- ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙ ΘΕΜΑΤΩΝ (TOPICS) ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ..... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Σύμφωνα με άλλες χριστιανικές οργανώσεις(μάρτυρες του Ιεχωβά κ.ά), αυτός ο όρος αποτελεί βλασφημία του Πανάγιου Θεού, περισσότερο άγια και απ' τον Θεό δηλαδή... Επιπλέον δεν αναφέρεται πουθενά στην Βίβλο και η Μαριάμ παρουσιάζεται ως μια κοινή εβραία, δίχως καμμιά ιδιαίτερη αγιότητα. Το μόνο που την ξεχωρίζει είναι ότι προέρχεται από το γένος του Δαυίδ.
Δεν γνωρίζω πότε άρχισαν οι Χριστιανοί να χρησιμοποιούν αυτό τον όρο, αλλά φαίνεται ξεκάθαρα πως έγινε από την στιγμή που προσπαθήσανε να διαδώσουν το Ευαγγέλιο εκεί όπου λατρεύονταν μητρικές θεότητες, γεννήτορες Θεών. Θεός ήταν και ο Χριστός μια και ήταν εξ' ουρανού και οπότε ταίριαξαν τις απόψεις. Η Μαριάμ ταυτίστηκε ακόμη και την Μεγάλη Μητέρα των Θεών που εθεωρείτο "Πανάγια" για τους αρχαίους.
Όμως για τον πρώιμο Χριστιανισμό θα αποτελούσε προσβολή η λατρεία της Μαρίας και λογικά θα τραβούσε και η ίδια τα μαλλιά της, αν έβλεπε να την λατρεύουν ως "Πανάγια Θεά".
Έτσι λοιπόν καταλήγω πως δεν υπήρξε καμμιά αντιγραφή από θηλυκές λατρείες, αλλά ταύτιση και δανεισμός τίτλων έτσι ώστε να γίνει ο Χριστιανισμός αποδεκτός...δυστυχώς όμως με λάθος τρόπο αφού έτσι ακυρώνεται το μήνυμα του Ευαγγελίου.
Γνωρίζω βέβαια πως η άρνηση της Μαρίας ως Παναγίας θεωρείται κάτι ανθελληνικό έπειτα από τόσους αιώνες, αφού η "Παναγία" παρουσιάζεται να οδηγεί και τους Έλληνες στην μάχη...αλλά όμως δεν ήταν Παναγία για τους πρώτους Χριστιανούς.
quote:Μια αρσενική θρησκεία, είναι ανισόρροπη. Οι ναοί ανέκαθεν λειτουργούσαν με ιερείς και ιέρειες.
Όμως για τον πρώιμο Χριστιανισμό θα αποτελούσε προσβολή η λατρεία της Μαρίας και λογικά θα τραβούσε και η ίδια τα μαλλιά της, αν έβλεπε να την λατρεύουν ως "Πανάγια Θεά".Έτσι λοιπόν καταλήγω πως δεν υπήρξε καμμιά αντιγραφή από θηλυκές λατρείες, αλλά ταύτιση και δανεισμός τίτλων έτσι ώστε να γίνει ο Χριστιανισμός αποδεκτός...
Όταν δημιουργείται ανισορροπία στην ουσία της θρησκείας, η οποία ουσία ξεπερνά τον χριστιανισμό, μωαμεθανισμό κοκ, τότε αυτή η ανισορροπία προσπαθεί να διορθωθεί με την παρερμηνεία ή παραποίηση του αρχικού δόγματος, με την δημιουργία αιρέσεων και σεκτών κοκ.
quote:quote:Μια αρσενική θρησκεία, είναι ανισόρροπη. Οι ναοί ανέκαθεν λειτουργούσαν με ιερείς και ιέρειες.
Όμως για τον πρώιμο Χριστιανισμό θα αποτελούσε προσβολή η λατρεία της Μαρίας και λογικά θα τραβούσε και η ίδια τα μαλλιά της, αν έβλεπε να την λατρεύουν ως "Πανάγια Θεά".Έτσι λοιπόν καταλήγω πως δεν υπήρξε καμμιά αντιγραφή από θηλυκές λατρείες, αλλά ταύτιση και δανεισμός τίτλων έτσι ώστε να γίνει ο Χριστιανισμός αποδεκτός...
Όταν δημιουργείται ανισορροπία στην ουσία της θρησκείας, η οποία ουσία ξεπερνά τον χριστιανισμό, μωαμεθανισμό κοκ, τότε αυτή η ανισορροπία προσπαθεί να διορθωθεί με την παρερμηνεία ή παραποίηση του αρχικού δόγματος, με την δημιουργία αιρέσεων και σεκτών κοκ.
Φίλε αν μπορείς σε παρακαλώ μείνε στο θέμα για να μην δημιουργηθούν τα γνωστά έκτροπα. Δεν έχω σκοπό να προβάλλω την ανωτερότητα της αρσενικής λατρείας του Ιαχβέ έναντι της θηλυκής λατρείας της "Παναγίας" ή οποιασδήποτε άλλης θεάς.
Είπα ότι οι Χριστιανοί διαδίδοντας το Ευαγγέλιο, ήρθαν αντιμέτωποι με λατρείες διάφορων "μητέρων θεών". Έτσι λοιπόν αφού και η Μαρία γέννησε έναν θεό - τον Ιησού Χριστό, κάνανε την ταύτιση - πράγμα λάθος μια και στον Χριστιανισμό λατρεύεται μόνο ο ένας Θεός και όχι κανείς άνθρωπος ή άλλος θεός πέρα του Δημιουργού. Το ίδιο ισχύει εκτός από την Μαρία και για την λατρεία αγγέλων και αποστόλων. Όλοι αυτοί ταυτιστήκανε με παγανιστικούς θεούς και λατρεύονται ακόμη και σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Όλοι ξέρουμε ότι όχι απλώς τιμούνται αλλά και λατρεύονται. Υπηρετούνται κανονικά ως Θεοί και οι πιστοί κάνουν προσφορές, τάματα, προσευχές σε αυτούς. Έτσι δεν είναι;
Ο Άδωνις είσαι σύ...και δεν είπαμε να φύγεις από δω;
quote:
Οι φυσικοί φιλόσοφοι πάλι ταύτιζαν το Θείο με την Φύση
για αυτά που λέγανε δηλαδή περί Νου, Λόγου, Απείρου, Αριθμού μεσάνυχτα έτσι;
To δε παραλήρημα του Γρηγόριου του Θεολόγου όλα τα λεφτά...να ρίχνει στον Καιάδα όλη την αφάν γκατέ της αρχαίας φιλοσοφίας...το οποίο υπό άλλες συνθήκες απλά θα γελάγαμε...έλα όμως που 'το πίστευ και μη ερεύνα' επικράτησε για αιώνες...
quote:
Όλοι ξέρουμε ότι όχι απλώς τιμούνται αλλά και λατρεύονται. Υπηρετούνται κανονικά ως Θεοί και οι πιστοί κάνουν προσφορές, τάματα, προσευχές σε αυτούς. Έτσι δεν είναι;
επειδή όμως με κυνηγάει η κατάρα του να είμαι δίκαιος να πω ότι μες το παραλήρημά σου λες και από σπόντα και κανα-δυο σωστά...όντως, ο χριστιανισμός παραδοσιακά χρησιμοποιεί καθαρά 'ειδωλολατρικές' πρακτικές (η λατρεία εικόνων και κειμηλίων, του 'τιμίου ξύλου', η ιερά σινδόνη, το λείψανο και γω δε ξέρω τι άλλο)...επίσης προωθεί την πολυθεϊστική λατρεία μιας στρατιάς από αγγέλους και αγίους (δηλαδή 'κατώτερους' θεούς)...και ακολουθεί και τα αρχαία περί πολιούχων θεών (δηλαδή τοπικών αγίων που υποτίθεται προστατεύουν το εκάστοτε μέρος)...ακολούθησε μία σειρά από εδραιωμένες αντιλήψεις και τακτικές, για λόγους σκοπιμότητας (διότι έπρεπε οπωσδήποτε να δημιουργηθούν τοπικοί θρύλοι και ιστορίες περί αγίων), 'αποκεντρωμένης' λατρείας, άρα και διοίκησης, πλουραλισμού κτλ...δηλαδή όλα κι όλα, η επιχείρηση στήθηκε πάρα πολύ σωστά εξου και η διάρκειά της!
Όλοι ξέρουμε ότι όχι απλώς τιμούνται αλλά και λατρεύονται. Υπηρετούνται κανονικά ως Θεοί και οι πιστοί κάνουν προσφορές, τάματα, προσευχές σε αυτούς. Έτσι δεν είναι;
Μια ανάγνωση των Ευαγγελίων δείχνει ολοφάνερα πως η "Παναγία" δεν έχει κανένα σημαντικό ρόλο πέρα του ότι έφερε στον κόσμο τον Ιησού(όχι ως άγια αλλά ως μια κοινή "αμαρτωλή"). Η παρουσία της είναι ελάχιστη. Περισσότερο αισθητή είναι η παρουσία των Αποστόλων, αλλά και αυτοί αρνούνται να λατρευτούν ως θεοί, όταν επιτελούν τα θαύματα.
Οι άγιοι και η Παναγία έχουν μέγαλη παρουσία και κεντρική θέση, μόνο στον ελληνοΧριστιανισμό, δηλαδή την Ορθοδοξία.
Καταληγώ στο ότι χριστιανισμός και ελληνισμός συμβαδίζουν, αρκεί να εννούμε τον "ορθόδοξο" χριστιανισμό. Διαφορετικά ο πρωτογενής Χριστιανισμός δεν συμβαδίζει και πολύ με τον Ελληνισμό, μια και ο Παύλος είπε "Δεν υπάρχουν Έλληνες και Ιουδαίοι, ελεύθεροι και δούλοι". Αλλού μιλάει για "πνευματικούς Ιουδαίους".
Γενικά ο αγνός Χριστιανισμός μιλάει για ένα νέο κόσμο όπου όχι μόνο δεν θα υπάρχουν εθνικές και ταξικές διαφορές, αλλά οι Χριστιανοί όλοι θα έχουν διαγράψει την έννοια του έθνους και των εθίμων τους, ενώ δεν θα εμπλέκονται σε πόλεμο μεταξύ τους. Μιλάει για μια παγκόσμια κυβέρνηση του Ιησού Χριστού. Έτσι ένας μάρτυρας του Ιεχωβά είναι περισσότερο Χριστιανός από έναν Ορθόδοξο, ενώ ένας Ορθόδοξος είναι περισσότερο Έλληνας και εθνικιστής από ένα μάρτυρα του Ιεχωβά.
Αυτή είναι η αλήθεια και υπάρχει λοιπόν το δίλημμα, γιατί ο ελληνικός εθνικισμός δεν συμβαδίζει με τις προφητείες του πρωτοΧριστιανισμού.
quote:Μην έχει στο νου το πως βλέπονται οι φυσικοί φιλόσοφοι σήμερα (που όντως έχουν ρόλο 'παδαγωγών εις αθεϊα'
... ήταν περισσότερο "παιδαγωγοί εις αθεισμόν", παρά "εις Χριστόν". ...
Εκείνα τα χρόνια η φυσική φιλοσοφία είχε κάνει στην άκρη και οι κυριαρχούσες μεταφυσικές (στωϊκοί, νεοπυθαγόρειοι, νεοπλατωνικοί) σαφώς, ιστορικά μιλώντας, έπαιξαν ρόλο "παιδαγωγών εις Χριστόν".
Δεν μπορείς να κάνεις την εξαίρεση (του επικούριους) κανόνα σ'αυτό.
Σημείωσε ότι το "παιδαγωγός εις Χριστόν" είναι έκφραση της Καινής Διαθήκης για την Παλαιά Διαθήκη κι όχι την φιλοσοφία, και το 'παιδαγωγός' δεν παει να πει άλλο από αυτό που λέει: "πιάνει από το χέρι, και οδηγεί, όπως καθοδηγούν τα παιδιά"
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Μην έχει στο νου το πως βλέπονται οι φυσικοί φιλόσοφοι σήμερα (που όντως έχουν ρόλο 'παδαγωγών εις αθεϊα'
Εκείνα τα χρόνια η φυσική φιλοσοφία είχε κάνει στην άκρη και οι κυριαρχούσες μεταφυσικές (στωϊκοί, νεοπυθαγόρειοι, νεοπλατωνικοί) σαφώς, ιστορικά μιλώντας, έπαιξαν ρόλο "παιδαγωγών εις Χριστόν".
Δεν μπορείς να κάνεις την εξαίρεση (του επικούριους) κανόνα σ'αυτό.Σημείωσε ότι το "παιδαγωγός εις Χριστόν" είναι έκφραση της Καινής Διαθήκης για την Παλαιά Διαθήκη κι όχι την φιλοσοφία, και το 'παιδαγωγός' δεν παει να πει άλλο από αυτό που λέει: "πιάνει από το χέρι, και οδηγεί, όπως καθοδηγούν τα παιδιά"
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Γεια.
Τί εννοείς "ιστορικώς μιλώντας"; Εννοείς ότι προετοίμασανε την ευκολότερη αποδοχή αφού βοηθούσαν στην παρακμή της παλιάς λατρείας; Αλλά πως ακριβώς έγινε αυτό αφού και αυτοί δεν ωθούσαν σε καμμιά λατρεία;
Αν θυμάμαι καλά οι στωικοί είχανε πολλές αλληγορικές ερμηνείες για τους μύθους και θεωρούσαν τους θεούς ως πνευματικά χαρακτηριστικά και αρετές του ανθρώπου. Ωραίοι συμβολισμοί αλλά καταργούσανε την ύπαρξη των Θεών ως ανώτερα έλλογα, έμψυχα όντα και οποιαδήποτε σχέση/θρησκεία με αυτούς. Οι επικούρειοι λέγανε ότι αν υπάρχει θεός δεν ασχολείται με τον άνθρωπο, οπότε καταργούσαν και αυτοί με το φιλοσοφικό δόγμα τους την λατρεία.
Ο Πλάτωνας; Ίσως αυτός βοήθησε κάπως την διάδοση του Χριστιανισμού;
quote:
Το να θεωρείς το Σύμπαν ή την φύση σαν θεό ασφαλώς και είναι αθεϊσμός απο την στιγμή που η θεωρία αρνείται την ύπαρξη κάποιου ανώτατου λογικού όντος.
Συμφωνώ, αρκεί βέβαια να εννοούν αυτοί που το λένε ότι το σύμπαν και η φύση δεν έχουν ψυχή και συνείδηση αλλά είναι μοναχά φθαρτή ύλη.
Αλλά και οι πέρα του κλασικού υλιστικού αθεισμού(δηλ φιλόσοφοι, πανθειστές, βουδιστές που δέχονται Θεό κτλ), αν δεν έχουν τελετές λατρείας και δεν απευθύνονται σε κάτι ανώτερο, συγκαταλέγονται και αυτοί στον αθεισμό.
Ο Αναξαγόρας κατηγορήθηκε ότι θεωρούσε τον Ήλιο ως πυρακτωμένη πέτρα. Πιστεύω ότι ακόμα και αν δεν είχε αυτό ακριβώς στο νου του ο Αναξαγόρας, άνοιξε τον δρόμο για την υλιστική μηχανική θεώρηση του κόσμου. Αυτή βλέπει τον κόσμο ως μηχανή και αλληλουχία αλληλοσυνδεδεμένων γεγονότων, πίσω από τα οποία δεν υπάρχει καμμιά διάνοια και βούληση.
Οπότε πιστεύω έχεις δίκιο, γιατί "είτε γιάννης είτε γιαννάκης" δεν έχει και πολύ μεγάλη ουσιαστική διαφορά.
quote:Εννοώ ότι είναι ιστορικό γεγονός
...Τί εννοείς "ιστορικώς μιλώντας"; Εννοείς ότι προετοίμασανε την ευκολότερη αποδοχή αφού βοηθούσαν στην παρακμή της παλιάς λατρείας; Αλλά πως ακριβώς έγινε αυτό αφού και αυτοί δεν ωθούσαν σε καμμιά λατρεία;...
1) ότι η εκκλησία εκφράστηκε με φιλοσοφική ορολογία που βρήκε.... "πρόχειρη" (άλλη φιλοσοφική έννοια κι αυτή!) και ταιριαστή για να γίνει φορέας της σκέψης της,
2) ότι υπήρχανε κοινές αντιλήψεις - που είχαν εμπεδωθεί από τη φιλοσοφία - και οι οποίες είχαν θέση στην εκκλησιαστική σκέψη, είχαν κάνει το έδαφος γόνιμο.
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
2) ότι υπήρχανε κοινές αντιλήψεις - που είχαν εμπεδωθεί από τη φιλοσοφία - και οι οποίες είχαν θέση στην εκκλησιαστική σκέψη, είχαν κάνει το έδαφος γόνιμο....ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Για παράδειγμα;
quote:Για παράδειγμα οι Στωικές αντιλήψεις για αυτάρκεια - Αντιπαρέβαλλε αυτές με του αποστόλου Παύλου την εμπειρία:quote:
2) ότι υπήρχανε κοινές αντιλήψεις - που είχαν εμπεδωθεί από τη φιλοσοφία - και οι οποίες είχαν θέση στην εκκλησιαστική σκέψη, είχαν κάνει το έδαφος γόνιμο....ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Για παράδειγμα;
«Εγώ έχω μάθει, σε οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκομαι, να είμαι αυτάρκης. . . . Στο καθετί και σε όλες τις συνθήκες έχω μάθει το μυστικό, και να είμαι χορτάτος και να πεινώ, και να έχω αφθονία και να υποφέρω στερήσεις».—Φιλιππησίους 4:11, 12.
Ή τη νεοπυθαγόρεια "νυχτερινή αυτοεξέταση" με το "εαυτούς εξετάζετε" της Καινής Διαθήκης.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κοινή ορολογία - ενδεχόμενα 'δανεισμένη' (όπως ο Λόγος) αλλά με παραπλήσιες πρακτικές του Χριστιανισμού που βρήκαν έτοιμο έδαφος από προϋπάρχουσες πρακτικές -
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Ο Πλάτωνας; Ίσως αυτός βοήθησε κάπως την διάδοση του Χριστιανισμού;
Ναι αλλά από την ανάποδη, οι Χριστιανοί πάτησαν πάνω του με τρόπο κακότεχνο και συχνά ανέντιμο...
quote:
Για παράδειγμα οι Στωικές αντιλήψεις για αυτάρκεια - Αντιπαρέβαλλε αυτές με του αποστόλου Παύλου την εμπειρία:
«Εγώ έχω μάθει, σε οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκομαι, να είμαι αυτάρκης. . . . Στο καθετί και σε όλες τις συνθήκες έχω μάθει το μυστικό, και να είμαι χορτάτος και να πεινώ, και να έχω αφθονία και να υποφέρω στερήσεις».—Φιλιππησίους 4:11, 12.
Ή τη νεοπυθαγόρεια "νυχτερινή αυτοεξέταση" με το "εαυτούς εξετάζετε" της Καινής Διαθήκης.
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κοινή ορολογία - ενδεχόμενα 'δανεισμένη' (όπως ο Λόγος) αλλά με παραπλήσιες πρακτικές του Χριστιανισμού που βρήκαν έτοιμο έδαφος από προϋπάρχουσες πρακτικές -
Συμφωνώ και επαυξάνω...
Φαίνεται η επιρροή του Στωικισμού στα κείμενα…πχ. η εντολή της συγχώρεσης του εχθρού δεν έχει την παραμικρή σχέση με την ιουδαϊκή εντολή της νεμέσεως, και φαίνεται βγαλμένη από τις κυρίαρχες ιδέες των Στωικών.
Επίσης όταν ο Χριστός λέει ‘να γυρνάτε και το άλλο μάγουλο σε όποιον σας χτυπάει’ παραπέμπει ευθέως στον ‘Γοργία’ του Πλάτωνα που έλεγε ότι «είναι πολύ προτιμότερο να αδικείσαι παρά να αδικείς…και πως άσε να σε χτυπήσουν, ακόμη και να σε εξευτελίσουν αν θέλουν, διότι εάν πραγματικά είσαι ενάρετος (‘χρηστός’ είναι η αρχαία λέξη του κειμένου) δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα)»…
Όταν επίσης ο Ιησούς λέει «πιο εύκολο να περάσει καμήλα από τρύπα βελόνας παρά να κερδίσει πλούσιος τη βασιλεία των ουρανών» εδώ έχουμε μία πολύ κακότεχνη αντιγραφή της ρήσης του Πλάτωνα «ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να είναι κάποιος και πολύ πλούσιος και πολύ ενάρετος» (το αναλύει ο Κέλσος πολύ ωραία αυτό στον Αληθή Λόγο).
To ακόμη πιο εκπληκτικό χωρίο είναι από την Πολιτεία (362α) όπου περιγράφεται η τύχη ενός πραγματικά δίκαιου και ενάρετου άνδρα σε μία φαύλη πολιτεία: λέει καθαρά το κείμενο πως «είναι βέβαιο ότι θα διαπομπευθεί, θα υποστεί μία σειρά από τρομερά σωματικά βασανιστήρια και στο τέλος θα σταυρωθεί»!!!!!!!
Κάποιοι πονηρούληδες Χριστιανοί λένε ότι ‘δε μπορεί, εδώ έχουμε μία φοβερή προφητεία για τον Χριστό»…η πραγματικότητα όμως φαίνεται να είναι πιο πεζή…οι Ιουδαίοι και οι Χριστιανοί είχαν διαβάσει πολύ Πλάτωνα…γενικώς Πλάτωνας και Στωικοί κυριαρχούν στην ελληνιστική εποχή…και ο κορυφαίος Εβραίος διανοητής, ο Φίλων, έχει επηρεαστεί καταλυτικά από Πλάτωνα και Στωικισμό, χρησιμοποιώντας τους για να εξευγενίσει μέσω της αλληγορίας τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης…
Οι Χριστιανοί λοιπόν είχαν διαβάσει πάρα πολύ Πλάτωνα…θυμάμαι ένας Εκκλησιαστικός Κανόνας ξεκινάει λέγοντας «στην πολιτεία των Χριστιανών δεν θα επιτρέπεται το γέλιο και ο οδυρμός», ή τέλος πάντων κάτι πολύ αντίστοιχο με αυτό που έγραψα, και του οποίου ακόμη και η φρασεολογία παραπέμπει σ’αυτά που λέει ο Πλάτωνας ότι στην ιδανική πολιτεία θα απαγορεύονται οι θρήνοι (σαν κι αυτούς που παρουσιάζει ο Όμηρος)…
Ακόμη και η σύσταση της Ιεράς Εξέτασης βρίσκει δυστυχώς μεγάλο πάτημα στις ιδέες του Πλάτωνα ο οποίος πάλι στους Νόμους θεωρεί ότι θα πρέπει οι ασεβείς και άθεοι να τιμωρούνται με τρόπο παραδειγματικό…προτείνει μακροετή σωφρονισμό ώστε να κατασταλεί η νόσος της αθείας και εάν κάποιος αποδειχτεί ανεπίδεκτος τότε προβλέπεται ακόμη και θάνατος…
Μπορεί να είχε παραγεράσει όταν τα έγραφε αυτά ωστόσο δεν παύουν να αποτελούν τις μελανές κηλίδες του έργου του…ο Πλάτωνας δεν γούσταρε δημοκρατία…και φαίνεται να επιθυμούσε μία ιδανική πόλη όπου τα πάντα θα περνάνε από τον αυστηρό έλεγχο του κράτους, και όπου όλα θα λειτουργούν εξομοιωμένα και συμμετρικά, όπου "αν δεν καταγγείλεις την παρανομία που θα δεις μπαίνεις και εσύ μέσα ως συνεργός"...μπορεί βέβαια να’χε δίκιο όταν έλεγε (σε εκλαϊκευμένη μετάφραση) ότι «η δημοκρατία δεν είναι τίποτα άλλο παρά πέντε-έξι καπάτσοι δημαγωγοί που κάθε μέρα θα σας πουλάνε και θα σας αγοράζουν γελοίοι, μια διαιωνιζόμενη φαυλοκρατία όπου θα κυβερνάνε τα κυνικά καθίκια και οι καλοί και δίκαιοι θα είναι πάντα στη φάπα και στην απ’εξω».
Όπως και να’χει όμως, έχει βαρύνουσα σημασία η κριτική που του έκανε ο Αριστοτέλης (και ο Πόπερ από σύγχρονους) λέγοντας του (σε μοντέρνα πάντα διασκευή) ότι «ξεκούτιανες μπάρμπα…καλώς ή κακώς, μας αρέσει δε μας αρέσει, η δημοκρατία είναι το λιγότερο κακό πολίτευμα…και όσο κι αν χτυπιέσαι εσύ, καλός δε γίνεται κανείς με το στανιό κι η φύση του δεν αλλάζει με το Κουρδιστό Πορτοκάλι που εσύ φαντάζεσαι…και αν πιστεύεις ότι βρήκες τη Θεωρία των Πάντων με αυτά τα τα ουράνια μαθηματικά σου μοντέλα που θα εφαρμοστούν εδώ κάτω τσουβαλιάζοντας τα πάντα σ’ένα, και πάλι γελασμένος είσαι, διότι εδώ βασιλεύει η ετερότητα και η ποικιλία της φύσης που όσο κι αν χτυπιέσαι δεν τις νικάς»…
δηλαδή με απλά λόγια, για τον έναν η πολιτεία είναι πολύ πιο πάνω από το άτομο, ενώ για τον άλλον το άτομο και η διαφορετικότητα του καθενός προέχουν της πολιτείας…και οι φάπες που παίζουν μεταξύ τους αυτές οι δύο οπτικές αντηχούν στους αιώνες...
Και δυο κουβέντες και για τις 'παγανιστικές' αναφορές του χριστιανισμού.…η εικονογραφία της Σταύρωσης σχεδόν πάντα δείχνει τον Ήλιο στο δεξί χέρι του Χριστού (αριστερά όπως το βλέπουμε εμείς) και τη Σελήνη στο αριστερό του χέρι (δεξιά του όπως το βλέπουμε εμείς)...ήδη οι πρώτοι απολογητές (ο Αθηνόδωρος αν θυμάμαι καλά) έλεγαν ότι ο ήλιος συμβολίζει την αθάνατη φύση του και η σελήνη τη θνητή του…
Τον συμβολισμό όμως περί του ‘δεξιού’ και του ‘αριστερού’ τον πήραν οι Χριστιανοί από τους Έλληνες…συσχετίζει ο Πλάτωνας το δεξιό με τους ουράνιους θεούς, το αριστερό με τους χθόνιους (στους Νόμους), οι πυθαγόρειοι έλεγαν αντίστοιχα πράγματα από πιο πριν, και ήδη από τον Όμηρο και τις μαντικές τέχνες το ‘εκ δεξιών’ συσχετίζεται με τα αίσια και το ‘εξ’αριστερών’ με τα απαίσια (και κάτι τέτοια διαβάζει και ο Άδωνις και μας ζαλίζει τα πρέκια)…στην πραγματικότητα βέβαια το εκ δεξιών ήταν το εξ’ανατολάς και το εξ αριστερών το εκ δυσμάς (δηλαδή ο οιωνοσκόπος κοίταζε προς τον βορρά και γι’αυτό η δύση (στα αριστερά του) ήταν η κατεύθυνση προς τον Κάτω κόσμο…
Γι’αυτό και τα χριστιανικά κείμενα (κανονικά και απόκρυφα) μιλάνε για τον καλό ληστή εκ δεξιών και τον κακό εξ αριστερών, τους ενάρετους που θα τοποθετηθούν εκ δεξιών του Χριστού στην Κρίση και τους κολασμένους στο αριστερό (αυτά φαίνονται και στη Δευτέρα Παρουσία του Μικελάντζελο, του Σινιορέλι και αλλού).
Και για να μην ξεχνιόμαστε για αιώνες (ακόμα και σήμερα σε μεγάλο βαθμό) στα χριστιανικά μυστήρια και τους γάμους οι άντρες στεκόντουσαν στα δεξιά του ναού (σε σχέση με την είσοδο), και οι γυναίκες στο αριστερό, διότι και πάλι είχε ακολουθηθεί ο αρχαίος -‘μισογυνικός’ εδώ που τα λέμε- διαχωρισμός του αρσενικού ως θετικού και ηλιακού και του θηλυκού ως αρνητικού και σεληνιακού.
quote:
Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με κοινή ορολογία - ενδεχόμενα 'δανεισμένη' (όπως ο Λόγος) αλλά με παραπλήσιες πρακτικές του Χριστιανισμού που βρήκαν έτοιμο έδαφος από προϋπάρχουσες πρακτικές -...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
Εντάξει. Συμφωνώ πως οι αρχαίοι Χριστιανοί, έστω και αυτοί που ήταν εθνικοί στην καταγωγή και όχι οι πρώτοι της Ιουδαίας, ήταν πιο προσεκτικοί στις συγκρίσεις και αποδοχές. Όμως η σημερινή Ορθοδοξία ξεσπά σε θριαμβολογίες υπέρ της φιλοσοφίας έναντι της παγανιστικής θρησκείας, που ναι μεν δικαιολογούνται μια και υπήρχε έχθρα, αλλά από την άλλη δημιουργεί μια ψευδής εντύπωση ότι φιλοσοφία και Χριστιανισμός λένε το ίδιο πράγμα. Δεν σημαίνει ότι επειδή η φιλοσοφία κοντράρησε την αρχαία θρησκεία, ότι αυτή(η φιλοσοφία) έλεγε ακριβώς τα ίδια με τον Χριστιανισμό.
Οι αρχαίοι "ορθόδοξοι" Χριστιανοί, έστω και τότε που είχε αρχίσει η παρακμή του Πρωτοχριστιανισμού , δεν φοβόντουσαν να τα βάλουν με την φιλοσοφία και να την παρουσιάσουν "αντίχριστη". Αντίθετα οι σημερινοί ορθόδοξοι λένε μόνο θετικά για την φιλοσοφία, γιατί τους συμφέρει στην απολογητική κατά της παγανιστικής "αναβίωσης". Εντάξει, όχι όλοι και όχι πάντα, αλλά συνήθως αυτό βλέπω.
quote:
Τον συμβολισμό όμως περί του ‘δεξιού’ και του ‘αριστερού’ τον πήραν οι Χριστιανοί από τους Έλληνες…
Υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία είναι κοινά στους λαούς από την αρχαιότητα. Οι διάφορες αντιλήψεις περί δεξιού=καλό και αριστερού=κακό είναι πολύ αρχαίες και τις δέχονταν και οι Ιουδαίοι αιώνες προ Χριστού, ίσως ακόμη και όταν δεν είχε σχηματιστεί το έθνος τους.
Άλλο παράδειγμα οι κοσμογονίες. Το τι υπήρχε αιγυπτιακή κοσμογονία πριν εκείνη του Μωυσή, δεν σημαίνει πως είναι αντιγραφή η Γένεση. Οι λαοί είχαν ακούσει και πιστεύαν πάνω κάτω τα ίδια πράγματα για τον κόσμο, με μόνη και ουσιαστική διαφορά το πρόσωπο των Θεών.
Ο Χριστιανισμός έχει διαφορές με τον Πλατωνισμό, πως είναι δυνατόν λοιπόν να γεννήθηκε ο πρώτος απ' τον δεύτερο; Ο Πλάτωνας δεν αγαπά την υλική φύση και τη θεωρεί βάρος και φυλακή του πνεύματος. Όμως ο Χριστιανισμός θεωρεί το πνεύμα υπεύθυνο που γίνεται σκλάβος της ύλης. Πως είναι δυνατόν οι Χριστιανοί που δέχονται την δημιουργία του υλικού κόσμου από τον Θεό, να θεωρούν την ύλη ως κακή;
quote:
Ο Χριστιανισμός έχει διαφορές με τον Πλατωνισμό, πως είναι δυνατόν λοιπόν να γεννήθηκε ο πρώτος απ' τον δεύτερο;
φυσικά και έχουν διαφορές! μεγάλες...είπα εγώ το αντίθετο;
αυτό που έκαναν όμως οι Εβραιο-Χριστιανοί ήταν να 'εκμεταλλευτούν' την ελληνική σοφιά, να 'ενδυθούν' την ελληνική φιλοσοφία διότι αλλιώς οι ιδέες τους θα έπλεαν στα πελάγη της ανυπαρξίας...σε έναν κόσμο όπου το Ελληνικό πνεύμα ήταν κυρίαρχο, και κοινώς αποδεκτό ως το υψηλότερο όλων, εάν δεν είχες ελληνική παιδεία τότε δεν πήγαινες πουθενά...πώς δηλαδή να σταθεί ο Παύλος στην Αθήνα, τη Ρώμη και γενικότερα εάν δεν φρόντιζε να μάθει άπταιστα την ελληνική και ρωμαική γλώσσα, την ελληνική παιδεία, φιλοσοφία κτλ;
Γνώριζαν λοιπόν ότι οι ιδέες τους έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν αναφορές και πατήματα στην ελληνική ηθική φιλοσοφία.
Κατά τ'άλλα όμως οι φιλοσοφίες τους είναι διαφορετικές, και δε τίθεται θέμα σύγκρισης...ο Πλάτωνας μιλάει πολύ ωραία για την κυκλικότητα και περιοδικότητα των πάντων, των πολιτευμάτων, των πολιτισμών, των αιώνων, ακόμα και του ίδιου του ανθρώπου που αλλάζει 'ένδυμα' (μορφή), μετενσωματώνεται μέχρι να ζήσει τον τέλειο φιλοσοφικό βίο και να μπορέσει να ανέλθει στα πνευματικά πεδία...
ενώ ο Χριστιανισμός αναμασάει εκεί κάτι ιουδαϊκά Μεσσιανικά, μιλάει επίσης με τον πιο πεζό και απλοϊκό τρόπο περί γραμμικότητας του χρόνου, μιας ζωής, μιας κρίσης, και ανάστασης των σωμάτων, τα οποία από ηθικής, φιλοσοφικής και αισθητικής πλευράς είναι δόγματα επιεικώς παράλογα, για να μην πούμε τίποτα άλλο...
ωστόσο δεν παύουν να ισχυύον και όσα λέγαμε πριν...και εσείς οι ίδιοι τα λέγατε παλιά...οι Πλατωνικές σκηνές του Κάτω κόσμου (η κρίση των ενάρετων και των κακών), οι τιμωρίες των κακών κτλ. αυτά που περιγράφει ο Πλάτωνας φαίνεται να ενέπνευσαν τους Χριστιανούς...ωστόσο ξαναλέω οι αντιγραφές ήταν κακότεχνες και μίζερες...διότι ο Πλάτωνας πε΄ραν του ότι ήταν σπουδαίος ποιητής, πέραν του ότι οι μύθοι του είναι απείρως σημαντικότεροι από τους χριστιανικούς μύθους, ο Πλάτωνας επίσης χρησιμοποιεί τα "ίσως, ενδεχομένως, και δεν είμαστε βέβαιοι", όχι σαν τα βάρβαρα ταγάρια της Βίβλου που σού λένε "αυτό είναι, και ή είσαι μαζί μας ή σε παίρνει ο διάολος και σε σηκώνει"...
Υπάρχει δηλαδή μεγάλη διαφορά επιπέδου ανάμεσα στην γραφή και το περιεχόμενο του Πλάτωνα και των γραφών...και πώς να μην υπάρχει...εδώ ο άλλος ακόμα και σήμερα θεωρείται πάρα πολύ σημαντικός στη θεωρία της γνώσης και της μάθησης, τη μεταφυσική. τη γλωσσολογία και γω δεν ξέρω τι άλλο...