- Ρωμιοι = Ελληνες - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Σωστή παρατήρηση φίλε μου , ωστόσο έχω να παρατηρήσω το εξής:"Εφόσον έτσι είναι και ως υποταγμένοι και κατόπιν επιβολής χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο για να αυτο-προσδιορίζονται...τότε δεν υπήρχε λόγος -μα κανένας- ο Διάκος να αυτοπροσδιορισθεί ως Ρωμιός , διότι αυτό δεν θα δήλωνε αντίσταση και άρνηση προς τους δολοφόνους του!

Σωστά λοιπόν αναφέρεται -κατα την γνώμη μου- ότι είπε :"Εγώ Γραικός γεννήθηκα...."

---

Ναι συμφωνώ σε αυτό, διότι μαχόταν για να ελευθερώσει τον ελληνισμό. Αλλά μου φαίνεται οτι γενικά μπερδεύουν τον ελληνισμό με την ρωμιοσύνη πολλοί άνθρωποι.. π.χ. ο Ρίτσος στο "την ρωμιοσύνη μην την κλαις", τον ελληνισμό δεν εννοούσε;

quote:

---

Εφόσον το τολμήσατε, χρεώνοντάς μου άγνοια, θα πρέπει εσείς, αν έχετε ανδρισμό, να βγείτε και να απαντήσετε σε αυτό που σας ρωτώ.

---

Να δούμε εσύ πότε θα απαντήσεις σε αυτό που ρώτησα εγώ. Αν το ξέχασες να στο θυμίσω:

quote:

---

Δηλαδή, αυτός που είπε, «εγώ Ρωμιός γεννήθηκα, Ρωμιός και θα πεθάνω», δεν ήταν Έλληνας ή ήταν λιγότερο Έλληνας από σένα;

---

Σε ποιόν αναφερόσουν;

quote:

---

quote:

---

Σωστή παρατήρηση φίλε μου , ωστόσο έχω να παρατηρήσω το εξής:"Εφόσον έτσι είναι και ως υποταγμένοι και κατόπιν επιβολής χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο για να αυτο-προσδιορίζονται...τότε δεν υπήρχε λόγος -μα κανένας- ο Διάκος να αυτοπροσδιορισθεί ως Ρωμιός , διότι αυτό δεν θα δήλωνε αντίσταση και άρνηση προς τους δολοφόνους του!

Σωστά λοιπόν αναφέρεται -κατα την γνώμη μου- ότι είπε :"Εγώ Γραικός γεννήθηκα...."

---

Ναι συμφωνώ σε αυτό, διότι μαχόταν για να ελευθερώσει τον ελληνισμό. Αλλά μου φαίνεται οτι γενικά μπερδεύουν τον ελληνισμό με την ρωμιοσύνη πολλοί άνθρωποι.. π.χ. ο Ρίτσος στο "την ρωμιοσύνη μην την κλαις", τον ελληνισμό δεν εννοούσε;

---

Θα έπρεπε ο ίδιος ο Ρίτσος να μας εξηγήσει τι εν-νοούσε...
Και πάλι πάντως σωστή η παρατήρησή σου , ένας λαός καρα-μπερδεμένος ανάμεσα στις ρίζες του ... στην Ρωμιοσύνη και στον Χριστιανισμό!
Θέλουμε και τον Αριστοτέλη και τον Επίκουρο...θέλουμε και τον Μ.Κων/νο και τα θέλουμε όλα γενικά μέσα στο σέϊκερ....οπότε τι βγαίνει???

Ασφαλώς ένα τουρλομπούκι...δηλ ο Νεο-Έλληνας...μια πολυδιασπασμένη προσωπικότητα!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Θεωρω γελοιο αλλα και αδυνατο,οι ανθρωποι της εποχης που αισθανοταν ελληνες,να δεχτηκαν να οικιοποιηθουν ενα ονομα ενος αλλου λαου,για να εθνοπροσδιοριστουν,οταν γνωριζαν οτι το δικο τους ονομα ειναι το πιο ενδοξο ολων των εποχων.Εμεις ψηλε μου,δεν ειμαστε γερμανοι,ανθρωποι χωρις παρελθον,για να οικιοποιηθουμε και να σφετεριστουμε το ονομα της ρωμης οπως εκανε ο καρλομαγνος.Ισα ισα,ο δικος μας πολιτισμος και το δικο μας ενδοξο ονομα προσπαθησαν και προσπαθουν να σφετεριστουν αλλοι.

Ειναι περα απο καθε λογικη λοιπον το ονομα ρωμαιος για εναν ελληνα,για αυτο και με τη πρωτη ευκαιρεια,ο λαος μας το απεβαλε μια και καλη απο πανω του,αλλα δυστυχως υπαρχουν ακομα καποια βυζαντινα φαντασματα,που προσπαθουν να μας πεισουν οτι κακως εγινε αυτο,και οτι το κανονικο μας ονομα ειναι ρωμιος.

quote:

---

Να δούμε εσύ πότε θα απαντήσεις σε αυτό που ρώτησα εγώ. Αν το ξέχασες να στο θυμίσω:

quote:

---

Δηλαδή, αυτός που είπε, «εγώ Ρωμιός γεννήθηκα, Ρωμιός και θα πεθάνω», δεν ήταν Έλληνας ή ήταν λιγότερο Έλληνας από σένα;

---

Σε ποιόν αναφερόσουν;

---

Πολύ βιάζεσαι. Κάτσε πρώτα να δούμε τι θα μας φέρει ο Craven.

quote:

---

Πολύ βιάζεσαι. Κάτσε πρώτα να δούμε τι θα μας φέρει ο Craven.

---

Δυστυχώς δεν βιάζομαι καθόλου φίλτατε, περίμενα αρκετά. Και το τι θα φέρει κάποιος άλλος μου είναι αδιάφορο.

Το ερώτημα ήταν απλούστατο και απέφυγες ν' απαντήσεις για ευνόητους λόγους.

Αρκετά ασχολήθηκα.

quote:

---

Δημοτικά Τραγούδια

για την Μάχη της Αλαμάνας

[1]

Τρία πουλάκια κάθουνταν ψηλά στη Χαλκουμάτα.
Το 'να τηράει τη Λειβαδιά και τ' άλλο το Ζητούνι,
το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει:
- Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα.
Μην' ο Καλύβας έρχεται, μην' ο Λεβεντογιάννης;
- Νουδ' ο Καλύβας έρχεται νουδ' ο Λεβεντογιάννης.
Ομέρ Βρυώνης πλάκωσε με δεκαοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ' αγροίκησε πολύ του κακοφάνη.
Ψηλή φωνή εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει.
"Τον ταϊφά μου σύναξε, μάσε τα παλληκάρια,
δώσ' τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις χούφτες,
γλήγορα για να πιάσουμε κάτω στην Αλαμάνα,
που 'ναι ταμπούρια δυνατά κι όμορφα μετερίζια".

Παίρνουνε τ' αλαφριά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,
στην Αλαμάνα φτάνουνε και πιάνουν τα ταμπούρια.
"Καρδιά, παιδιά μου" φώναξε, "παιδιά μη φοβηθείτε,
σταθείτε αντρειά σαν Έλληνες και σα Γραικοί σταθείτε".

Ψιλή βροχούλαν έπιασε κι ένα κομμάτι αντάρα,
τρία γιουρούσιαν έκαμαν, τα τρία αράδα αράδα.
Έμεινε ο Διάκος στη φωτιά με δεκαοχτώ λεβέντες.
Τρεις ώρες επολέμαε με δεκαοχτώ χιλιάδες.
Βουλώσαν τα κουμπούρια του κι ανάψαν τα τουφέκια,
κι ο Διάκος εξεσπάθωσε και στη φωτιά χουμάει.
Ξήντα ταμπούρια χάλασε κι εφτά μπουλουκμπασήδες,
και το σπαθί του κόπηκε ανάμεσα απ' τη χούφτα
και ζωντανό τον έπιασαν και στον πασά τον πάνουν.
Χίλιοι τον παν από μπροστά και χίλιοι από κατόπι.

Κι ο Ομέρ Βρυώνης μυστικά στο δρόμο τον ερώτα:
"Γίνεσαι Τούρκος Διάκο μου, την πίστη σου ν' αλλάξεις,
να προσκυνήσεις στο τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσεις;"
Κι εκείνος τ' αποκρίθηκε και στρίφτει το μουστάκι:
"Πάτε κι εσείς κι η πίστη σας, μουρτάτες να χαθείτε!
Εγώ Γραικός γεννήθηκα Γραικός θε ν' αποθάνω.
Α, θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες
μόνον εφτά μερών ζωή θέλω να μου χαρίστε,
όσο να φτάσει ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βόγιας".
Σαν τ' άκουσε ο Χαλίλμπεης, αφρίζει και φωνάζει:
"Χίλια πουγκιά σας δίνω γω κι ακόμα πεντακόσια,
το Διάκο να χαλάσετε, το φοβερό τον κλέφτη,
γιατί θα σβήσει τη Τουρκιά κι όλο μας το ντοβλέτι".

Το Διάκο τότε παίρνουνε και στο σουβλί τον βάζουν.
Ολόρτο τον εστήσανε κι αυτός χαμογελούσε,
την πίστη τους τούς ύβριζε, τους έλεγε μουρτάτες:
"Σκυλιά, κι α' με σουβλίσετε ένας Γραικός εχάθη.
Ας είναι ο Οδυσσεύς καλά και ο καπετάν Νικήτας,
που θα σας σβήσουν την Τουρκιά κι όλο σας το ντοβλέτι".

Άλλη παραλλαγή του τραγουδιού

[2]

Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα,
καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.
-Ουδ' ο Καλύβας έρχεται, ουδ' ο Λεβεντογιάννης,
Ομέρ-Βρυώνης πλάκωσε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ'αγρίκησε, πολύ του κακοφάνη,
ψιλή φωνή ν' εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει:
- Το στράτευμά μου σύναξε, μάσε τα παληκάρια,
δωσ' τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις φούχτες
γλήγορα και να πιάσωμε κάτω στην Αλαμάνα,
όπου ταμπούρια δυνατά έχει και μετερίζια.

Επήραν τ' αλαφρά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,
στην Αλαμάναν' έφτασαν κι' έπιασαν τα ταμπούρια.
-Καρδιά, παιδιά μου, φώναξε, παιδιά μη φοβηθήτε,
ανδρεία ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθήτε!

Εκείνοι εφοβήθηκαν κι' εσκόρπισαν στους λόγγους.
Έμειν' ο Διάκος στη φωτιά με δεκοχτώ λεβέντες,
τρεις ώρες επολέμαε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Σκίστηκε το τουφέκι του κι' εγίνηκε κομμάτια,
και το σπαθί του έσυρε και στη φωτιά ν' εμπήκε,
έκοψε Τούρκους άπειρους κι' εφτά μπουλουκμπασάδες.
Πλην το σπαθί του έσπασε ν'απάν' από τη χούφτα
κι' έπεσ' ο Διάκος ζωντανός εις των εχθρών τα χέρια.
Χίλιοι τον πήραν απ' εμπρός και δυο χιλιάδες πίσω.

Κι' Ομέρ Βριώνης μυστικά στο δρόμο τον ερώτα:
- Γένεσαι Τούρκος, Διάκο μου, την πίστη σου ν' αλλάξης,

να προσκυνάς εις το τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσης;
Κι' εκείνος τ' απεκρίθηκε και με θυμό του λέει:
-Πάτε κι' εσείς και' η πίστη σας, μουρτάτες να χαθήτε,
εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ' απεθάνω.
Αν θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες,
μόνο πέντ' έξι ημερών ζωή να μου χαρίστε,
όσο να φτάσ' ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βάγιας.

Σαν τ' άκουσ' ο Χαλίλμπεης με δάκρυα φωνάζει:
-Χίλια πουγγιά σας δίνω 'γω κι' ακόμα πεντακόσια,
το Διάκο να χαλάσετε, το φοβερό τον κλέφτη,
ότι θα σβήση την Τουρκιά και όλο το Δοβλέτι.

Το Διάκο τον επήρανε και στο σουβλί τον βάλαν,
Ολόρθο τον εστήσανε, κι' αυτός χαμογελούσε.
Την πίστη τους τους έβριζε, τους έλεγε μουρτάτες.
- Εμέν' αν εσουβλίσετε , ένας Γραικός εχάθη
ας είν' καλά ο Οδυσσεύς κι' ο καπιτάν Νικήτας,
αυτοί θα κάψουν την Τουρκιά κι' όλο σας το Δοβλέτι.

[3]

Η Πελοποννησιακή παραλλαγή του τραγουδιού

Τρεις περδικούλες κάθουνται στου Διάκου το ταμπούρι,
μίνια τηράει τη Λειβαδιά κι' άλλη το Καρπενήσι,
η Τρίτη νη καλύτερη μοιρολογάει και λέει:

- Πολλή μαυρίλα ν' έρχεται στου Διάκου το ταμπούρι
καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.
- Μήτε ο Καλύβας έρχεται μητ' ο Λεβεντογιάννης,
Ομέρ Βριγιώνης, το σκυλί, με δεκοχτώ χιλιάδες.

Και ο σεΐζης του μιλάει του Διάκου και του λέει:
- Διάκο, πάμε να φύγουμε, πάμε στην Αλασσόνα,
π' εκεί είν' ο τόπος δυνατός, ταμπούρια για να πιάσ' με
τ' ασκέρια σου κιοτέψανε και πήρανε τους λόγγους.

Κι' έμειν' ο Διάκος μοναχός, με δεκοχτώ νομάτους,
τρεις ημερούλες πολεμάει και τρία μερονύχτια.
Εμαύρισε κι' αράχνιασε, σα μαύρη καλιακούδα,
απ' τις μπαρούτες τις πολλές κι' απ'τα πολλά τα σμπάρα.

Τσακίστη το ντουφέκι του απ'τα πολλά ντουφέκια,
το 'σπασε το σπαθάκι του απάν' από τη χούφτα,
τότε τον πιάσαν ζωντανόν κειν' τα κοντοτουρκάκια.

Κι' ο Ομέρ-Βριγιώνης, το σκυλί, του Διάκου πάει και λέει:
- Διάκο, Τούρκος δε γένεσαι, πασά για να σε κάνω;
- Τι λες, μωρέ βρωμόσκυλο, τι λες, μωρέ μουρτάτη;
εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός θέλα πεθάνω.

Τότε τον βάλαν στο σουγλί και παν να τόνε ψήσουν,
κι' ο Διάκος ετραγούδαγε της άνοιξης τραγούδι:
- Για ιδές καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρη,
τώρα το Μάη, την άνοιξη, π' ανοίγουν τα λουλούδια

---

και στην βιογραφία του γίνετε αναφορά περί γραικού και όχι ρωμιού, τώρα ο κρατικοδίαιτος ονειρεύεται ότι είπε ρωμιός, πρόβλημα του, δεν υπάρχει λόγος να ασχολείστε με κρατικοδίαιτα άτομα που μπήκαν στην θέση που μπήκαν με τηλεφώνημα από την αρχιεπισκοπή

“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

Edited by - αθεος on 08/10/2011 16:36:09

quote:

---

ας δούμε τι λένε τα δημοτικά τραγούδια γύρω από το τι είπε ο διάκος

quote:

---

Δημοτικά Τραγούδια

για την Μάχη της Αλαμάνας

[1]

Τρία πουλάκια κάθουνταν ψηλά στη Χαλκουμάτα.
Το 'να τηράει τη Λειβαδιά και τ' άλλο το Ζητούνι,
το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει:
- Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα.
Μην' ο Καλύβας έρχεται, μην' ο Λεβεντογιάννης;
- Νουδ' ο Καλύβας έρχεται νουδ' ο Λεβεντογιάννης.
Ομέρ Βρυώνης πλάκωσε με δεκαοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ' αγροίκησε πολύ του κακοφάνη.
Ψηλή φωνή εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει.
"Τον ταϊφά μου σύναξε, μάσε τα παλληκάρια,
δώσ' τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις χούφτες,
γλήγορα για να πιάσουμε κάτω στην Αλαμάνα,
που 'ναι ταμπούρια δυνατά κι όμορφα μετερίζια".

Παίρνουνε τ' αλαφριά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,
στην Αλαμάνα φτάνουνε και πιάνουν τα ταμπούρια.
"Καρδιά, παιδιά μου" φώναξε, "παιδιά μη φοβηθείτε,
σταθείτε αντρειά σαν Έλληνες και σα Γραικοί σταθείτε".

Ψιλή βροχούλαν έπιασε κι ένα κομμάτι αντάρα,
τρία γιουρούσιαν έκαμαν, τα τρία αράδα αράδα.
Έμεινε ο Διάκος στη φωτιά με δεκαοχτώ λεβέντες.
Τρεις ώρες επολέμαε με δεκαοχτώ χιλιάδες.
Βουλώσαν τα κουμπούρια του κι ανάψαν τα τουφέκια,
κι ο Διάκος εξεσπάθωσε και στη φωτιά χουμάει.
Ξήντα ταμπούρια χάλασε κι εφτά μπουλουκμπασήδες,
και το σπαθί του κόπηκε ανάμεσα απ' τη χούφτα
και ζωντανό τον έπιασαν και στον πασά τον πάνουν.
Χίλιοι τον παν από μπροστά και χίλιοι από κατόπι.

Κι ο Ομέρ Βρυώνης μυστικά στο δρόμο τον ερώτα:
"Γίνεσαι Τούρκος Διάκο μου, την πίστη σου ν' αλλάξεις,
να προσκυνήσεις στο τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσεις;"
Κι εκείνος τ' αποκρίθηκε και στρίφτει το μουστάκι:
"Πάτε κι εσείς κι η πίστη σας, μουρτάτες να χαθείτε!
Εγώ Γραικός γεννήθηκα Γραικός θε ν' αποθάνω.
Α, θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες
μόνον εφτά μερών ζωή θέλω να μου χαρίστε,
όσο να φτάσει ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βόγιας".
Σαν τ' άκουσε ο Χαλίλμπεης, αφρίζει και φωνάζει:
"Χίλια πουγκιά σας δίνω γω κι ακόμα πεντακόσια,
το Διάκο να χαλάσετε, το φοβερό τον κλέφτη,
γιατί θα σβήσει τη Τουρκιά κι όλο μας το ντοβλέτι".

Το Διάκο τότε παίρνουνε και στο σουβλί τον βάζουν.
Ολόρτο τον εστήσανε κι αυτός χαμογελούσε,
την πίστη τους τούς ύβριζε, τους έλεγε μουρτάτες:
"Σκυλιά, κι α' με σουβλίσετε ένας Γραικός εχάθη.
Ας είναι ο Οδυσσεύς καλά και ο καπετάν Νικήτας,
που θα σας σβήσουν την Τουρκιά κι όλο σας το ντοβλέτι".

Άλλη παραλλαγή του τραγουδιού

[2]

Πολλή μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα,
καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.
-Ουδ' ο Καλύβας έρχεται, ουδ' ο Λεβεντογιάννης,
Ομέρ-Βρυώνης πλάκωσε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Ο Διάκος σαν τ'αγρίκησε, πολύ του κακοφάνη,
ψιλή φωνή ν' εσήκωσε, τον πρώτο του φωνάζει:
- Το στράτευμά μου σύναξε, μάσε τα παληκάρια,
δωσ' τους μπαρούτη περισσή και βόλια με τις φούχτες
γλήγορα και να πιάσωμε κάτω στην Αλαμάνα,
όπου ταμπούρια δυνατά έχει και μετερίζια.

Επήραν τ' αλαφρά σπαθιά και τα βαριά τουφέκια,
στην Αλαμάναν' έφτασαν κι' έπιασαν τα ταμπούρια.
-Καρδιά, παιδιά μου, φώναξε, παιδιά μη φοβηθήτε,
ανδρεία ωσάν Έλληνες, ωσάν Γραικοί σταθήτε!

Εκείνοι εφοβήθηκαν κι' εσκόρπισαν στους λόγγους.
Έμειν' ο Διάκος στη φωτιά με δεκοχτώ λεβέντες,
τρεις ώρες επολέμαε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Σκίστηκε το τουφέκι του κι' εγίνηκε κομμάτια,
και το σπαθί του έσυρε και στη φωτιά ν' εμπήκε,
έκοψε Τούρκους άπειρους κι' εφτά μπουλουκμπασάδες.
Πλην το σπαθί του έσπασε ν'απάν' από τη χούφτα
κι' έπεσ' ο Διάκος ζωντανός εις των εχθρών τα χέρια.
Χίλιοι τον πήραν απ' εμπρός και δυο χιλιάδες πίσω.

Κι' Ομέρ Βριώνης μυστικά στο δρόμο τον ερώτα:
- Γένεσαι Τούρκος, Διάκο μου, την πίστη σου ν' αλλάξης,

να προσκυνάς εις το τζαμί, την εκκλησιά ν' αφήσης;
Κι' εκείνος τ' απεκρίθηκε και με θυμό του λέει:
-Πάτε κι' εσείς και' η πίστη σας, μουρτάτες να χαθήτε,
εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θελ' απεθάνω.
Αν θέλετε χίλια φλωριά και χίλιους μαχμουτιέδες,
μόνο πέντ' έξι ημερών ζωή να μου χαρίστε,
όσο να φτάσ' ο Οδυσσεύς και ο Θανάσης Βάγιας.

Σαν τ' άκουσ' ο Χαλίλμπεης με δάκρυα φωνάζει:
-Χίλια πουγγιά σας δίνω 'γω κι' ακόμα πεντακόσια,
το Διάκο να χαλάσετε, το φοβερό τον κλέφτη,
ότι θα σβήση την Τουρκιά και όλο το Δοβλέτι.

Το Διάκο τον επήρανε και στο σουβλί τον βάλαν,
Ολόρθο τον εστήσανε, κι' αυτός χαμογελούσε.
Την πίστη τους τους έβριζε, τους έλεγε μουρτάτες.
- Εμέν' αν εσουβλίσετε , ένας Γραικός εχάθη
ας είν' καλά ο Οδυσσεύς κι' ο καπιτάν Νικήτας,
αυτοί θα κάψουν την Τουρκιά κι' όλο σας το Δοβλέτι.

[3]

Η Πελοποννησιακή παραλλαγή του τραγουδιού

Τρεις περδικούλες κάθουνται στου Διάκου το ταμπούρι,
μίνια τηράει τη Λειβαδιά κι' άλλη το Καρπενήσι,
η Τρίτη νη καλύτερη μοιρολογάει και λέει:

- Πολλή μαυρίλα ν' έρχεται στου Διάκου το ταμπούρι
καν ο Καλύβας έρχεται, καν ο Λεβεντογιάννης.
- Μήτε ο Καλύβας έρχεται μητ' ο Λεβεντογιάννης,
Ομέρ Βριγιώνης, το σκυλί, με δεκοχτώ χιλιάδες.

Και ο σεΐζης του μιλάει του Διάκου και του λέει:
- Διάκο, πάμε να φύγουμε, πάμε στην Αλασσόνα,
π' εκεί είν' ο τόπος δυνατός, ταμπούρια για να πιάσ' με
τ' ασκέρια σου κιοτέψανε και πήρανε τους λόγγους.

Κι' έμειν' ο Διάκος μοναχός, με δεκοχτώ νομάτους,
τρεις ημερούλες πολεμάει και τρία μερονύχτια.
Εμαύρισε κι' αράχνιασε, σα μαύρη καλιακούδα,
απ' τις μπαρούτες τις πολλές κι' απ'τα πολλά τα σμπάρα.

Τσακίστη το ντουφέκι του απ'τα πολλά ντουφέκια,
το 'σπασε το σπαθάκι του απάν' από τη χούφτα,
τότε τον πιάσαν ζωντανόν κειν' τα κοντοτουρκάκια.

Κι' ο Ομέρ-Βριγιώνης, το σκυλί, του Διάκου πάει και λέει:
- Διάκο, Τούρκος δε γένεσαι, πασά για να σε κάνω;
- Τι λες, μωρέ βρωμόσκυλο, τι λες, μωρέ μουρτάτη;
εγώ γραικός γεννήθηκα, γραικός θέλα πεθάνω.

Τότε τον βάλαν στο σουγλί και παν να τόνε ψήσουν,
κι' ο Διάκος ετραγούδαγε της άνοιξης τραγούδι:
- Για ιδές καιρό που διάλεξε ο Χάρος να με πάρη,
τώρα το Μάη, την άνοιξη, π' ανοίγουν τα λουλούδια

---

και στην βιογραφία του γίνετε αναφορά περί γραικού και όχι ρωμιού, τώρα ο κρατικοδίαιτος ονειρεύεται ότι είπε ρωμιός, πρόβλημα του, δεν υπάρχει λόγος να ασχολείστε με κρατικοδίαιτα άτομα που μπήκαν στην θέση που μπήκαν με τηλεφώνημα από την αρχιεπισκοπή

“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

Edited by - αθεος on 08/10/2011 16:36:09

---

Άντε ρε κλανιάρη που μιλάς και εσύ.
Αιντε μη πω του macedon να σου άνει μπουυυυυυ και κατουρηθείς πάνω σου!! Τολμάς και μιλάς!

Edited by - Ψηλός on 08/10/2011 21:35:37

quote:

---

Άντε ρε κλανιάρη που μιλάς και εσύ.

---

Χαρακτηριστικό του Ψηλού από τις Βρυξέλλες ο μεστός λόγος, πάντα μέσα στο πνεύμα του χριστιανισμού. Ταυτόχρονα, ο εν λόγω, ως καλός χριστιανός, αποτελεί το "άλας της γης" κι ένα πρότυπο για όλους τους ανθρώπους...

macedon

quote:

---

Άντε ρε κλανιάρη που μιλάς και εσύ.
Αιντε μη πω του macedon να σου άνει μπουυυυυυ και κατουρηθείς πάνω σου!! Τολμάς και μιλάς!

---

εδώ βλέπουμε μια τυπική αντίδραση ατόμου που καταλαβαίνει ότι ξεσκεπάστηκε και δεν έχει κανένα επιχείρημα για να καλυφτεί
ο ψηλός λοιπόν, άτομο που το χαρτί που τυπώνονται επάνω οι αποδοχές του αξίζει περισσότερο από την εργασία που προσφέρει
βρίζει εκ του ασφαλούς αν βρισκόμασταν στο ίδιο δωμάτιο θα ήταν κυρία
αλλά ας είναι καλά η τεχνολογία που καταριέται, αυτή λοιπόν του δίνει το δικαίωμα να το παίζει άντρας από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων

βρε ψηλέ δεν έχεις ακόμη σιχαθεί τον εαυτό σου;
μπορείς και κοιτάζεσαι στον καθρέφτη χωρίς να σου προκαλεί αναγούλα αυτό που βλέπεις;

είσαι το τέλειο δείγμα του ραγιά

ανθρωπάκι,
θα έλεγα ότι το τραγούδι του κυρ παντελή σου ταιριάζει αλλά ακόμη και αυτός εργαζόταν και δεν έτρωγε από τον δημόσιο κορβανά
ούτε έγλυφε εκεί που έφτυνε, όπως κάνεις εσύ με το κράτος που σε ταΐζει, κακομοίρη

“«Καταραμένε Έλληνα, τά βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία, τίποτα δέν άφησες γιά εμάς».
Φρίντριχ φον Σίλλερ

μετα απο καποιες μερες απουσιας, επανηλθα

Αφού λοιπόν συμφωνούμε για τις 4, να οριστικοποιήσουμε το ραντεβού για την Κυριακή, 4 το απόγευμα έξω από τον σταθμό στο Μοναστηράκι;

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Αφού λοιπόν συμφωνούμε για τις 4, να οριστικοποιήσουμε το ραντεβού για την Κυριακή, 4 το απόγευμα έξω από τον σταθμό στο Μοναστηράκι;

---

Έγινε, ας το κλείσουμε!

Ας επιβεβαιώσουν και οι υπόλοιποι.
Εντάξει δεν θα σας μαλώσουμε αν δεν έρεθετε ακριβώς στην ώρα σας

Ο σταθμός βγαίνει στην Αθηνάς αλλά δεν θυμάμαι αν έχει και άλλη έξοδο και πού. Τέλος πάντων...Μοναστηράκι ας φτάσουμε και δεν θα χαθούμε!

Lost in Necropolis

La ville de la mort

τι κανετε "παιδακια" ??

Τσ. Γκραντ: Ορατός ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη
«Φοβού τους Έλληνες και χρέη φέροντας», ο τίτλος του άρθρου.

Του ανταποκριτή μας στο Λονδίνο, Θανάση Γκαβoύ

Σε άρθρο στους Τάιμς του Λονδίνου με τίτλο «Φοβού τους Έλληνες και χρέη φέροντας» ο διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκής Μεταρρύθμισης, Τσαρλς Γκραντ σημειώνει ότι εφόσον η πολιτική ηγεσία στην Ελλάδα δεν επιβάλλει δραστικά μέτρα περιορισμού του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους είναι ορατός ο κίνδυνος εξόδου από την ευρωζώνη.

Παρόλα αυτά, σημειώνει ο συντάκτης, η έξοδος από το ενιαίο νόμισμα πιθανότατα θα αποτρεπόταν με την εφαρμογή κάποιου «σχεδίου σωτηρίας» της ελληνικής οικονομίας, το οποίο θα απαιτούσε τη συμμετοχή τόσο των υπολοίπων χωρών μελών όσο και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Συγκεκριμένα, ο κ. Γκραντ θεωρεί ότι τα χρήματα για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας θα έπρεπε να δοθούν από την Ε.Ε., αλλά οι όροι αξιοποίησης των χρημάτων θα έπρεπε να τεθούν από το ΔΝΤ.

Σημειώνει δε ότι οι Έλληνες δε θα ήθελαν την έξοδο από το ευρώ για λόγους τόσο οικονομικούς όσο και συμβολικούς. Το ίδιο ισχύει και τους Ευρωπαίους εταίρους, που γνωρίζουν ότι η έξοδος μιας χώρας από την ευρωζώνη θα δυσκόλευε την κατάσταση και για τις υπόλοιπες χώρες-μέλη που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Ο συντάκτης θέτει εξάλλου το ερώτημα κατά πόσο το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι αρκετά ισχυρό, ώστε να αντιμετωπίσει τις τεράστιες διαδηλώσεις και πιθανόν τα αιτήματα εξόδου από την ευρωζώνη που θα ακολουθούσαν την εφαρμογή αυστηρών μέτρων λιτότητας.

Εν τω μεταξύ, αντιπαραθέτοντας την ελληνική με την ιρλανδική οικονομία οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς σημειώνουν ότι ενώ και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν προβλήματα, η διαφορά είναι πως στην Ελλάδα η κυβέρνηση αρνείται να τα παραδεχθεί. «Σε μια χώρα όπου η μυθολογία έχει μια ιδιαίτερη μαγεία, ένας νέος μύθος έχει γεννηθεί: ότι δηλαδή με κάποιον τρόπο η αναπτυγμένη μαύρη αγορά θα προστατεύσει την οικονομία από την ισχύ της κρίσης», σχολιάζει ο συντάκτης της εφημερίδας, προσθέτοντας ότι για τα προβλήματα της Ελλάδας δεν ευθύνεται κυρίως η κρίση, αλλά «η αποτυχία διαδοχικών κυβερνήσεων να προβούν σε μεταρρυθμίσεις του δημόσιου τομέα και των οικονομικών του».

quote:

---

Agnostic -Τέλος πάντων...Μοναστηράκι ας φτάσουμε και δεν θα χαθούμε!

---

Πάντως για σιγουριά θα φοράω ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο πέτο ή μήπως να κουβαλάω καμία ανθοδέσμη…