- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Όλα τα καλά έχει: αποκρυφισμό, Ναΐτες, συνωμοσιολογία, περασμένες ζωές, Γαλλία-Μάλτα-Ελλάδα...
Θα προσπαθήσω να τη δω... αλλιώς θα σε επισκεφτώ...
Το ποστ του αγαπητού ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ ήταν αφορμή να θυμηθώ το πολύ καλό βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου, το οποίο μέσα από το χαρακτηριστικό χιούμορ του συγγραφέα περιγράφει την αληθινή ιστορία των Σταυροφοριών.
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
...που αν δεν κάνω λάθος πρόσφατα ζήτησαν "συγνώμη"
Ω, ναι! Δεν κάνεις λάθος...
Ο σημερινός Πάπας πρέπει να 'χει σπάσει ρεκόρ: νομίζω δε δίνει συγχωροχάρτια, αλλά ζητάει συγγνώμες.
(Ας μην ξεχνάμε ότι στην επίσκεψή του στην Αθήνα ζήτησε συγγνώμη και για το σχίσμα)
Εκ των υστέρων παραδοχές ή δείγμα ανανέωσης που η Ορθόδοξη Εκκλησία ακόμα δεν έχει προσεγγίσει;
Θα δείξει...
Πάντως, άμα βρούμε κανα Ναΐτη, να ειδοποιήσουμε τον Πάπα μπας και ζητήσει κι εκεί συγγνώμη... 
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Και ο Terence Stamp μόνο σε μυστήρια έργα παίζει, γενικά αξίζει να τα δεί κανεις (αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο φόρουμ)
Πήγα στην ιστιοσελίδα τους, όπου για κάποιον λόγο τους φαίνεται παράξενο οτι ο Μπερλουσκόνι υπήρξε μέλλος της στοάς Προπαγκάντα Ντούε (P2).
Ποιός την θυμάται, έ; Χεχε, προδίδουμε την ηληκία μας...
===
Χαίρομαι που το βιβλίο "Ναΐτες" του Piers Paul Read υπάρχει στα Ελληνικά.
Περιγράφει και την σχέση Ναΐτων - Σταυροφοριών ακετά καλά, και το Κεφ. 15 είναι απαραίτητο για όποιον ενδιαφερεται για το χάος στο Αιγαίο μετα την πτώση της Άκκρας τότε που Ναΐτες, Ιωαννίτες, Γενοβέζοι, Βενετσιάνοι, κλπ, κλπ, ψαχναν όλοι για κανα νησάκι να αράξουν και να ηρεμήσουν....
====
Επίσης, η Zadok έχει δίκιο, οι "Σταυροφορίες" του Τσιφόρου είναι απαράμιλλο βιβλίο για ιστορικό background στο θέμα - αν δεν το έχετε, αποκτείστε το. Τώρα, αμέσως.
(Zadok τήν εξιστόριση της Αλίκης και της Κώνστανς την θυμάσε; είναι η πιό καλή που έχω δεί οπουδήποτε! Μέχρι ταινία μπορούσαν να την γυρίσουν!)
Να καί ένα ακόμα, για να δείτε οτι δεν τα λέω μόνο εγώ και ο Wasserman:
quote:
«Μόνο που οι Ναΐτες και οι Ιωαννίτες, με την επαφή με τους Χασσισένιους, μάθανε δύο ωφέλιμα πράγματα: Να σκοτώνουνε χωρίς οίκτο στα σκοτεινά και να τραβάννε πότε-πότε κανένα ναργιλεδάκι με χασίσι να πάνε κάτου τα ντέρτια.»
Κ.
Φιλτάτη Zadok, ο 3ος Μάγιστρος οδεύει προς τη βιβλιοθήκη μου. Να μας πεις και για τα άλλα. Η ταινία δεν ξέρω αν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, την έχω παραγγείλει από το υπερπέραν.
Αγαπητέ Νικηφόρε Ουρανέ καλώς σε βρήκαμε,
Ευχάριστο που στρέφεις τη συζήτηση στην Ανατολή (ως προς τις σταυροφορίες θα συμφωνήσω με τον Κυνικό), δυσάρεστο που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την πνευματική ζωή του Βυζαντίου, λες και δεν υπήρξε.
Από σκόρπια στοιχεία συνάγεται ότι εσωτεριστικές ομάδες εμφανίστηκαν από τα πρώιμα χρόνια του Χριστιανισμού.
Τα στοιχεία στη συνέχεια είναι από σοβαρούς μελετητές, αλλά και οι ίδιοι ομολογούν ότι τα έχουν συλλέξει από θρύλους και παραδόσεις.
Λέγεται λοιπόν ότι στη νέα, χριστιανική πια, εποχή, μια σχολή που ονομάστηκε των Ροδοσταύρων, λειτούργησε διαδοχικά στην Αττική, στην Έφεσο και στο Βυζάντιο.
Το ποιοι ήταν όμως οι Ροδόσταυροι –δεν αναφέρομαι στη μαζική τους εμφάνιση– είναι ένα άλλο μυστήριο θέμα που ας μην το θίξω αυτή τη στιγμή. Σημειώνω όμως, και για το φίλο μου τον Κυνικό, ότι το ροδοσταυρικό σύμβολο απαντάται ήδη στους Ναΐτες. Πιθανότατα από τους συμβολισμούς του Ρόδου της Ιεριχούς, ενός λουλουδιού που «πεθαίνει και ξαναγεννιέται»- με ό,τι κι αν σημαίνει αλληγορικά αυτό.
Μια από τις εκδοχές –μια από τις εκδοχές, επαναλαμβάνω– λέει ότι «ροδόσταυρος» δεν σήμαινε απαραίτητα το «μαθητή» συγκεκριμένης σχολής, αλλά το μύστη – θεουργό. Συνεπώς, κατά μια ευρύτερη έννοια, «ροδοσταυρική» ήταν η εσωτεριστική διδασκαλία που, για να μπούμε και σε μικρές λεπτομέρειες, αν και κατά βάση χριστιανική, συνδύαζε στοιχεία και από άλλες θρησκευτικές ή φιλοσοφικές παραδόσεις.
Η διδασκαλία αυτή πέρασε αργότερα σε ένα λαμπερό τάγμα –όμως λαμπερό σαν διάττοντας αστέρας– που υπάρχει ακόμα και σήμερα, υποτονικά όμως, και για το οποίο ως Έλληνες θα έπρεπε να είμαστε υπερήφανοι… άλλη ιστορία όμως αυτή. Πέρασε, επίσης, σε δυο άλλες σοβαρές εσωτεριστικές εταιρίες. Και συμπαθάτε με για το «σοβαρές», δεν έχω δικαίωμα να κάνω κριτική, από κάποια στιγμή όμως και μετά ο εσωτερισμός έγινε και ευρείας κατανάλωσης και έχασε την πεμπτουσία του, τα κλειδιά χάθηκαν ή φυλάχτηκαν καλά κρυμμένα από τους λίγους.
Πριν τη στιγμή αυτή λοιπόν, οι εσωτεριστές ήταν λίγοι, όντως μυστικοί κύκλοι, και πιθανότατα να υπήρχε επικοινωνία μεταξύ τους. Υπήρξαν λοιπόν «ανατολικοί» εσωτεριστές (μα από εκείνα τα μέρη –και ακόμα πιο πέρα– δεν ξεκίνησε το θέμα;) και ναι, φίλε Κυνικέ, οι Ναΐτες λειτούργησαν καταλυτικά.
Περί βιβλίων, όλος (;) ο θίασος επί σκηνής:
http://www.templarhistory.com/amazon.html
quote:
Λέγεται λοιπόν ότι στη νέα, χριστιανική πια, εποχή, μια σχολή που ονομάστηκε των Ροδοσταύρων, λειτούργησε διαδοχικά στην Αττική, στην Έφεσο και στο Βυζάντιο.
Θα μου εκανες την χαρη να μας εδεινες περισσοτερα στοιχεια απ'ευτης της φράσης και ποιοι αναφερουν που;
Σε ευχαριστω.
quote:
Πήγα στην ιστιοσελίδα τους, όπου για κάποιον λόγο τους φαίνεται παράξενο οτι ο Μπερλουσκόνι υπήρξε μέλλος της στοάς Προπαγκάντα Ντούε (P2).Ποιός την θυμάται, έ; Χεχε, προδίδουμε την ηληκία μας...
"Πονηρή" ιστοσελίδα "κράχτης"...
Γνωστή η ιστορία πάντως, αν και ήμουν μικρή τότε.
quote:
Zadok τήν εξιστόριση της Αλίκης και της Κώνστανς την θυμάσε; είναι η πιό καλή που έχω δεί οπουδήποτε! Μέχρι ταινία μπορούσαν να την γυρίσουν!
quote:
Η ταινία δεν ξέρω αν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, την έχω παραγγείλει από το υπερπέραν.
Θα ρωτήσω αύριο...
quote:
...δυσάρεστο που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την πνευματική ζωή του Βυζαντίου, λες και δεν υπήρξε.
Από σκόρπια στοιχεία συνάγεται ότι εσωτεριστικές ομάδες εμφανίστηκαν από τα πρώιμα χρόνια του Χριστιανισμού.
Φέτος το χειμώνα παρουσιάστηκε στην "Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου" της Αθήνας, σε συνεργασία με το «Ίδρυμα Λόνγκι» της Φλωρεντίας και στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, η έκθεση: "Το Φως του Απόλλωνα – Ιταλική Αναγέννηση και Ελλάδα".
Είχα την τιμή να παρακολουθήσω μία ξενάγηση από την υπεύθυνη της Εθνικής Πινακοθήκης και συνδιοργανώτρια της εν λόγω εκθέσεως κα Μαρίνα Λαμπράκη - Πλάκα, όπου με χαρά διαπίστωσα ότι μέσα από τα στοιχεία της Τέχνης της περιόδου 1400-1550 μπορούμε να μάθουμε πολλά (τα οποία νομίζουμε ότι είναι άγνωστα) σχετικά με τη μυστικιστική παράδοση στο Βυζάντιο και πώς αυτή διοχετεύτηκε στην Ιταλία, όταν πλέον η πτώση ήταν "ορατή"...
Αν μπορέσετε, προμηθευτείτε το βιβλίο από την Εθνική Πινακοθήκη, εκείνο το οποίο συνόδευε τη διοργάνωση της έκθεσης και το οποίο επιμελήθηκε η κα Λαμπράκη - Πλάκα. Θα βρείτε ενδιαφέροντα στοιχεία και πληθώρα συμβολισμών σε διάφορα έργα της εποχής (μεταξύ των οποίων και το πρώτο νόμισμα όπου εμφανίζεται ο περίφημος "Φοίνιξ").
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Δευτερολογώντας θα συμφωνήσω με τον Κυνικό. Εγώ φίλε Κυνικέ δεν θα χρησιμοποιούσα μόνο τα "δεν ηταν παναγίες" αλλα κάτι βαρύτερο όμως άστο καλύτερα, δεν κάνει να βρίζουμε....
Την ώρα που οι Φράγκοι με επικεφαλής τον ανόητο Αλέξιο (τον ανιψιό) πλησίαζαν, ο άλλος ανόητος (ο θείος) Αλέξιος Γ Άγγελος εξακολουθούσε να απολαμβάνει την νιρβάνα του στα παλάτια του. Δεν φρόντισε να λάβει το παραμικρό μέτρο άμυνας για τον εαυτό του και την Πόλη. Στην κρίσιμη αυτή στιγμή φάνηκε η δειλία του και γενικά η ανεπάρκεια του ως κυβερνήτης. Ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ο αυτοκράτορας γνώριζε τόσα για τις υποθέσεις της αυτοκρατορίας όσο και ένας κάτοικος της μυθικής νήσου Θούλης. Ακολουθούσε τις συμβουλές των αστρολόγων του και πριν από κάθε ενέργεια συμβουλευόταν χαρτομάντη! Επρόκειτο για άτομο με ψυχογενή παθολογία το οποίο βασανιζόταν από την έμμονη ιδέα της θεϊκής τιμωρίας για το κακό που έκανε στον αδερφό του. Αυτό το μικρό ανθρωπάριο έτυχε να έχει στα χέρια του την τύχη των Ελλήνων την δεδομένη στιγμή. Αν αντί για αυτόν ήταν κάποιος άξιος και απωθούνταν οι Δυτικοί, πως θα ήταν άραγε η Ελλάδα σήμερα;
Τελικά μόνο όταν έμαθε ότι ο ανεψιός του και οι Φράγκοι είχαν φτάσει ανενόχλητοι στην Άβυδο αποφάσισε να λάβει μέτρα άμυνας. Ο τραγελαφικός αυτοκράτορας διέταξε τον απόπλου του βυζαντινού στόλου. Ο γαμπρός της αυτοκράτειρας όμως Μιχαήλ Στρυφνός μέγας Αμιράλιος (ναύαρχος) είχε φροντίσει ώστε ο ήδη μικρός βυζαντινός στόλος να γίνει ακόμα μικρότερος. Σύμφωνα με τον Νικήτα Χωνιάτη πάλι είχε φτάσει στο σημείο να πουλάει ολόκληρα πλοία σε πειρατές και να καρπώνεται το τίμημα. Εννοείται ότι και από τα υπόλοιπα απάρτια (εξαρτήματα, σκευή, οπλισμός) των πλοίων δεν υπήρχε τίποτα καθώς και από μάγγανα (πολεμικές μηχανές) Συνέπεια όλων αυτών ήταν το καλοκαίρι του 1203 ο βυζαντινός στόλος να διαθέτει 25 πλοία σε τραγική κατάσταση από εκεί που επί Μακεδονικής Δυναστείας διέθετε 3000 πλοία όλων των τύπων (δρόμωνες , χελάνδια κ.λ.π.) και ήταν ο μόνος κυρίαρχος εντός και εκτός της Μεσογείου.
Και αυτά είναι μόνο μια ιδέα.....
Όσον αφορά στις σχέσεις Δυτικών και Βυζαντίου πολύ καλά μας τα λέει ο Βυζαντινολόγος Γκεόργκ Οστρογκόρσκι:
"Η εκτροπή της Δ Σταυροφορίας σε άλωση της Πόλης δεν αποτελεί αίνιγμα.
Από την εποχή του σχίσματος και προπαντός από την έναρξη του κινήματος των Σταυροφοριών αυξανόταν συνέχεια στην Δύση η αντιπάθεια κατά του Βυζαντίου. Η επιθετική πολιτική του Μανουήλ Κομνηνού στη Δύση και η προκλητική εχθρότητα του Ανδρόνικου Κομνηνού κατά των Λατίνων συνέβαλαν ώστε η αντιπάθεια αυτή να μεταβληθεί σε ανοιχτή εχθρότητα. Μπροστά μάλιστα στην φανερή αδυναμία και ένδεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην περίοδο των Αγγέλων η εχθρότητα έλαβε την μορφή κατακτητικού σχεδίου. Η ιδέα της κατάκτησης της Πόλης παλαιά κληρονομιά των Νορμανδών πλανιόταν στο περιβάλλον του Λουδοβίκου Ζ της Γαλλίας στη διάρκεια της Β Σταυροφορίας. Κατά την σταυροφορία του Γερμανού Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα η πραγματοποίηση της ιδέας έφτασε στα όρια του δυνατού ενώ ο κληρονόμος του Μπαρμπαρόσα και βασιλιάς των Νορμανδών Ερρίκος ΣΤ την έθεσε στο κέντρο των πολιτικών του στόχων .Όταν η Βενετία έριξε στην πλάστιγγα τα εμπορικά και πολιτικά της συμφέροντα η ιδέα έγινε πραγματικότητα. Η προοδευτική εκκοσμίκευση της ιδέας των σταυροφοριών έφτασε στην λογική της κατάληξη. Η σταυροφορία σαν μέσο κατάκτησης στράφηκε εναντίον της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η σύμπτωση ορισμένων περιστατικών διευκόλυνε την αλλαγή αυτή και συνέβαλε ώστε οι σταυροφόροι να βρεθούν στην υπηρεσία των βενετικών συμφερόντων."
Και κάτι άλλο που θυμήθηκα τώρα
Κυνικέ ο Ροζέ δε Φλόρ δεν αναφέρεται στο Χρονικό του Μωρέως;
Λοιπόν θα το ψάξω γιατί έχω την εντύπωση οτι το έχω....
Σε αυτα που αναφέρει το καλά ενημερωμένο μέλος Spiral
"Ευχάριστο που στρέφεις τη συζήτηση στην Ανατολή (ως προς τις σταυροφορίες θα συμφωνήσω με τον Κυνικό), δυσάρεστο που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την πνευματική ζωή του Βυζαντίου, λες και δεν υπήρξε.
Από σκόρπια στοιχεία συνάγεται ότι εσωτεριστικές ομάδες εμφανίστηκαν από τα πρώιμα χρόνια του Χριστιανισμού."
θα συμφωνήσω εν μέρει, διότι πνευματική ζωή υπήρχε στο Βυζάντιο και μλάλιστα ακμάζουσα (απο τους Καππαδόκες πατέρες ως τον Γρηγόριο Παλαμά με απώγειο την περίοδο πριν την άλωση απο τους Τούρκους), αλλα εσωτεριστικες ομάδες του στύλ των Ναιτών δεν υπήρχαν όντως και θα επειχειρήσω να εξηγήσω το γιατί.
Το Βυζάντιο δεν ήταν καθόλου σαν την Δύση. Στην Δύση επικρατούσε η φεουδαρχία το οποίο σημαίνει οτι υπήρχαν οι κατα τόπους ευγενείς με τους "δούλους" τους, οι οποίοι αναγνώριζαν κάποιον σαν βασιλιά.Η σχέση εξουσίας βασιλιά και ευγενών ήταν χαλαρή. Πνευματική ζωή εδώ δεν υπήρχε με αποτέλεσμα να υπάρχει σκοταδισμός, δυσειδαιμονία και αγραμματοσύνη.
Αυτό είναι το καλύτερο κλίμα για την δημιουργία μύθων στυλ Ναιτών.
(Εδω θα θυμίσω οτι και οι ίδιοι οι δυτικοί σήμερα λένε Dark Ages και Middle Ages).
Αυτοί λοιπόν οι ευγενείς γινόταν οι ιππότες των σταυροφοριών, οι οποίοι ως φεουδάρχες ήταν αυτό που θα έλεγε ο Μάρξ οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου την περίοδο εκέίνη. Και τι πιο φυσικό να έχουν αυτό στο μυαλό τους (τα πλούτη).
Απο την άλλη το Βυζάντιο ήταν οργανωμένο σαν ένα σύγχρονο κράτος με συγκεντρωτική κεντρική εξουσία,οργανωμένο στρατό εως και μέριμνα υπερ των αδυνάτων. Ιππότες δεν υπάρχουν γιατί υπήρχαν πριν καν το σκεφτούν οι δυτικοί. Θυμίζω τους Ακρίτες.
Ο βυζαντινός στρατηγός δεν έριχνε το στράτευμα απερίσκεπτα στη μάχη διότι γνώριζε το κόστος σε χρήμα και υπολόγιζε την ανθρώπινη ζωή. Προτιμούσε να εξαντλήσει πρώτα καθε αλλο μεσο και μετα να πολεμήσει, αλλα και τοτε χρησιμοιποιούσε στρατηγικα τεχνασματα (θυμίζω την νυχτερινή επίθεση του Νικηφόρου Ουρανού στους Βούλγαρους μετα την διάβαση του Σπερχειού) κατι που γίνεται σήμερα (μάλιστα σημερα ανατρέχουν στους βυζαντινούς για να "κλέψουν" τακτικές), αλλα τότε στους Δυτικούς αυτα φαινόταν δειλία γιατί μεσα στην άγνοια τους πιστευαν μονο στην κατα μέτωπο και με όλη την δυναμη επίθεση (full scale attack), κατι που ο βυζαντινός θα έκανε αφου είχε εξασφαλίσει τα νώτα του........
Λοιπόν το παράκανα, να κλείνω...
Μια τελευταία ερώτηση για τον Spiral
Οι Ροδόσταυροι πότε εμφανίζονται; Μήπως κατα την Φραγκοκρατία; Διότι αν θυμάμαι καλα απο το Χρονικό του Μωρέως υπήρχε κλίμα αναλογο με την τουρκοκρατία και θα ήταν φυσικό οι Φράγκοι να θελουν να επιβάλουν ορισμένα πράγματα.....
Συγχωρέστε με για την πολυλογια.
Ας έχουμε υπόψη το εξής: Οι μυστικές εταιρίες του παλιού καλού καιρού ήταν… μυστικές. Συνεπώς, δεν υπάρχει πλήρης καταγραμμένη ιστορία παρά φήμες, θρύλοι και σκόρπιες πληροφορίες – εκδοχές.
Σε τέτοια δεδομένα βασίζεται και όλη η μυθολογία των Ναϊτών (συν τις προεκτάσεις που έχουν δώσει οι σύγχρονοι μελετητές, τους οποίους αν θέλουμε τους πιστεύουμε).
Ξέρουμε κάποια πράγματα για τις προχριστιανικές φιλοσοφικές σχολές και ξέρουμε ότι οξυδερκείς άνθρωποι είχαν προσεγγίσει με εντυπωσιακή διαύγεια τα νοήματα του κόσμου. Ιδέες διαχρονικές, που ακόμα και σήμερα ανατρέχουμε σε αυτές και που η δύναμη της αλήθειας τους κατάφερε να νικήσει τους διώκτες (ποιος ξέρει όμως και πόσα άλλα χάσαμε στο δρόμο).
Τα πρωτοχριστιανικά χρόνια, τα πράγματα γίνονται ελαφρώς άνω-κάτω και ξεκινούν… παράλληλα σύμπαντα. Στην αρχαία γνώση έρχεται να προστεθεί το υπέρλαμπρο φως της (γνήσιας) χριστιανικής αλήθειας, αλλά στο σημείο αυτό δεν θέλω να στρέψω τη συζήτηση σε ανταλλαγές θεολογικών απόψεων, στοπ λοιπόν. Κάποιοι όμως πραγματικά φωτίζονται και ψάχνουν πιο βαθιά από τις (σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένα) «απλοποιημένες» θρησκευτικές διδασκαλίες.
Είναι οι «μυστικοί» (μεταχειρίζομαι την καθιερωμένη ορολογία) που η αντίληψή τους, τους επιτρέπει να συλλαμβάνουν περισσότερα και να κάνουν τη γνώση έργο.
Συμφωνώ πλήρως μαζί σου, Νικηφόρε Ουρανέ, ότι το Βυζάντιο δεν ήταν σαν τη Δύση. Το Βυζάντιο περιβαλλόταν και από την «κλασσική» Ελλάδα και από τις πανάρχαιες παραδόσεις των νότιων γειτόνων του. Η κατανόηση των μυστηρίων μάλλον για τους Βυζαντινούς θα ήταν πιο βιωματική, ενώ για τους Δυτικούς θα αποτελούσε κάτι πρωτόγνωρο αφού οι δικές τους παραδόσεις ήταν διαφορετικές. (Ας προσθέσουμε και αυτό το στοιχείο στις αντιθέσεις μεταξύ τους.) Ναι, δεν φαίνεται να υπήρχαν στο Βυζάντιο οργανώσεις κατά τη ναϊτική έννοια σχηματισμού. Αλλά οι Ναΐτες δημιουργήθηκαν «ως επί τούτου» ενώ οι βυζαντινές ομάδες (για τις οποίες υποθέτουμε) θα δημιουργήθηκαν ως πιο «φυσική απόρροια».
Οι Ροδόσταυροι, φίλε –όχι κατά την τυπική ονομασία αλλά κατά ένα γενικότερο χαρακτηρισμό, όπως σήμερα θα λέγαμε «μύστες»– εμφανίζονται (ή εξελίσσονται) τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Οι Φράγκοι ήρθαν μετά. Και βέβαια ήρθαν και οι Τούρκοι και… οι Ροδόσταυροι έφυγαν, μεταναστεύοντας στη Δύση και μεταλαμπαδεύοντας εκεί τις γνώσεις τους, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του εσωτεριστικού πνεύματος που επακολούθησε. Αλλά οι εποχές άλλαζαν, οι άνθρωποι άλλαζαν, οι κρίκοι έσπασαν ή «αποσιωπήθηκαν».
Φίλη Zadok, ευχαριστούμε για την πληροφορία. Θα συμπεράνω ότι το βυζαντινό μυστικιστικό πνεύμα δεν βρήκε διεξόδους, από τη μια οι Τούρκοι και από την άλλη οι παπικοί.
Αγαπητέ Geraki, η φράση που ρωτάς προέρχεται τόσο από τις φήμες που αναφέρω στην αρχή όσο και από τη γραφίδα του τελευταίου (γνωστού) κορυφαίου μύστη Ροδόσταυρου (περασμένος αιώνας) του οποίου το όνομα από σεβασμό δεν θέλω να αναφέρω έτσι δημόσια. Υπάρχουν όμως και προσωπικά ταχυδρομεία…
Έχουμε και τις σταυροφορίες στη συζήτηση. Όπως τα γράφεις, Νικηφόρε Ουρανέ. Οι ευσεβείς σταυροφόροι, αφού λαφυραγώγησαν την Ιερουσαλήμ, την Αντιόχεια και ό,τι άλλα «ψιλά» βρήκαν ενδιάμεσα, στράφηκαν και προς Κωνσταντινούπολη… υλοποιώντας, βεβαίως-βεβαίως, και τις επιθυμίες των εμπορικών ανταγωνιστών.
Και κάτι ακόμα. Υποτίθεται ότι “Dark Ages” είναι όρος που χρησιμοποιήθηκε έντεχνα για να υπογραμμίσει την αξία των… Πεφωτισμένων (γκουχ) που ακολούθησαν μετά.
Το μέλος (πολύ μου άρεσε αυτό, σαν τον τόνο στο Château, ααχ!)
Spiral
Θα παραθέσω όπως και αλλού ένα κομμάτι απο την συνέντευξη του Βυζαντινολόγου Στήβεν Ράνσιμαν (ο Κυνικός θα το θυμάται):
"Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία ήταν πάντα και πολιτικό ίδρυμα, εκτός από θρησκευτικό, και πάντα ενδιαφερόταν για το νόμο. Πρέπει να θυμόμαστε πως, όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κατέρρευσε στη Δύση και ήρθαν τα βαρβαρικά βασίλεια, οι ρωμαίοι άρχοντες χάθηκαν αλλά οι εκκλησιαστικοί άνδρες παρέμειναν, κι ήταν κι οι μόνοι με ρωμαϊκή μόρφωση. Οπότε, αυτοί χρησιμοποιήθηκαν από τους βάρβαρους βασιλείς για να εφαρμόσουν το νόμο. Ετσι, η Δυτική Εκκλησία «ανακατεύτηκε» με το νόμο. Τον βλέπεις το νόμο στη ρωμαιοκαθολική Εκκλησία: θέλει να είναι όλα νομικά κατοχυρωμένα. Στο Βυζάντιο -και είναι ενδιαφέρον πώς μετά την τουρκική κατάκτηση τα υποστρώματα παραμένουν- η Εκκλησία ενδιαφέρεται μόνον για τον Κανόνα, το νόμο των γραφών. Δεν έχει την επιθυμία να καθορίσει τα πάντα. Στις δυτικές Εκκλησίες που αποσχίστηκαν από τη ρωμαιοκαθολική, η ανάγκη του νόμου, του απόλυτου καθορισμού, έχει κληρονομηθεί. Εχει πολύ ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς -και μελετώ εδώ και καιρό- το διάλογο ανάμεσα στην Αγγλικανική Εκκλησία του 17ου αιώνα και την Ορθόδοξη. Οι Αγγλικανοί ήταν ιδιαίτερα ανάστατοι διότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι πίστευαν οι Ορθόδοξοι σχετικά με την μεταβολή του οίνου και του άρτου σε αίμα και σώμα. Οι Ορθόδοξοι έλεγαν «είναι μυστήριο, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Πιστεύουμε ότι γίνεται, αλλά το πώς δεν το γνωρίζουμε». Οι Αγγλικανοί -όπως κι οι ρωμαιοκαθολικοί- ήθελαν μια καθαρή εξήγηση. Αυτή είναι η τυπική διαφορά των Εκκλησιών και γι'αυτό ακριβώς αγαπώ τους Ορθοδόξους."
Όσο για τους Ροδόσταυρους και την πορεία τους, αναμένουμε πληροφορίες σου, αν θέλεις να τις μοιραστείς.
Ενα πράγμα μου διαφεύγει.Οι βυζαντινοί χαίρονταν την γνώση και δεν την απέκριπταν όταν την κατείχαν, εκτός και αν μιλάμε για αιρετικές τάσεις. Μήπως έχουμε να κάνουμε με κάτι τέτοιο;
quote:
Οι βυζαντινοί χαίρονταν την γνώση και δεν την απέκριπταν όταν την κατείχαν, εκτός και αν μιλάμε για αιρετικές τάσεις.
Αγαπητέ μου, δε θα έλεγα ότι έχεις δίκιο σε αυτό.
Αλήθεια, τί σημαίνει "αιρετικές τάσεις"; Αιρετικές ως προς τί;
Αν είχες παρακολουθήσει την έκθεση, την οποία ανέφερα πιο πάνω, θα διαπίστωνες ότι η γνώση πέρασε "κρυμμένη" στη Δύση μέσα από τα έργα τέχνης. Αυτό δείχνει κάτι...
Φίλτατε Spiral,
τελικά έχω την αίσθηση ότι πάντα υπήρχαν Τούρκοι, παπικοί ή όποιοι άλλοι...
(Μην τους αδικούμε και απόλυτα τους Τούρκους, γιατί και εκεί υπήρχαν οι Δερβίσηδες)
...οπότε ας θεωρήσουμε ότι πάντα κάποια θέματα έπρεπε να μένουν κρυφά.
Κι ίσως το πιο σημαντικό ερώτημα είναι:
Θα μπορέσει άραγε ποτέ η ανθρωπότητα ν' αντέξει την όποια αλήθεια;
Εμείς σήμερα, μπορεί να έχουμε χάσει την ιστορική συνέχεια, αυτό όμως δε σημαίνει ότι η όποια αλήθεια, η οποία μπορεί να κρύβεται, είναι χαμένη.
Υπάρχει και μία βαθύτερη ψυχολογική σημασία σε όλα αυτά...
Ίσως καλούμεθα να βρούμε αυτή την αλήθεια, η οποία θα πρέπει να απαντά στα δικά μας ερωτήματα ("και τι μ' αυτό" κλπ.). Είναι δική μας ευθύνη.
Πάντως κάποια στιγμή θα πρέπει να προσεγγίσουμε την αλήθεια και να μείνουμε πιστοί...
Μέχρι τώρα απλά βρίσκαμε κομμάτια της αλήθειας (όπως λέει κι ο μύθος του Πλούταρχου) και κάθε φορά πανηγυρίζαμε φωνάζοντας "εύρηκα", και... και τί μ' αυτό;
"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Τωρα γιγενης και τζεντελμαν... που ακριβως ειναι το προβλημα, τι εχετε να "χωρισετε", δεν το ξερω... αλλα καλο θα ηταν να σταματουσε εδω. Στο κατω κατω, θα μπορουσαμε να ειμασταν ολοι μια παρεα, που αν ειχαμε προβλημα με καποιον, αντι να τον "ερεθιζουμε", να τον αποφευγουμε. Γιατι "ερεθιζομαστε" και εμεις, και αρχιζουμε το ιδιο τροπαριο και τις τσαντιλες!
quote:
Το έχει προσέξει κανείς; Το είδα και σήμερα το βράδυ στην πλατεία Συντάγματος. Ήταν ένα σκυλί στη διασταύρωση που οδηγεί προς την Ερμού, και, σε ορισμένα μόνο αυτοκίνητα, πήγαινε κοντά στον ένα τροχό και γαύγιζε ενώ το αυτοκίνητο έτρεχε.Γιατί το κάνουν αυτό, και μόνο σε ορισμένα αυτοκίνητα; Ξέρει κανείς από σκυλιά;
Εχεις παρατηρησει οτι οποτε ενα αρσενικο (ειτε σκυλι ειτε γατι) παει να μαρκαρει την περιοχη και θελει να βαλει το σημαδι πανω σε ενα αυτοκινητο,βαζει την υπογραφη του στον τροχο του αυτοκινητου?Ισως λοιπον να μυριζει την μυρωδια του μαρκαρισματος και να αντιδρα στην μυρωδια του εισβολεα οταν το αυτοκινητο μπαινει στην δικη του περιοχη.
Τωρα που το σκεφτομαι αν το μαρκαρισμα προερχεται απο γατι,ισως ο σκυλος που μυριζει την γατομυρωδια (και τα σκυλια εχουν εξαιρετικη οσφρηση) να εκνευριζεται ακομα περισσοτερο!
quote:
Πάντως στην πλατεία Συντάγματος όλα τα αυτοκίνητα έρχονται από πολύ μακρυά, άρα όλα θα μυρίζουν σαν ξένοι εισβολείς.
Δεν μπορουμε να το ξερουμε αυτο.Τα σκυλια εχουν καταπληκτικη οσφρηση και μπορουν να εντοπισουν την εστια της μυρωδιας αναμεσα σε χιλιαδες αλλες.
The plural of anecdote is not data.
quote:quote:
Πάντως στην πλατεία Συντάγματος όλα τα αυτοκίνητα έρχονται από πολύ μακρυά, άρα όλα θα μυρίζουν σαν ξένοι εισβολείς.Δεν μπορουμε να το ξερουμε αυτο.Τα σκυλια εχουν καταπληκτικη οσφρηση και μπορουν να εντοπισουν την εστια της μυρωδιας αναμεσα σε χιλιαδες αλλες.
Εγώ όταν το έγραψα αυτό σκεφτόμουν ότι: ότι κινείται και μυρίζει είναι δυνάμει ξένος εισβολέας, αλλά μάλλον δεν είναι έτσι, μάλλον τα ούρα άλλων σκύλων και μόνο είναι που παίζουν ρόλο. Εγώ με το "έρχονται από μακρυά" εννοούσα από μακρυνή γειτονιά, όχι ότι τα μύριζε από μακρυά ο σκύλος.
Πάντως ο σκύλος διάλεγε τους στόχους πριν έρθουν κοντά, από κάποια απόσταση. Άρα, ή μύριζε τα αυτοκίνητα από μακρυά, ή τα άκουγε από μακρυά.
Μου έχουν συμβεί 4-5 περιστατικά με αδέσποτους σκύλους που έλεγα να τα γράψω, αν και δεν εντάσσονται στη θεματολογία του esoterica. Εκτός από ένα περιστατικό ίσως. Κάποια άλλη φορά.
Dare To Dream
1η περίπτωση : Αν έχω μαζί μου στο αυτοκίνητο σκύλο! (Αυτό έχει να γίνει κάτι χρονάκια, καθώς από τότε που παντρεύτηκα τον σκύλο τον ανέλαβε η μητέρα μου!). Σε αυτή την περίπτωση ΣΙΓΟΥΡΑ ο αδέσποτος θεωρεί τον σκύλο μου εισβολέα της περιοχής του!
2η περίπτωση : Αν έχω άτομο μαζί μου που να φοβάται τα σκυλιά! Πράγματι ο σκύλος έχει την δυνατότητα να αντιλαμβάνεται την έκκριση αδρεναλίνης ενός φοβισμένου ατόμου από πολύ μακρυά! Ενα φοβισμένο άτομο, θεωρείται από το ζώο "εύκολος στόχος" για κυνήγι ή για παιχνίδι!
Αξίζει να σημειωθεί ότι όποτε ήμαι μόνος στο αυτοκίνητο ή ακόμα και πεζός ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν μου έχει επιτεθεί σκύλος όσο άγριος και αν φαινόταν, ίσως λόγω της εξοικίωσής μου μαζί τους. Εχει τύχει λόγο της δουλειάς μου, να έχω μπεί σε χώρο όπου υπήρχε σκύλος φόβητρο για οποιονδήποτε άγνωστο...και με εμένα να αρχίσει τα παιχνίδια και να κάνει σαν κουταβάκι! Ακόμα και πεζός δεν έχω δεχθεί ποτέ επίθεση από σκύλο! Αντίθετα, ένα βράδυ που ήμουν με την γυναίκα μου, η οποία φοβάται τα σκυλιά, ένας σκύλος ήρθε επιθετικά προς το μέρος μας... αλλά μόλις μπήκα ανάμεσα σε αυτόν και την γυναίκα μου΄, έβαλε το κεφάλι κάτω και άρχισε να κουνάει την ουρά!
Αυτά λοιπόοοον... και ψυχραιμία παιδιά... τόσο καιρό έλλειψα...πάλι διαμάχες βλέπω! Γιατί ρε παιδιά? (ρητορική ερώτηση!)
ΑΜ ΕΠΟΣ ΑΜ ΕΡΓΟΝ 1996-1997 96ΛΜΧΕΘ ΧΙΟΣ
http://s1.bitefight.gr/c.php?uid=22541
Αρχικά να πω ότι ως οδηγός ποτέ ως τώρα δεν μου έχει τύχει να περάσω από κάπου με το αυτοκίνητο και να με πάρουν στο κατόπι κάποια σκυλιά.
Όπως πάλι δε μου έχει τύχει από την εποχή που θυμάμαι τον εαυτό μου έως τώρα να είμαι σε κάποιο αυτοκίνητο με άλλο άτομο οδηγό και να συμβεί κάτι τέτοιο.
Κι αυτή είναι μια διαπίστωση που έκανα μόλις τώρα...
Θυμάμαι παλιότερα που έβγαινα στην περιοχή που μένω για κανένα καφέ και γύριζα με τα πόδια στο σπίτι μου υπήρχαν διάφορα αδέσποτα - τα περισσότερα δυστυχώς μετά τους Ολυμπιακούς εξαφανίστηκαν - θα έβρισκα συχνά μια αγέλη από 4 - 5 αδέσποτα να με ακολουθεί κατά πόδας.
Θα είχε πλάκα να βλέπεις έναν άνθρωπο να περπατάει και γύρω του να περπατούν διάφορα σκυλιά.
Μου τύχαινε να βλέπω άτομα στο ίδιο πεζοδρόμιο με μένα οι οποίοι κατευθύνονταν προς το μέρος μου κι άλλαζαν πεζοδρόμιο...
Χεχε! 
In anticipation of my resurrection...
Εθεάθη επικίνδυνη ράτσα εγκληματία σκύλου «λαγόσκυλο» που επιτίθεται σε αυτοκίνητα ,ο μόνος τρόπος για να γλιτώσετε είναι να το δωροδοκήσετε με ένα καρότο !!!!!!!
Αν δεν καταφέρετε τίποτα ,καλέστε τους διώκτες εγκλημάτων στο 080 458456…
Dare To Dream
Επισης,ας προσεχουν και αυτοι που οδηγανε μηχανακι γιατι υπαρχει περιπτωση επιθεσης απο γατες...
[URL=http://img338.imageshack.us/my.php?image=dog67yi2.jpg]
[/URL]
Edited by - FRODO on 28/05/2007 20:28:03