρονική περίοδο είναι οι ισχυρότερες του έτους για όσους γνωρίζουν κάτι σχετικά με τον διαλογισμό.

Στα βιβλία «Μαθητεία στη Νέα Εποχή» και «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας» κυρίως (της Alice Bailey) σε δεκάδες σημεία γίνεται λόγος για το σπουδαίο αυτό θέμα.

Δεν θα ήθελα σήμερα να επεκταθώ στο θέμα του «μύθου» που για πάρα πολλούς είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός, περιμένοντας να τοποθετηθούν και άλλοι σχετικά με το θέμα αυτό και τα λέμε τις επόμενες μέρες.

Θα κλείσω εδώ σήμερα, ευχόμενος το καλύτερο.

Επειδή αναφέρθηκε η Εορτή της Ανθρωπότητας, θα πρότεινα εν καιρώ να αναφερθούμε και σ' αυτήν.
Τι λες?

Θα ήθελα εκφράσω μια σκέψη μου επάνω σε κάτι που γράφει το φυλλάδιο:

quote:

---

Ένα από τα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που συνδέονται μ' αυτή την Εορτή και με το τελετουργικό τυπικό της στο Θιβέτ, βρίσκεται στο γεγονός ότι πολλοί ορθόδοξοι Χριστιανοί, που θα καταφρονούσαν οποιαδήποτε σύνδεση με το Βουδισμό ή τον Ινδουισμό, αποκτούν μαρτυρία αυτής της τελετής μέσα στα όνειρα τους.

---

Συμφωνώ μ' αυτό καθώς ένας Χριστιανός, ένας Μουσουλμάνος κτλ θα μπορούσε να βιώσει την Εορτή μέσω κάποιου ονείρου.
Σκέφτομαι όμως την πιθανότητα να ερμηνεύσει την εμπειρία του αυτή ως ένα όραμα το οποίο σχετίζεται με την θρησκεία του καθεαυτή.
Γενικά πιστεύω πως ένας άνθρωπος ο οποίος έχει αρχίσει να αφουγκράζεται την ψυχή του και να εργάζεται επάνω στην ορθή δόμηση του χαρακτήρα του και στην κατανόηση της προσωπικότητας του, θα είχε περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσει μια τέτοια εμπειρία, σωστά?

In anticipation of my resurrection...

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

quote:

---

Αρκετές χιλιάδες ανθρώπων στην Δύση θα συμμετάσχουν σε έναν ομαδικό διαλογισμό που χαρακτηρίζεται ως ο ισχυρότερος διαλογισμός του έτους.

---

Είναι πάρα πολύ σημαντικά αυτά που λες για τον διαλογισμό και ειδικότερα για τον ομαδικό διαλογισμό.

Φυσικά με την ευκαιρία αυτή της εορτής του Βεσάκ που θα έχουμε στις δύο Μαΐου νομίζω ότι είναι εποικοδομητικό να παρατεθεί το τυπικό Διαλογισμού της Πανσελήνου, έτσι ώστε όσοι επιθυμούν να το ακολουθήσουν.

Γι’ αυτό τον λόγο θα παρατεθούν σήμερα κάποια προκαταρκτικά αποσπάσματα από μία ιστοσελίδα που εξειδικεύεται σε θέματα διαλογισμού σχετικά με αυτό το θέμα, έτσι ώστε οι φίλοι του esoterica αν θελήσουν να πραγματοποιήσουν την διαλογιστική εργασία ατομικά ή με τους φίλους τους, να έχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες.

http://www1.lucistrust.org/greek/meetings/full_moon_medform.html

Αμέσως μετά, αύριο ή μεθαύριο, θα δοθεί και το τυπικό διαλογισμού της πανσελήνου. Δεν μπαίνει σήμερα γιατί θα φορτωνόταν αρκετά το μήνυμα.

--------------------------------------

Η Άσκηση του Διαλογισμού

Η Στάση

Έχοντας βρει το χρόνο και τον τόπο, θα καθίσουμε σε μια αναπαυτική καρέκλα και θα αρχίσουμε να διαλογιζόμαστε. Τότε προκύπτουν τα ερωτήματα: Πώς καθόμαστε; Είναι η στάση με σταυρωμένες τις κνήμες η καλύτερη, ή πρέπει να γονατίζουμε ή να καθόμαστε ή να στεκόμαστε όρθιοι; Η πιο άνετη και πιο φυσική στάση είναι πάντα η καλύτερη.
Η στάση με τις σταυρωμένες κνήμες χρησιμοποιούνταν, και ακόμα χρησιμοποιείται πολύ, στην Ανατολή και πολλά βιβλία έχουν γραφεί πάνω στις στάσεις. Μερικές από τις στάσεις έχουν σχέση με το νευρικό σώμα και με εκείνη την εσωτερική δομή λεπτών νεύρων, που ονομάζονται από τους Ινδουιστές "νάντι", τα οποία υπόκεινται του νευρικού συστήματος έτσι όπως αυτό αναγνωρίζεται στη Δύση.

Το πρόβλημα με αυτές τις στάσεις είναι πως μπορεί να οδηγήσουν σε δυο μάλλον ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Κάνουν τον άνθρωπο να συγκεντρώνει το νου στους μηχανισμούς της διαδικασίας και όχι πάνω στο στόχο και, δεύτερον, συχνά οδηγούν σε μια ευχάριστη αίσθηση ανωτερότητας, που βασίζεται στην προσπάθεια μας να κάνουμε κάτι που η πλειονότητα δεν κάνει και που μας ξεχωρίζει ως δυνάμει γνώστες. Εγκλωβιζόμαστε στην μορφική όψη του διαλογισμού. Απασχολούμαστε με το Μη-εαυτό, και όχι με τον Εαυτό.

Ας διαλέξουμε λοιπόν εκείνη τη στάση που θα επιτρέπει σε εμάς, εντελώς άνετα, να ξεχνάμε ότι έχουμε φυσικό σώμα. Αυτή μάλλον είναι, για το Δυτικό, η καθιστική στάση. Αυτά που κυρίως χρειάζονται είναι: να καθόμαστε ευθυτενείς, με τη σπονδυλική στήλη σε ευθεία γραμμή. Να καθόμαστε χαλαρωμένοι (όχι άτονα), ώστε να μην υπάρχει καμία ένταση πουθενά στο σώμα, να χαλαρώνουμε κάπως το σαγόνι, ώστε να διώχνουμε κάθε ένταση στον αυχένα. Ο διαλογισμός είναι μια εσωτερική πράξη και μπορεί να πραγματοποιηθεί με επιτυχία μόνον όταν το σώμα είναι χαλαρωμένο, σε σωστή στάση, και μετά λησμονείται.

Η Αναπνοή

Έχοντας πετύχει φυσική άνεση και χαλάρωση και έχοντας αποτραβηχτεί από τη συνείδηση του σώματος, προσέχουμε έπειτα την αναπνοή μας και εξακριβώνουμε αν είναι ήρεμη, ομαλή και ρυθμική.
Ας γίνει μια προειδοποίηση όσον αφορά την εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων, με εξαίρεση όσους έχουν πρώτα αφιερώσει χρόνια στον ορθό διαλογισμό και στην εξάγνιση της σωματικής φύσης. Όταν δεν υπάρχει εμπειρία και αγνότητα, η εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων συνεπάγεται πολύ πραγματικούς κινδύνους. Είναι αδύνατο να τονίσουμε αυτό το σημείο με όση έμφαση χρειάζεται. Αυτή την εποχή υπάρχουν πολλές σχολές που δίνουν οδηγίες για την αναπνοή και πολλοί που παρουσιάζουν την αναπνοή ως μέσο για πνευματική ανάπτυξη. Όμως δεν έχει καμιά σχέση με την πνευματική ανάπτυξη. Έχει μεγάλη σχέση με την ανάπτυξη ψυχικών δυνάμεων και η εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων οδηγεί σε μεγάλες δυσκολίες και κίνδυνο. Στις αρχαίες διδασκαλίες της Ανατολής, ο έλεγχος της αναπνοής επιτρεπόταν μόνον όταν τα πρώτα τρία "μέσα για την ένωση", όπως ονομάζονται, είχαν σχετικά πραγματωθεί στη ζωή, και τότε, μόνο κάτω από σωστή παρακολούθηση.

Οι αναπνευστικές ασκήσεις δεν έχουν να κάνουν με την πνευματική ανάπτυξη. Αφορούν την ανάπτυξη του φυσικού σώματος και η ενασχόληση με αυτές συνεπάγεται δυσκολίες και κινδύνους.

Κατά την αρχαία εποχή, οι διδάσκαλοι αραιά και που διάλεγαν κάποιον για αυτή τη μορφή διδασκαλίας, και αυτή δινόταν ως συμπλήρωμα σε μια εκπαίδευση που θα είχε προκαλέσει έναν ορισμένο βαθμό επαφής με την ψυχή, ούτως ώστε η ψυχή να έχει τη δυνατότητα να κατευθύνει τις ενέργειες που εφελκύονται από την αναπνοή για την προώθηση των δικών της αντικειμένων και για παγκόσμια υπηρεσία. Κατά συνέπεια, δεν θα κάνουμε τίποτα περισσότερο από το να βεβαιωθούμε ότι η αναπνοή μας είναι ήρεμη και κανονική και μετά θα αποσύρουμε εντελώς τις σκέψεις μας από το σώμα και θα αρχίσουμε το έργο της συγκέντρωσης.

Ο Οραματισμός και η Δημιουργική Χρήση της Φαντασίας

Το επόμενο βήμα στην άσκηση του διαλογισμού είναι η χρήση της φαντασίας. Δημιουργούμε την εικόνα του τριπλού κατώτερου ανθρώπου, ευθυγραμμισμένου ή ευρισκόμενου σε άμεση επικοινωνία με την ψυχή. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να γίνει αυτό. Το ονομάζουμε εργασία οραματισμού. Φαίνεται ότι ο οραματισμός, η φαντασία και η θέληση είναι τρεις πολύ ισχυροί παράγοντες σε κάθε δημιουργική διαδικασία. Είναι οι υποκειμενικές αιτίες για πολλά από τα αντικειμενικά μας αποτελέσματα.
Στην αρχή ο οραματισμός είναι κυρίως θέμα πειραματικής πίστης. Γνωρίζουμε ότι μέσω της διαδικασίας του λογισμού έχουμε φτάσει στην κατανόηση ότι υπάρχει, μέσα μας και πέρα από όλα τα εκδηλωμένα αντικείμενα, ένα Ιδανικό Αντικείμενο ή Ιδανικό Πρότυπο, που επιζητεί να εκδηλωθεί στο φυσικό πεδίο. Η άσκηση του οραματισμού, η φαντασία και η χρήση της θέλησης είναι δραστηριότητες που υπολογίζεται ότι θα επισπεύσουν την εκδήλωση αυτού του Ιδανικού. Όταν οραματιζόμαστε, χρησιμοποιούμε την υπέρτατη σύλληψή μας περί του ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό το Ιδανικό, επενδυμένο με κάποιο είδος υλικού, συνήθως νοητικού, γιατί δεν είμαστε ακόμα σε θέση να συλλάβουμε ανώτερες μορφές ή τύπους υπόστασης, με τις οποίες περιβάλλουμε τις Εικόνες μας.

Σε σχέση με αυτή την εργασία, στα πρώιμα στάδια, ορισμένοι εικονίζουν τα τρία σώματα (των τριών όψεων της μορφικής φύσης), να συνδέονται με ένα ακτινοβόλο σώμα φωτός, ή οραματίζονται τρία κέντρα δονούμενης ενέργειας δεχόμενα τη διέγερση από ένα ανώτερο και πιο ισχυρό κέντρο. Αλλοι φαντάζονται την ψυχή ως ένα τρίγωνο δύναμης, με το οποίο είναι συνδεδεμένο το τρίγωνο της κατώτερης φύσης, με την "αργυρή χορδή" που αναφέρεται στη Χριστιανική Βίβλο, τη σουτράτμα ή το νήμα της ψυχής των Γραφών της Ανατολής, τη "γραμμή ζωής" άλλων σχολών σκέψης. Άλλοι, πάλι, προτιμούν να διατηρούν τη σκέψη μιας ενοποιημένης προσωπικότητας που συνδέεται και κρύβει εντός της την ενοικούσα Θεότητα, "ο εν υμίν Χριστός η ελπίς της δόξης".

Δεν έχει μεγάλη σημασία το ποια εικόνα διαλέγουμε, αρκεί να αρχίζουμε με τη βασική ιδέα του Εαυτού που επιδιώκει να έρθει σε επαφή και να χρησιμοποιήσει τον Μη-εαυτό, το όργανο του στους κόσμους της ανθρώπινης έκφρασης και αντίστροφα, με τη σκέψη ότι αυτός ο Μη-εαυτός παρακινείται να στραφεί προς την πηγή της ύπαρξης του. Όταν αυτό συμπληρωθεί, μπορούμε να συνεχίσουμε το έργο του διαλογισμού μας. Το φυσικό σώμα και η θυμική φύση, με τη σειρά τους, βυθίζονται κάτω από το επίπεδο της συνείδησης, ενώ εμείς επικεντρωνόμαστε στο νου και επιζητούμε να τον θέσουμε υπό τη θέληση μας.

Συγκέντρωση

Ακριβώς εδώ είναι που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα μας. Ο νους αρνείται να βυθιστεί στις σκέψεις που διαλέγουμε να σκεφτούμε και σπεύδει με ορμή προς πάσα διεύθυνση, αναζητώντας, όπως το συνηθίζει, υλικό. Σκεφτόμαστε για όσα έχουμε να κάνουμε εκείνη την ημέρα, αντί να σκεφτόμαστε πάνω στη "σπερματική σκέψη" μας, θυμόμαστε κάποιον που πρέπει να κανονίσουμε να συναντήσουμε, ή κάποια δραστηριότητα που χρειάζεται να φροντίσουμε. Αρχίζουμε να σκεφτόμαστε κάποιον που αγαπάμε και αμέσως πέφτουμε και πάλι στον κόσμο των συγκινήσεων οπότε πρέπει να ξεκινήσουμε και πάλι από την αρχή την όλη εργασία μας.
Έτσι συμμαζεύουμε και πάλι τις σκέψεις μας και αρχίζουμε από την αρχή με μεγάλη επιτυχία για μισό λεπτό, όταν θυμόμαστε κάποιο ραντεβού που έχουμε δώσει ή κάποια δουλειά που κάποιος κάνει για μας, και ξαναβρισκόμαστε πάλι πίσω, στον κόσμο των διανοητικών αντιδράσεων, οπότε η γραμμή σκέψης που είχαμε διαλέξει, λησμονείται. Πάλι ξαναμαζεύουμε τις διασκορπισμένες ιδέες μας και ξαναρχίζουμε τον αγώνα μας για να καθυποτάξουμε τον ατίθασο νου.

Πώς επιτυγχάνεται η συγκέντρωση; Μα ακολουθώντας στην εργασία μας ένα σχέδιο ή ένα περίγραμμα του διαλογισμού μας, το οποίο θέτει αυτομάτως έναν αξεπέραστο δακτύλιο γύρω από το νου μας και το οποίο λέει στη διάνοια: "Μέχρι εκεί και μη παρέκει". Σκόπιμα και με νοήμονα πρόθεση οριοθετούμε τη διανοητική μας δραστηριότητα κατά τρόπον ώστε να υποχρεωνόμαστε να αναγνωρίσουμε, πότε ξεπερνούμε αυτά τα όρια. Τότε ξέρουμε ότι πρέπει να συμμαζευτούμε ξανά μέσα στα όρια προστασίας που έχουμε θέσει στον εαυτό μας.

(Από τη Διάνοια στην Ενόραση, σελ. 118-27)
--------------------------------------

Αγαπητέ Dying Incubus

Μετά την περίοδο της πανσελήνου του Βεσάκ σίγουρα θα υπάρξει και αναφορά για την επόμενη εορτή της πανσελήνου των Διδύμων που χαρακτηρίζεται και ως εορτή της Ανθρωπότητας.

Φυσικά όπως αναφέρεις η συμμετοχή στην εορτή σε κατάσταση ονείρου μπορεί να πραγματοποιηθεί από κάποιον ανεξάρτητα με το θρήσκευμά του και την χώρα που κατοικεί, αλλά μάλλον για να συμβεί αυτό θα πρέπει να είναι πολύ εξελιγμένος ως συνείδηση.

Παλιότερα η Lusis Trust – Arcane School είχε κυκλοφορήσει ένα video ντοκιμαντέρ με τον κόσμο που πήγαιναν από τις γύρω περιοχές για να συμμετάσχουν στην εορτή, … με τους φυσικούς τους φορείς. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι δεν … έδειχνε την κυρίως εορτή, ίσως για ευνόητους λόγους.

Όπως αναφέρθηκε αύριο ή μεθαύριο θα ακολουθήσει το τυπικό του διαλογισμού έτσι ώστε όποιος επιθυμεί να το πραγματοποιεί μόνος ή με τους φίλους του.

Σας χαιρετώ σήμερα ευχόμενος ένα όμορφο πρωινό.

maya1 πραγματικά πολύ ενδιαφέρον το θέμα που άνοιξες και σκοπεύω να το διαβάσω ολόκληρο εντός ολίγου...

Επέτρεψέ μου μία διόρθωση:η Πανσέληνος του Μαίου στην οποία αναφέρεσαι(και που καμιά φορά συμβαίνει τον Απρίλη) είναι η πανσέληνος του Σκορπιού και όχι του Ταύρου.

Τις περιόδους αυτές,λοιπόν,ο Ήλιος βρίσκεται στον Ταύρο και η Πανσέληνος βρίσκεται στο ακριβώς αντίθετο ζώδιο,το Σκορπιό.

Αντίστοιχα,όταν ο Ήλιος βρίσκεται στους Διδύμους(21 Μαίου-20 Ιουνίου) τότε η Πανσέληνος τελείται στον Τοξότη.

Πιστεύω πως ο ομαδικός διαλογισμός θα μπορούσε να είναι δύσκολος ακόμα και για έναν άνθρωπο ο οποίο κάνει ασκήσεις διαλογισμού σε ατομικό επίπεδο κι οι λόγοι είναι διάφοροι.
Μπορεί να υπάρχει δυσκολία στην κοινή εστίαση αλλά και θα πρέπει ο διαλογισμός να έχει φύγει - τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως - από την σφαίρα του ατόμου και να έχει αναχθεί σ' αυτήν μιας ομάδας ανθρώπων που εργάζονται από κοινού για το καλό της Ανθρωπότητας.

Κι η μεγαλύτερη δυσκολία είναι αυτή που αναφέρεις:

quote:

---

Βέβαια η δυσκολία βρίσκεται στο ότι οι περισσότεροι διαλογιζόμενοι βρίσκονται απορροφημένοι με τη δική τους πνευματική ανάπτυξη και αυτό γιατί αδυνατούν να θυσιάσουν την προσωπικότητά τους για το καλό του όλου.

---

In anticipation of my resurrection...

Όπως σας είχα υποσχεθεί προχθές παραθέτω το τυπικό διαλογισμού πανσελήνου.

Το τυπικό διαλογισμού στην πανσέληνο

Η προσέγγιση της Ιεραρχίας κατά την Πανσέληνο

Η ώρα της Πανσελήνου είναι η περίοδος που οι Πνευματικές ενέργειες, με τρόπο μοναδικό, είναι προσιτές και διευκολύνουν μια στενώτερη σχέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα και την Ιεραρχία. Κάθε μήνα οι ενέργειες που εισρέουν μεταφέρουν τις ιδιαίτερες ιδιότητες του αστερισμού που επηρεάζει αυτόν τον μήνα. Οι ενέργειες αυτές, καθώς πέφτουν διαδοχικά πάνω στην ανθρωπότητα, εδραιώνουν τις "θείες ιδιότητες" στη συνείδηση του ανθρώπου. Εμείς, σαν ζηλωτές και μαθητές, επιδιώκουμε να διοχετεύσουμε την πνευματική εισροή στις διάνοιες και στις καρδιές των ανθρώπων, κι έτσι να δυναμώσουμε το δεσμό ανάμεσα στο ανθρώπινο βασίλειο και το Βασίλειο του Θεού.

Η είσοδος στην Ατραπό της Προσέγγισης είναι δυνατή σε άτομα, σε ομίλους και στην ανθρωπότητα στο σύνολό της σαν μια μονάδα. Οι ενέργειες, με τις οποίες δεν ερχόμαστε συνήθως ή φυσιολογικά σε επαφή, είναι δυνατό να προσεγγιστούν, να γίνουν αισθητές και να χρησιμοποιηθούν στις ώρες αυτών των Προσεγγίσεων, με σκοπό να έρθουμε σ’ επαφή μαζί τους σε ομαδικό σχηματισμό. ΄Ετσι το άτομο, ο όμιλος και η ανθρωπότητα πλουτίζονται και ζωογονούται.

--------------------------------------

Βασικός Τόνος για την προσέγγιση της Ιεραρχίας κατά την Πανσέληνο.

Εκείνος που ατενίζει το φως και στέκεται μέσα στην ακτινοβολία του, χάνει από τα μάτια του τους σκοπούς του κόσμου των ανθρώπων, περνά στον φωτισμένο Δρόμο που οδηγεί στο μεγάλο Κέντρο της Απορρόφησης. Αυτός όμως που αισθάνεται την παρόρμηση να περάσει αυτόν τον Δρόμο, εντούτοις αγαπά τον αδελφό του που βρίσκεται στο σκοτάδι, στρέφεται πάνω στο στυλοβάτη του φωτός και γυρίζει προς την άλλη κατεύθυνση.

Ατενίζει το σκοτάδι και τότε τα επτά κέντρα φωτός που είναι μέσα του μεταβιβάζουν το φως που ξεχύνεται προς τα έξω και να, η όψη αυτών που βρίσκονται πάνω στο σκοτεινό δρόμο δέχεται αυτό το φως. Ο δρόμος γι’ αυτούς δεν είναι πια τόσο σκοτεινός. Πίσω από τους μαχητές - ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι - απαστράφτει το φως της Ιεραρχίας.

--------------------------------------

Διαλογισμός

Αποκαθιστώντας το Σχέδιο πάνω στη Γη

1. Ομαδική Συγχώνευση

Βεβαιώνουμε το γεγονός της ομαδικής συγχώνευσης και ολοκλήρωσης μέσα στο κέντρο καρδιάς του νέου ομίλου εξυπηρετητών του κόσμου, μεσολαβούντες μεταξύ της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας.

Είμαι ένα με τους αδελφούς μου στον όμιλο, και ότι έχω όλα είναι δικά τους.
Είθε η αγάπη που είναι μέσα στη ψυχή μου να διαχυθεί σ’ αυτούς.
Είθε η δύναμη που είναι μέσα μου να τους ανυψώσει και να τους βοηθήσει.
Είθε οι σκέψεις που δημιουργεί η ψυχή μου να φτάσουν σ’ αυτούς και να τους ενθαρρύνουν.

2. Ευθυγράμμιση

Προβάλλουμε μια γραμμή φωτεινής ενέργειας προς την πνευματική Ιεραρχία του πλανήτη, την πλανητική καρδιά, το μέγα ΄Ασραμ του Σανάτ Κουμάρα, και προς τον Χριστό, την καρδιά της Ιεραρχίας.

Εκτείνουμε τη γραμμή του φωτός προς την Σαμπάλλα, το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή.

Στεκόμαστε σαν ένας όμιλος μέσα στην περιφέρεια του μεγάλου Άσραμ, την Ιεραρχία. Σ’ αυτό το σημείο είμαστε ανοικτοί στις εξω-πλανητικές ενέργειες που είναι τώρα διαθέσιμες.

3. Ανώτερο Διάλειμμα

Καθώς εστιαζόμαστε μέσα στο φως της Ιεραρχίας, το πλανητικό κέντρο Καρδιάς, κρατάμε το νου, ο οποίος βρίσκεται σε θεώρηση, ανοιχτό στο ιεραρχικό έργο της προετοιμασίας για την επανεμφάνιση του Χριστού σύμφωνα με το Σχέδιο.

4. Διαλογισμός

Στοχαζόμαστε πάνω στη σπερματική σκέψη, χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο βασικό τόνο του σημείου του ζωδιακού.

5. Κάθοδος

Χρησιμοποιώντας τη δημιουργική φαντασία, οραματιζόμαστε τις ενέργειες του Φωτός, της Αγάπης και της Θέλησης-για-το-Καλό να διαχύνονται σ’ όλο τον πλανήτη και ν’ αγκυροβολούν πάνω στη Γη σε προετοιμασμένα κέντρα του φυσικού πεδίου μέσα από τα οποία μπορεί το Σχέδιο να εκδηλωθεί. Χρησιμοποιείστε την εξαπλή πρόοδο της Θείας Αγάπης σαν συνέχεια της καθόδου της ενέργειας (Σαμπάλλα - Ιεραρχία - ο Χριστός - ο νέος όμιλος εξυπηρετητών του κόσμου - οι άνδρες και γυναίκες καλής θέλησης παντού στον κόσμο - τα φυσικά κέντρα διανομής).

6. Κατώτερο Διάλειμμα

Επανεστιάζουμε τη συνείδηση, σαν όμιλος, μέσα στην περιφέρεια του μεγάλου ΄Ασραμ. Μαζί εκφωνούμε τη βεβαίωση:

Στο μέσο όλης της Αγάπης στέκω.
Από αυτό το κέντρο Εγώ, που υπηρετώ, θα εργαστώ.
Είθε η αγάπη του θείου Εαυτού να διαχυθεί προς τα έξω, μέσα στην καρδιά μου, μέσω του ομίλου μου και σ’ όλο τον κόσμο.

Τότε, σύμφωνα με την κατανόησή μας και τις ευθύνες που αναλάβαμε, οραματιζόμαστε το άμεσο έργο που πρόκειται να γίνει σε προετοιμασία για την επανεμφάνιση του Χριστού και την αποκατάσταση του Σχεδίου πάνω στη Γη.

7. Διανομή

Καθώς εκφωνούμε τη Μεγάλη Επίκληση, οραματιζόμαστε τη διάχυση του Φωτός, της Αγάπης και της Δύναμης από την πνευματική Ιεραρχία μέσω των πέντε πλανητικών εισόδων (Λονδίνο / Νταρτζήιλινγ / Νέα Υόρκη / Γενεύη / Τόκιο), ακτινοβολώντας τη συνείδηση όλου του ανθρώπινου γένους:

Η Μεγάλη Επίκληση

Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού
Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων.
Το Φως ας κατέλθει στη Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού
Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή
Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων.
Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

ΟΜ ............ ΟΜ ............ ΟΜ

--------------------------------------

Εννοείται ότι απ’ όλα τα παραπάνω, όταν θα καθίσουμε σε μία καρέκλα μόνοι, ή μαζί με τους φίλους μας για να κάνουμε τον διαλογισμό μας, θα ακολουθήσουμε μόνο τον Διαλογισμό από εκεί που αναφέρεται Αποκαθιστώντας το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Όλα τα προηγούμενα είναι προκαταρκτικά.

Επίσης στο σημείο που αναφέρεται:

4. Διαλογισμός

Στοχαζόμαστε πάνω στη σπερματική σκέψη, χρησιμοποιώντας τον κατάλληλο βασικό τόνο του σημείου του ζωδιακού.

Η σπερματική φράση του Ταύρου είναι:

Βλέπω, και όταν ο οφθαλμός ανοιχτεί, όλα είναι φως.

Επίσης ως σπερματική φράση μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί της φράσης του τόνου της Ψυχής του Ζωδιακού σημείου του Ταύρου, η παρακάτω, που για φέτος και για τις τρεις πνευματικές εορτές της άνοιξης είναι:

Είθε ο όμιλος να αποκαλύψει ότι το Βασίλειο του Θεού,
Η Πλανητική Ιεραρχία, είναι γεγονός.

Δηλαδή χρησιμοποιούμε την παραπάνω σπερματική φράση που είναι μόνο για τις τρεις εορτές της άνοιξης που είναι η εορτή του Πάσχα που γιορτάζεται την πανσέληνο που ο ήλιος βρίσκεται στον Κριό, η εορτή του Βεσάκ που γιορτάζεται την πανσέληνο που ο ήλιος βρίσκεται στον Ταύρο και η εορτή της Καλής Θέλησης που γιορτάζεται την πανσέληνο που ο ήλιος βρίσκεται στους Διδύμους. Αυτό συμβαίνει γιατί η άνοιξη θεωρείται ως το ανώτερο διάλειμμα του έτους και οι ενέργειες είναι περισσότερο ισχυρές απ’ ότι τις υπόλοιπες πανσελήνους.

Για τα υπόλοιπα ζωδιακά σημεία χρησιμοποιούμε τον ανώτερο τόνο της Ψυχής όπως αυτοί (οι τόνοι) έχουν παρατεθεί ήδη από την maya1 στο θέμα «Το Μονοπάτι του Ήρωα» στις 23-2-07.

Θα την παρακαλούσα μάλιστα κάποια στιγμή να ξαναπαραθέσει αυτούς τους τόνους και εδώ, έτσι ώστε να τους χρησιμοποιούν όσοι αποφασίσουν από τώρα και εις το εξής να πραγματοποιούν τον παραπάνω διαλογισμό κάθε φορά που έχουμε πανσέληνο, καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου.

Ανακοινώνεται επίσης ότι την Τρίτη, 1 Μαΐου 2007, ώρα 20:30, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με ομιλία και ομαδικό διαλογισμό για την ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΒΕΣΑΚ.

Όσοι από τους φίλους του esoterica επιθυμούν μπορούν να παρευρεθούν στην εκδήλωση.

(Επειδή αναμένεται να υπάρχει αρκετός κόσμος σας συμβουλεύω να πάτε (όσοι επιθυμείτε να πάτε) νωρίτερα για να πιάσετε θέση).

Αγαπητέ Dying Incubus

Γι’ αυτό που αναφέρεις:

quote:

---

Πιστεύω πως ο ομαδικός διαλογισμός θα μπορούσε να είναι δύσκολος ακόμα και για έναν άνθρωπο ο οποίος κάνει ασκήσεις διαλογισμού σε ατομικό επίπεδο κι οι λόγοι είναι διάφοροι.
Μπορεί να υπάρχει δυσκολία στην κοινή εστίαση αλλά και θα πρέπει ο διαλογισμός να έχει φύγει - τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως - από την σφαίρα του ατόμου και να έχει αναχθεί σ' αυτήν μιας ομάδας ανθρώπων που εργάζονται από κοινού για το καλό της Ανθρωπότητας.

---

Γνώθι σαυτόν

Καλωσόρισες σ’ αυτό το post.

Σχετικά μ’ αυτά που γράφεις προφανώς η σελήνη κατά την πανσέληνο βρίσκεται στο απέναντι ζώδιο ή έξι αστερισμούς πιο πέρα (μισό ζωδιακό κύκλο) από το ζώδιο που αναφερόμαστε μια και για να έχουμε πανσέληνο θα πρέπει η γη να βρίσκεται ανάμεσα στον ήλιο και στη σελήνη και τα τρία αυτά ουράνια σώματα να βρίσκονται περίπου στην ίδια ευθεία. Όταν δε η σελήνη βρεθεί μεταξύ γης και ήλιου, τότε η πλευρά της η στραμμένη προς εμάς βρίσκεται εντελώς στο σκοτάδι και λέμε ότι έχουμε Νέα Σελήνη, ή νεκρή σελήνη όπως έλεγαν οι παλαιότεροι. Τότε βέβαια για 3 μέρες περίπου η σελήνη βρίσκεται στον ίδιο αστερισμό που βρίσκεται και ο ήλιος. Είναι αυτονόητο γιατί η σελήνη σε αυτή τη φάση βρίσκεται όσο πιο κοντά στον ήλιο γίνεται.

Απλά έχει επικρατήσει όταν μιλάμε για την πανσέληνο σε οποιοδήποτε ζώδιο στον εσωτερισμό όπως έγραψε και ο oros777 να εννοούμε την πανσέληνο που λαμβάνει χώρα στο ζωδιακό σημείο του μήνα που βρίσκεται ο Ήλιος και όχι πού βρίσκεται η σελήνη.

Αναφέρω από τους « Άθλους του Ηρακλή» της Alice Bailey τους βασικούς τόνους που χρησιμοποιούμε κατά την διάρκεια του διαλογισμού της πανσελήνου (στο ζωδιακό σημείο του μήνα που βρίσκεται ο ήλιος).

Βασικοί Τόνοι:
απ’ τη σκοπιά της ψυχής:

Κριός
“Προβάλλω και από το πεδίο του νου κυβερνώ”.

Ταύρος
“Βλέπω κι όταν ο οφθαλμός ανοίξει, όλα φωτίζονται”.

Δίδυμοι
“Αναγνωρίζω τον άλλο μου εαυτό και στο σβήσιμο αυτού του εαυτού αυξάνω και λάμπω”.

Καρκίνος
“Κτίζω ένα φωτισμένο σπίτι και σ’ αυτό κατοικώ”.

Λέων
“Είμαι Εκείνο κι Εκείνο είμαι Εγώ”.

Παρθένος
“Είμαι η Μητέρα και το Παιδί, είμαι Θεός, είμαι ύλη”.

Ζυγός
“Εκλέγω το Δρόμο που προχωρεί μεταξύ των δύο μεγάλων γραμμών δύναμης”.

Σκορπιός
“Είμαι πολεμιστής και από τη μάχη προβάλλω θριαμβευτής”.

Τοξότης
“Βλέπω το στόχο. Φτάνω στο στόχο και βλέπω έναν άλλο”.

Αιγόκερως
“Είμαι χαμένος σε φως επουράνιο και σ’ αυτό το φως στρέφω τα νώτα”.

Υδροχόος
“Είμαι το ύδωρ της ζωής, που χύνεται στους διψασμένους”.

Ιχθείς
“Αφήνω τον οίκο του Πατρός και γυρίζοντας σώζω”.

Αγαπητέ oros777 νομίζω ότι τώρα πλέον θα μπορούσαμε να πούμε αν το επιθυμούν και οι υπόλοιποι μερικά επί πλέον πράγματα για τον διαλογισμό.

Χαιρετώ και ευχαριστώ.

Επειδή μεθαύριο είναι το φεστιβάλ του Βεσάκ και αύριο θα γίνει διαλογισμός στο Ξενοδοχείο «ΤΙΤΑΝΙΑ», (όπως έχει αναφερθεί) νομίζω ότι είναι εποικοδομητικό σήμερα να δοθούν ορισμένα πρόσθετα στοιχεία για το Βεσάκ και αμέσως μετά συνεχίζουμε την συζήτησή μας.
-----------------------------------

Όταν μια ολόκληρη σύναξη ανθρώπων εμψυχώνεται έτσι από μια μοναδική υψηλή επιθυμία, όταν οι αύρες τους σμίγουν και σχηματίζουν έναν ενωμένο αγωγό για επίχυση, το αποτέλεσμα εντείνεται τρομακτικά και μπορεί η εμβέλειά του να παγκοσμιοποιηθεί.

Έχετε ένα παράδειγμα στο θαυμάσιο φεστιβάλ του Βεσάκ που διατηρείται καθολικά στην Ινδία μέχρι τις μέρες μας, οπότε η Ιεραρχία σχηματίζει έναν αγωγό για τη διαβίβαση δύναμης κι ευλογίας από τα επίπεδα στα οποία απαντάται ο Βούδδας. Δρα σαν εστιακό σημείο αυτής της δύναμης και – διοχετεύοντάς την μέσω της Αύρας Του – τη διαχύνει στο ανθρώπινο γένος δια του αγωγού που παρέχεται απ’ τους συναθροισμένους Κυρίους, Διδασκάλους, διαβαθμισμένους μυημένους και μαθητές. O αγωγός αυτός σχηματίζεται με τη χρήση του ήχου και του ρυθμού που χρησιμοποιούνται συγχρόνως. Με την ψαλμωδία ορισμένων μάντραμ δια των αργών, μετρημένων κινήσεων που συνοδεύουν τον ψαλμό, σχηματίζεται το χωνί που φτάνει προς τα πάνω στον επιθυμητό τόπο. Τα γεωμετρικά σχήματα που σχηματίζονται στην ύλη του πεδίου πιο πάνω απ’ το φυσικό (που είναι αποτέλεσμα της γεωμετρικής κίνησης της σύναξης που πραγματοποιείται σ’ αυτό το κέντρο των Ιμαλαΐων) διαμορφώνονται σε θαυμαστές λεωφόρους προσέγγισης του κέντρου ευλογίας για τους ενοίκους, ντέβα ή άλλους, από οποιοδήποτε ιδιαίτερο πεδίο. Για όσους μπορούν να παρατηρήσουν ψυχορατικά τη σκηνή, το κάλλος των γεωμετρικών μορφών είναι απίστευτο και το κάλλος αυτό επιτείνεται από τις ακτινοβόλες αύρες των Μεγάλων Όντων που συναθροίζονται εκεί.

Στους καιρούς που θα έρθουν, η αξία του συνδυασμού μουσικής, ψαλμού και ρυθμικής κίνησης θα κατανοηθεί και θα χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη ορισμένων αποτελεσμάτων. Oμάδες ανθρώπων θα συγκεντρώνονται για να μελετούν τα δημιουργικά αποτελέσματα ή την εξαγνιστική αποτελεσματικότητα του ρυθμικού ήχου σε συνδυασμό με την κίνηση και την ενότητα· το εποικοδομητικό αποτέλεσμα στα τρία σώματα θα μελετάται ψυχορατικά· το εξαλειπτικό αποτέλεσμα επί της ύλης αυτών των σωμάτων θα ταξινομείται επιστημονικά κι όλη η αποκτηθείσα γνώση θα εφαρμόζεται συγκεκριμένα στη βελτίωση αυτών των σωμάτων. Η ποιότητα της εκχυόμενης δύναμης και τα εξυψωτικά, ζωογονητικά και διεγερτικά της αποτελέσματα θα παρακολουθούνται στενά. Τα κέντρα θα μελετώνται στη σχέση τους με τα ρεύματα δύναμης που προσεγγίσθηκαν και θ’ αναλαμβάνεται οριστικά η καλλιέργεια κι η ενίσχυση της περιστροφικής τους κίνησης.

(Από το βιβλίο «Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού»).
-----------------------------------

Σας υπέδειξα ήδη τη μορφή που θα πάρει η θρησκεία της νέας εποχής (Η Επανεμφάνιση του Χριστού). Θα δομηθεί γύρω από τις περιόδους των Πανσελήνων, όπου θα γίνονται ορισμένες μεγάλες Προσεγγίσεις στον κόσμο της πραγματικότητας, καθώς και γύρω από δύο περιόδους μαζικών Προσεγγίσεων που θα γίνονται το χρόνο της μεγαλύτερης έκλειψης της σελήνης και του ηλίου στη διάρκεια του έτους. Oι δύο κύριες Προσεγγίσεις της Πανσελήνου θα είναι εκείνες της Πανσελήνου του Βεσάκ και της Πανσελήνου του Ιουνίου – η μία αφιερωμένη στον Βούδδα που ενσωμάτωσε τη σοφία του Θεού και η άλλη στον Βοδισάττβα (γνωστός στους Χριστιανούς ως Χριστός) ο Oποίος ενσωμάτωσε την αγάπη του Θεού.

Το υπόβαθρο της νέας παγκόσμιας θρησκείας θα έχει μέσα του τρεις κύριες παρουσιάσεις της αλήθειας, ή τρία μείζονα δόγματα, αν μπορεί να επιτραπεί μια τόσο ανεπιθύμητη λέξη. Το έργο του έκτου αυτού ομίλου μαθητών πρέπει να αφορά την επεξεργασία των τριών αυτών απόψεων ή εφελκύσεων της αλήθειας. Είναι:

1. Το γεγονός του Πνεύματος του Θεού, υπερβατικού και ενυπάρχοντα, θα καταδειχθεί, καθώς κι ένα παρόμοιο γεγονός για τον άνθρωπο. O τρόπος της προσέγγισης μεταξύ τους μέσω της ψυχής θα υποδειχθεί. Αυτή η όψη της αναδυόμενης αλήθειας μπορεί να ονομασθεί Υπερβατικός Μυστικισμός.

2. Το γεγονός της θείας ποιότητας των Δυνάμεων στη φύση και στον άνθρωπο και η μέθοδος της χρησιμοποίησής τους για θείους σκοπούς από τον άνθρωπο. Αυτό μπορεί να ονομασθεί Υπερβατικός Αποκρυφισμός.

3. Το γεγονός που υπονοείται στο πρώτο, ότι η Ανθρωπότητα σαν Σύνολο είναι μια έκφραση της θειότητας, μια πλήρης έκφραση, συν το συναφές γεγονός της θείας φύσης και του έργου της πλανητικής Ιεραρχίας και ο τρόπος προσέγγισης των δύο αυτών ομάδων μεταξύ τους σε ομαδική μορφή. Αυτό μπορεί να ονομασθεί Υπερβατική Θρησκεία.

(Από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»).
-----------------------------------

Το Φεστιβάλ του Βεσάκ

Αυτή την περίοδο του Φεστιβάλ του Βεσάκ θα εφιστούσα την προσοχή σας στο γεγονός ότι η ετήσια επιστροφή του Βούδδα για να ευλογήσει το λαό Του παντού και να μεταδώσει το μήνυμα της σοφίας, του φωτός και της αγάπης στην ανθρωπότητα – καθώς έρχεται από την καθαυτή Καρδιά της Ίδιας της Θεότητας – είναι η εξωτερική μαρτυρία κι εγγύηση της εσώτερης θείας καθοδήγησης και αποκάλυψης στον τωρινό παγκόσμιο κύκλο των 2500 ετών. Χρόνο με το χρόνο επιστρέφει. Για μια σύντομη στιγμή μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός υπάρχει κι αγαπά πάντα· ότι δεν ξεχνά το λαό Του· ότι η καρδιά του σύμπαντος είναι αμετάβλητη συμπόνια κι ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνος. Για να επέλθει αυτή η αναγνώριση και να κάνει εφικτή αυτή την εμφάνιση δημιουργείται ένα ζωντανό Τρίγωνο Ενέργειας κι εστιάζεται μέσω τριών μεγάλων πνευματικών Ατόμων που εφελκύουν αναγνώριση τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Είναι γνωστοί στους οπαδούς κάθε πίστης και κάθε εθνικότητας.
Αυτοί οι Τρεις είναι:

1. O Κύριος του Κόσμου, ο Αρχαίος των Ημερών, ο Σανάτ Κουμάρα, ο πλανητικός Λόγος, ο Μελχισεδέκ, Αυτός στον Oποίο αναφέρθηκε ο Χριστός όταν είπε, “Εγώ και ο Πατήρ έν εσμέν”.

2. O Βούδδας, ο Φωτισμένος, ο Αποκαλυπτής του φωτός και της σοφίας που έρχεται σε μας από πηγές πολύ μεγαλύτερες από την πλανητική μας Ζωή, ένας Αγγελιαφόρος των Θεών.

3. O Χριστός, ο Υιός του Πατρός, ο Παγκόσμιος Σωτήρας, ο Λυτρωτής. Αυτός που παρέμεινε μαζί μας και κρατά στην αγκαλιά Του τον αμνό Του, ο Κύριος της Αγάπης.

Σ’ αυτούς τους Τρεις των Oποίων η φύση είναι ακτινοβόλος αγάπη και φως, η ανθρωπότητα μπορεί να συλλάβει σε κάποιο μέτρο τη φύση της θειότητας. Είναι μεγαλύτεροι από όσο είναι γνωστό ή αντιληπτό· η ανθρώπινη νοημοσύνη κι έφεση μπορεί μόνο να νιώσει την ουσιαστική Τους φύση· η πνευματική Τους δυναμικότητα πρέπει να υποβιβασθεί αν πρόκειται το ανθρώπινο γένος να αντέξει την πίεση της κρούσης της ενέργειας που χειρίζονται και ζητούν να διαβιβάσουν. Αυτή η διαδικασία του υποβιβασμού συμβαίνει τη στιγμή της Πανσελήνου του Μαΐου και φέρεται σε μια “εστία διαβίβασης” από τη μαζική πρόθεση της Ιεραρχίας και τη μαζική απαίτηση των ζηλωτών και μαθητών του κόσμου – που προσελκύεται από τη μαζική ανάγκη των ανθρώπων κάθε χώρας.

(Από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»).
-----------------------------------

Πολλά έχουν δοθεί στους σπουδαστές πάνω στο θέμα του νήματος, της σουτράτμα και της ανταχκάρανα. Το νήμα αυτό οδηγεί από την Ιεραρχία κι από ένα σημείο έντασης σ’ αυτή την Ιεραρχία (όπως ο Διδάσκαλος στο κέντρο οποιουδήποτε Άσραμ) σε μακρινούς τόπους, σε πολλά πεδία και σε πολλές καρδιές. Αυτό το νήμα επιτρέπει στο μαθητή (αν του έχει επιτραπεί να μάθει πώς να το χρησιμοποιεί) να επιστρέφει στιγμιαία στο κέντρο του έργου του και να προσεγγίζει σε οποιαδήποτε επιθυμητή στιγμή το “Διδάσκαλο της ζωής του”.
Η τριγωνική αυτή σχέση θα μπορούσε να απεικονισθεί έτσι:

..............................*Ο Διδάσκαλος

..............Η Ψυχή*.............................*Το Άσραμ

................................*Ο Μαθητής

Μια επέκταση αυτής της ιδέας βρίσκεται πίσω από πολλά που έχω διδάξει σχετικά με το Φεστιβάλ του Βεσάκ και πρέπει να είναι στο νου σας όταν ετοιμάζεσθε να συμμετάσχετε σ’ αυτό:

..................................*Σαμπάλλα

..............Ο Βούδδας*..........................*Ο Χριστός

..................................*Η Ιεραρχία

.................................*Ανθρωπότητα

(Από το βιβλίο «Μαθητεία στη Νέα Επόχή I»).
-----------------------------------

Υπενθύμιση:

Ανακοινώνεται επίσης ότι την Τρίτη 1 Μαΐου 2007, ώρα 20:30, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52 Αθήνα) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με ομιλία και ομαδικό διαλογισμό για την ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΒΕΣΑΚ.

Όσοι από τους φίλους του esoterica επιθυμούν μπορούν να παρευρεθούν στην εκδήλωση

Χαιρετώ ευχόμενος εποικοδομητική περισυλλογή το επόμενο τριήμερο.