- ανεξηγητες εμπειριες στην Πεντελη - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Tο καταπληκτικό είναι ότι σε αυτό το σπήλαιο του Μαραθώνα, αν σταθείς σε μια συγκεκριμένη θέση στο βάθος του σπηλαίου, υπάρχει μια ακτίνα από φως που έρχεται κατευθείαν από έξω...
Όσο για τα "ζωντανό" και "νεκρό" σπήλαιο: τα σπήλαια δημιουργούνται κυρίως από το νερό. Όταν δεν έχουμε νερό "πεθαίνουν". Το σπήλαιο στον Μαραθώνα "πεθαίνει". Αν ξαναρχίσει η ροή νερού θα "αναστηθεί" φυσικά...
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
Edited by - dim.kar on 20/05/2005 09:47:58
η συγχρονικοτητα τοφερε να ειναι την προπερασμενη Κυριακη στην σπηλια φιλος της κορης μου που τον πρωτοπηγα εγω και να βρισκεται εκει οταν μπηκε το τζιπ!
περασε απο το πλαϊ, διπλα απο το τσιμεντενιο κτισμα, με αρκετη προσπαθεια, αν και ηταν ενα πολυ μεγαλο, παλιο, γκρι στρατιωτικο τζιπ.
επεβαιναν δυο ατομα περιπου 25 με 30 χρονων, και μπηκαν στην σπηλια.
εκαναν μανουβρα με κοπο και ανεβαινοντας για να βγουν, η μπροστινη ροδα επεσε στο σκαμα και κολλησαν!!!
αναγκαστηκαν να δεσουν συρματοσχοινο στα βραχια εξω απο την σπηλια και να τραβηξουν το τζιπ με τον "εργατη"!
χαχαχα!
αυτο πρεπει να ικανοποιησει τον φιλο μου τον κακο βριλ, που καποτε μου ειπε στενοχωρημενος οτι μπαινουν και βανδαλιζουν και βγαινουν ανεγγιχτοι!!!
οχι εγω δεν το απολαυσα!!!"
Aγαπητέ jbg, τη μέρα εκείνη βρέθηκα εκεί με ένα φίλο και είμασταν παρόν την ώρα που έμπαινε το τζίπ μέσα ,ένα γκρίζο land rover defender "σηκωμένο" ελαφρώς, το λιγότερο γύρω στους 40 πόντους από το έδαφος! μέσα ήταν δύο παληκάρια στην ηλικία που είπε ο φίλος σου καθόλου κατάλληλα ντυμένα για το μέρος.Kόψανε αριστερά πάνω απο τα βράχια και βρεθήκανε στην είσοδο του σπηλαίου,δε καθήσαμε άλλο να τους δούμε και φύγαμε ψηλοτσαντισμένοι πρίν κατέβουν μέσα στη σπηλιά.Tο περίεργο είναι ότι όση ώρα είμασταν εμείς εκεί δεν υπήρχε κανείς άλλος εκτός από εμάς και τα παιδιά με το τζιπ.Όταν στρίψαμε για να φύγουμε μόνο και αφού είχαν ήδη μπεί στη σπηλια με το αμάξι, είδαμε μια πάρεα`απο 4 παιδιά να έρχονται από το δρόμο αριστερά του σπηλαίου.Aυτοί φυσικά δεν πρόλαβαν να δουν το τζιπ στη προσπάθεια που έκανε να μπεί στο σπήλαιο. O φίλος σου που ακριβώς ήτανε???
quote:
Όσο για τα "ζωντανό" και "νεκρό" σπήλαιο: τα σπήλαια δημιουργούνται κυρίως από το νερό. Όταν δεν έχουμε νερό "πεθαίνουν". Το σπήλαιο στον Μαραθώνα "πεθαίνει". Αν ξαναρχίσει η ροή νερού θα "αναστηθεί" φυσικά...
Ευχαριστώ dim.kar για την διευκρίνιση! Ένα νεκρό σπήλαιο, βέβαια, βάσει της εξήγησης σου, συνεχίζει να υπάρχει ως έχει, απλά αποκλείονται νέες γεωλογικές αλλαγές, έτσι? [δηλαδή για παράδειγμα, η περαιτέρω επιμήκυνση (καλά το λέω?)των σταλαγμιτών-σταλακτιτών].
Sorry, αν ακούγονται λίγο χαζές οι ερωτήσεις μου...(άσχετη γαρ).
Ευχαριστώ!!!
quote:Όσο για τα "ζωντανό" και "νεκρό" σπήλαιο: τα σπήλαια δημιουργούνται κυρίως από το νερό. Όταν δεν έχουμε νερό "πεθαίνουν". Το σπήλαιο στον Μαραθώνα "πεθαίνει". Αν ξαναρχίσει η ροή νερού θα "αναστηθεί" φυσικά...
οπως τα ειπε ο Δημητρης ειναι!
ειναι ηδη νεκρο!
δεν υπαρχει νερο, υπαρχει μονο μαυρη λασπη αποτελουμενη απο χωμα και γκουανο (σκατο νυχτεριδας - πολυ καλο φωσφορικο λιπασμα κατα τα αλλα).
δεν υπαρχει δροσια και υγρασια, αλλα αποπνικτικη ζεστη!
.
ειναι νεκρο το σπηλαιο, και δυστυχως δεν θα αναστηθει ποτε μιας και βρισκεται σε εναν χαμηλο λοφο (απορω και πως δημιουργηθηκε - πρεπει να ετρεχε πολυ νερο καποτε, αλλα απο που πηγαζε? - η οροφη του ειναι ζητημα αν απεχει 10 μετρα απο την επιφανεια) και ο υδροφορος οριζοντας εχει κατεβει πολλες δεκαδες μετρα στον Μαραθωνα.
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
.
σε οσους ξεναγησα στο βουνο, εδειξα το μεγαλειο της σπηλιας και της περιοχης στην αποκατασταση των ανθρωπινων επεμβασεων.
κοσμος μπαινει κοσμος βγαινει, αλλα κανεις δεν προσεξε τι κανει η περιοχη για να ιαθει!
στο μελλον ισως παραθεσω λεπτομερειες...
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
Τώρα η "δημιουργία" μπορεί να επιταχυνθεί όταν το νερό δημιουργήσει μεγαλύτερους αγωγούς (υπόγεια ποτάμια) ή να σταματήσει (όταν μια καταβόθρα φράξει).
Υπάρχουν και άλλα είδη δημιουργίας σπηλαίων (αιολικά, ενάλια, ηφαιστιογενή αλλά είναι συνήθως μικρά ή σπάνια).
Δεν είναι απαραίτητο το μεγάλο πάχος οροφής για να έχουμε διάκοσμο. Η ελατοσπηλιά στην Σέττα έχει πολύ λεπτή οροφή όπως και ο Μαγεμένος Βυθός στον Βύρωνα Υμηττού, αλλά εξαιρετικό διάκοσμο. Συνδέεται μάλλον με το ετήσιο ύψος βροχόπτωσης. Έτσι ο μαγεμένος βυθός "πεθαίνει" από τότε που από πάνω του χτίστηκαν πολυκατοικίες "σφραγίζοντας" το. Αυτά τα ολίγα...
Δ.Κ. ή ο άνθρωπος whisky
Edited by - dim.kar on 21/05/2005 09:49:26
.
hantok
to kolima itan san na me trabai i asfaltos san na egina pio baris
φιλε hantok, για το σιντι δεν εχω τιποτα να πω γιατι δεν ειμαι γνωστης.
με ενδιαφερει το τι νιωσατε εσεις.
νιωσατε τα ιδια πραγματα?
αλλαξε κατι στην αντιληψη σας ή στην ροη του χρονου?
μηπως αυτο που ονομαζεις "κολλημα" στην ασφαλτο, ηταν επιβραδυνση της κινησης στον χρονο?
.
βαση δεν λειτουργει στην κορυφη πλεον.
αστυνομευση υπαρχει συνηθως μονο τις Κυριακες - τις καθημερινες μπαινεις ανενοχλητος και βλεπεις οτι οι χωροι ειναι εγκαταταλελειμενοι εδω και χρονια...
.
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=1161
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Με ειλικρινή αγάπη
Θησέας (που επέστρεψε...)
Κάποτε αγαπώντας την ζωγραφική έκανα μαθήματα σχεδίου. Κάποια μέρα ένας συνάδελφος έφερε ένα έργο του που ηταν ενα συνοθύλευμα απο άσπρες και μαύρες πιτσιλιές. Με μία πρώτη ματιά δεν ήταν έυκολο να διακρίνει κάποιος κάτι περισσότερο απο διάσπαρτες πιτσιλιές πάνω στο χαρτί. Κοιτώντας όμως κάποιος προσεκτικώτερα μπορούσε να διακρίνει δύο ανθρώπινες μορφές, αγκαλιασμένες σε μία υπέροχη χορευτική φιγούρα...Αυτές οι πιτσιλιές θα μπορούσαν να έχουν γίνει τυχαία, παρόλα αυτά όμως πίσω απο την φαινομενική τυχαία θέση τους πάνω στο χαρτί, υπήρχε μία αρμονία που προερχώμενη από την σκέψη του καλλιτέχνη...
Συσχετίζωντας αυτό το περιστατικό, σε σχέση με το ερώτημα σου αγαπητέ φίλε αναρωτιέμαι οι επιλογές της φύσης να είναι τυχαίες..? Τι γνωρίζουμε για την "φύση" της φύσης για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα? Μέχρι που μπορεί να φτάσει η σκέψη μας? Μέχρι το σημείο μη-(ου)δεν..αλλά αυτό το συζητάμε ήδη αλλού..
Τοσό ο αποκρυφισμός όσο και η σύγχρονη φυσική, υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη και ολόκληρος ο δημιουργημένος Κόσμος είναι αποτέλεσμα μιας σειράς διαδοχικών αλλαγών που οφείλονται στην Κίνηση και τις μεταλλαγές της. Τί είναι όμως η αλλαγή? Είναι η "μετάλαξη" μίας κατάστασης σε μία άλλη. Τί είναι Εξέλιξη; Σύμφωνα με την Μπλαβάτσκυ «η πράξη του ξεδιπλώματος, η διαδικασία της αύξησης, ανάπτυξης, όπως η ανάπτυξη ενός άνθους από το μπουμπούκι ή ενός ζώου από το αυγό.... Τόσο ο σπόρος όσο και το μόριο πρέπει να έχουν λανθάνουσες μέσα τους τις δυνατότητες για την αναπαραγωγή και τη βαθμιαία ανάπτυξη, το ξεδίπλωμα των χιλιάδων μορφών ή φάσεων εξέλιξης, μέσα από τις οποίες το άνθος ή το ζώο πρέπει να περάσουν πριν αναπτυχθούν πλήρως. Επομένως, το μελλοντικό πλάνο... πρέπει να υπάρχει εκεί…»
Και το ερώτημα που τίθεται είναι εκέι που εκεί αφού το μετά παραπέμεπι στο πρίν? Στο «τυχαίο ?» πρώτο γεγονός που γέννησε τις ικανές εκείνες συνθήκες προς δημιουργία?
Η παρατήρηση όμως του υπέροχου κόσμου μας προσωπικά με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πιο πιθανό είναι ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν δεν είναι τυχαίες αλλά φαίνεται πως εκφράζουν ένα τμήμα μίας Κοσμικής Ιδέας, με τον ίδιο τροπο που ο καλιτέχνης τοποθέτησε τις σταγόνες της μπογιάς στο χαρτί...
Ισως όμως τελικά να είναι και θέμα ορισμού, άλλοι ότι δεν κατανοούν το ονομάζουν θεό και άλλοι τύχαίο γεγονός ? Το σίγουρο όμως είναι ότι ο «νόμος» υπάρχει και ισχύει… Σε κάθε περίπτωση είναι πιστεύω καλύτερο και πιο ρομαντικό να πιστεύουμε ότι είμαστε αποτέλεσμα μίας εξέλιξης και ενός σκοπού παρά τυχαίες υπάρξεις στον χωροχρόνο…
Αυτά προς το παρόν αναμένω τις σκέψεις σου..
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
quote:
ο Καζαντζάκης στην Ασκητική του...
Το ξέρω ότι ορισμένες φορές γίνομαι κουραστικός με τις κριτικές μου αλλά ο λόγος μου πηγάζει από την ΑΔΙΚΙΑ που νοιώθω μέσα μου για τις μεγάλες ψυχές, για τους επιφανείς ανθρώπους οι οποίοι έχουν μείνει στην αφάνεια και αντίστοιχα για τσαρλατάνους οι οποίοι έχουν αναδειχθεί αδίκως.
Ένα έχω να πω μονάχα..Ο Καζαντζάκης δεν μπορεί να αποκαλείται λογοτέχνης διότι λογοτέχνης είναι αυτός ο οποίο καταρχάς έχει δικό του λόγο και τον χειρίζεται με ευφράδεια..Ο Καζαντζάκης δεν είχε δικό του λόγο.. Λυπάμαι που το λέω αλλά τα έργα του ( και αυτά δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία ) είνξαι κλεμμένα.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι ο Καζαντζάκης δεν είναι αναγνωρισμένος σε κανένα σημείο του πλανήτη αντίθετα με πραγματικά μαγευτικούς λογοτέχνες όπως ο Σεφέρης, ο Παλαμάς και ο Ελύτης.
**Τake It or Leave It**
εκτός θέματος αλλά θα ήθελα να εκφράσω την δική μου άποψη ως προς το παρακάτω απόσπασμα:
quote:
Ο Καζαντζάκης δεν μπορεί να αποκαλείται λογοτέχνης διότι λογοτέχνης είναι αυτός ο οποίο καταρχάς έχει δικό του λόγο και τον χειρίζεται με ευφράδεια
Γιά μένα λογοτέχνης είναι αυτός που χρησιμοποιεί τον λόγο με τέχνη ασχέτως αν είναι δικός του η "κλεμμένος".
Όσο για το θέμα φίλε V.I.T.R.I.O.L. μήπως θα έπρεπε να το ψάξουμε στον αποσυμβολισμό του ...ψευδωνύμου σου;
quote:
Ένα έχω να πω μονάχα..Ο Καζαντζάκης δεν μπορεί να αποκαλείται λογοτέχνης διότι λογοτέχνης είναι αυτός ο οποίο καταρχάς έχει δικό του λόγο και τον χειρίζεται με ευφράδεια..Ο Καζαντζάκης δεν είχε δικό του λόγο.. Λυπάμαι που το λέω αλλά τα έργα του ( και αυτά δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία ) είναι κλεμμένα.
Αγαπητέ TaKeIT or LeaveIT. Μου έκαναν εντύπωση αυτά που γράφεις. Είμαι κι εγώ λάτρης του Καζαντζάκη, και ειλικρινά πρώτη φορά ακούω αυτό που αναφέρεις. Δεν ξέρω ακριβώς τι εννοείς κλεμμένα; Οι ιδέες είναι κλεμμένες, ο τρόπος που τις αποδίδει, ή τι; Θα ήθελα μια διευκρίνηση περί του θέματος, καλύτερα εάν θες, στείλε την στο mail μου, για να μην ξεφύγουμε εκτός θέματος.
Πάντως, ασχέτως με το εάν είναι κλέφτης ιδεών ή όχι, ο τρόπος, το χρώμα του γραπτού του λόγου, όχι μόνο στην ασκητική, αλλά και σε άλλα βιβλία όπως οι ταξιδιωτικές περιπλανήσεις, είναι υπέροχος, ποιητικός και γεμάτος έξυπνες και παραστατικές παρωμοιάσεις. Ευχομαι ολόψυχα, να μην είναι και αυτά κλεμμένα.
Σχετικά με τον σκοπό της ύπαρξής μας, κάθε φορά που προσπαθώ να διαλογιστώ πάνω σε αυτό, στο τέλος καταλήγω σε αδιέξοδο. Είμαστε άνθρωποι και ζούμε για να μάθουμε. Ενσαρκωνόμαστε ξανά για να πάρουμε καινούργια μαθήματα. Μετά από πολλούς κύκλους ενσαρκώσεων πεθαίνει και ξαναγεννιέται η ανθρωπότητα για να μπει σε νέο κύκλο. Συνεχίζει να εξελίσσεται και ανεβαίνει σε άλλα επίπεδα ύπαρξης. Μετά τι; Και γιατί όλα αυτά;
Μια αεναη κίνηση, που απ'ότι φάινεται δεν έχει αρχή και τέλος.
Μήπως η έννοια "σκοπός" είναι μονάχα ανθρώπινη έννοια;
Οπως και το "τέλος" είναι κάτι που το αντιλαμβανόμαστε μόνο στην στενή ζωή των χρόνων που διανύουμε σε μια μόνο ζωή μας;
αυτή...που τα κατάφερε!
Αχ, φίλε μου V.I.T.R.I.O.L. .....
Θα ήθελα να "προτοτυπίσω" λίγο και να οδηγούσα "λίγο" τη κουβέντα σε ατραπούς που μας ανοίγονται μέσω του ΨΕΥΔΟΝΥΜΟΥ ΣΟΥ...
'Ομως η καλή μας ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ ΣΟΦΙΑ, με πρόλαβε...
'Εκανε την νύξη και αυτό δείχνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΛΑ...
Πολύ θα το ήθελα πάντως να περπατάγαμε (έστω για λίγο, ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ), στις ατραπούς της Ερμητικής Τέχνης της Μεταστοιχείωσης ή αλλιώς όπως συνιθίζω να λέω, της ΜΕΤΑΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΑΓΕΝΩΝ ΣΕ ΕΥΓΕΝΗ...
Των ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΑ...
Της ΥΛΗΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑ...
Του ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΕ ΘΕΟ...
Πραγματικά, μήπως ο ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ είναι να επισκεπτούμε το εσωτερικό της Γής, η οποία απο τους συνεχείς καθαρμούς θα βελτιώνεται ΣΥΝΕΧΟΣ έως ότου να καταστεί η ΙΔΙΑ, ως Φιλοσοφική Λίθος των Σοφών;;;
Μήπως αυτή η ΓΗ είμαστε ΕΜΕΙΣ;;;
Μήπως τα ΑΓΕΝΗ είμαστε ΕΜΕΙΣ και τα ΕΥΓΕΝΗ είμαστε ΠΑΛΙ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ;;;
ΚΑΘΑΡΟΙ, ΑΜΟΛΥΝΤΟΙ, ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΕΝΩΣΗ (RELIGION) με Μεγάλη Αρχή Της Σοφίας;;;
Μήπως λέω;;;
Κέλσος ο Φιλαλήθης
Κατ'αρχάς ευχαριστώ για την ανταπόκριση στον προβληματισμό μου. Θεωρώντας οτι η Αλήθεια (άλλο μεγάλο θέμα προς ανταλλαγή ερεθισμάτων) αρμόζει σε ελεύθερα πνεύματα και προοδευμένα, δηλώνω την αντίθεσή μου σε οποιαδήποτε μορφή σύγκρουσης μεταξύ των συνδαιτημόνων. Η κάθε ιδέα , ο κάθε προβληματισμός και η κάθε άποψη, είναι δεκτά στην προσπάθεια ανοικοδόμησης του Ναού της Αρετής. Άλλωστε δεν προσπαθούμε να επιβάλλουμε αλλά να αυτοβελτιωθούμε και αυτό επισυμβαίνει μέσα απο τη συνεχή πρόσληψη πληροφοριών, την κατεργασία τους και την προσθήκη ενός ακόμα λίθου στο οικοδόμημά μας.
Ας παραθέσω ερεθίσματα και εγώ με τη σειρά μου αφού με περισσή προσοχή και αγάπη δέχτηκα τους προβληματισμούς σας.
Τι εννοούμε όταν λέμε Τύχη? Μήπως αναμφισβήτητα είναι το σύνολο των Νόμων που αδυνατούμε προς το παρόν να εξηγήσουμε? Ας υποθέσουμε οτι ρίχνουμε ενα βόλο στο έδαφος πίσω μας χωρίς να βλέπουμε. Είναι τυχαίο το μέρος που θα βρεθεί τελικά στο έδαφος ή προσδιορίζεται απο μια σειρά γεγονότων πχ γωνία βολής, δύναμη που ασκήθηκε στο βόλο, κλίση του εδάφους κλπ. Μήπως αν είχαμε τη δυνατότητα να προσδιορίσουμε με ακρίβεια ολα αυτά τα δεδομένα θα βρίσκαμε το μέρος της πτώσης? Επομένως Νόμος είναι η Τύχη. Αλλά Νόμος άγνωστος προς το παρόν στο ασθενές και αδύναμο, ανεπαρκές θα λέγαμε ον που καλείται Άνθρωπος ,αφού στηρίζεται πολύ στιν ανεπαρκείς του 5 αισθήσεις για να εξηγήσει τον κόσμο...Χρέος του? Να μυηθεί ώστε να γνωρίσει. Μύω-μώ άλλωστε σημαίνει : κλείνω τα μάτια και τα αυτιά κάποιου ώστε να μην παρασύρεται απο το γλυκό τραγούδι των Σειρήνων. Σκοπός η Αναζήτηση της Αλήθειας. Οι Οδοί πολλές. Ας θυμηθούμε το γλυκό Christian Rosenkreutz στο Χυμικό Γάμο και τα μονοπάτια που είχε να επιλέξει. Είναι τυχαίο το κατάλευκο Περιστέρι που του υπέδειξε το Δρόμο?
Συνεχίζοντας την περιπλάνησή μας στο όμορφο, γλυκό και θεόπνευστο Μυστήριο της Ζωής αναμένω τις Σκέψεις σας, νοιώθωντας οτι οι εργάτες είναι ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι...
Με τιμή
Θησέας( που επέστρεψε "σκοτώνοντας" τον Πατέρα Του)