- Ποιός είσαι; Τι είσαι; Πού είσαι; Πότε είσαι;..... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πράγματι πολύ ενδιαφέρον που έβαλες το τυπικό του διαλογισμού για την Πανσέληνο του Βεσάκ. Δεν ξέρω φυσικά αν τον πραγματοποίησε κάποιος. Αυτό το τυπικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε πανσέληνο αρκεί να χρησιμοποιηθεί η κατάλληλη σπερματική σκέψη του ζωδιακού σημείου του μήνα. ... Όμως έχω την εντύπωση ότι ο κόσμος όταν ακούει τη λέξη διαλογισμό διακατέχεται από φόβο ίσως και λόγω άγνοιας, ίσως. …

Επειδή οι αξίες καταρρέουν οι νεολαία έχει χάσει την ασφάλεια γιατί δεν έχει πού να στηριχθεί. Ο φόβος που διακατέχει αρκετά νέα παιδιά τα οδηγεί προς τα ναρκωτικά ( βέβαια μπορεί να είναι πολύ νέες ψυχές που δεν μπορούν να αντέξουν στην πίεση της κοινωνίας) αρκετοί πάλι αντιλαμβάνονται ότι η πραγματική ασφάλεια βρίσκεται στη δύναμη της συνείδησης. Έτσι θέλουν να μάθουν πώς θα ξεπεράσουν τον εαυτό τους, να υπερνικήσουν τα εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους. Στην αρχή στρέφονται προς την Ψυχολογία – την εξωτερική – μετά στα βιβλία της μαγείας και προσπαθούν να βρουν φόρμουλες που θα τους βοηθήσουν στα αλχημικά μυστήρια. Καταλήγουν σε μαγγανείες παρασύρονται σε διαλογιστικούς τύπους που τους οδηγούν στη μαύρη μαγεία, και προσπαθούν να αναπτύξουν ψυχικές δυνάμεις.

Αρχικά ο διαλογισμός είναι εξωτερικός ακολουθώντας τα τυπικά. Σιγά σιγά όμως αρχίζει να γίνεται από την καρδιά.
Αν καταφέρουμε ο διαλογισμός να γίνει ένα με την καθημερινή ζωή μας τότε θα αλλάξει κατά πολύ αυτή, θα έχουμε επαφή με τον Ανώτερο Εαυτό μας και θα αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας από άλλη σκοπιά.
Έχουμε μάθει να γκρινιάζουμε για την τύχη μας, για τα προβλήματά μας όμως δεν θέλουμε να αλλάξουμε ούτε κατά το ελάχιστο τον τρόπο που ζούμε, που σκεπτόμαστε.

Ο διαλογισμός είναι εξαγνιστικός και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ψυχική υγεία γιατί τότε θα έχουμε και σωματική υγεία. Εξαγνίζοντας την αύρα μας, αποκτώντας κραδασμό πιο λεπτεπίλεπτο, αποκτάμε μια ζωή πολύ περισσότερο σωστή και ευθυγραμμισμένη σύμφωνα με τον σκοπό για τον οποίο ενσαρκωθήκαμε.

Μέσω του διαλογισμού ρέει πνευματική ενέργεια. Φορτιζόμαστε με ενέργεια, που βοηθά στο να αναγεννάται το σώμα μας, να καθαρίζεται το αστρικό μας σώμα, και συγχρόνως να εξαγνίζεται και ο νους μας.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Απ’ ότι διαπιστώνω δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους φίλους του esoterica για το θέμα του διαλογισμού (εκτός και αν κάνω λάθος), γι’ αυτό μάλλον καλύτερα να μην δώσουμε άλλες σχετικές πληροφορίες.

Μπορούμε όμως να πούμε ακόμη μερικά πράγματα για τον Βούδα και τον Χριστό και επειδή και οι δύο υπήρξαν Αβατάρ θα γίνει μία παράθεση ενός σχετικού σημαντικού αποσπάσματος από την «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας».
--------------------------------------

Ένας Αβατάρ είναι ένα Ον που – έχοντας πρώτα αναπτύξει τη φύση Του, ανθρώπινη και θεία κι έπειτα την υπερέβη – είναι ικανός να στοχασθεί κάποια κοσμική Αρχή ή θεία ποιότητα κι ενέργεια που θα δημιουργήσει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην ανθρωπότητα, εφελκύοντας μια αντίδραση, προκαλώντας μια αναγκαία διέγερση κι όπως καλείται εσωτερικά, “οδηγώντας στο σκίσιμο ενός πέπλου και στη διείσδυση του φωτός”. Αυτή η ενέργεια μπορεί να γεννηθεί μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια και να εστιασθεί σ’ έναν ανταποκριτικό Αγγελιαφόρο· μπορεί να γεννηθεί μέσα στον ίδιο τον πλανήτη και να δημιουργήσει έναν πλανητικό Αβατάρ· μπορεί να είναι η έκφραση της ζωικής ώθησης κι ενέργειας του ηλιακού συστήματος ή πηγών έξω από το ηλιακό μας σύστημα κι επομένως κοσμικών. Αλλά πάντα εστιάζεται μέσω μιας εκδηλούμενης Oντότητας, καλείται από μια απαίτηση ή μαζική έκκληση κι εφελκύει ανταπόκριση κι επακόλουθες αλλαγές στη ζωική δραστηριότητα, την κουλτούρα και τον πολιτισμό του ανθρώπινου γένους.

Η ανταπόκριση ή αντίδραση της ανθρωπότητας στο θείο Αγγελιαφόρο εδραιώνει στον κατάλληλο χρόνο την αναγνώριση κάτι υπερβατικού, κάτι επιθυμητού και για το οποίο πρέπει να αγωνισθεί κανείς, κάτι που υποδεικνύει ένα όραμα το οποίο αρχικά είναι μια δυνατότητα κι αργότερα μια επίτευξη. Αυτή είναι η ιστορικά αποδειγμένη διαδικασία και πιστοποιεί τελικά ένα γεγονός. Το νέο αυτό γεγονός, όταν προστεθεί στα γεγονότα που εδραιώθηκαν από άλλους και προηγούμενους Αβατάρ, εμπλουτίζει το πνευματικό περιεχόμενο της ανθρώπινης συνείδησης, ενισχύει την πνευματική ζωή της φυλής και διεγείρει τον άνθρωπο να κινηθεί ένα βήμα προς τα εμπρός μέσα στον κόσμο της πραγματικότητας κι έξω απ’ τον κόσμο της πλάνης. Κάθε αποκάλυψη τον φέρνει πιο κοντά στον κόσμο των αιτίων.

Στην τωρινή εποχή οι Αβατάρ αναγνωρίζονται πιο εύκολα και είναι γνωστοί ο Βούδδας και ο Χριστός, επειδή τα μηνύματά Τους είναι οικεία σε όλους και οι καρποί της ζωής και των λόγων Τους ρύθμισαν τη σκέψη και τον πολιτισμό αμφότερων των ημισφαιρίων· επειδή είναι θείοι-ανθρώπινοι Αβατάρ κι αντιπροσωπεύουν κάτι που μπορεί η ανθρωπότητα να κατανοήσει ευκολότερα· επειδή έχουν όμοια φύση με το ανθρώπινο γένος, “σαρξ εκ της σαρκός μας και πνεύμα εκ του πνεύματός μας”. Επομένως σημαίνουν περισσότερα για μας από κάθε άλλη Θεία Ανάδυση. Είναι γνωστοί, αγαπητοί κι ακολουθούνται από αμέτρητα εκατομμύρια. Θα σας ζητούσα να στοχασθείτε τη δυναμικότητα του πυρήνα της δύναμης που εδραίωσαν. Η εδραίωση ενός πυρήνα ενέργειας, πνευματικά θετικού, είναι το σταθερό εγχείρημα ενός Αβατάρ. Εστιάζει ή αγκυροβολεί μια δυναμική αλήθεια, μια δυναμική σκεπτομορφή ή ένα στρόβιλο ελκτικής ενέργειας στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης ζωής. Τότε, καθώς περνούν οι αιώνες, αυτή η αλήθεια και το αποτέλεσμα της ζωής και των λόγων Τους αρχίζουν να ρυθμίζουν σταθερά την ανθρώπινη σκέψη· η εδραιωμένη σκεπτομορφή δρα αυξητικά σαν διαβιβαστής θείας ενέργειας καθώς εκφράζει μια θεία ιδέα κι αυτό με τον καιρό δημιουργεί έναν πολιτισμό, με την επακόλουθη κουλτούρα, τις θρησκευτικές, πολιτικές, κυβερνητικές κι εκπαιδευτικές διαδικασίες. Έτσι έγινε η ιστορία. Η ιστορία δεν είναι παρά η καταγραφή της κυκλικής αντίδρασης του ανθρώπου σε κάποια εισρέουσα θεία ενέργεια, σε κάποιον Αβατάρ ή κάποιον εμπνευσμένο Ηγέτη.

Θεία Παρέμβαση

Εξετάζοντας το θέμα των Αβατάρ θα ήθελα να υποδείξω ότι (απ’ τη σκοπιά του ανθρώπινου γένους στο τωρινό σημείο της εξέλιξής του) οι Αβατάρ είναι δύο ειδών, όπως θα μπορούσε να αναμένεται όταν η συνείδηση της ανθρωπότητας υπόκειται στον έλεγχο των ζευγών των αντιθέτων. Είναι:

1. Εκείνοι οι Αβατάρ που είναι ενσωμάτωση του Αγγέλου της Παρουσίας, είτε η Παρουσία αυτή είναι η ψυχή στον άνθρωπο, ο πλανητικός Λόγος, κάποια εξωπλανητική Oντότητα, κάποια Κοσμική Ύπαρξη, ή μια Έκφραση του Κοσμικού Καλού.

2. Εκείνοι οι Αβατάρ που είναι ενσωματώσεις του Ένοικου στο Κατώφλι, είτε ο Ένοικος αυτός είναι ο ανθρώπινος Ένοικος στο Κατώφλι, οι πλανητικές Δυνάμεις του Υλισμού ή κάποια Όψη του Κοσμικού Κακού.

Ας προσπαθήσω να διευκρινίσω κάπως αυτή την αναλογία. Όπως στην περίπτωση του ατόμου έρχεται ένα σημείο στην εμπειρία της ζωής του όταν ο Άγγελος της Παρουσίας γίνεται αισθητός, γνωστός, βλέπεται κι αναγνωρίζεται σαν αποκαλυπτής της θειότητας, έτσι και στην ιστορία της φυλής των ανθρώπων μπορεί να έρθει η ίδια μεγάλη φώτιση. O ζηλωτής αντιμετωπίζει την αποκάλυψη. Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει την αποκάλυψη. O Θεός γίνεται γνωστός μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. O Θεός γίνεται γνωστός απ’ το ανθρώπινο γένος. Αυτή η αναγνώριση της θειότητας στις ποικίλες όψεις της είναι φυσικά προοδευτική – κάθε στάδιο και κάθε ζωή φέρνει τη δική της αποκάλυψη της ομορφιάς της θειότητας και της δόξας του φωτός πιο αληθινά και καθαρά μπροστά στο μαθητή. Παρόμοια έρχονται κύκλοι όπου ο Ένοικος στο Κατώφλι εμφανίζεται και αντιμετωπίζει το ζηλωτή, προκαλώντας το σκοπό και την πρόοδό του και φράζοντας τη θύρα που οδηγεί σε διευρυμένη ζωή κι απελευθέρωση. O Ένοικος προκαλεί την ελευθερία της ανθρώπινης ψυχής. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή ενός έθνους, μιας φυλής και της ανθρωπότητας σαν σύνολο.

O Άγγελος της Παρουσίας υποδεικνύει τη θεία δυνατότητα, αποκαλύπτει στον προσηλωμένο μαθητή το επόμενο βήμα προς την απελευθέρωση που πρέπει να γίνει και ρίχνει φως πάνω στο άμεσο στάδιο της Ατραπού του Φωτός που πρέπει να διανυθεί. Το ίδιο κάνει ο Αβατάρ ο Oποίος αποκαλύπτει το Φωτισμένο Δρόμο στην ανθρωπότητα.

O Ένοικος στο Κατώφλι συνοψίζει μέσα του τις κακές τάσεις, τους συσσωρευμένους περιορισμούς και το άθροισμα των ιδιοτελών συνηθειών κι επιθυμιών που χαρακτηρίζουν την υλική φύση του μαθητή. O Άγγελος της Παρουσίας υποδεικνύει τη μελλοντική δυνατότητα και τη θεία φύση. Το ίδιο κάνει ο Αβατάρ. O Ένοικος στο Κατώφλι υποδεικνύει το παρελθόν με τους περιορισμούς και τις κακές του συνήθειες. Το ίδιο κάνουν εκείνοι οι Αβατάρ οι Oποίοι από καιρό σε καιρό εμφανίζονται σαν ενσωματώσεις του κακού και της κατώτερης φύσης του ανθρώπινου γένους. Και πράγματι εμφανίζονται, αδελφέ μου, από εποχή σε εποχή. ……………………

Η Εμφάνιση των Αβατάρ

Από το 1400 (μια χρονολογία που ανέφερα νωρίτερα) υπήρξαν συνεχείς εμφανίσεις μικρότερων αβατάρ που κλήθηκαν ν’ ανταποκριθούν σε μικρότερες κρίσεις, εθνικά διλήμματα και θρησκευτικές αναγκαιότητες. Πήραν τη μορφή εκείνων των ανδρών και γυναικών που υπερασπίσθηκαν με επιτυχία κάποια αλήθεια ή κάποια ορθή υπόθεση, κάποιο ανθρώπινο δικαίωμα ή ορθή ανθρώπινη απαίτηση. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι εργάσθηκαν δραστήρια στο φυσικό πεδίο και σπάνια αναγνωρίσθηκαν για ό,τι ήταν αληθινά· μόνο η ιστορία σε μια μετέπειτα εποχή έδωσε έμφαση στην επίτευξή τους. Αλλά άλλαξαν το ρεύμα της σκέψης των ανθρώπων· έδειξαν ένα δρόμο για μια καλύτερη ζωή· ήταν πρωτοπόροι σε νέες περιοχές της ανθρώπινης επίτευξης. Ένας τέτοιος ήταν ο Λούθηρος· ένας άλλος ήταν ο Κολόμβος· μερικοί άλλοι ήταν ο Σαίξπηρ κι ο Λεονάρντο ντα Βίντσι – για ν’ αναφέρω μόνο τέσσερις που έζησαν, σκέφθηκαν κι έδρασαν έτσι ώστε ρύθμισαν τα μεταγενέστερα γεγονότα σε κάποιο πεδίο της ανθρώπινης ζωής και αναγνωρίζονται ακόμη σαν πρωτοπόρες ψυχές, σαν ηγέτες των ανθρώπων. Μ’ αυτούς τους μαθητές δε θα ασχοληθώ. Ενσωμάτωσαν ιδέες κι έγραψαν ιστορία – όχι την ιστορία της κατάκτησης, αλλά την ιστορία της προόδου. Ζητώ να εξετάσω μαζί σας εκείνες τις ακόμη μεγαλύτερες Εμφανίσεις που προβάλλουν από κάποιο κρυμμένο κέντρο, μακρινό ή κοντά στην ανθρωπότητα και “αποδεσμεύουν από την κρίση τους υιούς των ανθρώπων”. Χωρίζονται κυρίως σε τέσσερις σχετικά μικρότερες ομάδες:

1. Φυλετικοί Αβατάρ. Οι Εμφανίσεις αυτές εφελκύονται απ’ την κλίση και το πεπρωμένο μιας φυλής. O τυπικός άνθρωπος (σε ποιότητα και συνείδηση κι όχι κατ’ ανάγκη φυσικά) προδιαγράφει τη φύση κάποιας φυλής. Τέτοιος άνθρωπος ήταν ο Αβραάμ Λίνκολν που ήρθε απ’ την καθαυτή ψυχή ενός λαού και εισήγαγε και διαβίβασε φυλετική ποιότητα – μια ποιότητα που πρέπει να πραγματωθεί αργότερα καθώς ανελίσσεται η φυλή. Ερχόμενος αντίστοιχα απ’ το βασίλειο του κοσμικού κακού και υπεύθυνος για την εστίαση του υλισμού πάνω στον πλανήτη σήμερα ήταν ο Βίσμαρκ. Και οι δύο άνδρες ήρθαν μέσα στον ίδιο αιώνα, επιδεικνύοντας έτσι την ισορροπία στη φύση και τη σταθερή αλληλεπίδραση των ζευγών των αντιθέτων. Και οι δύο είναι τύποι των πιο ισχυρών Αβατάρ που παρήγαγε μέχρι τώρα η ίδια η ανθρωπότητα. Προβάλλουν πάνω στις γραμμές της διακυβέρνησης, της πρώτης ακτίνας και στο τμήμα του Μανού και είναι πολύ ευαίσθητοι στη Σαμπαλλική δύναμη. Τέτοιοι Αβατάρ προβάλλουν συχνά στη θεμελίωση ενός έθνους. Αυτό αληθεύει για τον Βίσμαρκ και τον Λίνκολν.

2. Διδακτικοί Αβατάρ. Οι Εμφανίσεις αυτές ηχούν ένα νέο φθόγγο στο βασίλειο της σκέψης και της συνείδησης· αποκαλύπτουν την επόμενη αναγκαία αλήθεια· διακηρύσσουν εκείνες τις λέξεις και διατυπώνουν εκείνες τις αλήθειες που ρίχνουν φως πάνω στην πνευματική ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Τέτοιοι Αβατάρ ήταν ο Πλάτων, ο πρώτος Πατάντζαλι κι ο Σανκαρατσάρυα· προβάλλουν πάνω στη δεύτερη ακτινική γραμμή ενέργειας, στο τμήμα του Χριστού και είναι εκφράσεις της ιεραρχικής δύναμης. Όταν λέω στο τμήμα του Χριστού, θα σας υπενθύμιζα ότι το όνομα του “Χριστού” είναι το όνομα ενός αξιώματος – ενός αξιώματος που πάντα είχε τον Αρχηγό του. Δεν αναφέρω τον Χριστό ή τον Βούδδα ανάμεσα σ’ αυτούς τους Αβατάρ, επειδή είναι Αβατάρ άλλης τάξης και απεριόριστα μεγαλύτερης δυναμικότητας.

3. Ακτινικοί Αβατάρ. Τα μεγάλα αυτά Όντα έρχονται σε σχετικά μεγάλα διαλείμματα όταν έρχεται σ’ εκδήλωση μια ακτίνα. Ενσωματώνουν την ποιότητα και τη δύναμη μιας ιδιαίτερης ακτίνας. Τον επόμενο αιώνα, (εννοεί τον σημερινό) όταν η έβδομη ακτίνα θα έχει επιτύχει πλήρη εκδήλωση και θα έχει απομακρυνθεί πλήρως η Ιχθυακή επιρροή, θα εμφανισθεί ο Αβατάρ της έβδομης ακτίνας. Το έργο Του θα καταδείξει το νόμο, την τάξη και το ρυθμό της δημιουργικής διαδικασίας καθώς πραγματώνεται στο φυσικό πεδίο, σμίγοντας πνεύμα και ύλη. Και καθώς αυτή η ακτίνα καλείται Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξης ή του Τυπικού, θα είναι κυρίως όργανο στη δημιουργία εκείνων των συνθηκών που θα επιτρέψουν να επανεμφανισθούν στη Γη τα Μυστήρια της Μύησης για τα οποία η Ιεραρχία είναι θεματοφύλακας. Σχετίζεται αναγκαστικά με τη Μεγάλη Λευκή Στοά του Σειρίου. Όμως αυτό το γεγονός δε μας αφορά τώρα, γιατί αναμένουμε τον ερχομό ενός ακόμη μεγαλύτερου Αβατάρ.

4. Διαβιβαστικοί Αβατάρ. Αυτές οι εκδηλώσεις της θειότητας εμφανίζονται στις μεγάλες εκείνες κυκλικές στιγμές αποκάλυψης όταν η ανθρωπότητα χρειάζεται την έκφραση μιας νέας αλήθειας ή τη διεύρυνση μιας παλιάς προκειμένου να προχωρήσει ακόμη υψηλότερα στην εξελικτική κλίμακα. Οι Αβατάρ αυτοί προβάλλουν σε ανταπόκριση στο αίτημα και δε σχετίζονται τόσο με τη φυλετική ανάπτυξη όσο με την υποκειμενική ανέλιξη της συνείδησης και με τη διέγερση της ανθρωπότητας σαν σύνολο. Απ’ αυτούς τους Αβατάρ ο Βούδδας και ο Χριστός είναι τα εξέχοντα παραδείγματα. Δεν ήταν απλώς ανθρώπινοι-θείοι Αβατάρ κι επομένως ικανοί να συνδέσουν την ανθρωπότητα με την Ιεραρχία, αλλά ήταν κάπως μεγαλύτεροι και σημαντικότεροι. Έφτασαν στο σημείο απ’ το οποίο μπορούσαν να δράσουν σαν Διαβιβαστές ορισμένων κοσμικών αρχών οι οποίες – εστιασμένες μέσα Τους με μια εξωπλανητική έννοια – μπορούσαν να διεγείρουν τη βαθιά κρυμμένη και λανθάνουσα αντίστοιχη αρχή στην ανθρωπότητα. Διαβίβασαν κι έφεραν κάτι έξω από την πλανητική ζωή – απ’ την ίδια την Καρδιά του Θεού στην καρδιά του ανθρώπου.

O Βούδδας, επειδή πέτυχε τη φώτιση, διέγειρε το φως στον κόσμο, στην ανθρωπότητα και σε όλες τις μορφές. Υπηρέτησε την ψυχή του ανθρώπου.

O Χριστός, εξαιτίας της εκπληκτικής Του επίτευξης – πάνω στη γραμμή της κατανόησης – διαβίβασε στην ανθρωπότητα για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία μια όψη και μια δυναμικότητα της φύσης του Ίδιου του Θεού, την αρχή της Αγάπης της Θεότητας.

Πριν από την έλευση του Βούδδα το φως, η έφεση και η αναγνώριση του Υπερβατικού Θεού ήταν η φευγαλέα έκφραση της ανθρώπινης στάσης προς το Θεό. Τότε ήρθε ο Βούδδας και κατέδειξε με τη ζωή Του το γεγονός του Ενυπάρχοντα Θεού καθώς και τον Υπερβατικό Θεό· η ιδέα του Θεού στο σύμπαν και του Θεού στην ανθρωπότητα εξελίχθηκε. Η Εαυτότητα της Θεότητας και ο Εαυτός στην καρδιά του ατόμου έγιναν ένας παράγοντας της ανθρώπινης συνείδησης. Ήταν μια σχετικά νέα αλήθεια που έπρεπε να συλλάβει η ανθρωπότητα. Ήταν πάντοτε γνωστή στους μαθητές και μυημένους.
Όμως μέχρι που ήρθε ο Χριστός κι έζησε μια ζωή αγάπης και υπηρεσίας κι έδωσε στο ανθρώπινο γένος τη νέα εντολή της αγάπης, υπήρχε ελάχιστη έμφαση σε οποιαδήποτε από τις παγκόσμιες Γραφές για το Θεό ως Αγάπη. Αφού εμφανίσθηκε ως Αβατάρ της Αγάπης, έγινε ο Θεός γνωστός ως αιώνια Αγάπη, αγάπη σαν στόχος και σκοπός της δημιουργίας, αγάπη σαν βασική αρχή των σχέσεων και αγάπη που εργάζεται σ’ όλη την εκδήλωση για ένα σχέδιο που υποκινείται από αγάπη. O Χριστός αποκάλυψε τη θεία αυτή ποιότητα κι έτσι άλλαξε όλη την ανθρώπινη ζωή και τους ανθρώπινους στόχους. Εκείνη την εποχή επίσης υπήρξε μια μεγάλη ώθηση κι επέκταση του έργου και της ανάπτυξης της Ιεραρχίας, όπως υπήρξε σε μικρότερο βαθμό όταν ήρθε ο Βούδδας. Πολλοί μυημένοι έγιναν Διδάσκαλοι· πολλοί Διδάσκαλοι πέρασαν σε ακόμη ανώτερο έργο και πολλοί μαθητές πήραν τις θέσεις τους στις τάξεις των μυημένων. Υπήρξε μια μεγάλη αριθμητική εισροή ζηλωτών στις τάξεις των αποδεγμένων μαθητών.
Εξέτασα κάποιους απ’ αυτούς τους Αβατάρ σε προηγούμενα κείμενά μου κάτω από διαφορετικά ονόματα και κατηγορίες. Ασχολούμαι μαζί Τους εδώ μόνο σε μια προσπάθεια να προσεγγίσω ένα ευρύτερο κοινό με τη διδασκαλία στη δοξασία των Αβατάρ ή των θείων Εμφανίσεων. Η Βίβλος είναι γεμάτη από τέτοιες Εμφανίσεις, αλλά στην πραγματικότητα ελάχιστα είναι κατανοητά γι’ Αυτές. Oι παραπάνω είναι οι πιο οικείες ομαδοποιήσεις. ……

5. Θείες Ενσωματώσεις. Οι Αβατάρ αυτοί εμφανίζονται σπάνια· κι όταν το κάνουν, η αποδοτικότητα και τα αποτελέσματα του έργου Τους είναι πολύ μεγάλα. Έρχονται σε εκδήλωση μέσω του κέντρου της Σαμπάλλα, επειδή είναι μια έκφραση της βουλητικής φύσης της Θεότητας· ενσωματώνουν θείο σκοπό· η ενέργεια που διαχύνεται απ’ Αυτούς και διαβιβάζεται απ’ Αυτούς εστιάζεται δια του Κυρίου του Κόσμου· μπορούν να προσεγγισθούν μόνο από τις ενωμένες φωνές της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας που μιλά σε ομοφωνία· η υπηρεσία Τους εφελκύεται μόνο από την αντιληπτή ανάγκη και μόνο αφού εκείνοι που Τους καλούν έχουν προσθέσει στην πίστη τους την έντονη δράση κι έχουν κάνει το μέγιστο, μόνοι και αβοήθητοι, για να υπερνικήσουν το κακό.
Δεν κατεβαίνουν ποτέ χαμηλότερα από το νοητικό πεδίο και η κύρια έμφαση και προσοχή του έργου Τους κατευθύνεται στην Ιεραρχία· η Ιεραρχία είναι ο διαβιβαστικός Τους πράκτορας· προσεγγίζουν περιστασιακά εκείνους τους σκεπτόμενους ανθρώπους που εστιάζονται στο νοητικό πεδίο, που έχουν καθαρό όραμα, δυναμική απόφαση, κατευθυνόμενη θέληση κι ανοιχτό νου μαζί βέβαια με μια ουσιαστική αγνότητα μορφής. Αυτοί οι Αβατάρ εκφράζουν τη Θέληση του Θεού, την ενέργεια της Σαμπάλλα και την ώθηση που βρίσκεται πίσω απ’ το θείο σκοπό. Όταν έρχονται, εκφράζουν την όψη του καταστροφέα της πρώτης ακτίνας της δύναμης· επιφέρουν θάνατο – το θάνατο κάθε παλιάς και περιοριστικής μορφής κι εκείνου που στεγάζει το κακό. Επομένως το έργο Τους χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

α. Θα καταστρέψουν τις δυνάμεις του κακού, χρησιμοποιώντας το μέσον των Δυνάμεων του Φωτός.

β. Θα αποκαλύψουν τόσο από το θείο σκοπό όσο είναι ικανή η ανθρωπότητα να συλλάβει δια των καλύτερων διανοιών της και των πιο αφιερωμένων ζηλωτών· θα διευκρινίσουν το όραμα των μαθητών του κόσμου και όλων όσων έχουν την πειθαρχημένη θέληση-για-γνώση και είναι αφιερωμένοι κι εκφράζουν τη θέληση-για-το-καλό. Αυτή η γνώση κι αυτή η θέληση είναι αναγκαίες στην επερχόμενη περίοδο αναπροσαρμογής. ……

Όταν έρθει ο Αβατάρ θα μεταδώσει στην ανθρωπότητα κάτι για το οποίο δεν έχουμε ακόμη κανένα αληθινό όνομα. Δεν είναι ούτε αγάπη ούτε θέληση, όπως τις κατανοούμε. Μόνο μια φράση με πολλές λέξεις μπορεί να μεταδώσει κάτι απ’ τη σημασία και τότε μόνο αμυδρά. Η φράση αυτή είναι “η αρχή του κατευθυνόμενου σκοπού”. Αυτή η αρχή περιλαμβάνει τρεις παράγοντες:

α. Κατανόηση (ενορατική κι ενστικτώδη, αλλά ερμηνευμένη με νοημοσύνη) του σχεδίου όπως μπορεί να πραγματωθεί στο άμεσο μέλλον.

β. Εστιασμένη πρόθεση που βασίζεται στα παραπάνω και δίνει έμφαση σε μια όψη της θέλησης που δεν έχει αναπτυχθεί μέχρι τώρα στον άνθρωπο.

γ. Ικανότητα να κατευθύνεται ενέργεια (μέσω της κατανόησης και της πρόθεσης) σ’ έναν αναγνωρισμένο κι επιθυμητό σκοπό και να υπερνικά όλα τα εμπόδια και να καταστρέφει ό,τι στέκει στο δρόμο. Δεν είναι καταστροφή των μορφών με τη δύναμη όπως επιβάλλεται τώρα στον κόσμο, αλλά καταστροφή που επέρχεται από μια πολύ ενισχυμένη ζωή μέσα στη μορφή. Μόνο τα επόμενα εκατό χρόνια θα αποκαλύψουν τη σημασία αυτής της δήλωσης και μόνο αν η μαζική πρόθεση των ανθρώπων εφελκύσει αυτό τον Αβατάρ της Σύνθεσης στη διάρκεια των επόμενων δώδεκα μηνών. Κάλεσα αυτό το Ον μ’ αυτό το όνομα, επειδή εκφράζει την ποιότητα και το σκοπό της δύναμης που φέρνει και χειρίζεται.

Ένας άλλος μικρότερος Αβατάρ αναμένει επίσης την κλήση απ’ την ανθρωπότητα. Εσωτερικά σχετίζεται με τον Αβατάρ της Σύνθεσης κι επισκιάζεται απ’ Αυτόν. Ο Αβατάρ αυτός μπορεί να κατέλθει στο φυσικό πεδίο σε εξωτερική έκφραση κι έτσι μπορεί να υποβιβάσει και να διαβιβάσει τη διέγερση και την ποιότητα της δύναμης του μεγαλύτερου Αβατάρ ο Oποίος δεν μπορεί να έρθει πλησιέστερα από το νοητικό πεδίο. Ποιος μπορεί να είναι αυτός ο Ερχόμενος δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί. Μπορεί να είναι ο Χριστός, αν το επιτρέπει το άλλο έργο Tου· μπορεί να είναι Ένας επιλεγμένος απ’ Αυτόν για να έρθει, επισκιαζόμενος απ’ τον Αβατάρ της Σύνθεσης και κατευθυνόμενος στις δραστηριότητές Του απ’ τον Χριστό, τον Κύριο της Αγάπης. Μ’ αυτό τον τρόπο οι ενέργειες τόσο της Σαμπάλλα όσο και της Ιεραρχίας θα εστιασθούν μέσω του επιλεγέντος Ερχόμενου. Έτσι θα δημιουργηθεί ένα τρίγωνο αγαπητικής, σκόπιμης ενέργειας, το οποίο μπορεί ν’ αποδειχθεί αποτελεσματικότερος τρόπος για την αποδέσμευση ενέργειας και ασφαλέστερος τρόπος απ’ ό,τι θα ήταν η εστιασμένη κρούση μιας επιλεγμένης δύναμης.

Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία αυτού του θέματος και ίσως να μπορέσω να απλοποιήσω το θέμα με μια σύντομη σύνοψη:

1. Ένας μεγάλος κοσμικός Αβατάρ μπορεί να έρθει αν η Ιεραρχία κι η ανθρωπότητα μπορούν να σταθούν με μαζική πρόθεση.

α. Θα κατέλθει στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης προσπάθειας, αλλά όχι πλησιέστερα από το νοητικό πεδίο.

β. Θα διαβιβάσει μια κοσμική ενέργεια της οποίας η ποιότητα είναι η Σύνθεση. Αυτή θα εκφρασθεί δια της αρμονίας και της ενότητας, παράγοντας αναγκαστικά κατανόηση, προωθώντας την καλή θέληση και τερματίζοντας τελικά τις χωριστικές, απομονωτικές τάσεις του ανθρώπινου γένους.

γ. O φθόγγος και ο κραδασμός Του μπορούν να γίνουν αισθητοί μόνο από εκείνους των οποίων ο ατομικός φθόγγος είναι επίσης η σύνθεση και των οποίων ο αντικειμενικός σκοπός της ζωής είναι η θέληση-για-το-καλό. Αυτοί συνεπώς είναι τα Μέλη της Ιεραρχίας, οι μαθητές και ζηλωτές του κόσμου και λίγοι από τους ανθρώπους καλής θέλησης.

2. Ένας Αγγελιαφόρος ή Αβατάρ της ίδιας τάξης με τον Χριστό στην Ιεραρχία (ή πιθανόν ο ίδιος ο Χριστός) μπορεί να έρθει ως Αντιπρόσωπος του Αβατάρ της Σύνθεσης και ως διαβιβαστικός Του Πράκτορας.

α. Ο μικρότερος αυτός Αβατάρ εργάζεται σήμερα ως ένα από τα πρεσβύτερα Μέλη της Μεγάλης Λευκής Στοάς και βρίσκεται σε στενή επαφή με τον Χριστό, με τον Μανού και με τον Κύριο του Πολιτισμού, το Διδάσκαλο Ρ· θα δράσει σαν Συντονιστής μεταξύ Ιεραρχίας και Σαμπάλλα. Θα συγχωνεύσει και θα σμίξει μέσα Του, δια της ποιότητας της δικής Του ζωής, τις τρεις μεγάλες ενέργειες:
Τη θέληση-για-πνευματική δύναμη.
Τη θέληση-για-αγάπη με την πνευματική της σημασία.
Τη θέληση-να-εκδηλωθεί πνευματικά.

β. Η αρχαιότητα της επίτευξης του Ερχόμενου μπορεί να βρεθεί στο όνομα που ισχύει γι’ Αυτόν, το οποίο απαντάται σε τόσες πολλές απ’ τις παγκόσμιες Γραφές: O Καβαλάρης πάνω στο Λευκό Άλογο. Αυτό αναφέρεται στην εποχή πριν απ’ τη φράση που είναι τόσο γνωστή στους Χριστιανικούς χώρους: “Το Αρνίον το εσφαγμένον από καταβολής κόσμου”. Στον προηγούμενο κύκλο οι τότε μυημένοι μιλούσαν για τον “θυσιαστήριο ίππο που σφαγιάσθηκε για όλη την αιωνιότητα”. Μεταδίδει την ίδια βασική ιδέα.

γ. Αυτός ο Αβατάρ μπορεί να κατέλθει στο φυσικό πεδίο και να εμφανισθεί εκεί για να οδηγήσει το λαό Του – σαν ο Πρίγκιπας που οδηγεί μέσα από τον πόλεμο στην ειρήνη.

δ. Το όλο πρόβλημα μπροστά στην Ιεραρχία και την ανθρωπότητα σήμερα σε σχέση με τον ερχόμενο Αβατάρ μπορεί να συνοψισθεί στις τέσσερις παρακάτω ερωτήσεις:
Μπορεί άραγε να φέρει την ενέργεια της σύνθεσης μαζί Του κι επομένως να επιφέρει γοργές αλλαγές;

Αυτό εξαρτάται από την επισκίασή Του από τον Αβατάρ της Σύνθεσης και από εκείνον τον Αβατάρ που εφελκύεται δια του αιτήματος και της μαζικής πρόθεσης της ανθρωπότητας βοηθούμενης από την Ιεραρχία.

Θα είναι άραγε το αίτημα των ανθρώπων αρκετά ισχυρό για να εφελκύσει την ανώτερη δυναμικότητα, ή θα είναι πολύ ασθενικό εξαιτίας της αποτυχίας των μαθητών και ζηλωτών του κόσμου να εστιάσουν τη μαζική αυτή πρόθεση σ’ ολόκληρο τον πλανήτη;
Μήπως δε συμβεί η ανώτερη επισκίαση κι έρθει μόνο ο μικρότερος Αβατάρ για να θεσπίσει μια πιο αργή μέθοδο βαθμιαίας αναμόρφωσης;

Αυτή η πιο αργή μέθοδος θα απαιτηθεί μόνο εάν κι επειδή η ανθρωπότητα θα έχει καταδείξει την ανικανότητά της να καλέσει και να δεχθεί το ανώτερο μέτρο και τον πιο ισχυρό κραδασμό της θείας ενέργειας. Είναι εξολοκλήρου μια απόφαση των μαθητών και ζηλωτών του κόσμου· όχι μια απόφαση της φτωχής, συγχυσμένης κι εξαπατημένης ανθρωπότητας. Θα μπορέσουν άραγε οι μαθητές και οι ζηλωτές του κόσμου να εκτιμήσουν την κρίση και την ευκαιρία; Προς το παρόν δεν το έχουν κάνει σαν σύνολο.

3. Σήμερα η Ιεραρχία στέκει με μαζική πρόθεση. Η κραυγή των μαζών εγείρεται μέχρι τις πύλες της Σαμπάλλα. Είναι ισχυρότερη από το αίτημα των πνευματικά προσανατολισμένων ανθρώπων – των μαθητών, των ζηλωτών, των ανθρώπων καλής θέλησης. Μοιάζουν – από τη σκοπιά της Ιεραρχίας – να έχουν καταβληθεί από την αδράνεια, να έχουν απορροφηθεί από τις θεωρίες και τους ιδεαλισμούς τους και να είναι τυφλοί στα διακυβευόμενα ζητήματα. Μπορούν άραγε ν’ αφυπνισθούν; Μπορούν άραγε να σταθούν με εστιασμένη πρόθεση, έντονη φυσική υπηρεσία και δραστηριότητα κι αποφασιστική προσπάθεια ν’ αγωνισθούν, ακόμη και μέχρι θανάτου, για την ήττα του κακού; Μπορούν άραγε να διατηρήσουν την εσώτερη στάση της αγάπης και της μη-χωριστικότητας; Μπορούν άραγε να τα εγκαταλείψουν όλα για την αγάπη της ανθρωπότητας; Μπορούν άραγε να θυσιάσουν τα πάντα για την υπόθεση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης; Αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν Εκείνοι που εργάζονται για την εμφάνιση του Μεγαλύτερου και του Μικρότερου Αβατάρ οι Oποίοι μπορούν να σώσουν αυτή την εποχή την ανθρωπότητα, αν η ανθρωπότητα επιθυμεί τη σωτηρία και κάνει τα αναγκαία βήματα. …………………………

(Από το βιβλίο «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»)
--------------------------------------

Νομίζω ότι τα παραπάνω είναι υπεραρκετά σχετικά με αυτό το θέμα των Αβατάρ.

Χαιρετώ ευχόμενος εποικοδομητικό στοχασμό

Θα ήθελα να θέσω κάποια ερωτήματα που μου γεννήθηκαν.

quote:

---

Και οι δύο άνδρες ήρθαν μέσα στον ίδιο αιώνα, επιδεικνύοντας έτσι την ισορροπία στη φύση και τη σταθερή αλληλεπίδραση των ζευγών των αντιθέτων. Και οι δύο είναι τύποι των πιο ισχυρών Αβατάρ που παρήγαγε μέχρι τώρα η ίδια η ανθρωπότητα. Προβάλλουν πάνω στις γραμμές της διακυβέρνησης, της πρώτης ακτίνας και στο τμήμα του Μανού και είναι πολύ ευαίσθητοι στη Σαμπαλλική δύναμη. Τέτοιοι Αβατάρ προβάλλουν συχνά στη θεμελίωση ενός έθνους. Αυτό αληθεύει για τον Βίσμαρκ και τον Λίνκολν.

---

Απ' όσο καταλαβαίνω όντως οι 2 αυτοί άνδρες εργάστηκαν επί της πρώτης ακτίνας, ειδικά αφού έχουμε να κάνουμε με φυλετικούς Αβατάρ.
Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω είναι το σημείο που υπογράμμισα από τα λεγόμενα σου.
Επειδή ανέφερες την αλληλεπίδραση των ζευγών των αντιθέτων, αυτό σημαίνει ότι όταν εμφανίζεται ένας Άβαταρ που είναι ενσωμάτωση της Παρουσίας του Αγγέλου θα εμφανίζεται κι ένας Άβαταρ που είναι ενσωμάτωση του Ενοίκου στο Κατώφλι?

quote:

---

η ενέργεια που διαχύνεται απ’ Αυτούς και διαβιβάζεται απ’ Αυτούς εστιάζεται δια του Κυρίου του Κόσμου· μπορούν να προσεγγισθούν μόνο από τις ενωμένες φωνές της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας που μιλά σε ομοφωνία· η υπηρεσία Τους εφελκύεται μόνο από την αντιληπτή ανάγκη και μόνο αφού εκείνοι που Τους καλούν έχουν προσθέσει στην πίστη τους την έντονη δράση κι έχουν κάνει το μέγιστο, μόνοι και αβοήθητοι, για να υπερνικήσουν το κακό.

---

Διαβάζοντας αυτό το απόσπασμα από τις Θείες Ενσωματώσεις, κατάλαβα το λόγο που οι εμφανίσεις αυτού του είδους των Άβαταρ είναι σπάνια...
Η φωνή της ανθρωπότητας κι η φωνή της Ιεραρχίας κάθε άλλο παρά ενωμένες μου φαίνονται.
Κι ο λόγος είναι ότι τα μάτια μας δεν είναι ακόμη ανοιχτά προκειμένου να συμβεί αυτό...

Αναφέρει το απόσπασμα ότι ένας τέτοιος Άβαταρ θα έρθει όταν το ανθρώπινο είδος έχει εντάξει στην πίστη του την δράση κι έχει προσπαθήσει ήδη σκληρά για να νικήσει το κακό.
Πως όμως θα γίνει αυτό όταν δεν έχουμε καν αντιληφθεί το κακό και δεν έχουμε καν προσπαθήσει να το εκδιώξουμε από την ζωή μας - σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο - αλλά παραδινόμαστε όλο και βαθύτερα σ' αυτό?
Στην συνέχεια όμως το απόσπασμα αναφέρει:

quote:

---

Αυτή η πιο αργή μέθοδος θα απαιτηθεί μόνο εάν κι επειδή η ανθρωπότητα θα έχει καταδείξει την ανικανότητά της να καλέσει και να δεχθεί το ανώτερο μέτρο και τον πιο ισχυρό κραδασμό της θείας ενέργειας. Είναι εξολοκλήρου μια απόφαση των μαθητών και ζηλωτών του κόσμου· όχι μια απόφαση της φτωχής, συγχυσμένης κι εξαπατημένης ανθρωπότητας.

---

Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν εννοούμε ότι οι φωνές της ανθρωπότητας και της Ιεραρχίας που αναφέραμε παραπάνω αναφέρονται στις φωνές των μαθητών και ζηλωτών και τις φωνές της Ιεραρχίας ή στις φωνές όλης της ανθρωπότητας και σ' εκείνες της Ιεραρχίας?

In anticipation of my resurrection...

Είναι πάρα πολύ σημαντικές όλες οι ερωτήσεις και ο προβληματισμός σου.

Όπως έγραψα σε άλλο σημείο οι άνθρωποι στο μέλλον θα βαθμολογούνται από την ποιότητα των ερωτήσεών τους και όχι τόσο αν έχουν μεγάλο απόθεμα υποθηκευμένων πληροφοριών μέσα τους.
Άλλωστε σήμερα η ποσότητα των πληροφοριών που διακινούνται στο διαδίκτυο είναι τόσο μεγάλη που αν κάποιος δεν ξέρει με ακρίβεια τι ζητάει σίγουρα χάνεται………

Για το θέμα των ερωτήσεών σου τώρα.

Παρέθεσα αυτό το απόσπασμα γιατί πρόσεξα σε κάποια σημεία των forums ότι γινόταν λόγος περί Αβατάρ αλλά δεν νομίζω ότι τα μέλη γνώριζαν τις κατηγορίες αυτών των Αβατάρ καθώς επίσης ότι ορισμένα Αβατάρ υπήρχε η πιθανότητα να εμπλέκονται με αυτό που ονομάζεται κακό.

Αυτό που θα πρέπει να αντιληφθούν οι σημερινοί ζηλωτές και μαθητές του κόσμου είναι τι εννοείται όταν στον εσωτερισμό γίνεται λόγος γι’ αυτό το θέμα του καλού και του κακού.

Για ποιό λόγο ο Θιβετανός Διδάσκαλος Djwhal Khul έδωσε τόσο (μα τόσο) μεγάλη σημασία στην διευκρίνιση αυτού του θέματος.

Η συζήτησή μας θα ανοιγόταν σε μεγάλο βαθμό αν αρχίζαμε να μιλούμε σχετικά με αυτό το θέμα και πιθανότατα είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Ίσως σε κάποιο άλλο σημείο ανοιγόταν ένα θέμα για την διευκρίνιση του καλού και του κακού από όσο το δυνατόν περισσότερες οπτικές γωνίες, αλλά αυτό είναι αδύνατο εδώ.

Αυτό επίσης που θα πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι στην εσωτερική φιλοσοφία (αλλά έμμεσα και στις Θρησκείες) ο ένοικος στο κατώφλι (δηλαδή η τρισυπόστατη προσωπικότητα) συνδέεται με το κακό, ενώ Άγγελος της Παρουσίας (η Ψυχή) με το καλό. Αυτό λέγεται με σκοπό ο άνθρωπος να καταλάβει αφενός μεν την διάκριση μεταξύ του ανώτερου (της αιώνιας Ψυχής, ή τέλος πάντων αιώνιας) και του κατώτερου της προσωπικότητας των 70 – 80 χρόνων (όταν είναι ενσαρκωμένη στο φυσικό πεδίο).

Το σημαντικότερο είναι όμως ότι οι ζηλωτές και οι μαθητές πρέπει να κατανοήσουν ότι η πραγματική – αληθινή φύση του ανθρώπου είναι η Ψυχή – Πνεύμα και ότι η προσωπικότητα είναι ένας παρεμποδιστικός παράγων. Όταν ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο που πρέπει να ενωθεί με την Ψυχή θα πρέπει να δώσει τα ηνία της διακυβέρνησης στην Ψυχή που η πραγματική της φύση είναι Αγάπη, Φως και Θέληση για το Καλό. Εδώ είναι που αρχίζουν οι κίνδυνοι, ευτυχώς για πολύ λίγους απ’ ότι λέγεται, οι οποίοι παρασύρονται και ακολουθούν τον Δρόμο της απληστίας και του μίσους, της χωριστικότητας και του εγωισμού.

Έγραψες:

quote:

---

Και οι δύο άνδρες ήρθαν μέσα στον ίδιο αιώνα, επιδεικνύοντας έτσι την ισορροπία στη φύση και τη σταθερή αλληλεπίδραση των ζευγών των αντιθέτων. Και οι δύο είναι τύποι των πιο ισχυρών Αβατάρ που παρήγαγε μέχρι τώρα η ίδια η ανθρωπότητα. Προβάλλουν πάνω στις γραμμές της διακυβέρνησης, της πρώτης ακτίνας και στο τμήμα του Μανού και είναι πολύ ευαίσθητοι στη Σαμπαλλική δύναμη. Τέτοιοι Αβατάρ προβάλλουν συχνά στη θεμελίωση ενός έθνους. Αυτό αληθεύει για τον Βίσμαρκ και τον Λίνκολν.

---

Θα συμφωνήσω μαζί σου σχετικά μ' αυτό που αναφέρεις για τον ένοικο στο κατώφλι (Προσωπικότητα) και τον Άγγελο της Παρουσίας (Ψυχή) και το πως αντιμετωπίζονται είτε από τον Εσωτερισμό είτε από τις Θρησκείες.
Στην Χριστιανική θρησκεία άλλωστε υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός ο οποίος δίνεται με παρεμφερή τρόπο όπου η τρισυπόσταση προσωπικότητα είναι το φυσικό σώμα με τις επιθυμίες, τις ορμές και τις ταπεινές σκέψεις του κι η Ψυχή παραμένει ψυχή - έστω και με ελαφρώς διαφοροποιημένη έννοια.

Σχετικά μ' αυτό που ανέφερες για την πρώτη ακτίνα, της Θέλησης Δύναμης και την έκφραση της τόσο όσον αφορά την Προσωπικότητα αλλά και την Ψυχή, σκέφτομαι ότι ένας μαθητής στην προσπάθεια του να εξελιχθεί, θα περάσει κι από τις δύο μορφές έκφρασης.
Όσο εξελίσσεται δηλαδή κι έως ότου η Ψυχή αποκτήσει έλεγχο επί της Προσωπικότητας, η έντονη χωριστικότητα, η αλαζονεία κι ο εγωϊσμός θα δίνουν σταδιακά την θέση τους στην Θέληση για το Καλό.

quote:

---

Αγαπητέ Dying Incubus εμείς ως ανθρώπινα όντα θα πρέπει να βαδίσουμε κάποιον Δρόμο, ανεξάρτητα με την ισορροπία της φύσης. Αυτή η ισορροπία της φύσης αφορά τον Θεό, δηλαδή τον Ηλιακό Λόγο και πιθανότατα τον Πλανητικό Λόγο της Γης. … Τέλος πάντων Αυτούς που διαχειρίζονται τους Νόμους του Σύμπαντος. … Έτσι δεν είναι;
Δεν μπορούμε να είμαστε ουδέτεροι και παρατηρητές (δηλαδή να λειτουργούμε χωριστικά) αφού ως ανθρώπινα ενσαρκωμένα όντα συμμετέχουμε καθημερινά σε αρνητικές και θετικές δραστηριότητες στο περιβάλλον μας. Θα πρέπει να πάρουμε θέση. Έτσι δεν είναι;

---

Φυσικά και θα πρέπει να πάρουμε θέση, αγαπητέ!
Κι έχεις απόλυτο δίκιο όταν αναφέρεις με το να παραμένουμε απλοί παρατηρητές λειτουργούμε χωριστικά γιατί πολύ απλά διαχωρίζουμε τον εαυτό μας από αυτούς οι οποίοι αγωνίζονται για την εξέλιξη της ανθρωπότητας μας.
Και πέραν της ενεργοποίησης της βούλησης μας θα πρέπει να κατανοήσουμε την βαρύτητα και τις επιπτώσεις των δράσεων και των πράξεων μας...

In anticipation of my resurrection...

Συνεχίζοντας σχετικά με το ερωτηματολόγιο του προηγούμενου χθεσινού σου μηνύματος όπως υποσχέθηκα. Χαίρομαι με την απάντηση του σημερινού.

Το σχετικό απόσπασμα περί «Αβατάρ» που υπάρχει στο βιβλίο «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας» μεταδόθηκε από τον Θιβετανό στην Bailey τον Μάιο του 1941. Το βιβλίο όμως κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1957.

Από τότε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα επάνω στον Πλανήτη, προς την θετική και την αρνητική κατεύθυνση, αλλά σίγουρα οι ενσαρκωμένοι μαθητές δεν νομίζω ότι βρίσκονται σε θέση να εκτιμήσουν την σημερινή παγκόσμια κατάσταση έτσι όπως αυτή εκτιμάται από την Πλανητική Ιεραρχία και τα Υψηλόβαθμα Στελέχη της.

Υπάρχει όμως η γενική περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι το σχέδιο έχει καθυστερήσει από αυτά που είχαν προγραμματιστεί. Φυσικά αν υπάρχει μία καθυστέρηση της τάξεως των 20 ή 30 χρόνων, μάλλον αυτός ο χρόνος από την σκοπιά της Ιεραρχίας θεωρείται αμελητέος.

Έγραψες:

quote:

---

η ενέργεια που διαχύνεται απ’ Αυτούς και διαβιβάζεται απ’ Αυτούς εστιάζεται δια του Κυρίου του Κόσμου· μπορούν να προσεγγισθούν μόνο από τις ενωμένες φωνές της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας που μιλά σε ομοφωνία· η υπηρεσία Τους εφελκύεται μόνο από την αντιληπτή ανάγκη και μόνο αφού εκείνοι που Τους καλούν έχουν προσθέσει στην πίστη τους την έντονη δράση κι έχουν κάνει το μέγιστο, μόνοι και αβοήθητοι, για να υπερνικήσουν το κακό.

---

Σκεφτόμουν εχθές ότι στην ερώτηση μου αυτή θα μπορούσα να είχα απαντήσει ήδη μόνος μου παρά να προβληματιστώ...
Η Ανθρωπότητα στο σύνολο της δεν έχει αφυπνιστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορέσει να δράσει στο νοητικό πεδίο καθώς για αυτό απαιτείται η διεύρυνση της συνείδησης του ατόμου.

Η σημερινή ανθρωπότητα έχει αλλάξει σαφώς τα τελευταία 50 - 60 χρόνια και μάλιστα ραγδαία.
Αυτό έχει και θετικές κι αρνητικές επιπτώσεις.
Τα τεχνολογικά κι επιστημονικά επιτεύγματα έχουν γίνει μέσα για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας αλλά έχουν γίνει επίσης κι όπλα για την επιδείνωση της.
Τα πάντα που μας προσφέρονται στην ζωή μας είναι σαν ένα νόμισμα.
Είναι στο χέρι μας αν θα το κοιτάξουμε από τη μια πλευρά του μόνο ή αν θα σκεφτούμε ότι πρέπει να κοιτάξουμε και την άλλη του όψη.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Διαδίκτυο.
Αν το περιορίσεις μόνο στην διασκέδαση που μπορεί να σου προσφέρει χάνεις την δυνατότητα να αποκτήσεις πρόσβαση σε ένα μεγάλο όγκο πληροφοριών, ιδεών κτλ τα οποία σε ωφελούν ως άτομο και σε φέρνουν πιο κοντά σε θέματα που ήταν εντελώς άγνωστα σε σένα.

Σχετικά με την ανθρωπότητα λοιπόν αυτό που θα πρέπει να σκεφτούμε είναι τι άλλο υπάρχει πέραν της ύλης και των αναγκών που αυτή μας γεννά ολοένα και πιο πολύ.
Αν απαιτήσουμε την αφύπνιση μας θα πρέπει να έχουμε αγωνιστεί με κάθε τρόπο για να την επιτύχουμε.
Άλλωστε, είναι πολύ βολικό για κάποιους να μας έχουν σε κατάσταση λήθαργου...

In anticipation of my resurrection...

Κατέληξες στο προηγούμενό σου μήνυμα:

quote:

---

Άλλωστε, είναι πολύ βολικό για κάποιους να μας έχουν σε κατάσταση λήθαργου…

---

Η αιτία - πέραν αυτής που ανέφερες - πιστεύω πως είναι το ότι δεν θέλουμε να καταβάλλουμε μόχθο για να επιφέρουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Είναι πολύ πιο "βολικό" να υποστηρίζεις κάτι σε θεωρητικό επίπεδο αλλά να περιμένεις άλλους ομοϊδεάτες σου να κάνουν κάτι για αυτό κι είναι πολύ διαφορετικό να ακολουθήσεις ένα μονοπάτι όπου θα χρειαστεί να κάνεις θυσίες, να αφήσεις πίσω σου πράγματα, να κουραστείς, να γεμίσεις "πληγές" κτλ.

quote:

---

Νομίζω ότι αυτό το θέμα το να κοιτάζουμε την πραγματικότητα και την ζωή όπως οι όψεις ενός νομίσματος, μπορεί να ωφελεί ένα άτομο προκειμένου να προσεγγίσει την ζωή με την αμερόληπτη θέση του παρατηρητή αρκεί φυσικά να μην παραμείνει σ’ αυτή την θέση της διαπίστωσης και της απλής παρατήρησης.

---

Ακριβώς!
Αρκεί να μη μείνει στην θέση της διαπίστωσης και της απλής παρατήρησης αλλά να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί εκείνοι μέσα του που θα τον ωθήσουν να πράξει.
Η προσεκτική και λεπτομερής παρατήρηση του νομίσματος σου δίνουν την δυνατότητα να κοιτάξεις τις επιπλέον απαντήσεις πέρα από τις προφανείς και να δεις την όψη εκείνη που είναι διαφορετική από αυτήν που έχεις επιλέξει - υποσυνείδητα ίσως - να αντικρύζεις.
Τότε οι δράσεις σου θα είναι βασισμένες σε πιο γερά θεμέλια.

Αν όμως παραμείνεις απλός θεατής, τότε κατέχεις ένα "όπλο" το οποίο στα χέρια σου είναι σε αχρησία..

In anticipation of my resurrection...

Συμφωνώ με όλα όσα είπες στο προηγούμενο μήνυμά σου.

Βρήκα στο βιβλίο «Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις» τα παρακάτω δύο αποσπάσματα σχετικά με τους Αβατάρ, που νομίζω ότι είναι σημαντικά και τα οποία παραθέτω. Άλλωστε πλησιάζει και η εορτή της Πανσέληνου στο Ζωδιακό σημείο των Διδύμων γι' αυτό είναι επί πλέον επίκαιρα.
--------------------------------------

Την τωρινή εποχή και στο άμεσο σημείο έντασης ο Χριστός πρόσθεσε στα δύο άμεσα και σταθερά έργα Του το έργο της επίσπευσης της έλευσης του Αβατάρ που αναμένει για το τελειοποιημένο έργο της Ιεραρχίας που εστιάζεται στον Χριστό και το ισχυρό έργο της Σαμπάλλα που εστιάζεται στον Κύριο του Κόσμου. Όταν φθάσει η ακριβής στιγμή, το έργο του Βούδδα που εκπροσωπεί τη Σαμπάλλα και του Χριστού που εκπροσωπεί την Ιεραρχία, συν το ειλικρινές αίτημα της Ανθρωπότητας, θα επιφέρει μια διευθέτηση ή μια ευθυγράμμιση η οποία θα αποδεσμεύσει έναν εφελκυστικό Ήχο που θα είναι εξωπλανητικός και τότε ο Αβατάρ θα έλθει.
Μη με ρωτάς για την ημερομηνία ή την ώρα, αδελφέ μου, γιατί δεν τη γνωρίζω. Εξαρτάται από την κλήση – την άφωνη κλήση – όλων όσων στέκουν με μαζική πρόθεση· εξαρτάται επίσης απ’ την ώρα της ακριβούς ευθυγράμμισης κι από ορισμένες όψεις του έργου που γίνεται αυτή την εποχή από τα πρεσβύτερα Μέλη της Ιεραρχίας κι επίσης από τη σταθερότητα των μαθητών του κόσμου και των μυημένων – που εργάζονται στα διάφορα Άσραμ τους. Σ’ αυτό πρέπει επίσης να προστεθεί ό,τι οι χριστιανοί αποκαλούν “ανεξιχνίαστη βούληση του Θεού”, τον άδηλο σκοπό του Κυρίου του Κόσμου που “γνωρίζει το δικό Του Νου, ακτινοβολεί την ανώτατη ποιότητα της Αγάπης κι εστιάζει τη Θέλησή Του στο δικό Του υψηλό Τόπο έξω απ’ την Αίθουσα Συμβουλίου της Σαμπάλλα”.

Ότι ο Αβατάρ θα έλθει είναι μια προβλέψιμη βεβαιότητα. Ότι πρόδρομός Του θα είναι ο Χριστός είναι επίσης βέβαιο. Όταν έλθει ο Χριστός θα είναι για τις προχωρημένες μονάδες της ανθρώπινης οικογένειας· θα τον αναγνωρίσουν γιατί ήταν πάντοτε μαζί μας, ενώ η έλευσή Του θα εφελκύσει έναν ανταποκριτικό κραδασμό από τις μάζες αλλά όχι άμεση αναγνώριση. Σε σχέση με τον Αβατάρ θα υπάρξει μια διαδικασία ιεραρχικής αναγνώρισης μιας επισκιάζουσας Παρουσίας μέσα στην αύρα της Οποίας ο πλανητικός Λόγος θα πάρει τη θέση Του σαν πλανητικός Αντιπρόσωπος. Τότε θα κατέλθει από τη Σαμπάλλα ένα ρεύμα πνευματικής δυναμικότητας που θα χαρακτηρίζεται από τη θέληση-για-το-καλό και θα φθάσει στην αγρυπνούσα Ιεραρχία. Τα Μέλη αυτού του Ομίλου μέσω του Χριστού θα διαχύσουν φως και θεραπευτική ενέργεια πάνω στη Γη και ιδιαίτερα στη συνείδηση των ανθρώπων. Δεν μπορώ να εκφράσω το αποτέλεσμα της έκχυσης από τη Σαμπάλλα με σαφέστερους όρους. Διαβάζουμε στη Βίβλο ότι ο Χριστός θα έλθει επί των νεφελών και θα φέρει τη “θεραπεία των εθνών” στις πτέρυγές Του. Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας σ’ αυτή τη σκέψη και την επικαιρότητά της σ’ αυτή την ημέρα και γενιά. Δεν κάνω προφητικές προρρήσεις, υποδεικνύω μόνο δυνατότητες.
Όταν ο Αβατάρ κάνει την εμφάνισή Του τότε:

“Οι Υιοί των ανθρώπων που είναι τώρα Yιoί του Θεού θ’ αποσύρουν τα πρόσωπά τους απ’ το λαμπρό φως και θα ακτινοβολήσουν αυτό το φως πάνω στους υιούς των ανθρώπων που δε γνωρίζουν ακόμη ότι είναι Υιοί του Θεού. Τότε ο Ερχόμενος θα εμφανισθεί, τα βήματά Του επισπεύδονται στην κοιλάδα της σκιάς απ’ τον Ένα με την τρομερή δύναμη, που στέκει στη βουνοκορφή, εκπνέοντας αιώνια αγάπη, επουράνιο φως και ειρηνική σιωπηλή Θέληση.
“Τότε οι υιοί των ανθρώπων θ’ ανταποκριθούν. Τότε ένα νέο φως θα λάμψει στη μελαγχολική κουρασμένη κοιλάδα της γης. Τότε νέα ζωή θα τρέξει στις φλέβες των ανθρώπων και τότε η όρασή τους θ’ αγκαλιάσει όλους τους δρόμους ό,τι κι αν είναι.
“Έτσι η ειρήνη θα έλθει πάλι στη γη, αλλά μια ειρήνη που δεν ήταν ποτέ γνωστή. Τότε η θέληση-για-το-καλό θα ανθίσει σαν κατανόηση και η κατανόηση θ’ ανθοφορήσει σαν καλή θέληση στους ανθρώπους.”

Έτσι λέει ένα προφητικό χωρίο στα αρχαία Αρχεία της Ιεραρχίας που αναφέρεται στον τωρινό κύκλο της θλίψης (γράφτηκε τον Ιούνιο του 1943). Γι’ αυτή την εποχή πρέπει να προετοιμασθούν οι άνθρωποι. Θα μάθετε πότε ο Αβατάρ θα συνδεθεί με τον πλανητικό Λόγο, επειδή θα σας δώσω τότε την τελική Στροφή της Μεγάλης Επίκλησης (δόθηκε τον Απρίλιο του 1945). Η χρήση της θα συντείνει στην αναγνώριση του Ερχόμενου και θα Του επιτρέψει ν’ αντλήσει απ’ τα αποθέματα του Αβατάρ για το καθήκον της παγκόσμιας αναδιοργάνωσης κι αναγέννησης. Θα έλθει πάλι σαν Σωτήρας του Κόσμου, αλλά λόγω της καταπληκτικής φύσης του έργου, θα ισχυροποιηθεί και θα υποστηριχθεί απ’ το “σιωπηλό Αβατάρ” ο Οποίος (μιλώντας αποκρυφιστικά) θα “κρατήσει τα μάτια Του πάνω Του, τα χέρια Του από κάτω και την καρδιά Του σε ομοφωνία μαζί Του”.

(Από το βιβλίο «Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις»).
--------------------------------------

Ένας απ’ Αυτούς είναι ο Αβατάρ της Σύνθεσης, ο Οποίος εργάζεται σε σύμπραξη με τον Χριστό. Να έχετε κατά νου ότι οι εξωπλανητικοί αυτοί Αβατάρ δεν έφθασαν στην υψηλή Τους κατάσταση πνευματικής ανέλιξης στον πλανήτη μας ή έστω στο ηλιακό μας σύστημα. Η καταγωγή, η πηγή κι οι πνευματικές Τους σχέσεις αποτελούν ένα μεγάλο μυστήριο ακόμη και για τους πλανητικούς Λόγους – τους Οποίους σπεύδουν να βοηθήσουν όταν η επικλητική δέηση οποιουδήποτε πλανήτη είναι επαρκής. Μη νομίσετε ότι έρχονται για να κάνουν το λάθος σωστό ή να σταματήσουν το κακό. Λίγοι, πολύ λίγοι, μπορεί να το κάνουν, αλλά εργάζονται πάνω στη γραμμή των επτά ακτινικών ενεργειών του ηλιακού συστήματος και προκαλούν ορισμένα ακτινικά αποτελέσματα που είναι επιθυμητά σε κάθε ιδιαίτερη εποχή· το εποικοδομητικό έργο του Αβατάρ της Σύνθεσης θα σας είναι φανερό από το όνομα με το οποίο είναι γνωστός· έρχεται στη Γη για να προαγάγει την εκδήλωση της ενότητας, της εναδικότητας και της αλληλοσχέτισης και συνεπώς έρχεται για να χειρισθεί και να εφαρμόσει πρωτακτινική ενέργεια. Θα φορτίσει ή θα γαλβανίσει τους τρεις ομίλους – τους κατευθυντήριους Πράκτορες στη Σαμπάλλα, τους Νιρμανακάγια και το Νέο Όμιλο Yπηρετών του Κόσμου – με δυναμική ενέργεια και με μυστηριώδη τρόπο θα τους συνδέσει αμοιβαία έτσι ώστε θα εμφανισθεί πάνω στη Γη μια νέα σύνθεση κι ευθυγράμμιση. Όλοι αυτοί οι Αβατάρ ενσωματώνουν ενέργεια σε τέτοια έκταση ώστε κάθε ιδιαίτερος πλανήτης να είναι ικανός να τη δεχθεί.
Αυτές είναι ενδιαφέρουσες πληροφορίες, αλλά είναι χρήσιμες μόνο εφόσον σας μεταδίδουν μια αίσθηση πλανητικής ακεραιότητας και ηλιακής σύνθεσης και σας παρουσιάζουν μια στενότερη πνευματική αλληλοσχέτιση στην οποία εσείς, σαν άτομα, μπορείτε να μετάσχετε αν συνδέσετε τη μοίρα και την υπηρεσία σας μ’ εκείνη του Νέου Ομίλου Yπηρετών του Κόσμου. Θα είστε τότε στην άμεση γραμμή πνευματικής καθόδου της θείας ενέργειας· στη σκέψη αυτή έχετε το κλειδί της δοξασίας (που τόσο διακωμωδήθηκε και παρεξηγήθηκε) της Αποστολικής Διαδοχής. Οι λεπτομέρειες, το προσωπικό και οι τεχνικές των δύο ανώτερων ομίλων βρίσκονται πέρα απ’ τη γνώση σας· εργάζονται σε σύμπραξη με τον ίδιο τον πλανητικό Λόγο κι Εκείνοι που αποτελούν αυτούς τους ομίλους είναι όλοι μυημένοι βαθμού ανώτερου του πέμπτου. Οι πιο πολλοί απ’ τους Νιρμανακάγια έχουν πάρει την έκτη κι έβδομη μύηση, ενώ ο όμιλος που λειτουργεί στο ενδιάμεσο μεταξύ Γης και Αφροδίτης έχουν όλοι λάβει την όγδοη κι ένατη μύηση. Μερικοί απ’ Αυτούς, όπως ανέφερα προηγουμένως, βοηθούν το μυημένο του έβδομου βαθμού· ένας ακόμη μεγαλύτερος όμιλος απ’ αυτούς συμμετέχει στις δραστηριότητες των δύο τελικών μυήσεων.
Η έβδομη αυτή μύηση παρέχει στο μυημένο το δικαίωμα “να έρχεται και να πηγαίνει στις αίθουσες της Σαμπάλλα”, όπως επιβάλλει το έργο Τους και απαιτεί η υπηρεσία Τους. Εκεί πηγαίνει επίσης για τις αναγκαίες περιοδικές ή κυκλικές επαναφορτίσεις που του επιτρέπουν να εργάζεται.
Υπάρχει μια όψη της μύησης που τείνει να παραγνωρίζεται. Κάθε μύηση είναι μια διαδικασία διαβίβασης ενέργειας από ένα υψηλότερο κέντρο ενέργειας σ’ ένα χαμηλότερο· κάθε μύηση φορτίζει το μυημένο με ηλεκτρική δύναμη κι αυτή η φόρτιση κι επαναφόρτιση σχετίζεται με ό,τι η Ε.Π.Μπ. ονομάζει “μυστήριο του ηλεκτρισμού”. Αυτές οι διαβιβάσεις ενέργειας επαυξάνουν τη μαγνητική-ελκτική δύναμη του μυημένου και ταυτόχρονα είναι εξαλειπτικές στα αποτελέσματά τους. Στο γεγονός αυτό βρίσκεται μια μεγάλη πλανητική αλήθεια και το κλειδί της επιστήμης της πλανητικής απολύτρωσης. Όταν η πνευματική και η ηλεκτρική φόρτιση των τριών κύριων κέντρων του πλανήτη – της Σαμπάλλα, της Ιεραρχίας και της Ανθρωπότητας – φθάσει ένα υψηλό στάδιο δεκτικής ικανότητας, ένας ορισμένος κοσμικός Αβατάρ θα “αποκτήσει συνείδηση της κραδασμικής ποιότητας του μικρού σημείου φωτός μέσα στην ηλιακή σφαίρα” και τότε θα “στρέψει το βλέμμα Του και θα στείλει τη δύναμή Του σ’ αυτό το σημείο φωτός και το κοσμικό κακό θα εκδιωχθεί και δε θα βρίσκει πια θέση στη Γη”.

(Από το βιβλίο «Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις»).
--------------------------------------

Θα παρατήρησες από τα παραπάνω να γράφεται ότι δόθηκε η τελική στροφή της Μεγάλης Επίκλησης τον Απρίλιο του 1945.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Στο τυπικό του διαλογισμού της πανσέληνου που δόθηκε υπήρχε στο τέλος η Μεγάλη Επίκληση, ειλικρινά απορώ που δεν έτυχε από κανέναν κάποιος σχετικός σχολιασμός.

Αυτή η επίκληση είναι ένα πανίσχυρο μάντραμ δύναμης!!!
Την εκφωνούν μέχρι και μυημένοι υψηλού βαθμού. Πως δεν έκανε καμία αίσθηση;

Από το 1945 και μετά στον Δυτικό κόσμο δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι την εκφωνούν καθημερινά.

Σε χαιρετώ για σήμερα.

Νομίζω ότι ξέρω για ποιο λόγο δεν απαντούν τα μέλη του forum σχετικά με το ερώτημά σου και την τελευταία στροφή της μεγάλης επίκλησης!

Γιατί ακόμη βρίσκονται στο σημείο (οι περισσότεροι) που δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου τον εαυτό τους και γι’ αυτό τον λόγο και δεν απαντούν.
Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατούνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!! Γιατί λειτουργούν ποσοτικά και όχι ποιοτικά.

Προτιμώ τον Μορύα γιατί τα λέει έξω από τα δόντια και γιατί μας υποδεικνύει με ευθύτητα την αληθινή μας συμπεριφορά. Γιατί μας μιλάει συνεχώς για τα ελαττώματά μας τα οποία θα πρέπει να ελέγξουμε και να εξαλείψουμε.

Η ανθρωπότητα θα αρχίσει να προχωράει προς την κατεύθυνση της σφράγισης της πύλης του κακού όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αρχίσουν να εργάζονται συνειδητά με το πώς θα ελέγξουν την εσφαλμένη συμπεριφορά της προσωπικότητάς τους. Στην συνέχεια αυτούς θα χρησιμοποιήσουν άλλοι σαν φωτεινό παράδειγμα κτλ.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Έγραψες μεταξύ των άλλων:

quote:

---

Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατώνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!!
………………………………
Η ανθρωπότητα θα αρχίσει να προχωράει προς την κατεύθυνση της σφράγισης της πύλης του κακού όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αρχίσουν να εργάζονται συνειδητά με το πώς θα ελέγξουν την εσφαλμένη συμπεριφορά της προσωπικότητάς τους.

---

Γνώθι σαυτόν

Παρατήρησα ότι σε αρκετά σημεία των διαφόρων θεμάτων του esoterica οι διάφοροι φίλοι αναφέρονται συνεχώς στο θέμα της Αγάπης.

Νομίζω ότι αυτή η Ιδιότητα, Ιδέα και Έννοια της ΑΓΑΠΗΣ στην οποία αναφέρονται αρκετοί … αλλά όλοι τους (όλοι μας) την βιώνουν (όσοι την βιώνουν) διαφοροποιημένα θα πρέπει να ειπωθούν ορισμένα πράγματα.
Αυτή είναι μία απρόσωπη ενέργεια πολύ υψηλής τάξης και η οποία πλήρως στον μικρό πλανήτη μας εκδηλώθηκε από τον Χριστό τον κύριο της ΑΓΑΠΗΣ.
Είναι η κύρια ιδιότητα που αναπτύσσεται σε αυτό το δεύτερο Ηλιακό Σύστημα της Αγάπης και που ακόμη δεν εκφράστηκε από ότι λέγεται επαρκώς. …
Φυσικά τα ανθρώπινα όντα την εκδηλώνουν συνήθως προσωπικά δηλαδή ηλιοπλεγματικά (συναισθηματικά) και κτητικά γι’ αυτό και την βιώνουν ατελώς, ………
Είναι πολύ γνωστό στον εσωτερισμό ότι η ενέργεια του κέντρου του ηλιακού πλέγματος θα πρέπει να ανέλθει και να εκφραστεί από το ανώτερο κέντρο της καρδιάς. ……

Παραθέτω ένα απόσπασμα σχετικό με την αφύπνιση της καρδιάς που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άσκηση διαλογισμού - οραματισμού από το βιβλίο «Μαθητεία στη Νέα Εποχή II», της Alice Bailey.
(Ο Djwhal Khul απευθύνεται σε ένα μαθητή του Άσραμ του).
------------------------------------

Για να σε βοηθήσω στο τελευταίο, προτείνω την ακόλουθη σύντομη διαλογιστική άσκηση η οποία πρέπει να εκτελείται κάθε μέρα στο τέλος της ομαδικής σου άσκησης. Στόχος της είναι η αύξηση της ροής ενέργειας προς το καρδιακό κέντρο, λαμβάνοντας πάντα υπόψη ότι το κέντρο της καρδιάς είναι ένας δωδεκαπέταλος λωτός.

1. Άσκηση οραματισμού.

α. Ευθυγραμμίσου όσο το δυνατόν πιο γοργά.

β. Διατήρησε με τη φαντασία στο νου την ευθεία γραμμή της σπονδυλικής στήλης, του κέντρου της κεφαλής, της σουτράτμα και της ανταχκάρανα – συνδέοντας έτσι τα κέντρα του σώματος με την ψυχή.

γ. Μετάφερε έπειτα τη γραμμή που κατασκεύασε η φαντασία σου, από το κέντρο στη βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι το κλειστό μπουμπούκι λωτού στο κέντρο του δωδεκαπέταλου εγωικού λωτού.

2. Αφού το κάνεις αυτό, αναγνώρισε την ταυτότητά σου με όλες τις ψυχές οι οποίες αποτελούν – στην ολότητά τους – τη Μία Ψυχή.

3. Κατόπιν εκφώνησε το O Μ σαν ψυχή, στο βαθμό που μπορείς, εκπνέοντάς το από τα ψυχικά επίπεδα χωρίς κανένα σταθερό στόχο στο νου σου. Κάνε το έξι φορές.

4. Τότε, μετά από παύση, εκφώνησε πάλι το O Μ (συμπληρώνοντας έτσι επτά φορές συνολικά) εξαποστέλλοντάς το στο κέντρο άζνα και από εκεί μετάφερέ το στο κέντρο της καρδιάς και διατήρησέ το εκεί για μελλοντική χρήση. Κάνε το αυτό σαν ψυχή της οποίας η φύση είναι αγάπη.

5. Κατόπιν, έχοντας κατά νου ότι το κέντρο της καρδιάς είναι ο χώρος εναπόθεσης δώδεκα δυνάμεων ή ενεργειών, επιδίωξε να τις αναπτύξεις στοχαζόμενος τις δώδεκα αρετές δια των οποίων εκφράζονται οι ενέργειες αυτές, εξετάζοντας καθεμία για κάθε μήνα του χρόνου.

α. Oμαδική αγάπη, που περιβάλλει τα άτομα.

β. Ταπεινότητα, που υποδηλώνει τη στάση της προσωπικότητάς σου.

γ. Υπηρεσία, που υποδεικνύει την ενασχόληση της ψυχής σου.

δ. Υπομονή, που υποδηλώνει την εμβρυώδη αθανασία και εμμονή που είναι χαρακτηριστικό της ψυχής.

ε. Ζωή ή εκφρασμένη δραστηριότητα, που είναι εκδήλωση της αγάπης επειδή είναι ουσιώδης δυαδισμός.

ζ. Ανεκτικότητα, που είναι η πρώτη έκφραση της βουδδικής κατανόησης.

η. Ταύτιση με τους άλλους, η οποία είναι εμβρυώδης συγχώνευση που προωθείται τελικά σε σύνθεση όταν αναπτυχθεί το κεφαλικό κέντρο.

θ. Συμπόνια, που είναι ουσιαστικά η ορθή χρήση του ζεύγους των αντιθέτων.

ι. Συμπάθεια, που είναι επακόλουθο της γνώσης και της ανέλιξης των πετάλων γνώσης. Η ενέργεια αυτή είναι τότε σε επαφή με το κέντρο της καρδιάς.

κ. Σοφία, που είναι καρπός της αγάπης και υποδεικνύει την αφύπνιση των πετάλων αγάπης του εγωικού λωτού.

λ. Θυσία, που είναι η προσφορά του αίματος της καρδιάς ή της ζωής για τους άλλους.

6. Μετά από έναν ήρεμο διαλογισμό σε μια απ’ αυτές τις ποιότητες της ψυχικής έκφρασης, όπως εκδηλώνονται στο φυσικό πεδίο, εκφώνησε το O Μ τρεις φορές.

Θα σου υπενθύμιζα ότι οι ψυχικές αυτές ποιότητες που εκφράζονται δια του καρδιακού κέντρου, πρέπει να ερμηνευθούν εσωτερικά και με όρους σχέσης. Να το έχεις αυτό κατά νου και καθώς διαλογίζεσαι να αναζητάς πάντα την εσώτερη σημασία κι όχι μόνο τη συγκέντρωση της σκέψης σ’ αυτές τις ποιότητες. Oι περισσότερες από τις σκέψεις και τις ιδέες που θα σου έρθουν σχετικά μ’ αυτό θα είναι πολύ γνωστές και σαφώς εξωτερικές. Υπάρχουν όμως δευτερεύουσες έννοιες που έχουν πραγματική σημασία για το μαθητή, αν και είναι εντελώς άγνωστες στο μέσο άνθρωπο. Προσπάθησε να τις βρεις.

(Από το βιβλίο «Μαθητεία στη Νέα Εποχή II», της Alice Bailey).
------------------------------------

Σημείωση oros777:

Μήπως συνεπώς η ενέργεια της Αγάπης έχει να κάνει με την συγχώνευση αυτών των παραπάνω ένδεκα ιδιοτήτων - ενεργειών που στην σύνθεσή τους δίδουν σαν αποτέλεσμα την δωδέκατη ενέργεια που ονομάζουμε ΑΓΑΠΗ;

Δηλαδή η Αγάπη είναι η Σύνθεση των παρακάτω ιδιοτήτων.

Oμαδική αγάπη, Ταπεινότητα, Υπηρεσία, Υπομονή, Ζωή ή εκφρασμένη δραστηριότητα, Ανεκτικότητα, Ταύτιση με τους άλλους, Συμπόνια, Συμπάθεια, Σοφία και Θυσία.

Χαιρετώ ευχόμενος εποικοδομητικό στοχασμό

Καλησπέρα φίλοι

Σημαντικά τα χωρία και τα σχόλια που παραθέσατε.

Να προσθέσω ότι η επερχόμενη Πανσέληνος στον άξονα Διδύμων-Τοξότη θα τελεστεί σχεδόν σε τέλεια Σύνοδο με τον πλανήτη Δία ο οποίος βρίσκεται επίσης στον Τοξότη(δηλαδή στην ισχυρότερη θέση του).

Θαυμαστή λοιπόν η επερχόμενη έκλυση Ενέργειας και η ευκαιρία Δια-λογισμού και πνευματικής αφύπνισης.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως το αποτέλεσμα εξαιρετικών περιστάσεων όπως αυτή δε μετριέται από την ένταση της αφύπνισης αλλά από τη διάρκειά της,δηλαδή από το πόσο ζωντανή θα παραμείνει η Τοξοτική(Ζευσική) Εντύπωση εντός της Ψυχής μας,πόσο ζωντανή θα διατηρηθεί η Αγάπη και Σοφία που θα βιώσουμε(έστω και ασυναίσθητα).

Σχετικά με το παράπονό σας ότι δεν σχολιάζουν τα μέλη του esoterica τα περί επικλήσεων θεωρώ ότι είστε άδικοι.

Καταρχήν είμαι βέβαιος ότι αρκετά άτομα διαβάζουν με ενδιαφέρον το συγκεκριμένο θέμα χωρίς όμως να επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτό.Για αυτούς και μόνο αξίζει να συνεχίσετε χωρίς να περιμένετε κάποια αντίδραση εκ μέρους τους.

Επιπλέον,κάποια άλλα άτομα μπορεί να γνωρίζουν ήδη όσα γράφετε,ή μπορεί να διαφωνούν αλλά να μην έχουν χρόνο να απαντήσουν.

'Η μπορεί απλά να μην ενδιαφέρονται...τόσο κακό είναι αυτό??πρέπει ντε και καλά να ενδιαφερόμαστε για τις Επικλήσεις των εκάστοτε "μυημένων"??

Από τη στιγμή λοιπόν που ξεκινήσατε να παραθέτετε κάποια σημαντικά χωρία Εσωτερικής Γνώσης οφείλετε να το κάνετε με ευγένεια και ανιδιοτέλεια,χωρίς την απαίτηση να δειχτεί ενδιαφέρον εκ μέρους των μελών και χωρίς την παράθεση άστοχων κρίσεων όπως η παρακάτω

quote:

---

Νομίζω ότι ξέρω για ποιο λόγο δεν απαντούν τα μέλη του forum σχετικά με το ερώτημά σου και την τελευταία στροφή της μεγάλης επίκλησης!

Γιατί ακόμη βρίσκονται στο σημείο (οι περισσότεροι) που δεν γνωρίζουν σχεδόν καθόλου τον εαυτό τους και γι’ αυτό τον λόγο και δεν απαντούν.
Γιατί συνεχώς κλείνουν τα μάτια τους από τα δεκάδες ελαττώματα που έχουν μέσα τους (που έχουμε μέσα μας) και τους λείπει η θέληση να αρχίζουν να ασχολούνται με πρόθεση να τα ελέγξουν, ή να τα μειώσουν, ή γιατί όχι και να τα εξαλείψουν!!!

Νομίζουν ότι έχουν δύναμη και θέληση μέσα τους και δεν μπορούν να κόψουν μερικοί που καπνίζουν (όσοι καπνίζουν) ούτε καν το τσιγάρο, ή το ποτό (όσοι πίνουν). Πώς να ελέγξουν την εριστική τους διάθεση (όσοι την έχουν), ή τον φόβο και τον εγωισμό για να προχωρήσουμε λίγο περισσότερο;

Η πύλη του κακού που θα πρέπει να σφραγιστεί από την φυλή των ανθρώπων πρωταρχικά βρίσκεται μέσα μας!!!

Οι άνθρωποι έχουν την δύναμη να ανεβαίνουν στο Έβερεστ, να συμμετέχουν σε ράλι ταχύτητας που κινδυνεύει η ζωή τους και δεν έχουν την δύναμη να εξαλείψουν μία ή δύο από τις αρνητικές τους ιδιότητες!!! Γιατί;

Γιατί βρίσκονται σε άγνοια και συνεχώς εξαπατούνται μιμούμενοι το περιβάλλον τους!!! Γιατί λειτουργούν ποσοτικά και όχι ποιοτικά.

---

Αρχικά θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τα θετικά σου σχόλια των παραθέσεων σ’ αυτό το τόπικ.
Επίσης για τα σημαντικά αστρολογικά δεδομένα που μας δίνεις για την συγκεκριμένη πανσέληνο και γι’ αυτό που αναφέρεις:

quote:

---

Να προσθέσω ότι η επερχόμενη Πανσέληνος στον άξονα Διδύμων-Τοξότη θα τελεστεί σχεδόν σε τέλεια Σύνοδο με τον πλανήτη Δία ο οποίος βρίσκεται επίσης στον Τοξότη(δηλαδή στην ισχυρότερη θέση του).

Θαυμαστή λοιπόν η επερχόμενη έκλυση Ενέργειας και η ευκαιρία Δια-λογισμού και πνευματικής αφύπνισης.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως το αποτέλεσμα εξαιρετικών περιστάσεων όπως αυτή δε μετριέται από την ένταση της αφύπνισης αλλά από τη διάρκειά της,δηλαδή από το πόσο ζωντανή θα παραμείνει η Τοξοτική(Ζευσική) Εντύπωση εντός της Ψυχής μας,πόσο ζωντανή θα διατηρηθεί η Αγάπη και Σοφία που θα βιώσουμε(έστω και ασυναίσθητα).

---

Συμφωνώ με όσα έγραψες προς τον αγαπητό kost.

Θα έπρεπε ίσως να πούμε ορισμένα πράγματα για τη Μεγάλη Επίκληση μια που κανένας δεν έδειξε ενδιαφέρον ή απορία γι’ αυτή.

Η Μεγάλη Επίκληση είναι μια παγκόσμια προσευχή που έχει μεταφρασθεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες και διαλέκτους. Είναι ένα μάντραμ δύναμης για να βοηθήσει το Σχέδιο του Θεού να βρει έκφραση στη Γη.

Όπως αναφέρεται στην «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας» από τον Θιβετανό (Διδάσκαλο της Σοφίας):

Η Μεγάλη Επίκληση χρησιμοποιείται από την Ιεραρχία απ' το 1425 μ.Χ., παρότι είναι χιλιάδες χρόνια παλιότερη. Επειδή όμως η ανθρωπότητα ήταν ανέτοιμη να συνεργασθεί στη χρήση της, τα αποτελέσματα καθυστέρησαν και θεωρείται ότι "αιωρούνται".

Επίσης αναφέρονται σε διάφορα άλλα βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας:

Τα μάντραμς ή επικλήσεις (όπως η Κυριακή Προσευχή) γίνονται δυναμικά όταν χρησιμοποιούνται στο νοητικό επίπεδο.

Όταν μπορεί κανείς να ευθυγραμμισθεί με τη ψυχή, τα μάντραμς προφέρονται στα ανώτερα νοητικά επίπεδα οπότε είναι πιο αποτελεσματικά.

Η φύση της ψυχής είναι αγάπη, και ο σκοπός της είναι το ομαδικό καλό. Όταν εκφωνούνται από τη ψυχή ωθούνται από την όψη της θέλησης σε σκεπτομορφή στο νοητικό πεδίο.

Μια προσωπικότητα εμποτισμένη από την ψυχή εκφωνώντας το μάντραμ της Μεγάλης Επίκλησης φορτίζεται με ενέργεια φωτός, αγάπης και δύναμης αφού επικαλούμαστε τους τρεις μεγάλους Κύριους: τον Αβατάρ της Σύνθεσης - Κοσμική Οντότητα - που αντιπροσωπεύει το κέντρο της Δύναμης, το Πνεύμα της Ειρήνης που αντιπροσωπεύει το Κέντρο της Αγάπης, και τον Βούδα που αντιπροσωπεύει το κέντρο του Φωτός.

Εκφωνώντας την πρώτη στροφή, με οραματισμό βλέπουμε το φως να κατέρχεται και να εξαπλώνεται ανταποκρινόμενο στην επίκληση και να εξαφανίζει τις πλάνες και το σκοτάδι που υπάρχει μέσα μας. Η πρώτη στροφή εκφράζει ότι υπάρχει μια νοημοσύνη που αποκαλούμε Θεό.

Με τη δεύτερη στροφή οραματιζόμαστε την Καρδιά του Θεού. Βλέπουμε την ενέργεια της Αγάπης να διαχύνεται στις καρδιές των ανθρώπων δημιουργώντας αλλαγές μέσα στην ανθρωπότητα και να εγκαθιδρύει ορθές ανθρώπινες σχέσεις σε όλο τον πλανήτη.

Υπάρχει ένα εξελικτικό Σχέδιο στο σύμπαν του οποίου η κινητήρια δύναμη είναι η αγάπη. Μια μεγάλη ατομικότητα που ονομάστηκε Χριστός από τους Χριστιανούς, ήρθε στη Γη και ενσωμάτωσε την αγάπη.

Στην τρίτη στροφή ο Σκοπός του Θεού καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων ώστε να γίνουν συνεργάτες αυτού του Σκοπού.

Ίσως θα ήταν καλό να διευκρινίσουμε ότι η θέληση για ειρήνη που συνήθως οραματίζεται ο κόσμος είναι μια συναισθηματική προσέγγιση με στόχο έκφρασης στο αστρικό πεδίο. Όμως υπάρχει και κάτι μεγαλύτερο από την ειρήνη και αυτό είναι το καλό του συνόλου και όχι μόνο ειρηνικές συνθήκες διαβίωσης ή Εθνική ειρήνη. Τα άτομα που σκέφτονται με όρους παγκόσμιας υπηρεσίας και είναι προσανατολισμένα στο φως, - στο φως της γνώσης, της σοφίας, της κατανόησης, επικαλούνται την θέληση για το καλό, που είναι μια νοητική προσέγγιση.

Στην τέταρτη στροφή οραματιζόμαστε την ανθρωπότητα σαν ένα κέντρο όπου το Σχέδιο της Ιεραρχίας πραγματοποιείται και σφραγίζει την πύλη όπου υπάρχει το κακό, το μίσος, η χωριστικότητα, η άγνοια.

Από τη στιγμή που ο πλανήτης Γη δεν είναι ιερός πλανήτης και το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας καθώς και η έμφασή της είναι στις υλικές συνθήκες, οι Δυνάμεις του Κακού επηρεάζουν τα τρία κατώτερα επίπεδα του κοσμικού φυσικού πεδίου (Δηλαδή τα επίπεδα που δραστηριοποιείται η προσωπικότητά μας). Υπάρχει μια θύρα προς το φως, τον κόσμο της καλοσύνης, και μια θύρα προς το κακό.

Βέβαια το πρόβλημα της Μαύρης Στοάς είναι πρόβλημα της Λευκής Στοάς και όχι της ανθρωπότητας. Όμως η εφέλκυση της θέλησης για το καλό από την ανθρωπότητα θα βοηθήσει στην εξάλειψη της θέλησης για το κακό.

Έχει σημασία σε πιο πεδίο είναι η συνείδησή μας εστιασμένη. Αν είναι εστιασμένη στο φυσικό πεδίο, η επίδραση της εκφώνησης της επίκλησης θα είναι πολύ αδύναμη και δεν δημιουργούνται μόνιμα αποτελέσματα. Με τη βοήθεια της ανθρωπότητας μπορεί να πραγματοποιηθεί το θείο Σχέδιο.

Αν η εστίαση της συνείδησης είναι στο συναισθηματικό πεδίο, θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα αποτελέσματα.

Με την εστίαση στο νοητικό πεδίο, η επίκληση θα έχει περισσότερη δύναμη και θα επιφέρει ανώτερες ανταποκρίσεις.

Αν τώρα η εστίαση είναι στο ανώτερο νοητικό και ενορατικό πεδίο και υπάρχει ευθυγράμμιση τότε ελκύεται φως, αγάπη και δύναμη για την εκπλήρωση του Σχεδίου και την ανύψωση της ανθρωπότητας.

Σημασία έχει με την εκφώνηση της Μεγάλης Επίκλησης να οραματιζόμαστε όλη την ανθρωπότητα σκορπώντας Φως, Αγάπη και Δύναμη.

Φως, Δύναμη και Αγάπη σε όλο τον πλανήτη, ώστε οι άνθρωποι ανεξαρτήτου χρώματος και θρησκείας να απαλλαγούν από την άγνοια και να τους αποκαλυφθεί η αλήθεια της θεϊκής τους καταγωγής.

Όταν οραματιζόμαστε και πλημμυριζόμαστε από Αγάπη, μας παρακινεί να ζήσουμε σα μια ανθρωπότητα που προετοιμάζεται για μια παγκόσμια αδελφότητα.

Η θέληση για το καλό πρέπει να κυριαρχεί στη καθημερινή μας ζωή. Θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή μας, να αναπροσανατολίσει το σκοπό μας ώστε να επιτύχουμε πνευματική ανέλιξη. Αν η Μεγάλη Επίκληση χρησιμοποιηθεί από πάρα πολλούς ανθρώπους θα μπορούσε να αναπροσανατολίσει τη συνείδηση της ανθρωπότητας.

Βέβαια όταν κάποιος είναι προσωπικός και ιδιοτελής χρησιμοποιώντας τη Μεγάλη Επίκληση δεν επιφέρει μεγάλα αποτελέσματα στο περιβάλλον του, αλλά κάνει αυτό που μπορεί. Λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να εκφωνήσουν τη Μεγάλη Επίκληση με ελεγχόμενο νου, και να εξαποστείλουν αγνή αγάπη στην ανθρωπότητα.

Αν οι ζηλωτές και μαθητές χρησιμοποιήσουν την Μεγάλη Επίκληση σε συνεργασία με την Ιεραρχία, κάποια στιγμή ο φθόγγος της ανθρωπότητας και ο φθόγγος της Ιεραρχίας θα συγχρονιστούν και θα γίνει κατορθωτή η ανταπόκριση από τη Σαμπάλλα.

Χαιρετώ και ευχαριστώ

Εξαιρετικά τα στοιχεία που παρέθεσες για την Μεγάλη Επίκληση.

Η ακριβής ώρα της Πανσελήνου στο ζωδιακό σημείο των Διδύμων του 2007 είναι την 1η Ιουνίου, στις 04:04 ώρα Ελλάδας.

Όπως ήδη γράφτηκε η Πανσέληνος στο Ζωδιακό σημείο των Διδύμων καθιερώθηκε ως μέρα της Παγκόσμιας Επίκλησης. Λέγεται ότι η εκφώνηση της επίκλησης έχει την μεγαλύτερη ισχύ το χρονικό διάστημα 12 ώρες πριν και 12 ώρες μετά την ακριβή ώρα της Πανσελήνου.

Παρατίθεται ένα απόσπασμα από το βιβλίο «Η Επανεμφάνιση του Χριστού».
------------------------------------

Η ανθρωπότητα στέκει σήμερα σε κάποιο ιδιάζον και μοναδικό μεταίχμιο μεταξύ ενός παρελθόντος δυστυχίας κι ενός μέλλοντος γεμάτου υποσχέσεις, αν η επανεμφάνιση του Χριστού αναγνωρισθεί κι αναληφθεί προετοιμασία για την έλευσή Του. Το παρόν είναι γεμάτο υποσχέσεις κι επίσης γεμάτο δυσχέρειες· στα χέρια των ανθρώπων σήμερα και στο άμεσο παρόν βρίσκεται η μοίρα του κόσμου και – αν μπορεί να ειπωθεί ευλαβικά – η άμεση δραστηριότητα του Χριστού. Η αγωνία του πολέμου και η δυστυχία ολόκληρης της ανθρώπινης οικογένειας οδήγησαν τον Χριστό, το 1945, να καταλήξει σε μια μεγάλη απόφαση – απόφαση που εκφράσθηκε με δύο σπουδαιότατες δηλώσεις. Ανήγγειλε στη συγκεντρωμένη πνευματική Ιεραρχία και σ’ όλους τους υπηρέτες και μαθητές Του στη Γη ότι αποφάσισε να προβάλει πάλι σε φυσική επαφή με την ανθρωπότητα, αν πραγματοποιούσαν τα αρχικά στάδια της εδραίωσης ορθών ανθρώπινων σχέσεων· δεύτερο, έδωσε στον κόσμο (για χρήση από τον “κοινό άνθρωπο”) μια από τις παλιότερες προσευχές που ήταν ποτέ γνωστές, μια προσευχή που δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιηθεί παρά από τα πιο εξυψωμένα πνευματικά Όντα. Ο ίδιος τη χρησιμοποίησε για πρώτη φορά, όπως μας λένε, την ώρα της Πανσελήνου του Ιουνίου του 1945, που αναγνωρίζεται ως Πανσέληνος του Χριστού, όπως ακριβώς η Πανσέληνος του Μαΐου είναι εκείνη του Βούδδα. Δεν ήταν εύκολο να μεταφρασθούν οι αρχαίες αυτές φράσεις (τόσο αρχαίες ώστε δεν έχουν χρονολογία ή οποιαδήποτε ένδειξη) σε σημερινές λέξεις, όμως έγινε και η μεγάλη Επίκληση, που μπορεί τελικά να γίνει η παγκόσμια προσευχή, εκφωνήθηκε απ’ Αυτόν και παρελήφθη απ’ τους μαθητές Του. Μεταφράσθηκε ως εξής:

Από την εστία του Φωτός μέσα από τη Διάνοια του Θεού
Ας διαχυθεί φως μέσα στις διάνοιες των ανθρώπων.
Το Φως ας κατέλθει στη Γη.

Από την εστία της Αγάπης μέσα από την Καρδιά του Θεού
Ας διαχυθεί αγάπη μέσα στις καρδιές των ανθρώπων.
Είθε ο Χριστός να γυρίσει στη Γη.

Από το κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή
Ο σκοπός ας καθοδηγεί τις μικρές θελήσεις των ανθρώπων –
Ο σκοπός που οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν και υπηρετούν.

Από το κέντρο που ονομάζουμε φυλή των ανθρώπων
Το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός ας πραγματοποιηθεί
Και είθε να σφραγίσει την πύλη του κακού.

Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.

Η εξαιρετική της δύναμη μπορεί να ιδωθεί στο γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τη χρησιμοποιούν ήδη καθημερινά και πολλές φορές κάθε μέρα· μεταφράσθηκε (1947) σε δέκα οκτώ διαφορετικές γλώσσες και χρησιμοποιείται από ανθρώπους σ’ όλες αυτές τις γλώσσες· στις ζούγκλες της Αφρικής τη χρησιμοποιούν ομάδες ιθαγενών και μπορεί να ιδωθεί στα γραφεία διευθυντών στις μεγάλες πόλεις μας· μεταδίδεται από το ραδιόφωνο στην Ευρώπη και την Αμερική και δεν υπάρχει χώρα ή νησί στον κόσμο στο οποίο να είναι άγνωστη η χρήση της. Όλα αυτά έγιναν σε διάστημα δέκα οκτώ μηνών.
Αυτή η νέα Επίκληση, αν διαδοθεί πλατιά, μπορεί να γίνει για τη νέα παγκόσμια θρησκεία ό,τι υπήρξε η Κυριακή Προσευχή για το Χριστιανισμό και ο 23ος Ψαλμός για τους πνευματικά σκεπτόμενους Εβραίους. Τρεις προσεγγίσεις υπάρχουν για τη μεγάλη αυτή Προσευχή ή Επίκληση:

1. Εκείνη του γενικού κοινού.
2. Εκείνη των εσωτεριστών, ή των ζηλωτών και μαθητών του κόσμου.
3. Εκείνη των Μελών της Ιεραρχίας.

Πρώτο, το γενικό κοινό θα τη θεωρήσει σαν προσευχή προς τον Υπερβατικό Θεό. Δε θα Τον αναγνωρίσουν ακόμη σαν ενυπάρχοντα στη δημιουργία Του· θα την εκπέμψουν στα φτερά της ελπίδας – ελπίδας για φως και αγάπη και ειρήνη που ποθούν αδιάκοπα. Θα τη θεωρήσουν επίσης σαν προσευχή για τη φώτιση όλων των κυβερνητών και αρχηγών όλων των ομάδων που χειρίζονται παγκόσμια ζητήματα· σαν προσευχή για την εισροή αγάπης και κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων, έτσι ώστε να ζήσουν με αμοιβαία ειρήνη· σαν παράκληση για την πραγμάτωση της θέλησης του Θεού – μιας θέλησης για την οποία δεν μπορούν να γνωρίζουν τίποτε και η οποία τους φαίνεται πάντα τόσο ανεξιχνίαστη και παμπεριεκτική, ώστε η κανονική τους αντίδραση είναι η υπομονή και η προθυμία ν’ αποφύγουν την αμφισβήτηση· σαν προσευχή για την ενίσχυση της ανθρώπινης ευθύνης προκειμένου τα αναγνωρισμένα σημερινά κακά – που τόσο βασανίζουν κι ενοχλούν το ανθρώπινο γένος – να παρέλθουν και να χαλιναγωγηθεί κάποια αόριστη πηγή κακού. Τέλος θα τη θεωρήσουν σαν προσευχή για να αποκατασταθεί κάποια εξίσου αόριστη πρωτόγονη κατάσταση μακάριας ευτυχίας και να εξαφανισθεί από τη γη όλη η δυστυχία κι ο πόνος. Αυτό τους είναι τελείως καλό και χρήσιμο κι άμεσα εφικτό.

Δεύτερο, οι εσωτεριστές, οι ζηλωτές και οι πνευματικά σκεπτόμενοι άνθρωποι θα την προσεγγίσουν με βαθύτερη και μεγαλύτερη κατανόηση. Σ’ αυτούς θα μεταδώσει την αναγνώριση του κόσμου των αιτίων κι Εκείνων που στέκουν υποκειμενικά πίσω από τις παγκόσμιες υποθέσεις, των πνευματικών Διευθυντών της ζωής μας. Στέκουν έτοιμοι να ενισχύσουν εκείνους που έχουν αληθινό όραμα, έτοιμοι να υποδείξουν όχι μόνο το λόγο των συμβάντων στα διάφορα τμήματα της ανθρώπινης ζωής, αλλά και να προβούν σ’ εκείνες τις αποκαλύψεις που θα επιτρέψουν στην ανθρωπότητα να εξέλθει απ’ το σκοτάδι στο φως. Με τη θεμελιώδη αυτή στάση η ανάγκη για μια πλατιά έκφραση των υποκείμενων αυτών γεγονότων θα γίνει προφανής και θα ωριμάσει μια εποχή πνευματικής αφύπνισης που θα σχεδιάσουν οι μαθητές και θα προωθήσουν οι εσωτεριστές. Η εποχή αυτή άρχισε το 1875, όταν διακηρύχθηκε το γεγονός της ύπαρξης των Διδασκάλων της Σοφίας. Προωθήθηκε παρά την εσφαλμένη παρουσίαση, την επίθεση εναντίον της ιδέας και τις ειρωνείες. Η αναγνώριση της ουσιαστικής φύσης της διαθέσιμης μαρτυρίας και η εμφάνιση μιας ενορατικής ανταπόκρισης από τους αποκρυφιστές σπουδαστές και πολλούς διανοούμενους σ’ ολόκληρο τον κόσμο υπήρξε υποβοηθητική.

Ένας νέος τύπος μυστικιστή αρχίζει ν’ αναγνωρίζεται· διαφέρει απ’ τους μυστικιστές του παρελθόντος, λόγω του πρακτικού του ενδιαφέροντος στις τρέχουσες παγκόσμιες υποθέσεις κι όχι μόνο στα θρησκευτικά κι εκκλησιαστικά ζητήματα· χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ενδιαφέροντος για την προσωπική του ανάπτυξη, από την ικανότητά του να βλέπει το Θεό ενυπάρχοντα σε κάθε πίστη κι όχι μόνο στο δικό του ιδιαίτερο τύπο θρησκευτικής πίστης κι επίσης από την ικανότητά του να ζει τη ζωή του στο φως της θείας Παρουσίας. Όλοι οι μυστικιστές κατόρθωσαν να το κάνουν λίγο ή πολύ, αλλά ο σύγχρονος μυστικιστής διαφέρει από εκείνους του παρελθόντος στο ότι είναι ικανός να υποδείξει καθαρά στους άλλους τις τεχνικές της Ατραπού· συνδυάζει κεφάλι και καρδιά, νοημοσύνη και αίσθημα συν μια ενορατική αντίληψη που έλειπε μέχρι τώρα. Το δρόμο του σύγχρονου μυστικιστή φωτίζει τώρα το καθαρό φως της Πνευματικής Ιεραρχίας κι όχι μόνο το φως της δικής του ψυχής· αυτό θα συμβαίνει όλο και περισσότερο.

Τρίτο, αμφότερες αυτές οι ομάδες – το γενικό κοινό και οι ζηλωτές του κόσμου στους διάφορους βαθμούς τους – έχουν ανάμεσά τους εκείνους που εξέχουν από το γενικό τύπο, διότι κατέχουν βαθύτερη ενόραση και κατανόηση· καταλαμβάνουν μια ουδέτερη ζώνη ενδιάμεση μεταξύ των μαζών και των εσωτεριστών απ’ τη μια και μεταξύ των εσωτεριστών και των Μελών της Ιεραρχίας απ’ την άλλη. Μην ξεχνάτε ότι κι Αυτοί χρησιμοποιούν επίσης τη μεγάλη Επίκληση κι ότι δεν περνά μέρα χωρίς κι ο ίδιος ο Χριστός να μην την εκφωνήσει.

Επιφανειακά η ομορφιά και η ισχύς αυτής της Επίκλησης βρίσκεται στην απλότητά της και στην έκφραση ορισμένων κεντρικών αληθειών τις οποίες όλοι οι άνθρωποι αποδέχονται έμφυτα και κανονικά – την αλήθεια για την ύπαρξη μιας βασικής Νοημοσύνης την οποία αόριστα ονομάζουμε Θεό· την αλήθεια ότι πίσω απ’ όλα τα εξωτερικά φαινόμενα η κινητήρια δύναμη του σύμπαντος είναι η αγάπη· την αλήθεια ότι μια μεγάλη Ατομικότητα που οι Χριστιανοί ονόμασαν Χριστό, ήρθε στη γη κι ενσωμάτωσε αυτή την αγάπη, έτσι ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε· την αλήθεια ότι η αγάπη και η νοημοσύνη είναι αποτελέσματα εκείνου που αποκαλείται θέληση του Θεού και τελικά την αυταπόδεικτη αλήθεια ότι μόνο μέσω της ίδιας της ανθρωπότητας το θείο Σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Το Σχέδιο αυτό καλεί το ανθρώπινο γένος στην έκφραση της Αγάπης και προκαλεί τους ανθρώπους “λαμψάτω το φως υμών”. Ακολουθεί κατόπιν το τελικό επίσημο αίτημα όπως αυτό το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός, που πραγματοποιείται από το ανθρώπινο γένος, “να σφραγίσει την πύλη του κακού”. Η τελευταία γραμμή περιλαμβάνει κατόπιν την ιδέα της αποκατάστασης, υποδεικνύοντας το βασικό τόνο του μέλλοντος κι ότι θα έρθει η μέρα όπου η αρχική ιδέα του Θεού και η αρχική Του πρόθεση δε θα ματαιώνεται πλέον από την ελεύθερη βούληση και κακία του ανθρώπου – τον καθαρό υλισμό και την ιδιοτέλεια· τότε ο θείος σκοπός θα επιτευχθεί με την αλλαγή των καρδιών και των στόχων της ανθρωπότητας.
Αυτή είναι η προφανής και απλή έννοια της και συνδέεται με την πνευματική έφεση όλων των ανθρώπων παντού.

Η χρήση αυτής της Επίκλησης ή Προσευχής και η αναδυόμενη προσδοκία της έλευσης του Χριστού κρατούν σήμερα τη μεγαλύτερη ελπίδα για την ανθρωπότητα. Αν δε συμβαίνει αυτό, τότε η προσευχή δεν είναι χρήσιμη κι αποτελεί ψευδαίσθηση και οι Γραφές του κόσμου με τις αποδειγμένες προβλέψεις τους, είναι άχρηστες κι απατηλές. Η μαρτυρία των αιώνων αποδεικνύει ότι τίποτε απ’ αυτά δεν είναι έτσι. Η προσευχή πάντα προκαλεί απόκριση που πάντα δόθηκε· μεγάλοι Υιοί του Θεού πάντα ήλθαν με το αίτημα της ανθρωπότητας και πάντα θα έρχονται κι Αυτός τον Οποίο όλοι οι άνθρωποι αναμένουν, βρίσκεται στο δρόμο Του.

(Από το βιβλίο «Η Επανεμφάνιση του Χριστού» της Alice Bailey).
------------------------------------

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από την Alice Bailey.

Ο διαλογισμός είναι μια πανίσχυρη μέθοδος υπηρεσίας στην ανθρωπότητα όταν χρησιμοποιείται ο νους ως αγωγός για την υποδοχή των ενεργειών του φωτός και της αγάπης και της θέλησης-για-το-καλό και της κατεύθυνσής τους προς την ανθρώπινη συνείδηση. Η στιγμή της πανσελήνου κάθε μήνα προσφέρει άριστη ευκαιρία για διαλογισμό – ιδιαίτερα σε ομαδικό σχηματισμό – προκειμένου να χρησιμοποιείται ως μέσο συνεργασίας με το θείο Σχέδιο ή Πρόθεση για τον κόσμο μας.

Κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει, τι σχέση έχει η σελήνη με όλα αυτά; Οι ενέργειες του φωτός και της αγάπης και της θέλησης-για-το-καλό είναι πάντα διαθέσιμες για εκείνους που μπορούν να έρχονται σε επαφή μαζί τους μέσω διαλογισμού. Αλλά σε κάθε όψη της πλανητικής ζωής μας σημειώνονται κύκλοι ανόδου και καθόδου των πνευματικών ενεργειών, με τις οποίες οι όμιλοι, όπως επίσης και τα άτομα, μπορούν συνειδητά να συνεργάζονται. Ένας από τους σημαντικότερους ενεργειακούς κύκλους συμπίπτει με τις φάσεις της σελήνης, που φθάνει στην αιχμή της πλημμυρίδας του κατά την διάρκεια της πανσελήνου. Τότε επομένως είναι ο καιρός που η διοχέτευση της ενέργειας μέσω του ομαδικού διαλογισμού μπορεί να γίνει εξαιρετικά αποτελεσματική.

Καθαυτή η σελήνη καμία επίδραση δεν ασκεί στην εργασία αυτή, αλλά ο ολόφωτος δίσκος του φεγγαριού δείχνει ότι υπάρχει ελεύθερη και ανεμπόδιστη (από τη σελήνη) ευθυγράμμιση μεταξύ του πλανήτη μας και του ήλιου, το ηλιακό κέντρο, την πηγή ενέργειας κάθε ζωής πάνω στη Γη. Εκείνες τις στιγμές μπορούμε να κάνουμε μια συγκεκριμένη προσέγγιση στο Θεό, το Δημιουργό, το κέντρο της ζωής και τη νοημοσύνης. Το ότι η πραγμάτωση αυτού αποτελεί μέρος της αρχαίας ενορατικής κατανόησης της ανθρωπότητας επαληθεύεται από τις πολλές θρησκευτικές εορτές που καθορίζονται σε αναφορά με τη σελήνη ή με κάποιο ζωδιακό αστερισμό. Ο εσωτερικός Νόμος των Κύκλων – ο νόμος που συμβολίζεται με το γέμισμα του φεγγαριού σε πλήρη λαμπρότητα που ακολουθείται με το άδειασμά του – βεβαιώνει ότι μπορούμε συνειδητά να συνεργαστούμε με τη ροή των πνευματικών ενεργειών:

Ο διαλογισμός της ψυχής είναι ρυθμικός και κυκλικός στη φύση του, όπως είναι κάθε τι άλλο μέσα στον κόσμο. Η ψυχή αναπνέει και ένεκα τούτου η μορφή της ζει. Η ρυθμική φύση του διαλογισμού της ψυχής δεν πρέπει να αγνοηθεί στη ζωή του ζηλωτή. Σημειώνεται άμπωτης και πλημμυρίδα σε όλη τη φύση, και στις παλίρροιες του ωκεανού έχουμε τη θαυμάσια εικόνα ενός αιώνιου νόμου... η ιδέα μιας κυκλικής ανταπόκρισης στις ωθήσεις της ψυχής βρίσκεται πίσω από τη δραστηριότητα του πρωινού διαλογισμού, της μεσημβρινής ανάμνησης και της βραδινής ανασκόπησης. Μια ακόμη μεγαλύτερη άμπωτης και πλημμυρίδα επισημαίνεται με τις δύο φάσεις: την πανσέληνο και τη νέα σελήνη.

Αλίκη Α. Μπέιλη

------------------------------------

Εύχομαι σε όλους Φως Αγάπη και Δύναμη

quote:

---

Η ατομική μου άποψη είναι ότι αυτοί που γνωρίζουν αστρολογία και μελετούν εσωτερισμό βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση από τους υπολοίπους που προσεγγίζουν την αλήθεια μόνο από μία οπτική προσέγγιση, …

---

quote:

---

Θα πρέπει να ξέρεις επίσης ότι σήμερα υπάρχουν διαφόρων ειδών «πιέσεις» μέσα στην ανθρωπότητα, «πιέσεις» τόσο για το καλό αλλά επίσης σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό γι’ αυτό που είναι αρνητικό – υλιστικό. Νομίζω συνεπώς ότι οι πιέσεις που αποσκοπούν στην πνευματική αφύπνιση στοχεύουν στο καλό. Έτσι δεν είναι;

---

Διάβασα σε άλλο θέμα για το θέμα των αναπνοών και επειδή ορισμένοι ενδιαφέρονται για την «ταχεία» εξέλιξή τους με την χρήση των αναπνευστικών ασκήσεων, ίσως θα ήταν σκόπιμο να αναφέρουμε αποσπάσματα από τον Θιβετανό (βιβλία της Alice Bailey), σχετικά με τις αναπνευστικές ασκήσεις και τους κινδύνους που εμπεριέχουν.

Από τη Διανόηση στην Ενόραση

Έχοντας επιτύχει φυσική άνεση και χαλάρωση κι έχοντας αποσυρθεί απ’ τη σωματική συνείδηση, προσέχουμε έπειτα την αναπνοή μας κι εξακριβώνουμε αν είναι ήρεμη, ομαλή και ρυθμική. Θα ήθελα εδώ να κάνω μια προειδοποίηση για την εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων, εκτός για εκείνους που έχουν πρώτα αφιερώσει χρόνια στον ορθό διαλογισμό και την εξάγνιση της σωματικής φύσης. Όταν δεν υπάρχει εμπειρία και αγνότητα, η εκτέλεση αναπνευστικών ασκήσεων συνεπάγεται πολύ πραγματικούς κινδύνους. Eίναι αδύνατο να το τονίσουμε περισσότερο. Aυτή την εποχή υπάρχουν πολλές σχολές που δίνουν οδηγίες για την αναπνοή και πολλοί που παρουσιάζουν την αναπνοή σαν μέσον για πνευματική ανάπτυξη. Όμως δεν έχει καμιά σχέση με την πνευματική ανάπτυξη. Έχει μεγάλη σχέση με την ψυχιστική ανάπτυξη και η εκτέλεσή της οδηγεί σε μεγάλες δυσκολίες και κίνδυνο. Είναι δυνατό, λόγου χάρη, ν’ αποκτήσει κανείς ψυχακοή ή ψυχόραση δια της πρακτικής ορισμένων αναπνευστικών ασκήσεων, αλλά όπου δεν υπάρχει αληθινή κατανόηση της διαδικασίας ή ορθός έλεγχος της “ευμετάβολης ψυχικής φύσης” απ’ το νου, ο ασκούμενος το μόνο που κατορθώνει είναι να εκβιάσει την είσοδο σε νέα πεδία φαινομένων. Έχει αναπτύξει ιδιότητες που είναι τελείως ανίκανος να ελέγξει και πολύ συχνά βρίσκει ότι δεν είναι σε θέση ν’ αποκλείει ήχους και εικόνες που έχει μάθει να καταγράφει και όντας ανίκανος να ξεφύγει απ’ τις επαφές του φυσικού και του ψυχικού κόσμου, διχάζεται σε δύο κατευθύνσεις και δε βρίσκει ησυχία. Oι φυσικοί ήχοι και εικόνες είναι η κανονική του κληρονομιά και φυσικά κρούουν στις αισθήσεις του, αλλά όταν ο ψυχικός κόσμος – με τις δικές του εικόνες και ήχους – κρούει κι αυτός, τότε είναι ανήμπορος· δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του και ν’ απομακρυνθεί απ’ το ανεπιθύμητο ψυχιστικό περιβάλλον.
Ένας Διδάκτορας της Θεολογίας και πάστορας μιας μεγάλης εκκλησίας μου έγραφε πριν λίγο καιρό ότι έπαιρνε μαθήματα αναπνευστικών ασκήσεων με την ιδέα ότι θα βελτιώσει την υγεία του, από ένα δάσκαλο που είχε έρθει στην πόλη του. Tο αποτέλεσμα της καλοπροαίρετης άγνοιάς του ήταν ότι ανέπτυξε την εσώτερη ακοή με την ψυχιστική έννοια. Στην επιστολή του έλεγε: “Kαθώς σας γράφω στη γραφομηχανή μου μπορώ και ακούω κάθε είδους φωνές και λόγια και ήχους που δεν είναι φυσικοί. Δεν μπορώ να τους σταματήσω και φοβάμαι για το λογικό μου. Θα μπορούσατε να μου πείτε τι πρέπει να κάνω για να τους αποκλείσω;” Τα τελευταία δέκα χρόνια πολλές εκατοντάδες άνθρωποι ήρθαν σε μένα, ζητώντας βοήθεια για τα αποτελέσματα της αδιάκριτης συμμόρφωσής τους με τις συμβουλές δασκάλων της αναπνοής. Είναι σε μεγάλη απελπισία και συχνά σε σοβαρή ψυχολογική κατάσταση. Mερικούς μπορούμε να τους βοηθήσουμε. Mερικοί άλλοι για τους οποίους δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, καταλήγουν σε άσυλα για φρενοβλαβείς ή σε νευρολογικές κλινικές. H μεγάλη πείρα απ’ αυτές τις περιπτώσεις με οδηγεί να κάνω αυτή την προειδοποίηση, γιατί στην πλειοψηφία των περιπτώσεων ανεξέλεγκτων ψυχιστικών προβλημάτων, η αιτία είναι οι αναπνευστικές ασκήσεις.
Στις αρχαίες διδασκαλίες της Aνατολής ο έλεγχος της αναπνοής επιτρεπόταν μόνο αφού τα πρώτα τρία “μέσα για την ένωση”, όπως ονομάζονται, είχαν σχετικά πραγματωθεί στη ζωή. Aυτά τα “μέσα” είναι: Πρώτο, οι πέντε εντολές. Aυτές είναι: αβλάβεια, αλήθεια προς όλα τα πλάσματα, αποχή από την κλοπή, την ασωτεία και τη φιλαργυρία. Δεύτερο, οι πέντε κανόνες που είναι: εσωτερική κι εξωτερική εξάγνιση, ευχαρίστηση, διάπυρη έφεση, πνευματική ανάγνωση και αφοσίωση. Tρίτο, ορθή ισορροπία. Όταν ένα πρόσωπο είναι αβλαβές στη σκέψη, τα λόγια και τα έργα, όταν είναι ανιδιοτελές και γνωρίζει την έννοια της ισορροπίας – της συναισθηματικής καθώς και της φυσικής ευστάθειας – τότε πράγματι μπορεί να εκτελεί αναπνευστικές ασκήσεις κάτω από την κατάλληλη καθοδήγηση και να τις εκτελεί με ασφάλεια. Ακόμη και τότε το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να ενοποιήσει τις ζωτικές ενέργειες του σώματος και να γίνει ένας συνειδητός ψυχικός, αλλά αυτό μπορεί να έχει τη θέση και το σκοπό του, αν θεωρεί τον εαυτό του σαν έναν πειραματικό ερευνητή.
H αποτυχία να συμμορφωθούν με τα αναγκαία προκαταρκτικά βήματα έχει βάλει σε φασαρίες πολλούς αξιόλογους ερευνητές. Eίναι επικίνδυνο για ένα συναισθηματικό και αδύναμο άτομο να επιδοθεί σε αναπνευστικές ασκήσεις για να επιταχύνει την ανάπτυξη και όποιος δάσκαλος επιζητεί να διδάσκει αυτές τις ασκήσεις σε μεγάλες ομάδες, όπως γίνεται συχνά, συσσωρεύει προβλήματα στον εαυτό του και τους οπαδούς του. Την αρχαία εποχή οι δάσκαλοι μόνο σποραδικά διάλεγαν κάποιον γι’ αυτή τη μορφή διδασκαλίας κι αυτή δινόταν με μια εκπαίδευση που προκαλούσε έναν ορισμένο βαθμό ψυχικής επαφής, έτσι ώστε η ψυχή να κατευθύνει τις ενέργειες που εφελκύονταν από την αναπνοή για την προώθηση των στόχων της και την παγκόσμια υπηρεσία.

Γοητεία ένα Παγκόσμιο πρόβλημα

β. Η Χρήση της Επιστήμης της Αναπνοής.

Έχουν ειπωθεί και διδαχθεί ένα σωρό ανοησίες για την επιστήμη της αναπνοής. Πολλές ομάδες δίνουν ένα πλήθος επικίνδυνων οδηγιών σχετικά με την αναπνοή – επικίνδυνων επειδή βασίζονται σε γνώσεις από βιβλία και οι εκφραστές τους ποτέ δεν τις εφάρμοσαν εκτενώς οι ίδιοι κι επικίνδυνων γιατί πολλές ομάδες απλώς εκμεταλλεύονται τους ανέτοιμους για εμπορικό συνήθως κέρδος. Ευτυχώς για τη μάζα των ζηλωτών οι πληροφορίες και οι οδηγίες που δίνονται, είναι αμφότερες ανίσχυρες, ανακριβείς και συχνά άκακες, παρότι υπάρχουν πολλές περιπτώσεις σημαντικά κακών αντιδράσεων· ευτυχώς επίσης ο σκοπός του μέσου ζηλωτή είναι τόσο αδύναμος, ώστε είναι ανίκανος για επίμονη, καθημερινή, αναλλοίωτη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις κι αποτυγχάνει να ανταποκριθεί σε μια εφαρμογή που θα εγγυώταν κάποια αμφίβολη επιτυχία· γιαυτό και σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν υφίσταται κίνδυνος. Πολλές αποκρυφιστικές ομάδες εκμεταλλεύονται το ζήτημα προκειμένου να δημιουργήσουν μυστήριο και να προσφέρουν κίνητρα στους αδαείς, ή να δώσουν στους οπαδούς τους κάτι να κάνουν κι έτσι να αποκτήσουν φήμη οι ίδιοι σαν σοφοί και εκπαιδευμένοι αποκρυφιστές. Ο καθένας μπορεί να διδάξει αναπνευστικές ασκήσεις. Είναι κυρίως ζήτημα περιοδικής εισπνοής κι εκπνοής σε χρόνο και διάστημα σύμφωνα με την επιθυμία του δασκάλου. Όπου υπάρχει επιμονή στην προσπάθεια, θα επιτευχθούν αποτελέσματα κι αυτά θα είναι συνήθως ανεπιθύμητα, επειδή ο μέσος δάσκαλος τονίζει την τεχνική της αναπνοής κι όχι τις ιδέες οι οποίες – στην ενέργεια που παράγει αυτή η αναπνοή – πρέπει να πάρουν μορφή στη ζωή του μαθητή.
Ολόκληρη η επιστήμη της αναπνοής είναι δομημένη γύρω από τη χρήση της Ιερής Λέξης, του Ο Μ. Η χρήση της Λέξης προορίζεται για εκείνους τους ζηλωτές που ειλικρινά δεσμεύονται να βαδίσουν την Οδό, αλλά διαδόθηκε και η χρήση της υποδείχθηκε από πολλούς αδίστακτους δασκάλους, ιδιαίτερα από τους σουάμι που έρχονται απ’ την Ινδία, ποζάρουν σαν Άγιοι Άνθρωποι και πιάνουν στις αρπάγες τους τις ανόητες γυναίκες της Δύσης. Η Λέξη χρησιμοποιείται τότε χωρίς πνευματική πρόθεση, αλλά απλά σαν ήχος που μεταφερόμενος με την αναπνοή προκαλεί ψυχιστικά αποτελέσματα τα οποία δείχνουν στους μωρόπιστους τη βαθιά τους πνευματικότητα. Το πρόβλημα είναι ότι η αναπνοή σχετίζεται αναπόφευκτα με το Ο Μ, αλλά τα αποτελέσματα εξαρτώνται απ’ το κίνητρο και την εσώτερη σταθερή πρόθεση. Ο Ανατολίτης, εκτός κι αν έχει επιτύχει την τέταρτη ή πέμπτη μύηση, δεν μπορεί να έχει αληθινή κατανόηση του Δυτικού, ή του μηχανισμού και του εξοπλισμού του, οι οποίοι σαν αποτέλεσμα ενός πολιτισμού κι ενός τρόπου ζωής διαφέρουν πλατιά από εκείνους του Ανατολίτη. Στην Ανατολή το πρόβλημα του δασκάλου ή Γκουρού είναι να πάρει αρνητικά πολωμένους ανθρώπους και να τους καταστήσει θετικούς. Στη Δύση οι φυλές έχουν σαν σύνολο θετική στάση και δε χρειάζονται τέτοια εκπαίδευση, όπως σωστά δίνεται στον Ανατολίτη. Τι ακριβώς εννοώ όταν κάνω αυτή τη δήλωση; Εννοώ ότι στην Ανατολή ο παράγoντας της θέλησης (η ποιότητα της πρώτης όψης) απουσιάζει. Ο Ανατολίτης, ιδιαίτερα ο κάτοικος της Ινδίας, έχει έλλειψη θέλησης, δυναμικού κινήτρου και την ικανότητα να ασκεί την εσώτερη εκείνη πίεση στον εαυτό του, η οποία θα προκαλέσει σαφή αποτελέσματα. Γιαυτό κι ο ιδιαίτερος αυτός πολιτισμός είναι τόσο απροσάρμοστος στο σύγχρονο πολιτισμό και γιαυτό ο λαός της Ινδίας έχει κάνει τόση μικρή πρόοδο στις γραμμές της τακτοποιημένης δημόσιας κι εθνικής ζωής και γιαυτό είναι τόσο πίσω χρονικά όσον αφορά τη σύγχρονη πολιτισμένη ζωή. Γενικεύοντας, ο Δυτικός είναι θετικός και χρειάζεται την κατευθυντήρια δύναμη της ψυχής και μπορεί να την παράγει με πολύ λίγη διδασκαλία. Στην Αρεία φυλή λαμβάνει χώρα σήμερα μια συγχώνευση μεταξύ της όψης θέληση, του νου και του εγκεφάλου. Δε συμβαίνει το ίδιο στην Ανατολή. Θα συμβεί αργότερα.
Ο μόνος παράγοντας που κάνει την αναπνοή αποτελεσματική είναι η σκέψη, η πρόθεση και ο σκοπός που βρίσκονται πίσω της. Σ’ αυτή τη δήλωση έχετε το κλειδί για δυναμικά χρήσιμες αναπνευστικές ασκήσεις. Εκτός κι αν υπάρχει σαφής εκτίμηση του σκοπού, εκτός κι αν ο μαθητής γνωρίζει τι ακριβώς κάνει καθώς ασκείται στην εσωτερική αναπνοή κι εκτός κι αν κατανοηθεί η σημασία των λόγων “η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη”, οι αναπνευστικές ασκήσεις είναι καθαρή σπατάλη χρόνου και μπορεί να είναι επικίνδυνες. Απ’ αυτό συνάγεται ότι μόνο όταν υπάρχει συνάφεια μεταξύ αναπνοής και σκέψης, θα είναι εφικτά τα αποτελέσματα.
Πίσω απ’ αυτό βρίσκεται ένας τρίτος και πολύ πιο σπουδαίος παράγοντας – η ΘΕΛΗΣΗ. Επομένως το μόνο πρόσωπο που μπορεί με ασφάλεια και χρησιμότητα να επιδοθεί σε αναπνευστικές ασκήσεις είναι ο άνθρωπος του οποίου η θέληση είναι ενεργός – η πνευματική του θέληση και συνεπώς η θέληση της Πνευματικής Τριάδας. Κάθε μαθητής που βρίσκεται σε διαδικασία δόμησης της ανταχκάρανα μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί με προσοχή κατευθυνόμενες αναπνευστικές ασκήσεις. Αλλά σε τελευταία ανάλυση μόνο οι μυημένοι του τρίτου βαθμού, οι οποίοι περιέρχονται υπό την εναδική επιρροή, μπορούν σωστά κι επιτυχημένα να χρησιμοποιήσουν αυτή τη μορφή ζωικής διεύθυνσης και να φθάσουν σε ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αυτό είναι θεμελιωδώς αληθινό. Πάντως πρέπει να γίνει μια αρχή και σ’ αυτή την προσπάθεια καλούνται όλοι οι αληθινοί μαθητές.
Αν εξεταστούν όλα τα επακόλουθα της παραπάνω παραγράφου, θα γίνει φανερό ότι ο μαθητής πρέπει να εδραιώσει – σαν προκαταρκτικό βήμα – μια άμεση σχέση μεταξύ του εγκεφάλου του, του νου του και της όψης θέληση της Πνευματικής Τριάδας· μ’ άλλα λόγια ο αρνητικός δέκτης της σκέψης (ο εγκέφαλος), ο πράκτορας της θέλησης (ο νους) και η ίδια η Τριάδα πρέπει να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους μέσω της ανταχκάρανα. Όταν υφίσταται μια τέτοια σχέση ή αρχίζει να εδραιώνεται, τότε μπορούν να επιχειρηθούν αναπνευστικές ασκήσεις με ασφάλεια και όφελος. Βλέπεις, αδελφέ μου, μόνο η κατευθυνόμενη θέληση που χρησιμοποιεί την οργανωμένη ρυθμική αναπνοή σαν πράκτορά της, μπορεί να ελέγχει τα κέντρα και να επιφέρει ένα διευθετημένο σκοπό στη ζωή. Συνεπώς η κυριαρχούσα ιδέα ή η γραμμή της νοητικής δραστηριότητας είναι εκείνη με την οποία πρέπει να ασχοληθεί ο μαθητής καθώς εκτελεί μια αναπνευστική άσκηση. Η ιδέα αυτή πρέπει να ενσωματώνει κάποιο σκοπό, κάποια σχεδιασμένη δραστηριότητα και κάποιο αναγνωρισμένο στόχο προτού η αναπνοή που θα τον πραγματώσει ή θα τον εφαρμόσει, γεννηθεί, συγκεντρωθεί κι εκπεμφθεί και γίνει έτσι φορέας δύναμης. Αυτό πρέπει να γίνει πάνω στα φτερά της συνειδητής πρόθεσης, αν μπορώ εδώ να μιλήσω συμβολικά. Θα ήθελα να σας παροτρύνω να διαβάζετε συχνά τις τελευταίες αυτές φράσεις, γιατί αφορούν την Επιστήμη της Αναπνοής και κρατούν το κλειδί της αναγκαίας εργασίας. Η επιστήμη αυτή αφορά πρωταρχικά και βασικά τις ιδέες όπως διατυπώνονται σε σαφείς σκεπτομορφές κι έτσι ρυθμίζουν τη ζωή του μαθητή στα αιθερικά επίπεδα. Από εκεί ρυθμίζουν τελικά τη ζωή του στο φυσικό πεδίο.
Δε σκοπεύω να δώσω εδώ κάποια αναπνευστική άσκηση για να τη χρησιμοποιήσουν οι μαθητές ή ζηλωτές – ή πιθανότερα να τη χρησιμοποιήσουν κακώς. Η πρώτη τους ευθύνη είναι να αποκτήσουν επίγνωση των παρορμήσεων μέσα τους, που θα μπορούσαν να γαλβανίσουν τα κέντρα σε δραστηριότητα κι έτσι να δημιουργήσουν καταστάσεις και γεγονότα στο φυσικό πεδίο. Όταν είναι καθαρές και σταθερά εδραιωμένες στη νοητική συνείδηση του μαθητή, τίποτε τότε δεν μπορεί να σταματήσει την ανάδυσή τους στο φως της μέρας στον κατάλληλο χρόνο. Αλλά πρέπει να ακολουθήσουν μια τακτή διαδικασία κυοφορίας και χρονικής εμφάνισης.
Όταν υπάρχει αληθινός ιδεαλισμός, ορθή σκέψη συν μια κατανόηση του φορέα έκφρασης και του κόσμου των δυνάμεων μέσα στον οποίο πρέπει να εκτοξευθεί η ιδέα, τότε ο σπουδαστής μπορεί με ασφάλεια να ακολουθήσει ορισμένες σχεδιασμένες αναπνευστικές ασκήσεις και θα εμφανισθεί η δεύτερη φάση ή το αποτέλεσμα της υγιούς ρυθμικής άσκησης. Αυτή είναι η Έμπνευση.
Οι αναπνευστικές ασκήσεις, αδελφέ μου, έχουν ένα καθαρά φυσιολογικό αποτέλεσμα όταν δεν παρακινούνται ή κινητοποιούνται από κατευθυνόμενη σκέψη κι όταν δεν είναι αποτέλεσμα της επίτευξης και της εμμονής του ζηλωτή σ’ ένα σημείο έντασης. Σταθερά, ενόσω εκτελείται η διαδικασία της εισπνοής και της εκπνοής, πρέπει να διατηρείται μια σαφής γραμμή ενεργού σκέψης, έτσι ώστε η αναπνοή (καθώς εξαποστέλλεται) να χαρακτηρίζεται και να ρυθμίζεται από κάποια ιδέα. Εδώ είναι που τόσο συχνά αποτυγχάνει ο μέσος ζηλωτής. Είναι συνήθως τόσο έντονα απορροφημένος με τη διαδικασία διεύθυνσης της αναπνοής και τόσο ανυπόμονος για κάποια φαινομενικά αποτελέσματα, ώστε ο ζωντανός σκοπός της αναπνοής λησμονείται· είναι να ενεργοποιήσει και να προσθέσει ποιότητα στη ζωή των κέντρων με το μέσον κάποιας προβαλλόμενης και παρουσιαζόμενης σκέψης που εκφράζει κάποια αισθητή και καθορισμένη ιδέα. Όταν λείπει αυτό το υπόβαθρο της ιδεαλιστικής σκέψης, τότε τα αποτελέσματα της αναπνοής θα είναι πρακτικά μηδαμινά ή – όπου υπάρχουν κάποιου είδους αποτελέσματα κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες – δε θ’ αφορούν με κανένα τρόπο τη σκέψη αλλά θα είναι ψυχιστικής φύσης. Μπορούν τότε να δημιουργήσουν διαρκείς ψυχικές διαταραχές, επειδή η εκπορευτική πηγή της δραστηριότητας είναι αστρική και η προβαλλόμενη ενέργεια πηγαίνει στα κέντρα κάτω του διαφράγματος, τροφοδοτώντας έτσι την κατώτερη φύση, εμπλουτίζοντας κι ενισχύοντας το αστρικό της περιεχόμενο και συνεπώς αυξάνοντας και βαθαίνοντας τη γοητεία. Τα αποτελέσματα μπορούν επίσης να είναι φυσιολογικά, προκαλώντας διέγερση του αιθερικού σώματος κι οδηγώντας σε ισχυροποίηση της φυσικής φύσης· αυτό οδηγεί συχνά σε σοβαρά αποτελέσματα, επειδή η αναπνοή μεταφέρεται σε κέντρα που πρέπει να βρίσκονται σε “διαδικασία ανύψωσης” όπως καλείται εσωτερικά· αυξάνει τη φυσική τους δυναμικότητα, τροφοδοτεί τις φυσικές ορέξεις και κάνει το έργο του ζηλωτή πολύ πιο δύσκολο καθώς προσπαθεί να εξυψώσει την κατώτερή φύση και να αγκυροβολήσει ή να εστιάσει τη ζωή των κέντρων πάνω απ’ το διάφραγμα ή στο κεφάλι.
Η γοητεία και η μάγια τότε αυξάνονται και για τη ζωή στην οποία οι ασκήσεις αυτές εφαρμόζονται κακώς, ο ζηλωτής παραμένει σε μια στατική κι ανώφελη κατάσταση. Καθώς αναπνέει ή εισπνέει, αντλεί την πνοή μέσα από τη δική του αύρα, τον αυρικό του αξεπέραστο δακτύλιο· τρέφει την κατώτερη φύση κι εδραιώνει μέσα του ένα φαύλο κύκλο που ισχυροποιείται μέρα με τη μέρα, ωσότου εμπλακεί τελείως στη γοητεία και τη μάγια, τις οποίες συνεχώς εδραιώνει κι επανεδραιώνει. Τα κατώτερα κέντρα ζωογονούνται σταθερά και αποβαίνουν εξαιρετικά δραστήρια και το σημείο έντασης από το οποίο εργάζεται τότε ο ζηλωτής, βρίσκεται στην προσωπικότητα και δεν είναι εστιασμένο ως προς την ψυχή· η συνείδηση της μοναδικότητας της ειδικής αναπνοής και η προσδοκία φαινομενικών αποτελεσμάτων αποκλείουν κάθε σκέψη εκτός απ’ τις κατώτερες αντιδράσεις με καμα-μανασική φύση· το συναίσθημα υποθάλπεται και η δύναμη του αστρικού σώματος αυξάνεται τρομακτικά· πολύ συχνά επίσης τα φυσιολογικά αποτελέσματα είναι δυναμικά κι αξιοσημείωτα, όπως η μεγάλη ανάπτυξη του θώρακα και η μυϊκή ενδυνάμωση του διαφράγματος. Κάτι τέτοιο παρατηρείται στην περίπτωση των τραγουδιστών της όπερας. Το τραγούδι, όπως διδάσκεται τώρα, αποτελεί έκφραση κάποιων κατώτερων όψεων της αναπνοής και στην περίπτωση των παραπάνω αοιδών η αναπνοή επιφέρει μεγάλη ανάπτυξη του στήθους, εντείνοντας το συναισθηματισμό, προκαλώντας αστάθεια στη ζωική έκφραση (που συχνά αναφέρεται σαν ιδιοσυγκρασία) και κρατά την όψη του άσματος τελείως αστρική σε φύση.

Εσωτερική Θεραπευτική

Στη γιόγκα του μέλλοντος, μέσω διαλογισμού, ευθυγράμμισης κι ορθών ασκήσεων, τα κέντρα θα περιέρχονται υπό τον άμεσο έλεγχο της ψυχής – κάτι πολύ διαφορετικό απ’ τον έλεγχο των κέντρων με το νου και για το οποίο οι μάζες των ανθρώπων δεν είναι ακόμη έτοιμες. Σ’ αυτή θα προστεθεί η Επιστήμη της Αναπνοής – όχι οι αναπνευστικές ασκήσεις όπως διδάσκονται τώρα, με συχνά επικίνδυνα αποτελέσματα, αλλά ένας αναπνευστικός ρυθμός που θα επιβάλλεται απ’ το νου δια του οποίου θα μπορεί να εργασθεί η ψυχή και δε θα απαιτεί τίποτε περισσότερο από την απλή ρυθμική φυσική αναπνοή η οποία όμως θα αναδιοργανώνει τα λεπτοφυέστερα σώματα και θα φέρνει τα κέντρα σε διευθετημένη δραστηριότητα, ανάλογα με την ακτίνα και το σημείο εξέλιξης.

Θα συνεχίσω αύριο με άλλα ενδιαφέροντα κείμενα.

Χαιρετώ και ευχαριστώ