- ΕΛ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ας μην ξεχνάμε ότι ξεκινάει με δασεία, που σημαίνει ότι πριν το έψιλον είχε ένα Σίγμα. Αρα πιθανότατα η λέξη ήταν "Σελλάς", που συγγενεύει με το σελήνη-σέλας, τώρα γιατί διπλασιάζεται το λάμδα δεν γνωρίζω. Πάντως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προέρχεται από το όνομα Σελλοί, που ήταν οι κάτοικοι της περιοχής του μαντείου της Δωδώνης (του πρώτου μαντείου του ελλαδικού χώρου) που και το δικό τους όνομα έχει σχέση με την σελήνη, Σελλοί ή 'Ελλοί(με δασεία).
Οσο για το Λάας, που σημαίνει πέτρα-βράχος, ας μην ξεχνάμε ότι μετά τον κατακλυσμό οι πρώτοι Ελληνες γεννήθηκαν από τα "οστά της μεγάλης μητέρας" δηλαδή από τις πέτρες της γης που πετούσαν πίσω τους ο Δευκαλίων και η Πύρρα.
Πάντως για το Λάας βρήκα κάτι ακόμα ενδιαφέρον ψάχνονται για το μάρμαρο. Στην αρχαιότητα αλλά και σήμερα πιθανόν μία περιοχή εκτός Ελλάδας με πολύ καλής ποιότητας μάρμαρα, είναι το Λάας του Τυρόλου!
Αυτό το όνομα δεν μπορεί να είναι τυχαίο...
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ Ramoglou ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΘΩΣΗ...
ΦΙΛΗ ΟΣΤΡΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΑΡΜΑΡΩΝ ΜΕ ΕΒΑΛΕΣ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΛΛΕΣ...
ΕΚΑΝΑ ΕΝΑΝ ΣΥΝΕΙΡΜΟ...
ΜΑΡΜΑΡΑ, ΑΚΡΟΠΟΛΙ, ΠΕΝΤΕΛΗ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛ.
ΣΕΛΛΟΙ -ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΔΩΔΩΝΗΣ.
ΜΑΝΤΕΙΟ ΠΤΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛYΣΜΟ ΤΟΥ ΩΓΥΓΟΥ.
ΣΕΛΛΟΙ > ΕΛΛΟΙ
ΕΛ-ΛΟΙ -ΙΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΛΙΘΟΥΣ (ΛΑΑΣ),ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΣΥΧΙΟ - ΕΛΑ = ΚΑΘΕΔΡΑ ΤΟΥ ΔΙΟΣ ΕΝ ΔΩΔΩΝΗ.
ΡΙΖΕΣ
ΣΕΛΛΟΙ->ΣΕΛΛΗΝΗ ΕΙΣ = ΟΙ ΥΠΟ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ...
Η ΡΙΖΑ ΕΛΛ (ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙOΥΝ ΑΚΟΜΑ)
ΟΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΕΛΑΣΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΥΨΗΛΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ.
LIDDELL HENRY ,SCOTT ROBERT.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Edited by - AVATARGR on 17/05/2004 10:48:49
kai kati allo
ΕΛΛΑΣ=Γη Του Φωτός
?
ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΝΟ ΦΙΛΕ ΔΙΟΝΥΣΕ...
ΤΟ "Δ" ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ (ΕΛΠΙΖΩ) Η ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ Μ' ΑΥΤΟ;;;
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑΣ.
ΧΑΙΡΕΤΩ ΟΛΟΥΣ
quote:
ούτε λόγια να μήν μπορείς να πείς, ή να μήν θέλεις να πείς ούτε σε πράξεις να μήν μπορείς να προχωρήσεις, για πολλούς λόγους όπως ο ξευτιλισμός.
Τα συναισθήματα αφορούν προσωπικά εφόδια του κάθε ανθρώπου.. το πώς θα τα χρησιμοποιήσει .. το πότε.. και με ποιόν τρόπο .. To αν τα εκφράσει διάχυτα ή αν κάποιος-α τα εκφράσει αφειδώς.. αυτό εχει να κάνει καθαρά με ιδεολογικούς σκοπούς...
quote:
Είναι μερικοί-ες που δεν λένε ``μεγάλα λόγια`` οτι εχουν να πούν το λένε με ``πράξεις``.
Με τίς πράξεις αποδεικνύεται η ''αλήθεια'' του συναισθήματος, αλλά
δεν μπορούμε να αρνηθούμε και την δύναμη τού λόγου.
Σε ωρισμενες περιπτώσεις ίσως χρειάζεται να εκφραστείς λεκτικά.
Κανείς μας δε γεννιέται ανασφαλής, οι όσες ανασφάλειες του δημιουργηθούν είναι επίκτητες κι αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων.
Άλλες πηγάζουν από το οικογενειακό περιβάλλον, άλλες από το κοινωνικό, άλλες από το οικονομικό.
Το θέμα είναι στο κατά πόσο ένα άτομο που έχει τις Χ ανασφάλειες θα βρεί τρόπο να τις προσπεράσει στην πορεία της ζωής του ή όχι.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
το θέμα εδώ. Είδα με τον Τζουντ Λο το Alfie. Ένας νέος, γοητευτικός
καζανόβας με "τεράστια αυτοπεποίθηση" περνά από γυναίκα σε γυναίκα,
όλες τις γοητεύει, όλες τον θέλουν, είναι αήτητος. Τις κολακευέι,
αλλά και τις κοροιδεύει, αυτές ωστόσο δεν μπορούν να κάνουν μακριά
του, αυτός το ξέρει και το εκμεταλεύεται. Έρχεται όμως κάποια στιγμή
που αλλάζουν τα πράγματα. Ο κόσμος του σιγά-σιγά καταρρέει, όταν
πιά όλες αυτές οι γυναίκες τον ξεπερνούν και τον απορρίπτουν. Από
την αυτοπεποίθηση οδηγείται στην ανασφάλεια και την απόγνωση...
Μου άρεσε αυτή η ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου έδειχνε την
επιφανειακότητα στην οποία ο πρωταγωνιστής στήριζε την αυτοπεποίθησή
του. Αυτή δεν ήταν παρά ένα προκάλημα, όταν οι εξωτερικές συνθήκες
έπαψαν να το στηρίζουν, έπεσε και φάνηκε η αλήθεια: Τίποτε το
αληθινό δεν είχε αυτός δημιουργήσει από μόνος του, κανένα στήριγμα,
καμμιά βεβαιότητα. Και φυσικά, βρέθηκε στο τέλος αντιμέτωπος με
αυτό που ποτέ δεν είχε προσπαθήσει...
------------------------------------------------------------------
Πέρα από τις μικρές, καθημερινές, γνώριμες ανασφάλειες που γνωρίζουμε
και συζητούμε εδώ μέσα, υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας με πλέγματα
ανασφάλειας που έχουν δημιουργηθεί από σοβαρότατα αρνητικά
ψυχολογικά βιώματα, συνήθως στα παιδικά και ευφηβικά τους χρόνια,
και τους έχουν οδηγήσει σε σοβαρές ψυχικές αρρώστιες. Υπάρχουν άνθρωποι
που πολύ δύσκολα, αν όχι ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσουν το
πρόβλημά τους, επειδή η ανασφάλεια που έχουν είναι δομικό στοιχείο
του χαρακτήρα τους που ζουν με αυτό σε όλη τους τη ζωή. Αυτή έχει
καθορίσει την κοσμοθεωρία τους, καθολικά τον τρόπο σκέψης τους,
ο,τιδήποτε.
Αυτό, απλά το γράφω, γιατί χρειάζομαι να το υπενθυμίζω στον εαυτό μου.
Χρειάζομαι ένα μέτρο για να θυμάμαι ότι μπορεί να υπερβάλλω, όταν
"τρομάζω" με τα μικρά μου φαντάσματα...
quote:
το πιό δυσάρεστο είναι να είσαι παγιδευμένος και αποκλεισμένος απο παντού ούτε λόγια να μήν μπορείς να πείς, ή να μήν θέλεις να πείς ούτε σε πράξεις να μήν μπορείς να προχωρήσεις, για πολλούς λόγους όπως ο ξευτιλισμός.
Το έχω δοκιμάσει πολλές φορές αυτό.
χμ... νομίζω πως αυτή είναι μία από τις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις ανασφάλειας αγαπητέ...
να παγιδευόμαστε στην ιδέα που θα σχηματίσουν οι άλλοι για εμάς αν εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε με πράξεις ή με λόγια (μερικές φορές δεν έχει διαφορά, ειδικά αν τα εννοεί κανείς τα λόγια).....
Galadriel
in God we trust
quote:
Μου άρεσε αυτή η ταινία γιατί κατά τη γνώμη μου έδειχνε την
επιφανειακότητα στην οποία ο πρωταγωνιστής στήριζε την αυτοπεποίθησή
του. Αυτή δεν ήταν παρά ένα προκάλημα, όταν οι εξωτερικές συνθήκες
έπαψαν να το στηρίζουν, έπεσε και φάνηκε η αλήθεια: Τίποτε το
αληθινό δεν είχε αυτός δημιουργήσει από μόνος του, κανένα στήριγμα,
καμμιά βεβαιότητα. Και φυσικά, βρέθηκε στο τέλος αντιμέτωπος με
αυτό που ποτέ δεν είχε προσπαθήσει...
Kαλημέρα!
μπορεί κανείς να κοροϊδεύει πολλούς για λίγο καιρό
μπορεί κανείς να κοροϊδεύει έναν για πολύ καιρό
δεν μπορεί όμως να κοροϊδεύει πολλούς για πολύ καιρό
... και κυρίως τον εαυτό του
Galadriel
in God we trust
quote:
να παγιδευόμαστε στην ιδέα που θα σχηματίσουν οι άλλοι για εμάς αν εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε με πράξεις ή με λόγια
μια απορία πάνω σε αυτό: αν εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε με
κάπως ανόητα ή όχι και τόσο επιτυχημένα λόγια, ή αν οι πράξεις μας
είναι λίγο άτσαλες και όχι τόσο χαριτωμένες όσο θα θέλαμε,
αλλά παρ' όλ' αυτά υπάρχει από κάτω η προσπάθεια να εκφράσουμε
κάτι το αληθινό, τότε τί γίνεται;
και αν νομίζετε ότι περιγράφω κάτι το υπερβολικό ή προσωπικό,
απλά να σας πληροφορήσω ότι πιστεύω ότι ένα από τα γνωρίσματα
της ανασφάλειας είναι και το να μην μπορείς με σαφήνεια και
ορθότητα λόγου να εκφράσεις αυτό ακριβώς που θέλεις.
ένα απλό, καθημερινό παράδειγμα, που εμένα προσωπικά μου συμβαίνει,
που πιστεύω ότι συμβαίνει σε πολλούς άλλους ακόμη, αν και κάποιοι
ίσως δεν το παραδέχονται και που σίγουρα έχει διακωμωδηθεί με
πολλούς τρόπους στον κινηματογράφο:
θέλεις να εκφράσεις κάτι στον/ην αγαπημένο/η σου, το σχεδιάζεις,
τρέμεις, ιδρώνεις, συμβουλεύεσαι και τον/ην καλύτερο/η φίλο/η
σου και τελικά ναι! πείθεσαι ότι μπορείς να τα καταφέρεις, μπορείς
να εκφράσεις σε αυτόν/ην αυτό που τόσο πολύ χρειάζεσαι να εκφράσεις...
και φτάνει η στιγμή και αρχίζεις να μιλάς και σου δένεται η γλώσσα
κόμπος. και άλλα θες να πεις, άλλα λες, ό,τι λες το λες με ένα
εντελώς άκομψο και ηλιθιώδες στιλ, τόσο πολύ απαράδεκτο που και
εσύ ο ίδιος/α αναρρωτιέσαι τί στο καλό πιά λες, και που όταν τελικά
τελειώνεις το εγχείρημα αναρρωτιέσαι γιατί δεν το βούλωνες καλύτερα,
παρά να ξεκινήσεις και να τα κάνεις θάλασσα.
το ερώτημα είναι: αν νιώθεις πολύ την ανάγκη να εκφράσεις κάτι στον
άλλο, αλλά η ανασφάλειά σου δε σου επιτρέπει να το κάνεις, τουλάχιστον
με αξιοπρέπεια, τί είναι καλύτερο να το εκφράσεις, έστω κι αν ληφθεί
ως κρώξιμο παράφωνου πουλιού ή να μην το εκφράσεις και να μείνεις
δειλός, αλλά αξιοπρεπής;
το σίγουρο είναι και αυτό το λέω εξ ιδίαν πείρας, ότι αν κάνεις το
πρώτο, νιώθεις παγιδευμένος στην ιδέα που ο άλλος θα σχηματίσει για
εσένα. νιώθεις παρεξηγημένος, αδικημένος και επειδή εσύ ο ίδιος
έχεις δημιουργήσει την κατάσταση αυτή με την ανικανότητά σου να
χειριστείς την κατάσταση, δεν μπορείς παρά να κατακρίνεις τον εαυτό
σου.
εξαρτούνται όμως όλα από αυτή την αποτυχημένη προσπάθεια
(η οποία πάντως όπως και να έχει είναι μια προσπάθεια!)
κάποτε, μια κοπέλα μέσα από τα φόρουμς μου είχε πει μια κουβέντα
που θα μου μείνει, μια κουβέντα που φέρνω στο μυαλό μου σε τέτοιες
καταστάσεις και την ευχαριστώ πολύ τότε που μου την είπε:
μην είσαι τόσο εύθραστη για τον έρωτά σου.
σαν τελευταία σκέψη της ημέρας αφήνω το παρακάτω:
ελπίζω την επόμενη φορά να τα καταφέρω καλύτερα...
Προσωπικά πιστεύω στα έργα και θέλω να δείχνω πράγματα με τα έργα μου στους άλλους.
Φυσικά και τα λόγια χρειάζονται, πιστεύω όμως πως μπροστά στα λόγια ωχριούν.
Κι εγώ εκφράζομαι καλύτερα με τις πράξεις μου παρά με τα λόγια...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
μα το προηγούμενο μήνυμά μου δεν περιοριζόταν μόνο στη λεκτική
επικοινωνία, δυστυχώς η ατσαλοσίνη μπορεί να εκφραστεί και με λόγια
και με πράξεις...
η ανασφάλεια που κάνει το άτομο να φέρεται άτσαλα.
ο δισταγμός επιτρέπει την παρέμβαση του νου, που τα κάνει θάλασσα.
το σώμα έχει το δικό του τρόπο να εκφράζεται και όταν αυτό το κάνει
χωρίς προσκόματα και ελεύθερα, το αποτέλεσμα είναι αρμονικό.
η ανασφάλεια ωστόσο προκαλεί δισταγμούς, που δεν είναι άλλο παρά
νοητικές υποθέσεις και σενάρια που δημιουργούνται από τη σκέψη
και μπλοκάρουν τις ελεύθερες κινήσεις.
μοιάζει λίγο με την περίπτωση που κάποιος βαδίζει στο δρόμο.
αντιλαμβάνεται ότι τον/την κοιτάνε και σκέφτεται πώς βαδίζει.
εύκολα χάνει το βηματισμό του/της και μπορεί ακόμη και να σκοντάψει.
πολλές φορές λοιπόν πιστεύω ότι η ανασφάλεια συνδέεται με ένα
νοητικό μπλοκάρισμα. επενδύουμε πολλά περισσότερα απ' ότι χρειάζεται
στη σκέψη, στις υποθέσεις, στις αμφιβολίες, κλπ. κλπ. και δεν
εμπιστευόμαστε τη δράση την ελεύθερη, την αυθόρμητη.
η ανασφάλεια εκφράζεται ως: να το κάνω ή να μην το κάνω.
και από κάτω ακολουθούν σκέψεις του τύπου: και αν τό κάνω τί θα γίνει
και αν θεωρηθεί λάθος, ή αν προκαλέσει αυτό ή το άλλο, μήπως είναι
καλύτερα να μην το κάνω, αλλά και τότε θα μετανιώσω που δεν το έκανα
κλπ. κλπ. κλπ.
δύσκολο βέβαια να ελέγξεις τη σκέψη, να την επιστρατεύσεις στο
πλευρό σου, αλλά να μην την αφήσεις να καταστρέψει το φυσικό και το
αυθόρμητο.
το να μην μπορεί κανείς να εκφραστεί όπως θα ήθελε (λεκτικά και μη) δεν είναι τόσο σοβαρό...
στο κάτω κάτω τις περισσότερες φορές και αυτός/η που έχουμε απέναντι μας το ίδιο αντιμετωπίζει...
αν αυτό δεν συμβαίνει σημαίνει πως δεν ενδιαφέρεται και έτσι παύει να έχει νόημα και η όλη υπόθεση
αυτό που έχει σημασία είναι να επιτρέπουμε στον εαυτό μας ακόμα και τέτοια "λάθη" ακόμα και αν δημιουργούνται κωμικές (συνήθως) καταστάσεις... το χιούμορ σ'αυτή την περίπτωση είναι πολύ χρήσιμο και λύνει τα όποια προβλήματα....
ανασφάλεια είναι όταν ανησυχούμε τόσο πολύ για την εικόνα που δημιουργούμε που δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να εκφραστεί ελεύθερα... είναι κρίμα σε τέτοιες περιπτώσεις να νομίζουμε πως σώζουμε την αξιοπρέπεια μας με το να προσέχουμε τι λέμε και τι κάνουμε συνεχώς... η αξιοπρέπεια και η αυτοεκτίμηση γεννιούνται στον άνθρωπο που μπορεί να αποδεχτεί λάθη, ατσαλοσύνες, μπερδέματα κ.α. σαν κάτι φυσιολογικό...
η ανασφάλεια πράγματι εκφράζεται με σκέψεις, αλλά υποκινείται από το συναίσθημα... η καθαρή σκέψη που την διέπει η λογική δεν έχει τέτοιες αμφιβολίες... το συναίσθημα όμως ναι (αυτή είναι η δουλειά του στο κάτω κάτω )
Galadriel
in God we trust
quote:Galadriel, αυτό είναι σωστό, αλλά γιά πολλούς μοιάζει δύσκολο. Ωστόσο τα πάντα στην ζωή μπορεί ο άνθρωπος να τα πετύχει αν διαθέτει ωριμότητα και σωστή κρίση. Φυσικά απαιτούνται προσπάθειες. Αρκεί αυτό. Δες γύρω σου πόσοι δηλώνουν ευτυχείς και στην ουσία βουλιάζουν μέσα στις ανασφάλειες τις φοβίες και βασανίζονται από ζήλια. Το τέλειο είναι να πράττεις τη συγκεκριμένη στιγμή αυτό που πρέπει και θέλεις. Αυτό που θα σε πληγώσει λιγότερο και θα δώσει λύση. Μερικά πράγματα φαίνονται δύσκολα. Αλλά τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.Μη μου πεις πως ποτέ δεν ένιωσες λίγη ανασφάλεια ή ζήλια. Πονάει αυτό γιά όσους κι όσες το αιστάνθηκαν. Δεν γεννιόμαστε τέλειοι απαλλαγμένοι από αρνητικά συναισθήματα. Ούτε η σοφία είναι πάντα μέρος της ζωής. Φιλικά. Ευχαριστώ.
σημασία έχει να επέλθει τέτοια ισορροπία στον εσωτερικό μας κόσμο που λογική και συναίσθημα να λειτουργούν συνδυαστικά και όχι το ένα εις βάρος του άλλου...
όταν αυτό επιτυγχάνεται οι ανασφάλειες παραμερίζουν...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
όμως έτσι είναι η ζωή .. με τα δύσκολα και τα εύκολα της καλή μου... αν προσπαθούμε συνεχώς να κάνουμε επιλογές με βάση το μικρότερο δυνατό κόστος δεν καταφέρνουμε τίποτα... σημασία έχει να ξέρουμε πως οτιδήποτε κι αν κάνουμε (ακόμα και τα πιο μικρά, ακόμη κι οι πιο ασήμαντες επιλογές) έχουν ένα κόστος ή ακόμα καλύτερα, ένα αντίκρυσμα...
και πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να το πληρώσουμε.... έτσι κατακτά κανείς την εσωτερική του ελευθερία...
όσο για μένα.... όποτε στην ζωή μου φοβήθηκα κάτι, ένιωσα ανασφάλεια ή ζήλεια ο Θεός μου έδωσε την κατάλληλη σφαλιάρα ώστε να το ξεπεράσω... κάπως σαν την ιστορία του Ιωβ... και είμαι ευγνώμων γι'αυτές τις σφαλιάρες περισσότερο απ' ότι είμαι για τα ευχάριστα που έζησα....
Galadriel
in God we trust
quote:΄Οτι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο, πριν 3 ώρες το άκουγα. Σοφότατο. ΄Οσο γιά τις σφαλιάρες έτσι αρχίζω να λέω συχνά τώρα τελευταία. Κι εγώ τον ευγνωμονώ. Τα πιό όμορφα τα πιό καθαρά τα πιό γνήσια τα πιό σημαντικά πράγματα τα έμαθα μέσα από τον πόνο. ΄Η και μέσα από δαύτον αν θες... Γι αυτό κάτι φορές πίστεψέ με δεν τον θεωρώ εχθρό ένα φίλο τον θεωρώ που μου ανοίγει τα μάτια. ΄Εστω κι αν αισθάνομαι πως ανοίγω τα μάτια σε ένα εκτυφλωτικό φως μετά από πολύμηνη παραμονή στο απόλυτο σκότος. Μου έκανες καλό. Oι απαντήσεις σου... Ευχαριστώ Galadriel
ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο λέει το τραγούδι....όσο για μένα.... όποτε στην ζωή μου φοβήθηκα κάτι, ένιωσα ανασφάλεια ή ζήλεια ο Θεός μου έδωσε την κατάλληλη σφαλιάρα ώστε να το ξεπεράσω... κάπως σαν την ιστορία του Ιωβ... και είμαι ευγνώμων γι'αυτές τις σφαλιάρες περισσότερο απ' ότι είμαι για τα ευχάριστα που έζησα....
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...