- To «τουπέ» του Γνώστη και του Φιλοσόφου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Θα ξεκινήσω ένα θέμα που με απασχόλησε και με απασχολεί καιρό, καθώς κάποιοι φίλοι μου, αλλά κι εγώ ο ίδιος κάποτε κάποτε, πέφτουμε «θύματα» της «ανάποδης ανάγνωσης».
Δεν το κρύβω ότι διάφορα άλλα θέματα και προβληματισμοί (πχ. το θέμα «ο Ανεγκέφαλος», ή παλαιότερα η «Ενδεια» κλπ,κλπ) το εμπεριέχουν και αυτό και το σκιαγραφούν, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει θέμα εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στην εν πολλοίς παρεξηγημένη συμπεριφορά του πραγματικού γνώστη και φιλοσόφου (που πολλές φορές φαίνεται να είναι ‘τύποις’ υπεροπτική και αφυψηλίστικη)
Για διευκόλυνση των αρχικών συνειρμών επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε 2 πολύ χαρακτηριστικά αποσπάσματα, ένα από το Χαλίλ Γκιμπράν (το οποίο ίσως οι περισσότεροι το θυμούνται και από την τηλεοπτική διαφήμιση κάποιου ουισκιού):
Όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει πως δεν ξέρει, είναι τρελός, απόφυγε τον.
Όποιος δεν ξέρει και ξέρει πως δεν ξέρει, είναι παιδί, μόρφωσέ το.
Όποιος ξέρει και δεν ξέρει πως ξέρει, κοιμάται, ξύπνα τον.
Όποιος ξέρει και ξέρει πως ξέρει, είναι σοφός, ακολούθησε τον.
Και του οποίου φυσικά δεν διεκδικεί την πατρότητα καθώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παρόμοια εκφράστηκαν και άλλοι κατά καιρούς για αυτό το θέμα
(πχ. Λάο Τσε: Σοφός είναι εκείνος που ξέρει, αλλά κάνει πως δεν ξέρει. Ανόητος είναι εκείνος που δεν ξέρει, αλλά κάνει πως ξέρει )
Αλλά και στην Απολογία του Σωκράτη, για παραδειγμα, στο κομμάτι που οι δικαστές τον ρωτάνε τι ποινή θα επεβαλε στον εαυτό του για τα «κακά» που προκάλεσε στην πόλη, αυτός στην ουσία τους την βγήκε γυριστή και τους “την είπε”, έχοντας σαφέστατα επίγνωση ότι ο ίδιος πράττει/λέει το σωστό ενώ αυτοί λένε μ@λακίες, όταν αντί για ποινή είπε στην ουσία ότι πρέπει να τον τιμήσουν, να του πούνε μπράβο και να τον σιτίσσουν τζάμπα που τους ανοίγει τα μάτια.....
Δηλαδή μπορεί να έχει γίνει σλόγκαν του Σωκράτη το περίφημο «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», που το φοράνε ακόμα και σε T-shirts τα γιαπωνεζακια στην Πλάκα, αλλά ο ίδιος ο Σωκράτης όταν ήρθε η ώρα απέδειξε ότι και ήξερε, και ήξερε πως ήξερε (και πως οι άλλοι/δικαστές/κατηγοροι απλώς δεν ήξεραν, γι’αυτό δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν)
Τα βασικά ερωτήματά μου είναι λοιπόν τα εξής:
1) Δικαιολογείται ο (πραγματικός) Γνώστης και ο Φιλόσοφος (αυτός δηλαδή που ξέρει και ξέρει ότι ξέρει) να έχει μια , ας πούμε λελογισμένη «υπεροψία» έναντι των άλλων (που δεν ξέρουν ή δεν το ξέρουν ότι δεν ξέρουν) και να τους «τη λέει» με καθε αφορμή και ευκαιρία?
2) Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης ή να της ρίχνει στ’αυτιά της βλακείας, της αμάθειας, της άγνοιας, της κοτσάνας, της μπαρούφας και της τρέλας όπου βρεθεί κι όπου σταθεί και απ’όπου κι αν προέρχεται?
3) Εχει ένα «χρέος» ο Γνώστης και ο Φιλόσοφος να μην κρατάει τη γνώση και τη φιλοσοφία για τον εαυτό του αλλά να προσπαθεί με όποιο τρόπο θεωρεί πρόσφορο να τη μεταδίδει / «διδάσκει» στον εκάστοτε πλησίον, ή απλώς πρεπει να αφήνει τους άλλους να ερθουν προς αυτόν εάν και εφόσον αυτοί το θέλουν?
Υπάρχουν και άλλα ερωτήματα,
αλλά με αυτούς ως κύριους άξονες θα ήθελα τουλαχιστον να αρχισουμε τη συζήτηση.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Πυθαγόρας
1) Δικαιολογείται ο (πραγματικός) Γνώστης και ο Φιλόσοφος (αυτός δηλαδή που ξέρει και ξέρει ότι ξέρει) να έχει μια , ας πούμε λελογισμένη «υπεροψία» έναντι των άλλων (που δεν ξέρουν ή δεν το ξέρουν ότι δεν ξέρουν) και να τους «τη λέει» με καθε αφορμή και ευκαιρία?
Δύσκολο θέμα άνοιξες φίλε μου, αλλά θα το "παλέψουμε", έστω και με τον κίνδυνο, να φανούμε "υπεροπτικοί"!!
θεωρώ πως ΝΑΙ.
Πρέπει να "την λέει" για δύο σημαντικούς λόγους.
Α. Βάζει "φρένο" στην εξάπλωση της ανοησίας, η οποία αν αφεθεί, καταντάει "ταμπού", γίνεται αστικός μύθος, προκαλεί πνευματική τύφλωση και διαμορφώνει την εξέλιξη, με την "όπισθεν"!
Β. Υπάρχει αμυδρή έστω ελπίδα, ο εκφωνών την μπούρδα, να κατανοήσει και να ανακαλέσει.Ειδικά άν ανήκει στην κατηγορία << Όποιος ξέρει και δεν ξέρει πως ξέρει, κοιμάται, ξύπνα τον.>>
( πάσα ομοιότητα με γνωστά πρόσωπα της κοινότητάς μας, είναι ενταλώς συμπτωματική...
)
quote:
Πυθαγόρας
2) Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης ή να της ρίχνει στ’αυτιά της βλακείας, της αμάθειας, της άγνοιας, της κοτσάνας, της μπαρούφας και της τρέλας όπου βρεθεί κι όπου σταθεί και απ’όπου κι αν προέρχεται?
Κατηγορηματικά ΝΑΙ για το δεύτερο σκέλος τηε ερώτησης.
Θεωρώ πως πρέπει να αντιμετωπίζεις τα φαινόμενα της βλακείας, της αμάθειας, της άγνοιας, της κοτσάνας, της μπαρούφας και της τρέλας, απ' όπου κι αν προέρχονται, ρίχνοντας "πυρηνικά" απ' ευθείας και κατακέφαλα.Μαχαίρι που λέει η λαϊκή σοφία.
Αν δεν το κάνεις, είσαι συνυπεύθυνος της εξάπλωσης της πνευματικής ένδειας.
Και ας σε αποκαλέσουν εγωϊστή, υπερόπτη, ξερόλα, μαλάκα και όλα τα συναφή.
Εσύ και μερικοί ακόμη, μετρημένοι στα δάκτυλα, ξέρουν, ότι είσαι μαχητής, στον αγώνα υπερ της πνευματικής "απογείωσης"!
( Και πάλι πάσα ομοιότητα κ.λ.π..... )
quote:
Πυθαγόρας
3) Εχει ένα «χρέος» ο Γνώστης και ο Φιλόσοφος να μην κρατάει τη γνώση και τη φιλοσοφία για τον εαυτό του αλλά να προσπαθεί με όποιο τρόπο θεωρεί πρόσφορο να τη μεταδίδει / «διδάσκει» στον εκάστοτε πλησίον, ή απλώς πρεπει να αφήνει τους άλλους να ερθουν προς αυτόν εάν και εφόσον αυτοί το θέλουν?
Εδώ φίλε μου Πυθαγόρα, θα έλεγα και τα δύο.Ανάλογα τον "δέκτη"!
Θα χαρώ να απαντήσω και στα επόμενα ερωτήματά σου, με την ίδια "κυνικότητα".
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Ο "Σοφός", κι ας μην είναι "Μέγας",
πρέπει να μεταδίδει τον ορθολογικό τρόπο σκέψης,
την ορθή κριτική, τον δρόμο, τη γνώση
χωρίς να φοβάται ούτε να τσαλακωθεί ούτε να λερωθεί...
"Και ο ήλιος ρίχνει μια ματιά στους βόθρους, αλλά δε μολύνεται"
Διογένης
Το ζητούμενο για εμένα είναι η ύπαρξη... Σοφών μέ ή χωρίς εισαγωγικά
ερώτημα κάποιου που ταλαντεύεται μεταξύ "Σοφού" και ανόητου.
Προτιμάς το:
quote:
Πυθαγόρας
Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης
??
Θα ήθελα να διαβάσω την άποψή σου.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
δεν εχω να προσθέσω κατι ουσιώδες πέρα της μεστής αναφοράς του PY8AGORA
ήταν σαφής η πρόθεση μου να συμπλεύσει με την τρίτη επιλογή
τις οποίας αιτιολόγησα με μερικά παραδείγματα.
Λανθασμένα αναφέρεις οτι "προτιμώ" το:
quote:
Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης
Ξεκάθαρα προτιμώ το:
quote:
Εχει ένα «χρέος» ο Γνώστης και ο Φιλόσοφος να μην κρατάει τη γνώση και τη φιλοσοφία για τον εαυτό του αλλά να προσπαθεί με όποιο τρόπο θεωρεί πρόσφορο να τη μεταδίδει / «διδάσκει» στον εκάστοτε πλησίον...
Με μια συμπάθεια, στο:
quote:
να αφήνει τους άλλους να ερθουν προς αυτόν εάν και εφόσον αυτοί το θέλουν
Δεν βλέπω το λόγο (αν και "ανόητος") να γεμίσω σεντόνια χρησιμοποιώντας απλά διαφορετικές λέξεις.
Άλλωστε η συζήτηση μόλις άρχισε... 
Αν θα ειχε την δυνατοτητα να καταστυει συνειδητος αυτης της καταστασεως σιγουρα δεν θα το εκανε
Σε αυτην την κατηγορια ανηκεται ολοι σας !!!
Δυστυχως εχεται ολοι σας ελειψη συνηδητοτητος χε.....χε πλακα κανω
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ !!!
Τωρα βεβαια εαν αυτο συνδυαζεται και με επιθετικοτητα και υπεροψια , εναντι αλλων .....τοτε η δουλεια παει αλλου !!!
Τοτε εχουμε ακομα μια διαδοχη γεγονοτων που υποκεινται στο νομο περι ασυνηδησιας
Στο χωριο μου ,και ιδιαιτερα ο τρισπαππους μου που ηταν σοφος ,που ηταν και ο μαγος της φυλης ,ελεγε'' Μην καμεις μην σου καμουνε μην πεις να μην σου πουνε'' ......χμ
Και βεβαια οσο αφορα το δευτερο σου ερωτημα ειναι προφανες οτι υπαρχει αλλη μια αληλουχια ασυνειδητων γεγονοτων ,που μαλιστα ειναι περισσοτερο κουκουκλωμενη και ισως πιο δυσκολο για τον κατοχο και χρηστη της να την ανιχνευσει και να την διαχειριστει
Οσο τωρα αναφορα το τριτο ζητημα που εθεσες , θεωρω οτι ο γνωστης πεπει να μεταδιδει αυτα που θεωρει σημαντικα
Για μενα ομως ειναι απαραιτητη προυποθεση να μποορει να διακρινει την φυση των κινητρων που τον οδηγουν να κανει κατι τετοιο
Αν η φυση ειναι εγωιστικη ,τοτε ειναι καλυτερα να μην γινεται !!
Σαν συμπερασμα ολων των παραπανω θα ηθελα να βγαλω και ενα γενικο συμπερασμα !!
Ειμαστε ανθρωποι ατελεις και ασυνειδητοι
Το κα μεμφομαστε τους εαυτους μας δεν δεχομαστε την πραγματικοτητα και αρα εχουμε βαλει ακομα μια δυσκολια στην ζωη
Την δικη μας αλλα και των αλλων !!
Αν μπορουμε να κανουμε κατι για να διορθωθουμε ας το κανουμε !!!
Ας μην ομως κανουμε το περασμα απο τουτη τη ζωη ακομα δυσκολοτερο
Σου παραθέτω τα δύο ερωτήματα σου πάνω, γιατί για εμένα είναι σαν ένα, δηλαδή το ένα συμπληρώνει το άλλο.
Οπότε μέσα από τα τέσσερα ερωτήματα ουσιαστικά, βγαίνουν δύο.
quote:Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης?
Ναι πρέπει να το κάνει αυτό γιατί μέσα από την παραδοχή της ημιμάθειας βγαίνει η γνώση, αν δεν θεωρείς τον εαυτό σου ημιμαθή, σταματάς και να μαθαίνεις.
Πρέπει για παράδειγμα όταν παίζουμε σκάκι ή ένα παιχνίδι στρατηγικής δεν ξέρουμε τον αντίπαλο μας, αλλά θυσιάζουμε τα πρώτα πιόνια για να δούμε τις κινήσεις του άλλου, δεν κινούμε κατευθείαν την Βασίλισσα και τον Βασιλιά και όπιον παίρνει σβάρνα, το κάνουμε αυτό αφού πρώτα τσεκάρουμε, με τα ποιο ίσως μη (σημαντικά) πιόνια για το παιχνίδι, συν ότι υπάρχουν πολλές κινήσεις που βγαίνουν αφού πρώτα θυσιάσεις.
Οπότε μέσα από αυτό, πιστεύω ότι βγαίνει και το δεύτερο ερώτημα, ότι:
quote:
απλώς πρεπει να αφήνει τους άλλους να ερθουν προς αυτόν εάν και εφόσον αυτοί το θέλουν?
Αφού έχει δει πρώτα με το πρώτο σου ερώτημα το πως σκέφτονται και αν είναι ικανή να το καταλάβουν, αν δεν είναι ικανή δεν υπάρχει λόγος.
Πως νομίζεις ότι οι Αρχαίοι φιλόσοφοι διάλεγαν τους μαθητές τους;
Συνήθως μαθητής δάσκαλος δεν είχε μεγάλη διαφορά ηλικίας και σε απόλυτη συνεργασία με τους εκάστοτε διαλόγους, έβγαινε το αποτέλεσμα.
Ο ένας δεν αναιρούσε τον άλλων άλλα ήταν ας το πούμε ο ρόλος που δεν μπορούσε να δοθεί τότε ο δικηγόρος του διαβόλου.
Άρα ο πραγματικός φιλόσοφος τι ανθρώπους θα ήθελε να έχει δίπλα του και ποιες θα ήταν οι δοκιμασίες;
Ημιμαθείς ή γνώστες;
Διαπιστώνω την αναγκαιότητα, της θετικής απάντησης, στα 1) και 2).
Εσύ?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Διαπιστώνω την αναγκαιότητα, της θετικής απάντησης, στα 1) και 2).
Λες ναααα .........
Αααα μπα !!!!!!!
Και αν θαα ;;;;;;;;;
Ε τοτεεεεε!!!!!!!!
quote:
Ο "Σοφός", κι ας μην είναι "Μέγας",
πρέπει να μεταδίδει τον ορθολογικό τρόπο σκέψης,
την ορθή κριτική, τον δρόμο, τη γνώση
χωρίς να φοβάται ούτε να τσαλακωθεί ούτε να λερωθεί...
Με αυτο τον τροπο ομως μειωνεις τους βαθμους ελευθεριας, μιας πραγματικοτητας που ξεπερναει κατα πολυ, τους ανθρωπινα πλαστους νοητικους τυπους. Αν παρολα αυτα θελεις να εγκλωβιστεις στην συνεπεια καποιου συστηματος αξιωματικης λογικης , αυτο θα σημαινει αυτοματα οτι θετεις τον εαυτο σου εξω απο το υπολοιπο παιχνιδι της γνωσης ολων αυτων δυνητικοτητων, που απορρεουν απο τα αλλα πλαισια πολλαπλης πραγματικοτητας.
Φαντασου το εξεις λοιπον ( γιατι η φαντασια ειναι δημιουργια), φαντασου οτι δεν γνωριζεις οδηγηση εστω αυτοκινητου, και παρακολουθεις μονο τα θεωρητικα μαθηματα. Μαθαινεις θεωρητικα το τιμονι , το φρενο , το γκαζι , την διασταυρωση , την στροφη κ.τ.λ. Οταν ομως ερχεται η ωρα να δωσεις πρακτικες εξετασεις, δεν καταφερνεις να περασεις στο σωμα σου και στον χωρο και στον χρονο , αυτα που εμαθες στο βιβλιο με μονη ιδιοτητα την λογικη. Και το ερωτημα ειναι γιατι;
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Ποιος γνωρίζει λοιπόν; Ουδείς. Ο υπερήφανος άνθρωπος μακρυά από τον Θεό θα συνεχίσει να πλέει στην αβεβαιότητα και την ματαιότητα της πολυτάραχης ύπαρξης του. Αληθινή απάντηση και λύτρωση στα προβλήματά του ποτέ δεν θα βρει ούτε μονάχος ούτε από τα λόγια του κάθε ποζερά ψευδοφιλόσοφου αρχαίου και νέου. Θα συνεχίζει να σέρνεται στο σκοτάδι, νομίζοντας πως βλέπει το φως του θεού του, του Εωσφόρου.
Δεν εμώρανε ο αληθινός Θεός την φιλοσοφία αυτού του κόσμου; Ο κόσμος και οι επιθυμίες του παρέρχονται, το θέλημα του αληθινού Θεού όμως όχι.
quote:1) Δεν μου αρέσουν οι δικαιολογίες. Ναι κάποια «τάση» υπεροψίας είναι αναπόφευκτη και δεν είναι αναίτια αλλά δεν έχει και νόημα από την άλλη.
....Για διευκόλυνση των αρχικών συνειρμών επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε 2 πολύ χαρακτηριστικά αποσπάσματα, ένα από το Χαλίλ Γκιμπράν (το οποίο ίσως οι περισσότεροι το θυμούνται και από την τηλεοπτική διαφήμιση κάποιου ουισκιού):
Όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει πως δεν ξέρει, είναι τρελός, απόφυγε τον.
Όποιος δεν ξέρει και ξέρει πως δεν ξέρει, είναι παιδί, μόρφωσέ το.
Όποιος ξέρει και δεν ξέρει πως ξέρει, κοιμάται, ξύπνα τον.
Όποιος ξέρει και ξέρει πως ξέρει, είναι σοφός, ακολούθησε τον....
Δηλαδή μπορεί να έχει γίνει σλόγκαν του Σωκράτη το περίφημο «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», που το φοράνε ακόμα και σε T-shirts τα γιαπωνεζακια στην Πλάκα, αλλά ο ίδιος ο Σωκράτης όταν ήρθε η ώρα απέδειξε ότι και ήξερε, και ήξερε πως ήξερε (και πως οι άλλοι/δικαστές/κατηγοροι απλώς δεν ήξεραν, γι’αυτό δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν)
Τα βασικά ερωτήματά μου είναι λοιπόν τα εξής:1) Δικαιολογείται ο (πραγματικός) Γνώστης και ο Φιλόσοφος (αυτός δηλαδή που ξέρει και ξέρει ότι ξέρει) να έχει μια , ας πούμε λελογισμένη «υπεροψία» έναντι των άλλων (που δεν ξέρουν ή δεν το ξέρουν ότι δεν ξέρουν) και να τους «τη λέει» με καθε αφορμή και ευκαιρία?
2) Πρέπει να κρατάει τα «προσχήματα» και τις δήθεν μετριοφροσύνες και φιλοφρονήσεις, εν είδει low profile, να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεσης ή να της ρίχνει στ’αυτιά της βλακείας, της αμάθειας, της άγνοιας, της κοτσάνας, της μπαρούφας και της τρέλας όπου βρεθεί κι όπου σταθεί και απ’όπου κι αν προέρχεται?
3) Εχει ένα «χρέος» ο Γνώστης και ο Φιλόσοφος να μην κρατάει τη γνώση και τη φιλοσοφία για τον εαυτό του αλλά να προσπαθεί με όποιο τρόπο θεωρεί πρόσφορο να τη μεταδίδει / «διδάσκει» στον εκάστοτε πλησίον, ή απλώς πρεπει να αφήνει τους άλλους να ερθουν προς αυτόν εάν και εφόσον αυτοί το θέλουν?
Υπάρχουν και άλλα ερωτήματα,
αλλά με αυτούς ως κύριους άξονες θα ήθελα τουλαχιστον να αρχισουμε τη συζήτηση.
...
2. Ούτε οι δήθεν μετριοφροσύνες είναι του γούστου μου – ουσιαστικά η «μετριοφροσύνη» είναι μια δικαιολογία, οπότε δες #1. Η εσκεμμένη άγνοια ήταν και το εργαλείο της μαιευτικής μεθόδου του Σωκράτη – άλλο αυτό.
3. Έχει συμφέρον. Χρέος δεν έχει. Όταν κάτι είναι απλό και αποδεικνύεται εύκολα καλά κάνει αν το λέει. Αν κάτι είναι χρησιμότερο να δώσει κατευθύνσεις και να αφήσει τους άλλους να το βρούνε... γνώστης είναι θα ξέρει το πότε αυτό είναι καλύτερο. Και μερικά... καλύτερα να τα αφήσει (και πάλι, τι γνώστης είναι αν δεν ξέρει πότε είναι καιρός να μιλήσει, πότε καιρός να δείξει και πότε καιρός να σιωπήσει; Γενικά βρίσκω ιδανικό το: …, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει.
Όλοι οι φιλόσοφοι,έχουν κάνει και τα τρία στην διάρκεια του βίου τους.
Ήταν άνθρωποι..
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
quote:
1) Δεν μου αρέσουν οι δικαιολογίες. Ναι κάποια «τάση» υπεροψίας είναι αναπόφευκτη και δεν είναι αναίτια αλλά δεν έχει και νόημα από την άλλη.
2. Ούτε οι δήθεν μετριοφροσύνες είναι του γούστου μου – ουσιαστικά η «μετριοφροσύνη» είναι μια δικαιολογία, οπότε δες #1. Η εσκεμμένη άγνοια ήταν και το εργαλείο της μαιευτικής μεθόδου του Σωκράτη – άλλο αυτό.
3. Έχει συμφέρον. Χρέος δεν έχει. Όταν κάτι είναι απλό και αποδεικνύεται εύκολα καλά κάνει αν το λέει. Αν κάτι είναι χρησιμότερο να δώσει κατευθύνσεις και να αφήσει τους άλλους να το βρούνε... γνώστης είναι θα ξέρει το πότε αυτό είναι καλύτερο. Και μερικά... καλύτερα να τα αφήσει (και πάλι, τι γνώστης είναι αν δεν ξέρει πότε είναι καιρός να μιλήσει, πότε καιρός να δείξει και πότε καιρός να σιωπήσει; Γενικά βρίσκω ιδανικό το: …, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει.
Αυτά με βρίσκουν σύμφωνο
και ιδίως στο κομμάτι που επαφίεται στονπραγματικά γνώστη το πότε θα μιλήσει πού, πώς και πόσο.
Η 'υπεροψία' όντως είναι αναπόφευκτη ως ενα σημείο, και ερχεται ώς απόρροια της αυτοπεποίθησης από τη συνειδητοποιημένη γνώση, από τη χωνευμένη γνώση, τη γνώση που έγινε κτήμα μας ήδη, οπότε και δρούμε ως φορείς της.
Το αν και κατά πόσο το εκδηλώνουμε αυτό ως "ζηλωτές" (όπως γουστάρει και ο φίλος μου ο Νικόμαχος που είναι της καταδρομικής σχολής) επαφίεται και στην προσωπικότητα του καθενός.
Συνταγές για όλους δεν υπάρχουν. Ούτε κανόνες. Ούτε μοντέλα. Ούτε πλαφόν.
Άλλοι γουστάρουν τη "σταυροφορία" μέχρις εσχάτων, άλλοι δρουν ως "ήπια δύναμη" και ως βουβό ποτάμι, άλλοι επιλέγουν τον ανάποδο δρόμο της έμμεσης ή άμεσης ειρωνίας. Και υπάρχουν χιλιες δυο παραλλαγές.
quote:
Πυθαγόρα
Διαπιστώνω την αναγκαιότητα, της θετικής απάντησης, στα 1) και 2).Εσύ?
Θετική "χροιά" ή απόχρωση υπάρχει. Απόλυτα θετική και κατηγορηματική απάντηση όμως όχι.
Κι αυτό γιατί όπως επισημανες κι εσύ και άλλοι εξαρτάται και από τον "δέκτη"
Βασικά οι "ευαίσθητες" κατηγορίες είναι οι 2 μεσαίες, γι'αυτούς 'παλεύουμε' γι'αυτούς αγωνισζόμαστε, αυτοί μπορούν αν θελουν και αν δουλεψουν επανω σε αυτό βεβαια, να γίνουν μαθητοδασκαλοι και συνοδοιπόροι, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις βέβαια.
Οι πρώτοι είναι "ασ'τον τρελό στην τρέλα του", αν δεν είναι επικίνδυνοι θα είναι τουλάχιστον γραφικοί και καραγκιόζηδες μέσα στην άγνοιά τους και στην άγνοια της άγνοιας τους.
Στην κυριολεξία "στον κόσμο τους". Οπότε δεν έχει νόημα να ασχολούμαστε
καθώς είτε με τουπέ είτε χωρίς δεν πρόκειται να "ακούσουν" τίποτα. Δεν εχουν αυτιά ούτε μάτια και ούτε θελουν να αποκτήσουν.
Θέλω να πιστεύω ότι είναι λίγοι, ότι είναι μια μειονότητα που μπορούμε να αγνοήσουμε.
Αλλά δυστυχώς δεν είναι. Ή τουλαχιστον δεν είναι τόσο λίγοι.
Αλλά με αυτούς δεν αξίζει και δεν πρέπει να ασχολούμαστε γιατί είναι χαμένος κόπος και χρόνος (εκτός και άν αλλάξουν κατηγορία κάπως, κάποτε)
Στους άλλους 2 όμως η συμπεριφορά ποικίλει.
Δεν πρέπει να εφαρμόζουμε Προκρούστιες μεθόδους, ο καθένας έχει το ρέγουλό του.
Και γι'αυτό σε αυτούς "κολλάει" περισσότερο η απάντηση του panpam
περί της κρίσεως στον χειρισμό και της ευελιξίας από τον γνώστη.
Το άλλο κομμάτι αφορά το ποιός είναι Γνώστης και πού.
Γι'αυτό οι έννοιες μαθητής/δασκαλος μπορούν να εναλλασσονται και στο ίδιο άτομο. είσαι γνώστης κάπου σε κάποια πράγματα και είσαι μαθητής σε άλλα, οπότε αναλόγως και το "τουπέ" πρέπει να χαλιναγωγείται και να μορφοποιείται αναλόγως.
Κανείς δεν είναι παντογνώστης και κανείς δεν τα ξερει όλα.
Κανείς δεν κατέχει το σύνολο της Γνώσης.
Στην καλύτερη μπορεί να έχει ένα μεγάλο κομμάτι και να κάνει τις σωστές ερωτήσεις και να ακολουθεί τις σωστές διαδικασίες για να βρει το υπόλοιπο.
Και όλα τα θέματα δεν είναι τα ίδια ούτε έχουν την ίδια βαρύτητα,
τόσο σε όρους γνώσης όσο και αναζήτησης.
Ο φιλόσοφος μπορεί να είναι ή να μην είναι γνώστης. Είναι στο δρόμο για να γίνει γνωστης. Το ζητάει και το προσπαθεί. Χαραζει την πορεία, δημιουργεί το μονοπάτι, ή ακολουθεί κάποιο δρόμο που ανοιξαν προηγούμενοι. Τις περισσότερες φορές συνδυάζει "πορείες" για πληρέστερο και καλυτερο αποτέλεσμα.
Δικαιούται να έχει ένα τουπέ όσον αφορά τους υπόλοιπους αυτός που τουλάχιστον ξεκίνησε ποιο μπροστά ή έχει φτασει πιο μακριά.
Είδε πρώτος και γνωρισε κάποιες κακοτοπιές και κάποια ξεφωτα, ερήμους, γκρεμούς και οάσεις, και οφείλει να ενημερώσει και τους άλλους.
Ολοι συνοδοιπόροι είμαστε, αλλά δεν βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο στάδιο ούτε στο ίδιο σημείο.
Ακόμα και αν δεν έχεις φτάσει στον τελικό προορισμό μια ταξιδιωτική οδηγία καλά σερβιρισμένη είναι πάντα χρήσιμη για τους υπόλοιπους ναυτιλομένους. Και ας γίνεται "με τρόπο"...
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
Κεντρική ιδέα είναι ότι:
Με το ζόρι,γάμος με τη γνώση ,δεν γίνεται.
Και αυτό είναι δύσκολα διαχειρίσιμο.
Και από τα δυο μέρη.
Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.
Η ολική ή μερική ανοχή στις κατηγορίες που ανέφερες, ήταν, είναι και θα είναι η καταστροφή μας!
Ειλικρινά απορώ, πως συμφωνείς με τον panpam και ειδικά σε αυτό: << οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει.>>
Σε ποιούς "σημαίνει" φίλε Πυθαγόρα?
Στους ανεγκέφαλους?Τι είδους σήμανση, θα αντιληφθεί ο ανεγκέφαλος?
Για σκέψου πάλι τα ερωτήματά σου και δες σε βάθος, αν επιμένεις να συμφωνείς με panpam.
Αν είμαι κάτοχος ενός θέματος και βλέπω ασυναρτησίες επί αυτού, τι θα σημάνω και σε ποιόν?
Στον εκφωνούντα?
Αφού λέει μαλακίες και δεν ξέρει ότι λέει μαλακίες.Πως θα του το σημάνω?
Με τα 400 σήμαντρα και τις 1002 καμπάνες?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
ΑΜΕΙΝΙΑΣ
Συμφωνώ Πυθαγόρα.
Δεν μου λες!!
Αυτή είναι κίνηση "γαλαντόμα"?
Επειδή ο Πυθαγόρας λέει:
quote:
να πουλάει εσκεμμένα άγνοια και μετριοφροσύνη για το δήθεν σαβουάρ-βιβρ και το politically correct της υπόθεση
Απλά ρωτάω!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:Όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει πως δεν ξέρει, είναι τρελός, απόφυγε τον.
Πυθαγόρα
....Στους ανεγκέφαλους?Τι είδους σήμανση, θα αντιληφθεί ο ανεγκέφαλος?
Για σκέψου πάλι τα ερωτήματά σου και δες σε βάθος, αν επιμένεις να συμφωνείς με panpam....