- ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ - ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Αυτή η λαϊκίστικη, δημαγωγική, υπεραπλουστευτική επιχειρηματολογία κάποιων πρώτων πονηρών Εκκλησιαστικών Πατέρων, έχει κάνει ζημιά στον ίδιον τον χριστιανισμό.

---

"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"

Λοιπόν, καταρχάς φίλε μου T-SEEKER ακόμα περιμένουμε να μας πείς για τη συζήτηση που έκανες με τον φίλο σου θεολόγο...
Ειληκρινά με ενδιαφέρει ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ "θεολογική" άποψη.

Καλή μου Κάθυ, ελπίζω να είσαι καλά (έχω πράγματι καιρό να δώ μήνυμά σου).
Σε αυτά που έχουμε παραθέσει, δεν έχουμε αναφερθεί ΚΑΘΟΛΟΥ στην Αιγυπτιακή Μυστηριακή άποψη περί της συνθέσεως του Ανθρώπου!
Σκέφτομαι λοιπόν να παραθέσω μερικά στοιχεία, για να ΠΑΡΑΛΛΗΛΗΣΤΟΥΝ με όσα ΗΔΗ έχουμε παραθέση...

Ο Ανθρωπος λοιπόν κατα την Αιγυπτιακή Μυστηριακή Σχολή, είναι μία ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΟΣ ΥΠΑΡΞΗ, απο ΤΕΣΣΕΡΑ διαφορετικά "σώματα"...
Το ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ
Το ΕΙΔΩΛΟ ή Κά
Η καθ'εαυτό ΨΥΧΗ ή Βά και
Η ΖΩΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΠΝΟΗ ή Κού

Για το ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ, η ιατρική μπορεί να μας δώσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ..
Γι'αυτά που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ είναι τα υπόλοιπα ΤΡΙΑ σώματα του ανθρώπου.
Το Κά λοιπόν αποτελεί ΠΙΣΤΗ ΕΙΚΟΝΑ του ορατού σώματος (του ΦΥΣΙΚΟΥ) αλλά σε λεπτότερη μορφή και αυτός είναι και ο λόγος που καθιστάτε ΑΟΡΑΤΟ.
Οι ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΕΣ το ονομάζουν ΠΕΡΙΠΝΕΥΜΑ
Οι ΜΑΓΝΗΤΙΣΤΕΣ το ονομάζουν ΦΑΣΜΑ ή ΕΙΔΩΛΟ
Οι ΘΕΟΣΟΦΟΙ και οι ΜΑΡΤΙΝΙΣΤΕΣ το ονομάζουν ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΩΜΑ
Οι ΚΑΜΠΑΛΙΣΤΕΣ το ονομάζουν ΝΕΦΕΣ
Ο μεγάλος ΠΑΡΑΚΕΛΣΟΣ το ονόμαζε ΕΒΕΣΤΡΟΥΜ
Οι ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ το ονόμαζαν ΑΥΓΟΕΪΔΕΣ ΣΩΜΑ

Σε αυτό λοιπόν, το Κά βλέπουμε οφείλονται σχεδόν ΟΛΑ τα Ψυχικά Φαινόμενα. Ιδιαιτέρος μάλιστα τα φαινόμενα εκείνα που κάνουν το άτομο να εκδηλώνεται εξ αποστάσεως ΧΩΡΙΣ να υπάρχει μεσολάβηση του φυσικό του σώμα, όπως η ΤΗΛΕΚΙΝΗΣΙΑ, ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ κλπ κλπ

Τις ιδιότητες αυτές του Κά οι Αιγύπτιοι Ιερείς και Μυημένοι τις ΓΝΩΡΙΖΑΝ...
Αν πααρτηρήσουμε με ΠΡΟΣΟΧΗ ανάγλυφες παραστάσεις θα παρατηρήσουμε (με έκπληξη ίσως) ότι εικονίζοντε με ΔΙΠΛΟ ΣΩΜΑ οι μετέχοντες στη παράσταση!!!
Υπάρχει μια τέτοια απεικόνιση σtο περιοδικό "Psychic Magazine" στο τεύχος Ιουλίου του 1914 σελίδα 198, που απεικονίζει την ΓΕΝΝΗΣΗ του Αμενόφη του IV. To παιδί ΜΑΖΙ με το διπλό του είδωλο παρουσιάζεται εμπρός απο τον Θεό 'Αμμων για να το ευλογίσει....
Σύμβολο του Κά ήταν το ΓΕΡΑΚΙ.

Ενδιαφέρον είναι ότι οι Αιγύπτιοι Μυημένοι, απέδωσαν το Κά όχι ΜΟΝΟ στην ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΨΥΧΗ...
Εκαναν λόγο και για Κά ομάδας Ανθρώπων, για ομάδες ζώων, για ολόκληρες πόλεις, για κράτη κλπ κλπ.
Δηλαδή είναι αυτό που οι Θεοσοφιστές καλή μου Κάθυ αποκαλλούν ΟΜΑΔΙΚΗ ΨΥΧΗ και που το θεώρησες ίσως μια ρομαντική υπόθεσις.
Το ίδιο υποστηρίζουν και οι Ερμητιστές αποκαλλόντας το ΕΓΡΗΓΟΡΟΤΑ

Το Βά, η ΚΥΡΙΟΣ ΨΥΧΗ είναι κατα τους Αιγύπτιους Μυημένους αυτή που κατυθήνει τις ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΑΡΧΕΣ πόε τις ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΟΡΜΕΣ. Είναι η ΟΥΣΙΑ του Ανθρώπου.
Πίστευαν πώς σε αυτό, το Βά κατοικοεδρεύουν η ΑΓΑΠΗ, ο ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ, η ΦΑΝΤΑΣΙΑ κλπ. κλπ.
Εκεί απέδειδαν την ΕΥΘΗΝΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, μιάς και το Βά είναι αυτό που δίνει λόγο μετά θάνατον για τα πεπραγμένα στο συμβούλιο των Θεών.

Εφ'όσων το Κά αποτελεί την ΑΣΥΝΗΔΗΤΗ ΑΡΧΗ του Ανθρώπου, το Βά αποτελεί την ΕΝΣΥΝΗΔΗΤΗ ΑΡΧΗ που κατευθυνει ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ.

Τέλος, κατα τους Αιγύπτιους Μύστες υπάρχει το Κού που είναι η ΘΕΙΑ ΠΝΟΗ, η απόρροια του ΤΡΙΜΑΤΟΣ -ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ απο τον 'Αμμων-Ρά πρός τον 'Ανθρωπο.
Αυτό, το Κού είναι που "παρακολουθεί" τις ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΑΡΧΕΣ του Ανθρωπίνου συνόλου και την προσπάθεια που κάνουν για να ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΝ ώστε να "φτάσουν" στον ΑΓΑΘΟ ΛΙΜΕΝΑ και ΜΟΝΙΜΟΣ να γίνουν ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ.

'Ετσι η ταύτιση με τη ΘΕΟΣΟΦΙΚΗ και ΚΑΜΠΑΛΙΣΤΙΚΗ ορολογία που είχα παραθέση, αν προσθέσουμε ΚΑΙ την ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ γίνεται ως ξής:

Θεωρώ ότι ΜΟΝΟ με την παράλληλη μελέτη ΟΛΩΝ των "απόψεων" περί του θέματος των ΣΩΜΑΤΩΝ που έχει ένας 'Ανθρωπος και που ΔΥΣΤΥΧΟΣ η εξωτερική ιατρική ΜΟΝΟ το φυσικό δέχεται και ερευνά, μπορύμε να έχουμε μια ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ για το ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ ή ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΝΕΤΑΙ (αν μιλούμε για το υπόλοιπο βασίλειο ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ)

Την καλησπέρα μου σε όλους
Κέλσος ο Φιλαλήθης

quote:

---

ΤΟ ΟΡΥΚΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΥΤΟ
ΤΟ ΦΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΖΩΟ
ΤΟ ΖΩΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΕΟΣ

---

quote:

---

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΩ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟΠΙΚ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΣΤΟ ΕΞΗΣ:ΠΙΣΤΕΥΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ;......ryche

---

ΤΗΟΤΗ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;;;ΒΟΗΘΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΛΙΓΑΚΙ ΜΗΜΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΑ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ;;

Οι δολοφόνοι του, φροντίσαν να ξαναγράψουν την ιστορία όπως ήθελαν οι ίδιοι. Αλλά υπάρχουν ακόμα στοιχεία που δείχνουν ότι κάποιοι από τους πρώτους χριστιανούς πίστευαν στην μετενσάρκωση. Ο Ωριγένης ήταν αυτός που έδωσε κάποιο θεωρητικό και φιλοσοφικό κύρος στον χριστιανισμό στους πρώτους δύσκολους αιώνες. Αλλά όταν ο χριστιανισμός έγινε ο "κολλητός" της κοσμικής εξουσίας, έβαλε τον Ωριγένη στην άκρη και στο τέλος απαγόρεψε και τα βιβλία του.

Αυτό ήταν το ευχαριστώ τους.

Δείτε τι λέει ο Ωριγένης (από το βιβλίο του E. Dodds "Εθνικοί και Χριστιανοί σε μια εποχή αγωνίας", Εκδόσεις Αλεξάνδρεια) και θα καταλάβετε ότι ίσως ο Ιησούς "λογοκρίθηκε". (Οι τίτλοι είναι δικοί μου)

Ο ΩΡΙΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.
ΚΥΚΛΟΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΑΣΗ,
ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΩΡΙΓΕΝΗ.

“Στην χριστιανική πλευρά η πιο εντυπωσιακή συνέπεια του διαλόγου ήταν το μεγαλειώδες εγχείρημα που ανέλαβε ο Ωριγένης με το De principiis, έχοντας σκοπό να δημιουργήσει μία σύνθεση του χριστιανισμού και του πλατωνισμού. Δεν μπορώ να εκτιμήσω εδώ αυτό το αξιοσημείωτο βιβλίο, αλλά μία γρήγορη επισκόπηση θα ήταν χρήσιμη για να δείξει την έκταση των συμβιβασμών του με τις παγανιστικές απόψεις. Δεν οικειοποιείται μόνο την ουσία (όπως είδαμε) της πλατωνικής θεολογίας, αλλά επίσης και την πλατωνική εικόνα του κόσμου. Το σύμπαν είναι ένα τεράστιο ζωντανό πλάσμα που διατηρείται και υπάρχει εξαιτίας του Λόγου και λειτουργεί όπως ο πλατωνικός κόσμος (De principiis, 2.1.2 πρβλ. Πορφύριο που λέει “περί του θεού και του κόσμου ο Ωριγένης σκεπτόταν ως Έλληνας”, Κατά Χριστιανών, αποσπ. 394). Μέσα του υπάρχουν πολλά άλλα ζωντανά όντα, στα οποία περιλαμβάνονται τα άστρα που είναι κι αυτά έμψυχα και, ίσως, προσφέρουν μελλοντική κατοικία σε ορισμένες ανθρώπινες ψυχές (De principiis 1.7.2, 2.11.7, Κατά Κέλσου 5.10-11). Ο κόσμος είχε βέβαια και αρχή και θα έχει και τέλος, όμως θα τον διαδεχθούν άλλοι κόσμοι (De principiis 2.3.4-5, 3.5.3). Έτσι η Ανάσταση υποβιβάζεται στο επίπεδο απλού επεισοδίου της κοσμικής ιστορίας. Η τελική αποκατάσταση, όπου όλα τα πράγματα θα επιστρέψουν στην αρχική τους κατάσταση απομακρύνεται έπ’ άπειρον.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η ψυχολογία του De principiis, η οποία είναι πλησιέστερη στον Πλωτίνο παρά στον απόστολο Παύλο. Η ψυχή είναι αιώνια όχι μόνοι a parte post, αλλά επίσης a parte ante, και όχι μόνο λόγω της θείας χάριτος αλλά και λόγω της ουσίας της φύσεώς της. Είναι βεβαίως δημιούργημα, όμως η δημιουργία της, όπως υποστηρίζει και ο Πλωτίνος βρίσκεται έξω από τον χρόνο (De principiis, 1.4.3-5). Κάθε ψυχή ήταν αρχικά καθαρός νους και κάθε ψυχή μπορεί δυνάμει να επανέλθει σε αυτήν την κατάσταση (De principiis 2.8.3). Όμως στο μεσοδιάστημα πρέπει να υψωθεί και να πέσει πολλές φορές, το γεγονός ότι δεν αρχίζουμε όλοι από το ίδιο επίπεδο τον αγώνα για την σωτηρία μπορεί να εξηγηθεί με τρόπο συνεπή προς την θεία δικαιοσύνη μόνο αν φέρουμε πάνω μας περασμένα παραπτώματα που διαπράχθηκαν σε προηγούμενες ζωές (De principiis, 2.9.3-5).

Η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να υψωθεί στην κατάσταση του αγγέλου ή να βυθιστεί στην κατάσταση του διαβόλου, και ο Ωριγένης παίζει με την ιδέα του Πλάτωνα ότι η ψυχή μπορεί να ξαναγεννηθεί σε σώμα ζώου (De principiis, 1.8.4). Το πεπρωμένο της στο μεσοδιάστημα από την μία μετενσάρκωση στην άλλη εξαρτάται από την ζωή που έζησε πάνω στη γη. Η κακή ψυχή υποφέρει την κάθαρση αλλά όχι αιώνια, αφού η θεία δικαιοσύνη είναι επανορθωτική κι όχι εκδικητική. Η κόλαση δεν είναι πυρά που δεν σβήνει ποτέ αλλά κατάσταση του νου, αντιπροσωπεύει αυτό που ο Ωριγένης ονομάζει “τιμωρία και μαρτύριο από την έλλειψη συνοχής της ψυχής” (De principiis 2.10.6).

Η αγαθή ψυχή θα κατοικήσει κάποιο διάστημα στον επίγειο παράδεισο. Εκεί ο θεός θα οργανώσει ένα σχολείο ψυχών με αγγέλους ως εκπαιδευτές οι οποίοι θα διδάξουν τις απαντήσεις για όλες τις ερωτήσεις που τις βασανίζουν στην γη (De principiis, 2.11.6), (το ίδιο λέει και ο Κλήμης στο Εκλογ. 57.5). Ο Ωριγένης προσφέρει μια περίληψη της ύλης πάνω στην οποία οι ψυχές τελικά θα προβιβαστούν σε υψηλότερες σφαίρες και πιο προχωρημένες τάξεις. Ο παράδεισος είναι πανεπιστήμιο που δεν τελειώνει ποτέ. Όταν βρεθούν σε αυτήν την κατάσταση οι ψυχές θα εφοδιαστούν με σώματα, από υλικό πιο εκλεπτυσμένο από το δικό μας αλλά όσο υψώνονται μέσα από τις σφαίρες θα το αποβάλλουν βαθμιαία (De principiis 1.4.1). Η τελική κατάστασή τους θα είναι πιθανώς ασώματη - το “πνευματικό σώμα” για το οποίο μιλάει ο απόστολος Παύλος είναι μόνο προσωρινός συμβιβασμός (De principiis 3.6.1). E.R.DODDS, Εθνικοί και Χριστιανοί σε μία εποχή αγωνίας, σελ. 196-199.

(...)

ΑΣΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΔΟΓΜΑΤΑ.
ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΛΟΓΗΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ.

“Όταν ο Ωριγένης έγραψε το De Principiis, οι χριστιανικές εσχατολογικές αντιλήψεις βρίσκονταν ακόμη σε ρευστή κατάσταση και φαίνεται ότι την διατήρησαν πολύ καιρό. Σχεδόν δύο αιώνες αργότερα δύο χριστιανοί επίσκοποι, ο Συνέσιος και ο Νεμέσιος, μπορούσαν ακόμη να αποδέχονται την πίστη για την προύπαρξη της ψυχής, μπορούσαν ακόμη να αμφιβάλλουν για την ανάσταση του σώματος και την τελική καταστροφή του κόσμου. Αλλά και ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης περισσότερο από έναν αιώνα μετά τον Ωριγένη, μπορούσε ακόμη να απορρίπτει την αιώνια τιμωρία, πιστεύοντας πως όλες οι ψυχές τελικώς θα αποκατασταθούν στην αρχική τους παραδεισιακή κατάσταση (Συνέσιος, Επιστολές, 105 - Νεμέσιος Φυσ. Ανθρ., 2, Ρ. 6,40,572 Β - Γρηγόριος Νύσσης, Ρ. 6, 44, 1313 Α). Για τον εξωτερικό παρατηρητή η αποτυχία της τελευταίας άποψης να κερδίσει την αποδοχή της εκκλησίας είναι ίσως μείζων ιστορική καταστροφή. Όμως η βιβλική αυθεντία ήταν πολύ ισχυρή. Ύστερα από τρεις αιώνες διενέξεων στην ουσία όλες οι καινοτομίες του Ωριγένη καταδικάστηκαν ως αιρετικές από ένα “έδικτο” του Ιουστινιανού, το 543 μ.Χ.” E.R.DODDS, Εθνικοί και Χριστιανοί σε μία εποχή αγωνίας, σελ. 200.

Όταν βρω χρόνο θα προσπαθήσω να μεταφράσω κάποια από τα χειρόγραφα του Nag Hammadi που ανακαλύφθηκαν στην Αίγυπτο το 1945 και είναι τα ευαγγέλια των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων που τόλμησαν να διαφοροποιηθούν από τον κοσμικό λαϊκίστικο χριστιανισμό. Κείμενα από την αίρεση των Σεθιανών, Μαρκιανιστών, Βαλεντινιανών κ.α. Εκεί υπάρχει θησαυρός αλήθειας

Να δούμε αν θα τα καταφέρω.