- Εγκέφαλος, Συνείδηση και Κβαντική Μηχανική - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η διάλυση του ΕΓΩ, ΕΓΩ είναι.
Αυτή είναι απο τις μεγαλύτερες <<παγίδες>> του ΕΓΩ.[σε πολλά εισαγωγικά το παγίδες]

quote:

---

Καταλαβαίνω πως το θέτεις Dr Jekyll Mr Hyde,αλλά πέρα απο τις επιλογές θέλω να το πάω πιο βαθιά.
Δεν στέκομαι στην επιφάνεια, αν κάποιος κάνει συνειδητή επιλογή ή όχι.
Η απάντηση που δίνεις, στέκεται μόνο στο τελευταίο ερώτημα.
Αν τα προσέξεις όλα, θέλουν να πάνε πιο βαθιά το συλλογισμό.

Για να τους το κάνει γνωστό [την ύπαρξη του ΕΓΩ] και να τους το δείξει, δείχνει πως υπάρχει ήδη ο ΝΟΥΣ ως δομή στους πρωτόπλαστους, άρα και το ΕΓΩ ως κομμάτι-μέρος του ΝΟΥ.
Δείχνοντας τους όμως το ΕΓΩ, ότι υπάρχει και ποιο και τι είναι, τους βάζει τη σκέψη, την ιδέα στο νού.
Δηλαδή τους βάζει σε πειρασμό, γι' αυτό λέει ο Ιησούς "μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν" [μη μας βάζεις σε πειρασμό].
Ο Θεός[Όν Δημιουργίας] είναι που τους βάζει τον πειρασμό, τη σκέψη στο νού και όχι κάποιος διάβολος/σατανάς.
Γιατί τους βάζει όμως σε σκέψη, σε πειρασμό;
Και γιατί αφού το κάνει, αφού τους βάζει τη σκέψη στο νού[αυτό σημαίνει ότι τους κάνει ΓΝΩΣΤΟ ότι υπάρχει το ΕΓΩ], δε τους λέει τίποτα άλλο και τους αφήνει και καλά πλήρως ελεύθερους;
Μήπως το ΕΓΩ[ο ένας αρχικός σπόρος] ως δομή του ΝΟΥ είναι μέσα στο <<παιχνίδι>> της Δημιουργίας;
Εδώ είναι τα κουμπιά της Αλέξαινας...[χεχεχε]

---

Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 29/12/2011 03:10:38

Φίλτατοι,
Μια ιστορία λέει:

Περπατάς στη μέση μιας γέφυρας ψηλά και κάτω είναι φωτιά,άβυσσος,ότι θες να φανταστείς.
Πίσω σου στέκεται ένας άγγελος και μπροστά σου ένας διάβολος.
Και οι δύο σου κουνάνε το μαντήλι και κάνουν την ίδια ερώτηση,με ποιόν είσαι,σε ποιανού μεριά θα πας.
Εσύ ρωτάς, υπάρχει τρίτη λύση;
Υπάρχει, πηδάς στην άβυσσο. [ιστορία είναι,το νόημα έχει σημασία,μη πάει να πηδήξει κανένας σε καμιά άβυσσο ή σε κάνα γκρεμό, έτσι;...χεχε]

Μήπως για το ΕΓΩ ακούγεται ανορθόδοξη και παραπλανητική;
Μήπως γιατί το ΕΓΩ θέλει απο κάπου να πιαστεί;

Αυτό που λες προς το τέλος ισχύει, είναι το κέλυφος, το ΕΓΩ δεν μπορεί να <<σκοτώσει το ΕΓΩ>>.
Αλλά γιατί το ΕΓΩ να <<σκοτώσει>> το ΕΓΩ;

Θα σου πεί ο φίλτατος πιο πάνω με τη σούπα, ότι είναι σα να λες ένα κομμάτι της συνείδησης πάει να επιβληθεί και να <<εξοντώσει>> ένα άλλο κομμάτι της συνείδησης.
Αφού και τα δύο κομμάτια είναι συνείδηση.
Και έτσι είναι.
Δεν είναι άλλο πράγμα η συνείδηση και άλλο το περιεχόμενο της.
Μη μπερδεύεσαι.
Η συνείδηση είναι το περιεχόμενο της.

Τι θα πεί διάλυση του ΕΓΩ;

Η διάλυση του ΕΓΩ [η κατάσταση διάλυσης] οδηγεί σε μια άλλη κατάσταση στο μη-ΕΓΩ.
Και η κατάσταση του μη-ΕΓΩ, πάλι κατάσταση ΕΓΩ είναι.

Έχει τον ένα αρχικό σπόρο του ΕΓΩ και απ' αυτόν βγαίνει και η κατάσταση ΕΓΩ και η κατάσταση μη-ΕΓΩ.

Δεν διαλύεται τίποτα, συνεχίζει να υπάρχει.
Είναι σα το αυτοκίνητο με τη μηχανή του αναμμένη[κάνει θόρυβο και απ'την εξάτμιση βγάζει καυσαέριο].
Οταν είναι αναμμένη η μηχανή ακόμα και στο ρελαντί κάνει θόρυβο[όσο αθόρυβο και να ναι όπως τα σημερινά,πάλι κάνει θόρυβο,ανεπαίσθητο αλλά θόρυβο].

Δε πας όμως μ'ένα κασμά να διαλύσεις τη μηχανή.
Ούτε όμως την αφήνεις μόνη της συνέχεια στο ρελαντί μέχρι να καεί ή να τελειώσει η βενζίνη για να σταματήσει.

Αυτό που ξεχνάμε είναι το γύρισμα του κλειδιού.
Γυρνάει το κλειδάκι του αυτοκινήτου και η μηχανή σβήνει-σταματά να λειτουργεί και εξ αυτού ο θόρυβος σωπαίνει.
Και νοιώθεις να απλώνεται η πραγματική ησυχία, ούτε τα μουγκρητά του θορύβου της μηχανής, ούτε ο ανεπαίσθητος ήχος στο ρελαντί.
Αν ανάψει πάλι η μηχανή, πάρει μπρος, επανέρχεται και ο θόρυβος δυνατός ή ανεπαίσθητος.

quote:

---

quote:

---

Καταλαβαίνω τι λες Dr Jekyll Mr Hyde, αλλά αν προσέξεις πιο καλά το συλλογισμό που κάνω, επι της ουσίας το ίδιο πράγμα λέμε.
Το θέμα δεν είναι μόνο στα φαινομενικά αρνητικά όπως τα παραδείγματα με τα τσιγάρα ή τα χημικά απόβλητα.
Το θέμα στο συλλογισμό, που παραθέτω, επεκτείνεται είτε οι πράξεις είναι θετικές ή αρνητικές, γι' αυτό χρησιμοποιώ τα "καλά" και τα "κακά" ΕΓΩ σε εισαγωγικά, για να δείξω ότι πάντα ΕΓΩ είναι.
Δηλαδή και το να βοηθήσεις κάποιον κάνοντας μια δουλειά αντί γι' αυτόν ΕΓΩ είναι, αλλά και το να βλάψεις κάποιον προκαλώντας του πόνο ψυχής ή σώματος πάλι ΕΓΩ είναι.

Ο αρχικός σπόρος του ΕΓΩ είναι ένας κι απ' αυτόν απορρέουν πολλοί σπόροι είτε φαινομενικά είναι "καλοί" ή "κακοί".
Καταλαβαίνεις το συλλογισμό που παραθέτω;

---

Δεν είμαι σίγουρος. Πάντως η ουσία είναι αυτή: Πίσω από κάθε πράξη υπάρχει ένα κίνητρο. Αυτό το κίνητρο μπορεί να έρχεται από το Εγώ, και μπορεί να έρχεται και απο την Συνείδηση. Μια φαινομενικά καλή πράξη που πηγάζει απο το Εγώ μπορεί να είναι λάθος και μια φαινομενικά κακή πράξη που πηγάζει από τη Συνείδηση μπορει να είναι σωστή. Τίποτα δεν αποκλείεται. Το να πούμε μιλώντας θεωρητικά ότι κάτι σίγουρα πηγάζει από το Εγώ ή ότι κάτι σίγουρα πηγάζει από την συνείδηση, είναι σφάλμα. Το τι πηγάζει από πού, το ξέρουμε μόνο για τον εαυτό μας, εμπειρικά, την στιγμή που καλούμαστε να πάρουμε την επιλογή (και εφόσον είμαστε "ξύπνιοι" εκείνη την ώρα).

---

Έτσι ακριβώς, εφόσον είμαστε "ξύπνιοι" εκείνη την ώρα.
Επειδή ψάχνεις και τις ανατολίτικες φιλοσοφίες απ'όσο έχω καταλάβει,να το πώ΄αλλιώς.
Κάθε δράση φέρνει αντίδραση, ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος[βλέπε κάρμα δηλαδή].
Και το καλό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κακό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κάρμα είναι χρέος.
Και οι ανατολίτικες φιλοσοφίες με τις μετενσαρκώσεις, λένε ότι ξανάρχεσαι να ξεπληρώσεις το χρέος.
Αυτό δε σημαίνει να πάψουμε να δίνουμε ή να δεχόμαστε βοήθεια.
Αλλά αυτό που λες εσύ να μαστε "ξύπνιοι".
Όπως λένε και οι κινέζοι "μη μου δίνεις έτοιμα τα ψάρια, μάθε με-δείξε μου να ψαρεύω μόνος μου".
Αλλά επειδή το έχω ψάξει αρκετά σε επίπεδο πληροφοριών και διασταύρωσης στοιχείων, υπάρχουν πολλοί που θέλουν να σου φορτώσουν τα δικά τους βάρη στις περισσότερες διδασκαλίες.
Υπάρχουν καπάτσοι,καταφερτζήδες σε διάφορες διδασκαλίες και διαλογιστικά ρεύματα που σου λένε:
Κάνε εκείνο και το άλλο, μη κάνεις εκείνο και το άλλο, κάνε σέβα, αλλά τι είδους σέβα;

Και καλά σέβα στο δάσκαλο, στο όνομα του δασκάλου και τέτοια, και στην ουσία η σέβα που σου λένε να κάνεις έχει κίνητρα βάσει των δικών τους επιθυμιών,αναγκών και συμφερόντων.

Και οι επαναλήψεις με άγια ονόματα του Θεού, του Δασκάλου που και καλά σου δίνουν και σου λένε να τα λες και να οραματίζεσαι το Δάσκαλο στο τρίτο μάτι[έχω γράψει περισσότερα και σε δύο άλλα θέματα γι' αυτά], είναι φαινόμενο πλασίμπο.
Το ΝΟΥ σου προσπαθούν να ξεγελάσουν και να του δώσουν μια τροφή-ιδέα-σκέψη να παίζει. Αυτό είναι όλο.
Για να νομίζεις και καλά εσύ πως σε βοηθά κάποιος άλλος να κάνεις το λινκ. Πλασίμπο δηλαδή.
Το λινκ εσωτερικά το κάνει ο καθένας μόνος του, εφόσον ο ΝΟΥΣ του έχει καταλάβει και δεν έχει κενά όπως λέει ο φίλος ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ.
Τα άλλα είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε και σε δουλειά να βρισκόμαστε.
Και βρίσκονται και κάποιοι καταφερτζήδες που βλέπουν τη δίψα που έχεις και προσπαθούν να σου κανονίσουν τη ζωή με τα δικά τους θέλω προβάλλοντας επάνω σου και λέγοντας διάφορα ότι έτσι πρέπει στο όνομα του δασκάλου και έτσι πρέπει για το κάρμα και ένα σωρό τέτοια τραβηγμένα απο τα μαλλιά.
Όποιος δεν έχει καλύψει τα κενά στη διάνοια του όπως λέει και ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ, μπορεί να τη πατήσει.

quote:

---

quote:

---

Καταλαβαίνω πως το θέτεις Dr Jekyll Mr Hyde,αλλά πέρα απο τις επιλογές θέλω να το πάω πιο βαθιά.
Δεν στέκομαι στην επιφάνεια, αν κάποιος κάνει συνειδητή επιλογή ή όχι.
Η απάντηση που δίνεις, στέκεται μόνο στο τελευταίο ερώτημα.
Αν τα προσέξεις όλα, θέλουν να πάνε πιο βαθιά το συλλογισμό.

Για να τους το κάνει γνωστό [την ύπαρξη του ΕΓΩ] και να τους το δείξει, δείχνει πως υπάρχει ήδη ο ΝΟΥΣ ως δομή στους πρωτόπλαστους, άρα και το ΕΓΩ ως κομμάτι-μέρος του ΝΟΥ.
Δείχνοντας τους όμως το ΕΓΩ, ότι υπάρχει και ποιο και τι είναι, τους βάζει τη σκέψη, την ιδέα στο νού.
Δηλαδή τους βάζει σε πειρασμό, γι' αυτό λέει ο Ιησούς "μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν" [μη μας βάζεις σε πειρασμό].
Ο Θεός[Όν Δημιουργίας] είναι που τους βάζει τον πειρασμό, τη σκέψη στο νού και όχι κάποιος διάβολος/σατανάς.
Γιατί τους βάζει όμως σε σκέψη, σε πειρασμό;
Και γιατί αφού το κάνει, αφού τους βάζει τη σκέψη στο νού[αυτό σημαίνει ότι τους κάνει ΓΝΩΣΤΟ ότι υπάρχει το ΕΓΩ], δε τους λέει τίποτα άλλο και τους αφήνει και καλά πλήρως ελεύθερους;
Μήπως το ΕΓΩ[ο ένας αρχικός σπόρος] ως δομή του ΝΟΥ είναι μέσα στο <<παιχνίδι>> της Δημιουργίας;
Εδώ είναι τα κουμπιά της Αλέξαινας...[χεχεχε]

---

Νομίζω κατάλαβα πού το πας. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να συζητηθεί σε ένα φόρουμ. Αν και έχουν γίνει παρόμοιες συζητήσεις ανα καιρούς, χωρίς μάλλον να μπουν σε πολύ βάθος.

---

Εμ, εδώ είναι τα κουμπιά της αλέξαινας και τα νέα της αλεξάντρας.
Πολύ φοβούμαι όπως λέει και ο μάρκουλης του σεφερλή, ότι η δημιουργία παίζει πόρτες-πλακοτό-φεύγα-γκιουλμπαχάρ-μουλτεζίμ, τάβλι δηλαδή στη καμπούρα μας.

σκοτεινός μάγος & σκοτεινή μαγισοπούλα VS παιχνίδια σκιάς
τo puzzle της χιλιετίας

Edited by - YUGI-OH on 29/12/2011 12:21:28

quote:

---

Αφού και τα δύο κομμάτια είναι συνείδηση.
Και έτσι είναι.

---

Οκ, κάνε αυτοπαρατήρηση.. και έλα να τα ξαναπούμε
(Άλλο πράγμα η συνείδηση, άλλο πράγμα ο ψυχολογικός εαυτός που "καταλαμβάνει" συνείδηση)

quote:

---

Επειδή ψάχνεις και τις ανατολίτικες φιλοσοφίες απ'όσο έχω καταλάβει,να το πώ΄αλλιώς.
Κάθε δράση φέρνει αντίδραση, ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος[βλέπε κάρμα δηλαδή].
Και το καλό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κακό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κάρμα είναι χρέος.
Και οι ανατολίτικες φιλοσοφίες με τις μετενσαρκώσεις, λένε ότι ξανάρχεσαι να ξεπληρώσεις το χρέος.

---

Το κάρμα/ντάρμα υπάρχει επειδή υπάρχει το Εγώ. Όταν βγαίνεις από το Εγώ είσαι έξω από το κάρμα-ντάρμα και έξω από το καλό-κακό. Η δυικότηα ανήκει στο Εγώ.

quote:

---

Εμ, εδώ είναι τα κουμπιά της αλέξαινας και τα νέα της αλεξάντρας.
Πολύ φοβούμαι όπως λέει και ο μάρκουλης του σεφερλή, ότι η δημιουργία παίζει πόρτες-πλακοτό-φεύγα-γκιουλμπαχάρ-μουλτεζίμ, τάβλι δηλαδή στη καμπούρα μας.

---

Μπα, από αυτή την άποψη δεν είναι σημαντικό. Θες και άλλη θεωρητική γνώση; Τι να την κάνεις.

Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 29/12/2011 13:28:23

quote:

---

quote:

---

Θα σου πεί ο φίλτατος πιο πάνω με τη σούπα, ότι είναι σα να λες ένα κομμάτι της συνείδησης πάει να επιβληθεί και να <<εξοντώσει>> ένα άλλο κομμάτι της συνείδησης.

---

Πάμε ξανά.. άλλο συνείδηση άλλο Εγώ. Ρώτα τον Πλάτωνα να σου εξηγήσει, που έχει εξαλείψει το Εγώ του.

---

Έγινε,καλά ντάξει.

Απ' αυτό που γράφεις εδώ σ'αυτό το κομμάτι, στο προηγούμενο και στο επόμενο quote αλλά και έτσι όπως τα χεις κομματιάσει, καταλαβαίνω ότι δεν έχεις καταλάβει ούτε το ελάχιστο σ'αυτό που λέω.

Ο φίλτατος Πλάτωνας τον οποίο επικαλείσαι και στον οποίο με παραπέμπεις,για δες τι έχει γράψει παραπάνω αναφερόμενος στο ΕΓΩ:

quote:

---

Έχει πάντα κέντρο, περιφέρεια, και κατεύθυνση. Είναι ο κύριος υπαιτιος της σούπας, (το γνωστο) που ανέφερα, και ρώτησα αν μπορεί κάποιος να βγει.

---

Η διάλυση του ΕΓΩ είναι μια επέκταση του ΕΓΩ.
Το ΕΓΩ ως κέντρο,είναι αυτό που επεκτείνεται.
Με το που λες διάλυση περιέχεται πρόθεση και άρα ΕΓΩ.

quote:

---

quote:

---

Αφού και τα δύο κομμάτια είναι συνείδηση.
Και έτσι είναι.

---

Οκ, κάνε αυτοπαρατήρηση.. και έλα να τα ξαναπούμε
(Άλλο πράγμα η συνείδηση, άλλο πράγμα ο ψυχολογικός εαυτός που "καταλαμβάνει" συνείδηση)

---

Έγινε,καλά ντάξει.

Εσύ με το συνείδηση μάλλον εννοείς αυτό που λένε συνειδητότητα.

Η συνείδηση είναι τα πάντα που έχουν καταγραφεί απο την ημέρα που γεννήθηκες και όλη η μνήμη της ύπαρξης σου.
Κομμάτια της συνείδησης έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους.
Έτσι έχουμε επέκταση του ΕΓΩ με τη σούπα της συνείδησης.

Κάνε κάνα ταξίδι να συναντήσεις κρισναμούρτι[δεν είναι ανάγκη να ναι μακρινό στα άστρα,το ίντερνετ με μερικά κλίκ είναι δίπλα στο ποντίκι] να τα ξεκαθαρίσεις πρώτα[Ξεκαθάρισε εσύ την αυτοπαρατήρηση, το παρατηρητής-παρατηρούμενο και τι είναι παρατήρηση], ξαναδιάβασε και αυτές τις δέκα γραμμές που έγραψα και τις τεμάχισες σε τρία κομμάτια[τις πετσόκοψες λέμε!],και αφού τα μελετήσεις και κατανοήσεις τι λένε αυτά που έγραψα, έλα να τα ξαναπούμε.

Τις ξαναβάζω εδώ για να το ξαναδείς στο σύνολο:

quote:

---

Αυτό που λες προς το τέλος ισχύει, είναι το κέλυφος, το ΕΓΩ δεν μπορεί να <<σκοτώσει το ΕΓΩ>>.
Αλλά γιατί το ΕΓΩ να <<σκοτώσει>> το ΕΓΩ;

Θα σου πεί ο φίλτατος πιο πάνω με τη σούπα, ότι είναι σα να λες ένα κομμάτι της συνείδησης πάει να επιβληθεί και να <<εξοντώσει>> ένα άλλο κομμάτι της συνείδησης.
Αφού και τα δύο κομμάτια είναι συνείδηση.
Και έτσι είναι.
Δεν είναι άλλο πράγμα η συνείδηση και άλλο το περιεχόμενο της.
Μη μπερδεύεσαι.
Η συνείδηση είναι το περιεχόμενο της.

---

Τα επόμενα στα οποία έκανες σχόλια

quote:

---

quote:

---

Επειδή ψάχνεις και τις ανατολίτικες φιλοσοφίες απ'όσο έχω καταλάβει,να το πώ΄αλλιώς.
Κάθε δράση φέρνει αντίδραση, ο νόμος της αιτίας και του αποτελέσματος[βλέπε κάρμα δηλαδή].
Και το καλό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κακό κάρμα, κάρμα είναι.
Και το κάρμα είναι χρέος.
Και οι ανατολίτικες φιλοσοφίες με τις μετενσαρκώσεις, λένε ότι ξανάρχεσαι να ξεπληρώσεις το χρέος.

---

Το κάρμα/ντάρμα υπάρχει επειδή υπάρχει το Εγώ. Όταν βγαίνεις από το Εγώ είσαι έξω από το κάρμα-ντάρμα και έξω από το καλό-κακό. Η δυικότηα ανήκει στο Εγώ.

---

Γιατί που είδες να λέω κάτι αντίθετο;
Αυτό λέω απ' την αρχή σε ότι έχω ποστάρει σ'αυτό το θέμα.
Μάλλον δεν έχεις κατανοήσει αυτά που έχω γράψει.
Το καλό-κακό είναι το ίδιο πράγμα και είναι του ΕΓΩ.
Όταν σβήνει η μηχανή, έρχεται απουσία του ΕΓΩ και είναι εκτός καλού-κακού.
Ξαναδες αυτά που έχω ποστάρει στο θέμα.

quote:

---

quote:

---

Εμ, εδώ είναι τα κουμπιά της αλέξαινας και τα νέα της αλεξάντρας.
Πολύ φοβούμαι όπως λέει και ο μάρκουλης του σεφερλή, ότι η δημιουργία παίζει πόρτες-πλακοτό-φεύγα-γκιουλμπαχάρ-μουλτεζίμ, τάβλι δηλαδή στη καμπούρα μας.

---

Μπα, από αυτή την άποψη δεν είναι σημαντικό. Θες και άλλη θεωρητική γνώση; Τι να την κάνεις.

---

χεχεχε...έτσι.
Σούπα και επέκταση του ΕΓΩ με κέντρο το ΕΓΩ.
Το πιάνεις;

σκοτεινός μάγος & σκοτεινή μαγισοπούλα VS παιχνίδια σκιάς
τo puzzle της χιλιετίας

Edited by - YUGI-OH on 29/12/2011 22:52:30

Το Είναι του ανθρώπου λοιπόν, δεν έρχεται σε σύγκρουση μεταξύ του, είναι Ένα. Αυτός που συγκρούεται είναι οι διάφορες οντότητες-εγώ οι οποίες φυλακίζουν μέσα τους μέρη του Είναι μας, το οποία πρέπει να τα απελευθερώσουμε αν θέλουμε να σταματήσει η σύγκρουση.
Με πιο απλά λογάκια.
Ο άνθρωπος έχει μια Χ ενέργεια. Επίσης ο άνθρωπος έχει νου και συναίσθημα (και άλλα πράγματα).

Την ενέργεια λοιπόν αυτή, εμφανίζονται κάποιες ας τις πούμε οντότητες, οι οποίες "τρώνε" από αυτή και την φυλακίζουν μέσα τους.
Όταν λοιπόν η οντότητα-Εγώ φωλιάζει στην ενεργειακή μας οντότητα, ελέγχει αυτομάτως τον νου μας (ανάλογα με το πόσο ισχυρή είναι) καθώς και συναισθήματα και άλλες δικές μας λειτουργίες. Είναι σαν ένας Ιός δηλαδή. Ανα πάσα στιγμή μπορεί χιλιάδες Εγώ να ελέγχουν τον νου μας 9εξού και η συνεχής φλυαρία του νου).
Εμείς για να πάρουμε την ενέργεια μας πίσω, και να αποβάλλουμε την επιρροή αυτών των οντοτήτων-εγώ, πρέπει να τις σκοτώσουμε. Πρέπει να πάρουμε την ενέργειά μας πίσω. Είναι κατανοητό αυτό που λέω;

Όταν τις σκοτώνουμε, η ενέργειά τους επιστρέφει στο Είναι μας.
(Αυτό δεν είναι το τέλος του έργου, το έργο συνεχίζει και πέρα απο εκεί)

Εσύ πώς θα έλεγες το ίδιο πράγμα που είπα με δικά σου λόγια;(εφόσον συμφωνείς)

quote:

---

Γιατί που είδες να λέω κάτι αντίθετο;
Αυτό λέω απ' την αρχή σε ότι έχω ποστάρει σ'αυτό το θέμα.
Μάλλον δεν έχεις κατανοήσει αυτά που έχω γράψει.
Το καλό-κακό είναι το ίδιο πράγμα και είναι του ΕΓΩ.
Όταν σβήσει η μηχανή, έρχεται απουσία του ΕΓΩ και είναι εκτός καλού-κακού.
Ξαναδες αυτά που έχω ποστάρει στο θέμα.

---

Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 29/12/2011 23:30:57